II AKa 380/12

<p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt: II AKa 380/12</span> </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 11 października 2012 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:</strong> </p> <table> <colgroup> <col width="172"/> <col width="539"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Jolanta Śpiechowicz</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Bożena Summer-Brason (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SSA Beata Basiura</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>Magdalena Baryła</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale <strong> <!-- -->Prokuratora Prok. Okręg. Tomasza Truszkowskiego (del.)</strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 11 października 2012 roku sprawy</p> <p>1.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. D.</span> </strong> s. <span class="anon-block">T.</span> i <span class="anon-block">K.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a>;</p> <p>2.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. K.</span> </strong> s. <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">E.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a>;</p> <p>na skutek apelacji obrońców</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach</p> <p>z dnia 23 maja 2012 roku, sygn. akt. V K 12/12</p> <p>1.  zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1 w ten sposób, że stosując przepis <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 1;art. 60 § 6;art. 60 § 6 pkt. 2)">art. 60 § 1 i § 6 pkt 2 k.k.</a> łagodzi oskarżonym <span class="anon-block">B. D.</span> <br/>i <span class="anon-block">M. K.</span> karę za przypisane im przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> do 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;</p> <p>2.  uchyla orzeczenie o karze łącznej wymierzonej oskarżonym <span class="anon-block">B. D.</span> i <span class="anon-block">M. K.</span> w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63 § 1 pkt. 3)">pkt 3</a> i orzeka wobec nich nową karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, na poczet której na mocy <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> zalicza im okres rzeczywistego pozbawienia wolności:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p> <span class="anon-block">B. D.</span> od dnia 2 listopada 2011 roku do dnia <br/>11 października 2012 roku;</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p> <span class="anon-block">M. K.</span> od dnia 3 listopada 2011 roku do dnia <br/>11 października 2012 roku;</p> </dd> </dl> <p>3.  w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</p> <p>4.  zasądza od Skarbu Państwa (Sąd Okręgowy w Gliwicach) na rzecz adwokata <span class="anon-block">J. M.</span> – Kancelaria Adwokacka w <span class="anon-block">R.</span> kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, w tym 23% podatku VAT tytułem nieopłaconych kosztów obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu <span class="anon-block">B. D.</span> <br/>w postępowaniu odwoławczym;</p> <p>5.  zwalnia oskarżonych <span class="anon-block">B. D.</span> i <span class="anon-block">M. K.</span> od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.</p> <p>Sygn. II AKa 380/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 23.05.2012 r. (sygn. V K 12/12) oskarżeni <span class="anon-block">B. D.</span> i <span class="anon-block">M. K.</span> zostali uznani za winnych popełnienia przestępstw:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> polegającego na tym, że w dniu 01.10.2011 r. w <span class="anon-block">W.</span>działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">J. G.</span>, posługując się niebezpiecznym przedmiotem w postaci metalowego łomu, grożąc <span class="anon-block">M. J.</span>natychmiastowym użyciem przemocy, zabrali w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 280 zł oraz pizzę wartości 32 zł na szkodę <span class="anon-block">M. S.</span>i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> wymierzono im kary po 3 lata pozbawienia wolności,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> polegającego na tym, że w dniu 01.10.2011 r. w <span class="anon-block">R.</span>działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">J. G.</span>, zabrali w celu przywłaszczenia 2 pizze, sok, torbę izolacyjną przeznaczoną do przewożenia pizzy – łącznej wartości 460 zł na szkodę <span class="anon-block">D. W.</span>i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> wymierzono im kary po 6 miesięcy pozbawienia wolności.</p> </dd> </dl> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> zostały połączone kary pozbawienia wolności, wymierzone oskarżonym za przypisane im przestępstwa i orzeczono wobec oskarżonych <span class="anon-block">B. D.</span> i <span class="anon-block">M. K.</span> kary łączne po 3 (trzy) lata i 2 (dwa) miesiące pozbawienia wolności.</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> został zaliczony:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>oskarżonemu <span class="anon-block">B. D.</span> na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 02.11.2011 r. do dnia 23.05.2012 r.,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>oskarżonemu <span class="anon-block">M. K.</span> na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 03.11.2011 r. do dnia 23.05.2012 r.</p> </dd> </dl> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> orzeczono wobec oskarżonych <span class="anon-block">B. D.</span>, <span class="anon-block">M. K.</span>i <span class="anon-block">J. G.</span>środek karny w postaci obowiązku naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem, przypisanym im w pkt 1 wyroku, poprzez zapłatę solidarnie na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. S.