II K 927/12

<p>Sygn. akt II K 927/12</p> <p>3 Ds 107/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia</strong> 04 października 2012 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Głogowie II Wydział Karny</strong> w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Andrzej Molisak</p> <p>Protokolant: Patrycja Czarkowska</p> <p>przy udziale Prokuratora: Marcina Bobola</p> <p>po rozpoznaniu dnia 04 października 2012 roku sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P.</span> (<span class="anon-block">P.</span>)</strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">A.</span> zd. <span class="anon-block">P.</span> </p> <p> <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>zamieszkałego <span class="anon-block">(...)-(...) G.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że:</strong> </p> <p>I w dniu 30 maja 2011r. w <span class="anon-block">G.</span>, przebywając w rejonie <span class="anon-block"> sklepu (...)</span>, groził <span class="anon-block">P. L.</span> pozbawieniem życia i zdrowia, które to groźby wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę ich spełnienia, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach ograniczonej poczytalności w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 §2 kk</a> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 §1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31§2 kk</a> </strong> </p> <p>II w dniu 30 maja 2011r. w <span class="anon-block">G.</span>, w budynku Komendy Powiatowej Policji w <span class="anon-block">G.</span>, dokonał uszkodzenia ciała <span class="anon-block">P. L.</span> w ten sposób, że uderzając do pięścią w okolice lewego policzka spowodował u wymienionego obrzęk i zaczerwienienie lewego łuku jarzmowego, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach ograniczonej poczytalności w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 §2 kk</a> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 §2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31§2 kk</a> </strong> </p> <p>**********************************************************************</p> <p>I oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P.</span> </strong> uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 §1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 §2 kk</a> wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>II oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P.</span> </strong> uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 §2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 §2 kk</a> wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>III na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 86;art. 86 § 1)">art. 85 i art. 86 §1 kk</a> wymierzone oskarżonemu kary pozbawienia wolności łączy i wymierza mu karę łączną 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>IV na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 §1 i §2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 §1 pkt 1 kk</a> wykonanie wymierzonej oskarżonemu kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 2 (dwóch) lat;</p> <p>V na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 7 a)">art. 72 §1 pkt 7a kk</a> zobowiązuje oskarżonego do powstrzymywania od kontaktowania się z pokrzywdzonym <span class="anon-block">P. L.</span>;</p> <p>VI na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 2)">art. 72 §1 pkt 2 kk</a> zobowiązuje oskarżonego do przeproszenia na piśmie pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. L.</span> w terminie 2 (dwóch) tygodni od uprawomocnienia wyroku;</p> <p>VII na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 616;art. 616 § 1;art. 616 § 1 pkt. 2)">art. 616§1 pkt. 2 kpk</a> zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">P. L.</span> kwotę 619,92 (sześćset dziewiętnaście 92/100) złotych tytułem poniesionych kosztów zastępstwa procesowego;</p> <p>VIII na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17)">art. 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r o opłatach w sprawach karnych</a> (tekst jedn. Dz.U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późniejszymi zmianami) zwalnia oskarżonego od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i nie wymierza mu opłaty sądowej.</p> <p>Sygn. akt II K 927/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">P. L.</span> i <span class="anon-block">M. P.</span> są sąsiadami. Istnieje między nimi konflikt. W dniu 30 maja 2011 roku <span class="anon-block">P. L.</span> robił zakupy w <span class="anon-block"> sklepie (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>. W sklepie spotkał <span class="anon-block">M. P.</span>, który zaraz po wyjściu ze sklepu zaczął go obrażać oraz grozić pozbawieniem życia i zdrowia. Groźba wypowiedziana przez <span class="anon-block">M. P.