V ACa 705/12

<p>Sygn. akt V ACa 705/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 9 października 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Gdańsku – Wydział V Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="214"/> <col width="492"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Włodzimierz Gawrylczyk</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SA Irma Kul</p> <p>SA Maryla Domel-Jasińska (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>stażysta Aleksandra Ćwiek</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 9 października 2012 r. w Gdańsku na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">T.</span> w likwidacji</p> <p>o stwierdzenie nieważności ewentualnie uchylenie uchwał</p> <p>na skutek apelacji powoda</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu</p> <p>z dnia 16 maja 2012 r. sygn. akt VI GC 109/11</p> <p>oddala apelację.</p> <p>Sygn. akt V ACa 705/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">(...)</span> w Toruniu wniósł pozew przeciwko <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">T.</span> w<br/>likwidacji o stwierdzenie nieważności, ewentualnie o uchylenie uchwały nr 4/8/2011<br/>dotyczącej okresu trwania likwidacji, uchwały nr 5/8/2011r dotyczącej wynagrodzenia<br/>likwidatora oraz uchwały nr 6/8/2011 dotyczącej zwrotu likwidatorowi wydatków w<br/>formie ryczałtu.</p> <p>W uzasadnieniu żądania powód wskazał, że treść uchwal była sprzeczna z treścią<br/>projektów uchwał załączonych do zaproszenia na Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie<br/>Wspólników (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299)">art. 299 ksh</a>), zaś uchwały nr 4/8/2011 i 6/8/2011 naruszają przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 210)">art.<br/>210 ksh</a>. Nadto uchwała nr 4/8/2011 powinna zostać uchylona jako sprzeczna z<br/>dobrymi obyczajami, ponieważ nie zostały zakończone sprawy likwidacyjne. Sprzeczne z<br/>dobrymi obyczajami są także uchwały nr 4/8/20011 i 5/8/2011, gdyż dotyczą<br/>nieuzasadnionych wydatków, które pomniejszają majątek spółki przeznaczony dla<br/>wspólników.</p> <p>Pozwany w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa argumentując,<br/>że powód nie ma legitymacji do występowania w niniejszej sprawie, ponieważ jego<br/>udziały zostały zajęte i stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 910)">art. 910 kpc</a> legitymacja w niniejszej sprawie<br/>przysługuje jedynie wierzycielowi. Poniósł także powód, że nie doszło do naruszenia<br/>art.239 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ()">ksh</a>, albowiem zmieniony porządek obrad został przegłosowany uchwałą nr<br/>3/8/2011.</p> <p>Sąd Okręgowy w Toruniu wyrokiem z dnia 16 maja 2012r. oddalił powództwo<br/>oraz orzekł o kosztach procesu i kosztach sądowych.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Powyższy wyrok Sad I instancji oparł na następujących ustaleń faktycznych i</span> <br/> <span class="underline"> <!-- -->rozważaniach prawnych:</span> </p> <p>Powód jest wspólnikiem pozwanego posiadającym 4,55% udziałów, pozostałe<br/>udziały są własnością Skarbu Państwa.</p> <p>Na dzień 7 lipca 2011r. zwołane zostało Nadzwyczajne Zgromadzenie<br/>Wspólników pozwanego. W porządku obrad znalazły się m.in.:</p> <p>1)  uchwala o zmianie harmonogramu rozwiązania i likwidacji pozwanego poprzez<br/>wprowadzenie zapisu "przedłuża się prowadzenie procesu likwidacyjnego do 31<br/>sierpnia 2011r. (uchwala nr 4/8/2011);</p> <p>2)  uchwała w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia dla likwidatora za okres od 1<br/>maja do 31 sierpnia 2011r. (uchwala nr 5/8/2011);</p> <p>3)  uchwała w przedmiocie ustalenia ryczałtu za używanie prywatnych urządzeń<br/>poligraficznych likwidatora dla celów służbowych związanych z likwidacją<br/>pozwanej spółki na kwotę 300zl miesięcznie (uchwała nr 6/8/2011).