II AKa 197/13

Sądy powszechne2013-12-17

Sygnatura

II AKa 197/13

Data orzeczenia

2013-12-17

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Andrzej CzapkaBrandeta Hryniewicka (PRESIDING_JUDGE)Piotr Sławomir Niedzielak

Podstawa prawna

art. 437 § 1 k.k.

Treść orzeczenia

Sygn. akt II AKa 197/13 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 17 grudnia 2013 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku w II Wydziale Karnym w składzie <table> <colgroup> <col width="269"/> <col width="441"/> </colgroup> <tr> <td> Przewodniczący </td> <td> SSA Brandeta Hryniewicka </td> </tr> <tr> <td> Sędziowie </td> <td> SSA Andrzej Czapka (spr.) SSA Piotr Sławomir Niedzielak </td> </tr> <tr> <td> Protokolant </td> <td> Anna Tkaczyk </td> </tr> </table> przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Grzegorza Giedrysa po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 r. sprawy: 1)  R. W. oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 1)">art. 310 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> 2)  E. S. s. E. oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 1)">art. 310 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310 § 2 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 1)">art. 11 § 1 k.k.</a> 3)  E. S. (1)s. M. oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 1)">art. 310 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310 § 2 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> z powodu apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych i prokuratora od wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 14 maja 2013 r. sygn. akt III K 59/12 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: 1) w opisie czynu przypisanego oskarżonym R. W., E. S. s. E. i E. S. (1) s. M. w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65 § 1 pkt. 1)">pkt. 1</a> pomija, iż „uczynili sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu” i eliminuje przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> z kwalifikacji prawnej i podstawy skazania, 2) w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12 pkt. 3)">pkt. 3</a> z kwalifikacji prawnej i podstawy skazania eliminuje przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>, 3) uchyla rozstrzygnięcie z pkt. 7; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zasądza na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonych R. W. i E. S. s. E. po 2.600 złotych, E. S. (1) s. M. kwotę 2.400 złotych tytułem opłaty za II instancję i obciąża ich pozostałymi kosztami procesu za postępowanie odwoławcze w częściach ich dotyczących. </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2>  R. W., E. S. s. E. i E. S. (1)s. M. zostali oskarżeni o to, że: I. w okresie od 2 września 2009 r. do dnia 17 listopada 2009 w B. i innych miejscowościach okręgu B., działając w krótkich odstępach czasu i w realizacji z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczyniwszy sobie z popełnienia przestępstw stałe źródło dochodu, działając wspólnie i w porozumieniu podrobili polskie i obce pieniądze, w tym: - 211 banknotów o nominale 100 zł serii (...) - 229 banknotów o nominale 100 zł serii (...) - 185 banknotów o nominale 100 zł serii (...) - 31 banknoty o nominale 100 zł serii (...) - 12 banknotów o nominale 100 zł serii (...) - 1 banknot o nominale 100 zł serii (...) - 91 banknoty o nominale 200 zł serii (...) - 54 banknoty o nominale 200 zł serii (...) - 32 banknoty o nominale 200 zł serii (...) - 1 banknot o nominale 200 zł serii (...) - 2 banknoty o nominale 200 zł serii (...) - 1 banknot o nominale 200 euro serii (...) - 73 banknoty o nominale 50 euro serii (...) - 49 banknotów o nominale 50 euro serii (...) - 38 banknotów o nominale 50 euro serii b: (...) - 12 banknotów o nominale 50 euro serii (...) tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 1)">art. 310§1kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65§1kk</a> a nadto  E. S. o to, że: II. w dniu 08 grudnia w S. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej puścił w obieg podrobiony banknot o nominale 100 złotych serii (...) w ten sposób, że wprowadzając w błąd M. W. co do autentyczności opisanego banknotu dokonał nim zapłaty za indyka wartości 100 zł, czym doprowadził w/w do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie po 200 złotych, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310§2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12kk</a> III. w dniu 20 kwietnia 2009 roku w S. