VII Ka 1054/13

<p>Sygn. akt VII Ka 1054/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 18 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Remigiusz Chmielewski</p> <p>Sędziowie SO Małgorzata Tomkiewicz (spr.)</p> <p>SO Dariusz Firkowski</p> <p>Protokolant st.sekr.sądowy Marzena Wach</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Małgorzaty Stypułkowskiej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. W.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a§4 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Bartoszycach II Wydziału Karnego</p> <p>z dnia 7 sierpnia 2013r. sygn. akt II K 678/12</p> <p>I.  zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że wymierzoną oskarżonemu w pkt. I karę łagodzi do 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i jednocześnie orzeka, iż karę tę oskarżony winien odbywać w systemie terapeutycznym;</p> <p>II.  w pozostałym zakresie wyrok ten utrzymuje w mocy;</p> <p>III.  kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">K. W.</span> </span> </em> </strong> <em> <!-- -->został oskarżony o to, że:</em> </p> <p> <em> <!-- -->W dniu 15 listopada 2012 r. w miejscowości <span class="anon-block">Z.</span>, gm. <span class="anon-block">G.</span>, pow. <span class="anon-block">(...)</span>, woj. <span class="anon-block">(...)</span>, będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie sygn. akt II K 969/11, będąc w stanie nietrzeźwości – 1, 12 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu na <span class="anon-block">drodze nr (...)</span>prowadził pojazd mechaniczny w ruchu lądowym w ten sposób, że kierował pojazdem marki <span class="anon-block">C. (...)</span>o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, a nadto nie dostosował się do zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego na mocy wskazanego powyżej wyroku, </em> </p> <p> <em> <!-- --> tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178 a § 4 k.k.</a> </em> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Rejonowy Bartoszycach w II Wydziale Karnym, </span> </em> </strong> <em> <!-- -->wyrokiem z dnia 7 sierpnia 2013 roku, w sprawie o sygn. akt II K 678/12 orzekł:</em> </p> <p> <em> <!-- -->I. uznał oskarżonego <span class="anon-block">K. W.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tym ustaleniem, że czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc skazanym za umyślne przestępstwo podobne i czyn ten kwalifikuje z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178 a § 4 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> i za to z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178 a § 4 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> skazał go, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178 a § 4 k.k.</a> wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;</em> </p> <p> <em> <!-- -->II. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet kary pozbawienia wolności zaliczył okres zatrzymania oskarżonego w sprawie w dniach 15 i 16 listopada 2012 r. przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.</em> </p> <p> <em> <!-- -->III. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 k.k.</a> orzekł wobec oskarżonego środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 (sześciu) lat.</em> </p> <p> <em> <!-- -->IV. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 49;art. 49 § 2)">art. 49 § 2 k.k.</a> orzekł wobec oskarżonego środek karny świadczenie pieniężne w kwocie 500 (pięćset) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej,</em> </p> <p> <em> <!-- -->V. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> i art., 2 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (ust. 1;ust. 1 pkt. 4)">ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> (Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 ze zmianami) zasądził od oskarżonego koszty sądowe na rzecz Skarbu Państwa w kwocie 768 złotych, w tym opłatę w kwocie 300 złotych.</em> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Od powyższego wyroku apelację wniósł obrońca oskarżonego </span> zaskarżając wyrok w całości.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Obrońca oskarżonego, </span> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427 § 2 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.</a> wyrokowi temu zarzucił:</p> <p>1.  obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na jego treść, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 § 1 k.p.k.</a> poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i oparcie orzeczenia o winie oskarżonego tylko na dowodach obciążających, a pominięciu dowodów dla niego korzystnych bez należytego uzasadnienia tegoż stanowiska, w szczególności:</p> <p>a.  danie bezkrytycznej wiary dowodom z zeznań <span class="anon-block">R. K.</span> oraz <span class="anon-block">A. K.</span> stojących w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym niniejszej sprawy, a także wyjaśnieniom oskarżonego złożonym w postępowaniu przygotowawczym, pomimo, iż następnie zostały one odwołane,</p> <p>b.  nie danie wiary zeznaniom złożonym przez <span class="anon-block">A. W.</span>, a także korespondującym z nimi wyjaśnieniom oskarżonym złożonym w postępowaniu sądowym.</p> <p>2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mogący mieć wpływ na jego treść, a polegający na stwierdzeniu, że oskarżony w dniu 15 listopada 2012 r. będąc w stanie nietrzeźwości prowadził pojazd marki <span class="anon-block">C. (...)</span>, pomimo, iż w przedmiotowej sprawie brak jest wiarygodnych dowodów pozwalających na przyjęcie takich ustaleń.</p> <p>Z ostrożności procesowej na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427 § 2 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> obrońca dodatkowo podniósł zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej wobec <span class="anon-block">K. W.</span> kary w wymiarze 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności wskutek niedostatecznego rozważenia wszystkich okoliczności łagodzących.</p> <p> <em> <!-- -->Podnosząc powyższe zarzuty obrońca oskarżonego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427 §1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez złagodzenie wymierzonej <span class="anon-block">K. W.</span> kary pozbawienia wolności.</em> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> Sąd Okręgowy zważył, co następuje: </span> </em> </strong> </p> <p>Apelacja zasługuje na częściowe uwzględnienie.</p> <p>Na wstępie stwierdzić należy, iż Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń zarówno w aspekcie okoliczności stanu faktycznego, jak i kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu i częściowo w aspekcie wymierzonej mu kary.</p> <p>Dokonana w tej mierze analiza materiału dowodowego jest wnikliwa i jasna, w pełni odpowiada dyrektywom określonym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a>, a przeprowadzone w oparciu o tę analizę wnioskowanie jest logiczne, zgodne z przesłankami wynikającymi z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> i przekonująco uzasadnione.</p> <p>Apelacja pomimo postawionych w niej zarzutów nie wskazuje na żadne okoliczności, które nie byłby przedmiotem uwagi Sądu Rejonowego i nie zawiera też takiej, merytorycznej argumentacji, która wnioski tego Sądu mogłaby skutecznie podważyć.</p> <p>Nie powielając słusznej argumentacji Sądu Rejonowego, który kwestię winy oskarżonego omówił w sposób wyczerpujący stwierdzić trzeba, iż w niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, iż oskarżony tempore criminis poruszał się pojazdem marki <span class="anon-block">C. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, będąc w stanie nietrzeźwości 1,12 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu a nadto nie dostosował się do zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie sygn. akt II K 969/11.</p> <p>W świetle tych okoliczności trudno zgodzić się z twierdzeniami skarżącego, jakoby brak było dowodów potwierdzających, że <span class="anon-block">K. W.</span> prowadził wymieniony pojazd będąc w stanie nietrzeźwości. Otóż jednoznacznym dowodem potwierdzającym sprawstwo oskarżonego jest pojawienie się, na skutek anonimowego powiadomienia, funkcjonariuszy Policji w osobach <span class="anon-block">R. K.</span> i <span class="anon-block">A. K.</span> na drodze, na której znajdował się pojazd oskarżonego. Oskarżony prowadził bowiem swój pojazd w miejscowości <span class="anon-block">Z.</span>, mając włączone światła awaryjne. Natomiast stan nietrzeźwości oskarżonego został potwierdzony nie tylko poprzez badanie urządzeniem elektronicznym, ale również w zeznaniach świadków <span class="anon-block">R. K.</span> i <span class="anon-block">A. K.