III AUz 232/12

<p>Sygn. akt III AUz 232/12</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 22 października 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSA Maciej Piankowski (spr.)</p> <p>Sędziowie: SA Barbara Mazur</p> <p>SA Bożena Grubba</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 22 października 2012 r. w Gdańsku</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy <span class="anon-block">L. P.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>o prawo do renty rodzinnej</p> <p>na skutek zażalenia <span class="anon-block">R. G.</span> </p> <p>na postanowienie</p> <p>Sądu Okręgowego w Gdańsku VIII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 31 sierpnia 2012 r., sygn. akt VIII U 184/12</p> <p>postanawia:</p> <p> <strong> <!-- -->odrzucić zażalenie.</strong> </p> <p>Sygn. akt III AUa 232/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2012 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zawiesił postępowanie odwoławcze.</p> <p>W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał, iż w toku postępowania wnioskodawca zmarł, a zatem na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 174;art. 174 § 1;art. 174 § 1 pkt. 1)">art. 174 § 1 pkt 1 k.p.c.</a> postępowanie należało zawiesić.</p> <p>Zażalenie na powyższe postanowienie wywiodła <span class="anon-block">R. G.</span>, wnosząc o jego zmianę lub uchylenie i wskazując, iż nie posiada decyzji organu rentowego z dnia 30.12.2012 r. Podniosła także, iż ponosiła koszty związane z wyżywieniem, ubraniem i pogrzebem brata.</p> <p>Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2;art. 397 § 2 zd. 1)">art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.</a>, do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu apelacyjnym.</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 373;art. 373 zd. 1)">Art. 373 zd. 1 k.p.c.</a> stanowi natomiast, iż sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym apelację, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji. Zgodnie zaś z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 370)">art. 370 k.p.c.</a>, sąd pierwszej instancji odrzuci na posiedzeniu niejawnym apelację wniesioną po upływie przepisanego terminu, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.</p> <p>Wnosząca zażalenie <span class="anon-block">R. G.</span> reprezentowała wnioskodawcę w niniejszym postępowaniu jako jego opiekun prawny. Jak ustalono, <span class="anon-block">L. P.</span> zmarł w dniu 30 maja 2012 r. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 ()">Kodeks rodzinny i opiekuńczy</a> jako przesłanki ustania z mocy prawa opieki nad ubezwłasnowolnionym całkowicie wymienia wprawdzie tylko uchylenie ubezwłasnowolnienia oraz zmianę ubezwłasnowolnienia całkowitego na częściowe, jednak oczywistym powinno być, że także śmierć ubezwłasnowolnionego powoduje z mocy prawa ustanie opieki nad nim (por. Marek Andrzejewski, Komentarz do art. 177 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, Lex). Celem ustanowienia opieki jest bowiem ochrona interesów osoby niebędącej w stanie kierować swoim postępowaniem. Po śmierci tej osoby, nie zachodzi już potrzeba ochrony jej interesów, które stają się odtąd, w przypadku praw zbywalnych, co najwyżej interesami następców prawnych zmarłego.</p> <p>Jak wynika z powyższego, w momencie wydania przez Sąd Okręgowy w dniu 31 sierpnia 2012 r. postanowienia o zawieszeniu postępowaniu <span class="anon-block">R. G.</span> nie była już opiekunem prawnym wnioskodawcy i nie reprezentowała go. Zgodnie zaś z utrwalonym stanowiskiem orzecznictwa, warunkiem dopuszczalności zaskarżenia orzeczenia jest interes skarżącego w tym zaskarżeniu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 września 1997 r., III CKN 152/97, Lex nr 50615). Wprawdzie tzw. gravamen może dotyczyć nie tylko stron, ale także innych osób, jak np. świadka czy biegłego, jednakże nie może być o nim mowy w przypadku byłego opiekuna prawnego w sytuacji zawieszenia postępowania w sprawie o rentę rodzinną.</p> <p>Wskazać także należy, iż zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 180;art. 180 § 1;art. 180 § 1 pkt. 1)">art. 180 § 1 pkt 1 k.p.c.</a>, w razie śmierci strony sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu z chwilą zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłego. Niemniej jednak, w przypadku świadczeń z ubezpieczenia społecznego zastosowanie znajduje inna norma, a mianowicie instytucja prawa do niezrealizowanego świadczenia, uregulowana w art. 136 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Zgodnie z ust. 2 wskazanego przepisu, osoby wymienione w ust. 1, mają prawo do udziału w dalszym prowadzeniu postępowania o świadczenia, nieukończonego wskutek śmierci osoby, która o te świadczenia wystąpiła. Jak wynika z powyższego, jeśli <span class="anon-block">R. R.</span> znajduje się w kręgu osób wskazanych w art. 136 ustawy, ma ona prawo w terminie określonym w ust. 3 przystąpić do postępowania, ale już nie jako osoba reprezentująca wnioskodawcę, lecz jako strona postępowania o niezrealizowane świadczenie.</p> <p>Reasumując, wobec braku legitymacji <span class="anon-block">R. G.</span> do zaskarżenia postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 31 sierpnia 2012 r., zażalenie należało uznać za niedopuszczalne. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 373)">art. 373 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 370)">art. 370 k.p.c.</a>, Sąd Apelacyjny postanowił zatem jak w sentencji.</p> </div>