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłował puścić w obieg podrobiony banknot o nominale 200 zł serii (...) w ten sposób, że wprowadzając w błąd W. M. co do autentyczności opisanego banknotu chciał nabyć zań towary w postaci papierosów V. i gazety (...), i tym samym doprowadzić pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem o wartości 200 złotych, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na rozpoznanie falsyfikatu, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310§2 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12 k)">art. 12 k</a> oraz  E. S. o to, że:  IV. w dniu 08 grudnia 2008roku w S. działając w krótkich odstępach czasu i w realizacji z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej puścił w obieg dwa podrobione banknoty o nominale 200 złotych serii (...) w ten sposób, że wprowadzając w błąd L. H. i S. Z. co do autentyczności opisanych banknotów dokonał ich zamiany na autentyczne o nominale 100 złotych, czym doprowadził każdą z wymienionych osób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie po 200 złotych tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310§2 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> V. w dniu 30 października 2008 roku w Ł. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w krótkich odstępach czasu i w realizacji z góry powziętego zamiaru na terenie targu puścił w obieg trzy podrobione banknoty o nominale 100 złotych i numerach (...), (...), oraz (...) i jeden o nominale 200 złotych serii (...) w ten sposób, że wprowadzając w błąd inne osoby co do autentyczności opisanych banknotów opłacił nimi dokonywane transakcje kupna sprzedaży, czym doprowadził każdą z wymienionych osób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie łącznie 500 złotych tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310§2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>. Sąd Okręgowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 14 maja 2013r. w sprawie III K 59/12: 1.Oskarżonych  R. W., E. S. s. E. i E. S. (1) s. M. uznał za winnych popełnienia czynu opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310 § 1 pkt. 1)">pkt. I</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 1)">art. 310§1kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art.12kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art.65§1kk</a> skazał ich, a na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 1)">art. 310§1kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art.33§2kk</a> wymierzył im kary: -  R. W. 7(siedmiu) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 100(stu) stawek dziennych przyjmując jedną stawkę dzienną za równoważną kwocie 100(stu) złotych, -  E. S. s. E. 5(pięciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 100(stu) stawek dziennych przyjmując jedną stawkę dzienną za równoważną kwocie 100(stu) złotych, -  E. S. (1) s. M. 5(pięciu) lat pozbawienia wolności, oraz karę grzywny w wysokości 100(stu) stawek dziennych przyjmując jedną stawkę dzienną za równoważną kwocie 100(stu) złotych. 2. Oskarżonego  E. S. s. E. uniewinnił od popełnienia czynu opisanego w pkt. II. 3. Oskarżonego  E. S. s. E. uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13 § 1 pkt. 3)">pkt. III</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310§2 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art.11§2kk</a> skazł go, a na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art.14§1kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310§2kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art.11§3kk</a> wymierzył mu karę 1(jednego)roku pozbawienia wolności. 3. Oskarżonego  E. S. (1) s. M. w ramach czynów opisanych w pkt. IV i V przyjmując, iż działał on w ramach ciągu przestępstw, uznał go za winnego tego, że w dniu 08 grudnia 2008roku w S. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej puścił w obieg podrobiony banknot o nominale 200 złotych serii (...) w ten sposób, że wprowadzając w błąd S. Z. co do autentyczności opisanego banknotu dokonał jego zamiany na autentyczny o nominałach po 100 złotych, czym doprowadził S. Z. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 200 złotych, tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310§2kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art.286§1kk</a> oraz w dniu 30 października 2008 roku w Ł. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej na terenie targu puścił w obieg podrobiony banknot o nominale 200 złotych serii (...) w ten sposób, że wprowadzając w błąd H. G. co do autentyczności opisanego banknotu opłacił nim dokonywaną transakcję kupna sprzedaży, czym doprowadził pracodawcęH. G. N. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 200 złotych, tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art.310§2kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art.286§1kk</a>, i za tak przypisane czyny na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310§2kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art.286§1kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art.11§2kk</a> skazał go, a na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310§2kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art.11§3kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art.91§1kk</a> wymierzył mu karę 1( jednego) roku pozbawienia wolności. 4. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art.85kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art.86§1kk</a> w stosunku do oskarżonego E. S. s. E. i na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art.86§1kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 2)">art.91§2kk</a> w stosunku do oskarżonego E. S. (1) s. M. wymierzył:  E. S. s. E. karę łączną  5( pięciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, E. S. (1) s. M. karę łączną  5( pięciu) lat pozbawienia wolności. 5. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art.63§1kk</a> na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zaliczył oskarżonym okresy tymczasowego aresztowania w sprawie przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności za równoważnym jednemu dniowi orzeczonej kary pozbawienia wolności: R. W. od dnia 17 listopada 2009roku do dnia 04 maja 2011roku, E. S. (1) s. M. od dnia 17 listopada 2009roku do dnia 21 września 2010roku, E. S. s. E. od dnia 30 maja 2012roku do dnia 09 kwietnia 2013roku. 7. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art.45§1kk</a> orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowych osiągniętych z popełnionego przestępstwa przez oskarżonego E. S. (1) s. M. w kwocie 400( czterysta) zł. 8. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art.46§1kk</a> zobowiązał oskarżonego E. S. (1) s. M. do naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego S. Z. kwoty 200zł oraz N. K. kwoty 200zł. 9. Zasądził na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonych: R. W. kwotę 2600 (dwa tysiące sześćset ) zł, E. S. (1) s. M. kwotę 2400 (dwa tysiące czterysta) zł i E. S. s. E. kwotę 2600 (dwa tysiące sześćset) zł tytułem opłaty, oraz obciążył ich kosztami procesu w częściach im przypadających. Apelacje od powyższego wyroku złożyli obrońcy oskarżonych i prokurator. Obrońca oskarżonego R. W. na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1;art. 427 § 2)">art. 427§1 i 2 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 2 i 3 kpk</a> wyrokowi zarzucił: rażącą niewspółmierność (surowość) orzeczonej wobec oskarżonego R. W. kary 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności oraz kary grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych przyjmując jedną stawkę dzienną za równoważną kwocie 100 złotych, bez należytego uwzględnienia dyrektyw sądowego wymiaru kary określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 55)">art. 53 i 55 kk</a>, w szczególności zaś nieuwzględnienie żadnych okoliczności łagodzących w stosunku do tego oskarżonego, takich jak: młody wiek, jego podrzędna rola w przestępczym procederze oraz brak korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa. Wskazując na powyższy zarzut wniósł o: zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu za czyn przypisany w pkt I kary w najniższym ustawowym wymiarze oraz kary grzywny w niższym wymiarze.  Obrońca oskarżonego E. S. (1) s. M. na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1;art. 427 § 2)">art. 427§1 i 2 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 2 i 3 kpk</a> wyrokowi zarzucił: 1) obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku a mianowicie: - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> przez dowolną ocenę zeznań świadków S. Z. i H. G. przez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego E. S. (1) - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> przez przyjecie okoliczności nie ustalonych w toku rozprawy jako dowodów przemawiających o winie oskarżonego, 2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, który miał wpływ na jego treść a polegający na dowolnym ustaleniu, że oskarżony E. S. (1) wraz z synem E. S. i R. W. w okresie od 2 września 2009r. do 17 listopada 2009r. podrobił polskie i obce pieniądze podczas gdy ustalenia Sądu nie dają podstawy do przyjęcia takiego stanu rzeczy. Na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427§1 kpk</a> wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie E. S. (1) od dokonania przypisanych mu przestępstw, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonego E. S. