II AKa 251/12

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKa 251/12Sygn. akt II AKa 251/12</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 3 października 2012 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny <span class="anon-block">w. W.</span> II Wydział Karny w składzie: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSA – Jerzy Leder (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie: SA – Marzanna A. Piekarska – Drążek </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SA – Ewa Plawgo </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: – st. sekr. sąd. Katarzyna Rucińska </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale Prokuratora Jacka Pergałowskiego oraz oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">T. K.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 3 października 2012 roku </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->1. <span class="anon-block">A. C.</span>, </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19941210591" title="Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - Dz. U. z 1994 r. Nr 121, poz. 591 (art. 79;art. 79 pkt. 4)">art. 79 pkt 4 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości</a> /x2/ </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2. <span class="anon-block">A. R.</span>, </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19941210591" title="Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - Dz. U. z 1994 r. Nr 121, poz. 591 (art. 79;art. 79 pkt. 4)">art. 79 pkt 4 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonych </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego <span class="anon-block">w. W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt VIII K 266/07</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->uchyla zaskarżony wyrok w stosunku do <span class="anon-block">A. C.</span> i <span class="anon-block">A. R.</span> w całości i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu <span class="anon-block">w. W.</span> do ponownego rozpoznania.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Prokurator oskarżył <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. C.</span> </strong> o to, że:</p> <p>I.  w dniu 9 września 2003 r. w <span class="anon-block">W.</span>, działając czynem ciągłym, jako prezes <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła <span class="anon-block">T. K.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że przyjęła od niego kwotę 1.414.000,00 złotych jako zaliczkę z tytułu zawarcia umowy przedwstępnej sprzedaży ruchomości w postaci rozbieralnej hali magazynowej przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, jednocześnie zabezpieczając wykonanie w/w umowy lub zwrot zaliczki w przypadku niewykonania zobowiązania wekslem in blanco wystawionym przez nią jako osobę fizyczną, wprowadzając w błąd <span class="anon-block">T. K.</span> co do okoliczności, iż wbrew zapisom tej umowy od przełomu 2002/2003 r. do kwietnia 2004 r. <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> nie przysługiwało prawo do używania i pobierania pożytków z przedmiotowej hali, a ponadto wprowadziła go w błąd co do zamiaru wywiązania się z tych zobowiązań, o czym świadczą okoliczności zaistniałe po zawarciu umowy w postaci: nie wpłacenia do kasy spółki wskazanej kwoty, nie potwierdzenia ważności umowy w terminie dwumiesięcznym uchwałą wspólników <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> pomimo posiadania przez nią większości udziałów w spółce w tym czasie, nie wywiązania się do dnia dzisiejszego z samej umowy przedwstępnej, pomimo iż zgodnie z § 6 ust. 1 umowy z dnia 9 września 2003 r. oraz <span class="anon-block">fakturą nr (...)</span> wystawioną przez <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> miało to nastąpić do 22 kwietnia 2004 r., zbycie swoich udziałów w <span class="anon-block"> spółce (...)</span> w celu utrudnienia zaspokojenia roszczeń pokrzywdzonego w niedługim czasie od momentu jego dochodzenia przez <span class="anon-block">T. K.</span>,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>,</p> <p>II.  w okresie od 1 stycznia 2002 r. do dnia 15 lipca 2002 r. w <span class="anon-block">W.</span> będąc członkiem Zarządu <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> nie dopełniła obowiązku wynikającego z przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19941210591" title="Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - Dz. U. z 1994 r. Nr 121, poz. 591 ()">ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r.