</p> <p>Na terminie Zgromadzenia stawili się wszyscy wspólnicy. Przewodniczącym<br/>zgromadzenia wybrano pełnomocnika wspólnika <span class="anon-block">K. C.</span>. Na<br/>Zgromadzeniu był obecny likwidator <span class="anon-block">Z. T.</span> oraz jego żona <span class="anon-block">Z.</span>, która protokółowała przebieg zgromadzenia.</p> <p>W toku obrad <span class="anon-block">K. C.</span> zaproponowała zmianę porządku<br/>obrad polegającą na wpisaniu w miejsce "31 sierpnia 201 lr." , nowego terminu."do 31<br/>lipca 2011r." dotyczącą terminu likwidacji spółki ujętego w harmonogramie likwidacji,<br/>zmianę pkt 6 porządku obrad polegającą na zmianie daty z "31 sierpnia 2011r." na "31<br/>lipca 2011r" oraz pkt 7 porządku obrad polegającą na zmianie kwoty "300zł" na kwotę<br/>"200zł". Powód nie wniósł sprzeciwu i porządek obrad według zmienionej propozycji<br/>uchwał został jednogłośnie przegłosowany uchwalą nr 3/8/2011.</p> <p>Większością głosów podjęta została uchwała nr 4/8/2011 o treści: "przedłuża się<br/>prowadzenie procesu likwidacyjnego do dnia 31 lipca 2011r.". Powód głosował przeciw<br/>tej uchwale i zgłosił sprzeciw do protokołu.</p> <p>Większością głosów podjęta została uchwala nr 5/8/2011 o treści: "ustala się<br/>wynagrodzenie likwidatora <span class="anon-block">Z. T.</span> za okres od 1 maja 2011r. do 31 lipca<br/>2011r. jako jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw<br/>państwowych bez wypłat z zysku w I kwartale 2011r. ogłoszonego przez Prezesa<br/>Głównego Urzędu Statystycznego w łącznej kwocie brutto 10.434,90zł - miesięcznie<br/>3.478,30zł". Powód głosował również przeciw uchwale i zgłosił sprzeciw.</p> <p>Większością głosów podjęta została uchwala nr 6/8/2011 o treści" "ustala się<br/>ryczałt w wysokości 200zł miesięcznie za używanie urządzeń poligraficznych prywatnych</p> <p>likwidatora <span class="anon-block">Z. T.</span> dla celów służbowych związanych z likwidacją podmiotu<br/>gospodarczego". Powód glosował przeciw uchwale i zgłosił sprzeciw.</p> <p>W piśmie z dnia 2 sierpnia 2011r. powód wniósł o sprostowanie protokołu<br/>Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników poprzez zmianę zdania "Porządek obrad<br/>Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników została poddany pod głosowanie" na<br/>"Porządek obrad Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników w brzmieniu ustalonym<br/>zaproszeniem na NWZ został poddany pod glosowanie".</p> <p>Sąd Okręgowy wskazał, że powyższych ustaleń faktycznych dokonał na podstawie<br/>dołączonych do akt dokumentów oraz zeznań <span class="anon-block">Z. T. (2)</span> i <span class="anon-block">K. C.</span>. Oddalając wniosek o zobowiązanie pozwanego do przedstawienia<br/>umów łączących go z likwidatorem i kształtujących wzajemnych więzi obligacyjne, Sąd I<br/>instancji wyjaśnił, że dowody te nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.</p> <p>Oddalając powództwo Sąd Okręgowy wskazał, że brak było podstaw do uznania<br/>przedmiotowych uchwal za sprzeczne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 239)">art. 239 ksh</a>, a w konsekwencji za nieważne<br/>(<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 252)">art.252 ksh</a>), ponieważ powód oddal glos za uchwalą nr 3/8/2011 dotyczącą zmiany<br/>porządku obrad. W tym kontekście Sąd I instancji podniósł, że nawet gdyby przyjąć, że<br/>doszło do uchybienia w podejmowaniu uchwal na skutek nieprzegłosowania zmiany<br/>porządku obrad, to zmiany w porządku obrad dotyczyły kwestii terminu o charakterze<br/>niewiążącym oraz zmniejszenia wynagrodzenia i ryczałtu dla likwidatora, zaś jak wskazał<br/>powód głosowałby przeciwko tym uchwałom w każdym przypadku. Odnosząc się do<br/>żądania uchylenia uchwal nr 4/8/2011 i 5/8/2011 Sąd I