III AUa 146/12

<p>Sygn. akt III AUa 146/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 9 października 2012 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach</strong> III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="498"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSA Maria Małek - Bujak (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie</p> </td> <td> <p>SSA Jolanta Ansion</p> <p>SSA Ewa Piotrowska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>Sebastian Adamczyk</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 9 października 2012 r. w Katowicach</p> <p>sprawy z odwołania <span class="anon-block">J. K.</span> (<span class="anon-block">J. K.</span> )</p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p>o prawo do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych</p> <p>na skutek apelacji ubezpieczonego <span class="anon-block">J. K.</span> (<span class="anon-block">J. K.</span>)</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w Katowicach z dnia 15 grudnia 2011r. sygn. akt XI U 2408/11</p> <p> <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok oraz poprzedzającą go decyzję organu rentowego <br/>i przyznaje ubezpieczonemu <span class="anon-block">J. K.</span> (<span class="anon-block">K.</span>) prawo do emerytury <br/>z tytułu wykonywania pracy w warunkach szczególnych poczynając od dnia <br/>27 czerwca 2011 r. </strong> </p> <p>/-/ SSA J. Ansion /-/ SSA M. Małek-Bujak /-/ SSA E. Piotrowska </p> <p>Sędzia Przewodnicząca Sędzia</p> <p>Sygn. akt III AUa 146/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 28 lipca 2011r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">Z.</span> odmówił ubezpieczonemu <span class="anon-block">J. K.</span> prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu zatrudnienia w warunkach szczególnych z uwagi na nie udowodnienie przez ubezpieczonego wymaganych prawem 15 lat zatrudnienia w warunkach szczególnych.</p> <p>W odwołaniu ubezpieczony wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie prawa do wnioskowanego świadczenia. W uzasadnieniu odwołania wskazał, iż prace, jakie wykonywał w spornym okresie figurują w wykazie A dział XIV pkt 12 i dział V pkt 4 i 15.</p> <p> <strong> <!-- -->Wyrokiem z dnia 15 grudnia 2011 roku (sygn. akt XI U 2408/11) Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach oddalił odwołanie ubezpieczonego.</strong> </p> <p>Jako bezsporne w niniejszej sprawie Sąd Okręgowy uznał to, że ubezpieczony <br/> <span class="anon-block">J. K.</span> (<span class="anon-block">ur. (...)</span>) w dniu <span class="anon-block">(...)</span>. wystąpił z wnioskiem <br/>o emeryturę, udokumentował na 1 stycznia 1999r. ponad 33 lata okresów składkowych <br/>i nieskładkowych, pobiera świadczenie przedemerytalne i nie pozostawał, ani nie pozostaje <br/>w stosunku pracy, nie przystąpił do OFE. Ponadto za bezsporne Sąd I instancji uznał to, że nie przedstawił żadnego świadectwa pracy wykonywanej w warunkach szczególnych lub <br/>w szczególnym charakterze i organ rentowy uznał, że takiej pracy nie wykonywał do <br/>1 stycznia l999r.</p> <p>Zdaniem Sądu Okręgowego, okolicznością sporną w sprawie było to, czy w okresie od 13 sierpnia 1975r. do 28 lutego 1993r. ubezpieczony wykonywał pracę w warunkach szczególnych w byłym <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.</p> <p>W oparciu o akta osobowe ubezpieczonego, zeznania świadków <span class="anon-block">R. B.</span>, <span class="anon-block">M. K.</span> i zeznania ubezpieczonego, Sąd I instancji ustalił, że ubezpieczony z zawodu jest technikiem mechanikiem o specjalizacji budowa maszyn. Od dnia 13 sierpnia 1975r. został zatrudniony w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> w charakterze ślusarza w <span class="anon-block"> Zakładzie Produkcji (...)</span>. W 1975r. zdobył kwalifikacje spawacza. W całym okresie zatrudnienia <br/>w tym Przedsiębiorstwie do 28 lutego 1993r. wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu prace ślusarskie, zbrojarskie, spawalnicze, przy produkcji betonu kruszynowego, prace betoniarskie. Faktycznie w całym okresie zatrudnienia nigdy nie wykonywał żadnej jednej stałej pracy. Pracował wszędzie tam gdzie trzeba było ze względu na potrzeby produkcji płyt.</p> <p>Dokonując rozważań prawnych, Sąd I instancji powołał się na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184;art. 184 ust. 1)">art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. 09.153.1227 j.t.) oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 (§ 2;§ 4)">§ 2 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia <br/>7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> ( Dz. U. z 1983r., Nr 8, poz. 43 ze zm.) uznając, iż ubezpieczony nie udowodnił wymaganego prawem 15-letniego okresu zatrudnienia <br/>w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze.</p> <p>Z powyższych względów Sąd Okręgowy, na mocy wyżej cytowanych przepisów oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477^{<!