II Ka 569/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ka 569/13 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- --> Dnia 16 grudnia 2013 r. </strong> </p> <p>Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="125"/> <col width="50"/> <col width="535"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Grażyna Jaszczuk</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SO Mariola Krajewska - Sińczuk (spr.)</p> <p>SO Krystyna Święcicka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td colspan="2"> <p>st.sekr.sądowy Agata Polkowska</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Prokuratora Bożeny Grochowskiej-Małek</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2013 r.</p> <p>sprawy<strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. D.</span> i <span class="anon-block">R. D.</span> </strong> </p> <p>oskarżonych o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 §1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 §1 kk</a> i in.</p> <p>na skutek apelacji, wniesionych przez oskarżonych <span class="anon-block">M. D.</span> i <span class="anon-block">R. D.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Węgrowie</p> <p>z dnia 5 września 2013 r. sygn. akt II K 709/12</p> <p>w zaskarżonej części wyrok utrzymuje w mocy, uznając obie apelacje za oczywiście bezzasadne; zasądza na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonego <span class="anon-block">R. D.</span> kwotę 390 złotych zaś od oskarżonego <span class="anon-block">M. D.</span> kwotę 610 złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ka 569/13 </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. D.</span>, <span class="anon-block">M. S.</span> i <span class="anon-block">R. D.</span> </strong> zostali oskarżeni o to, że:</p> <p>I.  w dniu 09 lipca 2012 roku w <span class="anon-block">L.</span>, w powiecie <span class="anon-block"> (...)</span>, w województwie <span class="anon-block"> (...)</span> działając wspólnie i w porozumieniu usiłowali dokonać zaboru w celu przywłaszczenia rynien miedzianych w ten sposób, że zdemontowali ze ścian budynku kościoła rynny wartości 2500 zł na szkodę Parafii <span class="anon-block">(...)</span> jednakże celu tego nie osiągnęli z uwagi na spłoszenie przez proboszcza tej parafii, przy czym <span class="anon-block">M. D.</span> czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary co najmniej sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> w stosunku do <span class="anon-block">M. S.</span> i <span class="anon-block">R. D.</span>, zaś w stosunku do <span class="anon-block">M. D.</span> o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a>, </strong> </p> <p>II.  w nocy z 14 na 15 lipca 2012 r. w <span class="anon-block">G.</span>, w powiecie <span class="anon-block"> (...)</span>, w województwie <span class="anon-block"> (...)</span> działając wspólnie i w porozumieniu usiłowali dokonać zaboru w celu przywłaszczenia rynien miedzianych w ten sposób, że zdemontowali ze ścian budynku kościoła rynny wartości 5201 zł na szkodę Parafii <span class="anon-block">(...)</span>, jednakże celu tego nie osiągnęli z uwagi na zatrzymanie przez funkcjonariuszy policji, przy czym <span class="anon-block">M. D.</span> czynu tego dopuścił się przed upływem pięciu lat od odbycia kary co najmniej sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> w stosunku do <span class="anon-block">M. S.</span> i <span class="anon-block">R. D.</span>, zaś w stosunku do <span class="anon-block">M. D.</span> o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a>,</strong> </p> <p>III.  w nocy z 14 na 15 lipca 2012 r. w <span class="anon-block">K.</span>, w gminie <span class="anon-block">G.</span>, w powiecie <span class="anon-block"> (...)</span>, w województwie <span class="anon-block"> (...)</span> działając wspólnie i w porozumieniu po uprzednim zdemontowaniu z budynku kościoła miedzianych rynien o wartości 5000 zł dokonali ich zaboru w celu przywłaszczenia na szkodę Parafii <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>, przy czym <span class="anon-block">M. D.</span> czynu tego dopuścił się przed upływem pięciu lat od odbycia kary co najmniej sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> w stosunku do <span class="anon-block">M. S.</span> i <span class="anon-block">R. D.