</a> i nie złożyła we właściwym rejestrze sądowym rocznego sprawozdania finansowego w/w spółki za rok 2001,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19941210591" title="Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - Dz. U. z 1994 r. Nr 121, poz. 591 (art. 79;art. 79 pkt. 4)">art. 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r.</a>,</p> <p>III.  w okresie od 1 stycznia 2003 r. do dnia 15 lipca 2003 r. w <span class="anon-block">W.</span> będąc członkiem Zarządu <span class="anon-block"> (...)</span> sp. o.o. z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> nie dopełniła obowiązku wynikającego z przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19941210591" title="Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - Dz. U. z 1994 r. Nr 121, poz. 591 ()">ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r.</a> i nie łożyła we właściwym rejestrze sądowym rocznego sprawozdania finansowego w/w spółki za rok 2002,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19941210591" title="Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - Dz. U. z 1994 r. Nr 121, poz. 591 (art. 79;art. 79 pkt. 4)">art. 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r.</a>,</p> <p>nadto <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. R.</span> </strong> o to, że:</p> <p>IV.  w okresie od 1 stycznia 2003 r. do dnia 15 lipca 2003 r. w <span class="anon-block">W.</span> będąc członkiem Zarządu <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> nie dopełnił obowiązku wynikającego z przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19941210591" title="Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - Dz. U. z 1994 r. Nr 121, poz. 591 ()">ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r.</a> i nie złożył we właściwym rejestrze sądowym rocznego sprawozdania finansowego w/w spółki za rok 2002,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19941210591" title="Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - Dz. U. z 1994 r. Nr 121, poz. 591 (art. 79;art. 79 pkt. 4)">art. 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r.</a> </p> <p>Sąd Okręgowy <span class="anon-block">w. W.</span> w sprawie sygn. akt VIII K 266/07 wyrokiem z dnia 15 marca 2012 roku <span class="anon-block">A. C.</span> w zakresie czynu zarzucanego w pkt. I uznał za winną tego, że: w dniu 9 września 2003 r. w <span class="anon-block">W.</span> jako prezes <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła <span class="anon-block">T. K.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w ten sposób, że przyjęła od niego kwotę 1.414.000 złotych jako zaliczkę z tytułu zawarcia umowy przedwstępnej sprzedaży ruchomości w postaci rozbieralnej hali magazynowej przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> wprowadzając go w błąd co do stanu prawnego ruchomości oraz zamiaru wywiązania się z umowy, tj. uznał za winną czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie powołanych przepisów skazał na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a> wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił ustalając okres próby na 5 (pięć) lat,</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 65;art. 65 § 3)">art. 65 § 3 k.p.k.</a> powództwo cywilne pozostawił bez rozpoznania,</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. C.</span> </strong> uznał za winną czynów opisanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19941210591" title="Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - Dz. U. z 1994 r. Nr 121, poz. 591 (art. 79 pkt. 2;art. 79 pkt. 3)">pkt. II. i III.</a> i za czyny te na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19941210591" title="Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - Dz. U. z 1994 r. Nr 121, poz. 591 (art. 79;art. 79 pkt. 4)">art. 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r.</a> skazał na kary po 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny w kwotach po 100 (sto) złotych,</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> wymierzył karę łączną 100 (stu) stawek dziennych grzywny w kwotach po 100 (sto) złotych,</p> <p> <span class="anon-block">A. R.</span> uznał za winnego czynu opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19941210591" title="Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - Dz. U. z 1994 r. Nr 121, poz. 591 (art. 79 pkt. 4)">pkt. IV</a> i za czyn ten na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19941210591" title="Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - Dz. U. z 1994 r. Nr 121, poz. 591 (art. 79;art. 79 pkt. 4)">art. 