IX Ka 1520/13
Sądy powszechne2013-12-17
Sygnatura
IX Ka 1520/13
Data orzeczenia
2013-12-17
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Aleksandra Babilon-DomagałaBogna KuczyńskaKrzysztof Sajtyna (PRESIDING_JUDGE)
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt IX Ka 1520/13</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p> Dnia 17 grudnia 2013 roku</p>
<p>Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Przewodniczący: SSO Krzysztof Sajtyna (spr.)</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Sędziowie: SO Bogna Kuczyńska</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> SO Aleksandra Babilon-Domagała</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Protokolant: sekr. sądowy Anna Misztal </strong>
</p>
<p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Andrzeja Kędziory</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 roku</p>
<p>sprawy <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">P. B.</span> i <span class="anon-block">M. H.</span>
</strong>
</p>
<p>oskarżonych o przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 228;art. 228 § 3;art. 228 § 4)">art.228 § 3 i 4 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art.11 § 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 2)">art.231 § 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 276)">art.276 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art.275 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art.284 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art.11 § 2 kk</a>
</p>
<p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obu oskarżonych</p>
<p>od wyroku Sądu Rejonowego w Skarżysku Kamiennej</p>
<p>z dnia 13 czerwca 2013 roku sygn. akt II K 900/11</p>
<p>I.
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;</p>
<p>II.
zasądza od oskarżonych <span class="anon-block">P. B.</span> i <span class="anon-block">M. H.</span> na rzecz Skarbu Państwa kwoty po 910 (dziewięćset dziesięć) złotych tytułem kosztów sądowych za II instancję.</p>
<p>sygn. akt IX Ka 1520/13</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<span class="anon-block">P. B.</span> i <span class="anon-block">M. H.</span> oskarżeni zostali o to, że:</p>
<p>I.
w nocy z l na 2 lipca 2011 roku w <span class="anon-block">S.</span>, pełniąc funkcję funkcjonariuszy Policji Komendy Powiatowej Policji w <span class="anon-block">S.</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu ze sobą, uzależnili wykonanie czynności służbowych związanych z ujawnieniem prowadzenia przez <span class="anon-block">R. B. (1)</span> w stanie nietrzeźwości z zawartością 0,7 mg/1 alkoholu w wydychanym powietrzu w ruchu lądowym samochodu osobowego marki <span class="anon-block">O. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> od otrzymania korzyści majątkowej w kwocie 2.000 zł., której zażądali od wyżej wymienionego za zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa polegające na tym, że nie dopełnią obowiązków służbowych poprzez zaniechanie sporządzenia protokołu z czynności użycia wobec <span class="anon-block">R. B. (1)</span> urządzenia do oznaczenia ilości alkoholu w wydychanym powietrzu oraz sporządzenia zapisu z niniejszej czynności w notatnikach służbowych, a następnie nadania biegu sprawie celem przeprowadzenia postępowania przygotowawczego w związku z ujawnionym przestępstwem w sytuacji, gdy wynik badania wykazał wyżej wskazaną zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu oraz w ten sposób utrudniali postępowanie karne pomagając <span class="anon-block">R. B. (1)</span> jako sprawcy przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § l k.k.</a>, zacierając ślady przestępstwa, czym działali na szkodę interesu publicznego tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 228;art. 228 § 3;art. 228 § 4)">art. 228 § 3 i 4 k.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>,</p>
<p>II.
