II Ca 822/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ca 822/13Sygn. akt II Ca 822/13</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 17 grudnia 2013r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy</strong> </p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: <span class="underline"> <!-- -->SSO Anatol Gul</span> </p> <p>Sędziowie: SO Aleksandra Żurawska</p> <p>SO Piotr Rajczakowski</p> <p>Protokolant: Bogusława Mierzwa</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013r. w Świdnicy</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. S.</span> i <span class="anon-block">K. S.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) SA</span> w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę 6.734 zł</p> <p>na skutek apelacji powodów</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku</p> <p>z dnia 22 sierpnia 2013 r., sygn. akt I C 881/12</p> <p>I.  <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądza od strony pozwanej <span class="anon-block"> (...) SA</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powodów <span class="anon-block">M. S.</span> i <span class="anon-block">K. S.</span> kwotę 6.733,57 (sześć tysięcy siedemset trzydzieści trzy 57/100) zł <br/>z odsetkami ustawowymi od dnia 21 maja 2011r. oraz 2.236,84 zł kosztów procesu; </strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->zasądza od strony pozwanej na rzecz powodów 937 zł kosztów postępowania apelacyjnego. </strong> </p> <p>Sygn. akt II Ca 822/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem oddalono powództwo o zapłatę kwoty 6 733,57 zł tytułem odszkodowania oraz orzeczono o kosztach procesu, opierając rozstrzygnięcie o następujące ustalenia i oceny: - w dniu 7 kwietnia 2011 r. , na trasie <span class="anon-block">K.</span> – <span class="anon-block">W.</span>, na samochód powodów spadł konar drzewa o średnicy kilku centymetrów; wiał wówczas wiatr, drzewa w pasie drogi były duże, stare, a suche gałęzie zachodziły na drogę; w dniu zdarzenia obowiązywało ostrzeżenie meteorologiczne przed wystąpieniem silnego wiatru; samochód powodów został uszkodzony, koszt naprawy wyniósł 6 733,57 zł.</p> <p>W ocenie sądu okoliczności sprawy nie pozwalają na przypisanie ubezpieczonemu zarządcy drogi nie tylko bezprawności działania, ale także winy w postaci umyślności lub nieumyślności , która mogłaby wyrażać się np. w nieostrożności w postępowaniu, nieuwadze czy niedbalstwie, polegających na niedołożeniu pewnej miary staranności. Dlatego nawet w sytuacji, gdy powodowie ponieśli szkodę na skutek upadku konaru drzewa na samochód, to zarządcy drogi nie można postawić zarzutu bezprawności działania, wyrażającego się w braku podjęcia określonych działań, mimo nałożonego przez ustawę obowiązku, w sposób zawiniony , co prowadziło do braku możności ustalenia odpowiedzialności strony pozwanej.</p> <p>W apelacji powodowie zarzucili: 1. naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a> przez nieprawidłową ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego , gdy drzewa rosnące wzdłuż drogi były stare, duże , a ich konary nie były przycinane ; nielogiczne ustalenie, że konar , który wyrządził szkodę w wysokości 6733,57 zł, został ułamany przez zwykły wiatr; przyjęcie, że w miejscu zdarzenia wiał silny wiatr na podstawie ostrzeżenia meteo , które było jedynie prognozą; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850140060" title="Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - Dz. U. z 1985 r. Nr 14, poz. 60 (art. 20;art. 20 pkt. 16)">art. 20 pkt. 16 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych</a>, przez błędne przyjęcie, że zarządca drogi należycie wykonywał swoje obowiązki w utrzymywaniu zieleni przydrożnej, w czym nie mieści się przycinanie konarów i gałęzi oraz kontrolowanie stanu drzew rosnących wzdłuż drogi.</p> <p>Wskazując na powyższe wnieśli o zmianę zaskarżonego wyroku przez uwzględnienie powództwa.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył co następuje :</p> <p>Apelacja jest uzasadniona i podlega uwzględnieniu, a podniesione w niej zarzuty znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym sprawy. Przyjmując ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji za swoje, Sąd Okręgowy nie podziela jednak oceny prawnej tego stanu faktycznego oraz wyciągniętych z tej oceny wniosków, kierując się następującymi względami: - odpowiedzialność zarządcy drogi istnieje wówczas, jeżeli możliwe jest przypisanie mu winy polegającej na niedochowaniu należytej staranności w utrzymaniu właściwego stanu zieleni w pasie drogowym, co doprowadziło do złamania gałęzi pod naporem wiatru, a w konsekwencji do wyrządzenia szkody w samochodzie powodów; - tymczasem z zeznań świadków, których w istocie sąd pierwszej instancji nie wziął pod rozwagę w najmniejszym stopniu, jednoznacznie wynikał niewłaściwy stan drzew w pasie drogowym, co świadczyło o zaniechaniach zarządcy drogi w utrzymaniu tych drzew w należytym stanie, a takie obowiązki na zarządcę drogi nakładają przepisy ustawy o drogach publicznych; - ponadto z zakresu uszkodzeń samochodu powodów oraz przewidywanych kosztów ich naprawy wynikało w sposób oczywisty, że konar, który spadł na samochód, miał niewątpliwie spore rozmiary, a zatem do jego złamania – gdyby był zdrowy – konieczny byłby bardzo silny wiatr, natomiast takiego zjawiska w dniu zdarzenia nie odnotowano, czego nie podważa ostrzeżenie meteorologiczne wskazujące jedynie na możliwość wystąpienia silnego wiatru, <strong> <!-- -->tylko w porywach</strong> o prędkości od 70 do 80 km/h, co zresztą nie miało miejsca w chwili i miejscu zdarzenia;</p> <p>-nie było zatem nawet żadnych podstaw do rozważania kwestii uchylenia się sprawcy zdarzenia od odpowiedzialności przez przyjęcie, że działanie wichury było zjawiskiem, którego następstwa nie były przewidywalne i nie można było im zapobiec / <strong> <!-- -->siła wyższa </strong>/; - prowadzi to do wniosku, że zarządca drogi przez zawinione zaniechanie wykonywania czynności mających na celu utrzymywanie zieleni przydrożnej w należytym stanie ponosi odpowiedzialność za zaistniałe zdarzenie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 kc</a>, a wszystkie przesłanki tej odpowiedzialności zostały spełnione, co jednoznacznie wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego.</p> <p>Z tych przyczyn – gdy strona pozwana – ubezpieczyciel zarządcy drogi - nie negowała wysokości doznanej szkody – zaskarżony wyrok podlegał zmianie przez zasądzenie na rzecz powodów kwoty 6733,57 zł, z odsetkami ustawowymi od dnia 21 maja 2011 r. / <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 kc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481 kc</a>/, natomiast o kosztach procesu i kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 kpc</a>.</p> </div>