instancji podniósł, że nie<br/>zachodziły podstawy do przyjęcia, że uchwały te godzą w interes spółki, zmierzają do<br/>pokrzywdzenia wspólników lub że naruszają dobre obyczaje. Uchwała przedłużająca<br/>termin postępowania likwidacyjnego do dnia 31 lipca 2011r. nie stanowi o zakończeniu<br/>likwidacji jak i nie przesądza o terminie jej zakończenia, o czym decydują wspólnicy<br/>zatwierdzając sprawozdanie likwidacyjne, a taka uchwala nie została jeszcze podjętą, więc<br/>nie ma możliwości zakończenia postępowania likwidacyjnego bez wyczerpania założeń<br/>tego postępowania, wynikających z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 282)">art. 282 ksh</a>. Sąd I instancji zważył, że uchwala nr<br/>5/8/2011 dotycząca ustalenia wynagrodzenie likwidatora nie stanowi o obejściu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 210;art. 210 § 1)">art. 210 §<br/>1 ksh</a>, ponieważ zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 3 marca 2000r. o wynagradzaniu<br/>osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi - organem uprawnionym do ustalania<br/>wynagrodzenia likwidatora w spółce, w której większość udziałów ma Skarb Państwa, jest</p> <p>zgromadzenie wspólników. Ponadto kwestia wynagrodzenia likwidatora była zapowiadana<br/>w zaproszeniu, a jego wysokości wynika z ustawy. Zdaniem Sądu Okręgowego<br/>przeznaczenie środków finansowych pozwanej spółki dla likwidatora obciąża w większym<br/>stopniu wspólnika większościowego niż powoda, dlatego zamiar pokrzywdzenia w<br/>przyznaniu słusznie należnego wynagrodzenia w minimalnej wysokości nie został przez<br/>powoda wykazany. Odnosząc się do uchwały nr 6/8/2011 w przedmiocie ryczałtu<br/>miesięcznego za używanie urządzeń poligraficznych likwidatora Sąd I instancji uznał, że<br/>uchwała ta nie dotyczy spraw reprezentacji i dlatego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 210)">art. 210 ksh</a> nie miał tu zastosowania.<br/>Ponadto w ocenie Sądu Okręgowego, wydatki na cele poligraficzne są obiektywnie<br/>konieczne, a ich wysokość nie pozostaje w dysproporcji do potrzeb i stanu finansów<br/>spółki, zwłaszcza że likwidator znaczą część czasu poświęca sporom sądowym z udziałem<br/>powoda. Nie sposób było zdaniem Sądu I instancji przyjąć, że uchwala ta była sprzeczna<br/>z dobrymi obyczajami. W konsekwencji powyższego powództwo nie zasługiwało na<br/>uwzględnienie także w tej części, w jakiej powód domagał się uchylenia uchwał. O<br/>kosztach procesu Sąd I instancji orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>, zaś o kosztach sądowych<br/>na podstawie art. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.</p> <p>Od powyższego wyroku apelację wniósł powód zaskarżając wyrok w całości oraz<br/>zarzucając Sądowi I instancji naruszenie:</p> <p>1)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 210;art. 210 § 1)">art.210 § 1 ksh</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 252)">art. 252 ksh</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 § 1 kc</a> poprzez niedostrzeżenie zdziałania<br/>uchwał nr 5/8/2011 i 6/8/2011 w celu obejścia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 210;art. 210 § 1)">art. 210 § 1 ksh</a> i<br/>niewyciągnięcie określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 § 1 kc</a> konsekwencji w postaci stwierdzenia<br/>nieważności tych uchwał;</p> <p>2)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 217;art. 217 § 3)">art. 217 § 3 kpc</a> poprzez bezzasadne oddalenie wniosku dowodowego powoda, na<br/>skutek czego powód został pozbawiony możliwości dowodzenia swojego<br/>stanowiska i stąd wniósł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 162)">art. 162 kpc</a> zastrzeżenie;</p> <p>3)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 238;art. 238 § 2)">art. 238 § 2 ksh</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 