II AKa 246/12

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKa 246/12</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 11 października 2012r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSA – Zbigniew Kapiński (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie: SA – Paweł Rysiński </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SA – Małgorzata Mojkowska </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: – st. sekr. sąd. Anna Grajber </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale Prokuratora Jerzego Mierzewskiego</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 5 października 2012 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy 1. <span class="anon-block">K. R.</span>, 2. <span class="anon-block">A. P.</span>, 3. <span class="anon-block">J. T.</span>, 4. <span class="anon-block">A. G. (2)</span>, 5. <span class="anon-block">R. K. (1)</span>, 6. <span class="anon-block">M. J. (1)</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3</a> w zw. z 55 ust. 1 i 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. w zw. z 12 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> (ad 1), art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> ad 2, 4 i 5, art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. w zw. z 12 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> w zw. z 65 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 k.k.</a> w zw. z 270 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zb. z 272 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> w zw. z 11 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 2)">§ 2 k.k.</a> (ad 3), <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> (ad 5 i 6)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji, wniesionych przez obrońców oskarżonych</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego <span class="anon-block">w. W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 25 listopada 2011 r. sygn. akt VIII K 249/09</strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->Zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">K. R.</span> uzupełniając podstawę wymiaru kary pozbawienia wolności o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 2;art. 60 § 2 pkt. 2)">art. 60 § 2 pkt 2 k.k.</a> obniża orzeczoną wobec tego oskarżonego karę pozbawienia wolności do lat 2 (dwa), którą to karę na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a> warunkowo zawiesza oskarżonemu na okres próby wynoszącą lat 5 (pięć),</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">M. J. (1)</span> w ten sposób, że uniewinnia tego oskarżonego od popełnionego zarzucanego mu czynu określonego w pkt XVI aktu oskarżenia i kosztami postępowania dotyczącymi oskarżonego <span class="anon-block">M. J. (1)</span> obciąża Skarb Państwa;</strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->W pozostałej zaskarżonej części wyrok utrzymuje w mocy; </strong> </p> <p>III.  <strong> <!-- -->Zasądza od oskarżonych: </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. R.</span>, <span class="anon-block">A. P.</span>, <span class="anon-block">J. T.</span>, <span class="anon-block">A. G. (2)</span>, <span class="anon-block">R. K. (1)</span> koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w częściach na nich przypadających w tym tytułem opłaty za obie instancje od <span class="anon-block">K. R.</span> 900 (dziewięćset) złotych, zaś za drugą instancję od <span class="anon-block">A. P.</span> 700 (siedemset) złotych, od <span class="anon-block">J. T.</span> 800 (osiemset) złotych, od <span class="anon-block">A. G. (2)</span> 700 (siedemset) złotych, od <span class="anon-block">R. K. (1)</span> 500 (pięćset) złotych;</strong> </p> <p>IV.  <strong> <!-- -->Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokat <span class="anon-block">M. K.</span> – Kancelaria Adwokacka w <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> (jeden tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć) złotych w tym 23 % podatku VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonych <span class="anon-block">A. G. (2)</span> i <span class="anon-block">R. K. (1)</span> wykonywanej w postępowaniu odwoławczym przed Sądem Apelacyjnym. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Prokuratura oskarżyła m.in.:</strong> </p> <p>1)  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. R.</span> o to, że </strong> </p> <p>II. w okresie od kwietnia 2000 r. do kwietnia 2001 r. w <span class="anon-block">W.</span> i innych miejscowościach w Polsce i poza terytorium RP, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w<em> <!-- --> zamiarze,</em> aby inne osoby, w tym <span class="anon-block">J. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> i <span class="anon-block">J. W.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> wbrew przepisom ustawy dokonały przewozu z <span class="anon-block">B.</span> do Polski znacznej ilości środka odurzającego w postaci heroiny, udzielił pomocy do popełnienia niniejszego czynu w ten sposób, że skontaktował <span class="anon-block">J. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> i <span class="anon-block">J. W.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> z <span class="anon-block">J. S. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> - pośrednikiem dostaw heroiny oraz uczestniczył w rozmowach pomiędzy wskazanymi osobami dotyczących organizacji przemytu narkotyków z <span class="anon-block">B.</span> do Polski, w tym i cen, jakości i ilości narkotyku, co w konsekwencji umożliwiło nielegalne przemieszczenie na teren Polski kilkudziesięciu kilogramów heroiny,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 1;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (Dz. U. 2005 r. Nr 179 poz. 1485 wraz z późniejszymi; zmianami) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </strong> </p> <p>2) <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. P.</span> </strong> o to, że:</p> <p>V) w okresie od wiosny 2001 r. do końca 2002r. w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny, o łącznej wadze 20 kg 280 g oraz kokainy o łącznej wadze 3 kg 280 g, w ten sposób, że:</p> <dl> <dt>•</dt> <dd> <p>w okresie od wiosny 2001 r. do wiosny 2002 r. z częstotliwością pięciu razy w tygodniu, przez okres dziesięciu miesięcy, nabywał od <span class="anon-block">S. S. (1)</span> partie heroiny w ilości po 100 g oraz kokainy w ilości po 15 g co daje łącznie 20 kg heroiny i 3 kg kokainy,</p> </dd> <dt>•</dt> <dd> <p>w okresie od wiosny 2002 r. do końca 2002 r. z częstotliwością dwóch razy w tygodniu, przez okres siedmiu miesięcy, nabywał od <span class="anon-block">S. S. (1)</span> partie heroiny i kokainy w ilościach po 5 g, co daje łącznie 280 g heroiny i kokainy, które przekazywał następnie współpracującym z nim, nieustalonym osobom w celu dalszej dystrybucji narkotyków na terenie <span class="anon-block">G.</span>, przy czym z popełnienia przestępstw uczynił sobie stałe źródło dochodu,</p> </dd> </dl> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (Dz. U. 2005 r. Nr 179 poz. 1485 wraz z późniejszymi zmianami) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </strong> </p> <p>3)  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. T.</span> </strong> o to, że:</p> <p>VI. w okresie od początku 2001 r. do połowy 2003 r. w <span class="anon-block">W.</span> w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w krótkich odstępach czasu, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny, w ten sposób, że:</p> <p>• w okresie tym przekazywał <span class="anon-block">S. S. (1)</span> i innym osobom od 0,5 kilograma do 1 kilograma heroiny tygodniowo w łącznej ilości nie większej niż 45 kg w celu dalszej dystrybucji tych środków,</p> <p>• na przestrzeni 2001 r. nabył od <span class="anon-block">S. S. (1)</span> i innych osób heroinę w ilości nie mniejszej niż 2 kg w ten sposób, że tygodniowo nabywał po 100 gram heroiny, w celu jej dalszej dystrybucji na terenie Dworca Centralnego w <span class="anon-block">W.</span>, <strong> <!-- -->przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (Dz. U. 2005 r. Nr 179 poz. 1485 wraz z późniejszymi zmianami) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p>VII) w nieustalonym dniu, jednak nie wcześniej niż 16 maja 2006 r. i nie później niż 14 marca 2007 r. w <span class="anon-block">W.</span>, w zamiarze aby inna nieustalona osoba dokonała podrobienia dokumentu w postaci dowodu osobistego celem jego późniejszego użycia jako autentycznego przez <span class="anon-block">J. T.</span>, swoim zachowaniem ułatwił popełnienie ww. czynu zabronionego w ten sposób, że za pośrednictwem ustalonej osoby dostarczył fałszerzowi swoje zdjęcia celem umieszczenia ich w odpowiedniej rubryce dowodu osobistego zawierającego dane osobowe innej osoby,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p>VIII) w dniu 14 marca 2007 r. w <span class="anon-block"> (...)</span> Urzędzie Wojewódzkim w <span class="anon-block">W.</span>, wyłudził poświadczenie nieprawdy co do swojej tożsamości w <span class="anon-block">paszporcie nr (...)</span> wydanym przez Wojewodę <span class="anon-block"> (...)</span> w dniu 23 marca 2007 r. w ten sposób, że własnoręcznie wypełnił wniosek o wydanie dokumentu paszportowego posługując się danymi osobowymi <span class="anon-block">A. B.</span>, a następnie podstępnie wprowadził pracownika ww. urzędu w błąd co do swojej tożsamości, przedstawiając mu przedmiotowy wniosek wraz z podrobionym <span class="anon-block">dowodem osobistym nr (...)</span> wystawionym na nazwisko i dane osobowe <span class="anon-block">A. B.</span>, a zawierającym zdjęcie przedstawiające <span class="anon-block">J. T.</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 272)">art. 272 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </strong> </p> <p>4) <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. G. (2)</span> </strong> o to, że:</p> <p>IX) w okresie od początku 2001 r. do końca 2001 r. w <span class="anon-block">W.</span> działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">S. H.</span> nieustalonym mężczyzną o <span class="anon-block">ps. (...)</span>, w krótkich odstępach czasu, wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci kokainy, o łącznej wadze 3 kg 600 g, w ten sposób, że codziennie nabywał od <span class="anon-block">S. S. (1)</span> kokainę w partiach po 10 g w celu jej dalszej dystrybucji, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (Dz. U. 2005 r. Nr 179 poz. 1485 wraz z późniejszymi zmianami) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 k.k.</a> </strong> </p> <p>5. <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. K. (1)</span> </strong>oskarżono to, że:</p> <p>XI (XIII a/o) w okresie od października 2000 do 2003 r. w <span class="anon-block">W.</span>, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci kokainy, o łącznej wadze 920 g w ten sposób, że z częstotliwością nie mniejszą niż jeden raz w tygodniu przez okres dziesięciu miesięcy w skali roku nabywał od <span class="anon-block">S. S. (1)</span> kokainę w ilości ok. 10 g w celu jej dalszej dystrybucji, przy czym z popełnienia przestępstw uczynił sobie stałe źródło dochodu,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56)">art. 56</a> ust. ł i 3 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 ()">ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (Dz. U. 2005 r. Nr 179 poz. 1485 wraz z późniejszymi zmianami) w zw. z </strong> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)"> <strong> <!-- -->art.</strong> 12<strong> <!-- --> k.k.</strong> </a> <strong> <!-- --> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->XII)</strong> (XIV a/o) w okresie od dnia 05 maja 1999 r. do dnia 06 maja1999 r. na parkingu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, przełamał zabezpieczenia samochodu ciężarowego marki <span class="anon-block">M. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, o wartości ok. 200.000 zł, poprzez otwarcie drzwi pojazdu przy użyciu tzw. łamaka i uruchomienie silnika samochodu po uprzednim uszkodzeniu stacyjki, po czym dokonał jego kradzieży na szkodę <span class="anon-block"> firmy (...) SA</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p>6. <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. J. (1)</span> </strong> oskarżono o to, że</p> <p>XIII) (XV a/o) w dniu 21 czerwca 1999 r. w <span class="anon-block">W.</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej za pomocą wprowadzenia w błąd doprowadził <span class="anon-block"> Towarzystwo (...)</span> oraz <span class="anon-block"> (...) Bank SA</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci kwoty pieniędzy w wysokości nie mniejszej niż 40.464 zł w ten sposób, iż złożył w placówce T.U <span class="anon-block"> (...)</span> zawiadomienie o kradzieży pojazdu <span class="anon-block">O. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> ubezpieczonego w zakresie AC, gdy w rzeczywistości kradzież taka nie miała miejsca i w konsekwencji spowodował wypłacenie przez ubezpieczyciela w sierpniu 1999 r. wskazanej kwoty,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 298;art. 298 § 1)">art. 298 § 1 k.k.</a>w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </strong> </p> <p>XIV) (XVI a/o) w dniu 16 marca 1999 r. w <span class="anon-block">W.</span> działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w tym z <span class="anon-block">S. S. (1)</span> po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń w samochodzie marki <span class="anon-block">S. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> poprzez wybicie szyby w pojeździe zabrał z jego wnętrza biżuterię złotą w postaci kolczyków, pierścionków, bransolet i innych przedmiotów o wartości nie niniejszej niż 30.000 zł na szkodę <span class="anon-block">I. P.</span>, <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p>Sąd Okręgowy <span class="anon-block">w. W.</span> wyrokiem z dnia 25 listopada 2011 r.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">K. R.</span> </span> w ramach zarzucanego mu czynu uznał za winnego tego, że: w okresie od dnia 8 maja 2000 r. do dnia 14 czerwca 2000 r. w <span class="anon-block">W.</span> oraz <span class="anon-block">B.</span>, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w zamiarze aby inne osoby, w tym <span class="anon-block">J. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> i <span class="anon-block">J. W.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> wbrew przepisom ustawy dokonały wewnątrzwspólnotowego nabycia z <span class="anon-block">B.</span> do Polski znacznej ilości środka odurzającego w postaci heroiny, udzielił pomocy do popełniania tego czynu w ten sposób, że skontaktował <span class="anon-block">J. M. (1)</span> i <span class="anon-block">J. W.</span> z <span class="anon-block">J. S. (1)</span> - pośrednikiem dostaw heroiny, a także uczestniczył w rozmowach pomiędzy wskazanymi osobami dotyczącymi organizacji przemytu narkotyków z <span class="anon-block">B.</span> do Polski w tym cen, jakości i ilości narkotyku, co w konsekwencji umożliwiło nielegalne przemieszczenie na teren Polski kilkudziesięciu kilogramów heroiny, to jest za winnego popełnienia czynu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 1;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> i za to na podstawie art. podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 1;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> skazał oskarżonego, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 19;art. 19 § 1)">art. 19 <br/>§ 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 3)">art. 33 § 1 i 3 k.k.</a> wymierza mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych przyjmując jedną stawkę dzienną za równoważną kwocie 100 zł (stu złotych).</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Oskarżonego <span class="anon-block">A. P.</span> </span> w ramach zarzucanego mu czynu uznał za winnego tego, że w nieustalonym dokładnie okresie czasu, nie wcześniej jednak niż od początku kwietnia 2001 r. i nie później niż do końca września 2001 r. w <span class="anon-block">W.</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny o łącznej wadze nie mniejszej niż 1.200 gram i nie większej niż 7 kg 200 gram oraz kokainy o łącznej wadze nie mniejszej niż 240 gram i nie większej niż 1.440 gram w ten sposób, że z częstotliwością od jednego do trzech razy w tygodniu przez okres nie dłuższy niż sześć miesięcy nabywał od <span class="anon-block">S. S. (1)</span> partie heroiny w ilościach od 50 gram do 100 gram jednorazowo oraz partie kokainy w ilościach od 10 gram do 20 gram jednorazowo, które następnie przekazywał współdziałającej z nim ustalonej osobie, w celu dalszej dystrybucji tych środków, to jest za winnego popełnienia czynu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 1 i 3 w/w ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> skazał oskarżonego, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 w/w ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 3)">art. 33 § 1 i 3 kk</a> wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych, przyjmując jedną stawkę dzienną za równoważną kwocie 10 zł. (dziesięciu złotych).</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu <span class="anon-block">A. P.</span> okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 19 listopada 2008 r. do dnia 27 października 2009 r. przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równy jest jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Oskarżonego <span class="anon-block">J. T.</span> </span> w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie VI aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że: w nieustalonym dokładnie okresie czasu od początku 2001 r. do lata 2003 r., w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny w ilości łącznej nie mniejszej niż 12 kg i nie większej niż 33 kg w ten sposób, że:</p> <p>- w wyżej wymienionym okresie czasu, nie mniej niż dwudziestokrotnie i nie więcej niż trzydziestokrotnie przekazał <span class="anon-block">S. S. (1)</span> partie heroiny w ilościach od 0,5 kg do 1 kg każda, w celu dalszej dystrybucji tych środków,</p> <p>- na przestrzeni 2001 r. nie mniej niż dwudziestokrotnie i nie więcej niż trzydziestokrotnie nabywał od <span class="anon-block">S. S. (1)</span> i innych osób heroinę w partiach po 100 gram jednorazowo w celu dalszej jej dystrybucji, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, to jest za winnego popełnienia czynu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 w/w ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> skazał oskarżonego, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 3)">art. 33 § 1 i 3 k.k.</a> wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych przyjmując jedną stawkę dzienną za równoważną kwocie 10 (dziesięciu) złotych.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Oskarżonego <span class="anon-block">J. T.</span> </span> uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w punktach VII i VIII aktu oskarżenia i za to:</p> <p>- za czyn z punktu VII aktu oskarżenia, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> skazał oskarżonego, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 19;art. 19 § 1)">art. 19 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>- za czyn z punktu VIII aktu oskarżenia, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 272)">art. 272 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> skazał oskarżonego, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 1)">art. 44 § 1 k.k.</a> orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">J. T.</span> środek kamy w postaci przepadku przedmiotów wyszczególnionych w wykazie dowodów rzeczowych Drz <span class="anon-block"> (...)</span> na karcie 5797 T. XXIX, pod pozycjami 1, 8, 11 i 12.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> orzeczone wobec oskarżonego <span class="anon-block">J. T.</span> kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył mu karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet orzeczonej wobec oskarżonego <span class="anon-block">J. T.</span> kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył mu okres rzeczywistego pozbawienia wolności<em> <!-- --> w </em>sprawie od dnia 17 listopada 2008 r. do dnia 11 stycznia 2010 r. przyjmując, iż jeden rzeczywistego pozbawienia wolności równy jest jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Oskarżonego <span class="anon-block">A. G. (2)</span> </span> w ramach zarzucanego mu czynu uznał za winnego tego, że: w nieustalonym dokładnie okresie czasu, nie wcześniej niż od początku 2001 r. i nie później niż do końca września <br/>2001 r. w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z jednym ustalonym mężczyzną, co do którego wyłączono materiały do odrębnego postępowania oraz z nieustalonym mężczyzną o pseudonimie <span class="anon-block"> (...)</span> w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci kokainy w ilości łącznej nie mniejszej niż 360 gram i nie większej niż 1.080 gram w ten sposób, że z częstotliwością dwóch - trzech razy w tygodniu nabywał od <span class="anon-block">S. S. (1)</span> kokainę w partiach nie mniejszych niż 5 gram i nie większych niż 10 gram jednorazowo w celu jej dalszej dystrybucji, tj. za winnego popełnienia czynu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 1 i 3 w/w ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> skazał oskarżonego, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 w/w ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 3)">art. 33 § 1 i 3 k.k.</a> wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych, przyjmując jedną stawkę dzienną za równoważną kwocie 10 zł. (dziesięciu złotych).</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Oskarżonego <span class="anon-block">R. K. (1)</span> </span> w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie XIII aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w nieustalonym dokładnie okresie czasu od października 2000 r. do 2003 r. w <span class="anon-block">W.</span>, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci kokainy w łącznej ilości nie mniejszej niż 480 gram i nie większej niż 960 gram w ten sposób, że z częstotliwością nie mniejszą niż dwa razy miesiącu i nie częściej niż jeden raz w tygodniu, przez okres dziesięciu miesięcy w skali roku nabywał od <span class="anon-block">S. S. (1)</span> kokainę w partiach po około 10 gram w celu jej dalszej dystrybucji, tj. za winnego popełnienia czynu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 1 i 3 w/w ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> skazał oskarżonego, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 3)">art. 33 § 1 i 3 k.k.</a> wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując jedną stawkę dzienną za równoważną kwocie 10 zł. (dziesięciu) złotych.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Oskarżonego <span class="anon-block">R. K. (1)</span> </span> uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie XIV aktu oskarżenia i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> skazał oskarżonego i wymierzył karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> orzeczone wobec oskarżonego <span class="anon-block">R. K. (1)</span> kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył oskarżonemu karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu <span class="anon-block">R. K. (1)</span> okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie dnia 7 listopada 2008 r. do dnia 1 września 2009 r. przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równy jest jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Oskarżonego <span class="anon-block">M. J. (1)</span> </span> uniewinnił od popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie XV aktu oskarżenia.