w nocy z l na 2 lipca 2011 roku w <span class="anon-block">S.</span> pełniąc funkcję funkcjonariuszy Policji Komendy Powiatowej Policji w <span class="anon-block">S.</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu ze sobą, przekroczyli swoje uprawnienia w ten sposób, iż bezprawnie zatrzymali od <span class="anon-block">R. B. (1)</span> dokumenty w postaci umowy kupna sprzedaży samochodu osobowego marki <span class="anon-block">O. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, dowodu rejestracyjnego wymienionego pojazdu, umowy ubezpieczenia OC zawartej w TU <span class="anon-block"> (...)</span> wymienionego pojazdu wraz z pokwitowaniem wpłaty składki ubezpieczeniowej, wydruk z przeglądu technicznego samochodu osobowego marki <span class="anon-block">O. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, po czym ukryli niniejsze dokumenty oraz przywłaszczyli dowód osobisty <span class="anon-block">R. B. (1)</span>, a także powierzony telefon komórkowy marki <span class="anon-block">S. (...)</span> 10 I o wartości 400 złotych i kluczyki od samochodu osobowego marki <span class="anon-block">O. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> na szkodę interesu prywatnego uprzednio wymienionego tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 2)">art. 231 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 276)">art. 276 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § l k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 k.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 §2 k.k.</a>
</p>
<p>Sąd Rejonowy w Skarżysku – Kamiennej wyrokiem z dnia 13 czerwca 2013r. sygn. akt II K 900/11 orzekł co następuje:</p>
<p>I.
oskarżonych <span class="anon-block">P. B.</span> i <span class="anon-block">M. H.</span> uznał za winnych popełnienia zarzucanego im w pkt I aktu oskarżenia czynu stanowiącego przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 228;art. 228 § 3;art. 228 § 4)">art. 228 § 3 i 4 k.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 228;art. 228 § 4)">art. 228 § 4 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">art. 33 § l, 2 i 3 k.k.</a> wymierzył im kary po 2 (dwa) lata pozbawienia wolności oraz po 200 (dwieście) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 15 (piętnaście) złotych,</p>
<p>II.
na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41;art. 41 § 1)">art. 41 § l k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43;art. 43 § 1;art. 43 § 1 pkt. 1)">art. 43 § l pkt l k.k.</a> orzekł wobec oskarżonych <span class="anon-block">P. B.</span> i <span class="anon-block">M. H.</span> środek karny w postaci zakazu wykonywania zawodu funkcjonariusza Policji przez okres po 5 (pięć) lat,</p>
<p>III.
oskarżonych <span class="anon-block">P. B.</span> i <span class="anon-block">M. H.</span> uznał za winnych popełnienia zarzucanego im w pkt II aktu oskarżenia czynu stanowiącego przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 2)">art. 231 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 276)">art. 276 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § l k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 k.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 2)">art. 231 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">art. 33 § l, 2 i 3 k.k.</a> wymierzył im kary po l (jeden) rok i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz po 100 (sto) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 15 (piętnaście) złotych,</p>
<p>IV.
na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41;art. 41 § 1)">art. 41 § l k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43;art. 43 § 1;art. 43 § 1 pkt. 1)">art. 43 § l pkt l k.k.</a> orzekł wobec oskarżonych <span class="anon-block">P. B.</span> i <span class="anon-block">M. H.</span> środek karny w postaci zakazu wykonywania zawodu funkcjonariusza Policji przez okres po 2 (dwa) lata,</p>
<p>V.
na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 2)">art. 86 § l i 2 k.k.</a> wymierzone oskarżonym <span class="anon-block">P. B.</span> i <span class="anon-block">M. H.</span> kary pozbawienia wolności oraz kary grzywien w pkt I i III wyroku połączył i wymierzył im kary łączne po 2 (dwa) lata pozbawienia wolności oraz po 200 (dwieście) stawek dziennych grzywny ustalając wysokości stawki dziennej na kwotę 15 (piętnaście) złotych,</p>
<p>VI.
na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 90;art. 90 § 2)">art. 90 § 2 k.k.</a> wymierzone oskarżonym <span class="anon-block">P. B.</span> i <span class="anon-block">M. H.</span> środki karne w pkt II i IV wyroku połączył i wymierzył im łączny zakaz wykonywania zawodu funkcjonariusza Policji przez okres po 5 (pięć) lat,</p>
<p>VII.
na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § l i 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § l pkt. l k.k.</a> wykonanie wymierzonych oskarżonym <span class="anon-block">P. B.</span> i <span class="anon-block">M. H.</span> w pkt V wyroku kar pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący po 5 (pięć) lat,</p>
<p>VIII.
