II AKa 281/12

<p>Sygn. akt II AKa 281/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 11 października 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="219"/> <col width="398"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Robert Wróblewski</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSA Andrzej Krawiec (spr.)</p> <p>SSA Bogusław Tocicki</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Iwona Łaptus</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej del. do Prokuratury Apelacyjnej Beaty Lorenc - Kociubińskiej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 11 października 2012 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. D.</span> </strong> oskarżonego z art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. S.</span> </strong> oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 59;art. 59 ust. 1)">art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 58;art. 58 ust. 1)">art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> </p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez oskarżonego <span class="anon-block">A. S.</span> i prokuratora co do oskarżonego <span class="anon-block">J. D.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze</p> <p>z dnia 26 czerwca 2012 r. sygn. akt III K 104/11</p> <p> <strong> <!-- -->I. uchyla zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">J. D.</span> (punkty VIII i XIII części dyspozytywnej) i sprawę w tym zakresie przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->II. zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">A. S.</span> w ten sposób, że w opisie czynu przypisanego wymienionemu oskarżonemu w pkt VI części dyspozytywnej słowa „środka odurzającego” zastępuje słowami „substancji psychotropowej”;</strong> </p> <p>III.  <strong> <!-- -->w pozostałej części zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">A. S.</span> utrzymuje w mocy; </strong> </p> <p>IV.  <strong> <!-- -->zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">K. K.</span> 600 zł tytułem nieopłaconej obrony z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">A. S.</span> przed Sądem Okręgowym w Jeleniej Górze oraz 138 zł tytułem zwrotu podatku VAT; </strong> </p> <p>V.  <strong> <!-- -->zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">A. S.</span> na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w zakresie dotyczącym tego oskarżonego, przy czym wymierza mu opłatę za drugą instancję w wysokości 440 zł. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze rozpoznał sprawę <span class="anon-block">A. S.</span> oskarżonego o to, że :</p> <p>6. w okresie od czerwca 2010 r. do dnia 16 marca 2011 r. w <span class="anon-block">J.</span> działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu oraz w wykonaniu z góry powziętego zamiaru udzielił <span class="anon-block">A. W.</span> środek psychotropowy w postaci amfetaminy nie mniej niż 35 razy w ilości łącznej nie mniejszej niż 35 gram za łączną kwotę nie mniejszą niż 875 PLN,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 59;art. 59 ust. 1)">art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </strong> </p> <p>7. w lipcu 2010 r. w <span class="anon-block">J.</span> nieodpłatnie ułatwił <span class="anon-block">J. G.</span> używanie środka psychotropowego w postaci amfetaminy w ilości 1 grama,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 58;art. 58 ust. 1)">art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> </strong>.</p> <p>Ponadto rozpoznał sprawę <span class="anon-block">J. D.</span> oskarżonego o to, że :</p> <p>8. w roku 2010 w <span class="anon-block">P.</span> w warunkach ciągu czynu ciągłego nie mniej niż 10 razy udzielił środka odurzającego w postaci amfetaminy w ilości od 0,5 grama do 1 grama,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </strong> </p> <p>Po rozpoznaniu tej sprawy Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 26 czerwca 2012 r. uznał oskarżonego <span class="anon-block">A. S.