</span> wzbudziła w <span class="anon-block">P. L.</span> uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona. <span class="anon-block">P. L.</span> zatelefonował na policje i poinformował o całym zdarzeniu dyżurnego, który kazał mu przyjść na komendę. Za nim, w kierunku komendy poszedł także <span class="anon-block">M. P.</span>. Kiedy przyszli na komendę, funkcjonariusz policji <span class="anon-block">W. K.</span> otworzył im drzwi magnetyczne do korytarza i poprosił aby weszli do środka. Pierwszy przez przedmiotowe drzwi przeszedł <span class="anon-block">P. L.</span>, który trzymał w jednej ręce telefon, a w drugiej reklamówkę z zakupami. Tuż za nim, przez drzwi przeszedł <span class="anon-block">M. P.</span>, który starając się wejść pierwszy uderzył głową o element drzwi, w wyniku czego spadły mu okulary i uszkodził sobie okolice łuku brwiowego. Chwilę po przejściu przez drzwi, <span class="anon-block">M. P.</span> uderzył pięścią w twarz <span class="anon-block">P. L.</span>, krzycząc przy tym, że nie będzie mu drzwi „przed nosem zamykał”. Następnie podszedł do nich funkcjonariusz policji <span class="anon-block">P. K.</span>, któremu <span class="anon-block">P. L.</span> oznajmił, że chce złożyć zawiadomienie o groźbach karalnych. <span class="anon-block">M. P.</span> zachowywał się wówczas agresywnie w stosunku do <span class="anon-block">P. L.</span>. <span class="anon-block">P. K.</span> poinformował o całej sytuacji <span class="anon-block">W. K.</span>, który skierował <span class="anon-block">P. L.</span> do policjanta z Wydziału Kryminalnego, natomiast <span class="anon-block">M. P.</span> poprosił, aby usiadł na korytarzy na krześle i poczekał. <span class="anon-block">P. L.</span> w wyniku uderzenia przez <span class="anon-block">M. P.</span> doznał obrażeń ciała w postaci obrzęku i zaczerwienienia lewego łuku jarzmowego, to jest naruszenia czynności narządów ciała na okres trwający nie dłużej niż 7 dni.</p> <p>W trakcie przedmiotowego zdarzenia <span class="anon-block">M. P.</span> znajdował się w stanie nietrzeźwości. Zawartość alkoholu w wydychanym przez niego powietrzu wynosiła 0,66 mg/l.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- wyjaśniania <span class="anon-block">M. P.</span>, k.41-42,80,115v.-116,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- zeznania <span class="anon-block">P. L.</span>, k.4-7,22-23,116-116v.,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- zeznania <span class="anon-block">W. K.</span>, k.17,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- zeznania <span class="anon-block">P. K.</span>, k.18,117</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- protokół oględzin rzeczy wraz z załącznikiem, k.19-21,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- karta informacyjna, k.24,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- opinia sądowo – lekarska, k.27,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- informacja Komendy Powiatowej Policji w <span class="anon-block">G.</span>, k.123-124,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- dokumentacja medyczna, k.126,128,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- protokół użycia urządzenia kontrolno pomiarowego, k.3,</strong> </p> <p>Wyrokiem Sądu Rejonowego w Głogowie z dnia 8 marca 2012 roku wydanym w sprawie o sygnaturze akt II K 1932/11 <span class="anon-block">P. L.</span> został uznany za winnego, tego że w dniu 12 sierpnia 2011 roku spowodował ciężki uszczerbek na zdrowiu <span class="anon-block">M. P.</span> w postaci choroby realnie zagrażającej życiu, to jest przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 pkt 2 kk</a>.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- odpis wyroku SR w Głogowie z dnia 8 marca 2012 roku sygn. akt II K 1932/11, k.121,</strong> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Oskarżony <span class="anon-block">M. P.</span> </span> ma obecnie 58 lat. Ma wykształcenie zawodowe. Z zawodu jest palaczem. Nie pracuje. Utrzymuje się z zasiłku opiekuńczego w wysokości 153 złotych miesięcznie i finansowo wspierany jest przez matkę. Jest kawalerem. Nie ma nikogo na utrzymaniu. Leczył się psychiatrycznie. Był uprzednio karany sądownie, między innymi za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a>.</p> <p>W toku postępowania został zbadany przez biegłych psychiatrów, którzy stwierdzili, że w trakcie popełniania zarzucanych mu czynów, ze względu na zaburzenia osobowości i zachowania na podłożu ograniczonego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego z padaczką, miał w stopniu znacznym ograniczoną zdolność do rozpoznania znaczenia czynów i pokierowania swoim postępowaniem.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- wyjaśniania <span class="anon-block">M. P.</span>, k.41-42,80,115v.