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Oskarżonego <span class="anon-block">M. J. (1)</span> </span> uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie XVI aktu oskarżenia i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> skazał oskarżonego, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 <br/>§ 2 k.k.</a> wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując jedną stawkę dzienną za równoważną kwocie 40 zł. (czterdziestu) złotych.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a> wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. J. (1)</span> kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 5 (pięciu) lat próby.</p> <p>Ponadto Sąd Okręgowy orzekł o kosztach sądowych i wynagrodzeniu za obronę oskarżonych.</p> <p>Powyższy wyrok został zaskarżony przez obrońców oskarżonych <span class="anon-block">K. R.</span>, <span class="anon-block">A. P.</span>, <span class="anon-block">J. T.</span>, <span class="anon-block">A. G. (2)</span>, <span class="anon-block">R. K. (1)</span>, <span class="anon-block">M. J. (1)</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Obrońca <span class="anon-block">K. R.</span> </em> </strong> zaskarżył wyrok w części dotyczącej tego oskarżonego na jego korzyść w zakresie przypisanego czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 <br/>§ 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 1;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, a opisanego w pkt II wyroku.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427 § 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.</a> zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:</p> <p>1.  obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> poprzez dowolna a nie swobodna ocenę materiału dowodowego zebranego w niniejszym postępowaniu w postaci wyjaśnień oskarżonego, zeznań świadków <span class="anon-block">J. W.</span>, <span class="anon-block">J. M. (1)</span>, a zwłaszcza zeznań świadka koronnego <span class="anon-block">S. S. (1)</span>, którzy to świadkowie zeznawali odmiennie, niekonsekwentnie, wewnętrznie sprzecznie, co Sąd sam zauważa wielokrotnie w uzasadnieniu wyroku na stronach od 16 do 25, oświadczeń notarialnych świadków <span class="anon-block">I. S. (1)</span>, <span class="anon-block">M. S.</span>, którym to dowodom Sąd odmówił wiary wobec istniejących pomiędzy nimi sprzeczności, w sytuacji gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego przeprowadzona na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, a także wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> zasady obiektywizmu oraz wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> zasady<em> <!-- --> in dubio pro reo</em> prowadzi do wniosku, iż oskarżony <span class="anon-block">K. R.</span> przypisanego mu w punkcie II wyroku czynu nie popełnił, skoro:</p> <p>a. analiza treści uzasadnienia Sądu Okręgowego wskazuje, że wyłącznymi dowodami, w oparciu o które Sąd ustalił sprawstwo oskarżonego <span class="anon-block">K. R.</span> są zeznania świadków: <span class="anon-block">J. M. (1)</span> oraz <span class="anon-block">S. S. (1)</span>, którzy to świadkowie powinni być współoskarżonymi w sprawie, zaś z uwagi na fakt współpracy z organami ścigania i uzyskania statusu świadka koronnego przez <span class="anon-block">S. S. (1)</span> nie są, które to zeznania są niekonsekwentne, wewnętrznie sprzeczne, odmienne (co wielokrotnie zauważa sam Sąd Okręgowy w treści uzasadnienia wyroku), skoro świadek <span class="anon-block">J. M.</span> zeznawał niekonsekwentnie odnośnie przebiegu zdarzeń, jakie nastąpiły podczas wyjazdu do <span class="anon-block">B.</span> (vide: strona 16 uzasadnienia wyroku), czasu wyjazdu (vide: strona 20 uzasadnienia wyroku), niekonsekwentnie podawał cenę kupowanego narkotyku (vide: strona 17 uzasadnienia wyroku), podał niewiarygodne okoliczności dotyczące wykorzystania jednej z <span class="anon-block"> firm (...)</span> do zapłaty za kupowane w <span class="anon-block">B.</span> narkotyki (vide: k. 25 uzasadnienia wyroku), świadkowie odmiennie określili czas i miejsce spotkania na <span class="anon-block">S.</span> w <span class="anon-block">W.</span> (vide: k. 21 uzasadnienia wyroku), osoby uczestniczące w spotkaniu (vide: k. 21 i 22 uzasadnienia wyroku), a świadek koronny <span class="anon-block">J. S. (2)</span> przedstawił niewiarygodne informacje wskazując, iż <span class="anon-block">K. R.</span> gwarantował przedstawicielom strony <span class="anon-block">(...)</span>, że zapłata za przemyconą do Polski heroinę zostanie dokonana (vide: strona 25 uzasadnienia wyroku); świadkowie, zwłaszcza świadek koronny <span class="anon-block">S. S. (1)</span> wielokrotnie opisując przebieg wydarzeń, wskazują że nie byli świadkami zdarzeń osobiście, zaś jedynie wiedzę o ich przebiegu posiadają ze słyszenia, bądź po przeprowadzeniu analizy zeznań drugiego świadka np. świadek <span class="anon-block">J. M. (1)</span> na k. 7586 wskazał<em> <!-- --> ...możliwe, że <span class="anon-block">R.</span> był na <span class="anon-block">S.</span>, tak pomyślałem jak zapoznałem się z zeznaniami <span class="anon-block">S.</span>...;</em> </p> <p>b.</p> <p>b.  zeznania świadka <span class="anon-block">J. M. (1)</span> mają charakter pomówienia, skoro:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p> <em> <!-- -->z zeznań świadka <span class="anon-block">G. S.</span> złożonych na k.8045 wynika, że ... </em>Zorganizowana grupa przestępcza prowadziła grę wciągając osoby w różnego rodzaju przestępstwa. Relacje <span class="anon-block">R.</span> i <span class="anon-block">M.</span> miały być przyjacielskie ale w założeniu miały prowadzić do wyłudzenia od <span class="anon-block">R.</span> pieniędzy przez <span class="anon-block">M.</span>. Byłem świadkiem rozmów <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">M.</span>, którzy mówili, że jest to hodowanie biznesmena. Uczestniczyłem w 5 takich spotkaniach podczas, których <span class="anon-block">R.</span> odmawiał współpracy z grupą <span class="anon-block"> (...)</span>. Miały one burzliwy przebieg. <span class="anon-block">R.</span> odmawiał wejścia w nielegalne interesy w mojej obecności. <span class="anon-block">M.</span> mi mówił, ze <span class="anon-block">R.</span> to frajer i idiota bo nie ma kontaktów żeby zorganizować przemyt heroiny z <span class="anon-block">B.</span> do Polski...</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p> <em> <!-- -->świadek w swoich zeznaniach sam wskazał motyw kierowania pomówień wobec oskarżonego <span class="anon-block">K. R.</span> </em> ...spotkałem się z <span class="anon-block">D.</span> w sierpniu 2004 r., kiedy ja wyszedłem z aresztu i <span class="anon-block">D.</span> też był już na wolności. On mi mówił, że ja i on zostaliśmy oszukani przez <span class="anon-block">R.</span> i możliwe, że przez <span class="anon-block">Ż.</span>, bo oni byli już wtedy wspólnikami...<em> <!-- --> (k. 6643), zaś na k. 5413 wskazał, że podejrzewa, że to <span class="anon-block">K. R.</span> był osobą, która wydała go <span class="anon-block">(...)</span> policji;</em> </p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">K. R.</span>, składane konsekwentnie na etapie postępowania przygotowawczego i postępowania przed Sądem potwierdzają motyw zemsty i pomówienia, którym kierował się świadek <span class="anon-block">J. M. (1)</span>, skoro z wyjaśnień oskarżonego wynika, że świadek <span class="anon-block">J. M. (1)</span> za pomocą swojego kolegi adwokata zorganizował na niego napad, który miał miejsce na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, w bramie, został przeprowadzony przez 3 napastników, którzy na koniec przekazali oskarżonemu pozdrowienia od <span class="anon-block">J. M. (1)</span> ze Szwecji, zaś po tej sytuacji podjął kroki mające na celu zdekonspirowanie świadka <span class="anon-block">M.</span> i przekazanie go organom ścigania;</p> <p>c.  jedynym źródłem dowodowym (poza potwierdzeniem odbycia lotów samolotowych w tym samym czasie) wskazującym na fakt, że to oskarżony <span class="anon-block">K. R.</span> jest osobą za pomocą której <span class="anon-block">J. M. (1)</span> nawiązał kontakt z dostawcami heroiny w <span class="anon-block">B.</span> jest świadek <span class="anon-block">J. M. (1)</span>, skoro żaden inny świadek tego nie potwierdza, a zwłaszcza nie czyni tego, wbrew ustaleniom Sądu<em> <!-- --> meriti</em> zawartych na stronie 19 uzasadnienia wyroku, świadek <span class="anon-block">J. W.</span> skoro świadek ten konsekwentnie w toku całego postępowania twierdził, że <span class="anon-block">K. R.</span> nie był zaangażowany w interesy narkotykowe, zaś spotkanie <span class="anon-block">M.</span> z <span class="anon-block">J. S. (1)</span> miało charakter przypadkowy (vide: k. 950 podał, że <em> <!-- -->...K. <span class="anon-block">R.</span> nie był zaangażowany w interesy narkotykowe, to biznesmen. Był kolegą <span class="anon-block">M.</span>,..);</em> </p> <p>d.  z zeznań świadka <span class="anon-block">M. S.</span> wynika, że w maju 2000 r. wspólnie z <span class="anon-block">K. R.</span> i <span class="anon-block">J. M. (1)</span> udali się na targi do <span class="anon-block">P.</span>, gdzie spacerując po pawilonach spotkali Polaka o imieniu <span class="anon-block">J.</span>, przy stoisku którego został <span class="anon-block">J. M. (1)</span>, zaś świadek <span class="anon-block">I. S. (2)</span> zeznał, że również był świadkiem przypadkowego spotkania <span class="anon-block">K. R.</span> z <span class="anon-block">J. S. (1)</span> na targach (k. 116-118 akt prok.); zeznania świadków korespondują z wyjaśnieniami oskarżonego <span class="anon-block">K. R.</span>, zeznaniami <span class="anon-block">J. W.</span>, zaś są sprzeczne z zeznaniami <span class="anon-block">J. M. (1)</span>;</p> <p>e.  jedynym źródłem dowodowym wskazującym na udział oskarżonego <span class="anon-block">K. R.</span> w spotkaniu, które miało na celu „ustawienie biznesu narkotykowego" organizowanego przez grupę <span class="anon-block">J. W.</span> i <span class="anon-block">J. M. (1)</span> ze stroną <span class="anon-block">(...)</span>, tzw. Albańczykami, jest świadek koronny <span class="anon-block">S. S. (1)</span>; zeznania świadka nie mogą służyć ustaleniu sprawstwa oskarżonego w tym zakresie, skoro są niekonsekwentne i odmienne; konsekwencją postawionego w punkcie 1 apelacji zarzutu jest:</p> <p>2.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść polegający na wadliwym przyjęciu, że <span class="anon-block">K. R.</span> zorganizował <span class="anon-block">J. M. (1)</span> spotkanie z <span class="anon-block">J. S. (1)</span> oraz drugie spotkanie z <span class="anon-block">J. B.</span>-<span class="anon-block">S.</span> i nieustalonym w toku postępowania Albańczykiem o imieniu <span class="anon-block">H.</span>, w którym uczestniczył osobiście (vide: strona 2 uzasadnienia wyroku);</p> <p>3.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść polegający na wadliwym przyjęciu, że <span class="anon-block">K. R.</span> w nieustalonym dokładnie czasie pomiędzy 11 a 14 czerwca 2000 r. uczestniczył w spotkaniu w nieustalonej restauracji na <span class="anon-block">S.</span> w <span class="anon-block">W.</span> z przedstawicielami grupy <span class="anon-block">J. W.</span> z jednej strony, a <span class="anon-block">J. S. (1)</span> i <span class="anon-block">H.</span> z drugiej strony, w trakcie którego rozmawiano o organizacji przemytu heroiny z <span class="anon-block">B.</span> do Polski (vide: strona 3 uzasadnienia wyroku);</p> </dd> </dl> <p>1. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427 § 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił rażącą niewspółmierność kary orzeczonej względem <span class="anon-block">K. R.</span> w punkcie II zaskarżonego orzeczenia do stopnia winy, okoliczności popełnienia przestępstwa tj. faktu, że proceder przestępczy oskarżonego trwał zaledwie miesiąc, że oskarżony był jedynie pomocnikiem, nie uczestniczył w organizowaniu przemytu narkotyków i poza jednorazowym spotkaniem w <span class="anon-block">B.</span> nie nadzorował i nie interesował się procederem przemytu i handlu narkotykami, a w konsekwencji nie miał wiedzy i świadomości rozmiarów popełnianego przestępstwa, nie czerpał z przestępstwa żadnych korzyści, po popełnieniu czynu zabronionego nie wszedł w konflikt z prawem przez okres 10 lat, starał się zadośćuczynić społecznemu poczuciu sprawiedliwości doprowadzając do wydania danych i miejsca ukrywania się świadka <span class="anon-block">J. M. (1)</span>, a w konsekwencji doprowadzając do zlikwidowania przestępczej organizacji handlu narkotykami na wielką skalę zorganizowanej przez w/w świadka; Kształtując wymiar kary Sąd<em> <!-- --> meriti</em> wyszedł poza ramy sędziowskiego wymiaru kary określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1)">art. 53 § 1 k.k.</a>, które wskazują na potrzebę zapobiegawczego i wychowawczego oddziaływania kary w stosunku do skazanego, w sytuacji gdy, jak sam zauważył Sąd<em> <!-- --> meriti</em> na stronie 93 uzasadnienia wyroku <em> <!-- -->...Okolicznością łagodzącą jest dotychczasowa niekaralność <span class="anon-block">K. R.</span> oraz fakt, że pomimo upływu ponad 10 lat od popełnienia przestępstwa, <span class="anon-block">K. R.</span> nie wszedł w konflikt z prawem karnym. Sąd doszedł do przekonania, że przedmiotowe przestępstwo było w życiu oskarżonego jedynie incydentem, który więcej się nie powtórzy...,</em> co wyklucza potrzebę wymierzenia wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności w wymiarze aż 3 lat bez warunkowego jej zawieszenia; wymierzona oskarżonemu kara 3 lat pozbawienia wolności narusza zasadę wewnętrznej sprawiedliwości wyroku, skoro pomimo krótkiego i jednorazowego oskarżonego w przestępczym procederze, braku udziału w bezpośrednim przemycie i handlu narkotykami, braku czerpania korzyści finansowych z przestępstwa, faktu dotychczasowej niekaralności, została wobec niego wymierzona kara najsurowsza na tle kar wymierzonych innym oskarżonym;</p> <p>2. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427 § 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie prawa materialnego, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 19;art. 19 § 2)">art. 19 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 1;art. 60 § 6;art. 60 § 6 pkt. 2)">art. 60 § 1 i § 6 pkt 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a> poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie nadzwyczajnego złagodzenia kary wymierzonej oskarżonemu <span class="anon-block">K. R.</span>, w sytuacji gdy, wobec treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 19;art. 19 § 2)">art. 19 § 2 k.k.</a> Sąd<em> <!-- --> meriti</em> mógł orzec wobec oskarżonego karę z nadzwyczajnym złagodzeniem jej wykonania tj. karę 2 lat pozbawienia wolności warunkowo zawieszonej na okres 5 lat próby; kara ta w świetle zarzutu sformułowanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53 pkt. 2;art. 19 pkt. 1)">punkcie II 1</a> jawi się czyniąca zadość prawu materialnemu, wymogom sędziowskiego wymiaru kary określonym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> </p> <p>W oparciu o tak sprecyzowane zarzuty na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> wniósł o:</p> <ul> <li> <p>1.</p> <p>1.</p> <p>1.</p> <p>1.  uchylenie zaskarżonego wyroku, co do oskarżonego <span class="anon-block">K. R.</span> w zakresie przypisanego mu w punkcie II wyroku czynu i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Okręgowemu <span class="anon-block">w. W.</span>, VIII Wydział Karny do ponownego rozpoznania; <em> <!-- -->ewentualnie, w przypadku nieuwzględnienia zarzutów wskazanych w punkcie I apelacji</em> </p> <p>2.  o zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie II poprzez wymierzenie oskarżonemu <span class="anon-block">K. R.</span> kary 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby.</p> <p>3.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 169)">art. 169 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 3)">art. 427 § 3 k.p.k.</a> wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie w toku postępowania odwoławczego następujących dowodów:</p> <p>a.  Zwrócenie się do Prokuratury Okręgowej <span class="anon-block">W.</span> - <span class="anon-block">P.</span> o nadesłanie z akt prowadzonego postępowania przygotowawczego pod sygn. akt Ds. 95/10 zeznań świadka <span class="anon-block">G. S.</span> w części, w której dotyczą rozpoczęcia przemytu narkotyków przez tzw. Grupę <span class="anon-block">Ż.</span> (<span class="anon-block">J. W.</span>), a zwłaszcza <span class="anon-block">J. M. (1)</span> oraz dowodów, z których wynika, że w 1999 r. została znaleziona paczka narkotyków pochodzących z <span class="anon-block">B.</span> w okolicach miejscowości <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">W.</span> przez kierowcę TIRa celem ustalenia daty rozpoczęcia przemytu narkotyków i zakwestionowania udziału oskarżonego <span class="anon-block">K. R.</span> w nawiązaniu przestępczych kontaktów przez <span class="anon-block">J. M. (1)</span> ze stroną <span class="anon-block">(...)</span>;</p> <p>b.  Dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z uzupełniających zeznań świadka <span class="anon-block">G. S.</span> na w/w/ okoliczności.</p> </li> </ul> <p>Przedmiotowa apelacja została uzupełniona w dniu 31 lipca 2012 r.</p> <p>W uzupełnieniu obrońca precyzując treść pkt 1 lit. c apelacji stwierdził , iż fakt odbycia lotów samolotowych <span class="anon-block">K. R.</span> wraz z <span class="anon-block">J. M. (1)</span> nie udowadnia, że <span class="anon-block">K. R.</span> w jakikolwiek sposób przyczynił się do nawiązania przez <span class="anon-block">J. M. (1)</span> kontaktów z dostawcami heroiny z <span class="anon-block">B.</span>, tym bardziej, że sam świadek <span class="anon-block">M.</span> stwierdza, że pierwszy z wyjazdów miał charakter koleżeński i poniekąd biznesowy, a drugi miał miejsce prawdopodobnie po tzw. spotkaniu na <span class="anon-block">S.</span> w <span class="anon-block">W.</span>, kiedy to już doszło do określenia warunków dostaw heroiny z <span class="anon-block">B.</span>, co nastąpiło prawdopodobnie bez udziału <span class="anon-block">K. R.</span>. Dokumentacja od Straży Granicznej dowodzi tylko, że takie loty miały miejsce. Więc nie można wykluczyć , że <span class="anon-block">K. R.</span> spotkał się z <span class="anon-block">J. M. (1)</span> zupełnie przypadkowo na pokładzie samolotu.</p> <p>Cofnął zarzut naruszenia prawa materialnego dotyczący <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 19;art. 19 § 2)">art. 19 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 1;art. 60 § 6;art. 60 § 6 pkt. 1)">art. 60 § 1 i § 6 pkt 1</a>.</p> <p>W zakresie wniosków apelacji zmodyfikował dotychczasową treść w ten sposób, że:</p> <p>1.  wnosił o zmianę zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie <span class="anon-block">K. R.</span> od zarzucanego mu punkcie II wyroku czynu,</p> <p>2.  w przypadku nieuwzględnienia zarzutów wskazanych w punkcie I apelacji wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie II poprzez wymierzenie oskarżonemu <span class="anon-block">K. R.</span> kary 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby,</p> <p>3.  ewentualnie w razie stwierdzenia, że zgromadzony materiał dowodowy jest niewystarczający do rozstrzygnięcia kwestii odpowiedzialności karnej <span class="anon-block">K. R.</span> wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku, co do jego osoby w zakresie przypisanego mu w punkcie II wyroku czynu i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Okręgowemu <span class="anon-block">w. W.</span> <strong> <!-- --> VIII</strong> Wydział Karny do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">A. P.</span> </em> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 444;art. 425;art. 425 § 1;art. 425 § 2)">art. 444 oraz 425 § 1 i 2 k.p.k.</a> zaskarżył powyższy wyrok Sądu Okręgowego <span class="anon-block">w. W.</span> w części dotyczącej orzeczenia o karze na korzyść oskarżonego.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1;art. 427 § 2;art. 427 § 438;art. 427 § 438 pkt. 1)">art. 427§ 1 i 2 oraz 438 pkt 1 kpk</a> zaskarżonemu wyrokowi zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego poprzez naruszenie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 76;art. 76 § 1)">art. 76§1 kk</a> w zw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 106)">art.106 kk</a> poprzez ich niezastosowanie, które było obligatoryjne albowiem Sąd I instancji dysponował nieaktualną kartą karną oskarżonego i przyjął, iż w dacie wydania wyroku oskarżony był osoba karaną, a w rzeczywistości skazanie uległo zatarciu z mocy prawa w dniu 4 września 2011r., a więc jeszcze przed datą wydania wyroku i dlatego musi on być uważany za osobę niekaraną.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1;art. 427 § 2;art. 427 § 438;art. 427 § 438 pkt. 4)">art. 427 § 1 i 2 oraz 438 pkt 4 k.p.k.</a> zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność kary, wyrażającą się w wymierzeniu bezwzględnej kary pozbawienia wolności oskarżonemu, który jest niekarany, a ponadto był do niniejszej sprawy tymczasowo aresztowany od 19 listopada 2008 r. do 27 października 2009 r. doświadczając za swój czyn opisany w wyroku znacznej dolegliwości, a poza tym od popełnienia tego czynu minęło prawie 10 lat i wobec tego orzeczenie wobec oskarżonego kary o charakterze izolacyjnym przekracza - zdaniem obrony - stopień winy, a nadto nie może odegrać właściwej roli wychowawczej; natomiast orzeczenie kary grzywny w wysokości 200 stawek dziennych jest zbyt dotkliwe dla oskarżonego albowiem jego dochody miesięczne netto wynoszą 1500 zł i musi z nich, poza kosztami swej egzystencji, jeszcze płacić alimenty na swoje dziecko w wysokości 500 zł, a ponadto jego obecna partnerka jest w ciąży i po urodzeniu dziecka będzie miał dodatkowe wydatki uniemożliwiające uiszczenie orzeczonej kary grzywny.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427 § 1 k.p.k.</a> wniósł, aby Sąd Odwoławczy, korzystając z uprawnień przewidzianych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1;art. 437 § 2)">art. 437 § 1 i 2 k.p.k.</a>, zmienił zaskarżony wyrok, orzekając w części dotyczącej kary odmiennie co do istoty sprawy i warunkowo zawiesił wykonanie kary dwóch lat pozbawienia wolności wymierzonej <span class="anon-block">A. P.</span> przez Sąd Okręgowy, oznaczając okres próby stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 kk</a> i oddając ewentualnie oskarżonego pod dozór kuratora, a w zakresie kary grzywny orzekł ją na poziomie nie wyższym jak 100 stawek dziennych po 10 zł.</p> <p>Pismem z dnia 8 czerwca 2012 r. obrońca uzupełnił przedmiotową apelację w zakresie przesłanek przemawiających za warunkowym zawieszeniem orzeczonej kary 2 lat pozbawienia wolności, ewentualnie wymierzenie tej kary w mniejszym wymiarze z zastosowaniem środka probacyjnego wskazanego powyżej.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">J. T.</span> </em> </strong> na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 425;art. 425 § 1;art. 425 § 2;art. 425 § 3;art. 427;art. 427 § 1)">art. 425 § 1-3, art. 427 § 1 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 444)">art. 444 k.p.k.