</span> (k.2,3, 124v, 124v-125). Wymienieni świadkowie nie tylko wyczuli woń alkoholu z ust zatrzymanego, ale również widzieli puste puszki po piwie i otwartą butelkę wódki, leżące na siedzeniu obok kierowcy. Jednocześnie zasadnie Sąd Rejonowy nie dał wiary twierdzeniom oskarżonego, w których podał, że alkohol wypił, kiedy zatrzymał się po stwierdzeniu awarii w samochodzie. Takie twierdzenie jest nielogiczne, gdyż kierowca udający się w podróż samochodem nie sięga po alkohol w sytuacji awarii samochodu, kiedy istnieje prawdopodobieństwo, że ten samochód będzie musiał dalej prowadzić.</p> <p>Odnosząc się do zawartych w apelacji zarzutów dotyczących obrazy przepisów postępowania należy uznać je za niezasadne. Sąd merita słusznie bowiem dał wiarę zeznaniom funkcjonariuszy Policji, gdyż są to osoby dla oskarżonego obce, a z racji pełnienia swojej funkcji nie mające interesu w tym, aby zeznawać na korzyść bądź na niekorzyść oskarżonego. Ponadto zeznania wymienionych świadków były szczere, logiczne i wzajemnie ze sobą korespondowały.</p> <p>Ponadto Sąd Rejonowy słusznie nie dał wiary zeznaniom świadka <span class="anon-block">A. W.</span>, gdyż będąc żoną oskarżonego mogła zeznawać na jego korzyść. Jednocześnie mało prawdopodobne jest, aby w trakcie rozmowy telefonicznej z całą pewnością można było stwierdzić, że oskarżony był lub nie był w stanie nietrzeźwości. Trzeba mieć bowiem na uwadze to, iż osoby uzależnione mają podwyższona określoną tolerancję na ilość spożytego alkoholu, stąd też przekonanie o ich trzeźwości przez telefon może być mylące.</p> <p>Odnosząc się zaś do wyjaśnień złożonych przez oskarżonego Sąd meriti prawidłowo je ocenił uznając za wiarygodne wyjaśnienia wymienionego złożone w postępowaniu przygotowawczym, a odmawiając wiarygodności zeznaniom z postępowania sądowego, co przekonująco uzasadnił.</p> <p>Oceniając jednakże stopień zawinienia <span class="anon-block">K. W.</span> zgodzić należy się z twierdzeniami skarżącego, iż orzeczona wobec wymienionego kara 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności jest zbyt surowa, a to na skutek niedostatecznego rozważenia przez Sąd merita wszystkich okoliczności łagodzących.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego nie ulega wątpliwości, że zachowanie oskarżonego, które skłoniło go do kierowania samochodem pomimo wcześniejszego spożycia alkoholu jest naganne, zwłaszcza w świetle uprzedniej karalności za podobne czyny i odbycia w przeszłości kary pozbawienia wolności, jednakże w toku postępowania oskarżony żałował tego co się stało, miał również świadomość swojego uzależnienia, które potwierdziła jego żona <span class="anon-block">A. W.</span>. Podnieść należy, iż okolicznością przemawiającą na korzyść oskarżonego jest to, iż ma on świadomość swojego uzależnienia i wyraża wolę podjęcia leczenia odwykowego. Zaznaczyć bowiem trzeba, iż oskarżony podczas rozprawy apelacyjnej w dniu 18 grudnia 2013 r. wniósł o orzeczenie kary pozbawienia wolności w systemie terapeutycznym.(k.174) Podał też, że w ciągu ostatnich sześciu tygodni dwukrotnie przechodził „detoks” w <span class="anon-block"> Szpitalu (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>. Zdaniem Sądu Okręgowego działania podjęte przez oskarżonego w kierunku wyjścia z uzależnienia alkoholowego winny zostać docenione i znaleźć odzwierciedlenie w wysokości wymierzonej mu kary. Postawa oskarżonego wskazuje na jego determinację i chęć do zmiany swojego życia i stanowi pozytywną prognozę kryminologiczną.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy dokonał zmiany zaskarżonego wyroku jak w części dyspozytywnej orzeczenia, łagodząc wymierzoną oskarżonemu w pkt. I karę do 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, którą oskarżony winien odbywać w systemie terapeutycznym (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 62)">art. 62 kk</a>). W pozostałym zakresie wyrok ten jako prawidłowy i słuszny utrzymano w mocy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437)">art. 437</a> &amp; 2 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">kpk</a>). Wobec uwzględnienia apelacji na korzyść oskarżonego, kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciążono Skarb Państwa (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636)">art. 636</a> &amp; 1 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">kpk</a> ).</p> </div>