na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> zasądził od oskarżonych <span class="anon-block">P. B.</span>i <span class="anon-block">M. H.</span>na rzecz Skarbu Państwa kwotę po 1132,80 (tysiąc sto trzydzieści dwa 80/100) złotych tytułem kosztów sądowych, a w tym 900 (dziewięćset) złotych opłaty.</p>
<p>Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonych.</p>
<p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1;art. 427 § 2)">art. 427 § 1 i 2 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt. 2 i 3 k.p.k.</a> wyrokowi temu zarzucił:</p>
<p>1.
obrazę przepisów postępowania, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7;art. 410)">art. 7 i art. 410 kpk</a>, która miała wpływ na treść orzeczenia, poprzez oparcie wyroku jedynie na części okoliczności ujawnionych w postępowaniu, jak i częściowe jedynie uwzględnienie dowodów ujawnionych na rozprawie, a w konsekwencji dokonanie dowolnej oceny dowodów poprzez przyznanie waloru wiarygodności zeznaniom pokrzywdzonego <span class="anon-block">R. B. (1)</span>, świadków <span class="anon-block">W. K.</span>, <span class="anon-block">M. Z.</span>, <span class="anon-block">J. C.</span>, <span class="anon-block">J. W.</span>, <span class="anon-block">H. K.</span>, <span class="anon-block">D. S.</span> przy pominięciu wyjaśnień oskarżonych <span class="anon-block">P. B.</span> i <span class="anon-block">M. H.</span> złożonych w toku postępowania karnego i odmowę uznania ich za wiarygodne mimo tego, iż były one konsekwentne, jednoznaczne, logiczne, spójne i stanowcze, co spowodowało dokonanie przez Sąd błędnych ustaleń faktycznych, że oskarżeni popełnili zarzucany im aktem oskarżenia czyn.</p>
<p>2.
obrazę przepisów postępowania, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7;art. 410)">art. 7 i art. 410 kpk</a>, która miała wpływ na treść orzeczenia, poprzez oddalenie wniosku z dnia 17 grudnia 2012 roku, o przesłuchanie pokrzywdzonego <span class="anon-block">R. B. (1)</span> z udziałem biegłego psychologa, który to wniosek był w całości zasadny albowiem pokrzywdzony w niekorzystnych dla niego momentach zasłaniał się nie pamięcią i konfabulował, co stwarza realne podstawy do przyjęcia, że zeznania te nie są zgodne z prawdą, a mają jedynie służyć usprawiedliwieniu swoich zachowań poprzez zrzucenie ciężaru winy na oskarżonych i całkowite przyznanie im waloru wiarygodności co w konsekwencji skutkowało uznaniem oskarżonych za winnych zarzuconego im aktem oskarżenia czynu.</p>
<p>3.
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a polegający na błędnym przyjęciu zeznań pokrzywdzonego w części dot. uzależnienie wykonania czynności służbowych od otrzymania korzyści majątkowej w kwocie 2.000 zł której zażądali oskarżeni od wyżej wymienionego za zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa polegające na tym, że nie dopełnią oni obowiązków służbowych, a także nie nadadzą biegu sprawie celem przeprowadzenia postępowania przygotowawczego przeciwko pokrzywdzonemu <span class="anon-block">R. B. (2)</span> jako sprawcy przestępstwa wyczerpującego znamiona <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 k.k</a>, zacierając ślady przestępstwa czym działali na szkodę interesu publicznego i w konsekwencji uznanie, iż zachowanie oskarżonych nosiło znamiona przestępstwa wyczerpującego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 228;art. 228 § 3;art. 228 § 4)">art. 228 § 3 i 4 k.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>, a co w konsekwencji skutkowało uznaniem oskarżonych za winnych zarzuconego im aktem oskarżenia czynu.</p>
<p>4.
