II Ca 762/13

<p>Sygnatura akt II Ca 762/13</p> <table> <colgroup> <col width="708"/> </colgroup> <tr> <td> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> </div> </td> </tr> <table> <colgroup> <col width="80"/> <col width="211"/> <col width="32"/> <col width="96"/> <col width="27"/> <col width="304"/> </colgroup> <tr> <td> </td> <td colspan="2"> </td> <td> <p>Dnia</p> </td> <td colspan="2"> <p>16 grudnia 2013 r.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy</strong> </p> <p>w składzie:</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Przewodniczący – Sędzia</p> </td> <td colspan="4"> <p>Sądu Okręgowego Irena Dobosiewicz</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2013 r.</p> </td> <td> <p>w Bydgoszczy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>sprawy z powództwa : <span class="anon-block"> (...) Banku Spółki Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>przeciwko : <span class="anon-block">M. R.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>o : zapłatę</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>na skutek apelacji powoda</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>z dnia 29 maja 2013 r.</p> </td> <td colspan="4"> <p>sygnatura akt I C 5691/12</p> </td> </tr> </table> <p> <strong> <!-- -->oddala apelację.</strong> </p> <p> <em> <!-- -->Na oryginale właściwy podpis</em> </p> <p>II Ca 762/13</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> domagał się od pozwanego zapłaty kwoty 6060,14 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztów procesu, wskazując na umowę pożyczki łączącą pozwanego z <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block"> Bank (...) S.A.</span> z 27 września 2007 roku.</p> <p>Nakazem zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym z dnia 27 września 2012 roku orzeczono zgodnie z żądaniem pozwu.</p> <p>W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany domagał się oddalenia powództwa, a to wobec całkowitej spłaty kredytu. Gdyby jednak było inaczej, to powód nie udowodnił na jakich warunkach zawarto umowę pożyczki, jakie były terminy płatności i podstawy naliczenia opłat karnych i umownych. Domagał się także zwrotu kosztów procesu.</p> <p> <strong> <!-- -->Powód w odpowiedzi na sprzeciw ograniczył żądanie</strong> pozwu najpierw do kwoty 3122,92 zł kapitału i 195,60 zł odsetek za okres od dnia 13 sierpnia 2012 roku, następnie pismem procesowym z dnia 16 kwietnia 2013 roku dokonał kolejnego ograniczenia powództwa- do kwoty 1874,48 zł i 5,01 zł odsetek liczonych od dnia 15 kwietnia 2012 roku, wskazując, ze wynika to z dalszych potrąceń wierzytelności z rachunku bankowego pozwanego.</p> <p>Pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia, wskazując, ze pozwany zawarł umowę jako przedsiębiorca.</p> <p>Sąd Rejonowy w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 29 maja 2013 roku umorzył postępowanie w części dotyczącej kwoty powyżej 1879,49 zł, oddalił powództwo w pozostałej części oraz zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 1217 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Swoje rozstrzygnięcie oparł Sad Rejonowy na następujących ustaleniach i rozważaniach natury prawnej:</p> <p>W dniu 23 sierpnia 2007 r. pozwany <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> zawarli umowę pożyczki w wysokości 18 000 zł, która miała być spłacona w 48 ratach po 608,65 zł każda.</p> <p>W dniu 09 grudnia 2009 r. w <span class="anon-block">W.</span> powód <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> zawarli umowę przelewu wierzytelności, na mocy której powód kupił wszystkie transakcje portfelowe wynikające z kredytów na nabycie towarów lub usług od <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>sp. z o.o. udzielonych przez cedenta na podstawie umów zawartych od dnia 23 października 2009 r. do 30 listopada 2009 r. i określonych w załączniku do umowy, a także do nabycia wierzytelności wymienionych w załączniku nr <span class="anon-block">(...)