</span>, zaś w stosunku do <span class="anon-block">M. D.</span> o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a>.</strong> </p> <p>Sąd Rejonowy w Węgrowie wyrokiem z dnia 5 września 2013r.:</p> <p>I.  oskarżonych <span class="anon-block">M. D.</span>, <span class="anon-block">M. S.</span> oraz <span class="anon-block">R. D.</span> uznał za winnych popełnienia zarzucanych im czynów wyczerpujących dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> wobec <span class="anon-block">M. S.</span> oraz <span class="anon-block">R. D.</span>, zaś wobec <span class="anon-block">M. D.</span> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 1)">art. 278 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a> oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1kk</a>, przy czym ustalił, w zakresie czynu z pkt III aktu oskarżenia, że wartość skradzionych rynien wynosi 4 000 złotych i przyjmując, że czyny te popełnione zostały w warunkach ciągu przestępstw skazał oskarżonych - <span class="anon-block">M. S.</span> oraz <span class="anon-block">R. D.</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a>, zaś <span class="anon-block">M. D.</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a> i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> wymierzył <span class="anon-block">M. S.</span> oraz <span class="anon-block">R. D.</span> kary po 10 miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> wymierzył <span class="anon-block">M. D.</span> karę jednego roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 kk</a> wymierzył oskarżonym kary grzywny: <span class="anon-block">M. S.</span> oraz <span class="anon-block">R. D.</span> w wysokości po 100 stawek dziennych po 10 zł za stawkę, zaś <span class="anon-block">M. D.</span> 150 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych wobec każdego z nich;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> orzekł wobec wszystkich oskarżonych solidarnie obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych: Parafii <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">G.</span> kwoty 5.201 złotych oraz na rzez Parafii <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> kwoty 4.000 złotych;</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a> na poczet kar pozbawienia wolności zaliczył oskarżonym <span class="anon-block">M. D.</span> i <span class="anon-block">M. S.</span> okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 15 lipca 2012r. do dnia 16 lipca 2012r.;</p> <p>V.  zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa opłatę: od <span class="anon-block">M. S.</span> oraz <span class="anon-block">R. D.</span> po 380 zł, a od <span class="anon-block">M. D.</span> 600 zł oraz obciążył ich poniesionymi w sprawie wydatkami po 373,06 zł.</p> <p>Wyrok w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">M. S.</span> uprawomocnił się, natomiast apelacje od tego wyroku wnieśli oskarżeni <span class="anon-block">M. D.</span> i <span class="anon-block">R. D.</span>.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">M. D.</span> zaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 kpk</a> wyrokowi zarzucił rażącą surowość orzeczonej kary pozbawienia wolności.</p> <p>Podnosząc ten zarzut wniósł o zmianę wyroku przez znaczne złagodzenie wymierzonej kary pozbawienia wolności i orzeczenie jej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Wniósł jednocześnie o zwolnienie go z kosztów postępowania odwoławczego.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">R. D.</span> zaskarżył wyrok również w części dotyczącej orzeczenia o karze. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 kpk</a> wyrokowi zarzucił rażącą surowość orzeczonej kary pozbawienia w wolności.</p> <p>Stawiając ten zarzut oskarżony wniósł o zmianę wyroku przez znaczne złagodzenie kary pozbawienia wolności i orzeczenie jej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Wniósł jednoczenie o zwolnienie go z kosztów postępowania odwoławczego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacje oskarżonych <span class="anon-block">R. D.</span> i <span class="anon-block">M. D.</span> są oczywiście bezzasadne i zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy.</p> <p>Z tego względu oraz zważywszy na złożenie wniosku o sporządzenie pisemnych motywów wyroku Sądu odwoławczego wyłącznie przez oskarżonego <span class="anon-block">R. D.