</span> za winnego czynu opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 59 ust. 1 pkt. 6)">pkt 6</a> części wstępnej i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 59;art. 59 ust. 1)">art. 59 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 k.k.</a> orzekł wobec niego grzywnę w wysokości 70 stawek dziennych po 10 zł każda.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu środek karny w postaci przepadku osiągniętej z przestępstwa korzyści majątkowej w kwocie 875 zł.</p> <p>Tym samym wyrokiem uznał oskarżonego <span class="anon-block">A. S.</span> za winnego czynu opisanego w pkt 7 części wstępnej, ustalając że oskarżony ten udzielił <span class="anon-block">J. G.</span> środka odurzającego w postaci 1 grama amfetaminy i za to na podstawie art. 58 ust. 1 powołanej ustawy wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">A. S.</span> karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a> warunkowo zawiesił na okres lat 4. Zobowiązał przy tym oskarżonego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 4)">art. 72 § 1 pkt 4 k.k.</a> do wykonywania w okresie próby pracy zarobkowej.</p> <p>Zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych.</p> <p>Tym samym wyrokiem uniewinnił oskarżonego <span class="anon-block">J. D.</span> od czynu zarzucanego mu w pkt 8 części wstępnej, obciążając kosztami sądowymi w tym zakresie Skarb Państwa.</p> <p>Wyrok powyższy zaskarżyli Prokurator Rejonowy w Jeleniej Górze w części dotyczącej uniewinnienia oskarżonego <span class="anon-block">J. D.</span> od zarzucanego mu czynu oraz obrońca oskarżonego <span class="anon-block">A. S.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelacja prokuratora </strong>zarzuca (dosłowny cytat): „błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść poprzez ustalenie, iż zachowanie <span class="anon-block">J. D.</span> polegające na przekazaniu pieniędzy siostrze celem dokonania zakupu środków odurzających, a następnie zużyciu części zakupionych narkotyków przez <span class="anon-block">J. G.</span> nie wyczerpuje znamion występku z art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, podczas gdy prawidłowa interpretacja tych okoliczności prowadzi do wniosku o wyczerpaniu przez <span class="anon-block">J. D.</span> przestępstwa ułatwiania użycia środków odurzających”.</p> <p>Podnosząc wskazany zarzut apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">J. D.</span> i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelacja obrońcy <span class="anon-block">A. S.</span> </strong>zarzuca (dosłowny cytat):</p> <p>„1. w odniesieniu do punktu IV, błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na treść tego orzeczenia, wynikający z ustalenia, iż oskarżony <span class="anon-block">A. S.</span> w okresie objętym zarzutami wynoszącym 270 dni (9 miesięcy), 35 krotnie sprawczo udzielił <span class="anon-block">A. W.</span> amfetaminę w ilości 35 gram za łączną kwotę 875 zł, wynikający z nie rozważenia wszystkich okoliczności o to, że w świetle tych ustaleń, udzielenie musiałoby nastąpić średnio raz na 8 dni, zaś A. <span class="anon-block">W.</span> powinna dysponować kwotą 100 zł na miesiąc lub 25 zł na tydzień.</p> <p>2. w odniesieniu do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33 § 2 pkt. 4)">punktu IV</a>, gdyby Sąd nie uwzględnił zarzutu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33 § 2 pkt. 1;art. 33 § 2 pkt. 1)">pkt I.1.</a>, rażącą niewspółmierność kary wynikającej z wymierzenia na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 k.k.</a> fakultatywnej kary grzywny w rozmiarze 70 stawek po 10 zł każda.