V Ca 1931/12

<p>Sygn. akt V Ca 1931/12</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 10/10/2012 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny-Odwoławczy</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="431"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Bożena Miśkowiec</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SO Joanna Staszewska (spr.)</p> <p>SR del. Jerzy Kiper</p> </td> </tr> </table> <p>Protokolant: st. sekr. sąd. Anita Piłatowicz</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 10 października 2012 r. w Warszawie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z wniosku <span class="anon-block">T. F. (1)</span> </p> <p>z udziałem <span class="anon-block">A. F.</span> </p> <p>o podział majątku wspólnego</p> <p>na skutek apelacji wnioskodawcy i uczestniczki</p> <p>od postanowienia Sądu Rejonowego w Piasecznie</p> <p>z dnia 13 kwietnia 2012 r. sygn. akt I Ns 78/10</p> <p>postanawia:</p> <p>1.  zmienić zaskarżone postanowienie w punkcie IV w ten sposób, że zasądzoną w nim kwotę 55.408,38 (pięćdziesiąt pięć tysięcy czterysta osiem 38/100) złotych obniżyć do 49.258,38 (czterdzieści dziewięć tysięcy dwieście pięćdziesiąt osiem 38/100) złotych oraz w punkcie V w ten sposób, że wysokość rat miesięcznych ustalić na kwoty po 4.925,84 (cztery tysiące dziewięćset dwadzieścia pięć 84/100) złotych;</p> <p>2.  w pozostałym zakresie oddalić apelację uczestniczki oraz oddalić apelację wnioskodawcy w całości;</p> <p>3.  zasądzić od <span class="anon-block">T. F. (1)</span> na rzecz <span class="anon-block">A. F.</span> kwotę 900 (dziewięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania w instancji odwoławczej.</p> <p>Sygn. akt V Ca 1931/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Piasecznie ustalił, że w skład majątku wspólnego <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">T.</span> małżonków <span class="anon-block">F.</span> w chodzi nieruchomość położona we <span class="anon-block">W.</span> oraz udziały we własności drogi dojazdowej do tej nieruchomości, o łącznej wartości 154.000 zł, środki pieniężne na rachunku bankowym w kwocie 1.915,85 zł oraz wartość rynkowa papierów wartościowych <span class="anon-block"> Spółki (...)</span> w kwocie 41.967,40 zł. Sąd dokonał podziału majątku poprzez przyznanie nieruchomości na własność <span class="anon-block">A. F.</span>, zaś pozostałe składniki majątkowe przyznał <span class="anon-block">T. F. (1)</span> i zasądził od uczestniczki na rzecz wnioskodawcy spłatę w kwocie 55.408,38 zł, którą rozłożył na 10 rat miesięcznych w kwotach po 5.540,84 zł, płatnych do 15 dnia każdego miesiąca, poczynając od miesiąca następującego po uprawomocnieniu się postanowienia, wraz z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminowi płatności.</p> <p>Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny.</p> <p>Wspólność ustawowa małżonków <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">T. F. (1)</span>, powstała w wyniku zawarcia małżeństwa w dniu 24 lutego 1996 r., została zniesiona z dniem 1 stycznia 2007 r. Za namową rodziców uczestniczki, małżonkowie w 1999 r. nabyli działkę budowlaną w miejscowości <span class="anon-block">W.</span> oraz udziały we własności drogi prowadzącej do tej działki. Na zakup nieruchomości małżonkowie zaciągnęli kredyt w <span class="anon-block">(...)</span> Banku w kwocie 20.000 zł oraz tzw. linię kredytową w <span class="anon-block">P.</span>, także w kwocie 20.000 zł. W sierpniu 1999 r. <span class="anon-block">T. F. (1)</span> zamieszkał w Szwecji, bowiem podjął pracę w <span class="anon-block"> Spółce (...)</span>. W listopadzie tego roku uczestniczka wraz z dwojgiem dziećmi także przeprowadziła się Szwecji, gdzie rodzina zamieszkiwała do maja 2003 r. Rodzice wnioskodawczyni – <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">S. K.</span> spłacali w tym czasie kredyt zaciągnięty na zakup nieruchomości. Łącznie wpłacili na ten cel 19.301 zł.