III AUa 521/12

<p>Sygn.akt III AUa 521/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 3 października 2012r.</p> <p>Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku,</p> <p>III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:</p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący: SSA Maria Jolanta Kazberuk</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie: SO del. Elżbieta Krupińska (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SA Bożena Szponar - Jarocka</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant: Barbara Chilimoniuk</strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 3 października 2012 r. w Białymstoku</p> <p> <strong> <!-- -->sprawy z wniosku <span class="anon-block">T. K.</span> </strong> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>o wysokość świadczenia</p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wnioskodawcy <span class="anon-block">T. K.</span> </strong> </p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku V Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>z dnia 29 marca 2012 r. sygn. akt V U 133/10</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku.</em> </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 4 marca 2009 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> do podstawy wymiaru renty <span class="anon-block">T. K.</span> doliczył okres podlegania ubezpieczeniu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej od 1 I 1998 r. do 31 XII 1998 r., podnosząc świadczenie do jego minimalnej wysokości.</p> <p>Decyzją z 28 kwietnia 2009r. organ rentowy odmówił wnioskodawcy prawa do przeliczenia podstawy wymiaru świadczenia w oparciu o art.111 ustawy o emeryturach i rentach z FUS wskazując, iż wskaźnik wyliczony z 10 kolejnych lat kalendarzowych wybranych z 10 – lecia sprzed zgłoszenia wniosku o rentę, tj. 1984 – 1993 wynosi 44,94%, z lat 1989 – 2008 – 27,01%, zaś z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia wskaźnik ten wynosi 39,45% i jest niższy od dotychczasowego, ustalonego decyzją z 11 grudnia 1997 r. z lat 1989 – 1999 w wysokości 47,04%.</p> <p>Rozpoznając odwołanie <span class="anon-block">T. K.</span> Sąd Okręgowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 10 VII 2009 r. oddalił odwołanie od decyzji z 4 marca 2009 roku, odrzucił odwołanie w pozostałej części.</p> <p>Wyrokiem z dnia 24 listopada 2009 roku Sąd Apelacyjny w Białymstoku oddalił apelację, uchylił wyrok w pkt II i odwołanie od decyzji z 28 IV 2009 r. przekazał Sądowi Okręgowemu Sądowi Pracy w <span class="anon-block">B.</span> do ponownego rozpoznania .</p> <p>Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy w Białymstoku wyrokiem z 29 marca 2011roku zmienił zaskarżone decyzje i do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia odwołującego przyjął przeciętną podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne z okresu 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, to jest z lat :1972-1980,1884-1994, przy wskaźniku wysokości podstawy wymiaru wynoszącym 49,85%; oddalił odwołanie w pozostałym zakresie.</p> <p>Wydając rozstrzygniecie Sąd wskazał, iż zgodnie z art.111 ust.1 ustawy z 17 XII 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. Nr 39, poz.353 z 2004 r. ze zm.) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie – od podstawy wymiaru ustalonej w myśl art.15, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego,</p> <p>- z liczby kolejnych lat kalendarzowych w okresie wskazanym do ustalenia poprzedniej podstawy wymiaru świadczenia,</p> <p>- z liczby kolejnych 10 lat wybranych z 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym zgłoszono wniosek o przyznanie emerytury lub renty albo o ponowne ustalenie emerytury lub renty,</p> <p>- z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie emerytury lub renty</p> <p>- a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego.