I C 758/13

<p>Sygnatura akt I C 758/13</p> <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <span class="anon-block">W.</span>, dnia 18 listopada 2013 r.</p> <p>Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Krzyków we Wrocławiu I Wydział Cywilny w następującym składzie:</p> <p>Przewodniczący:SSR Magdalena Zdrzałka-Szymańska</p> <p>Protokolant:Alicja Ziomek</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2013 r. we Wrocławiu na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) S.a.</span>r.l. w <span class="anon-block">L.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">S. K.</span> </p> <p>- o zapłatę</p> <p>oddala powództwo.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 11.04.2013r. <span class="anon-block"> (...) S.a.</span>r.l. z siedzibą w Luksemburgu wniosła o zasądzenie od <span class="anon-block">S. K.</span> kwoty 390,80 zł z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwoty:</p> <p>- 29,90 zł od dnia 05.09.2009r. do dnia zapłaty,</p> <p>- 37,90 zł od dnia 05.02.2010r. do dnia zapłaty,</p> <p>- 29,90 zł od dnia 05.11.2009r. do dnia zapłaty,</p> <p>- 29,90 zł od dnia 05.02.2010r. do dnia zapłaty,</p> <p>- 29,90 zł od dnia 05.01.2010r. do dnia zapłaty,</p> <p>- 29,90 zł od dnia 05.09.2009r. do dnia zapłaty,</p> <p>- 37,90 zł od dnia 05.11.2009r. do dnia zapłaty,</p> <p>- 29,90 zł od dnia 05.12.2009r. do dnia zapłaty,</p> <p>- 37,90 zł od dnia 05.01.2010r. do dnia zapłaty,</p> <p>- 29,90 zł od dnia 05.10.2009r. do dnia zapłaty,</p> <p>- 37,90 zł od dnia 05.12.2009r. do dnia zapłaty,</p> <p>- 29,90 zł od dnia 05.10.2009r. do dnia zapłaty.</p> <p>Strona powodowa wniosła również o zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu podniosła, że na podstawie umowy z dnia 03.07.2012r. przejęła wierzytelności przysługujące <span class="anon-block"> spółce (...) S.A.</span> wobec pozwanej w związku z zawartą umową abonamentową.</p> <p>Postanowieniem z dnia 06.05.2012r. (sygn. VI Nc-e 790925/13), wobec stwierdzonego braku podstaw do wydania nakazu zapłaty, Sąd Rejonowy Lublin-Zachód przekazał rozpoznanie sprawy do tutejszego Sądu.</p> <p>Pozwana nie złożyła odpowiedzi na pozew, nie stawiła się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę pomimo prawidłowego zawiadomienia, nie złożyła żadnych wyjaśnień w sprawie ani nie żądała przeprowadzenia rozprawy w swej nieobecności.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie w całości.</p> <p>Zgodnie z treścią przepisu art. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 1;art. 339 § 2)">art. 339 § 1 i § 2 k.p.c.</a> jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.</p> <p>Z uwagi na fakt, iż pozwana <span class="anon-block">S. K.</span> nie złożyła odpowiedzi na pozew, nie stawiła się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę pomimo prawidłowego zawiadomienia, nie złożyła żadnych wyjaśnień w sprawie ani nie żądała przeprowadzenia rozprawy w swej nieobecności, Sąd na rozprawie w dniu 18.11.2013 r. wydał wyrok zaoczny.</p> <p>Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie ze względu na to, iż w ocenie Sądu roszczenie strony powodowej nie zostało udowodnione. Sąd uznał, że strona powodowa nie udowodniła nie tylko wysokości zobowiązania pozwanej względem strony powodowej, ale również jego istnienia w ogóle.</p> <p>Jak stanowi przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Założeniem rozwiązania legislacyjnego przyjętego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> jest obowiązywanie zasady kontradyktoryjności (sporności). Idea sporu zadecydowała o regule rozkładu ciężaru dowodu. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> jest w istocie normą decyzyjną w tym znaczeniu, że przesądza on w określonych sytuacjach o sposobie wyrokowania sądu w postaci oddalenia powództwa. Ciężar dowodu pozostaje w ścisłym związku z problematyką procesową dowodów. Instytucja ta spełnia dwie zasadnicze funkcje. Po pierwsze dynamizuje postępowanie dowodowe w systemie obowiązywania zasady sporności (kontradyktoryjności) w procesie. Po drugie określa wynik merytoryczny sporu (sprawy) w sytuacji krytycznej, gdy strona nie udowodni faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (K. Piasecki, Kodeks cywilny. Księga pierwsza. Część ogólna. Komentarz, Zakamycze, 2003 r.) Sąd zatem wyjątkowo winien ingerować w przebieg postępowania dowodowego