IV Ka 449/13

<p>Sygn. akt IV 1Ka 449/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 16 grudnia 2013 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny - Odwoławczy, Sekcja ds. postępowań szczególnych i wykroczeń w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Elżbieta Jabłońska-Malik</p> <p>Protokolant: st.sekr.sądowy Agata Kaleta</p> <p>przy udziale oskarżyciela publicznego KMP Kraków - starszego aspiranta Rafała Podsiadło,</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2013 roku sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. K.</span> </strong> </p> <p>obwinionego o wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1</a> kw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 3;art. 17;art. 17 ust. 2)">art. 3 i art. 17 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a>,</p> <p>z powodu apelacji wniesionych przez obwinionego i jego obrońcę,</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa - Nowej Huty w Krakowie, Wydział II Karny z dnia 11 lipca 2013 roku, sygn. akt II W 210/12/N,</p> <p>na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 104;art. 104 § 1;art. 104 § 1 pkt. 7)">art. 104 § 1 pkt 7 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 4)">art. 5 § 1 pkt 4 kpw</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1</a> kw oraz na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 2)">art. 118 § 2 kpw</a> zaskarżony wyrok uchyla i postępowanie karne przeciwko obwinionemu <span class="anon-block">M. K.</span> umarza, a kosztami sądowymi za obie instancje obciąża Skarb Państwa.</p> <p>Sygn. akt IV 1 Ka 449/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. K.</span> </strong> został obwiniony o to, że:</p> <p>w dniu 18 września 2011r. około godz. 12.25 w <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">Al. (...)</span>-wyjazd ze stacji <span class="anon-block">S.</span>, kierując pojazdem m-ki <span class="anon-block">C.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, nie zachował należytej ostrożności, a w szczególności włączając się do ruchu nie ustąpił pierwszeństwa kierującej pojazdem m-ki <span class="anon-block">D.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, doprowadzając do kolizji, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 par. 1</a> k.w. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 3;art. 17;art. 17 ust. 2)">art. 3 i art. 17 ust. 2 ustawy Prawo o Ruchu Drogowym</a> </p> <p>Wyrokiem z dnia 11 lipca 2013 roku sygn. II W 210/12/N Sąd Rejonowy dla Krakowa - Nowej Huty w Krakowie, Wydział II Karny orzekł w tym przedmiocie następująco:</p> <p> <strong> <!-- -->I. </strong>obwinionego <span class="anon-block">M. K.</span> uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu wnioskiem o ukaranie czynu, stanowiącego wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86§1 kodeksu wykroczeń</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 3;art. 3 ust. 1;art. 17;art. 17 ust. 2)">art. 3 ust. 1 oraz art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku – Prawo o ruchu drogowym</a> (Dz.U. z 2012 roku, poz. 1137) i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86§1 kodeksu wykroczeń</a> wymierza mu karę grzywny w kwocie 500,00 zł (słownie złotych: pięćset 00/100);</p> <p> <strong> <!-- -->II</strong>. na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kodeksu postępowania karnego</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia</a> zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 1.794,80 zł (słownie złotych: jeden tysiąc siedemset dziewięćdziesiąt cztery 80/100), a to 120,00 zł tytułem wydatków obliczonych na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011181269" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 118, poz. 1269 (§ 1;§ 1 pkt. 1;§ 2;§ 2 pkt. 2)">§1 pkt 1 i §2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 roku w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia</a> (Dz.U. Nr 118, poz. 1269) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 1;art. 118 § 3;art. 118 § 4)">art. 118§§1, 3 i 4 kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia</a>, 1.624,80 zł tytułem należności za wydanie opinii rekonstrukcyjnych na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 3;art. 118 § 3 zd. 2)">art. 118§3 zd. 2 kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia</a> oraz 50,00 zł tytułem opłaty obliczonej na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 21;art. 21 pkt. 2)">art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> (Dz. U. z 1983 roku Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 617)">art. 617 kodeksu postępowania karnego</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia</a>.</p> <p>Od wyroku tego apelację wywiedli obwiniony i jego obrońca zaskarżając wyrok w całości.</p> <p>Obwiniony wyrokowi temu zarzucił rażącą obrazę prawa w szczególności przez naruszenie:</p> <p>1.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a> poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i przyjęcie wbrew zasadzie prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, iż przedstawione przez obwinionego wyjaśnienia oraz sporządzony rysunek sytuacyjny nie polegają na prawdzie, a także poprzez między innymi oparcie wyroku na zeznaniach świadka, którego tożsamości nie udało się określić, opinii biegłego sporządzonej z pominięciem materiału dowodowego zgromadzonego na miejscu zdarzenia, oraz zeznaniach pokrzywdzonej – to jest osoby bezpośrednio zainteresowanej rozstrzygnięciem w niniejszej sprawie;</p> <p>2.