</span> do urnowy.</p> <p>Powód wysłał do pozwanego pismo, w którym poinformował go o nabyciu wierzytelności i wezwał do jej zapłaty. W dniu 13 sierpnia 2012 r. powód wystawił wyciąg z ksiąg rachunkowych banku.</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wymienionych wyżej dowodów z dokumentów przedłożonych przez stronę powodową, które uznał za wiarygodne bowiem nie były ona kwestionowane. Sąd nie oparł się natomiast na znajdującym się w aktach sprawy na k. 48-49 wydruku komputerowym z załącznika wymienionego w par.1 pkt2 umowy cesji z dnia 9 grudnia 2009 r., ponieważ nie stanowił on, zdaniem Sądu dokumentu w rozumieniu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kodeksu postępowania cywilnego</a>, ponieważ nie zawierał podstawowego elementu świadczącego, ze jest dokumentem, jakim był podpis osoby, która złożyła w nim oświadczenie. Nie podpisany wydruk komputerowy podobnie jak nie poświadczona za zgodność odbitka ksero mogła być uznana jedynie za środek uprawdopodobnienia, niewystarczającym jednak do dowodzenia twierdzeń strony w procesie cywilnym, zwłaszcza kwestionowanych przez przeciwnika procesowego (por. wyrok SA w Katowicach z dnia 10 stycznia 2008 r. , V ACa 816/07, Lex 398729). Waloru dokumentu nie nadawał temu wydrukowi także podpis pełnomocnika pod poświadczeniem tego wydruku z oryginałem, bowiem pełnomocnik procesowy z pewnością nie był osoba składającą oświadczenie wynikające z tego wydruku.</p> <p>Powód przedłożył dowody na okoliczność istnienia umowy pożyczki, jej wysokości, terminów i wysokości rat, wysokości oprocentowania. Pozwany nie dowiódł zaś aby tą pożyczkę spłacił. Poza tym jednak na kwotę dochodzona pozwem składały się też kwoty 280 zł opłat karnych i 134 zł opłat umownych, których powód nie wykazał. Ani bowiem w umowie ani w tabeli opłat i prowizji nie znajdowały się podstawy do ich naliczenia, poza tym w istocie nie było wiadomo, bo powód tego nie wyjaśnił z jakiego tytułu opłaty te naliczał.</p> <p>Ponadto w ocenie Sądu powód nie wykazał przejścia na niego uprawnień z umowy pożyczki przysługujących <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span>, nie wykazał więc swojej legitymacji w niniejszym procesie. Na powyższą okoliczność powód złożył odpis umowy cesji z dnia 09 grudnia 2009 r. zawartej pomiędzy nim a wskazanym wyżej bankiem, z której postanowień wynikało, że kupił od banku wszystkie transakcje portfelowe wynikające z kredytów na nabycie towarów lub usług od <span class="anon-block"> (...) sp.z o.o.</span> udzielonych przez cedenta na podstawie umów zawartych od dnia 23 października 2009 r. do 30 listopada 2009 r. i określonych w</p> <p>załączniku nr <span class="anon-block">(...)</span>do umowy, a także wierzytelności wymienione w załączniku nr <span class="anon-block">(...)</span>do umowy. Z pewnością roszczenia z umowy pożyczki zawartej z pozwanym nie należały do pierwszej grupy nabywanych wierzytelności, a to z powodu zawarcia umowy w innej dacie niż październik i listopad 2009 r. jak też jej rodzaju, gdyż nie była kredytem na nabycie towarów lub usług od <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> Powód nie wykazał także, aby wierzytelność należała do drugiej grupy nabywanych należności, albowiem nie złożył załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span> do umowy cesji, a tylko nic nie znaczący wydruk komputerowy, któremu jak już była wyżej mowa Sąd odmówił mocy dowodowej. Załącznik do umowy jako jej integralną cześć powinien być zaopatrzony w podpisy stron umowy i w takiej formie "przedłożony" Sądowi. Wówczas wiarygodnie świadczyłby o przelewie wierzytelności na powoda, gdyż pochodziłby również od cedenta.</p> <p>W tym stanie rzeczy stwierdzić należało, ze powód nie wykazał tym samym przejścia na niego wierzytelności wobec pozwanego.