II Cz 840/13

<p>Sygnatura akt II Cz 840/13</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">K.</span>, dnia 17 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Kaliszu, Wydział II Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO. Janusz Roszewski</p> <p>Sędziowie: SSO. Barbara Mokras</p> <p>SSO. Wojciech Vogt – spr.</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r. w Kaliszu</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z wniosku <span class="anon-block">K. B.</span> i <span class="anon-block">J. B.</span> </p> <p>z udziałem <span class="anon-block">R. S.</span> </p> <p>o udzielenie zabezpieczenia powództwa przed wszczęciem postępowania w sprawie</p> <p>od postanowienia Sądu Rejonowego w Kępnie z dnia 30 sierpnia 2013 r. , sygn. akt I Co 479/13</p> <p>postanawia:</p> <p>oddalić zażalenie</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Kępnie udzielił zabezpieczenia roszczenia o zapłatę kwoty w wysokości 62.472,33 zł poprzez ustanowienie hipoteki przymusowej w kwocie 62.472,33 zł na należącym do uczestnika <span class="anon-block">R. S.</span> ½ udziału w nieruchomości znajdującej się w <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>, dla której Sąd Rejonowy w Kępnie Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczysta nr (...)</span>, na rzecz wnioskodawców <span class="anon-block">K. B.</span> i <span class="anon-block">J. B.</span>. Wyznaczył wnioskodawcom <span class="anon-block">K. B.</span> i <span class="anon-block">J. B.</span> termin dwóch tygodni do złożenia pozwu o zapłatę przeciwko <span class="anon-block">R. S.</span> – pod rygorem upadku zabezpieczenia i orzekł o kosztach postępowania. Rozstrzygnięcie swoje oparł na następujących ustaleniach:</p> <p>Sąd Rejonowy ustalił, że wnioskodawcy w uzasadnieniu wniosku wskazali, że <span class="anon-block">K. B.</span> i <span class="anon-block">R. S.</span> są współwłaścicielami po ½ nieruchomości znajdującej się w <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span> oraz że <span class="anon-block">K. B.</span> i <span class="anon-block">J. B.</span> wraz z <span class="anon-block">R. S.</span> uzgodnili, iż <span class="anon-block">R. S.</span> przeniesie swój udział we współwłasności owej nieruchomości na rzecz <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">J. B.</span> w zamian za uregulowanie przez nich zadłużenia uczestnika postępowania, miedzy innymi względem <span class="anon-block"> Banku (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> a to w wysokości 62.472,33 zł lub zwróci wnioskodawca uiszczone przez nich zadłużenie. Mimo, że wnioskodawcy uregulowali owo zadłużenie <span class="anon-block">R. S.</span> nie przeniósł na nich własności cześci nieruchomości ani nie zwrócił uiszczonych kwot. Podano również, że brak zabezpieczenia poważnie utrudni, a wręcz uniemożliwi wykonanie przyszłego wyroku w zakresie możliwości spłaty wnioskodawców przez uczestnika, jako że uczestnik nie posiada innych składników majątkowych (poza wskazaną nieruchomością) przedstawiających wartość gwarantującą zabezpieczenie spłaty , a ponadto pomiędzy stronami jest głęboki konflikt. Sąd Rejonowy ocenił, że wnioskodawcy wykazali wiarygodność roszczenia oraz wykazali interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia.</p> <p>Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożył uczestnik wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia przez oddalenie wniosku o zabezpieczenie. Wniósł również o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. Zarzucił, że wnioskodawcy nie uprawdopodobnili roszczenia, a ponadto brak zabezpieczenia nie pozbawiłby ich zaspokojenia, gdyż uczestnik jest właścicielem jeszcze jednej nieruchomości położonej w <span class="anon-block">J.</span> i położonej w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. W uzupełnieniu zażalenia podniósł, że dochodzona roszczenie uległo przedawnieniu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje</strong>:</p> <p>Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Sąd Rejonowy zasadnie ocenił, że dokumenty dołączone do wniosku czynią roszczenie wnioskodawców wobec uczestnika roszczeniem wiarygodnym. Z zaświadczenia <span class="anon-block"> (...) Bank (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> z dnia 8 maja 2008 r. (<span class="anon-block"> (...) (...)- (...)</span>) jasno wynika, że <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">J. B.</span> ze swojego konta posiadanego w tym Banku dokonali miedzy innymi płatności na rzecz <span class="anon-block"> Banku (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> tytułem długu <span class="anon-block">R. S.</span> na kwotę 62.472,33 zł i to w dniu 16 listopada 2007 r. Powyższy dokument wraz z dołączonym do zażalenia porozumieniem nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 22 października 2007 r. zawartym między <span class="anon-block"> Bankiem (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> a <span class="anon-block">R. S.</span>, z którego wynika, iż zadłużenie tego ostatniego w kwocie 62.472,33 zł ma zostać spłacone w terminie 30 dni od dnia podpisania porozumienia wyraźnie wskazują, że kwota spłacona przez wnioskodawców była kwotą wynikająca z realnego długu i nie stanowiła zapłaty należności przedawnionej. Skoro wnioskodawcy dokonali spłaty w 2007 r., to ich roszczenie w stosunku do uczestnika również nie uległo przedawnieniu (okres przedawnienia w tym wypadku wynosi 10 lat – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a>). Konsekwencja spłaty tego zadłużenia była zgodna Banku na wykreślenie hipotek z dnia 12 grudnia 2007 r. Ten ostatni dokument również uwiarygodnia roszczenie wnioskodawców.</p> <p>Sąd Rejonowy słusznie więc przyjął, że wnioskodawcy uwiarygodnili swoje roszczenie i tym samym spełniona została podstawowa przesłanka związana z żądaniem zabezpieczenia.</p> <p>Nie ma również racji skarżący, że wnioskodawcy nie wykazali, że brak zabezpieczenia może pozbawić ich zaspokojenia. Wnioskodawcy bowiem wykazali, że nieruchomość przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> nie przynosi dochodów oraz że uczestnik przestał prowadzić działalność gospodarczą pod <span class="anon-block"> firmą Zakład (...)</span>. W oparciu o te okoliczności wyciągnęli słuszny wniosek, ze uczestnik jest w trudnej sytuacji finansowej. Uczestnik w zażaleniu tym okolicznością nie zaprzeczył. Ponadto sam fakt, że uczestnik jest właścicielem jeszcze dwóch innych nieruchomości nie jest dostateczną przesłanką aby uznać, że wnioskodawcy nie maja interesu w żądaniu zabezpieczenia. Uczestnik nie podał bowiem wartości tych nieruchomości i nie ma podstaw do uznania, że z nich właśnie mogliby się zaspokoić wnioskodawcy. Ponadto konflikt miedzy stronami jest również argumentem za udzieleniem zabezpieczenia, gdyż przy braku zabezpieczenia decyzje uczestnika mogłyby doprowadzić do pozbawienia ich zaspokojenia.</p> <p>Mając na uwadze powyższe okoliczności należało zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a>, orzec jak w sentencji.</p> </div>