239;art. 239 § 1)">art. 239 § 1 ksh</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 252)">art. 252 ksh</a> poprzez nieuwzględnienie zarzutu<br/>podjęcia kwestionowanych uchwał z naruszeniem wskazanych przepisów i stąd<br/>odmowę stwierdzenia ich nieważności;</p> <p>4)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 249)">art.249 ksh</a> poprzez nieuwzględnienie zarzutów stanowiących podstawę<br/>ewentualnego żądania uchylenia kwestionowanych uchwal, pomimo wykazania<br/>przez powódkę istnienia ku temu podstaw;</p> <p>5)  art. 6 ust. 2 i art. 8 ust. 7 ustawy z dnia 3 marca 2000r. o wynagradzaniu osób<br/>kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz. U. z 2000r., nr 26, poz. 306 ze<br/>zm.) poprzez ich niewłaściwą interpretację i zastosowanie, w tym zwłaszcza<br/>poprzez uznanie, że przepis art. 6 ust. 2 tej ustawy daje zgromadzeniu wspólników<br/>kompetencje w zakresie reprezentacji spółki oraz uznanie, że art. 8 ust. 7 tej ustawy<br/>pozwala na przyznanie wynagrodzenia likwidatorowi wyłącznie w wysokości<br/>iloczynu określonego tym przepisem miernika, do granicy jego czterokrotności;</p> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <p>6)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a> poprzez przekroczenie granicy swobodnej oceny dowodów,<br/>zwłaszcza przy ocenie przeprowadzonych w ramach postępowania dowodów z<br/>zeznań świadków i przesłuchania stron, a w efekcie bezzasadną odmowę<br/>wiarygodności oświadczeniom powoda.</p> <p>W oparciu o tak sformułowane zarzuty powód wniósł o zmianę zaskarżonego<br/>wyroku w całości i uwzględnienie powództwa o stwierdzenie nieważności uchwał nr<br/>4/8/2011, 5/8/2011 i 6/8/2011 podjętych na Nadzwyczajnym Zgromadzeniu<br/>Wspólników pozwanej spółki w dniu 7 lipca 2011r. lub ich uchylenie, ewentualnie<br/>uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania<br/>przy uwzględnieniu kosztów postępowania apelacyjnego.</p> <p>Nadto powód domagał się przeprowadzenia dowodów wskazanych w treści<br/>apelacji oraz zasądzenia od pozwanego na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania.</p> <p>Pozwany w odpowiedzi na apelację powoda wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od<br/>powoda na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</span> </strong> </p> <p>Apelacja powoda jest niezasadna.</p> <p>Wbrew odmiennym twierdzeniom skarżącego, Sąd I instancji dokonał prawidłowej<br/>oceny zebranego materiału dowodowego bez przekroczenia granic określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art.233<br/>§ 1 kpc</a> i właściwie ustalił wszystkie istotne dla sprawy fakty, zaś ustalenia te Sąd<br/>Apelacyjny aprobuje i przyjmuje za własne bez potrzeby ponownego ich przytaczania.</p> <p>W tym miejscu należy wskazać, że do uznania zarzutu naruszenia przepisu art. 233 §</p> <p>1 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kpc</a> za uzasadniony, mogłoby dojść tylko wówczas, gdyby skarżący wykazał uchybienie<br/>podstawowym regułom służącym ocenie wiarygodności i mocy poszczególnych<br/>dowodów, to jest regułom logicznego myślenia, zasadzie doświadczenia życiowego i<br/>właściwego kojarzenia faktów. Należałoby zatem wskazać konkretny dowód<br/>przeprowadzony w sprawie, którego zarzut ten dotyczy i podać, w czym upatruje się jego<br/>wadliwej oceny, czego jednak skarżący nie uczynił polemizując jedynie ze stanowiskiem<br/>Sądu Okręgowego w tym względzie. Nie sposób w szczególności przyjąć, by powód<br/>wykazał, że sporny protokół z przebiegu zgromadzenia został sporządzony w sposób nie<br/>odzwierciedlający rzeczywistego stanu rzeczy, zwłaszcza że przeciwny wniosek wynika z<br/>zeznań świadków, których skarżący skutecznie nie zakwestionował. Nie sposób bowiem<br/>przyjąć, by okoliczność ta pozostała nie zauważona przez dwie osoby (tj. protokolanta i<br/>Przewodniczącego Zgromadzenia, który dodatkowo sprawdził treść protokołu),<br/>zwłaszcza że miała ona charakter niecodzienny i wyjątkowy, gdyż powód co do zasady<br/>głosował przeciwko wszystkim uchwałom. Z tej przyczyny zarzut ten okazał się<br/>niesłuszny.