III AUa 472/12

<p>Sygn. akt: III AUa 472/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 10 października 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Łodzi, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSA Ewa Chądzyńska</p> <p>Sędziowie:SSA Jolanta Wolska (spr.)</p> <p>SSO del. Stanisław Pilarczyk</p> <p>Protokolant: sekr. sądowy Patrycja Stasiak</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 10 października 2012 r. w Łodzi</p> <p>sprawy<strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. W.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">P.</span> </strong> </p> <p>o emeryturę,</p> <p>na skutek apelacji wnioskodawcy</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Płocku</p> <p>z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt: VI U 1353/11;</p> <p> <strong> <!-- -->oddala apelację.</strong> </p> <p>Sygn. akt: III AUa 472/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 8 czerwca 2011 r. oraz kolejną decyzją z dnia 7 października 2011 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w <span class="anon-block">P.</span> odmówił <span class="anon-block">S. W.</span> prawa do wcześniejszej emerytury na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184)">art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> ( tekst jednolity: Dz.U. Nr 153 z 2009 r., poz. 1227 ze zm. ) oraz przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> </p> <p>( Dz.U. Nr 8 z 1983 r., poz. 43 ze zm. ), wobec braku spełnienia przesłanek do tego świadczenia. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wywiódł, że ubezpieczony nie udokumentował na dzień 1 stycznia 1999 r. wymaganych 15 lat pracy w szczególnych warunkach, a jedynie 1 rok, 8 miesięcy i 4 dni. Nie został bowiem uwzględniony wnioskodawcy okres pracy w szczególnych warunkach od 19 lipca 1970 r. do 31 stycznia 1980 r., z uwagi na brak świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawionego przez zakład pracy, tj. Spółdzielnię Kółek Rolniczych w <span class="anon-block">R.</span>, a nadto okres od 1 września 1980 r. do 30 września 1985 r., wobec tego, że skarżący wykonując różne prace w Spółdzielni Kółek Rolniczych w <span class="anon-block">B.</span> ( w tym montera – mechanika, mechanika, lakiernika, brygadzisty w dziale remontów, kierownika <span class="anon-block"> (...)</span> ), nie spełnił wymogu wykonywania pracy w szczególnych warunkach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, przewidzianym dla danego stanowiska pracy.</p> <p>W odwołaniu od powyższej decyzji <span class="anon-block">S. W.</span> domagał się jej zmiany oraz przyznania prawa do emerytury, wywodząc przede wszystkim, że spełnił wszystkie konieczne przesłanki do tego świadczenia, w tym udowodnił co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. W spornych okresach, będąc zatrudniony na stanowisku mechanika, pracował przy naprawie akumulatorów oraz pomp wtryskowych, a także w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych i ręcznym lakierowaniu tych pojazdów – stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.</p> <p>Organ rentowy wnosił o oddalenie odwołania.</p> <p>Wyrokiem z dnia 7 lutego 2012 r. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Płocku oddalił odwołanie.</p> <p>Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym oraz jego ocenie prawnej:</p> <p> <span class="anon-block">S. W.</span>, <span class="anon-block">urodzony (...)</span>, w dniu 27 kwietnia 2011 r. złożył do organu rentowego wniosek o emeryturę. Decyzją z dnia 8 czerwca 2011 r. organ rentowy odmówił wnioskodawcy prawa do emerytury, a Sąd Okręgowy w Płocku postanowieniem z dnia 7 września 2011 r. ( sygn. akt: VI U 860/11 ) umorzył postępowanie odwoławcze od tej decyzji. Ubezpieczony na dzień wydania przedmiotowej decyzji pozostawał w zatrudnieniu na podstawie umowy o pracę. W dniu 19 września 2011 r. <span class="anon-block">S. W.