-- -->14}§ 1 k.p.c</a>, oddalił odwołanie, jako bezzasadne.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację od powyższego wyroku złożył ubezpieczony.</strong> </p> <p>Zaskarżając w całości wyrok Sądu Okręgowego zarzucił mu błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść orzeczenia, polegający na błędnym przyjęciu, iż nie udowodnił wymaganego prawem 15-letniego okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze.</p> <p>Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.</p> <p>Uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że Sąd I instancji dokonując ustaleń faktycznych pominął bardzo istotną informacje zawartą w zeznaniach powoda oraz świadka <span class="anon-block">M. K.</span>. Oboje wskazywali, iż powód wykonując opisane wyżej prace pracował w charakterze brygadzisty. Z charakteru zajmowanego stanowiska oraz specyfiki zakładu pracy wynikała konieczność sprawowania dozoru bezpośredniego, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy nad pracownikami zatrudnionymi na stanowiskach ślusarzy betoniarzy. Zatem powód sprawując nadzór inżynieryjno-techniczny wskazany w dziale XIV pod poz. 24 w/w rozporządzenia był zobowiązany, jako pracujący brygadzista, do dozoru i kontroli nad pracownikami wykonującymi pracę przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym <br/>i atomowodorowym oraz prace zbrojarskie, betoniarskie oraz prace przy produkcji betonu. Sam jednocześnie te prace wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, przez cały okres zatrudnienia.</p> <p>Zdaniem skarżącego, nie można zatem nie dostrzegać sytuacji, iż wykonywał przez całą dniówkę prace zaliczone do prac w szczególnych warunkach i tylko te prace, natomiast <br/>z racji specyfiki swojego stanowiska i polityki zakładu pracy, czas dniówki dzielił na wykonywanie różnych prac wymienionych wyżej, które jak ustalił Sąd, tworzyły zamknięty zbiór prac zaliczonych do prac w szczególnych warunkach, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, skarżący podniósł, że nigdy nie wykonywał prac innych niż te zaliczone do prac w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, zatem jego uprawnienie do wcześniejszej emerytury powinno być rozpatrywane w kontekście sprawowania przez niego nadzoru inżynieryjno-technicznego, wskazanego w dziale XIV pod poz. 24 przedmiotowego rozporządzenia, a nie w oderwaniu od rzeczywiście sprawowanej funkcji - brygadzisty.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Apelacja ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie.</strong> </p> <p>Sąd Apelacyjny podziela ustalenia Sądu Okręgowego w zakresie stanu faktycznego, poza tym, iż przyjmuje, że ubezpieczony <span class="anon-block">J. K.</span> wykonując prace przy spawaniu, wycinaniu elektrycznym, gazowym i atomowodorowym oraz prace zbrojarskie, betoniarskie <br/>i prace przy produkcji betonu, pracował w charakterze brygadzisty.</p> <p>Sąd Apelacyjny nie podziela zatem wniosków wysuniętych przez Sąd I instancji <br/>z materiału dowodowego, który zgromadził w toku niniejszego postępowania we wskazanym powyżej zakresie. Słusznie bowiem skarżący wskazał, że Sąd I instancji pominął fakt, iż ubezpieczony niezależnie od wykonywania prac na stanowiskach opisanych w wykazie <br/>A - będącym załącznikiem do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. <br/>w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> (Dz. U. z 1983r., Nr 8, poz. 43 ze zm.) - dziale XIV poz. 12 oraz dziale V poz. 4 i 15 wykonywał także pracę opisaną w dziale XIV poz. 24 czyli <br/>nadzoru inżynieryjno-technicznego. W ocenie Sądu Apelacyjnego, wykonywane przez ubezpieczonego prace, a w szczególności spawalnicze i zbrojarskie miały absolutny priorytet na stanowisku, które zajmował. Natomiast wykonywane przez ubezpieczonego prace ślusarskie miały charakter marginalny, jak wynika to z zeznań świadka <span class="anon-block">M. K.</span>, który był bezpośrednim przełożonym ubezpieczonego. Poza tym, niezależnie od prac, które <span class="anon-block">J. K.</span> wykonywał fizycznie osobiście, jako brygadzista nadzorował również wykonywanie prac przy produkcji betonu czyli ślusarskie, zbrojarskie, spawalnicze <br/>i niewątpliwe potem betoniarskie. W związku z powyższym, ubezpieczony, jako brygadzista spełniał wymóg z wykazu A działu XIV poz. 24.</p> <p> Resumując, skarżący udowodnił, że wykonywał pracę w warunkach szczególnych wymienionych we wspomnianym już wykazie A powyżej 15 lat oraz spełnił pozostałe warunki uprawniające go do wcześniejszej emerytury z tytułu zatrudnienia w warunkach szczególnych.</p> <p>Mając powyższe na względzie, Sąd Apelacyjny uznał, że apelacja jest zasadna i na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c</a>, orzekł, jak w sentencji.</p> <p>/-/ SSA J. Ansion /-/ SSA M. Małek-Bujak /-/ SSA E. Piotrowska </p> <p>Sędzia Przewodnicząca Sędzia</p> <p>JR</p> </div>