</p> <p>Zasadnie Sąd Okręgowy, bez naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 217;art. 217 § 3)">art. 217 § 3 kpc</a>, oddalił wniosek powódki<br/>o zobowiązanie pozwanego do przedłożenia umowy łączącej go z likwidatorem, ponieważ<br/>nie dotyczył on okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, a zwłaszcza<br/>dla ustalenia ekwiwalentności wynagrodzenia ustalonego uchwałą nr 5/8/2011 z<br/>przyczyn, które zostaną szerzej omówione w oceny ramach zarzutu dotyczącego uchylenia<br/>tej uchwały. Z tych samych względów Sąd Apelacyjny nie uwzględnił wniosku<br/>dowodowego skarżącego zawartego w apelacji.</p> <p>Słusznie Sąd I instancji uznał, że brak jest podstaw do uznania uchwal nr 4/8/2011,<br/>nr 5/8/2011 i nr 6/8/2011 za nieważne w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 238;art. 238 § 2)">art. 238 § 2 ksh</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 239;art. 239 § 1)">art. 239 § 1 ksh</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 252)">art.<br/>252 ksh</a>. Podnoszone w tym względzie przez skarżącego twierdzenia sprowadzały się do<br/>próby wykazania, że z uwagi na nieprzyjęcie przez zgromadzenie zmienionego porządku<br/>obrad uchwały nr 4/8/2011, nr 5/8/2011 i nr 6/8/2011 zostały przyjęte poza<br/>porządkiem obrad (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 239;art. 239 § 1)">art. 239 § 1 ksh</a>), z czym nie można się jednak zgodzić. Po pierwsze<br/>skarżący - jak już wyżej wskazano - nie dowiódł, że zmiany w porządku obrad nie zostały<br/>przyjęte. Po drugie głosowanie i przyjęcie uchwal nr 4/8/2011, nr 5/8/2011 i nr<br/>6/8/2011 o zmienionej treści - w porównaniu z proponowaną w zawiadomieniu<br/>obejmującym porządek obrad - nie stanowiło glosowania nad sprawami nie objętymi</p> <p>porządkiem obrad, ponieważ w dalszym ciągu przedmiotem tych uchwal był czas trwania<br/>postępowania likwidacyjnego oraz wysokość wynagrodzenia i ryczałtu. Szczegółowe<br/>określenie w porządku obrad zagadnień będących przedmiotem zgromadzenia nie<br/>wyczerpuje możliwości dyskusji na temat ich treści na zgromadzeniu. Propozycje<br/>przedstawione w porządku obrad mogą być w całości przyjęte lub odrzucone, nie ma<br/>jednak przeszkód, aby w toku dyskusji doszło do ich modyfikacji i w takim przypadku nie<br/>można przyjąć, że dochodzi do głosowania nad sprawami nieobjętymi porządkiem obrad.</p> <p>Zauważyć nadto należy, że wszelkie uchybienia w podejmowaniu uchwal mające<br/>charakter formalny - a tak należy ocenić te uchybienia - mogą skutkować nieważnością<br/>uchwał, o ile miały wpływ na ich treść. Tymczasem na gruncie niniejszej sprawy nawet,<br/>gdyby hipotetycznie przyjąć, że twierdzone przez powoda uchybienie miało miejsce, to<br/>nie sposób przyjąć, by wpłynęło ono na treść uchwal, która została przegłosowana przez<br/>wspólnika większościowego, a nadto - jak wynika z zeznań osoby uprawnionej do<br/>reprezentowania powoda - skarżący głosowałby przeciwko tym uchwałom bez względu<br/>na to, czy ich treść byłaby tożsama ze wskazaną w zawiadomieniu, czy też z ostatecznie<br/>poddaną pod glosowanie.</p> <p>Niezasadnie skarżący zarzuca naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 210;art. 210 § 1)">art. 210 § 1 ksh</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 252)">art. 252 ksh</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 § 1 kc.</a> <br/>W pierwszej kolejności należy wskazać, że powództwo o uznanie uchwały za nieważną<br/>może być wniesione, jeżeli jest ona sprzeczna z ustawą, co wynika z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 252;art. 252 § 1)">art. 252 § 1 ksh</a>.