</span> złożył do organu rentowego kolejny wniosek o przyznanie prawa do emerytury. Wnioskodawca na dzień 1 stycznia 1999 r. udowodnił łącznie 30 lat, 7 miesięcy i 29 dni okresów składkowych i nieskładkowych. Do pracy w warunkach szczególnych organ rentowy zaliczył l rok, 8 miesięcy i 4 dni, tj. okres zatrudnienia od 15 listopada 1968 r. do 18 lipca 1970 r. w <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block"> Zakładach (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> (obecnie <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>), na stanowisku ślusarza. W okresie od 19 lipca 1970 r. do 31 stycznia 1980 r. skarżący był zatrudniony w Spółdzielni Kółek Rolniczych w <span class="anon-block">R.</span>. Odwołujący się pracował w Kółku Rolniczym w <span class="anon-block">B.</span>, które podlegało pod <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span>. W <span class="anon-block">K.</span> znajdowało się ponad 10 ciągników. Początkowo przez okres 2 lat wnioskodawca pracował, jako kierowca ciągnika, po czym od 9 września 1972r. zajmował stanowisko mechanika na warsztacie. Ubezpieczony zajmował się naprawą pomp wtryskowych, wtryskiwaczy, akumulatorów oraz przygotowaniem kwasów siarkowych do regeneracji akumulatorów. Przy regulacji wtryskiwaczy i pomp rozpylany był olej napędowy, lakierowanie odbywało się ręcznie, natryskowo na warsztacie, przy ładowaniu akumulatorów pracowało się z kwasem siarkowym. Naprawa wtryskiwaczy polegała na tym, że trzeba było wymontować urządzenie na stanowisku pracy, sprawdzić jaka jest jego wydajność, jeżeli była nieprawidłowa, zgodnie z zaleceniami trzeba było wymieniać końcówki wtryskowe i ponownie wyregulować. Ubezpieczony wydawał też środki ochrony roślin. W warsztacie naprawczym było jedno stanowisko - jeden kanał remontowy. W zależności od potrzeb i rodzaju awarii, skarżący wykonywał prace w kanale remontowym. Naprawy mechaniczne wykonywane były codziennie, z uwagi na dużą ilość sprzętu. Bywały dni, kiedy <span class="anon-block">S. W.</span> wykonywał prace przez cały dzień w kanale remontowym, ale zdarzały się również dni, kiedy wykonywał inne prace na warsztacie lub prace naprawcze z poziomu zerowego. Od 1 sierpnia 1977 r. odwołujący przeszedł do Kółka Rolniczego w <span class="anon-block">G.</span>, otrzymując dodatek brygadzisty, gdzie do obowiązków jego należało, m.in. wydawanie kart pracy, przyjmowanie zamówień na usługi, zgłaszanie zamówień na części zamienne, prowadzenie magazynu olei napędowych i smarów. W okresie od 1 września 1980 r. do 30 września 1985 r. odwołujący się był zatrudniony w Spółdzielni Usług Rolniczych w <span class="anon-block">B.</span>. Przez pierwsze 8 miesięcy miał angaż brygadzisty, następnie otrzymał angaż mechanika i wykonywał taką samą pracę, jak w <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span>. Zajmował się ładowaniem akumulatorów w oddzielnym pomieszczeniu zwanym akumulatornią. Regeneracja akumulatorów polegała na tym, że ubezpieczony wylewał z akumulatorów stary kwas, płukał, wlewał nowy kwas i ładował. Ładowanie akumulatorów nie odbywało się codziennie. Również prace w kanale remontowym wykonywał jedynie wtedy, gdy była taka potrzeba. Po przepracowaniu 5 lat, <span class="anon-block">S. W.</span> otrzymał angaż na stanowisko kierownika zakładu usług mechanicznych. Podlegało mu 15 – 20 pracowników, tj. mechanicy, kierowcy, magazynier. W okresie od 1 kwietnia 1986 r. do 31 grudnia 1990 r. oraz od 1 stycznia 1991 r. do 13 września 2011 r., odwołujący się był zatrudniony w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">B.</span>, gdzie w okresie od 1 kwietnia 1986 r. do 1 maja 1986 r. oraz od 1 stycznia 1991 r. do 31 marca 1991 r., wykonywał prace na stanowisku mechanika - ustawiacza automatów.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego w Płocku, bezspornym jest, że <span class="anon-block">S. W.</span> spełnił warunki do nabycia uprawnień do wcześniejszej emerytury w zakresie osiągnięcia wieku emerytalnego, jak i odpowiednio długiego stażu pracy. Niemniej jednak treść zeznań ubezpieczonego, zeznań świadków</p> <p>( <span class="anon-block">T. J.</span>, <span class="anon-block">C. J.</span> i <span class="anon-block">J. U.