</span>kwoty 312 zł (trzysta dwanaście złotych).</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> orzeczono wobec oskarżonych <span class="anon-block">B. D.</span>, <span class="anon-block">M. K.</span>i <span class="anon-block">J. G.</span>środek karny w postaci obowiązku naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem, przypisanym im w pkt 2 wyroku, poprzez zapłatę solidarnie na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">D. W.</span>kwoty 460 zł (czterysta sześćdziesiąt złotych).</p> <p>Zwolniono oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wnieśli obrońcy oskarżonych.</p> <p>Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">M. K.</span> zarzucił wyrokowi sądu I instancji rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu i wniósł o jego zmianę poprzez wymierzenie kary w dolnych ustawowych granicach zagrożenia z jej warunkowym zawieszeniem na okres próby w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 1)">art. 60 § 1 k.k.</a> </p> <p>Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">B. D.</span> zarzucił wyrokowi sądu I instancji rażącą niewspółmierność kary wymierzonej przez Sąd wobec oskarżonego w postaci zastosowania wobec młodocianego sprawcy kary łącznej w wymiarze 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, nie uznając jednocześnie oskarżonego winnym w stopniu wyższym niż pozostałych oskarżonych, a tym samym braku zastosowania wobec młodocianego oskarżonego instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kart, co stoi w sprzeczności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 54;art. 54 § 1)">art. 54 § 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 1)">art. 60 § 1 k.k.</a> i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i nadzwyczajne złagodzenie kary wobec oskarżonego, a także orzeczenie wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby.</p> <p>Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.</p> <p>Apelacje okazały się zasadne w części, w której kwestionują wymiar orzeczonej wobec oskarżonych kary pozbawienia wolności za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> przypisany obu oskarżonym, a w konsekwencji orzeczonej kary łącznej.</p> <p>Ponieważ obie apelacje stawiają te same zarzuty i zawierają te same wnioski, zaś sytuacja faktyczno-prawna oskarżonych jest taka sama, więc aby nie czynić zbędnych powtórzeń Sąd Apelacyjny ustosunkuje się do tych zarzutów łącznie.</p> <p>Nie budzą zastrzeżeń ustalenia faktyczne sądu <em> <!-- -->meriti</em> dotyczące przebiegu obu zdarzeń, a tym samym roli jaką w nich odegrali wszyscy trzej sprawcy.</p> <p>Jednocześnie zatem trzeba stwierdzić, iż rola ta była taka sama, a więc z tego punktu widzenia różnicowanie i to w sposób istotny kary nie byłoby uzasadnione. Nie czyni tego sąd I instancji, który dostrzega, iż wszyscy sprawcy są sprawcami młodocianymi, przy czym co należy zauważyć <span class="anon-block">J. G.</span>jest z nich najstarszy.</p> <p>O ile nie budzi wątpliwości zastosowanie wobec tego oskarżonego nadzwyczajnego złagodzenia kary z przyczyn wskazanych przez sąd, o tyle uznanie, iż kara 3 lat pozbawienia wolności za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> popełnione w sposób ustalony przez Sąd Okręgowy jest karą współmierną do stopnia winy i spełni podstawowy cel kary określony w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 54;art. 54 § 1)">art. 54 § 1 k.k.</a> wydaje się nietrafne. Oskarżeni mimo swojej przeszłości, o czym będzie poniżej, nie byli karani, podobnie jak zachowanie trzeciego sprawcy, ich zachowanie nie było nacechowane drastycznością, a odniesiona korzyść niewielką. Oskarżeni po raz pierwszy trafili do zakładu karnego i zbyt długie w nim przebywanie może odnieść odmienny niż zamierzony skutek. Dlatego też Sąd Apelacyjny uznał, iż nawet najniższa kara przewidziana w ustawie wobec tych młodocianych sprawców nie spełni swych wychowawczych celów, dlatego zastosował wobec nich nadzwyczajne złagodzenie kary i wymierzył im karę 2 lat pozbawienia wolności. Kara w takim rozmiarze uwzględnia zarówno stopień ich winy, wagę czynu jak i unaoczni oskarżonym nieopłacalność popełniania przestępstw i wynikające z tego konsekwencje.</p> <p>Konsekwencją zmiany wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> była zmiana kary łącznej orzeczonej wobec tych oskarżonych. Uznał Sąd Apelacyjny, iż orzekając w tym przedmiocie można zastosować zasadę pełnej absorpcji, bowiem związek podmiotowo-przedmiotowy pomiędzy czynami przypisanymi oskarżonym jest bardzo ścisły. Oba czyny zostały popełnione z tych samych motywów, w podobny sposób, przeciwko temu samemu dobru chronionemu prawem, tego samego dnia.</p> <p>Nie ma natomiast żadnych podstaw, aby wykonanie orzeczonej kary łącznej warunkowo zawiesić. Oskarżeni – co podkreślono wyżej – nie byli wprawdzie karani, ale jako nieletni wielokrotnie naruszali porządek prawny, a stosowane wobec nich metody wychowawcze, szczegółowo opisane przez sąd I instancji, nie dały żadnych efektów. Podstawową zasadą orzekania o warunkowym zwieszeniu wykonania kary jest sędziowskie przekonanie, że sprawca daje rękojmię, iż nie powróci do przestępstwa. To przekonanie musi być oparte na właściwościach i warunkach osobistych sprawcy, dotychczasowym trybie życia i zachowaniu po popełnieniu przestępstwa.</p> <p>Mając zatem na uwadze powyższe uznał Sąd Apelacyjny, iż kara 2 lat pozbawienia wolności bez warunkowego zwieszenia jej wykonania jest karą sprawiedliwą i winna obu oskarżonych wdrożyć do przestrzegania porządku prawnego.</p> <p>Na poczet tej kary zaliczono im okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie.</p> <p>Od kosztów sądowych za II instancję oskarżeni zostali zwolnieni, bowiem nie posiadają żadnych środków, które umożliwiłyby im ich zapłacenie.</p> </div>