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5)">art. 5 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a> poprzez orzeczenie o winie obwinionego mimo, iż w sprawie zaistniały poważne, nie dające się usunąć wątpliwości wynikające bezpośrednio z wadliwości i niekompletności zebranego materiału dowodowego.</p> <p>W konkluzji swojej apelacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania w całości.</p> <p>Obrońca obwinionego wyrokowi temu zarzucił rażącą obrazę prawa w szczególności przez naruszenie:</p> <p>1.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a> poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i przyjęcie wbrew zasadzie prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, iż przedstawione przez obwinionego wyjaśnienia oraz sporządzony rysunek sytuacyjny nie polegają na prawdzie, a także poprzez między innymi oparcie wyroku na zeznaniach świadka, którego tożsamości nie udało się określić, opinii biegłego sporządzonej z pominięciem materiału dowodowego zgromadzonego na miejscu zdarzenia, oraz zeznaniach pokrzywdzonej – to jest osoby bezpośrednio zainteresowanej rozstrzygnięciem w niniejszej sprawie;</p> <p>2.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5)">art. 5 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a> poprzez orzeczenie o winie obwinionego mimo, iż w sprawie zaistniały poważne, nie dające się usunąć wątpliwości wynikające bezpośrednio z wadliwości i niekompletności zebranego materiału dowodowego.</p> <p>W konkluzji swojej apelacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Odwoławczy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacje obwinionego i jego obrońcy okazały się niezasadne natomiast musiały skutkować umorzeniem postępowania toczącego się przeciwko <span class="anon-block">M. K.</span> o czyn zarzucony mu wnioskiem o ukaranie.</p> <p>Kontrola odwoławcza zaskarżonego wyroku nie stwierdziła uchybień, które mogłyby podważyć trafność zaskarżonego wyroku.</p> <p>W pierwszym rzędzie należy zaznaczyć, że Sąd I instancji prawidłowo i wyczerpująco przeprowadził postępowanie dowodowe zaś zebrane dowody poddał szczegółowej i dokładnej analizie kierując się przy ocenie wymogami przewidzianymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 8)">art. 8</a> kpsw), nie wykraczając przy tym poza granice swobody przyznanej Sądowi w tym zakresie.</p> <p>W oparciu o przeprowadzone dowody, tj. zeznania świadków, zebrane dokumenty, opinie biegłego mgr inż. <span class="anon-block">P. P.</span> (pisemne i ustną) oraz zapis monitoringu - poczynione zostały prawidłowe ustalenia, które prowadzą do wniosku, iż obwiniony zrealizował znamiona przypisanego mu wykroczenia. To obwiniony włączał się do ruchu i to na nim ciążył obowiązek zachowania szczególnej ostrożności przy wykonywaniu tego manewru i ustąpienia pierwszeństwa samochodowi jadącemu drogą z pierwszeństwem ruchu.</p> <p>Sąd Odwoławczy nie dopatrzył się żadnych uchybień ze strony Sądu I instancji, w tym również co do wskazywanych w apelacjach naruszeń.</p> <p>Sąd Rejonowy w chwili wyrokowania nie miał żadnych wątpliwości co do tego, że obwiniony dopuścił się popełnienia przypisanego mu czynu i brak było podstaw do ich powzięcia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 8)">art. 8</a> kpsw). Wskazywał na to niezbicie materiał dowodowy, który Sąd uznał za wiarygodny i czemu dał wyraz w pisemnych motywach rozstrzygnięcia. Sąd Odwoławczy podziela ocenę Sądu pierwszej instancji. W tej sytuacji brak było podstaw do uniewinnienia obwinionego z braku czynu lub braku znamion czynu jako wykroczenia albo braku winy. Nie było też podstaw do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Nawet gdyby jednak zaistniała potrzeba (czego w niniejszej sprawie nie ma) uzupełnienia materiału dowodowego i prowadzenia dalszych czynności, to i tak dalszemu prowadzeniu postępowania sprzeciwiałaby się zaistniała w sprawie negatywna przesłanka procesowa.</p> <p>Sąd Odwoławczy stwierdził bowiem, że już po wydaniu zaskarżonego wyroku nastąpiło przedawnienie karalności wykroczenia przypisanego obwinionemu. W myśl bowiem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 kodeksu wykroczeń</a> - karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok. Jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu. Czyn obwinionego zaś został popełniony w dniu 18.09.2011r., stąd z dniem 18.09.2013r. nastąpiło przedawnienie karalności wykroczenia. Konsekwencją tego była zatem konieczność umorzenia postępowania (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 4)">art. 5 § 1 pkt 4</a> kpsw). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem <em> <!-- -->…”postępowanie należy umorzyć w sytuacji, gdy nastąpiło przedawnienie karalności, ale tylko wtedy, gdy nie ma od razu podstaw do uniewinnienia oskarżonego z braku czynu lub braku znamion czynu jako wykroczenia albo braku winy. Umorzenie z racji przedawnienia wchodzi też zawsze w rachubę, gdyby kwestie istnienia czynu, jego znamion i odpowiedzialności wymagały dalszego dowodzenia, gdyż postępowaniu w tej materii stoi już na przeszkodzie przedawnienie karalności”</em> (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2002 r., sygn. IV KKN 264/99, LEX nr 54407).</p> <p>W tym stanie rzeczy, zaskarżony wyrok uchylono i na zasadzie art. 104 § 1 pkt 7 kpsw w zw. z art. 5 § 1 pkt 4 kpsw i art. 45 § 1 kw postępowanie przeciwko obwinionemu umorzono.</p> <p>Natomiast na zasadzie art. 118 § 2 kpsw kosztami postępowania za obie instancje obciążono Skarb Państwa.</p> <p> <em> <!-- -->SSO Elżbieta Jabłońska-Malik</em> </p> </div>