</span> ) oraz dokumenty złożone przez ubezpieczonego do akt organu rentowego i dokumenty zawarte w aktach osobowych, jednoznacznie wskazują, że odwołujący się nie wykonywał w spornym okresie zatrudnienia pracy w warunkach szczególnych, bądź w szczególnym charakterze w sposób stały i w pełnym wymiarze czasu pracy. W okresie od 19 lipca 1970 r. do 31 stycznia 1980 r. ubezpieczony był zatrudniony w Spółdzielni Kółek Rolniczych w <span class="anon-block">R.</span>, zaś od 1 września 1980 r. do 30 września 1985 r. w Spółdzielni Usług Rolniczych w <span class="anon-block">B.</span> - na stanowisku mechanika. Prace nie były wykonywane stale w pełnym wymiarze czasu pracy w kanałach remontowych, gdyż były wykonywane łącznie z pracami innego typu, związanymi z ogólnymi naprawami z poziomu zerowego. Okoliczności te wyłączają możliwość zaliczenia spornego okresu do okresu pracy w szczególnych warunkach. Z uwagi na to, że odwołujący się nie udokumentował wymaganych 15 lat pracy w warunkach szczególnych, Sąd nie badał złożonych przez ubezpieczonego w toku prowadzonego postępowania świadectw pracy z okresu zatrudnienia w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">B.</span>, zwłaszcza, że potwierdzają one wykonywanie pracy w warunkach szczególnych jedynie przez okres wynoszący 2 lata i 7 miesięcy.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wywiódł <span class="anon-block">S. W.</span>, zaskarżając go w całości, zarzucając mający wpływ na treść zaskarżonego wyroku błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, polegający na ustaleniu, że w spornych okresach nie wykonywał on pracy w warunkach szczególnych, podczas gdy z zebranego materiału dowodowego wynika, iż w tym czasie taką pracę wykonywał, a nadto błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu przez Sąd, że w okresie od 1 stycznia 1980 r. do 31 stycznia 1986 r. skarżący pracował w Kombinacie Budowlanym w <span class="anon-block">C.</span>, co w rzeczywistości nie miało miejsca.</p> <p>W następstwie tak sformułowanego zarzutu, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i uwzględnienie odwołania oraz o zasądzenie od ZUS kosztów procesu według norm przepisanych, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>W uzasadnieniu apelujący podniósł, że spełnił przesłanki nabycia prawa do wcześniejszej emerytury w związku z wykonywaniem pracy w szczególnych warunkach. Wskazał, że w spornym okresie pracy w Spółdzielni Kółek Rolniczych w <span class="anon-block">R.</span> pracował na stanowisku mechanika, o czym świadczy fakt przyznania mu w dniu 1 sierpnia 1978 r. wynagrodzenia według wskazanej w dokumencie kategorii zaszeregowania. Na dokumencie tym wskazane jest stanowisko pracy – stanowisko mechanika. Szczegółowo okres pracy w <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> obejmował następujące okresy: od 19 lipca 1970 r. do 9 września 1972r. - praca na stanowisku kierowcy, traktorzysty ciągnika; od 9 września 1972 r. – 31 lipca 1977 r. - na stanowisku mechanika (vide świadectwo pracy); od 1 sierpnia 1977 r. – 31 lipca 1978 r. - na stanowisku brygadzisty mechanika, zaś od 1 sierpnia 1978 r. praca w <span class="anon-block">G.</span> na stanowisku mechanika. W okresie tym skarżący, wbrew twierdzeniom Sądu, pracował stale, nieprzerwanie, w pełnym wymiarze czasu pracy, a jego praca polegała, m.in. na naprawie akumulatorów, pomp wtryskowych. Pracował on wówczas w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych, które lakierował ręcznie. Każdego dnia pracę tę musiał wykonywać w kanale remontowym, mając styczność z kwasem siarkowym, używanym przy regeneracji akumulatorów. Co się zaś tyczy zatrudnienia w Spółdzielni Usług Rolniczych w <span class="anon-block">B.</span>, skarżący podniósł, że pracował tam od 1 lutego 1980 r. do 29 marca 1986 r. jako brygadzista, potem jako mechanik, tj. od 1 września 1980 r. do 30 września 1985 r., a następnie od 1 października 1985 r. do 29 marca 1986r. jako kierownik. W okresie od 1 września 1980 r. do 30 września 1985r.,w ocenie skarżącego, wykonywał on również prace w warunkach szczególnych - stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku mechanika, co również wynika z wystawionego świadectwa pracy w szczególnych warunkach z dnia 28 marca 2011 r. W tym czasie skarżący pracował przy ładowaniu akumulatorów, miał z nimi ciągłą styczność. Pracował także w kanale remontowym, przebywając w nim stale. Wszystko to świadczy o spełnieniu przez niego przesłanek do nabycia prawa do wcześniejszej emerytury. Za niezrozumiałe natomiast wnioskodawca uznał powoływanie się przez Sąd na pracę w okresie od 1 stycznia 1980 r. do 31 stycznia 1986 r. w Kombinacie Budowlanym w <span class="anon-block">C.