III AUa 786/12

<p>Sygn. akt III AUa 786/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 23 października 2012 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Lublinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych </strong> </p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="236"/> <col width="413"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący - Sędzia</p> </td> <td> <p>SA Krystyna Smaga</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SA Elżbieta Gawda (spr.)</p> <p>SA Elżbieta Czaja</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Protokolant: sekr. sądowy Bożena Karczmarz</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 23 października 2012 r. w Lublinie</p> <p>sprawy <span class="anon-block">T. K.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">L.</span> </p> <p>o prawo do emerytury</p> <p>na skutek apelacji wnioskodawcy <span class="anon-block">T. K.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie</p> <p>z dnia 5 czerwca 2012 r. sygn. akt VII U 1154/12</p> <p> <strong> <!-- -->oddala apelację.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->III AUa 786/12</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> Wyrokiem z dnia 5 czerwca 2012 r. Sąd Okręgowy w Lublinie oddalił odwołanie wnioskodawcy <span class="anon-block">T. K.</span> od decyzji pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">L.</span> odmawiającej prawa do emerytury.</strong> </p> <p>Sąd Okręgowy oparł swoje rozstrzygnięcie na następujących ustaleniach i rozważaniach prawnych:</p> <p>Wnioskodawca <span class="anon-block">T. K.</span> <span class="anon-block">urodzony dnia (...)</span>, jest zawodu kierowcą. W dniu 29 września 2011 r. złożył wniosek o emeryturę, w treści którego zawarł oświadczenie, że jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego i wniósł o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku na dochody budżetu państwa. Wnioskodawca oświadczył nadto, że nie pozostaje w stosunku pracy.</p> <p>Organ rentowy ustalił łączny staż ubezpieczeniowy w wymiarze 29 lat 1 miesiąca i 27 dni, w tym 7 lat 2 miesiące i 12 dni okresu pracy w warunkach szczególnych w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">L.</span>. Świadectwo wykonywania prac w warunkach szczególnych z dnia 27 września 2011 r. wskazuje, że wnioskodawca od dnia 1 lipca 1974 r. do dnia 31 lipca 1976 r., od dnia 13 grudnia 1979 r. do dnia 1 sierpnia 1980 r. oraz od dnia 1 kwietnia 1991 r. do dnia 30 maja 1997 r. stale i w pełnym wymiarze czasu wykonywał prace przy montażu, konserwacji i remoncie linii kablowych oraz telefonicznych linii napowietrznych, zaś od dnia 24 kwietnia 1989 r. do dnia 1 czerwca 1989 r. stale i w pełnym wymiarze czasu wykonywał prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. W aktach emerytalnych skarżącego znajduje się również świadectwo pracy wystawione przez tego samego pracodawcę w dniu 4 czerwca 2004 r., z którego wynika, że <span class="anon-block">T. K.</span> był zatrudniony od dnia 1 lipca 1974 r. do dnia 30 maja 1997 r. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku pomocnik montera – kierowca.</p> <p>Wnioskodawca domagał się uznania, że wykonywał pracę w warunkach szczególnych przez cały okres zatrudnienia w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">L.</span>, a nie tylko w okresach wskazanych w świadectwie wykonywania pracy w warunkach szczególnych.</p> <p>W celu dokonania niezbędnych ustaleń Sąd Okręgowy dopuścił dowody z dokumentów w postaci akt emerytalnych i osobowych wnioskodawcy oraz dowody osobowe w postaci zeznań wnioskodawcy <span class="anon-block">T. K.</span> oraz świadków <span class="anon-block">J. B.</span> i <span class="anon-block">R. L.</span>.</p> <p>Sąd ustalił, że z dniem 1 lipca 1974 r. wnioskodawca został przyjęty do pracy w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">L.</span> (wówczas <span class="anon-block"> (...) Przedsiębiorstwie (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> Rejonowym Kierownictwie <span class="anon-block"> (...)</span> Telekomunikacyjnych w <span class="anon-block">L.</span>) na czas nie określony. Powierzono mu stanowisko montera.</p> <p>Z dniem 31 lipca 1976 r. skarżącemu wypowiedziano warunki pracy i płacy, powierzając stanowisko kierowcy. Identyczne stanowisko pracy wymienione było w kolejnych kierowanych do niego pismach.</p> <p>Z dniem 13 grudnia 1979 r. <span class="anon-block">T. K.</span> przeniesiony został na stanowisko pomocnika montera kanalizatora, co spowodowane było koniecznością remontu powierzonego mu samochodu osobowego. Okres pracy na stanowisku pomocnika montera kanalizatora, liczony do dnia 1 sierpnia 1980 r., został zaliczony przez organ rentowy do stażu pracy <span class="anon-block">T. K.</span> w warunkach szczególnych (okoliczność bezsporna).