</p> <p>Odwołujący <span class="anon-block">T. K.</span> działający poprzez swojego pełnomocnika <span class="anon-block">D. K.</span> stwierdził, iż przedmiotem oceny Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie było wynagrodzenie określone w Rp-7 Nr <span class="anon-block"> (...)</span>, które niewątpliwie miałoby wpływ na wysokość podstawy wymiaru świadczenia tak samo jak wynagrodzenie z lat 1972 – 1975.</p> <p>Aby ustalić wysokość wynagrodzenia odwołującego za wskazany okres, a także wysokość wskaźnika podstawy wymiaru w odniesieniu do decyzji z 28kwietnia 2009 r. Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu księgowości.</p> <p>W trakcie procesu odwołujący zaskarżył także decyzję z 30 grudnia 2009r., w której ZUS odmówił przeliczenia podstawy wymiaru świadczenia odwołującego ustalając wskaźnik podstawy wymiaru na 47,04% jako najbardziej korzystny , przy czym organ rentowy nie uwzględnił wynagrodzenia miesięcznego za rok 1977 z tytułu zatrudnienia w <span class="anon-block"> (...)</span>, angaży z lat 1972 – 1976 i wynagrodzenia za VI 1975 r., IX 1976 r. i X 197 r.</p> <p>Biegły sądowy z zakresu księgowości w opinii podstawowej oraz kilku opiniach uzupełniających ustalił najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru świadczenia wynoszący 49,85% w oparciu o przeciętną podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, to jest: 1972-1980 i 1984-1994.</p> <p>Sąd uwzględnił opinię biegłego sądowego wydaną po analizie wszelkich zastrzeżeń stron i całej obszernej dokumentacji, uznając ją za logicznie uzasadnioną oraz uwzględniającą obowiązujące akty prawne.</p> <p>W motywach swojego rozstrzygnięcia Sąd zaznaczył, iż zakres i przedmiot rozpoznania niniejszej sprawy, a więc przedmiot sporu, wyznaczyła treść decyzji organu rentowego co oznaczało, że Sąd nie mógł merytorycznie rozpoznawać żądań wykraczających poza tę treść. Dlatego zdaniem Sądu odwołujący nie mógł w niniejszym postępowaniu łączyć wszystkich żądań i wnosić o ich rozpoznanie.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy zmienił decyzję organu rentowego i z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1;art. 477(14) § 2)">art. 477^{<!-- -->14}§ 1 i 2 kpc</a> orzekł jak w wyroku.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku złożył <span class="anon-block">T. K.</span>. Zaskarżył go w całości (k.575-576,611-612). Nie zgadzał się ze wskaźnikiem wysokości podstawy wymiaru świadczenia ustalonym przez Sąd w pkt I wyroku twierdząc, iż wskaźnik ten został zaniżony. W ocenie skarżącego wskaźnik powinien wynosić 51,12 % a nie 49,85% jak to ustalił Sąd Okręgowy.</p> <p>Apelujący zarzucił wyrokowi naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233§1 kpc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 316)">art. 316 kpc</a> , to jest błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę wyrokowania i niewłaściwą ocenę wiarygodności i mocy zgromadzonych dowodów. Wskazywał również nie objęcie swoimi rozważaniami całokształtu materiału dowodowego zebranego w chwili zamknięcia rozprawy.</p> <p>W ocenie skarżącego Sąd rozpoznawał odwołanie od czterech decyzji :z 4 marca 2009 roku , 28 kwietnia 2009 roku , 30 grudnia 2009 roku i 15 lutego 2010 roku jednakże nie znalazło to odzwierciedlenia w samej treści wyroku poprzez wskazanie wszystkich wymienionych decyzji i wyraźne zaznaczenie która z tych decyzji została zmieniona i w jakim zakresie, w jakiej zaś części Sąd oddalił odwołanie w punkcie II ( od której decyzji).</p> <p>Zdaniem skarżącego niejasne i niezrozumiałe jest także uzasadnienie zaskarżonego wyroku , bowiem w żaden sposób nie wyjaśnia tych wątpliwości. Te powyżej wskazane wady zaskarżonego wyroku i jego uzasadnienia spowodowały niemożność wywiedzenia przez <span class="anon-block">T. K.</span> właściwych zarzutów i wniosków apelacyjnych .