</p> <p>3. w odniesieniu do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45 § 1 pkt. 4)">punktu IV</a>, gdyby Sąd nie uwzględnił zarzutu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45 § 1 pkt. 1)">pkt I</a>,1., obrazę przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> wynikającą z wymierzenia środka karnego w postaci przepadku osiągnięcia korzyści majątkowej, chociaż oskarżonemu nie można przypisać sprawstwa, a jedynie pomocnictwo oraz, że nie zmierzał do osiągnięci korzyści majątkowej.</p> <p>4. w odniesieniu do punktu VI, błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, wynikający z ustalenia, że oskarżony nieodpłatnie udzielił <span class="anon-block">J. G.</span> 1 gr amfetaminy, chociaż to <span class="anon-block">J. G.</span> rozprowadzała, sprzedawała ów środek psychotropowy w tym również dla oskarżonego.</p> <p>5. w odniesieniu do punktu VI, gdyby Sąd nie uwzględnił zarzutu z pkt I.4, rażącą niewspółmierność kary w stosunku do niewielkiego stopnia społecznej szkodliwości czynu, wynikającego z jednorazowego przestępstwa spełniającego oczekiwanie <span class="anon-block">J. G.</span>.</p> <p>6. obrazę przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 626;art. 626 § 1;art. 626 § 2;art. 626 § 3)">art. 626 § 1-3 k.p.k.</a> poprzez nie przyznanie kosztów zastępstwa procesowego z tytułu nieopłaconej obrony z urzędu”.</p> <p>Podnosząc wskazane zarzuty apelujący wniósł o:</p> <p>„1. zmianę wyroku w punkcie IV i VI poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia występków z art. 59 § 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 § 1 k.k.</a> z konsekwencjami dla pozostałych rozstrzygnięć.</p> <p>Natomiast, gdyby Sąd nie uwzględnił zarzutów pkt I.1. oraz I.4.:</p> <p>2. zmianę zaskarżonego wyroku w pkt IV ustalenie, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu w formie pomocnictwa zakwalifikowanie go z art. 59 § 3 cyt. ustawy na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 19;art. 19 § 3)">art. 19 § 3 k.k.</a> zastosowanie nadzwyczajnego złagodzenia kary oraz wymierzenie samoistnej kary grzywny.</p> <p>3. zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 58;art. 58 § 3)">art. 58 § 3 k.k.</a> samoistnej kary grzywny.</p> <p>4. zmianę wyroku w pkt VII i wymierzenie kary grzywny, gdy zaistnieją rozstrzygnięcia wynikające z zarzutów I.2 oraz I.5.</p> <p>5. orzeczenie o kosztach nieopłaconej obrony z urzędu”.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Co do apelacji prokuratora – </strong>apelacja ta zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Sąd Okręgowy uniewinniając w pkt VIII części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku <span class="anon-block">J. D.</span> od zarzucanego mu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 58;art. 58 ust. 1)">art. 58 ust.1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, nie rozważył należycie zachowania oskarżonego pod kątem wszystkich znamion czynu zabronionego, określonych w powołanym przepisie. Autor apelacji słusznie wskazuje w związku z tym, że jednym ze znamion przestępstwa z art. 58 ust. 1 powołanej ustawy (niezależnym od pozostałych) jest <span class="underline"> <!-- -->ułatwianie</span> przez sprawcę innej osobie użycia środka odurzającego lub substancji psychotropowej. Trafnie przy tym apelujący podkreśla, że czyn z art. 58 ust. 1 powołanej ustawy jest przestępstwem formalnym, a zatem zostaje zrealizowany w momencie samego ułatwienia innej osobie użycia narkotyku, bez względu na to czy osoba ta rzeczywiście narkotyk ten użyła (vide str. 4 apelacji). W kwestii tej Sąd Apelacyjny w pełni podziela pogląd oskarżyciela publicznego.</p> <p>Dokonując prawidłowej analizy prawnokarnej zawartości przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 58;art. 58 ust. 1)">art. 58 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, prokurator zasadnie wskazuje na treść wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">J. D.</span> złożonych podczas rozprawy w dniu 14 marca 2012 r. Treść owych wyjaśnień podważa pogląd <em> <!-- -->Sądu meriti </em> wyrażony na stronach 8 <em> <!-- -->in fine – </em>9 <em> <!