</span> Sąd II instancji, mając na względzie treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 457;art. 457 § 2)">art. 457 § 2 kpk</a>, ogranicza uzasadnienie orzeczenia do ustosunkowania się do zarzutu i wniosku apelacyjnego sformułowanego w środku odwoławczym tego oskarżonego.</p> <p>Sąd Rejonowy dużo uwagi w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku poświęcił uzasadnieniu wymiaru i rodzaju orzeczonych wobec wszystkich oskarżonych kar. Należy zgodzić się z Sądem orzekającym, że brak jest w niniejszej sprawie okoliczności przemawiających za orzeczeniem wobec <span class="anon-block">R. D.</span> kary pozbawienia wolności w niższym wymiarze, a także przesłanek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69)">art. 69 kk</a> pozwalających na warunkowe zawieszenie wobec tego oskarżonego kary pozbawienia wolności, co postuluje on w osobistej apelacji. W ocenie Sądu Okręgowego nie ma podstaw do podzielenia poglądu apelującego, iż orzeczona wobec niego bezwzględna kara pozbawienia wolności w wymiarze 10 miesięcy jest, w okolicznościach przedmiotowej sprawy, karą rażąco surową.</p> <p>Jak wynika z utrwalonego już w tej kwestii orzecznictwa Sądu Najwyższego, rażąca niewspółmierność kary zachodzi bowiem wtedy, gdy suma zastosowanych kar zarówno zasadniczych, jak i dodatkowych wymierzonych za przypisane oskarżonemu przestępstwo nie uwzględnia należycie stopnia społecznego niebezpieczeństwa tego czynu oraz nie realizuje w wystarczającej mierze celów kary w zakresie społecznego oddziaływania z jednoczesnym uwzględnieniem celów zapobiegawczych i wychowawczych, jakie ma ona osiągnąć w stosunku do skazanego (wyrok SN z 10.07.1974 r., V KRN 60/74, OSNKW 1974, z. 11, poz. 213).</p> <p>Nie ulega wątpliwości, iż oskarżony <span class="anon-block">R. D.</span> dopuszczając się popełnienia zarzucanych mu w akcie oskarżenia czynów w sposób oczywisty i niewątpliwie znaczący naruszył porządek prawny. Okoliczność ta samodzielnie nie przesądziła o konieczności orzeczenia wobec niego bezwzględnej kary pozbawienia wolności. Należy bowiem zauważyć, iż przesłanką decydującą o tym, czy kara ma być orzeczona w postaci bezwzględnej, czy też z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, jest ocena, w jakiej postaci kara ta osiągnie cele wobec sprawcy przestępstwa, a więc rozstrzygnięcie to musi znajdować uzasadnienie w pozytywnej lub negatywnej prognozie kryminologicznej. Dlatego też mając na uwadze fakt, iż oskarżony ten przypisanych mu czynów dopuścił się w warunkach ciągu przestępstw określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a>, co jest okolicznością obciążającą, a nadto biorąc pod uwagę okoliczności popełnienia tych czynów, w szczególności zaplanowany sposób działania, motywację (zamiar osiągnięcia korzyści majątkowej) i wartość wyrządzonej szkody oraz jego uprzednią karalność za przestępstwa przeciwko mieniu, Sąd Okręgowy podzielił pogląd Sądu I instancji, iż nie ma podstaw do orzeczenia wobec niego kary pozbawienia wolności w niższym wymiarze, ani też do zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności. Poprzednio orzekane wobec niego kary nieizolacyjne nie odniosły zamierzonych skutków, skoro <span class="anon-block">R. D.</span> ponownie wszedł na drogę przestępstwa. W tej sytuacji nie można dopatrzyć się w jego przypadku pozytywnej prognozy kryminologicznej. Nie można uznać, iż wystarczającym powodem ku temu, aby oskarżony mógł skorzystać z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia orzeczonej kary pozbawienia wolności jest jego sytuacja osobista oraz rodzinna. Powołane w osobistej apelacji okoliczności takie jak fakt, że pozostaje on w stałym związku i ma na utrzymaniu dziecko, jest jedynym żywicielem rodziny, pracuje na budowie i jest w trakcie poszukiwania stałej pracy, nie dają wystarczających podstaw do przyjęcia raz jeszcze wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Bez znaczenia dla takiej oceny pozostaje treść wywołanej w sprawie opinii sądowo-psychiatrycznej dotyczącej <span class="anon-block">R. D.