</a> zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego w części pkt V zaskarżonego wyroku w zakresie rozstrzygnięcia co do zarzucanego oskarżonemu czynu w pkt VI aktu oskarżenia na korzyść tego oskarżonego.</p> <p>Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:</p> <p>1.  naruszenie przepisów prawa procesowego mających istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> poprzez dowolną ocenę dowodów, prowadzącą do błędu w ustaleniach faktycznych wziętych za podstawę wyroku przez niesłuszne i sprzeczne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego przyjęcie, że materiał dowodowy dawał podstawę do uznania, iż oskarżony uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny w ilości łącznej nie mniejszej niż 12 kg i nie większej niż 33 kg.</p> <p>2.  naruszenie przepisów prawa procesowego mających istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla odpowiedzialności oskarżonego w sprawie i rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego.</p> <p>3.  naruszenie przepisów prawa procesowego mających istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 424 § 1 pkt 1 poprzez nieustosunkowanie się w uzasadnieniu wyroku do kwestii zawartych w wyroku tj. wskazania na podstawie jakich kryteriów przyjęto, iż oskarżony dopuścił się uczestniczenia w obrocie <strong> <!-- -->znaczną</strong> ilością narkotyków.</p> <p>4.  naruszenie prawa materialnego, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> przez błędne przyjęcie, iż oskarżony działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej.</p> <p>Na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427 § 1 k.p.k.</a> wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy Sądowi instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Obrońca oskarżonych: <span class="anon-block">R. K. (1)</span> i <span class="anon-block">A. G. (2)</span> </em> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 425;art. 425 § 1;art. 425 § 2)">art. 425 § 1 i 2 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 444)">art. 444 k.p.k.</a> zaskarżył wyrok w zakresie czynów opisanych w pkt VI i VIII na korzyść oskarżonych.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1;art. 427 § 2;art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 427 § 1 i 2 i art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.</a> zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:</p> <p>1) naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść orzeczenia, tj. naruszenie:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> poprzez rozstrzygnięcie istniejących wątpliwości, tj. rozbieżności w zeznaniach świadka koronnego na niekorzyść oskarżonego <span class="anon-block">R. K. (1)</span> oraz poprzez procedowanie charakteryzujące się przełamaniem zasady domniemania niewinności i przyjęcia a priori winy oskarżonych <span class="anon-block">R. K. (1)</span> i <span class="anon-block">A. G. (2)</span>, mimo iż Sąd powziął wątpliwości co do treści ustaleń faktycznych, tj. zauważył niekonsekwencje w zeznaniach świadka koronnego m.in. co czasookresu działalności oskarżonych, co do częstotliwości zarzucanego oskarżonym czynu, jednorazowej ilości kupowanych narkotyków itp. jednak nie usunął - mimo możliwości - swych wątpliwości na korzyść oskarżonych.</p> <p>- przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 7;art. 410)">art. 4, art. 7 i art. 410 k.p.k.</a> polegającej na jednostronnej i niekorzystnej dla oskarżonych <span class="anon-block">R. K. (1)</span> i <span class="anon-block">A. G. (2)</span> ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego; poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, szczególnie przy zbyt życzliwej ocenie zeznań świadka koronnego, oraz oparcie się przy wydaniu wyroku głównie na zeznaniach świadka koronnego i nie wzięcie pod uwagę licznych rozbieżności w kolejnych wersjach tych zeznań, a także niewzięcie pod uwagę tych części wyjaśnień oskarżonych i zeznań świadków, które przemawiały na korzyść oskarżonych <span class="anon-block">R. K. (1)</span> i <span class="anon-block">A. G. (2)</span>,</p> <p>- przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 2;art. 413 § 2 pkt. 1)">art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.</a> poprzez nie uwzględnienie w opisie czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 kk</a> zarzucanego oskarżonemu <span class="anon-block">R. K. (1)</span>, iż przestępstwo zostało przecież popełnione we współsprawstwie ze <span class="anon-block">S. S. (1)</span> oraz nieustalonym mężczyzną o <span class="anon-block">ps. (...)</span>. Sąd w opisie czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> zarzucanego <span class="anon-block">R. K. (1)</span> wskazując na „wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami", nie uwzględnił współsprawstwa z <span class="anon-block">L. K.</span>. Sąd również nie uzasadnił tak wprowadzonej zmiany opisu czynu;</p> <p>- przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 182;art. 182 § 3)">art. 182 § 3 k.p.k.</a> wyrażające się w tym, że świadkowie świadka <span class="anon-block">M. Z.</span>, <span class="anon-block">K. J.</span> odmówili - po pouczeniu ich przez Sąd - składania zeznań w tej sprawie, podczas gdy uprawnienie to im nie przysługiwało. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 182;art. 182 § 3)">Art. 182 § 3 k.p.k.</a> ustanawia wyjątek od obowiązku zeznawania w sprawie. Uprawnienie to przysługuje świadkowi, który w innej toczącej się sprawie jest oskarżony o współudział w przestępstwie objętym postępowaniem (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2003 r., IV KK 14/2003), zaś ww. świadkowie nie byli oskarżeni o współudział z oskarżonymi w sprawie VIII K 249/09;</p> <p>2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, wynikający z przyjęcia, że oskarżony <span class="anon-block">R. K. (1)</span> dokonał przypisanego mu w przestępstwa w punkcie XIV aktu oskarżenia mimo braku wystarczających i wiarygodnych dowodów na poparcie tej tezy, tym bardziej, że ślady zabezpieczone w pojeździe (ślad linii papilarnych oraz ślad zapachowy), które mogłyby potwierdzić niewinność bądź winę oskarżonego, zaginęły w trakcie ich przechowywania. Poza tym ustalenia Sądu w zakresie ww. czynu są sprzeczne, bowiem Sąd przyjął, iż zabezpieczenia w samochodzie oskarżony pokonał otwierając drzwi narzędziem, tzw. łamakiem i uruchamiając silnik wyłamując stacyjkę, obudowę kierownicy i spinając kable, przy czym zdaniem Sądu drzwi pojazdu pozostały nieuszkodzone. Ponadto Sąd przyjął, iż to oskarżony był pomysłodawcą kradzieży samochodu, podczas gdy <span class="anon-block">S. S. (1)</span> na rozprawie w dniu 16 września 2010 roku zeznaje, że „...zadzwonił do <span class="anon-block">Ł.</span> lub do <span class="anon-block">K.</span>, nie pamiętam do którego z nich, że stoi taki <span class="anon-block">M.</span> i oni przyjechali ...", zaś w dniu 23 marca 2005 roku, wskazuje, że „wspólnie z <span class="anon-block">R. K. (2)</span> i <span class="anon-block">K.</span> ukradliśmy z <span class="anon-block">ul. (...)</span>". Jedynym zatem bezpośrednim dowodem wskazującym, że oskarżony brał udział w kradzieży samochodu <span class="anon-block">M. (...)</span> są zeznania świadka koronnego, pozostali świadkowie przesłuchani na tę okoliczność opisali sposób kradzieży i odnalezienia samochodu marki <span class="anon-block">M. (...)</span>.</p> <ul> <li> <p>3)  błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść orzeczenia, będący po części następstwem zarzuconych powyżej naruszeń prawa procesowego, polegający na uznaniu oskarżonych <span class="anon-block">R. K. (1)</span> i <span class="anon-block">A. G. (2)</span> winnymi popełnienia czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, pomimo braku podstaw dowodowych. Jedynym bezpośrednim dowodem potwierdzającym treść zarzutów są zeznania świadka koronnego. Pozostałe dowody są dowodami osobowymi pośrednimi.</p> <p>4)  błąd w ustaleniach faktycznych poprzez sprzeczność w jaką popadł Sąd wymierzając karę oskarżonym za przestępstwo uczestniczenia w obrocie środkami odurzającymi. Sąd wymierzył karę na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 ()">ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 roku</a> lecz w wymiarze przewidzianym przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970750468" title="Ustawa z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 1997 r. Nr 75, poz. 468 ()">ustawę o przeciwdziałaniu narkomanii z 24 kwietnia 1997 roku</a>.</p> </li> </ul> <p>Podnosząc powyższe zarzuty, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1;art. 437 § 2)">art. 437 § 1 i 2 k.p.k.</a> wniósł o:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>zmianę wyroku w zaskarżonej części i o uniewinnienie oskarżonych <span class="anon-block">R. K. (1)</span> i <span class="anon-block">A. G. (2)</span>,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy.</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>wskazując zaś na zarzut z pkt 3 i 4 wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku (w przypadku nieuwzględnienia wniosku o uniewinnienie) w części dotyczącej zarzucanego <span class="anon-block">R. K. (1)</span> czynu opisanego w punkcie XIII aktu oskarżenia przez zakwalifikowanie go jako posiadania środków odurzających tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970750468" title="Ustawa z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 1997 r. Nr 75, poz. 468 (art. 43;art. 43 ust. 1)">art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> i wymierzenie <span class="anon-block">R. K. (1)</span> za ww. czyn zarzucany kary pozbawienia wolności z dobrodziejstwem warunkowego zawieszenia jej wykonania.</p> </dd> </dl> <p>W razie niepodzielenia przez Sąd Apelacyjny powyższych zarzutów dotyczących uniewinnienia oskarżonych, wniósł o obniżenie orzeczonej kary z powodu jej rażącej niewspółmierności (z uwagi chociażby na znaczny upływ czasu od chwili popełnienia przypisywanych oskarżonym przestępstw) i orzeczenie obniżenia kar jednostkowych orzeczonych za poszczególne czyny i pełne zastosowanie zasady absorpcji w odniesieniu do oskarżonego <span class="anon-block">R. K. (1)</span>, a w stosunku do obydwu oskarżonych warunkowe zawieszenie wykonania kary nawet na najdłuższy, prawem przewidziany, okres.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">M. J. (1)</span> </em> </strong> zaskarżyła powyższy wyrok w części tj. w pkt IX tego wyroku w zakresie uznania oskarżonego za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XVI aktu oskarżenia.</p> <p>Zaskarżonemu wyrokowi na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427 § 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.</a> zarzuciła:</p> <p>I.  obrazę przepisów postępowania karnego mającą bezpośredni wpływ na treść wydanego orzeczenia, a w szczególności przepisu: <em> <!-- --> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> </em> naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów przez dokonanie oceny materiału dowodowego w sposób dowolny niezgodny z zasadami logicznego myślenia</p> <p>II.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, a polegający na ustaleniu, że oskarżony był pomysłodawcą napadu na jubilerkę <span class="anon-block">I. P.</span>, pomimo tego, nie ma żadnego dowodu potwierdzającego zeznania świadka koronnego w tym zakresie, a wiedza o działalności jubilerki była powszechna.</p> <p>Wnosiła o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego <span class="anon-block">M. J. (1)</span> od zarzucanego mu w punkcie XVI aktu oskarżenia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 298;art. 298 § 1)">art. 298 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Zasadna w całości okazała się apelacja obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">M. J. (1)</span>, zasadna w części apelacja obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">K. R.