<br/>Zauważyć jednak należy, że kwestia podstaw, w oparciu o które można domagać się<br/>stwierdzenia nieważności uchwały, nie jest jednolicie postrzegana zarówno w doktrynie<br/>jak i orzecznictwie, a mianowicie sporne jest, czy przesłankę tę może stanowić<br/>sprzeczność uchwały z zasadami współżycia społecznego lub to, że uchwala zamierza do<br/>obejścia prawa (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 § 1 kc</a>). W tym kontekście należy wskazać, że w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 2)">art. 2 ksh</a> w<br/>zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 1;art. 1 § 1)">art. 1 § 1 ksh</a> w sprawie tworzenia, organizacji, funkcjonowania, rozwiązywania,<br/>łączenia, podziału i przekształcania spółek handlowych w kwestiach nieuregulowanych w<br/>ustawie stosuje się przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">Kodeksu cywilnego</a>, a jeżeli wymaga tego właściwość (natura)<br/>stosunku prawnego spółki handlowej, przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">Kodeksu cywilnego</a> stosuje się<br/>odpowiednio. Nie ulega wątpliwości, że stwierdzenie nieważności uchwały mieści się w<br/>zakresie spraw dotyczących funkcjonowania spółki w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 2)">art. 2 ksh</a>, zaś przepis<br/>art. 252 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ()">ksh</a> określa podstawę stwierdzenia nieważności uchwały w postaci sprzeczności<br/>uchwały z prawem. Skoro zatem przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ()">Kodeksu spółek handlowych</a> regulują kwestie</p>zaskarżenia uchwal i stwierdzenia ich nieważności w sposób kompleksowy, to wyłączone<br/>jest stosowanie w tym zakresie zarówno wprost jak i odpowiednio <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 § 1 kc</a> <em> <!-- -->(por. wyrok<br/>Sądu Najwyższy z dnia 24 lipca 2004r., II CK 210</em>/<em> <!-- -->04, Lex nr 145135, wyrok Sądu Najwyższego</em> <p> <em> <!-- -->Z dnia 20 października 2011r., III CSK 5/11).</em> Z tego też względu twierdzona przez powoda<br/>okoliczność, że uchwały nr 5/8/2011 i nr 6/8/2011 zostały podjęte w celu obejścia prawa<br/>nie mogła stanowić przesłanki stwierdzenia ich nieważności, ponieważ kwestia podstaw<br/>stwierdzenia nieważności uchwal została wyczerpująco uregulowana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 252)">art. 252 ksh</a> i w<br/>myśl tego przepisu przesłanką taką może być jedynie sprzeczność uchwały z prawem.</p> <p>Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że w przypadku spornych uchwał nr<br/>5/8/2011 i nr 6/8/2011 nie sposób przyjąć w żadnej mierze, by zmierzały one do<br/>obejścia prawa poprzez umożliwienie wypłaty likwidatorowi wynagrodzenia i ryczałtu<br/>przez organ nieuprawniony, bez umowy. Z ich treści nie wynika bowiem, by upoważniały<br/>jakikolwiek organ, czy podmiot, w tym likwidatora do wypłaty wynagrodzenia i ryczałtu<br/>lub zwalniały z obowiązku zawarcia umowy wkraczając tym samym w sferę czynności<br/>związanych z reprezentacją spółki. Przeciwne twierdzenia skarżącego w tym względzie nie<br/>zostały poparte przekonującą i logiczną argumentacją, zaś twierdzona przez powoda<br/>okoliczność, że na podstawie uchwal zostały wypłacone jakiekolwiek należności nie<br/>zmienia tej oceny. Nawet gdyby hipotetycznie doszłoby do wypłaty tych należności bez<br/>zawarcia umowy z likwidatorem lub przez podmiot nieuprawniony do reprezentacji spółki<br/>w stosunkach z likwidatorem, to nie sposób przyjąć, by taka możliwość wynikała<br/>bezpośrednio lub pośrednio ze spornych uchwal, zwłaszcza że ustalają one jedynie<br/>wysokość wynagrodzenia i ryczałtu, a zatem nie podlegają wykonaniu stanowiąc jedynie<br/>wyraz woli wspólników w tym zakresie, która by