-- -->in principio </em>uzasadnienia zaskarżonego wyroku, sprowadzający się do stwierdzenia, iż „<em> <!-- -->Nawet gdyby ... przyjąć, że <span class="anon-block">J. D.</span> wysyłając siostrę po narkotyki obejmował swoją świadomością i zgodą to, iż <span class="anon-block">J. G.</span> wykorzystuje tę sytuację i częstuje się narkotykami brata, to w ocenie Sądu brak jest kategorycznego i pewnego dowodu na przypisanie mu sprawstwa przestępstwa ułatwiania użycia innej osobie środka odurzającego. Pomijając nawet fakt nieujęcia w zarzucie danych osoby, której <span class="anon-block">J. D.</span> miał narkotyków udzielać należy stwierdzić, że z jego wyjaśnień nie wynika, by <span class="anon-block">J. G.</span>, bo o nią niewątpliwie chodzi, amfetaminę tę rzeczywiście konsumowała, a nie udzielała innym osobom”. </em>W szczególności jako błędne należy uznać stanowisko <em> <!-- -->Sądu meriti</em>, że z wyjaśnień oskarżonego nie wynika, aby <span class="anon-block">J. G.</span> (siostra) rzeczywiście konsumowała amfetaminę zakupioną za jego pieniądze, a nie udzielała jej innym osobom. Wyjaśnienia oskarżonego złożone na rozprawie w dniu 14 marca 2012 r. świadczą o czymś wręcz przeciwnym. W wyjaśnieniach tych <span class="anon-block">J. D.</span> stwierdził jednoznacznie, iż przekazywał swojej siostrze pieniądze na zakup narkotyków, a ona część z nich (cyt.): „<em> <!-- -->spożywała sama” (</em>k. 569 <em> <!-- -->in principio</em>). Wyjaśnił zatem, że miał świadomość owego faktu. Tego rodzaju zachowanie oskarżonego (powtarzane wielokrotnie) z pewnością wyczerpywało znamię występku z art. 58 ust. 1 powołanej ustawy w postaci „<em> <!-- -->ułatwiania” </em> innej osobie używania substancji psychotropowej, albowiem miał on pełną wiedzę co do tego, że przekazując siostrze pieniądze na zakup narkotyków, część z nich zużyje ona na własne potrzeby. Ponadto – jak wcześniej wspomniano – przestępstwo z art. 58 ust. 1 powołanej ustawy ma charakter formalny, a zatem samo „<em> <!-- -->ułatwianie” </em> innej osobie używania narkotyków wystarczy do jego bytu, niezależnie od tego czy osoba ta faktycznie narkotyki skonsumowała.</p> <p>Na marginesie należy zauważyć, iż w opisie zarzucanego oskarżonemu czynu (pkt 8 części wstępnej orzeczenia) błędnie zaliczono amfetaminę do środków odurzających, podczas gdy jest to substancja psychotropowa w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 ()">ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (vide stanowiący załącznik do ustawy „<em> <!-- -->Wykaz substancji psychotropowych” </em>– substancje psychotropowe grupy II-P).</p> <p>Reasumując należy stwierdzić, że autor omawianej apelacji trafnie wykazał, iż Sąd I instancji uniewinniając oskarżonego <span class="anon-block">J. D.</span> od zarzucanego mu czynu, dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia w tym zakresie. W tym stanie rzeczy, uznając apelację za zasadną, Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżony wyrok w stosunku do wymienionego oskarżonego i sprawę w tej części przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze według właściwości rzeczowej i miejscowej.</p> <p> <strong> <!-- -->Co do apelacji obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">A. S.</span> </strong>– apelacja ta nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Wbrew podniesionym w niej zarzutom (1-5), Sąd I instancji nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia (dotyczącego <span class="anon-block">A. S.</span>), nie orzekł również wobec tego oskarżonego rażąco niewspółmiernej (surowej) kary.</p> <p>W zarzucie 1 środka odwoławczego autor polemizuje z dokonaną w pierwszej instancji oceną zeznań świadka <span class="anon-block">A. W.</span>. Sąd Okręgowy uznał zeznania wymienionego świadka za wiarygodne i w oparciu głownie o ten właśnie dowód poczynił ustalenia faktyczne co do ilości i wartości amfetaminy udzielonej odpłatnie przez oskarżonego wskazanej osobie (czyn opisany w pkt 6 części wstępnej zaskarżonego wyroku). <em> <!