</span>, zaś pozostałe apelacje wniesione przez obrońców oskarżonych <span class="anon-block">A. P.</span>, <span class="anon-block">J. T.</span>, <span class="anon-block">A. G. (2)</span> i <span class="anon-block">R. K. (1)</span> nie zasługiwały na uwzględnienie.</strong> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">K. R.</span>.</span> </p> <p>Całkowicie trafny okazał się zarzut dotyczący rażącej niewspółmierności kary zawarty w pkt II omawianej apelacji i wnioski końcowe odnoszące się do kwestii wymiaru kary zawarte w pkt 2 apelacji oraz jej uzupełnieniu.</p> <p>Z tej części pisemnych motywów zaskarżonego wyroku, która poświęcona jest kwestii wymiaru kary orzeczonej wobec <span class="anon-block">K. R.</span> wynika, że Sąd Okręgowy oprócz okoliczności obciążających wymienionych na str. 92 uzasadnienia, dostrzegł także okoliczności łagodzące w tym dotychczasową niekaralność oskarżonego i uznał, że przedmiotowe przestępstwo było w życiu <span class="anon-block">K. R.</span> jedynie incydentem, który więcej się nie powtórzy.</p> <p>Sąd Apelacyjny podzielając w pełni powyższe stwierdzenie, uznał w kontekście zawartych w pkt II 1 przedmiotowej apelacji trafnych argumentów obrońcy, że owo przekonanie Sądu meriti nie znalazło należytego odzwierciedlenia przy orzekaniu kary wobec tego oskarżonego, zarówno w zakresie jej wymiaru jak i rodzaju. Faktem jest, że Sąd Okręgowy orzekł wobec oskarżonego karę w dolnej granicy ustawowego zagrożenia określonego w art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, ale uznać należy, że pomimo tego orzeczona w takim minimalnym ustawowym wymiarze 3 lat bezwzględnego pozbawienia wolności jest karą niewspółmiernie surową w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> </p> <p>Obrońca oskarżonego zasadnie podniósł w swojej apelacji, że orzeczona przez Sąd meriti kara jest niewspółmierna do stopnia winy, okoliczności popełnienia przestępstwa, tj. faktu, że proceder przestępczy trwał jedynie jeden miesiąc, że oskarżony był jedynie pomocnikiem, nie uczestniczył w organizowaniu przemytu narkotyków i poza jednorazowym spotkaniem w <span class="anon-block">B.</span> oraz w <span class="anon-block">W.</span>, nie nadzorował i nie interesował się działalnością przestępczą, a w konsekwencji nie miał wiedzy i świadomości w zakresie rozmiarów popełnionego przestępstwa, nie uzyskał z tego przestępstwa żadnych korzyści, zaś po popełnieniu czynu zabronionego nie wszedł ponownie w konflikt z prawem i starał się zadośćuczynić społecznemu poczuciu sprawiedliwości.</p> <p>Mając powyższe na uwadze w tym w szczególności postawę oskarżonego po popełnieniu czynu zabronionego Sąd Apelacyjny zastosował wobec <span class="anon-block">K. R.</span> nadzwyczajne złagodzenie kary i w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 60;art. 60 § 2;art. 60 § 2 pkt. 2)">art. 60 § 2 pkt 2 k.p.k.</a> obniżył orzeczoną karę do lat 2.</p> <p>Jednocześnie Sąd odwoławczy uznał, że z uwagi na dodatnią prognozę wobec oskarżonego, którą stwierdził także Sąd Okręgowy, wynikającą chociażby z faktu, że przez ponad 10 lat oskarżony nie wszedł ponownie w konflikt z prawem, zaś czyn który popełnił był incydentem, który się więcej nie powtórzył, orzeczoną wobec <span class="anon-block">K. R.</span> karę 2 lat pozbawienia wolności warunkowo zawieszono, ustalając okres próby na okres lat 5.</p> <p>Sąd Apelacyjny uznał, że tak orzeczona kara jest adekwatna do stopnia winy oskarżonego i spełnia pozostałe dyrektywy wymiaru kary określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> </p> <p>Nie zasługiwały natomiast na uwzględnienie pozostałe zarzuty zawarte w omawianej apelacji i dotyczące obrazy przepisów prawa procesowego i błędów w ustaleniach faktycznych (pkt I 1-3 apelacji).</p> <p>Zdaniem Sądu odwoławczego Sąd Okręgowy nie dopuścił się obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> bowiem dokonana przez ten Sąd ocena dowodów mających zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia kwestii winy oskarżonego w zakresie przypisanego mu czynu nie nosi cech dowolności, nie zawiera błędów natury faktycznej i logicznej a w związku z tym brak było podstaw do jej zakwestionowania.</p> <p>Należy również stwierdzić, że w realiach faktycznych i dowodowych niniejszej sprawy, gdy na podstawie zeznań świadków <span class="anon-block">S. S. (1)</span> i <span class="anon-block">J. M. (1)</span> możliwe było dokonanie jednoznacznych i stanowczych ustaleń faktycznych dotyczących czynu przypisanego <span class="anon-block">K. R.</span> (pkt II wyroku), nie było w ogóle potrzeby aby sięgać po regułę zawarta w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> Dlatego też chociażby z tego względu zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> uznać należy za bezzasadny.</p> <p>Skoro zatem Sąd meriti nie naruszył przepisów postępowania dotyczących sfery gromadzenia i oceny dowodów to uznać również należy, że dokonane w odniesieniu do czynu przypisanego <span class="anon-block">K. R.</span> ustalenia faktyczne są prawidłowe, znajdują bowiem pełne oparcie w materiale dowodowym niniejszej sprawy.</p> <p>Zdaniem Sądu odwoławczego podniesione w pkt 1 a, b, c, d oraz pkt 2 i 3 okoliczności i argumenty mają charakter wyłącznie polemiczny i w związku z tym Sąd Apelacyjny nie widzi potrzeby aby w sposób szczegółowy dokonywać ich analizy w sytuacji gdy Sąd Okręgowy na str. 15-29 dokonał wszechstronnej, wnikliwej analizy wszystkich istotnych dowodów i wyprowadził z tej oceny trafne i logiczne wnioski.</p> <p>Dokonana w tej części pisemnych motywów zaskarżonego wyroku przez Sąd meriti analiza i ocena dowodów zasługuje na pełną akceptację Sądu odwoławczego i brak jest podstaw do jej podważenia przez argumenty podniesionej w omawianej apelacji.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">A. P.</span> </span> </p> <p>Przedmiotową apelację w której zarzucono obrazę prawa materialnego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 76;art. 76 § 1)">art. 76 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 106)">art. 106 k.k.</a> poprzez niezastosowanie tych przepisów oraz postawiono zarzut rażącej niewspółmierności kary nie jest zasadna i na uwzględnienie nie zasługiwał zawarty w niej wniosek o warunkowe zawieszenie orzeczonej kary 2 lat pozbawienia wolności i obniżenie wymiaru kary grzywy.</p> <p>Należy przyznać rację skarżącemu jedynie w zakresie bezpodstawnego uznania przez Sąd meriti za okoliczność obciążającą, dotychczasowej karalności <span class="anon-block">A. P.</span> w sytuacji, gdy przed datą wydania wyroku tj. 25 listopada 2011 r. skazanie oskarżonego uległo zatarciu a więc jak wynika z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 106)">art. 106 k.k.</a> oraz z przytoczonego w przedmiotowej apelacji orzecznictwa Sądu Najwyższego uważa się je za niebyłe.</p> <p>W takiej sytuacji Sąd pierwszej instancji nie miał żadnych podstaw aby wskazywać na str. 94 uzasadnienia, że oskarżony był wcześniej karany i że stanowi to jedną z okoliczności obciążających. Nie oznacza to jednak, że powyższa okoliczność miała decydujące znaczenie przy ustaleniu wymiaru i rodzaju kary orzeczonej wobec <span class="anon-block">A. P.</span>.</p> <p>Z tej części pisemnych motywów zaskarżonego wyroku, która odnosi się do tego zagadnienia wynika bowiem, że Sąd Okręgowy miał na uwadze okoliczności zarówno obciążające jak i łagodzące dotyczące tego oskarżonego i nie można uznać, że orzeczone wobec tego oskarżonego kary pozbawienia wolności i grzywny noszą cechy rażącej surowości i nie uwzględniają dyrektyw wymiaru kary określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> </p> <p>Zdaniem Sądu Apelacyjnego podniesione w apelacji jak również w jej uzupełnieniu argumenty nie są przekonujące i nie mogą stanowić wystarczającej podstawy do zmiany wyroku i złagodzenia orzeczonych kar poprzez warunkowe zawieszenie orzeczonej kary 2 lat pozbawienia wolności i obniżenia wymiaru kary grzywny.</p> <p>Należy mieć bowiem na uwadze fakt, że oskarżonemu <span class="anon-block">P.</span> przypisano popełnienie przestępstwa w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w warunkach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> a zatem czynu cechującego się znacznym stopniem społecznej szkodliwości chociażby z uwagi na znaczną ilość środków odurzających w postaci heroiny i kokainy w których obrocie uczestniczył oskarżony.</p> <p>Nie można zatem zgodzić się ze stwierdzeniem autora apelacji, że, jest wielce prawdopodobne, że gdyby Sąd meriti uznał oskarżonego za niekaranego, to orzekłby karę nieizolacyjną. Nie może mieć również istotnego znaczenia dla określenia rodzaju i wymiaru kary fakt, że czyn przypisany oskarżonemu został popełniony 10 lat temu.</p> <p>Na akceptację nie zasługują również argumenty skarżącego zawarte w uzupełnieniu apelacji a w szczególności dotyczące kwestii zastosowania przepisu ustawy względniejszej dla sprawcy.</p> <p>Należy bowiem stwierdzić, że w dacie wydawania wyroku przez Sąd I instancji zagrożenie ustawowe określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970750468" title="Ustawa z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 1997 r. Nr 75, poz. 468 (art. 43;art. 43 ust. 1;art. 43 ust. 3)">art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> było identyczne jak w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56 ust. 3)">ust. 3</a> „podlega grzywnie i karze pozbawienia wolności do lat 10”). Zatem zadnie zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> Sąd zastosował ustawę nową.</p> <p>Natomiast zmiana art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i podwyższenie ustawowego zagrożenia za ten czyn od 2 do 12 lat pozbawienia wolności nastąpiło po wejściu w życie ustawy z 1 kwietnia 2011 r. (Dz. U. z 2011 r. Nr 117, poz. 678) i miało to miejsce w dniu 9 grudnia 2011 r. a zatem po wydaniu wyroku przez Sąd Okręgowy.</p> <p>Należy zatem uznać, dywagacje obrońcy oskarżonego dotyczące tego zagadnienia i zawarte w uzupełnieniu apelacji są całkowicie bezprzedmiotowe, bowiem skarżący nie uwzględnił w swoich rozważaniach daty wejścia wspominanej ustawy w życie.</p> <p>Reasumując dokonane w tym zakresie rozważania stwierdzić należy, że brak było podstaw do zmiany wyroku w zakresie dotyczącym oskarżonego <span class="anon-block">A. P.</span>.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">J. T.</span>.</span> </p> <p>Za całkowicie bezpodstawny uznać należy zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, który miał skutkować błędnym ustaleniem, że oskarżony uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny w liści łącznej nie mniejszej niż 12 kg i nie większej niż 33 kg.</p> <p>Nie są zasadne również pozostałe zarzuty dotyczące obrazy prawa procesowego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">424 k.p.k.</a> chociażby z tego względu, że obrońca w żaden sposób nie wykazał wpływu rzekomej obrazy tych przepisów na treść wyroku do czego zobowiązuje go treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> </p> <p>Natomiast za wewnętrznie sprzeczny z treścią pozostałych zarzutów należy uznać określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65 § 1 pkt. 4)">pkt 4</a> omawianej apelacji w którym zarzucono obrazę prawa materialnego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> Zatem mając na uwadze chociażby treść i rodzaj wymienionych zarzutów należy uznać, że przedmiotowa apelacja jest w znacznej części wadliwa ze względów formalnych.</p> <p>Nie można bowiem w zakresie tego samego czynu kwestionować jednocześnie dokonanych przez Sąd ustaleń faktycznych – co czyni skarżący chociażby w zarzucie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5 § 424 pkt. 1)">pkt 1</a>, jak również de facto poprzez podniesienie zarzutów obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2;art. 5 § 424)">art. 5 § 2 i 424 k.p.k.