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r.</a> skazał na karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny w kwotach po 100 (sto) złotych,</p> <p>zasądził na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłat od <span class="anon-block">A. C.</span> kwotę 1300 złotych, zaś od <span class="anon-block">A. R.</span> kwotę 500 złotych oraz obciążył oskarżonych kosztami procesu w częściach na nich przypadających.</p> <p>Apelację od tego wyroku złożył obrońca oskarżonych, zaskarżając wyrok w całości, zarzucając:</p> <p>1.  na podst., <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> rażące naruszenie przepisów postępowania, a to:</p> <p>a)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 423;art. 423 § 2)">art. 423 § 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art. 6 k.p.k.</a> przez brak pisemnego uzasadnienia wyroku, co czyni faktycznie niemożliwym sporządzenie apelacji w niniejszej sprawie i stanowi naruszenie prawa do obrony oskarżonych,</p> <p>b)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> przez zupełnie dowolną ocenę dowodów, a w zasadzie ich całkowite pominięcie i skazanie oskarżonych bez powołania się na jakiekolwiek dowody,</p> <p>c)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 1)">art. 5 § 1 k.p.k.</a> wobec uznania oskarżonych za winnych bez udowodnienia im winy.</p> <p>2.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> błędne ustalenia faktyczne, przez przyjęcie, że oskarżeni popełnili zarzucane im aktem oskarżenia przestępstwa, w sytuacji gdy Sąd I instancji nie podaje ani jednego dowodu na podstawie którego poczynił jakiekolwiek ustalenia faktyczne.</p> <p>Wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: </strong> </p> <p>Zarzut zawarty w pkt 1 litera a apelacji, uznać należy za trafny, zaś końcowy wniosek o uchylenie wyroku w całości i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu <span class="anon-block">w. W.</span> do ponownego rozpoznania co do obojga oskarżonych za zasadny.</p> <p>Obrońca obojga oskarżonych w pkt 1 apelacji na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> zarzucił wyrokowi rażące naruszenie przepisów postępowania, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 423;art. 423 § 2)">art. 423 § 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art. 6 k.p.k.</a> przez brak pisemnego uzasadnienia wyroku, co czyni faktycznie niemożliwym sporządzenie apelacji w przedmiotowej sprawie i stanowi naruszenie prawa do obrony oskarżonych.</p> <p>Istotnie, w rozpoznawanej sprawie wystąpiła nietypowa sytuacja procesowa, związana z brakiem sporządzenia uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Przypomnieć zatem wypada, że Sąd Okręgowy <span class="anon-block">w. W.</span> w dniu 15 marca 2012 roku orzekając w składzie jednoosobowym (przewodniczącą była SSO <span class="anon-block">E. G. –. S.</span> wydał w sprawie sygn. akt VIII K 266/07 wyrok w stosunku do oskarżonych <span class="anon-block">A. C.</span> i <span class="anon-block">A. R.</span>. W dniu 20 marca 2012 roku obrońca ww. oskarżonych złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku; tego samego dnia akta doręczono sędziemu przewodniczącemu do uzasadnienia (wniosek i adnotacja na wniosku o doręczeniu akt do uzasadnienia, k. 5146).</p> <p>Sędzia <span class="anon-block">E. G. –. S.</span> z dniem 1 maja 2012 roku przeszła w stan spoczynku (notatka urzędowa z dnia 3 października 2012 roku – akta sprawy). Do chwili przejścia w stan spoczynku ani po tej dacie, nie sporządziła pisemnego uzasadnienia wyroku.</p> <p>Zarządzeniem z dnia 29 maja 2012 roku przewodnicząca wydziału, działając na podstawie § 88 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 lutego 2007 roku – Regulamin wewnętrznego urzędowania sądów powszechnych, wobec przejścia w stan spoczynku SSO<span class="anon-block">E. G. –. S.</span> poleciła poinformować strony, iż uzasadnienie w sprawie nie może zostać sporządzone (zarządzenie – akta sprawy). Zarządzenie to uznać należy za zasadne. Sędzia przewodnicząca nie sporządziła bowiem pisemnego uzasadnienia wyroku w terminie określonym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 423;art. 423 § 1)">art. 423 § 1 k.p.k.