-116,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- karta karna, k.50,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- orzeczenie sądowo – psychiatryczne, k.61-62,</strong> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Oskarżony <span class="anon-block">M. P.</span> </span> nie przyznał się do zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że w <span class="anon-block"> sklepie (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> spotkał <span class="anon-block">P. L.</span>, który zaczął nagrywać go telefonem komórkowym. Dodał, że poszedł w stronę Komendy Policji, ponieważ chciał zgłosić to zdarzenie. Pierwszy na <span class="anon-block">K.</span> był <span class="anon-block">P. L.</span>, który wyprzedził go tuż przed wejściem. Zaznaczył, że w budynku <span class="anon-block">K.</span> usiadł na krześle i spokojnie czekał, aż <span class="anon-block">P. L.</span> dokończy rozmowę z Dyżurnym. Kiedy podchodził do okna dyżurki, przechodzący obok <span class="anon-block">P. L.</span> uderzył go pięścią w lewe oko. Podniósł, że ani w sklepie, ani pod sklepem nie groził <span class="anon-block">P. L.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- wyjaśniania <span class="anon-block">M. P.</span>, k.41-42,80,115v.-116,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>W świetle ujawnionego w niniejszym postępowaniu materiału dowodowego wina oskarżonego <span class="anon-block">M. P.</span> i okoliczności popełniania zarzucanych mu czynów nie budzą wątpliwości, a zaproponowana przez oskarżyciela kwalifikacja prawna zarzucanych mu czynów nie budzi zastrzeżeń.</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zeznań pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. L.</span>, zeznań świadka <span class="anon-block">W. K.</span> i <span class="anon-block">P. K.</span>, a także częściowo na wyjaśnieniach oskarżonego <span class="anon-block">M. P.</span>, a ponadto na nieosobowym materiale dowodowym w postaci protokołu oględzin nagrania zdarzenia, karty informacyjnej, opinii sądowo – lekarskiej, dokumentacji medycznej, informacji Komendy Powiatowej Policji w <span class="anon-block">G.</span>, odpisu wyroku Sądu Rejonowego w Głogowie z dnia 8 marca 2012 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 1932/11.</p> <p>Sąd uznał za prawdziwe zeznania złożone przez pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. L.</span> oraz funkcjonariuszy policji <span class="anon-block">P. K.</span> i <span class="anon-block">W. K.</span>. Nie ulega wątpliwości, że między <span class="anon-block">P. L.</span> i <span class="anon-block">M. P.</span> istnieje konflikt. Pokrzywdzony konsekwentnie zeznawał, że oskarżony groził mu pozbawieniem życia i zdrowia. Zaznaczył, że groźby kierowane pod jego adresem przez oskarżonego, wzbudziły w nim obawę, że zostaną spełnione, w związku z czym powiadomił o nich policję. Okoliczności podane przez pokrzywdzonego zostały potwierdzone wynikiem oględzin nagrania przedmiotowego zdarzenia. Z nagrania ewidentnie wynika, że oskarżony werbalnie i niewerbalnie groził pokrzywdzonemu. Następnie pokrzywdzony i oskarżony udali się w kierunku Komendy Powiatowej Policji w <span class="anon-block">G.</span>. Oskarżony potwierdził, że poszedł na policję zgłosić fakt, że pokrzywdzony go nagrywał. Funkcjonariusz policji <span class="anon-block">W. K.</span> zeznał, że otworzył im drzwi magnetyczne i kazał wejść do środka. Pokrzywdzony podniósł, że oskarżony jak tylko przeszedł przez magnetyczne drzwi, uderzył go pięścią w twarz. Funkcjonariusz policji <span class="anon-block">P. K.</span> zeznał, że pokrzywdzony zachowywał się spokojnie, natomiast oskarżony był agresywny w stosunku do pokrzywdzonego. W trakcie całego zdarzenia oskarżony był w stanie nietrzeźwości</p> <p>W ocenie Sąd zeznania <span class="anon-block">P. L.</span>, <span class="anon-block">P. K.</span> i <span class="anon-block">W. K.</span> są logiczne, konsekwentne i rzeczowe i dlatego zasługują na wiarę. Za wiarygodny dowód Sąd uznał również protokół z oględzin nagrania zdarzenia, protokół z użycia urządzenia kontrolno – pomiarowego, kartę informacyjną, opinię sądowo – lekarską, dokumentację medyczną, informację z Komendy Powiatowej Policji w <span class="anon-block">G.</span>, a także odpis wyroku Sądu Rejonowego w Głogowie z dnia 8 marca 2012 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 1932/11.