-- -->Sąd meriti </em>swoje stanowisko w kwestii wiarygodności zeznań <span class="anon-block">A. W.</span> uzasadnił logicznie i przekonująco (str. 9 uzasadnienia orzeczenia), w związku z czym zasługuje ono na akceptację.</p> <p>Autor apelacji poza prostą polemiką z oceną powołanego dowodu dokonaną przez Sąd Okręgowy nie wykazał aby ocena ta naruszała reguły określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> W związku z tym należy podkreślić, iż dla skuteczności zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych nie wystarczy przeciwstawienie przez stronę procesową ustaleniom Sądu orzekającego własnych (subiektywnych) ustaleń. Zarzut taki może być skuteczny tylko wtedy gdy formułująca go strona wykaże w sposób przekonujący, iż <em> <!-- -->Sąd meriti </em>nie respektował przy ocenie materiału dowodowego wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego oraz zasady prawidłowego (logicznego) rozumowania, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Apelujący tego nie wykazał, w związku z czym zarzut 1 środka odwoławczego należy uznać za bezzasadny.</p> <p>Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut 2. Apelujący zarzuca tu rażącą niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu kary, polegającą (zdaniem obrońcy) na bezzasadnym wymierzeniu mu w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 k.k.</a> fakultatywnej kary grzywny w wysokości 70 stawek dziennych po 10 zł każda.</p> <p>Sąd Okręgowy uzasadniając wymiar orzeczonej wobec <span class="anon-block">A. S.</span> kary wskazał, iż był on już w przeszłości karany. Mimo to wymierzył mu karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Całkowicie słusznie Sąd ten podniósł przy tym, iż z uwagi na tę właśnie okoliczność, w celu nadania orzeczonej wobec oskarżonego karze cech realności, właściwym było równoczesne wymierzenie mu kary grzywny. Argument, iż (cyt.): „<em> <!-- -->Kara ta winna unaocznić sprawcy także ekonomiczną nieopłacalność popełnienia przestępstw w celu osiągnięcia korzyści majątkowej” (</em>str. 12 <em> <!-- -->in fine </em>uzasadnienia orzeczenia) w pełni trafia do przekonania. Skoro zatem Sąd I instancji, mimo wcześniejszej karalności <span class="anon-block">A. S.</span> (w tym za przestępstwo podobne), wymierzył mu karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, a zatem potraktował go nader łagodnie, twierdzenie autora apelacji, iż orzeczona równocześnie wobec niego kara grzywny czyni całość owej kary nadmiernie surową, jest całkowicie bezzasadne.</p> <p>Całkowicie chybiony jest także zarzut 3 apelacji, w którym autor kwestionuje zasadność zastosowania wobec oskarżonego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> Z ustaleń faktycznych Sądu I instancji wynika, że <span class="anon-block">A. S.</span> zajmował się odpłatną dystrybucją amfetaminy, którą systematycznie sprzedawał <span class="anon-block">A. W.</span>. Łącznie w okresie od czerwca 2010 r. do 16 marca 2011 r. sprzedał jej nie mniej niż 35 gramów owego narkotyku wartości nie mniejszej niż 875 zł (pkt 6 części wstępnej orzeczenia oraz str. 1 <em> <!-- -->in fine </em>uzasadnienia). Czynem swoim oskarżony wyczerpał znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 59;art. 59 ust. 1)">art. 59 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (odpłatne udzielanie substancji psychotropowej). Twierdzenie apelującego, iż zachowanie oskarżonego należy traktować jako pomocnictwo jest zupełnie pozbawione racji bytu w świetle poczynionych w tym zakresie przez <em> <!-- -->Sąd meriti </em>ustaleń faktycznych. <span class="anon-block">A. S.</span> w świetle owych ustaleń był niewątpliwie sprawcą występku z art. 59 ust. 1 ustawy (a nie pomocnikiem), a skoro uzyskał on z prowadzonego przez siebie przestępczego procederu korzyść majątkową w wysokości 875 zł przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> ma tu pełne zastosowanie.