</p> <p>W sierpniu 2004 r. ojciec <span class="anon-block">T. F. (1)</span> – <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>, dokonał darowizny na rzecz syna, przelewając na wspólne konto małżonków kwotę 12.300 zł, z wyłącznym jej przeznaczeniem dla syna. Pieniądze te <span class="anon-block">T. F. (1)</span> przeznaczył na spłatę zobowiązań wobec <span class="anon-block">R. O.</span> w kwocie 7.200 zł i <span class="anon-block">A. S.</span> w kwocie 3.000 zł</p> <p>W dniu 1 stycznia 2007 r. wnioskodawca wyprowadził się z domu rodziców uczestniczki, u których wraz ze swa rodziną zamieszkał po powrocie ze Szwecji. W tym dniu na rachunku bankowym prowadzonym na nazwisko wnioskodawcy znajdowały się środki w kwocie 1.915,85 zł. W majątku małżonków były również obligacje (lub ich równowartość) w ilości 99120 sztuk o wartości 1 korony szwedzkiej każda, co stanowiło równowartość kwoty 41.967,40 zł.</p> <p>Po ustaniu wspólności ustawowej do nieruchomości małżonków doprowadzono kanalizację i wodociąg, które sfinansowała uczestniczka i jej rodzice łączną kwotą 1.400 zł. Uczestniczka interesuje się nieruchomością, uiszcza podatki, a sąsiedzi z nią konsultują sprawy dotyczące nieruchomości. Wnioskodawca od czasu zakupu nieruchomości praktycznie się nią nie interesuje.</p> <p>Obecnie wnioskodawca pracuje w <span class="anon-block">W.</span> w <span class="anon-block"> Spółce (...)</span>, osiągając dochody miesięcznie w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł brutto. Wynajmuje wraz z partnerką mieszkanie w <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p>Uczestniczka jest zatrudniona na Uniwersytecie w <span class="anon-block">B.</span> w charakterze asystenta, osiąga dochody w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> zł miesięcznie. Mieszka wraz z dziećmi u swych rodziców.</p> <p>Składniki majątku w postaci nieruchomości i środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku bankowym w dniu ustania wspólności ustawowej małżeńskiej były bezsporne. Sporne natomiast było to, czy składnik tego majątku stanowią również papiery wartościowe <span class="anon-block"> Spółki (...)</span>. Sąd Rejonowy ustalając, że papiery wartościowe wchodzą w skład majątku, oparł się na dowodach z decyzji dewizowej, a także rozliczeniach ze <span class="anon-block">(...)</span> z 1999 r. oraz z 2001 r. Wnioskodawca twierdząc, że anulował transakcję zakupu obligacji nie udowodnił tego faktu, choć fakt ten został zaprzeczony przez uczestniczkę.</p> <p>Udziały małżonków w majątku wspólnym są w ocenie Sądu Rejonowego równe, bowiem materiał dowodowy nie dostarczył żadnych podstaw faktycznych do tego by uznać, że zaszły przesłanki określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 43)">art. 43 k.r.o.</a>, mogące skutkować ustaleniem nierównych udziałów małżonków w majątku wspólnym, o co wnosił <span class="anon-block">T. F. (1)</span>.</p> <p>Ze względu na to, że zarówno wnioskodawca, jak i uczestniczka, wnosili o przyznanie im nieruchomości na wyłączną własność, Sąd rozważył ich interesy i uznał, że ze względu na zainteresowanie uczestniczki nieruchomością i plany wybudowania na nieruchomości domu, a także to, że nieruchomość była kupiona z inicjatywy jej rodziców, zasadnym będzie przyznanie nieruchomości uczestniczce. Pozostałe składniki majątkowe Sąd przyznał wnioskodawcy, ponieważ on nimi wyłącznie dysponował po ustaniu wspólności majątkowej.</p> <p>Ponieważ wartość składników przyznanych uczestniczce wyniosła 154.000 zł, zaś wartość składników przyznanych wnioskodawcy 43.883,25 zł, zaszła konieczność zasądzenia od uczestniczki spłaty, którą Sąd powiększył o kwotę 1.050 zł, stanowiącą połowę wartości darowizny otrzymanej przez wnioskodawcę od ojca, oraz pomniejszył o kwotę 700 zł, stanowiącą nakład uczestniczki na nieruchomość, dokonany po ustaniu wspólności majątkowej.