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427§2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 2 i 3 kpk</a> wyrokowi zarzuciła: I. Błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku, który miał wpływ na treść tego orzeczenia, a polegający na ustaleniu, że: 1. oskarżony E. S. usiłował popełnić czyn opisany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310§2 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>, w sytuacji, gdy zgromadzony materiał dowodowy w postaci: zeznań świadka W. M., który nigdy nie rozpoznał oskarżonego oraz zeznań świadka L. S., które były wewnętrznie sprzeczne i niespójne – nie daje ku temu wystarczających podstaw, 2. oskarżony E. S. dopuścił się popełnienia przestępstwa opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 1)">art. 310§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a>, w sytuacji gdy z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika jedynie, że bywał na fermie w B., znał R. W., wynajmował pomieszczenia na fermie R. W. wraz z wyposażeniem, natomiast brak jakichkolwiek dowodów na to, iż E. S. dokonywał podrobienia polskich i obcych pieniędzy. II. Obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, a mianowicie: 1. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów wyrażające się w przyznaniu mocy dowodowej zapisowi rozmów telefonicznych – k. 5482-5633, w sytuacji gdy brak w aktach sprawy dowodów potwierdzających, iż którykolwiek z głosów na nagraniach jest głosem oskarżonego E. S., 2. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> wobec dowolnej, sprzecznej z zasadami logiki, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego oceny zgromadzonego materiału dowodowego, a mianowicie zeznań świadków G. J., A. Z., P. R., R. Z. i K. B. w zakresie, w jakim Sad uznał, iż wynika z nich, że E. S. raz lub dwa razy w miesiącu zakupywał z zużyte kartridże do drukarek, w sytuacji gdy to jedynie z zeznań świadka A. Z. wynika, że oskarżony bywał w sklepie (...) i to znacznie rzadziej niż ustalił Sąd 3. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> wobec dowolnej, sprzecznej z zasadami logiki, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego oceny zgromadzonego materiału dowodowego, a mianowicie wyjaśnień oskarżonego E. S. w zakresie w jakim Sąd uznał, iż są niewiarygodne z uwagi na fakt, iż twierdził on, że nie zna R. W. ani nie widział sprzętu komputerowego na fermie, w sytuacji gdy oskarżony E. S. nigdy tak nie twierdził, a w wyjaśnieniach złożonych na rozprawie z dnia 11 lutego 2013r. (k. 19818-19819) wyraźnie wskazał, iż znał R. W., wynajął mu pomieszczenia na fermie w B. oraz widział sprzęt komputerowy i prowadzoną przez niego produkcję fałszywych banknotów. Ponadto na wypadek niepodzielenia powyższych zarzutów, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427§2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 1 i 4 kpk</a> podniosła zarzut ewentualny: III. Obrazę prawa materialnego, a mianowicie przepisu: 1. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18§3 kk</a> poprzez wadliwe niezastosowanie w zakresie czynu z pkt 1 wyroku, w sytuacji gdy w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie sposób uznać, iż oskarżony dokonał przypisanego mu czynu, a jedynie można by jego zachowanie rozpatrywać w kategorii pomocnictwa do popełnienia czynu zabronionego w postaci udostępnienia lokalu na fermie w B. i sprzętu komputerowego 2. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> poprzez niewłaściwe zastosowanie w zakresie czynu z pkt 3 wyroku i przyjęcie, iż oskarżony działał w warunkach czynu ciągłego, co mogło przekładać się na wysokość wymierzonej mu kary pozbawienia wolności, w sytuacji gdy kwalifikacja prawna czynu nie odpowiada jego opisowi, który dotyczy jednorazowego zachowania oskarżonego podjętego w jednym dniu 20 kwietnia 2009r. i nie zawiera znamion działania w ramach instytucji czynu ciągłego. IV. Rażącą niewspółmierność kar orzeczonych wobec oskarżonego E. S. za przypisane mu czyny oraz orzeczonej kary łącznej w wysokości 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, która to kara jest niewspółmierna do stopnia zawinienia oskarżonego i nieadekwatna do celów kary. Wskazując na powyższe, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427§1 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1;art. 437 § 2)">art. 437§1 i 2 kpk</a> wniosła o: - zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego E. S. od popełnienia zarzucanych mu czynów ewentualnie - uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W zakresie ewentualnym wniosła o: zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zakwalifikowanie działania oskarżonego co do czynu z pkt 1 wyroku jako pomocnictwa do popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 1)">art. 310§1 kk</a> oraz wyeliminowanie z kwalifikacji prawnej czynu z pkt 3 wyroku przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> oraz poprzez zastosowanie instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary i obniżenie wymierzonej oskarżonemu E. S. kary do 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat.  