</span>, bowiem nigdy nie był on jego pracownikiem.</p> <p>Zakład Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w <span class="anon-block">P.</span> nie złożył odpowiedzi na apelację, nie ustosunkował się do podniesionych w niej zarzutów i zgłoszonych wniosków.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem Sąd Okręgowy wydał trafne rozstrzygnięcie, które znajduje uzasadnienie w całokształcie prawidłowo ustalonych okoliczności faktycznych sprawy oraz w treści obowiązujących przepisów prawa, w niczym nie naruszając <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> </p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184;art. 184 ust. 1;art. 184 ust. 2)">art. 184 ust. l i 2 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> ( tekst jednolity: Dz. U z 2009 r. Nr 153 poz. 1227 ze zm.), ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 32)">art. 32</a>, jeżeli w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, tj. l stycznia 1999 r., osiągnęli:</p> <p>1. okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, wymagany w przepisach dotyczących nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz</p> <p>2. okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 tej ustawy.</p> <p>Emerytura ta przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym za pośrednictwem Zakładu na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy - w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem.</p> <p>Zgodnie z art. 32 ust. 1, cytowanej ustawy o emeryturach i rentach z FUS, ubezpieczonym będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2 - 3, zatrudnionym w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w niższym wieku emerytalnym niż określona w art. 27 pkt l.</p> <p>Stosownie do treści art. 32 ust. 2 tej ustawy, dla celów ustalenia uprawnień do emerytury w obniżonym wieku, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Szczegółowe warunki uzyskania dochodzonego świadczenia reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze ( Dz. U. z 1983 r., Nr 8, poz. 43 ze zm. ).</p> <p>Zgodnie z treścią § l ust. l tego rozporządzenia, stosuje się je do pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, wymienione w jego § 4 - 15 oraz w wykazach stanowiących załącznik do rozporządzenia.</p> <p>Okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, obowiązującym na danym stanowisku pracy ( § 2 ust. 1 powołanego rozporządzenia ). Okresy pracy w powyższych okolicznościach stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § l ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy ( § 2 ust. 2 cytowanego rozporządzenia ).</p> <p>Według § 3 rozporządzenia, za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia. Zaś po myśli § 4 ust. l rozporządzenia, pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:</p> <p>1.  osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn;</p> <p>2.  ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.</p> <p>Niniejszą apelacją skarżący kwestionuje przede wszystkim ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Okręgowy w zakresie, w jakim okres wykonywania przez niego pracy na stanowisku mechanika w Spółdzielni Kółek Rolniczych w <span class="anon-block">R.</span> oraz w Spółdzielni Usług Rolniczych w <span class="anon-block">B.</span>, nie został uznany za okres pracy w szczególnych warunkach, uprawniający go do uzyskania wcześniejszej emerytury. Skarżący, nie podważając rodzaju wykonywanych wówczas czynności, stanął na stanowisku, że wykonywał je stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, zaś wykonując prace w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych, pracował w nich każdego dnia.