</p> <p>Poza tym zważył Sad Rejonowy, że dowodem na powyższą okoliczność nie mógł być wyciąg z ksiąg rachunkowych powoda. Dokument ten zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 marca 2011 roku w sprawie P 7/09 orzekającym, ze <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 95;art. 95 ust. 1)">art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku prawo bankowe</a> (Dz. U. 2002 nr 72, poz. 665 ze zm.) jest niezgodny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucją</a> w zakresie w jakim nadaje wyciągom z ksiąg rachunkowych banków, w postępowaniu cywilnym prowadzonym przeciwko konsumentowi, moc dokumentu urzędowego, utracił ten walor. Wyciąg z ksiąg rachunkowych powoda znajdujący się w aktach sprawy stanowił więc wyłącznie dokument prywatny, czyli zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245 kpc</a> był jedynie dowodem tego, że osoba która go podpisała złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie. W związku z tym nie stanowił on wystarczającego dowodu na przejście na powoda uprawnień z umowy pożyczki z dnia 23 sierpnia 2007 r. zwłaszcza, że nie pochodził od poprzedniego wierzyciela pozwanego. Wyciąg ten został wystawiony wyłącznie na potrzeby niniejszego procesu w dniu złożenia pozwu w sądzie, stanowiąc w istocie oświadczenie powoda co do wysokości wierzytelności. Wyciąg był zatem dowodem na to, że powód w swoich księgach rachunkowych umieścił zadłużenie pozwanego z umowy pożyczki, stanowiącej podstawę roszczeń w niniejszym procesie, co w ocenie Sądu nie było jednak równoznaczne z wykazaniem przejścia na niego uprawnień z tej umowy.</p> <p>Sąd zważył poza tym, ze powód nie złożył żadnego innego dokumentu potwierdzającego tezę o przelewie wierzytelności wobec pozwanego z <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> na powoda, w szczególności zawiadomienia o cesji sporządzonego przez poprzedniego wierzyciela i wysłanego do pozwanego.</p> <p>Mając na uwadze, że powód nie wykazał swojej legitymacji procesowej, Sąd powództwo w całości jako bezzasadne oddalił.</p> <p>W niniejszej sprawie nie wykazano aby umowa pożyczki z dnia 27 sierpnia 2007 r. została kiedykolwiek wypowiedziana w związku z czym powinna być spłacana w 48 ratach do dnia 27 sierpnia 2011 r. Pozew wpłynął do Sądu 13 sierpnia 2012 r.a mając na uwadze, że roszczenie przedawniało się z upływem lat trzech jako związane z działalnością gospodarczą banku udzielającego pożyczki nieprzedawnione były raty, których termin zapłaty<br/>przypadał po dniu 13 sierpnia 2009 r. czyli 36 rat. Zgodnie z umową wszelkie wpłaty<br/>miały w pierwszej kolejności pokrywać koszty ubezpieczenia potem odsetki kapitał i<br/>na końcu opłaty i prowizje. Skoro zatem ostatecznie powód podtrzymywał powództwo w zakresie żądania zapłaty kapitał pożyczki w kwocie 1874,48 zł, to przy wysokości raty pożyczki oznaczało, że niespłacone pozostały raty nieprzedawnione. Natomiast orzekając o kosztach procesu Sąd kierował się zasadą wyrażoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 kpc</a>.</p> <p>Apelację od punktów 2 i 3 wyroku wniósł powód, zarzucając wyrokowi naruszenie przepisów postępowania przez pominięcie zgłaszanych dowodów i tym samym błędne ustalenie stanu faktycznego.</p> <p>Domagał się uchylenia wyroku w zaskarżonej części i zasądzenia kosztów procesu oraz kosztów postępowania apelacyjnego.</p> <p>Nadto zawnioskował przeprowadzenie dowodu z wydruku z załącznika wymienionego w § 1 pkt 1 oraz § 4 umowy cesji na okoliczność potwierdzenia faktu przelewu wierzytelności między <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> a <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> </p> <p>Pozwany domagał się oddalenia apelacji i zasądzenia na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja podlegała oddaleniu.