Prokurator na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 425)">art. 425 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 444)">art. 444 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 447;art. 447 § 2)">art. 447§2 kpk</a> zaskarżył powyższy wyrok na niekorzyść oskarżonych R. W., E. S. (1) i E. S. w zakresie orzeczenia o karze. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1;art. 427 § 2)">art. 427§1 i 2 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 1 i 4 kpk</a> zarzucił: I. rażącą niewspółmierność orzeczonych wobec oskarżonych R. W., E. S. (1) o E. S. kar pozbawienia wolności za przypisane im czyny oraz orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności w stosunku do oskarżonych E. S. (1) i E. S.; II. obrazę przepisów prawa materialnego, a w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45§1 kk</a> poprzez orzeczenie od oskarżonego E. S. (1) obowiązku zwrotu równowartości osiągniętej korzyści majątkowej w sytuacji, gdy ta równowartość podlegała zwrotowi na rzecz pokrzywdzonego i tak też została zasądzona. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1;art. 437 § 2)">art. 437§1 i 2 kpk</a> wnosił o: I. zmianę zaskarżonego wyroku poprzez: 1. wymierzenie za czyn I skarżonego orzeczenia: a) R. W. kary 10 lat pozbawienia wolności b) E. S. (1) kary 6 lat pozbawienia wolności c) E. S. kary 8 lat pozbawienia wolności 2. wymierzenie za czyn przypisany E. S. punktem 3 wyroku kary 4 lat pozbawienia wolności 3. wymierzenie za czyn przypisany E. S. (1) punktem 4 wyroku kary 3 lat pozbawienia wolności 4. wymierzenie kar łącznych oskarżonym: a) E. S. (1) 7 lat pozbawienia wolności b) E. S. 8 lat pozbawienia wolności 5. uchylenie orzeczenia w zakresie orzeczenia na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45§1 kk</a> przepadku równowartości korzyści majątkowych osiągniętych z popełnionego przestępstwa przez E. S. (1) z pkt 7 wyroku. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Wszystkie apelacje w zasadniczej swojej części były niezasadne i nie zasługiwały na uwzględnienie, poza zarzutem naruszenia przepisów prawa materialnego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45§1 kk</a> (zawartego w apelacji prokuratora), <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> (zawartego w apelacji obrońcy oskarżonego E. S.) oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65§1 kk</a>. Odnosząc się w pierwszej części uzasadnienia do zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, który zawarty jest w apelacjach obrońców oskarżonych E. S. s. E. i E. S. s. M., a który sprowadza się do zanegowania sposobu oraz wyników dokonanej przez Sad Okręgowy oceny dowodów, stwierdzić należy, iż jest on całkowicie chybiony. Autorzy apelacji stanowczo utrzymują, że zebrane w sprawie dowody oraz ustalone na ich podstawie okoliczności winny prowadzić do przeciwnego wniosku, niż ten, do którego doszedł Sąd wyrokujący w pierwszej instancji, czyli do uniewinnienia oskarżonych od stawianych im zarzutów. Jednak ze stanowiskiem skarżących nie sposób się zgodzić. Dlatego też zasadnym będzie przytoczenie w tym miejscu poglądu Sądu Najwyższego wyrażonego w wyroku z dnia 24 marca 1975r. II KR 355/75, OSNGP nr 9/75, poz. 84, s. 12, w myśl którego „... zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku jest tylko wówczas słuszny, gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzony przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania. Zarzut ten nie może jednak sprowadzać się do samej polemiki z ustaleniami sądu, wyrażonymi w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, lecz do wykazania, jakich mianowicie konkretnie uchybień w zakresie zasad logicznego rozumowania dopuścił się Sąd w ocenie zebranego materiału dowodowego. Możliwość zaś przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego odmiennego w tej mierze poglądu nie może prowadzić do wniosku o dokonaniu przez Sąd błędu w ustaleniach faktycznych”. W świetle przytoczonego poglądu, co należy podkreślić, to obowiązkiem skarżącego – wynikającym z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427§2 kpk</a> – jest wykazanie dlaczego nie zgadza się z zaskarżonym orzeczeniem i przedstawienie rzeczowej, na ten temat argumentacji. Tymczasem obrońcy oskarżonych kwestionując ustalenia Sądu ograniczają się w istocie do bardzo ogólnych stwierdzeń lub fragmentów dowodów, pomijając niekorzystne dla siebie i ich kompleksową ocenę. Odpowiadając na tak postawione zarzuty przypomnieć jedynie należy, iż na zabezpieczonych na fermie w B. fałszywych banknotach 50 Euro, banknotach o nominale 200 zł znajdował się materiał DNA oraz allele o profilu DNA E. S. (1). Ślady zaś materiału genetycznego oskarżonego E. S. zabezpieczono na 113 fałszywych banknotach. Świadek