</p> <p>Z dniem 1 sierpnia 1980 r. został przyznany wnioskodawcy ryczałt i wynagrodzenie jako kierowcy samochodu osobowego. W kolejnych pismach wskazywane było stanowisko kierowcy ewentualnie kierowcy samochodu osobowego.</p> <p>Z dniem 1 stycznia 1989 r. powierzono skarżącemu - na podstawie odrębnej umowy - wykonywanie czynności dodatkowych w postaci załatwiania formalności związanych z odbiorem prasy z kiosków <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> - <span class="anon-block">K.</span> - <span class="anon-block">R.</span>, przywozu korespondencji dla przedsiębiorstwa oraz jej wysyłki.</p> <p>Z dniem 24 kwietnia 1989 r. <span class="anon-block">T. K.</span> został czasowo przeniesiony ze stanowiska kierowcy samochodu osobowego na stanowisko kierowcy samochodu ciężarowego i okres ten liczony do dnia 1 czerwca 1989 r. został zaliczony przez organ rentowy do stażu pracy <span class="anon-block">T. K.</span> w warunkach szczególnych.</p> <p>Z dniem 1 czerwca 1989 r. przyznano wnioskodawcy wynagrodzenie jako kierowcy samochodu osobowego i w kolejnych pismach do niego kierowanych wskazywane było stanowisko kierowcy ewentualnie kierowcy samochodu osobowego.</p> <p>W dniu 2 kwietnia 1990 r. <span class="anon-block">T. K.</span> zdał z wynikiem pozytywnym egzamin sprawdzający nabyte wiadomości teoretyczne i praktyczne w zakresie szkolenia wstępnego potrzebne do pracy na stanowisku operatora wciągarki kablowej <span class="anon-block">P.</span>. Z dniem 1 kwietnia 1991 r. powierzono mu obowiązki dodatkowe - obsługę wciągarki do kabli i okres ten liczony od dnia 1 kwietnia 1991 r. aż do końca zatrudnienia u tego pracodawcy, tj. do dnia 30 maja 1997 r., został zaliczony przez organ rentowy do stażu pracy <span class="anon-block">T. K.</span> w warunkach szczególnych.</p> <p>Stosunek pracy pomiędzy stronami ustał z dniem 30 maja 1997 r. za porozumieniem stron.</p> <p>W tym samym zakładzie pracy w latach 1978 - 2002 pracował świadek <span class="anon-block">J. B.</span>, który pamiętał, że wnioskodawca był kierowcą i monterem. Przywoził samochodem <span class="anon-block">marki Ż.</span> monterów do pracy i sam z nimi pracował, tj. układał kable telekomunikacyjne, montował je, lutował, wciągał do kanalizacji przez studzienkę.</p> <p>W latach 1982 - 2002 u tego samego pracodawcy zatrudniony był świadek <span class="anon-block">R. L.</span>, który potwierdził, że skarżący pracował jako kierowca i monter, jednakże nie potrafił sprecyzować w jakich okresach jakie czynności <span class="anon-block">T. K.</span> wykonywał. Stwierdził, że wnioskodawca przewoził pracowników do pracy samochodem <span class="anon-block">marki Ż.</span>, sporadycznie również samochodem <span class="anon-block">marki W.</span>, na budowie pracował razem z monterami, a następnie odwoził ich na bazę lub na kwaterę. Dodał, że wnioskodawca obsługiwał również samochód <span class="anon-block">marki Ż.</span> z wyciągarką i że zdarzało się, że przywoził tym samochodem materiały na budowę.</p> <p>Sąd Okręgowy obdarzył wiarą zeznania przesłuchanych w sprawie świadków, którzy, jako osoby zatrudnione razem ze skarżącym, mieli możliwość poczynienia niezbędnych spostrzeżeń co do charakteru czynności wykonywanych przez wnioskodawcę, jego obowiązków, warunków zatrudnienia i zasad organizacji pracy.</p> <p>Zeznania wnioskodawcy Sąd ocenił jako wiarygodne w tym zakresie w jakim potwierdzały je dowody z dokumentów oraz zeznania świadków.</p> <p>W oparciu o poczynione ustalenia Sąd Okręgowy oddalił odwołanie, przywołując przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 ()">ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (tekst jedn. Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) oraz przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> (Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 184 ust. 1 i 2 tej ustawy, mężczyznom urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat oraz okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 25 lat. Emerytura przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem.</p> <p>Zgodnie z § 2 ust. 1 cyt. rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Według § 4 ust. 1 cyt. rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:</p> <p>1)  osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn, ma wymagany okres zatrudnienia, w tym, co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego <span class="anon-block">T. K.