</p> <p>Z prezentowanym przez skarżącego stanowiskiem nie sposób jednak się zgodzić. Pomimo tego, że wnioskodawca w spornym okresie wykonywał prace, które rodzajowo odpowiadają tym, wymienionym w punktach 13, 14, 16, 17 działu XIV wykazu A, stanowiącego załącznik do rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r., nie mogą być one uznane za wykonywane stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Ustalenia co do rodzaju, charakteru czynności oraz czasu i częstotliwości ich wykonywania, Sąd I instancji oparł na materiale dowodowym w postaci zeznań ubezpieczonego, zeznań świadków <span class="anon-block">T. J.</span>, <span class="anon-block">C. J.</span> i <span class="anon-block">J. U.</span>, a także na dokumentach złożonych przez ubezpieczonego do akt organu rentowego i dokumentach zawartych w aktach osobowych. Jako kluczowe w tej mierze jawią się zwłaszcza zeznania samego skarżącego i powołanych świadków. Chociaż wynika z nich jednoznacznie, że skarżący pracował w spornym okresie na stanowisku mechanika, niemniej jednak nie można na ich podstawie przyjąć, że którakolwiek z poszczególnych prac wówczas podejmowanych przez wnioskodawcę, była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Rodzaj czynności związanych z naprawą pojazdów był bowiem różnorodny i uzależniony od rodzaju awarii. Prace te mogły zatem polegać, m. in. na naprawie pomp wtryskowych, wtryskiwaczy, akumulatorów, czy przygotowywaniu kwasu siarkowego do regeneracji akumulatorów. Nie wszystkie z tych prac były wykonywane w kanale remontowym. Zeznania skarżącego oraz wymienionych świadków są przy tym źródłem zgodnych twierdzeń, że taka praca była wykonywana przez skarżącego jedynie w zależności od potrzeb. W ramach codziennych czynności wykonywanych przez skarżącego były więc takie, które wiązały się z koniecznością przebywania w kanale remontowym, ale i takie, które wykonywał jedynie w warsztacie, poza kanałem. Skarżący pracując ponadto na stanowisku kierownika zakładu usług mechanicznych w Spółdzielni Usług Rolniczych w <span class="anon-block">B.</span>, w zakresie swych obowiązków miał czynności typowo administracyjne, które nie zostały objęte wskazanym wcześniej wykazem.</p> <p>Uznać zatem należy, że Sąd Okręgowy w niniejszej sprawie prawidłowo zrekonstruował stan faktyczny sprawy, czyniąc to w oparciu o wiarygodne źródła dowodowe. Sąd Okręgowy wydając wyrok, wziął pod uwagę wszystkie zebrane dowody i przeanalizował je, wskazując przy tym, jakie okoliczności uznał za udowodnione i na jakich w tej mierze oparł się dowodach. Ze zgromadzonego materiału dowodowego Sąd orzekający wyprowadził wnioski logicznie poprawne i zgodne z doświadczeniem życiowym, a dokonana przez niego ocena nie narusza reguł swobodnej oceny dowodów i pozostaje wiążąca. Argumenty podniesione w apelacji nie znajdują zatem potwierdzenia w zgromadzonych dowodach i nie są wystarczające do wzruszenia zaskarżonego wyroku. Skoro zatem skarżący nie spełnił przesłanki wykonywania w sposób stały i w pełnym wymiarze czasu tych prac, jakie wykonywał w spornym okresie zatrudnienia, nie legitymuje się co najmniej 15 – letnim okresem pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnych charakterze. W konsekwencji nie nabył on prawa do wcześniejszej emerytury, pomimo spełnienia pozostałych, na wstępie wymienionych przesłanek.</p> <p>Na marginesie należy jedynie dodać, że ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji nie obejmują okoliczności zatrudnienia skarżącego w Kombinacie Budowlanym w <span class="anon-block">C.</span> w okresie od 1 stycznia 1980 r. do 31 stycznia 1986 r. Samo zaś zamieszczenie informacji, że organ rentowy zakwestionował ten okres pracy ubezpieczonego, nie ma znaczenia orzeczniczego w sprawie.</p> <p>Uznając zatem apelację <span class="anon-block">S. W.</span> jedynie za nieuzasadnioną polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu I instancji oraz trafnymi wnioskami, Sąd Apelacyjny oddalił przedstawioną apelację, orzekając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> </p> <p>PRZEWODNICZĄCA: Sędziowie:</p> </div>