M. N. zeznał zaś, iż w dacie zakupu zestawu komputerowego (czy też jego odbioru - który następnie został zainstalowany na fermie w B. i służył do produkcji fałszywych banknotów – obaj oskarżeni S. byli w sklepie. Z zeznań zaś A. Z. – sprzedawcy firmy (...) – wynika, iż oskarżony E. S. przychodził po zakup kartridży – które są wykorzystywane do drukarek. Istotnym dowodem są też zarejestrowane ich wzajemne rozmowy telefoniczne dotyczące rozwiązań kwestii technicznych, które wystąpiły przy produkcji fałszywych banknotów. Przypomnieć też należy, iż E. S. już w dniu 20 kwietnia 2009r., a E. S. (1) w dniu 8 grudnia 2008r. dysponowali fałszywymi banknotami, które jak wynika z opinii biegłego były wykonane tą samą techniką i przy zastosowaniu tej samej szaty graficznej, jak te zabezpieczone w późniejszym czasie na fermie w B.. Rozważając zarzuty zgłoszone przez obrońcę oskarżonego E. S., zgodzić się należy ze skarżącym, iż w istocie tenże oskarżony w swoich wyjaśnieniach potwierdził fakt, iż wiedział, że R. W. trudni się produkcją fałszywych banknotów i wówczas nakazał mu opuścić wynajmowane pomieszczenia. Miało to być jednak bezpośrednio przed ujawnieniem tego procederu. Tak też zinterpretował te wyjaśnienia Sąd Okręgowy na k. 4 swojego uzasadnienia a dokonał ich całościowej oceny na wskazanej przez obrońcę k. 12. Słusznie też Sąd Okręgowy w swoim uzasadnieniu wskazał na fakt logowania się w podobnym czasie do stacji bazowej w B. telefonów należących do oskarżonych, co potwierdza ich wzajemne kontakty i spotkania na terenie B.. Odnośnie zaś czynów jednostkowych przypisanych oskarżonym E. S. i E. S. (1) zeznania obciążające ich złożyli przede wszystkim H. G. i S. Z. (odnośnie E. S. (1)) oraz L. S. (odnośnie E. S.). Faktem przy tym jest, iż zeznania tych świadków w toku postępowania ewaluowały, to jednak co należy podkreślić – w pierwszej fazie postępowania nie mieli oni wątpliwości co do ich rozpoznania a wątpliwości te zaczęły narastać w miarę upływu czasu. Nie było jednak tego rodzaju sytuacji by w jakiejkolwiek fazie tego postępowania, wskazani świadkowie wykluczyli ich udział w tych przestępstwach czy też wcześniejsze rozpoznanie. Podkreślić przy tym należy, iż w dniu 30 października 2008r. w Ł. logował się telefon E. S. (1) s. M. i jak też wcześniej wskazano wszystkie te banknoty były wykonane tą samą techniką jak te zabezpieczone w późniejszym czasie na fermie w B.. Wszystkie te i inne dowody dokładnie omówił i przeanalizował w swoim uzasadnieniu Sąd Okręgowy i dlatego też nie ma potrzeby ich powtórnie przytaczać, tym bardziej, iż ich ocenę Sąd Apelacyjny w pełni podzielił i zaaprobował. Odnosząc się zaś do zarzutu obrazy przepisów postępowania tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">410 kpk</a> zawartego w apelacji obrońcy oskarżonego E. S. i E. S. (1) stwierdzić należy, iż skarżący upatrują ich zasadność w dokonaniu przez Sąd dowolnej oceny zeznań świadków S. Z. i H. G. oraz G. J., A. Z., P. R. , R. Z., K. B. oraz przyznaniu mocy dowodowej zapisowi rozmów telefonicznych i oceny wyjaśnień oskarżonego E. S.. Rozważając tak sformułowane zarzuty, w tym miejscu należy wskazać, iż obdarzenie wiarą jednych dowodów (czy też w ich części) z którymi Sąd stykał się bezpośrednio oraz odmówienie wiary innym jest prawem Sądu I instancji i znajduje umocowanie w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>. Zdaniem Sądu Apelacyjnego dokonana przez Sąd Okręgowy ocena dowodów, poprzedzona ujawnieniem całokształtu okoliczności sprawy, stanowiła wynik rozważania wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonych, a także została w sposób należyty – z uwzględnieniem wiedzy i doświadczenia życiowego uargumentowana w uzasadnieniu wyroku. Tym samym pozostaje ona pod ochroną tego przepisu. Apelacje nie przedstawiają zaś żadnych przekonujących i logicznych argumentów, które pogląd ten mogłyby skutecznie podważyć. Wnikliwa analiza uzasadnienia Sądu Okręgowego wskazuje z jakich powodów i dlaczego – pomimo występujących w późniejszej fazie postępowania rozbieżności – oparł się na ich zeznaniach złożonych w śledztwie, o czym też była mowa wcześniej. Przejawem naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów nie może być również uznanie za wiarygodne zapisu rozmów telefonicznych pomiędzy oskarżonymi S.. Przypomnieć bowiem należy, iż na rozprawie w dniu 7 maja 2013r. – (k. 19980) strony (a więc także skarżący) wnioskowały na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 394;art. 394 § 1;art. 394 § 2)">art. 394§1 i 2 kpk</a> o zaliczenie zapisów z tych rozmów w poczet materiału dowodowego, żadna ze stron nie wnioskowała też o ich odczytanie. W związku z taką postawą stron, nie można czynić sądowi, w realiach niniejszej sprawy, tego rodzaju zarzutu. Zgodzić