II AKa 257/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKa 257/13</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 27 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Łodzi, II Wydział Karny, w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="466"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Piotr Feliniak (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SA Maria Wiatr</p> <p>SA Izabela Dercz</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>st. sekr. sądowy Łukasz Szymczyk</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale <span class="anon-block">J. P.</span>, Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 r.</p> <p>sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. D.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 §1 pkt 2 kk</a>; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 245)">art. 245 kk</a>;</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi</p> <p>z dnia 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt XVIII K 14/13</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 §1 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 §1 kpk</a> </p> <p>1)  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;</p> <p>2)  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">G. S.</span> – Kancelaria Adwokacka w <span class="anon-block">Ł.</span> – kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym;</p> <p>3)  zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie przed sądem II instancji.</p> <p>Sygn. akt <strong> <!-- -->II AKa 257/13</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Prokurator przedstawił oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. D.</span> </strong> zarzuty:</p> <p>I.  w dniu 18 czerwca 2011 r. w <span class="anon-block">Ł.</span> przewrócił na ziemię <span class="anon-block">D. Z.</span> i kopał go po głowie oraz klatce piersiowej, powodując uraz głowy z krwawieniem podtwardówkowym i krwawieniem do komór z długotrwałą utratą przytomności i stłuczeniem płuca lewego, powikłanego w trakcie hospitalizacji niewydolnością oddechową i koniecznością podłączenia respiratora, skutkujące ciężkim uszczerbkiem na zdrowiu w postaci wystąpienia choroby realnie zagrażającej życiu, to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 pkt 2 kk</a>;</p> <p>II.  w miejscu i czasie jak w punkcie I groził <span class="anon-block">Z. S.</span> pozbawieniem życia w celu wywarcia wpływu na świadka, to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 245)">art. 245 kk</a>;</p> <p>III.  w okresie od 24 czerwca do 31 października 2010r. i od stycznia 2011 r. do 26 kwietnia 2011 r. w <span class="anon-block">Ł.</span> uporczywie uchylał się od wykonania ciążącego na nim z mocy ustawy i wyroku Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi, sygn. akt VIII RC 46/09 obowiązku opieki przez łożenie na utrzymanie osoby najbliższej w kwocie 400 zł, przez co naraził <span class="anon-block">D. D.</span> na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, przy czym zarzuconego mu przestępstwa dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1)">art. 209 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a>.</p> <p>Wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 28 siepnia 2013 roku, w sprawie sygn. akt XVIII K 14/13</p> <p>1)  oskarżonego uznano za winnego tego, że w dniu 18 czerwca 2011 r. w <span class="anon-block">Ł.</span> po uprzednim przewróceniu <span class="anon-block">D. Z.</span> na podłogę, kopał go po głowie i klatce piersiowej, w wyniku czego doznał on między innymi stłuczenia głowy z krwiakiem przymózgowym ponad prawą półkulą mózgu, krwiakami podpajęczynówkowymi w obrębie prawej półkuli mózgu i móżdżku, które to obrażenia stanowiły chorobę realnie zagrażającą życiu, w wyniku czego na skutek ostrej niewydolności krążeniowo oddechowej w przebiegu obustronnego włóknikowo-ropnego odoskrzelowego zapalania płuc będącego powikłaniem obłożnego stanu wskutego pourazowego uszkodzenia mózgu <span class="anon-block">D. Z.</span> zmarł w dniu 11 października 2011 r., czym wypełnił on dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 3)">art. 156 § 3 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 3)">art. 156 § 3 kk</a> wymierzono mu karę 7 lat pozbawienia wolności;</p> <p>2)  oskarżonego uznano za winnego tego, że w dniu 18 czerwca 2011 r. w <span class="anon-block">Ł.</span> groził <span class="anon-block">Z. S.</span> pozbawieniem życia celem wywarcia na nią wpływu jako na świadka, czym wypełnił dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 245)">art. 245 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 245)">art. 245 kk</a> wymierzono mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>3)  uniewinniono oskarżonego od dokonania czynu zarzuconego mu w pkt III i kosztami postępowania w tym zakresie obciąża Skarb Państwa;</p> <p>4)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 kk</a> za zbiegające się przestępstwa przypisane oskarżonemu w pkt 1 i 2 wyroku wymierzono karę łączną 7 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>5)  kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa (wyrok k. 898).