</p> <p>Na rozprawie apelacyjnej wnioskodawca podtrzymał wniosek o dokonanie wykładni wyroku Sądu Okręgowego z 29 marca 20011 roku w punkcie II., zgodnie z zakresem wskazywanym w kilku pismach procesowych kierowanych do Sądu w tej sprawie (k.611).</p> <p>Wnioskodawca wskazując na powyższe zarzuty wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Białymstoku.</p> <p>Pełnomocnik organu rentowego na rozprawie w dniu 3 października 2012 roku wniósł o oddalenie apelacji jako bezzasadnej.</p> <p>Sąd Apelacyjny ustalił i zważył , co następuje;</p> <p>Apelacja <span class="anon-block">T. K.</span> jest uzasadniona z tych względów, iż Sąd Apelacyjny nie mógł dokonać kontroli zaskarżonego wyroku i zweryfikować zasadności zarzutów zawartych w apelacji ze względu na argumentację przedstawioną poniżej.</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328§2 kpc</a> uzasadnienie wyroku powinno zawierać wskazanie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, a mianowicie: ustalenie faktów, które sąd uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł i przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, oraz wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.</p> <p>Jak wynika z jednolitego orzecznictwa Sądu Najwyższego naruszenie zasad sporządzania uzasadniania określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328§2 kpc</a> może stanowić usprawiedliwioną podstawę skargi kasacyjnej gdy wskutek uchybienia wymaganiom stawianym uzasadnieniu, zaskarżone orzeczenie nie poddaje się kontroli kasacyjnej (wyroki Sądu Najwyższego z: 11 lutego 2011 roku, IIUK273/10, LEX nr 817530; z 27 kwietnia 2010 roku IIUK336/09 LEX nr 604222; z 3 lutego 2011 roku , IIUK271/10 LEX nr 817528).</p> <p>Niewątpliwie stanowisko zaprezentowane powyżej znajduje również zastosowanie w odniesieniu do apelacji i jeśli uzasadnienie nie zawiera wskazania podstawy faktycznej rozstrzygnięcia poprzez ustalenie faktów , które sąd uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł i przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności mocy dowodowej lub wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa, wówczas orzeczenie podlega uchyleniu, zaś sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania (wyrok Sądu Najwyższego z 26 lipca 2007 r.,VCSK 115/07, MP 2007/17/930).</p> <p>Zaakcentowania wymaga , iż zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328§2 kpc</a> może mieć zastosowanie jedynie w wyjątkowych sytuacjach, w których treść uzasadnienia orzeczenia sądu drugiej instancji uniemożliwia całkowicie dokonanie oceny wywodu, który doprowadził do wydania wyroku . W niniejszej sprawie taka sytuacja występuje.</p> <p>Należy też podkreślić, iż rola uzasadnienia nie wyczerpuje się tylko do przekonywania strony do słuszności stanowiska sądu i jego zgodności z prawem, ale de facto warunkuje przeprowadzenie kontroli instancyjnej. Dlatego uzasadnienie spełnia rolę porządkującą zobowiązując sąd do prawidłowej i pełnej rekonstrukcji stanu faktycznego pod kątem jego dalszego przyrównania do normy prawa materialnego i ustalenia na tej podstawie wyniku sprawy. Podstawa faktyczna i podstawa prawna wskazana w uzasadnieniu tworzą jedną całość, którą powinna cechować wewnętrzna spójność, tak aby nie było wątpliwości co do tego, jaki stosunek faktyczny i w jaki sposób sąd uregulował.</p> <p>Mając na uwadze powyższe rozważania zdaniem Sądu Apelacyjnego nie można ustalić czy Sąd Okręgowy rozpoznał istotę sprawy, przy uwzględnieniu analizy wszystkich żądań wnioskodawcy i przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę rozstrzygnięcia.</p> <p>Należy bowiem zauważyć, iż Sąd Okręgowy rozpoznając niniejszą sprawę w postanowieniu z 12 marca 2010 roku zlecił biegłemu z zakresu księgowości ustosunkowanie się do żądań wnioskodawcy przy uwzględnieniu treści decyzji ZUS z 28 kwietnia 2009 roku, 30 grudnia 2009 roku i 4 marca 2009roku - k.114 ( tom I niniejszych akt) .