mogła zostać przełożona na zewnątrz i<br/>wywołać skutki prawne w stosunkach między pozwaną spółka a likwidatorem, powinna<br/>zostać dokonana na zasadach i w trybie przewidzianym dla reprezentacji spółki. Z tej<br/>przyczyny sporne uchwały w ocenie Sądu Apelacyjnego nie zmierzają na obejścia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 210)">art. 210<br/>ksh</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 280)">art. 280 ksh</a> jak i nie naruszają art. 6 ust. 2 i art. 8 ust. 7 ustawy z dnia 3 marca<br/>2000r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz. U. z<br/>2000r., Nr 26, poz. 306).</p> <p>Reasumując zarzuty skarżącego dotyczące nieważności uchwal okazały się<br/>niezasadne i w konsekwencji nie mogły podważyć zasadności zaskarżonego orzeczenia.</p> <p>Zdaniem Sądu Apelacyjnego na gruncie niniejszej sprawy nie zachodziły nadto</p> <p>przesłanki uzasadniające uchylenie spornych uchwal stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249 § 1 ksh</a>.<br/>Wyjaśnić w tym miejscu należy, że w świetle wskazanego przepisu podstawą uchylenia<br/>uchwały może być po pierwsze - sprzeczność uchwały z dobrymi obyczajami i godzenie<br/>w interesy spółki łącznie oraz po drugie - sprzeczność uchwały z dobrymi obyczajami i<br/>podjęcie jej w celu pokrzywdzenia wspólnika łącznie, nie zaś - jeżeli tak można rozumieć<br/>twierdzenia skarżącego zawarte w uzasadnieniu pozwu - godzenie uchwały w interes<br/>spółki i podjęcie jej w celu pokrzywdzenia wspólnika, a także sprzeczność uchwały z<br/>dobrymi obyczajami.</p> <p>Przechodząc do analizy w/w przesłanek w odniesieniu do uchwały nr 4/8/2011<br/>dotyczącej przedłużenia postępowania likwidacyjnej do dnia 31 lipca 2011r. wskazać<br/>należy, że skarżący upatrywał wadliwość tej uchwały w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 252)">art 252 ksh</a> w<br/>wyznaczeniu zbyt krótkiego okresu zakończenia postępowania likwidacyjnego, co<br/>mogłoby uniemożliwić jego prawidłowe przeprowadzenie. Tymczasem z treść tej uchwały<br/>w żaden logiczny sposób nie można wywieść wniosku, że termin ten jest terminem<br/>ostatecznego zakończenia postępowania likwidacyjnego. Określenie tego terminu można<br/>jedynie uznać za wyznaczenie założenia o charakterze porządkowo - organizacyjnym, w<br/>żadnej mierze nie skutkujące zakończeniem postępowania likwidacyjnego, zwłaszcza gdy<br/>weźmie się pod uwagę, że likwidacja jest ukończona wówczas, gdy w majątku spółki nie<br/>ma już żadnych składników majątkowych i okoliczność ta zostanie stwierdzona<br/>sprawozdaniem likwidacyjnym (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 282)">art. 282 ksh</a>). Słusznie zatem Sąd I instancji uznał, że<br/>uchwała ta nie podlega uchyleniu, zaś odmienne twierdzenia skarżącego opierały się na<br/>błędnym założeniu, że sporny termin jest terminem zakończenia postępowania<br/>likwidacyjnego i z tej przyczyny nie mogły odnieść zamierzonego skutku.</p> <p>Odnosząc się do uchwały nr 5/8/2011 ustalającej wysokość wynagrodzenia<br/>likwidatora Sąd Apelacyjny stanął na stanowisku, że na gruncie niniejszej sprawy nie<br/>zachodzą przesłanki do jej uchylenia w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249 § 1 ksh</a>. Wprawdzie Sąd I instancji<br/>niezasadnie przyjął, że przepis art. 8 ust. 7 ustawy z dnia 3 marca 2000r. o wynagradzaniu<br/>osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz. U. z 200r., Nr 26, poz. 306)<br/>określa wysokość minimalnego wynagrodzenia dla likwidatora, niemniej jednak uchybienie<br/>to pozostawało bez wpływu na zasadność zaskarżonego rozstrzygnięcia. Nie sposób<br/>bowiem zgodzić się ze skarżącym, że tak określone wynagrodzenie jest nie ekwiwalentne<br/>do pracy wykonywanej przez likwidatora, zaś przeciwne wywody apelacji nie zostały</p> <p>poparte przekonującymi argumentami