</p> <p>Sąd oddalił wniosek uczestniczki o rozliczenie nakładów z jej majątku osobistego na majątek wspólny. Nakłady te, zdaniem uczestniczki, stanowiły sumę kwot przekazywanych przez jej rodziców na spłatę kredytu zaciągniętego w celu zakupu nieruchomości (19.301 zł). Sąd odmówił wiarygodności zeznaniom świadków <span class="anon-block">B. K.</span> i <span class="anon-block">S. K.</span>, w części, w jakiej świadkowie ci twierdzili, że pomoc w spłacie kredytu na zakup nieruchomości stanowiła wsparcie wyłącznie dla uczestniczki. Zdaniem Sądu zeznania świadków w tej części przeczą logice, gdyż środki były przez nich przekazywane na wspólne konto kredytowe małżonków <span class="anon-block">F.</span> oraz brak jest przesłanek mogących prowadzić do wniosku, że pieniądze przekazywane przez rodziców uczestniczki nie zostały przeznaczone na wspólne potrzeby małżonków, skoro to oni byli właścicielami nieruchomości oraz współdłużnikami z tytułu kredytu. Z tych samych przyczyn Sąd nie dał wiary w części zeznaniom świadka <span class="anon-block">J. S.</span> – siostry uczestniczki, która także twierdziła, że pomoc finansowa ofiarowana przez rodziców uczestniczki stanowiła wsparcie wyłącznie dla uczestniczki.</p> <p>Częściowemu oddaleniu podlegał też wniosek <span class="anon-block">T. F. (1)</span> o rozliczenie nakładów z jego majątku osobistego na majątek wspólny. Wnioskodawca wnosił o rozliczenie darowizny dokonanej przez jego ojca w kwocie 12.300 zł. Z wyciągu z rachunku bankowego wynika jednak, że z kwoty wpłaconej przez ojca wnioskodawca spłacił zobowiązania na rzecz <span class="anon-block">R. O.</span> i <span class="anon-block">A. S.</span> w łącznej kwocie10.200 zł, a zatem darowizna ta zasiliła wspólne konto małżonków tylko w kwocie 2.100 zł, stanowiąc tym samym nakład wnioskodawcy z jego majątku osobistego na majątek wspólny.</p> <p>Wnioskodawca zaskarżył powyższe postanowienie w części ustalającej, że w skład majątku wspólnego wchodzi wartość rynkowa papierów wartościowych <span class="anon-block"> Spółki (...)</span> w kwocie 41.967,40 zł, a także w części przyznającej nieruchomość na własność uczestniczce i zasądzającej od niej spłatę, jak również rozkładającej tą spłatę na raty. Wnioskodawca zarzucił:</p> <p>1.  błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że wnioskodawca sfinalizował transakcję zakupu obligacji <span class="anon-block"> Spółki (...)</span>, a także, że wnioskodawczyni interesuje się nieruchomością,</p> <p>2.  naruszenie przepisów postępowania cywilnego, tj.:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> poprzez niezasadne przerzucenie na wnioskodawcę ciężaru udowodnienia okoliczności, że w skład majątku wspólnego małżonków nie wchodziły obligacje <span class="anon-block"> Spółki (...)</span>,</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 k.p.c.</a> poprzez przyjęcie, że sąsiedzi nieruchomości zgodnie zeznali w charakterze świadków, że uczestniczka interesuje się nieruchomością, podczas gdy z zeznań <span class="anon-block">T. F. (2)</span> nie sposób wyprowadzić takiego wniosku, a także przyjęcie, że okoliczności sprawy, w tym w szczególności sytuacja materialna uczestniczki, przemawiają za przyznaniem nieruchomości na rzecz uczestniczki, przy jednoczesnym ustaleniu, że uczestniczka nie ma możliwości jednorazowej spłaty na rzecz wnioskodawcy, przy czym przyznanie nieruchomości na rzecz uczestniczki odbyło się bez rozważenia sytuacji mieszkaniowej małżonków.</p> <p>Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wzniósł o zmianę postanowienia poprzez ustalenie składników majątku wspólnego z wyłączeniem papierów wartościowych <span class="anon-block"> Spółki (...)</span>, przyznanie wszystkich składników majątkowych na rzecz wnioskodawcy z obowiązkiem spłaty na rzecz uczestniczki, ewentualnie – w przypadku nie podzielenia zarzutów dotyczących przyznania nieruchomości uczestniczce, zasądzenie od niej na rzecz wnioskodawcy spłaty w kwocie 77.607 zł w terminie miesiąca od uprawomocnienia się postanowienia. Wnioskodawca wniósł także o zasądzenie od uczestniczki kosztów postępowania apelacyjnego.