IV U 880/12

<p>Sygn. akt IV U 880/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 grudnia 2013r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="183"/> <col width="426"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSO Jacek Witkowski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>st. sekr. sądowy Marzena Mazurek</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 r. w Siedlcach na rozprawie</p> <p>odwołania <span class="anon-block">T. Ś.</span> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>z dnia 7 września 2012 r. Nr <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>w sprawie <span class="anon-block">T. Ś.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy</p> <p> <strong> <!-- -->zmienia zaskarżoną decyzję i ustala <span class="anon-block">T. Ś.</span> prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 02 sierpnia 2012 r. do dnia 30 września 2014 r. </strong> </p> <p>Sygn. akt. IV U 880/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 07.09.2012r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> odmówił <span class="anon-block">T. Ś.</span> prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, albowiem Komisja Lekarska ZUS nie stwierdziła u niego niezdolności do pracy.</p> <p>Od decyzji tej odwołanie złożyła <span class="anon-block">M. Ś.</span> – pełnomocnik ubezpieczonego. Odwołująca się wnosiła o zmianę decyzji, zarzucając, że Komisja Lekarska ZUS nie wzięła pod uwagę schorzeń psychiatrycznych, które zostały rozpoznane przez lekarza prowadzącego. W związku z tym błędnie organ rentowy odmówił przyznania prawa do renty jej mężowi.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie pozwany ZUS wnosił o oddalenie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje:</strong> </p> <p>Ubezpieczony <span class="anon-block">T. Ś.</span>, <span class="anon-block">urodzony (...)</span> złożył w dniu 20.06.2012r. wniosek do pozwanego oddziału o przyznanie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W toku postępowania orzeczniczego Komisja lekarska ZUS rozpoznała u <span class="anon-block">T. Ś.</span> osobowość zaburzoną bez cech dekompensacji, stan po wycięciu guza chromochłonnego nadnercza prawego w 1995r., stan po operacji przepukliny w 2011r.i chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa bez ograniczeń funkcji (k.43 a.l).</p> <p>Orzeczenie to stało się podstawą do wydania zaskarżonej decyzji ( k. 28 a.r. ).</p> <p>Sąd w toku postępowania odwoławczego wywołał dowód z opinii biegłych psychiatry i psychologa. Biegli wymienionych specjalności, po przebadaniu wnioskodawcy i po zaznajomieniu się z dokumentacją medyczną z jego dotychczasowego leczenia, rozpoznali u niego zaburzenia afektywne dwubiegunowe (k.18.a.s). W ocenie biegłych, schorzenie to skutkuje orzeczeniem częściowej okresowej niezdolności do pracy od lutego 2011r. do lutego 2014r. Do opinii tej zastrzeżenia złożył pozwany organ rentowy, twierdząc, że rozpoznanie biegłych stoi w sprzeczności z rozpoznaniem lekarza psychiatry konsultanta ZUS. W związku z tym wnosił o powołanie innych biegłych tych samych specjalności (k.24 i 26 a.s.). Sad uwzględnił ten wniosek dowodowy i dopuścił dowód z innych biegłych psychiatry i psychologa (k. 34 – 38 a.s.). Nowy zespół biegłych zdiagnozował u wnioskodawcy następujące choroby: cechy nieprawidłowej osobowości, zaburzenia obsesyjno – kompulsywne z objawami hipochondrycznymi o odczynem depresyjnym, niewielkie organiczne uszkodzenie <span class="anon-block"> (...)</span> bez istotnego upośledzenia sprawności funkcji poznawczych. W konkluzji biegli uznali opiniowanego za zdolnego do pracy.</p> <p>W związku z tym, że obydwie opinie biegłych tych samych specjalności były rozbieżne zarówno w zakresie rozpoznania schorzeń jak i oceny zdolności do pracy ubezpieczonego, Sąd Okręgowy wywołał dowód z opinii kolejnych biegłych psychiatry i psychologa. Pełnomocnik ubezpieczonego złożyła nowy dokument medyczny w postaci epikryzy z pobytu na leczeniu szpitalnym w lipcu 2013r. w <span class="anon-block"> Klinice (...)</span> ( k. 60 – 61 a.s). Trzeci zespół biegłych po zapoznaniu się z całością dokumentacji lekarskiej i po przebadaniu wnioskodawcy rozpoznał u niego: organiczne zaburzenia nastroju F 06.3, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne z przewagą czynności natrętnych F 42.1 ( k. 62 a.s). Rozpoznając te jednostki chorobowe biegli orzekli, iż powodują one częściową niezdolność do pracy ubezpieczonego od zakończenia pobierania świadczenia rehabilitacyjnego tj. od sierpnia 2012r. do 30.09.2014r. W uzasadnieniu swojej opinii biegli stwierdzili, że badanie psychologiczne potwierdziło uszkodzenie <span class="anon-block"> (...)</span> i aktualny stan psychiczny badanego uległ pogorszeniu i wymaga on ponownej hospitalizacji. Do opinii tej pozwany ZUS złożył zastrzeżenia, argumentując, iż opinia ta pozostaje w sprzeczności z wcześniejszą opinią, a w sprawie nie wystąpiły nowe okoliczności (k.70 a.s). Organ rentowy wnosił o powołanie następnych biegłych.</p> <p>Sąd oddalił ten wniosek dowodowy.</p> <p>Zdaniem Sądu opinia ostatniego zespołu biegłych psychiatry i psychologa jest najbardziej miarodajnym dowodem stanu zdrowia ubezpieczonego. Wbrew twierdzeniom organu rentowego wyrażonym w zastrzeżeniach do tej opinii , zaistniały nowe okoliczności mające wpływ na ocenę. Mianowicie ta okolicznością ta jest epikryza z pobytu w klinice psychiatrycznej w <span class="anon-block">W.</span> od dnia 18.06.2013r. do 19.07.2013r. W czasie miesięcznej hospitalizacji rozpoznano: zaburzenia nastroju na podłożu organicznym F.06.3 oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsywne z przewagą czynności natrętnych F. 42.1. Zatem ostatni zespół biegłych dysponował najpełniejszymi danymi o stanie psychicznym wnioskodawcy. Stąd tez Sad uznał, że ten ostatni dowód z opinii biegłych daje podstawę do uznania, że ubezpieczony jest okresowo częściowo niezdolny do pracy od daty zakończenia pobierania świadczenia rehabilitacyjnego tj. od 08.2013r. do 30.09.2014r. w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 12;art. 12 ust. 3)">art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz.U.z 2009r. Nr 159 poz. 1227).</p> <p>Bezsporne jest, iż wnioskodawca spełnia przesłanki z art. 57 ust.1 pkt.2 i 3 ustawy o FUS do uzyskania uprawnień rentowych.</p> <p>W tej sytuacji mając na względzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477^{<!-- -->14}§ 2 kpc</a> Sąd orzekł jak w sentencji.</p> </div>