stanowiąc jedynie polemikę ze stanowiskiem Sądu I<br/>instancji. Biorąc nadto pod uwagę, że likwidator reprezentuje pozwaną w licznych<br/>procesach nie korzystając z pomocy zawodowego pełnomocnika, a nadto podejmuje<br/>działania zamierzające do wyegzekwowania należności pozwanej, sporne wynagrodzenie<br/>nie może być uznane za wygórowane, wziąwszy dodatkowo pod uwagę chociażby stopień<br/>skomplikowania niniejszej sprawy oraz dla porównania wysokość kosztów zastępstwa<br/>procesowego tj. kwotę, jaką minimalnie pozwana spółka (a pośrednio powódka)<br/>musiałaby ponieść, gdyby była reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika.</p> <p>Niezasadnie skarżący w tym kontekście uzależnia wysokość wynagrodzenia od<br/>rodzaju umowy łączącej spółkę z likwidatorem argumentując, że w przypadku umowy<br/>zlecenia winno być ono zdecydowanie niższe niż w przypadku umowy o pracę. W<br/>pierwszej kolejności należy wskazać na zdecydowanie odmienny charakter tych dwóch<br/>umów, a w konsekwencji bezprzedmiotowość porównywania wysokości wynagrodzeń,<br/>które przecież nie są zależne od rodzaju łączących strony umów, ale przede wszystkim od<br/>wartości świadczonej pracy lub czynności podejmowanych w ramach umowy zlecenia.<br/>Chybiona jest argumentacja skarżącego, że gdyby strony łączyła umowa o pracę, to<br/>likwidator musiałby poświęcać więcej czasu na prowadzenie postępowania likwidacyjnego<br/>w porównaniu do czasu przeznaczanego w ramach umowy zlecenia, zważywszy na<br/>odmienny charakter prawnych tych umów, ich istotę i cel, a co za tym nieporównywalność<br/>w/w umów w tym aspekcie.</p> <p>Niesłuszne są twierdzenia skarżącej, że uchwala ta zmierza do uszczuplenia majątku<br/>spółki, skoro spółka otrzymuje w zamian świadczenia w wymiernym finansowo<br/>charakterze nie ponosząc dodatkowo wydatków związanych z zatrudnieniem<br/>zawodowego pełnomocnika. Brak także przekonujących argumentów, że uchwała ta<br/>zmierza do pokrzywdzenia wspólnika mniejszościowego, skoro jedynym jej celem jest<br/>ustalenie wynagrodzenia likwidatora. Wprawdzie wyplata wynagrodzenia wiązać się<br/>będzie z pomniejszeniem majątku spółki, a tym samym kwoty przypadające po spłaceniu<br/>wierzytelności spółki każdemu ze wspólników, to jednak jest to jedynie uboczny skutek<br/>tej uchwały i w większym zakresie dotknie on wspólnika większościowego niż powoda.</p> <p>W świetle powyższego nie mogły również odnieść zamierzonego skutku twierdzenia,<br/>że uchwała ta godzi w dobre obyczaje, zwłaszcza gdy weźmie się pod uwagę fakt, że z<br/>udziałem pozwanej prowadzone są liczne postępowania sądowe, w których jest ona</p> <p>reprezentowana przez likwidatora, co wiąże się ze znacznym nakładem pracy likwidatora,<br/>zaś twierdzenia skarżącego o nieekwiwalentności wynagrodzenia w tym stanie rzeczy<br/>należy uznać za gołosłowne.</p> <p>Zdaniem Sądu Apelacyjnego nie zachodziły także przesłanki uzasadniającej uchylenie<br/>uchwały nr 6/8/2011 z uwagi na to, że - w opinii powoda - ustalony ryczałt nie<br/>odzwierciedla rzeczywistych wydatków ponoszonych w tym zakresie przez likwidatora,<br/>ponieważ na poparcie swych twierdzeń w tym względzie skarżący nie przedstawił zgodnie<br/>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 kpc</a> żadnych dowodów, a zatem jego wywody w tym względzie<br/>jako gołosłowne nie zasługiwały na uwzględnienie.</p> <p>Nie sposób nadto przyjąć, by podstawą do uchylenia spornych uchwal mógł był<br/>rzekomy fakt procedowania wbrew bezwzględnie obowiązującym regułom reprezentacji,<br/>co zostało szczerzej umówione powyżej w ramach oceny zarzutów dotyczących<br/>nieważności w/w uchwal, zaś argumentacja ta zachowuje aktualność także w tym<br/>kontekście.</p> <p>Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 kpc<br/>oddalił apelację powoda uznając ją za bezzasadną.</p> </div>