</p> <p>Zdaniem wnioskodawcy Sąd Okręgowy prowadził więc postępowanie dowodowe również w odniesieniu do decyzji z 4 marca 2009 roku, zgodnie z jego żądaniem, jednakże fakt ten nie znalazł odzwierciedlenia w treści wyroku.</p> <p>Następnie Sąd Okręgowy postanowieniem z 14 marca 2012 roku, to jest po wydaniu wyroku (29 marca 2011 roku) sprostował oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniach z 5 maja 2010 roku i 18 lutego 2011 roku w ten sposób, że zamiast decyzji z 4 marca 2009 roku wpisał decyzje z 28 kwietnia 2009 roku i 30 grudnia 2009 roku-k.554.</p> <p> <span class="anon-block">T. K.</span> w piśmie procesowym z 19 kwietnia 2011 roku (data wpływu do sądu) wnosił o wykładnię wyroku z 29 marca 2011 roku poprzez wyjaśnienie w jakim zakresie sąd oddalił odwołanie – k.509.</p> <p>Jednakże wniosek powyższy nie został rozpoznany przez sąd pozytywnie bądź negatywnie.</p> <p>W kolejnym piśmie procesowym z 10 stycznia 2012 roku (data wpływu do sądu) wnioskodawca ponowił wniosek o wykładnię wyroku, a także jego uzasadnienia przez dokładne wskazanie, które decyzje były objęte przedmiotem sporu i wchodziły w zakres rozpoznania sprawy VU 273/10, a które były przedmiotem postępowania w sprawie VU 133/10, a także wypowiedzenie się w jakim konkretnie zakresie sąd oddalił odwołanie w pkt II wyroku z 29 marca 2011 roku, które z decyzji zostały zmienione i w jakim zakresie. Zaznaczył, iż dotychczas nie otrzymał odpowiedzi na wniosek z k.509 (k.532) .</p> <p>Mimo zarządzenia przewodniczącego wydziału z 11 stycznia 2012 roku (k. 534) i ponaglenia wnioskodawcy (k.549 i 559 ) wniosek ten nadal nie został rozpoznany. W piśmie procesowym (k.559) wnioskodawca dodatkowo podnosił, iż nie może wnieść apelacji, sprecyzować zarzutów apelacyjnych bez uzyskania wyjaśnień od sądu w jakiej części, w jakim zakresie i od których decyzji zostało oddalone odwołanie w pkt II wyroku - k. 559 odwrót, ostatni akapit pisma oraz k. 596 kolejne pismo w tej sprawie z 29 maja 2012 roku.</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 352)">art. 352 kpc</a> sąd który wydał zaskarżony wyrok może dokonać jego wykładni, to jest rozstrzygnąć wątpliwości co do jego treści. Dokonanie wykładni nie jest ograniczone żadnym terminem i może też nastąpić z urzędu. Wykładni wyroku nie stoi na przeszkodzie to, że nie jest on prawomocny. Wnioskodawca nie musi wykazywać istnienia interesu prawnego w wykładni. O tym czy sąd dokona wykładni, decyduje okoliczność, czy zachodzą wątpliwości co do jego treści.</p> <p>W ocenie skarżącego, którą Sąd Apelacyjny podziela, sentencja zaskarżonego wyroku nie jest adekwatna do przedmiotu żądania i wnioskodawca nie może określić w niniejszej sprawie zakresu powagi rzeczy osądzonej , jak też zakresu zaskarżenia, gdyż Sąd nie wypowiedział się, które z decyzji (4 marzec 2009r., 28 kwietnia 2009 r., 30 grudzień 2009 r. i 15 luty 2010 r.) wymienianych przez sąd w uzasadnieniu, były przedmiotem sporu w niniejszej sprawie, które zostały zmienione i w jakim zakresie, a w jakiej części odwołanie zostało oddalone.</p> <p>Wprawdzie w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 352)">art.352 kpc</a> mówi się o wykładni wyroku, ale z utrwalonych poglądów judykatury wynika, że wykładnia odnosi się również do uzasadnienia wyroku (np. postanowienie SN z 30 kwietnia 1970r. ,IICZ32/70).</p> <p>Zdaniem wnioskodawcy przedmiotem sporu w niniejszej sprawie była również decyzja z 15 lutego 2010 roku.</p> <p>W ocenie Sądu Apelacyjnego za powyższym przemawia treść pisma organu rentowego z 26 lutego 2010 roku (data wpływu do sądu) - k. 96 , tom I oraz treść pisma wnioskodawcy z 9 kwietnia 2010 roku – k. 165 i k. 166 odwrót załączona decyzja z 15 lutego 2010 roku i z 15 marca 2011 roku. Decyzja ta dotyczyła zmiany stażu pracy i podstawy wymiaru przy wskaźniku jej wysokości wynoszącym 47,29%</p> <p>Organ rentowy informuje odwołującego w treści tejże decyzji o możliwości przeliczenia podstawy wymiaru z uwzględnieniem kwot zasiłków dla bezrobotnych za 1994 rok- k.166.