się przy tym należy ze skarżącym, iż nie wszyscy wskazani pracownicy firmy (...) rozpoznali E. S., jako osobę kupującą zużyte kartridże, gdyż ich zeznania dotyczyły także pozostałych współoskarżonych (R. W.), jak i kwestii technicznych. Tego rodzaju przyjęte przez Sąd ogólne sformułowanie nie mogło więc deprecjonować ustaleń Sądu w tym zakresie, gdyż na te ustalenia nie miało żadnego wpływu, jeżeli zważy się chociażby na zeznania A. Z.. Kwestia oceny wyjaśnień oskarżonego E. S. została zaś omówiona we wcześniejszej części uzasadnienia. Reasumując stwierdzić należy, iż ustalenia faktyczne zostały dokonane przez Sąd Okręgowy w oparciu o wszechstronną analizę całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, co w pełni wynika z motywów zaskarżonego wyroku sporządzonych zgodnie z wymogami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424§1 kpk</a>. W tej sytuacji nie można zaakceptować stwierdzenia zawartego w apelacjach, że orzeczenie o winie E. S. i E. S. (1) oparto tylko na dowodach obciążających, a pominięto dowody korzystne dla tych oskarżonych, czyli, że Sąd meriti dopuścił się obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a>. Odnosząc się zaś do zarzutu obrazy prawa materialnego zawartego w apelacji prokuratora i obrońcy oskarżonego E. S., stwierdzić należy, iż jest on w części uzasadniony. Faktem jest bowiem, iż w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu E. S. w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12 pkt. 3)">pkt 3</a> Sąd Okręgowy powołał przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>, który jest przepisem normującym instytucję tzw. czynu ciągłego, to jest czynu zabronionego popełnionego niejako „na raty”, a więc więcej jak jednym zachowaniem w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru. Tego rodzaju sytuacja, w odniesieniu do tego czynu, jednak nie zachodzi. Zachowanie oskarżonego opisane w tym punkcie było bowiem jednorodne, a więc popełnione w wyniku jednego zachowania. W związku z tym należało przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> wyeliminować z kwalifikacji prawnej tego czynu i podstawy skazania. Błędnie również Sąd Okręgowy w pkt 7 orzeczenia nałożył na oskarżonego E. S. (1) s. M. na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45§1 kk</a> obowiązek zwrotu równowartości osiągniętej korzyści majątkowej, w sytuacji gdy w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45 § 1 pkt. 8)">pkt 8</a> orzeczenia zobowiązał tegoż oskarżonego do naprawienia szkody, powstałej w wyniku dokonania tożsamego czynu. Zgodnie zaś z cyt. przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45§1 kk</a> „przepadku nie orzeka się..., jeżeli korzyść lub jej równowartość podlega zwrotowi pokrzywdzonemu ....”, a tak, jak wskazano wyżej orzeczono w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45 § 1 pkt. 8)">pkt 8</a> orzeczenia. Odnosząc się zaś do zarzutu naruszenia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18§3 kk</a>, zawartego w apelacji obrońcy oskarżonego E. S., stwierdzić należy, iż jest bezzasadny. Istotą współsprawstwa jest wspólne wykonanie czynu zabronionego oraz zachodzące między współsprawcami porozumienia. Porozumienie to powinno obejmować realizację całości ustawowych znamion czynu zabronionego (Marek, Komentarz, s. 151-152; wyrok Sądu Najwyższego z 22 listopada 1971r., Rw 1202/71, OSNKW 1972, nr 3, poz. 54). Takie też zachowanie należy przypisać oskarżonemu E. S.. Jego udział w dokonaniu tego czynu nie polegał bowiem tylko na udostępnieniu lokalu (jak podnosi skarżący) – ale na realizacji całości ustawowych znamion tego czynu, tj. od chwili rozpoczęcia przygotowania produkcji fałszywych banknotów do jego finalnego końca (o czym też była mowa wcześniej). Zachowanie oskarżonego E. S. nie mogło więc być zakwalifikowane jako forma pomocnictwa, które realizuje się jedynie w ułatwieniu innej osobie popełnienia czynu zabronionego. Podkreślić należy, iż zasadniczym elementem odróżniającym tę formę zachowana od współsprawstwa jest właśnie pojęcie „porozumienia” obejmującego realizację całości ustawowych znamion czynu zabronionego. Rozważając tego rodzaju zarzuty należy przy tym z urzędu stwierdzić (poza zarzutami zgłoszonymi przez skarżących), iż Sąd Okręgowy w zakresie czynu przypisanego oskarżonym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65 § 1 pkt. 1)">pkt 1</a> dopuścił się obrazy przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65§1 kk</a>. Uznając oskarżonych za winnych przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 1)">art. 310§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>, popełnionego w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65§1kk</a>, należało wykazać że sprawcy uczynili sobie z popełnienia tego czynu stałe