</a>, czyli w ciągu 14 dni od daty złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, co nastąpiło 20 marca 2012 roku, czyli do 3 kwietnia 2012 roku, ani nie uzyskała od prezesa sądu pisemnej zgody przedłużający ten termin na czas oznaczony. Co więcej, sędzia przewodnicząca nie sporządziła tego uzasadnienia do dnia 1 maja 2012 roku, od kiedy to przeszła w stan spoczynku, ani po tej dacie. Ponieważ sąd okręgowy w rozpoznawanej sprawie orzekał jednoosobowo, sporządzenie uzasadnienia przez innego sędziego, bądź jednego z ławników, było niemożliwe.</p> <p>W zaistniałej sytuacji procesowej przewodnicząca wydziału zasadnie zarządziła zawiadomić strony, iż uzasadnienie w sprawie nie może zostać sporządzone z przyczyn wskazanych w tym zarządzeniu. W takiej sytuacji, <strong> <!-- -->termin do wniesienia apelacji wynosi 14 dni i biegnie dla każdego uprawnionego od daty doręczenia mu odpisu zarządzenia informującego, iż sporządzenie uzasadnienia jest niemożliwe (argument z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 k.p.k.</a> w zw. z § 88 ust. 2 Regulaminu wewnętrznego urzędowania sądów powszechnych). </strong>W klasycznej sytuacji, co wynika z literalnego brzmienia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 par. 1 k.p.k.</a> termin ten biegnie dla każdego uprawnionego od daty doręczenia mu wyroku z uzasadnieniem. Skoro zaś sporządzenie uzasadnienia jest niemożliwe, przeto bieg terminu rozpoczyna się od dnia doręczenia uprawnionemu zarządzenia informującego, iż sporządzenie uzasadnienia jest niemożliwe.</p> <p>Konkludując, Sąd pierwszej instancji dopuścił się oczywistej i rażącej obrazy przepisów postępowania, to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 423;art. 423 § 1)">art. 423 § 1 k.p.k.</a>, nie tylko przez nieuzasadnioną zwłokę w sporządzeniu uzasadnienia wyroku w terminie 14 dni od daty złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, ale także, aż do okresu zatrudnienia s. <span class="anon-block">E. S.</span> w Sądzie Okręgowym <span class="anon-block">w. W.</span>, czyli do dnia 30 kwietnia 2012r., a także po tej dacie już przez sędziego w stanie spoczynku. Poza sporem jest bowiem, iż uzasadnienie wyroku jest sprawozdaniem pisemnym z narady nad wyrokiem. <strong> <!-- -->Przejście sędziego w stan spoczynku nie zwalnia go od obowiązku sporządzenia pisemnego uzasadnienia wyroku. Sędzia ten jest bowiem w dalszym ciągu sędzią, tyle tylko, że w stanie spoczynku.</strong> Skoro uczestniczył w naradzie nad wyrokiem, bo był sędzią czynnym zawodowo i z różnych przyczyn nie sporządził uzasadnienia w czasie pełnienia obowiązków sędziego, przeto nie tylko jest uprawniony, ale i zobowiązany do jego sporządzenia po przejściu w stan spoczynku. Tak sporządzone uzasadnienie, sędzia ten powinien zaopatrzyć swoim podpisem, zaznaczając, iż jest sędzią w stanie spoczynku.</p> <p>Stosownie do § 6 Uchwały Nr 16/2003 Krajowej Rady Sądownictwa z dnia 19 lutego 2003r. w sprawie uchwalenia zbioru zasad etyki zawodowej sędziów, przyjęte w Zbiorze zasady etyki, mają zastosowanie do sędziów w stanie spoczynku, zaś stosownie do § 8 Zbioru, określającego zasadę pełnienia służby, we wszystkich przydzielonych sprawach, sędzia ma obowiązek podejmować czynności bez zwłoki, bez narażania stron i Skarbu Państwa na niepotrzebne koszty.</p> <p> <strong> <!-- -->Zaniechanie sporządzenia pisemnego uzasadnienia wyroku naruszyło prawo do obrony oskarżonych zagwarantowane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 42;art. 42 ust. 2)">art. 42 ust. 2 Konstytucji RP</a> oraz prawo do obrony określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art. 6 k.p.k.</a> W sensie materialnym prawo to obejmuje kilka uprawnień oskarżonego, a w tym m.in. prawo do zapoznania się z pisemnym uzasadnieniem wyroku.</strong> Brak pisemnego uzasadnienia wyroku unicestwiło realizację tego prawa obojgu oskarżonym i uniemożliwiło dokonanie przez sąd odwoławczy merytorycznej kontroli zaskarżonego wyroku; w konsekwencji doprowadziło do wydania przez sąd odwoławczy orzeczenia o charakterze kasatoryjnym i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W tej sytuacji sąd apelacyjny jest zwolniony od obowiązku ustosunkowywania się do zarzutów apelacji zawartych w pkt 1 litery b i c oraz w pkt 2 jako przedwczesnych. Będzie do tego zobowiązany dopiero po ponownym rozpoznaniu sprawy, wydaniu wyroku, ewentualnym sporządzeniu – na wniosek uprawnionego – jego uzasadnienia i sporządzeniu apelacji.</p> <p> <strong> <!-- -->Z tych wszystkich względów, Sąd Apelacyjny orzekł, jak na wstępie. </strong> </p> </div>