IV Ka 1062/13
Sądy powszechne2013-12-16
Sygnatura
IV Ka 1062/13
Data orzeczenia
2013-12-16
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Włodzimierz Wojtasiński (PRESIDING_JUDGE)
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt. </strong>IV Ka 1062/13</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 16 grudnia 2013 roku</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy <br/>
</strong>
</p>
<p>w składzie:</p>
<p>Przewodniczący SSO Włodzimierz Wojtasiński</p>
<p>Protokolant sekr. sądowy Marcin Białowąs</p>
<p>przy udziale oskarżyciela ---------------------------------------------</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2013 roku</p>
<p>sprawy <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">D. K.</span>
</strong>
</p>
<p>obwinionego o wykroczenie z art. 87§1 k.w.</p>
<p>na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego</p>
<p>od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy</p>
<p>z dnia 9 października 2013 roku sygn. akt XIV W 2987/13,</p>
<p>zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że obniża do 600 (sześciuset) złotych karę grzywny orzeczoną wobec obwinionego oraz obniża do roku okres trwania środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych; w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego obciążając nimi Skarb Państwa.</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 9 października 2013r. sygn. akt XIV W 2987/13 obwiniony <span class="anon-block">D. K.</span> został uznany za winnego tego, że w dniu 16 kwietnia 2013r. o godz.21:05 w <span class="anon-block">B.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span>, kierował samochodem marki <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, będąc w stanie po użyciu alkoholu (wynik I badania 0,25 mg/l , II badania 0,21 mg/l),</p>
<p>tj. wykroczenia z art.87§1 kw i za to na mocy tegoż przepisu ukarany został karą grzywny w kwocie 1.000 zł.</p>
<p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 87;art. 87 § 3)">art.87§3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 29;art. 29 § 1)">art.29§1</a> kw orzeczono wobec obwinionego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres lat dwóch.</p>
<p>Na podstawie art.29§1 kw zaliczono obwinionemu na poczet orzeczonego wobec niego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 16 kwietnia 2013r.</p>
<p>Zwolniono obwinionego od ponoszenia kosztów sądowych, obciążając Skarb Państwa poniesionymi wydatkami.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Od powyższego wyroku apelację wniósł obwiniony, </strong>zarzucając rażącą niewspółmierność kary oraz środka karnego z uwagi na:</p>
<p>1.
nieuwzględnienie rodzaju i rozmiaru szkody wyrządzonej wykroczeniem, a także warunków osobistych, w tym warunków zdrowotnych obwinionego oraz sposobu życia po popełnieniu wykroczenia, co ma wpływ na orzeczoną wysokość grzywny oraz długość zastosowania środka karnego;</p>
<p>2.
niezróżnicowanie orzeczonej kary oraz środka karnego w zaskarżonym wyroku w porównaniu do wyroku nakazowego wydanego przez Sąd Rejonowy w Bydgoszczy w dniu 12 lipca 2013r. , który to został wydany na podstawie błędnie sporządzonego wniosku o ukaranie z informacjami nie znajdującymi oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym;</p>
<p>3.
brak indywidualizacji orzeczonej kary oraz środka karnego poprzez zastosowanie identycznych sankcji do każdej osoby popełniającej czyn z art.87§1 kw, a przez to naruszenie konieczności gradacji okresu, za który wymierzony zostanie środek karny wskazany w art.87§3 kw w zw. z art.29§1 kw.</p>
<p>Podnosząc powyższe zarzuty, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez odstąpienie od wymierzenia kary grzywny lub ewentualnie o jej obniżenie do kwoty 100 zł oraz poprzez odstąpienie od wymierzenia środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, ewentualnie o obniżenie okresu jego trwania do sześciu miesięcy.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje :</strong>
</p>
<p>Zarzuty podniesione w apelacji zasługiwały na uwzględnienie co do tego, że rozmiar orzeczonej wobec obwinionego grzywny i środka karnego rażą surowością, mając na uwadze w szczególności jego właściwości i warunki osobiste, jak również stopień jego zawinienia. Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku przyjął po stronie obwinionego <span class="underline">
<!-- -->zawinione działanie nieumyślne odnośnie</span> przypisanego mu wykroczenia tzw., iż nie miał on zamiaru popełnienia wykroczenia, lecz powinien był i mógł przewidzieć, że znajduje się w takim stanie, iż może je popełnić i okoliczność tę należało mieć na względzie przy ocenie stopnia jego zawinienia i tym samym przy wymiarze kary, czego Sąd w dostatecznym stopniu nie uwzględnił. Sąd I instancji przy wymiarze kary również nie uwzględnił w dostateczny sposób faktu, iż obwiniony nie był dotychczas karany za żadne wykroczenie, jak i przestępstwa, jak również jego trudnej sytuacji finansowej. Obwiniony zatrudniony był w charakterze pracownika fizycznego w restauracji otrzymując miesięczne wynagrodzenie w kwocie 400 zł, obecnie pracuje w innej restauracji, osiągając dochody miesięczne w kwocie 1.600 zł.</p>
<p>Mając powyższe na uwadze, Sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok, obniżając do kwoty 600 zł orzeczoną wobec obwinionego karę grzywny oraz obniżając do roku okres trwania środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, uznając iż powyższy ich wymiar będzie współmierny do stopnia zawinienia obwinionego, jak również będzie adekwatny do jego właściwości i warunków osobistych wyżej opisanych oraz w dostateczny sposób będzie uwzględniał stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez niego wykroczenia.</p>
<p>W ocenie Sądu odwoławczego brak było jakichkolwiek podstaw do zastosowania wobec obwinionego instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary poprzez odstąpienie od jej wymierzenia, jak i wymierzenia środka karnego, skarżący w uzasadnieniu apelacji nie wskazał w tym względzie żadnej argumentacji, która mogłaby być brana pod uwagę przy zastosowaniu powyższej instytucji.</p>
<p>Mając na uwadze trudną sytuację finansową obwinionego, zwolniono go od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając Skarb Państwa poniesionymi wydatkami.</p>
</div>