</span>. Bezsporne jest to, iż biegli stwierdzili u oskarżonego nieprawidłową osobowość (k. 134-136), jednakże w końcowych wnioskach uznali, że nie jest on chory psychicznie ani upośledzony umysłowo, a stwierdzona nieprawidłowa osobność nie spowodowała, iż jego zdolność do rozpoznania znaczenia czynów i pokierowania swoim postępowaniem była zniesiona lub ograniczona w znacznym stopniu. Nietrafnym argumentem jest również wskazanie, że Sąd orzekł karę w takim wymiarze jak w zaskarżonym wyroku pomimo, iż dwa spośród trzech występków przypisanych oskarżonemu popełnione zostały jedynie w stadium usiłowania. Zgodnie bowiem z brzmieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art. 14 § 1 kk</a> sąd wymierza karę za usiłowanie w granicach zagrożenia przewidzianego dla danego przestępstwa. Nie było żadnych racjonalnych, a tym bardziej prawnych przesłanek, aby również z tego powodu orzeczoną karę złagodzić, ani też by uznać, że w niniejszej sprawie ma zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 kk</a>, który dotyczy sytuacji nie mających miejsca w niniejszej sprawie. Z brzmienia powołanego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60§3 kk</a> wynika, iż sąd stosuje nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet może warunkowo zawiesić jej wykonanie w stosunku do sprawcy współdziałającego z innymi osobami w popełnieniu przestępstwa, jeżeli ujawni on wobec organu powołanego do ścigania przestępstw informacje dotyczące osób uczestniczących w popełnieniu przestępstwa oraz istotne okoliczności jego popełnienia. Przesłanki wskazane w tym przepisie nie zostały w stosunku do <span class="anon-block">R. D.</span> zrealizowane. Oskarżony ten działał wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, w dochodzeniu przyznał się on wprawdzie do popełnienia zarzucanych mu czynów, jednakże odmówił składania wyjaśnień, a zatem nie można przyjąć, iż ujawnił on organowi powołanemu do ścigania przestępstw informacje dotyczące osób uczestniczących w ich popełnieniu oraz istotne okoliczności ich popełnienia. Wcześniej wyjaśnienia w sprawie złożył jego ojciec <span class="anon-block">M. D.</span>, który szczegółowo opisał okoliczności popełnienia przypisanych oskarżonym przestępstw oraz przedstawił udział w nich poszczególnych osób. W tej sytuacji nie można absolutnie uznać, iż w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">R. D.</span> przy wymiarze kary Sąd winien zastosować dobrodziejstwa wynikające z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 kk</a>.</p> <p>W związku z powyższym prawidłowe było uznanie Sądu meriti, iż <span class="anon-block">R. D.</span> jest przestępcą na tyle zdemoralizowanym, że zachodzi wobec niego koniczność orzeczenia bezwzględnej kary pozbawienia wolności.</p> <p>Izolacyjna kara pozbawienia wolności w wymiarze 10 miesięcy wzmocniona orzeczoną karą grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 10 złotych stawka to kara wyważona, sprawiedliwa i nie nosi cech rażącej surowości. Pozostaje ona w zgodności z dyrektywami sądowego wymiaru kary określonymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a> i z tych względów nie ma powodów do jej zmiany, bądź złagodzenia w postępowaniu odwoławczym. W ocenie Sądu II instancji jest ona adekwatna do stopnia winy oskarżonego i stopnia społecznej szkodliwości przypisanych czynów. Kara w takim wymiarze, w świetle okoliczności sprawy trafnie wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, spełni zamierzone cele i to zarówno w ramach prewencji szczególnej – uświadomi oskarżonemu – osobie, która po raz kolejny weszła w konflikt z prawem, naganność swojego postępowania i prewencji ogólnej – ugruntuje w społeczeństwie poczucie nieuchronnego ukarania sprawcy karą współmierną do wagi popełnionego występku.</p> <p>Mając powyższe okoliczności na względzie Sąd odwoławczy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 456)">art. 456 kpk</a> orzekł, jak w wyroku. Orzeczenie o kosztach sądowych za II instancję oparł o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 2)">art. 636 § 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 633)">art. 633 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 8)">art. 8 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> (Dz.U. z 30 czerwca 1973r., nr 27, poz. 152 ze zm.). Nie znalazł Sąd podstaw do zwolnienia oskarżonego od kosztów postępowania odwoławczego, gdyż jest on młodym, zdrowym człowiekiem, pracującym dorywczo. Będzie zatem w stanie zasądzone koszty postępowania odwoławczego uiścić bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i najbliższej rodziny.</p> </div>