</p> <p>Uczestniczka zaskarżyła postanowienie w zakresie zasądzającym spłatę od uczestniczki w kwocie ponad 12.905,88 zł, co w ocenie skarżącej było następstwem wadliwego oddalenia wniosku o rozliczenie nakładów z majątku osobistego uczestniczki na majątek wspólny w kwocie 19.301 zł, która po waloryzacji stanowi równowartość kwoty 74.305 zł, jak również wadliwego ustalenia, że nakład z majątku osobistego wnioskodawcy na majątek wspólny stanowiła kwota 2.100 zł, jako część darowizny od ojca wnioskodawcy na jego rzecz, podczas gdy wniosek wnioskodawcy o rozliczenie nakładów z jego majątku osobistego na majątek wspólny powinien być oddalony w całości.</p> <p>Uczestniczka zarzuciła Sądowi Rejonowemu:</p> <p>1.  błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, że darowizny dokonane przez rodziców uczestniczki, z których zostały w części spłacone kredyty, zostały dokonane na rzecz małżonków, nie zaś na rzecz uczestniczki, podczas gdy z materiału dowodowego sprawy wynika, że rodzice dokonali darowizny na rzecz swej córki, a także na przyjęciu, że darowizna, której dokonał ojciec wnioskodawcy została dokonana jedynie na rzecz <span class="anon-block">T. F. (1)</span>, i że stanowiła ona nakład z jego majątku osobistego na majątek wspólny, podczas gdy brak jest podstawy do przyjęcia, że przysporzenie to miało charakter darowizny i że darowizna ta była czyniona jedynie na rzecz wnioskodawcy, oraz że wnioskodawca z kwot przelanych przez ojca poczynił nakłady na majątek wspólny,</p> <p>2.  naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 46)">art. 46 k.r.o.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 567)">art. 567 k.p.c.</a> poprzez oddalenie wniosku o waloryzację darowizn dokonanych przez rodziców wnioskodawczyni na jej rzecz.</p> <p>Uczestniczka wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez określenie wysokości spłaty na kwotę 12.905,88 zł oraz rat miesięcznych na kwoty po 1.290,59 zł.</p> <p>Sąd Okręgowy rozważył, co następuje:</p> <p>W postępowaniu o podział majątku wspólnego Sąd ustala skład tego majątku na dzień, w którym ustała wspólność majątkowa małżeńska. W sytuacji, gdy konkretnym składnikiem majątkowym dysponuje tylko jeden z małżonków, ustalenie, że składnik ten wchodził do majątku wspólnego w dacie ustania wspólności ustawowej napotyka na trudności dowodowe, jeśli małżonek dysponujący tym składnikiem zaprzecza jego istnieniu. Wówczas drugi z małżonków może wszelkimi metodami dowodzić istnienia danego składnika w majątku wspólnym. W takiej sytuacji, sąd w celu ustalenia istnienia składnika majątku wspólnego, może stosować domniemanie faktyczne, o którym stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 231)">art. 231 k.p.c.</a> W celu wykazania, że papiery wartościowe <span class="anon-block"> Spółki (...)</span> wchodziły do majątku wspólnego, uczestniczka złożyła następujące dokumenty: decyzję dewizową wydaną przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego <span class="anon-block">(...)</span>, zezwalająca na nabycie przez <span class="anon-block">T. F. (1)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> obligacji emitowanych przez <span class="anon-block"> Spółkę (...)</span>, zamiennych na akcje, a także na zaciągnięcie kredytu od <span class="anon-block">(...)</span> w Szwecji, w celu sfinansowania zakupu akcji (k. 141); cztery rozliczenia częściowe operacji zagranicznych pomiędzy wnioskodawcą a <span class="anon-block">(...)</span> (k. 144-147), zlecenie wykonania telegraficznego polecenia wpłaty (k. 148) oraz umowę o wykonanie polecenia wypłaty (k. 149). Wszystkie te dokumenty wskazują, że działania wnioskodawcy mające na celu nabycia obligacji <span class="anon-block"> Spółki (...)