</p> <p>Dają wiarę wyżej wskazanym dowodom Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w części, w której nie przyznał sie do zarzucanych mu czynów i wyjaśnił, że to pokrzywdzony go uderzył. W ocenie Sądu, w tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego są wynikiem przyjętej przez niego dozwolonej linii obrony polegającą na zaprzeczeniu, poprzez którą stara się on uniknąć odpowiedzialności. Wyjaśnienia oskarżonego są sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w niniejszym postępowaniu. Twierdzeniom oskarżonego przeczy nagranie momentu, w którym wypowiada on pod adresem pokrzywdzonego groźby karalne. Zdaniem Sądu brak jest jakichkolwiek podstaw aby odmówić temu nagraniu wiarygodności i uznać, że zostało ono zmanipulowane przez pokrzywdzonego. Nadto, pokrzywdzony zaprzeczył, że uderzył oskarżonego. Podał, że kiedy przechodził przez drzwi magnetyczne trzymał w jednej ręce telefon komórkowy a w drugiej ręce reklamówkę z zakupami, natomiast oskarżony próbował wejść pierwszy i wtedy mógł uderzyć się o element drzwi i uszkodzić skroń.</p> <p>Reasumując Sąd uznał, że oskarżony <span class="anon-block">M. P.</span> dopuścił sie zarzucanych mu czynów. W ocenie Sądu zachowanie oskarżonego wypełniło ustawowe znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 § 2 kk</a>, a także <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 § 2 kk</a>. Zdaniem Sądu, nie ulega wątpliwości, że oskarżony groził <span class="anon-block">P. L.</span> pozbawieniem życia i zdrowia, a następnie groźbę tą spełnił i uderzył pięścią w twarz <span class="anon-block">P. L.</span>.</p> <p>Wymierzając oskarżonemu kary jednostkowe, w myśl dyrektywy wymiaru kary z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>, Sąd baczył by ich dolegliwość nie przekraczała stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości jego czynów oraz wziął pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego i w zakresie prewencji ogólnej.</p> <p>Do okoliczności obciążających Sąd zaliczył wysoki stopień społecznej szkodliwości przypisanych mu czynów bo popełnionych przeciwko życiu i zdrowiu, działanie pod wpływem alkoholu, nie liczenie sie przez oskarżonego z podstawowymi zasadami porządku prawnego oraz jego uprzednią karalność. Okoliczności łagodzących Sąd się nie dopatrzył.</p> <p>Stopień winy oskarżonego, w odniesieniu do przypisanych mu czynów nie był wysoki. Możliwość postąpienia przez oskarżonego zgodnie z prawem była w stopniu znacznym ograniczona. Jednakże zdaniem Sądu brak było podstaw aby zastosować dobrodziejstwo instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary. Sytuacja majątkowa i materialna w jakiej znajduje się oskarżony świadczy, że nie uiściłby wymierzonej kary grzywny oraz nie można byłoby ściągnąć jej w drodze egzekucji. Natomiast wymierzenie mu kary ograniczenia wolności nie odniosłoby zamierzonego celu jaki kara ma spełnić, ponieważ oskarżony był już uprzednio karany za występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a> na karę ograniczenia wolności i mimo to ponownie dopuścił się czynu zabronionego, za który był już uprzednio skazany.</p> <p>Mając na uwadze powyższe Sąd wymierzył oskarżonemu <span class="anon-block">M. P.</span> za czyn opisany w punkcie I części wstępnej wyroku karę 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz za czyn opisany w punkcie II części wyroku karę 3 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 kk</a> Sąd wymierzył oskarżonemu karę łączną 4 miesięcy pozbawienia wolności. Przy wymiarze kary łącznej pozbawienia wolności Sąd zastosował zasadę aspiracji. Za takim postąpieniem przemawiał stosunkowo bliski związek przedmiotowy, podmiotowy i czasowy przypisanych oskarżonemu czynów.</p> <p>Analizując postawę oskarżonego, jego właściwości i warunki osobiste oraz zachowanie się po popełnieniu przypisanych mu czynów Sąd doszedł do przekonania, że zachodzą warunki określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 kk</a> pozwalające na zawieszenie wykonania kary łącznej orzeczonej w stosunku do oskarżonego, gdyż istnieją przesłanki przemawiające za przyjęciem pozytywnej prognozy kryminologicznej pozwalającej przypuszczać, że wymierzenie kary łącznej z warunkowym zawieszeniem wykonania spełni jej cel, w szczególności zapobiegnie powrotowi przez oskarżonego do przestępstwa. W związku z powyższym, Sąd warunkowo zawiesił wymierzoną oskarżonemu karę pozbawienia wolności na okres 2 lat próby.</p> <p>Zawieszając oskarżonemu karę łączną pozbawienia wolności Sąd nałożył na niego obowiązek powstrzymania się od kontaktowania z pokrzywdzonym oraz obowiązek przeproszenia go na piśmie w terminie 2 tygodni od uprawomocnienia się wyroku. W ocenie Sąd, nałożone na oskarżonego obowiązki zniwelują konflikt istniejący między nim a pokrzywdzonym.</p> <p>Nadto, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 616;art. 616 § 1;art. 616 § 1 pkt. 2)">art. 616 § 1 pkt 2 kpk</a> Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego kwotę 619,92 złotych tytułem poniesionych kosztów zastępstwa procesowego, natomiast z uwagi na jego sytuację majątkową i materialną zwolnił go od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i nie wymierzył mu opłaty sądowej.</p> </div>