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a polegający na błędnym przyjęciu, że oskarżeni działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przekroczyli swoje uprawnienia w ten sposób, iż bezprawnie zatrzymali od pokrzywdzonego <span class="anon-block">R. B. (1)</span> dokumenty samochodu osobowego marki <span class="anon-block">O. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, po czym ukryli niniejsze dokumenty oraz przywłaszczyli dowód osobisty <span class="anon-block">R. B. (1)</span>, telefon komórkowy marki <span class="anon-block">S. (...)</span>, a także kluczyki do wyżej opisanego pojazdu czym działali na szkodę interesu prywatnego pokrzywdzonego <span class="anon-block">R. B. (1)</span> i w konsekwencji uznanie, iż zachowanie oskarżonych nosiło znamiona przestępstwa wyczerpującego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 2)">art. 231 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 276)">art. 276 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 k.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>, a co w konsekwencji skutkowało uznaniem oskarżonych za winnych zarzuconego im aktem oskarżenia czynu.</p>
<p>Podnosząc powyższe zarzuty obrońca oskarżonych na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427 § 1 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1;art. 437 § 2)">art. 437 § 1 i 2 k.p.k.</a> wniósł o uniewinnienie oskarżonych <span class="anon-block">P. B.</span> i <span class="anon-block">M. H.</span> od zarzucanych im aktem oskarżenia czynów, względnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi I instancji. Obrońca oskarżonych wniósł również o rozstrzygnięcie odnośnie kosztów postępowania względem oskarżonych, biorąc pod uwagę ich sytuację majątkową, zdrowotną i osobistą.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong>
</p>
<p>Apelacja obrońcy oskarżonych jawi się jako oczywiście bezzasadna. Brak jest podstaw do uznania podniesionych w niej zarzutów oraz uwzględnienia formułowanych wniosków.</p>
<p>Dokonana przez Sąd Okręgowy kontrolna analiza przedmiotowej sprawy w pełni potwierdza prawidłowość orzeczenia Sądu Rejonowego. Stanowisko Sądu I instancji jest obiektywne, logiczne i wyczerpujące. Wnioskowanie Sądu Rejonowego opiera się na ocenie kompletnego materiału dowodowego dokonanej w oparciu o zasadę swobodnej oceny przy uwzględnieniu zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Zgromadzony materiał dowodowy w pełni potwierdza byt czynów przypisanych oskarżonym <span class="anon-block">P. B.</span> oraz <span class="anon-block">M. H.</span>.</p>
<p>Za w pełni prawidłowe uznać należy dokonane przez Sąd Rejonowy ustalenia faktyczne oraz ocenę prawno – karną działania oskarżonych. Ustalenia faktyczne odzwierciedlone zostały, w sposób jak najbardziej prawidłowy w kwalifikacji czynów przypisanych oskarżonym. W sposób trafny i precyzyjny Sąd I instancji wskazał na jakich dowodach się opierał oraz z jakich przyczyn poszczególne dowody uznał za wiarygodne a innym przymiotu tego odmówił.</p>
<p>W żaden sposób nie można uznać, iż w przedmiotowej sprawie doszło do błędu w ustaleniach faktycznych. Nie doszło także w niniejszej sprawie do naruszenia zasady in dubio pro reo, albowiem po przeprowadzeniu wnikliwej analizy zgromadzonego materiału dowodowego nie zaistniały w sprawie żadne wątpliwości, które należałoby rozstrzygać w oparciu o tę zasadę.</p>
<p>Zarzuty jakie formułuje obrońca oskarżonych w żaden sposób nie podważają analizy dokonanej przez Sąd Rejonowy. Opierają się one jedynie na nieuzasadnionej polemice. Stanowią wyraz wybiórczej i jednostronnej oceny zgromadzonych dowodów.</p>