</p> <p>Przede wszystkim zwrócić należy uwagę na samo sformułowanie zarzutów apelacji. Skarżący nie wskazuje w treści zarzutów, jakie przepisy postępowania zostały naruszone przez Sąd i instancji, nadto jakie to dowody zgłaszane przez powoda zostały pominięte, co skutkowało błędnym ustaleniem stanu faktycznego. A jest to apelacja sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika.</p> <p>Sąd odwoławczy jedynie na podstawie uzasadnienia apelacji i wniosku dowodowego zgłoszonego w apelacji może się domyślać, ze chodzi o załącznik nr <span class="anon-block">(...)</span>który został wymieniony w § 1 pkt 2 oraz § 4 umowy cesji z dnia 9 grudnia 2009 r.</p> <p>Sąd Rejonowy wobec kwestionowania przez pozwanego, iż doszło do nabycia wierzytelności wobec niego umową cesji, trafnie wskazał, ze przedłożony wydruk komputerowy nie podpisany przez osobę, która złożyła w nim oświadczenie jest niewystarczającym środkiem do dowodzenia twierdzeń strony i nie korzysta tym samym z waloru dokumentu w rozumieniu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kodeksu postępowania cywilnego</a>. Miało to istotne znaczenie dla oceny zasadności roszczeń powoda, albowiem na pewno wierzytelność, na którą powód się powołuje nie należała do tej, o której była mowa w § 1 pkt 1 , dotyczy to bowiem <span class="underline"> <!-- -->tylko</span> umów zawartych od 23 października 2009 r. do 30 listopada 2009r.</p> <p>Podziela Sąd odwoławczy, iż tylko załącznik umowy, stanowiący jej integralną część, powinien być przedłożony z podpisami stron umowy /por. przywołane już orzeczenie SA w Katowicach z dnia 10 stycznia 2008 r, V ACa 816/07/.</p> <p>Dla oceny zasadności apelacji należało odpowiedzieć na pytanie, czy wierzytelność wynikająca z umowy pożyczki z dnia 23 stycznia 2007 roku wobec pozwanego była objęta umową cesji i czy należy do tych, o których mowa w § 1 <span class="underline"> <!-- -->pkt 2</span> umowy cesji/ a nie pkt 1, jak wskazuje apelujący /. Z punktu 2 bowiem wynika, że <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> zobowiązuje się dodatkowo do nabycia na zasadach określonych w umowie wierzytelności wymienionych w załączniku nr<span class="anon-block">(...)</span> do umowy.</p> <p>Powód do apelacji dołączył wydruk z załącznika wymienionego w <span class="underline"> <!-- -->§ 1 pkt 1</span> oraz § 4 umowy cesji, który był przedmiotem badania Sądu rejonowego.</p> <p>Skoro poza sporem było że <span class="underline"> <!-- -->umowa pożyczki</span> pomiędzy <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> a pozwanym była <span class="underline"> <!-- -->zawarta w dniu 23 sierpnia 2007 roku</span>, to wierzytelność ta nie mogła być przedmiotem sprzedaży, § 1 pkt 1 umowy cesji dotyczył bowiem wszystkich wierzytelności\, wynikających z umów kredytowych zawartych przez sprzedającego /tj. <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span>/ w okresie od 23 października 2009 r. do 30 listopada 2009 r.</p> <p>Wobec tego Sąd Okręgowy był zwolniony z badania i oceny przedłożonego wydruku komputerowego, w kontekście jego zgodności z przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kodeksu postępowania cywilnego</a>, tj. czy wydruk tak sporządzony może być uznany za dokument.</p> <p>Na marginesie tylko podnieść należy, że co prawda, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 7;art. 7 ust. 1)">art. 7 ust. 1 ustawy Prawo bankowe</a> oświadczenia woli związane z dokonywaniem czynności bankowych mogą być składane w postaci elektronicznej, to taki wydruk, na który skarżący się powołuje, nie ma postaci dokumentu sporządzonego w takiej formie. Oznacza to konieczność podpisania go i opatrzenia pieczęcią przez powódkę.</p> <p>Przedłożenie zaś na etapie postępowania apelacyjnego w prawidłowej formie dokumentu nie zmienia oceny Sądu Okręgowego, jest to bowiem załącznik do § 1 pkt 1 umowy cesji, a nie do pkt 2, który stanowi o załączniku do pozostałych, poza wymienionymi w punkcie 1, wierzytelnościach.</p> <p>W konsekwencji Sąd Okręgowy oddalił apelację na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a>.</p> </div> </table>