</span> były bardzo zaawansowane, co pozwala przyjąć domniemanie faktyczne, że transakcja zakupu obligacji została sfinalizowana. Wnioskodawca zaprzeczył, że obligacje zostały nabyte twierdząc, bez bliższego wyjaśnienia przyczyn, że transakcja nie doszła do skutku. (pismo k. 51). Wobec udowodnienia przez uczestniczkę faktów z których można wyprowadzić wniosek o nabyciu obligacji przez wnioskodawcę, fakt anulowania transakcji powinien udowodnić wnioskodawca. Nie miałby on z resztą żadnych trudności w przedstawieniu dowodu anulowania transakcji, skoro był stroną daleko zaawansowanych negocjacji w celu nabycia akcji. Wystarczyło w tym celu złożyć odpowiedni dokument, z którego wynikałoby anulowanie transakcji. W konsekwencji ustalenie przez Sąd Rejonowy, że papiery wartościowe wchodziły do majątku wspólnego, należało ocenić jako w pełni prawidłowe.</p> <p>Sąd Rejonowy dokonał również prawidłowej oceny interesów małżonków, jeśli chodzi o sposób podziału wchodzącej w skład majątku wspólnego nieruchomości. Nie budzi wątpliwości to, że kwestie dotyczące zarządu i utrzymania nieruchomości były wyłącznym przedmiotem zainteresowania uczestniczki. Wnioskodawca nie przedstawił żadnych dowodów, na podatnie których można by wnioskować, że od czasu ustania wspólności ustawowej przejawiał zainteresowania sprawami nieruchomości. Fakt ten pośrednio przemawia za przyznaniem nieruchomości na własność uczestniczki. Przede wszystkim jednak za przyznaniem nieruchomości uczestniczce przemawiają jej plany wybudowania na nieruchomości domu mieszkalnego. Kondycja finansowa uczestniczki nie może dyskwalifikować omawianego rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego, bowiem w budowie domu ma zamiar pomóc uczestniczce jej siostra, która jest bardzo dobrze sytuowana finansowo, i która zeznając w charakterze świadka potwierdziła chęć pomocy w budowie domu. Za przyznaniem nieruchomości uczestniczce przemawia również fakt, że z nią zamieszkują małoletnie dzieci, a więc jej interes w otrzymaniu nieruchomości na własność w celu wybudowania na niej domu musi być oceniony jako istotniejszy od interesu uczestnika, który na nieruchomości chce wybudować dom dla siebie.</p> <p>Przechodząc do rozważań nad zarzutami zawartymi w apelacji uczestniczki stwierdzić natomiast należy, że nie zasługuje na uwzględnienie zarzut dotyczący oceny wpłat dokonanych przez rodziców uczestniczki na spłatę kredytów. Wpłaty te niewątpliwie stanowiły darowizny, a spór dotyczył oceny, czy były to darowizny na rzecz <span class="anon-block">A. F.</span> – jak twierdziła uczestniczka, czy na rzecz obojga małżonków. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 33;art. 33 pkt. 2)">art. 33 pkt 2 k.r.o.</a>, do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte przez darowiznę, chyba że darczyńca inaczej postanowił. Wobec tak brzmiącej regulacji prawnej, ocena, czy darowizny pieniężne pochodzące od rodziców uczestniczki były dokonane na rzecz uczestniczki, czy też na rzecz obojgu małżonków do ich wspólności ustawowej, zależy od woli rodziców, jaką wyrażali w chwili dokonywania darowizn. <span class="anon-block">B. K.</span> i <span class="anon-block">S. K.</span> zeznający w charakterze świadków twierdzili, że darowizny były dokonane na rzecz ich córki. Jednakże dogłębna analiza zeznań świadków prowadzi do wniosku, że przedstawione przez nich wyobrażenie co do tego, jaką wolę mieli w chwili dokonywania darowizn, ukształtowało się już po rozpadzie związku małżeńskiego ich córki. W konkluzji zeznań <span class="anon-block">S. K.</span> stwierdził bowiem: „Pomagając córce myślę, że pomagałem całej rodzinie (…). Ja nie przypuszczałem, że te wszystkie wpłaty skończą się katastrofą” (k. 302). Natomiast <span class="anon-block">B. K.</span> zeznała „…my dawaliśmy te pieniądze w dobrej wierze na zakup działki, jako fundamentu małżeństwa.” (k. 154). Powyżej zacytowane fragmenty zeznań przemawiają za tym, że w chwili dokonywania kolejnych wpłat rodzice uczestniczki chcieli wesprzeć oboje małżonków, mając przekonanie, że ich małżeństwo będzie trwałe.