</p> <p>Ponadto biegły sądowy w swoich wyliczeniach uwzględnia wysokość zasiłku dla bezrobotnych za 1994 rok i okoliczność ta znajduje odzwierciedlenie w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku.</p> <p>W toku postępowania przed Sądem Apelacyjnym zostało ustalone w sekretariacie V Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku, iż nie została zarejestrowana odrębna sprawa wszczęta na skutek odwołania wnioskodawcy przeciwko ZUS od decyzji z 15 lutego 2010 roku.</p> <p>Może to oznaczać objęcie zakresem rozpoznania odwołania także i od tej decyzji. Wobec nierozpoznania przez sąd wniosku <span class="anon-block">T. K.</span> o wykładnię wyroku i jego uzasadnienia wątpliwość powyższa nie została wyjaśniona.</p> <p>W ocenie Sądu Apelacyjnego wątpliwości wnioskodawcy co do tego czy przedmiotem sporu była też decyzja z 15 lutego 2010 roku są tym bardziej uzasadnione, iż Sąd Okręgowy na stronie 5 swojego uzasadnienia stwierdza, że po uwzględnieniu korekty w zakresie składek za miesiące VII - VIII 1989r. podstawa wymiaru składek za 1979 - 1994 jest zgodna z decyzją ZUS z 15 lutego 2010 roku. Z tego stwierdzenia również może wynikać, iż w przedmiotowej sprawie sąd badał także zasadność odwołania od decyzji z 15 lutego 2010 roku lecz nie dał temu wyrazu w treści wyroku oraz jego uzasadnieniu.</p> <p>W niniejszej sprawie nie można określić przedmiotu i zakresu rozpoznania sprawy przed Sądem Okręgowym, zakresu zaskarżenia wyroku niniejszą apelacją, skoro Sąd ten nie wskazał szczegółowo w jakim zakresie i od której z decyzji odwołanie zostało oddalone, bowiem rozstrzygnięcie tej części wyroku nie zawiera żadnego uzasadnienia.</p> <p>Dlatego należy przyznać rację skarżącemu, który twierdzi, że z powodu braku uzasadnienia w tej części wyroku nie mógł on sformułować właściwych zarzutów i wniosków apelacyjnych.</p> <p>W tej sytuacji domaga się ”uchylenia” wszystkich 4 wskazywanych decyzji jako zaniżających wskaźnik wysokości podstawy wymiaru świadczenia k. 575 -576.</p> <p>Wobec tych wszystkich wątpliwości Sąd Apelacyjny nie może wypowiedzieć się czy Sąd Okręgowy rozpoznał istotę sprawy, to jest czy rozstrzygnięcie sądu odnosi się do tego co było przedmiotem sprawy.</p> <p>Omawiane powyżej przyczyny stwarzają procesowe przeciwwskazania do wydania wyroku reformatoryjnego, bowiem w okolicznościach niniejszej sprawy sąd nie może orzec merytorycznie i zmienić zaskarżonego wyroku.</p> <p>W niniejszej sprawie Sąd Okręgowy nie wyjaśnił w uzasadnieniu czy objął wyrokiem wszystkie roszczenia wnioskodawcy wynikające z treści zaskarżonych decyzji (jakich), czy też niektóre pominął milczeniem, jaką część roszczeń uznał a jaką oddalił i z jakich powodów, czy i w jakim zakresie rozpoznał odwołanie od decyzji z 15 lutego 2010 roku.</p> <p>Z przytoczonych powyżej powodów sąd II instancji nie mógł dokonać oceny prawnej zaskarżonego wyroku.</p> <p>Dlatego, też przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy powinien przesłuchać wnioskodawcę na okoliczność zakresu zaskarżonych decyzji wymienianych w apelacji, zobowiązując jednocześnie do złożenia wszelkich dowodów mających wpływ na wysokość wskaźnika podstawy wymiaru, następnie powinien rozważyć konieczność dopuszczenia dowodu z opinii innego biegłego w celu ustalenia tego wskaźnika w najkorzystniejszej wersji, wskazania lat przyjętych do jego wyliczenia, a następnie powinien w orzeczeniu końcowym wskazać zakres rozpoznania, decyzje podlegające kontroli, w jakiej części sąd uwzględnił, a w jakiej oddalił odwołanie, wyczerpująco uzasadniając swoje stanowisko i treść rozstrzygnięcia.</p> <p>Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak w sentencji na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art.386§4 kpc</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328§2 kpc</a>.-</p> </div>