</span> na dzień 1 stycznia 1999 r. nie udowodnił co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych ani w szczególnym charakterze. W okresach od dnia 1 lipca 1974 r. do dnia 31 lipca 1976 r., od dnia 13 grudnia 1979 r. do dnia 1 sierpnia 1980 r. oraz od dnia 1 kwietnia 1991 r. do dnia 30 maja 1997 r. wnioskodawca wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu wykonywał prace przy montażu, konserwacji i remoncie linii kablowych oraz telefonicznych linii napowietrznych (wykaz A, dział VIII, poz. 20 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.) na stanowisku pomocnika montera wymienionym w wykazie A, dziale VIII, poz. 20, pkt 12 załącznika nr 1 do zarządzenia nr 33 Ministra Łączności z dnia 16 maja 1983 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach pracy resortu łączności (Dz.Urz. URTiP z 1983 r., Nr 3, poz. 32 ze zm.), zaś w okresie od dnia 24 kwietnia 1989 r. do dnia 1 czerwca 1989 r. - stale i w pełnym wymiarze czasu wykonywał prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych), pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 1, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów (wykaz A, dział VIII, poz. 2 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.) na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony wymienionym w wykazie A, dział VIII, poz. 2, pkt 1 załącznika nr i do powołanego aktu resortowego. Łącznie okresy te wynosiły zaledwie 7 lat, 2 miesiące i 12 dni.</p> <p>W pozostałym okresie skarżący nie wykonywał pracy w warunkach szczególnych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.</p> <p>Przesłanki niezbędne do przyznania <span class="anon-block">T. K.</span> prawa do emerytury muszą być spełnione łącznie, zatem brak nawet jednej z nich czyni odwołanie bezzasadnym.</p> <p>Z tych względów i na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477^{<!-- -->14} § 1 k.p.c.</a> Sąd Okręgowy oddalił odwołanie.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku złożył wnioskodawca zaskarżając wyrok w całości i podnosząc, iż wyrok jest wadliwy i niesprawiedliwy. Apelujący zarzucił, iż Sąd Okręgowy niewłaściwie zastosował przepisy i dokonał ich błędnej interpretacji. Podnosił, iż Sąd pierwszej instancji oparł się wyłącznie na angażach a nie na umowie o pracę i świadectwie pracy.</p> <p>Z tych względów skarżący uznawał apelację za uzasadnioną.</p> <p>Opierając się na ustaleniach faktycznych jak i rozważaniach prawnych poczynionych przez Sąd I instancji <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja jest bezzasadna i podlega oddaleniu. Sąd Okręgowy dokonał prawidłowych ustaleń i wydał trafne, odpowiadające prawu rozstrzygnięcie. Sąd Apelacyjny akceptuje zarówno ustalenia faktyczne jak i podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazaną przez Sąd I instancji, zatem nie zachodzi konieczność ich powtarzania (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 października 1998 r. II CKN 923/97, OSNC 1999/3/60).</p> <p>Zarzuty apelacji sprowadzające się do błędnych ustaleń w zakresie wyliczenia okresu pracy wnioskodawcy w warunkach szczególnych są bezzasadne. Badając okres zatrudnienia wnioskodawcy w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">L.</span> Sąd Okręgowy oparł się nie tylko na dokumentach zgromadzonych w aktach osobowych wnioskodawcy ale również na zeznaniach przesłuchanych w sprawie świadków. Powyższe dowody jednoznacznie wskazują, że poza okresem wskazanym przez pracodawcę w świadectwie wykonywania pracy w warunkach szczególnych, wnioskodawca nie legitymuje się żadnym innym okresem takiej pracy. W spornych okresach skarżący zajmował się nie tylko</p> <p>montażem, konserwacją i remontem linii kablowych ale był też kierowcą samochodu osobowego i samochodu marki <span class="anon-block"> (...)</span>, którymi dowoził pracowników do miejsca wykonywania pracy, przywoził prasę, niekiedy przywoził materiały na budowę. Ponadto odstawiał samochód do myjni, przywoził korespondencję. Tym samym łączył pracę montera z pracą kierowcy samochodu osobowego. Oznacza to, że w spornych okresach wnioskodawca nie wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązków polegających na montażu, konserwacji i remoncie linii kablowych oraz telefonicznych linii napowietrznych, wymienionych w wykazie A dziale VIII, poz. 20 załącznika do cyt. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.</p> <p>Jak słusznie zważył Sąd Okręgowy praca w warunkach szczególnych musi być wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Stałość pracy oznacza wykonywanie obowiązków wymienionych w wykazie A cyt. rozporządzenia w sposób ciągły, nieprzerwany. Łączenie pracy w warunkach szczególnych z innym rodzajem pracy oznacza brak stałości pracy w warunkach szczególnych i wyklucza zaliczenie takiej pracy do okresu pracy uprawniającej do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym.</p> <p>Sąd pierwszej instancji prawidłowo zważył, iż poza okresem uznanym przez pracodawcę jako praca w warunkach szczególnych brak podstaw do przyjęcia, że również w pozostałym okresie zatrudnienia w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">L.</span> wnioskodawca wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązki polegające na montażu, konserwacji i remoncie linii kablowych oraz telefonicznych linii napowietrznych.</p> <p>W ocenie Sądu Apelacyjnego Sąd Okręgowy wydał trafny, odpowiadający prawu wyrok, zaś apelacja wnioskodawcy jako bezzasadna podlega oddaleniu w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> </p> </div>