</p> <p>Trafnie natomiast uczestniczka podnosi w apelacji, że materiał dowodowy nie daje podstaw do uznania, że darowizna w kwocie 12.300 zł, dokonana przez ojca wnioskodawcy, była przysporzeniem wyłącznie na rzecz wnioskodawcy, oraz że z tej kwoty suma 2.100 zł stanowiła nakład z majątku osobistego uczestnika na majątek wspólny. Przyjmując hipotetycznie, że kwota 12.300 zł stanowiła darowiznę na rzecz wnioskodawcy, brak było jakichkolwiek przesłanek do rozliczenia kwoty 2.100 zł jako nakładu wnioskodawcy na majątek wspólny małżonków. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 45;art. 45 § 1;art. 45 § 1 zd. 2)">art. 45 § 1 zd. 2 k.r.o.</a>, tylko wówczas środki należące do majątku osobistego jednego małżonka mogą być rozliczone jako jego nakład na majątek wspólny, jeśli środki te przyczyniły się do powstania konkretnego składnika majątku. Nie ma natomiast podstaw do dokonywania przez sąd rozliczeń środków pochodzących z majątku osobistego jednego z małżonków, jeśli środki te zostały przeznaczone na bieżące potrzeby rodziny. W dacie przekazania przez ojca wnioskodawcy kwoty 12.300 zł, małżonkowie <span class="anon-block">F.</span> spłacili już kredyty zaciągnięte na zakup nieruchomości. Zapewne spłacony był już w tej dacie także kredyt zaciągnięty na zakupu obligacji, gdyż decyzja dewizowa termin spłaty kredytu zaciągniętego w <span class="anon-block">(...)</span> określa na 30 czerwca 2003 r. (k. 142). Należało więc w tej sytuacji przyjąć, że z sumy darowanej przez ojca wnioskodawcy żadna część nie stanowiła nakładu na majątek wspólny.</p> <p>Przede wszystkim należy jednak stwierdzić, że brak jest podstaw do uznania, że kwota ta stanowiła darowiznę wyłącznie na rzecz wnioskodawcy. Ojciec wnioskodawcy w tytule przelewu kwoty 12.300 zł podał „zasilenie konta syna” (k. 42). Wzmianka o zacytowanej treści nie świadczy o woli dokonania darowizny wyłącznie na rzecz wnioskodawcy, gdyż – co trzeba podkreślić, rachunek był prowadzony na nazwisko wnioskodawcy, a konsekwencją tego faktu była podana przez ojca wnioskodawcy treść tytułu przelewu. Mimo, że rachunek był prowadzony na nazwisko wnioskodawcy, małżonkowie wspólnie dysponowali środkami zgromadzonymi na tym rachunku, traktując rachunek jako wspólny. Aby konkretna wpłata na ten rachunek mogła być uznana jako darowizna na rzecz jednego z małżonków, małżonek ten powinien wykazać, że darczyńca tak postanowił (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 33;art. 33 pkt. 2)">art. 33 pkt 2 k.r.o.</a>). Wnioskodawca dowodu na powyższą okoliczność nie przedstawił, a ojciec wnioskodawcy zeznający w charakterze świadka nie był na tą okoliczność przesłuchany.</p> <p>Pozostając w kręgu zagadnień związanych z kwotą 12.300 zł, należy także stwierdzić, że rozdysponowanie przez wnioskodawcę kwoty 10.200 zł za środków majątku wspólnego, bez zgody uczestniczki, było nieważne w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 36;art. 36 § 2;art. 36 § 2 zd. 2;art. 37;art. 37 § 3)">art. 36 § 2 zd. 2 i art. 37 § 3 k.r.o.</a> w brzmieniu obowiązującym w dacie powstania omawianych zdarzeń. Konsekwencją nieważności tych czynności jest powinność rozliczenia się małżonka dokonującego nieważnej czynności prawnej z kwot rozdysponowanych w ramach tej czynności, tak jak dyby kwoty te nigdy nie wyszły z majątku wspólnego. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca powinien rozliczyć się z uczestniczką płacą na jej rzecz połowę sumy 12.300 zł, bowiem udziały małżonków w majątku wspólnym są równe. W wyniku apelacji uczestniczki należało zatem zmienić zaskarżone postanowienie w części dotyczącej wysokości spłaty, pomniejszając spłatę zasądzoną przez Sąd Rejonowy o kwotę 6.150 zł, stanowiącą połowę kwoty 12.300 zł. Konsekwencją zmiany wysokości spłaty było zmniejszenie rat miesięcznych.</p> <p>Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> zmienił częściowo zaskarżone postanowienie oraz oddalił apelacje uczestniczki w pozostałym zakresie, zaś apelację wnioskodawcy w całości (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a>). Mając na względzie wynik obu apelacji, Sąd Okręgowy orzekł o kosztach postępowania w instancji odwoławczej na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 2)">art. 520 § 2 k.p.c.</a> </p> </div>