</a>, a jednocześnie stawiać zarzutu obrazy prawa materialnego określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5 pkt. 4)">pkt 4</a>.</p> <p>Jest bowiem oczywiste i wynika to z utrwalonego w tym zakresie orzecznictwa zarówno Sądu Najwyższego jak i Sądów Apelacyjnych, że zarzut obrazy prawa materialnego jest aktualny dopiero wówczas, gdy skarżący nie kwestionuje dokonanych przez Sąd ustaleń faktycznych. Odnosząc się zaś do tak podstawowych zarzutów należy stwierdzić, że Sąd meriti dokonał oceny zebranych w sprawie dowodów odnoszących się do czynów przypisanych <span class="anon-block">J. T.</span> (czyny z pkt VI, VII i VIII aktu oskarżenia), która nie nosi cech dowolności, nie zawiera błędów natury faktycznej i logicznej oraz zgodna jest z zasadami logiki, wiedzy i doświadczenia życiowego.</p> <p>Zważyć także należy, że z treści zarzutu dotyczącego obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> nie wynika w żaden sposób, który konkretnie dowód czy dowody zostały przez Sąd ocenione w sposób dowolny naruszający zasadę określoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> </p> <p>Z uzasadnienia apelacji należy jedynie domniemywać, że skarżący kwestionuje sposób oceny zeznań świadka <span class="anon-block">S. S. (1)</span>, ale również w uzasadnieniu nie wskazano konkretnie w jakim zakresie ocena tego dowodu jest kwestionowana. Taki sposób redakcji omawianego środka zaskarżenia utrudnia Sądowi odwoławczemu merytoryczne i szczegółowe odniesienie się do zawartych w apelacji zarzutów.</p> <p>Należy zatem odnieść się w tym miejscu do rozważań Sądu Okręgowego zawartych na str. 36-42 uzasadnienia wyroku i dotyczących sprawstwa tego oskarżonego w zakresie przypisanych mu czynów określonych w pkt VI, VII i VIII aktu oskarżenia).</p> <p>Z treści powyższych rozważań Sądu meriti wynika, że Sąd oparł swoje ustalenia na wyjaśnieniach oskarżonego, który częściowo przyznał się do popełnienia czynu z pkt VI aktu oskarżenia i przyznał się do popełnienia czynów z pkt VII i VIII aktu oskarżenia oraz na zeznaniach świadka <span class="anon-block">S. S. (1)</span>.</p> <p>Dokonana w tej części uzasadnienia analiza i ocena dowodów jest wnikliwa wszechstronna i w żadnym stopniu nie nosi cech dowolności a zatem zasługuje w pełni na aprobatę ze strony Sądu odwoławczego.</p> <p>Mając zaś na uwadze treść wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań <span class="anon-block">S. S. (1)</span> nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, że doszło w niniejszej sprawie do obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> </p> <p>Należy w tym miejscu podkreślić, że również z treści zarzutu zawartego w pkt 2 apelacji nie wynika jakie konkretnie wątpliwości zostały rozstrzygnięte na niekorzyść oskarżonego.</p> <p>Nie wynika to również wprost z uzasadnienia apelacji, gdzie przedstawione są wątpliwości skarżącego dotyczące ilości narkotyków w których obrocie uczestniczył oskarżony. Należy zatem stwierdzić, że skoro Sąd orzekający dysponował dowodami i zeznaniami świadka <span class="anon-block">S. S. (1)</span>, które to dowody pozwoliły Sądowi na dokonanie jednoznacznych i stanowczych ustaleń faktycznych dotyczących czynów przypisanych temu oskarżonemu to nie było żadnej podstawy aby sięgać po regułę zawartą w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>, gdyż tego rodzaju wątpliwości w tym zakresie nie występowały. Kwestia kwalifikacji prawnej czynów przypisanych <span class="anon-block">J. T.</span> w tym także ilość narkotyków w których obrocie uczestniczył oskarżony została przez Sąd meriti rozważona na str. 84-87 uzasadnienia wyroku i przytoczone tam argumenty są logiczne i przekonywujące i zasługują na aprobatę Sądu Apelacyjnego.</p> <p>Jako całkowicie bezzasadny w takiej sytuacji należy określić zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> bowiem uzasadnienie wyroku sporządzone przez Sąd Okręgowy spełnia wszystkie wymogi określone w tym przepisie i co najistotniejsze w pełnym zakresie umożliwia dokonanie instancyjnej kontroli zaskarżonego wyroku.</p> <p>Za całkowicie chybiony i mający charakter wyłącznie polemiczny należy uznać zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 k.k.</a> Nie można zgodzić się ze stwierdzeniem autora apelacji, że na gruncie powyższej sprawy brak jest elementów koniecznych do przyjęcia, że <span class="anon-block">J. T.</span> w zakresie czynu określonego w pkt VI aktu oskarżenia działał w warunkach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> </p> <p>Argumenty skarżącego ograniczają się w tym zakresie w istocie do teoretycznych rozważań dotyczących działania zorganizowanej grupy przestępczej i przytoczenia orzeczenia Sądu Apelacyjnego w Krakowie.</p> <p>Z powyższych względów Sąd Apelacyjny uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku końcowego zawartego w przedmiotowej apelacji tj. uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p>Sąd Apelacyjny nie znalazł również podstaw aby zmienić z urzędu wyrok w zakresie orzeczonych wobec <span class="anon-block">J. T.</span> kar jednostkowych, czy też kary łącznej.</p> <p>Orzeczona wobec tego oskarżonego kara pozbawienia wolności w wymiarze 3 lat oraz kara grzywny nie noszą cech rażącej surowości i uwzględniają dyrektywy wymiaru kar określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonych: <span class="anon-block">A. G. (2)</span> i <span class="anon-block">R. K. (1)</span>.</span> </p> <p>Przed merytorycznym odniesieniem się do poszczególnych kwestii podniesionych w przedmiotowej apelacji należy poczynić kilka uwag wstępnych a mianowicie, że część zarzutów (obraza <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 2;art. 413 § 2 pkt. 1)">art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 182;art. 182 § 3)">art. 182 § 3 k.p.k.</a>) została zupełnie pominięta w jej uzasadnieniu, co utrudnia Sądowi odwoławczemu merytoryczne odniesienie się do treści tych zarzutów. Ponadto zarzucając Sądowi obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 2;art. 413 § 2 pkt. 1)">art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 182;art. 182 § 3)">182 <br/>§ 3 k.p.k.</a> czyli przeprowadzenie postępowania, to zgodnie z treścią zawartą w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2</a> skarżący powinien wykazać wpływ obrazy tych przepisów na treść wyroku, czego w żaden sposób nie uczyniono ani w treści tych zarzutów ani w uzasadnieniu apelacji.</p> <p>Należy także zauważyć, że z petitum omawianej apelacji wynika wprawdzie, że jej autor zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego w zakresie czynów opisanych w pkt V i VIII na korzyść „odpowiednio oskarżonych <span class="anon-block">R. K. (1)</span> i <span class="anon-block">A. G. (2)</span> w całości” ale jednocześnie z treści zarzutów zawartych w pkt 3 i 4, z wniosku końcowego (trzeciego w kolejności) oraz z zarzutu rażącej niewspółmierności kary wynika, że obrońca obu ww. oskarżonych nie jest stanowczy i konsekwentny w swoich twierdzeniach skoro w zarzutach zawartych w pkt 1 i 2 podważa popełnienie przez <span class="anon-block">A. G. (2)</span> i <span class="anon-block">R. K. (1)</span> przypisanych im czynów a jednocześnie w uzasadnieniu na str. 8 kwestionuje dokonana przez Sąd meriti kwalifikację prawną czynu z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, twierdząc, że czyn oskarżonego <span class="anon-block">R. K. (1)</span> należało zakwalifikować jako typ podstawowy określony w ust. 1 art. 56 ustawy po przyjęciu, że <span class="anon-block">R. K. (1)</span> działał wspólnie i w porozumieniu z bratem <span class="anon-block">L. K.</span>.</p> <p>Nie wiadomo także jak należy rozumieć zarzut zawarty w pkt 4 petitum apelacji, który został określony jako błąd w ustaleniach faktycznych, ale z jego treści oraz z argumentów zawartych w końcowej części uzasadnienia a odnoszących się do przedmiotowego zarzutu wynika, że w istocie skarżący kwestionuje zastosowane przepisy prawa materialnego.</p> <p>Nie wiadomo jednak na jakiej podstawie obrońca oskarżonych twierdzi, i co ma oznaczać treść zarzutu, że „Sąd wymierzył karę na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 ()">ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.</a> lecz w wymiarze przewidzianym przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970750468" title="Ustawa z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 1997 r. Nr 75, poz. 468 ()">ustawę o przeciwdziałaniu narkomanii z 24 kwietnia 1997 r.</a>” w sytuacji gdy z treści wyroku w sposób jednoznaczny wynika, że podstawą skazania był <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z 29 lipca 2005 r.</a>, zaś podstawą wymiaru kary art. 56 ust. 3 tej ustawy.</p> <p>Należy już w tym miejscu podkreślić, że w dacie orzekania przez Sąd pierwszej instancji tj. 25 listopada 2011 r. zagrożenie ustawowe za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> było identyczne jak w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970750468" title="Ustawa z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 1997 r. Nr 75, poz. 468 (art. 43;art. 43 ust. 1;art. 43 ust. 3)">art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, a zatem Sąd Okręgowy zasadnie zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> zastosował ustawę nową. Ponadto powyższa kwestia została już wcześniej zmieniona w odniesieniu do apelacji obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">A. P.</span>.</p> <p>Odnosząc się zatem do treści zarzutów zawartych w omawianej apelanci uznać należy za całkowicie chybione zarzuty obrazy przepisów postępowania tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2;art. 5 § 4;art. 5 § 7;art. 5 § 410)">art. 5 § 2, 4, 7 i 410 k.p.k.</a> oraz mający wynikać z obrazy tych przepisów błąd w ustaleniach faktycznych.</p> <p>Z treści zarzutu obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> wynika, że skarżący dopatruje się naruszenia zasady <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> w rozstrzygnięciu istniejących rozbieżności w zeznaniach świadka koronnego na niekorzyść oskarżonego <span class="anon-block">R. K. (1)</span> oraz „przyjęcie a priori winy oskarżonych <span class="anon-block">R. K. (1)</span> i <span class="anon-block">A. G. (2)</span>, mimo, iż Sąd powziął wątpliwości co do treści ustaleń faktycznych”.</p> <p>Tego rodzaju twierdzenie skarżącego uznać należy za całkowicie błędne skoro dopatruje się on naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> tylko dlatego, że zeznania świadka koronnego nie były konsekwentne (co zostało zauważone przez Sąd). skoro jednak sam autor apelacji na str. 5 apelacji, sam stwierdza, że „Sąd również te niespójności zauważył i w przypadku <span class="anon-block">A. G. (2)</span> przyjął <span class="underline"> <!-- -->najkorzystniejszą</span> dla niego wersję” to w takiej sytuacji nie sposób przyjąć że została naruszona zasada zawarta w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> i że nie dające się usunąć wątpliwości zostały rozstrzygnięte na niekorzyść oskarżonego.</p> <p>Z dalszej części rozważań autora niniejszej apelacji wynika jednak, że obrońca oskarżonych myli zasadę <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> z zasadą swobodnej oceny dowodów zawartą w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> </p> <p>Zdaniem Sądu Apelacyjnego nie doszło również do naruszenia zasady określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> w odniesieniu do czynów przypisanych oskarżonemu <span class="anon-block">R. K. (1)</span>.</p> <p>Argumenty zawarte na str. 7 apelacji należy w tym zakresie potraktować jako polemikę z dokonaną przez Sąd oceną zeznań świadka <span class="anon-block">S. S. (1)</span> i dokonanymi w oparciu m.in. o ten dowód ustaleniami faktycznymi. Rozważania Sądu meriti dotyczące czynów popełnionych przez <span class="anon-block">R. K. (1)</span> zawarte na str. 52-57, 88-89 są wnikliwe, logiczne i przekonujące.