<p>Sąd Rejonowy ustalając stan faktyczny w niniejszej sprawie trafnie wskazał, iż wyjaśnienia oskarżonych nie zasługiwały na przymiot wiarygodności z uwagi na ich sprzeczność wzajemną jak i brak korelacji, z zasadnie uznanym za wiarygodny, pozostałym materiałem dowodowym.</p>
<p>W pełni trafnie za wiarygodne zostały uznane natomiast zeznania <span class="anon-block">R. B. (1)</span>, które znajdowały potwierdzenie w zeznaniach świadków <span class="anon-block">W. K.</span>, <span class="anon-block">H. K.</span>, <span class="anon-block">D. D.</span>, <span class="anon-block">D. S.</span>, <span class="anon-block">J. C.</span> oraz dowodach w postaci nagrania z monitoringu i wykazu rozmów telefonicznych. W odniesieniu do zeznań świadków wskazać należy na fakt, iż są to osoby obce dla oskarżonych, nie mające żadnego interesu w bezpodstawnym ich obciążaniu. Brak jest jakichkolwiek okoliczności z których wynikałyby wątpliwości co do wiarygodności świadków. Z analizy dowodów w sposób jasny wyłania się jednolity, a co ważne, logiczny ciąg zdarzeń.</p>
<p>Z zeznań świadków <span class="anon-block">W. K.</span>, <span class="anon-block">H. K.</span>, <span class="anon-block">D. D.</span>, <span class="anon-block">D. S.</span>, <span class="anon-block">J. C.</span> w sposób jednoznaczny wynika, że <span class="anon-block">R. B. (1)</span> kontaktował się z nimi w nocy i chciał pożyczyć pieniądze. Jednoznaczny jest także cel w jakim <span class="anon-block">R. B. (1)</span> chciał pożyczyć pieniądze.</p>
<p>W żaden sposób nie dyskredytuje zeznań świadków stwierdzenie, iż <span class="anon-block">R. B. (1)</span> otrzymał od oskarżonych zakaz mówienia w czasie wykonywania rozmów telefonicznych o tym co się stało i na co potrzebne są mu pieniądze. Sformułowanie przez oskarżonych takiego zakazu w żaden sposób nie wyklucza możliwości nie respektowania go przez <span class="anon-block">R. B. (1)</span> czy też używania takich sformułowań z których, nie bezpośrednio ale w sposób łatwy rozmówcy mogli wywnioskować o jaką sytuację chodzi. Nadto wskazać należy, iż pokrzywdzony opisywał świadkom przebieg zdarzenia i jego relacje, co wynika z zeznań tychże świadków, każdorazowo był spójne i konsekwentne.</p>
<p>Bezpodstawny jest zarzut skarżącego, iż nielogiczne są zeznania świadka <span class="anon-block">R. B. (1)</span> jakoby oskarżeni proponowali mu wręczenie kwoty 2000 złotych albowiem nie znajduje ten fakt żadnego potwierdzenia a przy oskarżonych nie ujawniono w notatnikach zapisków różnych liczb, w tym 2000, ani też nie stwierdzono śladów usuwania zapisów z notatników. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego fakt ten w żaden sposób nie podważa ani nie dyskredytuje zeznań pokrzywdzonego. Trudno, bowiem zakładać, że oskarżeni mieli wpisana kwotę 2000 złotych w notatniku służbowym, a nie winnym prywatnym notesie.</p>
<p>Nie można się także zgodzić z twierdzeniem skarżącego, iż podważa zeznania pokrzywdzonego niekonsekwencja dotycząca kwoty jakiej mieli żądać oskarżeni albowiem mieli mu oni zaproponować wręczenie 2000 złotych, a tymczasem pokrzywdzony mając przy sobie 400 złotych chciał pożyczyć kwotę 1700 złotych co w sumie daje 2100 złotych. Różnica te jest na tyle niewielka, iż jest nieistotna. W konsekwentnej relacji pokrzywdzony mówi bowiem o kwocie 2000 złotych. Bez znaczenia, wbrew twierdzeniom skarżącego, jest fakt, iż pokrzywdzony chciał pożyczać pieniądze od osób, co do których miał on świadomość, iż nie są to osoby zamożne i nie dysponują taką kwotą. W sytuacji w jakiej znalazł się pokrzywdzony podejmował on wszelkie próby zgromadzenia żądanej kwoty.</p>