źródło dochodu. Pod pojęciem „stałego źródła dochodu” rozumie się zaś sytuację, gdy działalność przestępcza jest jedynym źródłem dochodu sprawcy, jak i wówczas, gdy stanowi dodatkowe, ale regularne źródło dochodu (wyrok Sądu Najwyższego z 20.XII.1971r., IKR 249/71, OSNKW 1972, nr 5, poz. 87). Z treści ustalonego stanu faktycznego przez Sąd Okręgowy nie wynika zaś by oskarżeni rzeczywiście z prowadzonej działalności przestępczej (podrobienia banknotów) w takiej formie i zakresie dochód osiągnęli. Również, przy tym, oceniając przyjętą kwalifikację prawną tego przestępstwa, Sąd Okręgowy nie tylko nie uzasadnił zasadności przyjęcia tego obostrzenia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a>), a w ogóle pominął ten przepis. Nadmienić również należy, iż oskarżyciel publiczny w swojej skardze (k. 13442-13443) nie zarzucił oskarżonym R. W. i E. S. (1) popełnienia tego przestępstwa w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a>. W stosunku do tych oskarżonych Sąd Okręgowy wyszedł więc poza granice aktu oskarżenia, nie informując stron o tego rodzaju zmianie (uniemożliwiając tym samym wypowiedzenie się w tej kwestii stronom, co mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia). Tego rodzaju zarzut oskarżyciel publiczny (notabene źle sformułowany i tak też przyjęty przez Sąd) postawił zaś jedynie oskarżonemu E. S. (k. 19724), co jednak również w jakikolwiek sposób nie zostało wykazane w ustalonym przez Sąd stanie faktycznym. Nadmienić należy, iż pozostałe dokonane przez Sąd Okręgowy zmiany w opisie czynu przypisanego oskarżonym E. S. (1) i R. W. (w stosunku do „pierwotnego aktu oskarżenia błędnie wyartykułowanego w wstępnej części wyroku) zostały wskazane w ustalonym stanie faktycznym i omówione, w związku z czym należało je zaakceptować (dotyczące np. ilości wyprodukowanych banknotów). Odnosząc się do zarzutu rażącej niewspółmierności orzeczonych wobec oskarżonych kar – surowości w apelacjach obrońców oskarżonych R. W. i E. S. i łagodności w apelacjach prokuratora wobec wszystkich oskarżonych, stwierdzić jednoznacznie należy, iż zarzut ten jest całkowicie bezzasadny. Mając na uwadze treść przedstawionego zarzutu stwierdzić przede wszystkim należy, iż zarzut ten jako z kategorii ocen, można zasadnie podnieść jedynie wówczas, gdy kara, jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, to nie uwzględnia w sposób właściwy, zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy, a więc gdy w społecznym odczuciu jest karą niewspółmierną (OSNKW 1985, z. 7-8, poz. 60). Chodzi zatem o takie sytuacje, w których zachodzi wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez Sąd I instancji, a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania dyrektyw wymiaru kary, przewidzianych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53§1 i 2 kk</a> (OSNG 1974, z. 3-4, poz. 51). Zdaniem Sądu Apelacyjnego taka sytuacja w niniejszej sprawie – w stosunku do wszystkich oskarżonych – nie ma miejsca, bowiem z analizy uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że Sąd Okręgowy wymierzając im kary miał na uwadze wszystkie okoliczności, mające wpływ na jej wymiar, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53§1 i 2 kk</a>, w tym rolę każdego z nich w dokonaniu przypisanego im czynu, a także okoliczności popełnienia tego przestępstwa jak i znaczny stopień ich społecznej szkodliwości. Należy też podkreślić, iż przypisany im czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 1)">art. 310§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> jest zbrodnią, zagrożoną karą od 5 lat pozbawienia wolności do 15 lat albo karze 25 lat pozbawienia wolności. Wymierzone więc oskarżonym kary oscylują w dolnych granicach zagrożenia, przy łączeniu zaś kar jednostkowych Sąd zastosował najbardziej korzystną dla oskarżonych zasadę – pełnej absorpcji. Można więc stwierdzić, iż orzeczone wobec oskarżonych kary pozbawienia wolności i grzywny są stosunkowo łagodne, nie jednak w stopniu rażącym, co dopiero zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 kpk</a> mogłoby doprowadzić do jej zaostrzenia. Również przy tym zmiana wyroku dokonana przez Sąd Apelacyjny, poprzez wyeliminowanie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 §1 kk</a> z kwalifikacji prawnej przypisanego im czynu w pkt 1, nie dawała podstaw do złagodzenia tak orzeczonych przez Sąd Okręgowy kar. Z tych wszystkich względów na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437§1 kpk</a> Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji. O kosztach sądowych za II instancję orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636§1 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 8)">art. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> (Dz.U. Nr 163, poz. 1348). A. </div>