</p> <p>W pkt 4 apelacji autor zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia w zakresie dotyczącym czynu przypisanego oskarżonemu w pkt VI części dyspozytywnej (z art. 58 ust. 1 ustawy) ponownie (tak jak w przypadku czynu przypisanego oskarżonemu w pkt IV części dyspozytywnej) prowadzi polemikę z oceną dowodów dokonaną w pierwszej instancji. Raz jeszcze należy zatem podkreślić, iż tego rodzaju próba podważenia orzeczenia wydanego przez <em> <!-- -->Sąd meriti </em>nie może być uznana za skuteczną, albowiem poza prostą negacją rozstrzygnięcia tegoż Sądu, apelujący nie wykazał w żaden sposób obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> </p> <p>Sąd Okręgowy przypisując oskarżonemu przedmiotowy występek wskazał na dowód w postaci zeznań świadka <span class="anon-block">J. G.</span>, który to dowód poddał logicznej i przekonującej analizie (vide str. 10 uzasadnienia orzeczenia). Apelujący oprócz prostej negacji stanowiska <em> <!-- -->Sądu meriti </em>w tym zakresie nie wykazał naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, co czyni ów zarzut bezzasadnym.</p> <p>Nie zasługuje przy tym na uwzględnienie zarzut 5 apelacji dotyczący rażącej niewspółmierności (surowości) kary orzeczonej wobec oskarżonego za występek przypisany mu w pkt VI części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku. Czynu tego nie można bowiem rozpatrywać w oderwaniu od całej przestępczej działalności wymienionego oskarżonego i jego uprzedniej karalności za przestępstwo tego samego rodzaju – to jest z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 §3 k.k.</a> w zw. z art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (vide str. 2 uzasadnienia orzeczenia). W świetle owych okoliczności kara 6 miesięcy pozbawienia wolności wymierzona oskarżonemu w pkt VI części dyspozytywnej orzeczenia, nie może być uznana za niewspółmiernie surową w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> </p> <p>Zarzut 6 apelacji dotyczący kosztów nieopłaconej obrony z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">A. S.</span> przed Sądem Okręgowym, należy potraktować jako wniosek o wydanie w tym przedmiocie orzeczenia w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 626;art. 626 § 2)">art. 626 §2 k.p.k.</a> </p> <p>Podczas rozprawy w dniu 14 marca 2012 r. obrońca wymienionego oskarżonego wniósł o (cyt.): „<em> <!-- -->zasądzenie kosztów obrony w kwocie według norm przypisanych, oświadczając, iż nie zostały one uiszczone” (</em>k. 569v).</p> <p>Sąd Okręgowy nie rozstrzygnął w wyroku o tych kosztach, w związku z czym Sąd Apelacyjny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 626;art. 626 § 2)">art. 626 § 2 k.p.k.</a> zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">K. K.</span> 600 zł tytułem nieopłaconej obrony z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">A. S.</span> w postępowaniu pierwszoinstancyjnym oraz 138 zł tytułem zwrotu podatku VAT.</p> <p>Orzeczenie to opiera się o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29)">art. 29 ustawy – prawo o adwokaturze</a> oraz § 14 ust. 1 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002 r. (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).</p> <p>Koszty sądowe za postępowanie odwoławcze zasądzono od oskarżonego <span class="anon-block">A. S.</span> na rzecz Skarbu Państwa na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 k.p.k.</a> </p> <p>Na zakończenie należy dodać, iż Sąd odwoławczy dokonał redakcyjnej zmiany opisu czynu przypisanego <span class="anon-block">A. S.</span> w pkt VI części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, albowiem amfetamina, o której mowa w opisie tego czynu jest substancją psychotropową, a nie środkiem odurzającym. Była już na ten temat mowa w części uzasadnienia dotyczącej apelacji oskarżyciela publicznego w odniesieniu do oskarżonego <span class="anon-block">J. D.</span>.</p> </div>