<p>Nieuzasadniony jest także zarzut obrazy przepisów prawa procesowego poprzez bezzasadne oddalenie wniosku o przesłuchanie <span class="anon-block">R. B. (1)</span> z udziałem biegłego psychologa. Słusznie w tej kwestii Sąd Rejonowy wskazał na brak wątpliwości co do stanu zdrowia psychicznego świadka, jego rozwoju umysłowego, w tym zdolności postrzegania i odtwarzania. Podstawą wniosku o przeprowadzenie czynności procesowej określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 192;art. 192 § 2)">art. 192 § 2 kpk</a> mogą być wyłącznie okoliczności uzasadniające podejrzenie istnienia wskazanego w tych przepisach stanu obniżającego zdolność relacjonowania faktów, a takie w stosunku do <span class="anon-block">R. B. (1)</span> nie występowały. Okoliczności takie muszą występować rzeczywiście i mieć oparcie w konkretnych faktach, a nie odnosić się jednie do przypuszczeń.</p>
<p>Sąd Okręgowy w pełni zaakceptował wymiar kar orzeczonych wobec oskarżonych <span class="anon-block">P. B.</span> i <span class="anon-block">M. H.</span>.</p>
<p>W sposób adekwatny orzeczone kary uwzględniają stopień społecznej szkodliwości czynów popełnionych przez oskarżonych oraz stopień ich winy zasadnie ustalone jako wysokie. Pod uwagę, w sposób prawidłowy, wziął Sąd Rejonowy wszelkie okoliczności o charakterze obciążającym jak i łagodzącym wpływające na wymiar kar w stosunku do każdego z oskarżonych.</p>
<p>W pełni zasadnie orzeczono wobec oskarżonych za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 228;art. 228 § 3;art. 228 § 4)">art. 228 § 3 i 4 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> kary po 2 lata pozbawienia wolności oraz grzywny w rozmiarze po 200 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 15 złotych oraz środki karne w postaci zakazu wykonywania zawodu funkcjonariusza policji przez okres 5 lat, a także za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 2)">art. 231 § 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 276)">art. 276 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> kary po 1 rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności, grzywny po 100 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 15 złotych oraz środki karne w postaci zakazu wykonywania zawodu funkcjonariusza policji przez okres 2 lat.</p>
<p>Podkreślić należy, iż orzeczone kary grzywny podobnie jak i środek karny zakazu wykonywania zawodu funkcjonariusza policji w sposób realny wzmacniają oddziaływania kary, a także jej aspekt wychowawczy. W przypadku orzeczonego środka karnego istotna jest także realizacja funkcji prewencyjnej.</p>
<p>W sposób zasadny uwzględniając łączność podmiotowo – przedmiotową oraz czasową czynów przypisanych oskarżonym orzeczono wobec nich kary łączne po 2 lata pozbawiania wolności oraz grzywny w wymiarze po 200 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kotwę 15 złotych. Trafnie także orzeczono wobec każdego z oskarżonych łączny wymiar środków karnych zakazu wykonywania zawodu funkcjonariusza policji przez okres po 5 lat.</p>
<p>Właściwie wymiar kary łącznej oraz środka karnego opiera się o zasadę absorpcji.</p>
<p>W pełni zasadne jest także stanowisko Sądu Rejonowego w zakresie zastosowania wobec oskarżonych środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. W sposób uzasadniony Sąd Rejonowy wskazał w tym zakresie na dotychczasową niekaralność oskarżonych. Dodatkowo wskazać należy także na ich ustabilizowany tryb życia oraz warunki i właściwsi osobiste, z których wynika, iż nie jest konieczne ich izolowanie dla osiągnięcia celów kary, a przede wszystkim dla realizacji celu zapobiegawczego. Zastosowanie długiego 5 letniego okresu próby pozwoli na skuteczne oddziaływanie kary i weryfikację realizacji jej celów.</p>
<p>Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 456)">art. 456 kpk</a> zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. O kosztach procesu orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 626;art. 626 § 1)">art. 626 § 1 kpk</a>.</p>
<p>SSO B. Kuczyńska SSO K. Sajtyna SSOA. Babilon – Domagała</p>
</div>