</p> <p>Wbrew twierdzeniom autora apelacji omówione w tej części uzasadnienia dowody a w szczególności zeznania <span class="anon-block">S. S. (1)</span> stanowiły wystarczająca podstawę do przyjęcia, że oskarżony <span class="anon-block">R. K. (1)</span> w latach 2000-2003 nabywał od niego narkotyki w ilości ustalonych w wyroku, oraz że popełnił czyn określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> </p> <p>Za całkowicie bezpodstawny uznać należy również zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 7;art. 410)">art. 4, 7 i 410 k.p.k.</a>, który w istocie polega wyłącznie na kwestionowaniu sposobu oceny uznać świadka koronnego <span class="anon-block">S. S. (1)</span>.</p> <p>Nie można bowiem zgodzić się z twierdzeniami skarżącego, że Sąd dokonał jednostronnej i niekorzystnej dla oskarżonych <span class="anon-block">R. K. (1)</span> i <span class="anon-block">A. G. (2)</span> oceny tego dowodu, skoro w innej części tej samej apelacji jej autor przyznaje, że Sąd dostrzegł rozbieżności w zeznaniach <span class="anon-block">S. S. (1)</span> i w zakresie oskarżonego <span class="anon-block">A. G. (2)</span> przyjął najkorzystniejszą dla niego wersje (str. 5).</p> <p>Zdaniem Sądu odwoławczego dokonana przez Sąd Okręgowy na str. 43-47 i 52-57 analiza i ocena dowodów odnosząca się do czynów przypisanych oskarżonym <span class="anon-block">R. K. (1)</span> i <span class="anon-block">A. G. (2)</span> jest wnikliwa, wszechstronna i nie nosi cech dowolności a zatem zasługuje na akceptacje, zaś argumenty autora apelacji nie podważają w żaden sposób dokonanej tam oceny dowodów.</p> <p>Obrońca oskarżonych nie wykazał bowiem, że dokonana przez Sąd meriti ocena dowodów w tym zeznań świadka koronnego zawiera błędy natury faktycznej lub logicznej bądź jest sprzeczna z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego.</p> <p>Odnosząc się zaś do zarzutów obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 2;art. 413 § 2 pkt. 1)">art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 182;art. 182 § 3)">182 § 3 k.p.k.</a>, które zostały całkowicie pominięte w uzasadnieniu apelacji stwierdzić należy jedynie, że Sąd odwoławczy nie dopatrzył się z urzędu wpływu rzekomej obrazy tych przepisów na treść wyroku, zaś autor apelacji nie wykazał w żaden sposób, że tego rodzaju wpływ na treść wyroku miał miejsce.</p> <p>W takiej zaś sytuacji nie było podstaw i potrzeby szerszego odnoszenia się do tego zagadnienia.</p> <p>Należy jedynie zauważyć, że Sąd Okręgowy orzekał w odniesieniu do oskarżonych w ramach określonych w akcie oskarżenia zarzutów i w żaden sposób nie wykroczył poza te granice.</p> <p>Sąd Apelacyjny nie znalazł również podstaw do zmiany wyroku odnośnie oskarżonych <span class="anon-block">A. G. (2)</span> i <span class="anon-block">R. K. (1)</span> w zakresie orzeczonych wobec nich kar.</p> <p>Argumenty skarżącego zawarte w końcowej części petitum apelacji mające wskazywać na rzekomo rażącą niewspółmierność kar ograniczają się bowiem w istocie do kwestii znaczenia upływu czasu od chwili popełnienia przypisanych tym oskarżonym czynów.</p> <p>Nie jest to jednak argument tak istotny i wystarczający aby uznać, że orzeczone wobec oskarżonych kary noszą cechy rażącej surowości.</p> <p>Autor apelacji w jej uzasadnieniu nie uzasadnia w żaden sposób swojego stanowiska i nie wskazuje innych okoliczności przemawiających za obniżeniem wymiaru orzeczonych wobec <span class="anon-block">A. G. (2)</span> i <span class="anon-block">R. K. (1)</span> kar pozbawienia wolności.</p> <p>Sąd odwoławczy uznał, że orzeczona wobec <span class="anon-block">A. G. (2)</span> kara 1 roku i 6 miesięcy, zaś wobec <span class="anon-block">R. K. (1)</span> kara łączna 2 lata pozbawienia wolności nie noszą cech rażącej surowości.</p> <p>Przy ich wymiarze Sąd meriti miał na uwadze wszystkie dyrektywy wymiaru kar określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> i uwzględnił w należyty sposób okoliczności zarówno łagodzące jak i obciążające dotyczące obu oskarżonych.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">M. J. (1)</span>.</span> </p> <p>Zasługiwał na uwzględnienie zawarty w przedmiotowej apelacji wniosek końcowy o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przypisanego mu czynu określonego w pkt XVI aktu oskarżenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a>, pomimo tego, że zarzuty obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i błędu w ustaleniach faktycznych zostały lakonicznie uzasadnione.</p> <p>Omawiana apelacja dotyka jednak istoty problemu jaki występuje w przedmiotowej sprawie a mianowicie ilości, charakteru dowodów odnoszących się do czynu przypisanego <span class="anon-block">M. J. (1)</span> oraz ich merytorycznej oceny przez pryzmat zasad zawartych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> </p> <p>W przeciwieństwie do pozostałych oskarżonych i przypisanych im czynów, zdaniem Sądu Apelacyjnego dokonana przez Sąd Okręgowy ocena dowodów odnosząca się do czynu określonego w pkt XVI aktu oskarżenia jest oceną dowolną, sprzeczną z zasadą zawartą w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zakresie w jakim Sąd ten uznał, że zebrane w sprawie dowody w sposób jednoznaczny świadczą o winie oskarżonego <span class="anon-block">M. J. (1)</span>. W istocie jedynym takim dowodem są zeznania <span class="anon-block">S. S. (1)</span>, bowiem <span class="anon-block">P. K.</span>, który przyznał, że wziął udział w kradzieży biżuterii wspólnie ze <span class="anon-block">S. S. (1)</span>, <span class="anon-block">R. S. (1)</span> i jeszcze jednym nieznanym mu mężczyzną nic nie wspomina o udziale w tym czynie <span class="anon-block">M. J. (1)</span>.</p> <p>Sąd odwoławczy pragnie wyraźnie zaznaczyć, że możliwe jest oczywiście ustalenie sprawstwa oskarżonego na podstawie nawet jednego dowodu, ale wówczas gdy na podstawie zeznań choćby jednego świadka, czy wyjaśnień oskarżonego można dokonać stanowczych i jednoznacznych ustaleń faktycznych odnośnie przebiegu zdarzenia, w tym także najistotniejszych elementów składających się na stronę przedmiotową i podmiotową danego czynu.</p> <p>W ocenie Sądu Apelacyjnego dokonanie tego rodzaju ustaleń w odniesieniu do udziału oskarżonego <span class="anon-block">M. J. (1)</span> w popełnieniu zarzucanego mu czynu w oparciu o dowody którymi dysponował Sąd, czyli praktycznie zeznania <span class="anon-block">S. S. (1)</span> nie było możliwe bez naruszenia zasady określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> </p> <p>Z rozważań Sądu wynika bowiem, że zeznania tego świadka na których oparł swoje ustalenia są niekonsekwentne chociażby odnośnie miejsca i sposobu dokonania przedmiotowego czynu związanego z zaborem torby ze złotą biżuterią należącą do <span class="anon-block">I. P.</span> a zatem wyłącznie na podstawie tego dowodu nie można było dokonać stanowczych ustaleń faktycznych odnośnie istotnych elementów związanych z kwestią winy oskarżanego <span class="anon-block">M. J. (1)</span>.</p> <p>Z rozważań Sądu meriti wynika ponadto, że Sąd ten nie był w stanie jednoznacznie ustalić, czy oskarżony był tego dnia tj. 16 marca 1999 r. w budynku Urzędu Gminy <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">W.</span> (str. 65 uzasadnienia). Pomimo tego Sąd meriti czyni rozważania i założenia które w sposób jednoznaczny naruszają zasadę <em> <!-- -->in dubio pro reo</em>, a mianowicie, że „Dla przekazania zatem <span class="anon-block">R. S. (1)</span> w dniu 16 marca 1999 r. telefonicznej informacji o pobycie <span class="anon-block">I. P.</span> w urzędzie gminy, oskarżony nie musiał fizycznie w siedzibie urzędu przebywać.</p> <p>Oskarżony bowiem po sprawdzeniu w dniu 16 marca 1999 r. czy pod urzędem zaparkowanym jest samochód pokrzywdzonej (dla ustalenia czy jej dotychczasowy harmonogram wizyt w urzędzie nie uległ zmianie) z dowolnego miejsca mógł zatelefonować do <span class="anon-block">R. S. (1)</span> informując go o pobycie I. <span class="anon-block">P.</span> w urzędzie” (str. 65).</p> <p>Tego rodzaju wywód Sądu oznacza, że nie mają żadnego znaczenia wyjaśnienia oskarżonego potwierdzone zeznaniami <span class="anon-block">R. C.</span>, że w tym dniu <span class="anon-block">M. J.</span> dokonywał zakupu znaków skarbowych na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, skoro według Sądu teoretycznie miał możliwość wykonania telefonu do <span class="anon-block">R. S. (1)</span>.</p> <p>Czyli w tych rozważaniach Sąd Okręgowy zamiast opierać się na konkretnych faktach, które znajdują oparcie w konkretnych dowodach, winę oskarżonego ustala na teoretycznych przypuszczeniach i domniemaniach.</p> <p>Taki sposób ustalania sprawstwa oskarżonego jest całkowicie błędny i w sposób ewidentny narusza zarówno zasadę zawartą w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> jak również zasadę domniemania niewinności określoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 1)">art. 5 § 1 k.p.k.</a> bowiem Sąd ustalił winę oskarżonego na domniemaniach i przypuszczeniach a nie na podstawie jednoznacznych i stanowczych dowodów.</p> <p>Należy stwierdzić zatem w sposób jednoznaczny, że rozważania Sądu Okręgowego zawarte na str. 64-66 pisemnych motywów wyroku są wystarczającym powodem do podważenia tej części wyroku i uniewinnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. J.</span> od popełnienia zarzucanego mu czynu.</p> <p>Jeżeli bowiem nie ustalono w sposób jednoznaczny tego, że oskarżony był w dniu zdarzenia w budynku urzędu gminy, to na jakiej podstawie mógł on wiedzieć i poinformować o tym R. <span class="anon-block">S.</span>, że akurat tego dnia <span class="anon-block">I. P.</span> ma ze sobą złotą biżuterię i to w znacznej ilości.</p> <p>Możliwa jest przecież sytuacja, że <span class="anon-block">I. P.</span> wprawdzie była tego dnia w urzędzie gminy ale bez biżuterii. Sama obecność jej samochodu pod budynkiem o niczym w tym zakresie nie przesądza.</p> <p>Ponadto za całkowicie dowolne w tych realiach faktycznych i dowodowych należy uznać rozważania Sądu zawarte na str. 90-91, z których ma rzekomo wynikać, że oskarżony <span class="anon-block">M. J.</span> wykonując jeden telefon do <span class="anon-block">R. S.</span> działał jako współsprawca przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 79;art. 79 § 1)">art. 79 § 1 k.k.</a> i obejmował swoją świadomością wszystkie istotne elementy tego czynu. Gdyby bowiem nawet przyjąć, że oskarżony telefonicznie poinformował R. <span class="anon-block">S.</span> o tym, że w dniu 16 marca 1999 r. <span class="anon-block">I. P.</span> przebywali w budynku urzędu gminy (co przecież w sposób jednoznaczny nie wynika z materiału dowodowego), to nie można przecież uznać, że tego rodzaju zachowanie jest równoznaczne z popełnieniem w ramach działania wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami przestępstwa określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> </p> <p>Sąd Apelacyjny uznał, że w realiach faktycznych i dowodowych niniejszej sprawy, mając na uwadze także datę zdarzenia, nie jest możliwe uzupełnienie dotychczas zgromadzonego materiału o nowe istotne dowody, a zatem nie było zasadne uchylanie przedmiotowego wyroku w tym zakresie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p>Sąd odwoławczy uznał bowiem w takiej sytuacji, że zasadne i celowe jest dokonanie w postępowaniu odwoławczym merytorycznej oceny zgromadzanych dowodów zgodnie z zasadą zawartą w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i po dokonaniu takiej oceny wydanie wyroku reformatoryjnego w odniesieniu do oskarżonego <span class="anon-block">M. J. (1)</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Mając na uwadze powyższe względy Sąd Apelacyjny orzekł jak <br/>w wyroku.</strong> </p> </div>