</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonego.</p> <p>Zaskarżył wyrok w części dotyczącej pkt 1 i 2 i zarzucił mu naruszenie przepisów postępowania to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, polegające na dowolnej, a nie swobodnej ocenie materiału dowodowego, które to naruszenie miało wpływ na treść rozstrzygnięcia i wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania (apelacja k. 936-938).</p> <p>Sam oskarżony złożył pismo zatytułowane „Wniosek o wszczęcie postępowania apelacyjnego” (k. 940).</p> <p>Wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 27 grudnia 2013 roku utrzymano w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną (wyrok k. 960).</p> <p>Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożył obrońca oskarżonego (k. 966).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył co następuje.</strong> </p> <p>Apelacja jest oczywiście bezzasadna.</p> <p>Wynika to przede wszystkim z faktu, iż analiza uzasadnienia stawianego zarzutu, wskazuje na polemiczny, a więc nie podlegający uwzględnieniu charakter wywiedzionego środka odwoławczego. Podnieść należy, iż w świetle utrwalonego orzecznictwa przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną reguły z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, jeżeli jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego oraz jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a nadto zostało wyczerpująco i logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku (patrz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2012 roku, sygn. III KK 298/12, LEX 1232292).</p> <p>Kontrola instancyjna wydanego orzeczenia przeprowadzona w kontekście sformułowanego zarzutu apelacyjnego, pisemnego uzasadnienia wyroku oraz dowodów zgromadzonych w aktach przedmiotowej sprawy wskazuje, iż żadna z powyższych reguł nie została naruszona.</p> <p>Skarżący nie stawiał zarzutu obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a>, nie zgłaszał także zastrzeżeń w oparciu o reguły zakreślone treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 kpk</a>. Ponadto na wstępie uzasadnienia apelacji podkreślił, iż nie kwestionuje przyczyn śmierci pokrzywdzonego oraz istnienia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy doznanymi przez <span class="anon-block">D. Z.</span> obrażeniami, a jego śmiercią. Następnie dokonał własnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zwłaszcza dowodu w postaci zeznań świadka <span class="anon-block">Z. S.</span>. Uznał, że zeznania te są niewiarygodne i nie mogą stanowić podstawy do ustalenia sprawstwa oskarżonemu w zakresie przypisanych mu przestępstw.</p> <p>Ocena ta ma charakter arbitralny i pozostaje całkowicie oderwana od oceny tego źródła dowodowego zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Sąd Okręgowy dokonał szczegółowej analizy tego źródła dowodowego i w sposób wyczerpujący wykazał jakie argumenty przemawiają za uznaniem, iż dowód ten stanowi wiarygodną podstawę (wraz z innymi korelującymi z nim dowodami) do dokonywania ustaleń w sprawie.</p> <p>Argumentacja ta jest tak wszechstronna i wyczerpująca, iż ponowne jej omawianie byłoby zbędnym powtarzaniem ocen zawartych w pisemnych motywach zaskarżonego orzeczenia. Sąd Apelacyjny w pełni ją podziela. Wątpliwości jakie ma w tym zakresie skarżący, pozostają jego wątpliwościami i nie mogą być podstawą do uwzględnienia apelacji, tym bardziej, że do każdej z podnoszonych okoliczności i do każdego wskazanego źródła dowodowego, w sposób wyczerpujący odniósł się, w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, Sąd Okręgowy, a sam skarżący, wbrew sformułowanym zarzutom, nie wykazał dowolności tej oceny.</p> <p>Z tych też względów brak było podstaw do uwzględnienia sformułowanego w apelacji zarzutu obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>.</p> <p>W piśmie samego oskarżonego, w którym kwestionował on swoje sprawstwo co do pierwszego z przypisanych mu przestępstw i którego argumentacja była zbieżna z kierunkiem apelacji, którą na rzecz oskarżonego wywiódł jego obrońca, brak było okoliczności, które podlegałyby uwzględnieniu z urzędu przez sąd odwoławczy.</p> <p>Brak też było podstaw do uznania, aby kary jednostkowe wymierzone oskarżonemu nosiły cechy rażącej niewspółmierności w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 kpk</a> </p> <p>Dokonano też wyboru właściwej zasady łączenia kar, przy wymierzaniu kary łącznej.</p> <p>Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji wyroku.</p> <p>Podstawą zwolnienia oskarżonego od kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym było spełnienie przez niego przesłanek określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 §1 kpk</a> </p> <p> <strong> <!-- -->ła</strong> </p> </div>