dopuszczając dowody z urzędu, które to uprawnienie wynika z treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> (vide wyrok Sądu Najwyższego z 24 października 1996 r., III CKN 6/96, OSNC 1997/3/29, w którym Sąd Najwyższy stwierdził, że obowiązek wskazania dowodów, potrzebnych dla rozstrzygnięcia sprawy, obciąża strony. Sąd został wyposażony w uprawnienie (a nie obowiązek) dopuszczenia dalszych jeszcze, nie wskazanych przez żadną ze stron, dowodów, kierując się przy tym własną oceną, czy zebrany w sprawie materiał jest - czy też nie jest - dostateczny do jej rozstrzygnięcia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 316;art. 316 § 1)">art. 316 § 1</a> in principio <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a>)). Zarazem podkreśla się w doktrynie i praktyce, że sąd powinien korzystać z przewidzianego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232;art. 232 zd. 2)">art. 232 zd. 2 k.p.c.</a> uprawnienia powściągliwie i z umiarem, pamiętając, że taka inicjatywa należy przede wszystkim do samych stron i że cały rozpoznawany spór jest ich sprawą, a nie sądu. Działanie sądu z urzędu może prowadzić do naruszenia prawa do bezstronnego sądu i odpowiadającego mu obowiązku przestrzegania zasady równego traktowania stron (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 32;art. 32 ust. 1;art. 45;art. 45 ust. 1)">art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP</a>; vide wyrok Sądu Najwyższego z 12 grudnia 2000 r., V CKN 175/00, OSP 2001/7-8/116).</p> <p>Strona powodowa na poparcie swojego żądania przedłożyła jedynie umowę sprzedaży wierzytelności z dnia 03.07.2012r., zawartej pomiędzy <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> oraz <span class="anon-block"> (...) S.a.</span>r.l. z siedzibą w Luksemburgu wraz z dokumentem tytułowanym jako „częściowy wykaz wierzytelności” oraz zawiadomienie o dokonanej umowie cesji wraz z wezwaniem do zapłaty dochodzonej kwoty. Wymienione dokumenty, zdaniem Sądu Rejonowego, nie pozwalały na dokonanie oceny istnienia zobowiązania, w szczególności nie można było ustalić, czy pozwaną łączyła z cedentem umowa abonamentowa i czy z tego tytułu zobowiązana ona była do uiszczenia wskazanych w pozwie kwot. Tak więc, przyjąć należało, iż strona powodowa nie udowodniła, że przysługuje jej wobec pozwanej dochodzone roszczenie. Ponadto nie przedłożono dowodu choćby nadania pisma zawierającego zawiadomienie o cesji oraz wezwanie do zapłaty, nie mówiąc już o dowodzie jego doręczenia pozwanej, w celu wykazania dojścia do jej wiadomości samego faktu cesji oraz roszczeń zgłaszanych przez stronę powodową.</p> <p>Utrwalony w judykaturze i niekwestionowany w nauce jest pogląd, że przyjęcie za prawdziwe twierdzeń powoda dotyczy wyłącznie okoliczności faktycznych i nie zwalnia sądu orzekającego od obowiązku rozważenia, czy oświadczenia te uzasadniają należycie i w całości żądania pozwu i czy uwzględnienie tych żądań nie narusza obowiązujących przepisów. Sąd nie jest zatem zwolniony z obowiązku dokonania prawidłowej oceny materialnoprawnej zasadności żądania pozwu opartego na tych twierdzeniach (orzeczenie SN z dnia 29 maja 1958 r., 1 CR 969/57, OSNC 1960, nr 1, poz. 14; wyroki SN: z dnia 15 września 1967 r., III CRN 175/67, OSNC 1968, nr 8-9, poz. 142; z dnia 15 marca 1996 r., I CRN 26/96, OSNC 1996, nr 7-8, poz. 108; z dnia 6 czerwca 1997 r., I CKU 87/97, Prok. i Pr. - wkładka 1997, nr 10, s. 44; z dnia 31 marca 1999 r., I CKU 176/97, Prok. i Pr. 1999, nr 9, s. 30). Jeżeli zatem w świetle przytoczonych przez powoda okoliczności brak podstaw do uwzględnienia żądania pozwu, sąd wyrokiem zaocznym oddala powództwo (zob. wyrok SN z dnia 6 czerwca 1972 r., III CRN 30/72, Biul. SN 1972, nr 10, poz. 178). Zob. szerzej K. <span class="anon-block">W.</span>, Wyrok zaoczny oddalający powództwo, <span class="anon-block"> (...)</span> 2011, nr 3, s. 36 i n. oraz cytowana tam literatura (Komentarz <span class="anon-block">A. J.</span> do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339)">art. 339 k.p.c.</a>).</p> <p>Mając powyższe na uwadze, wobec braku jakichkolwiek dowodów świadczących o istnieniu zobowiązania pozwanej wobec strony powodowej i jego wysokości, orzeczono jak w wyroku.</p> <p>Zarządzenie:</p> <p>1. odnotować w Rep.;</p> <p>2. odpis uzasadnienia doręczyć zgodnie z wnioskiem;</p> <p>3. kal. 14 dni.</p> </div>