III AUa 314/12

<p>Sygn. akt III AUa 314/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 23 października 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="219"/> <col width="398"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Urszula Iwanowska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSA Jolanta Hawryszko</p> <p>SSA Romana Mrotek (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>St. sekr. sąd. Elżbieta Kamińska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 23 października 2012 r. w Szczecinie</p> <p>sprawy <span class="anon-block">A. P.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>o wysokość emerytury</p> <p>na skutek apelacji ubezpieczonego</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp. VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>z dnia 8 lutego 2012 r. sygn. akt VI U 60/12</p> <p>1.  zmienia zaskarżony wyrok w punkcie III w ten sposób, że wskaźnik wysokości podstawy wymiaru ustala na 177,39%,</p> <p>2.  oddala apelację w pozostałym zakresie.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sygn. akt III AUa 314/12</em> </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 26 października 2011 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">G.</span> odmówił <span class="anon-block">A. P.</span> emerytury na podstawie art. 55 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, ponieważ nie kontynuował ubezpieczenia emerytalnego i rentowego po osiągnięciu wieku emerytalnego.</p> <p>Decyzją z dnia 16 listopada 2011 r. organ rentowy przyznał <span class="anon-block">A. P.</span> prawo do emerytury od 1 września 2011 r., przyjmując 391 miesięcy okresów składkowych i 66 nieskładkowych i wskaźnik wysokości podstawy wymiaru na 174,71 %, doliczając zwiększenie z tytułu opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników za 72 miesiące i ustalając, że świadczenie wypłacone będzie w grudniu, z wyrównaniem od września 2011 r., po uwzględnieniu kwoty wolnej od podatku za 1 miesiąc.</p> <p>Decyzją z dnia 8 grudnia 2011 r. organ przeliczył ubezpieczonemu świadczenie od 1 września 2011 r., zwiększając wskaźnik wysokości podstawy wymiaru do 176,95 %.</p> <p>Ubezpieczony złożył odwołania od powyższych decyzji. Podniósł, że organ rentowy błędnie pominął 72 miesiące ubezpieczenia rolniczego; błędnie wskazał datę złożenia wniosku na 27 października 2011 r.; bezzasadnie odmówił wybrania najkorzystniejszego wariantu świadczenia; bezzasadnie obniżył kwoty świadczenia za wrzesień, październik i listopad, nie uwzględniając kwot wolnych od podatku za te miesiące oraz błędnie wyliczył wskaźnik wysokości podstawy wymiary emerytury poprzez jego zaniżenie za 1977 i 1978 r.</p> <p>Organ rentowy wniósł o odrzucenie odwołania w zakresie żądania ustalenia emerytury na podstawie art. 55 ustawy emerytalnej, umorzenie postępowania co do żądania wskazania prawidłowej daty złożenia wniosku o świadczenie oraz o oddalenie odwołania w pozostałym zakresie.</p> <p>Wyrokiem z dnia 8 lutego 2012 r. Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił odwołanie od decyzji z dnia 26 października 2011 r. (punkt I.) oraz umorzył postępowanie w zakresie daty złożenia wniosku oraz co do wskaźnika wysokości podstawy wymiaru do 176,95 % (punkt II.) i zmienił zaskarżone decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 16 listopada i 8 grudnia 2011 r. w ten sposób, że wskaźnik podstawy wymiaru ustalił na 177,37 % (punkt III.) oraz oddalił odwołania w pozostałym zakresie (punkt IV). Rozstrzygnięcie o kosztach zawarte zostało w punkcie V. wyroku, zgodnie z którym koszty procesu zostały wzajemnie zniesione.</p> <p>Sąd Okręgowy ustalił, że <span class="anon-block">A. P.</span> urodził się w 1946 r. Wniosek o prawo do emerytury w wersji najkorzystniejszej złożył 14 września 2011 r. Decyzją z dnia 26 października 2011 r. organ odmówił <span class="anon-block">A. P.</span> emerytury na podstawie art. 55 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Decyzję doręczono ubezpieczonemu w dniu 28 października 2011 r. Ubezpieczony wykazał 391 miesięcy okresów składkowych i 66 nieskładkowych. Decyzją z dnia 16 listopada 2011 r. organ przyznał <span class="anon-block">A. P.</span> emeryturę od 1 września 2011 r., przyjmując i wskaźnik wysokości podstawy wymiaru na 174,71 %, doliczając zwiększenie z tytułu opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników za 72 miesiące. Decyzją z dnia 8 grudnia 2011 r. organ przeliczył od 1 września 2011 r. emeryturę, zwiększając wskaźnik wysokości podstawy wymiaru do 176,95 %. Przyjęte przez organ stosunki roczne podstaw wymiaru składek do przeciętnego wynagrodzenia wynosiły w najkorzystniejszych latach: 1972 - 151,42%, 1974 - 151,66%, 1976 - 150,06%, 1977 -149,73%, 1978 - 194,58%, 1979 - 212,97%, 1980 - 195,35%, 1981 - 169,98%, 1986 -173,56%, 1987 - 159,29%, 1988 - 167,59%, 1989 - 226,70%, 1990 - 236,84%, 1991 -193,75%, 1992 - 189,85%, 1993 - 173,56%, 1994 - 168,02%, 1995 - 165,35%, 1996 -151,61%, 1997- 157,14%. Termin płatności świadczenia określono na l0 dzień każdego miesiąca. Świadczenie wypłacono w grudniu 2011 r., z wyrównaniem od września 2011 r., po uwzględnieniu kwoty wolnej od podatku za miesiąc.</p> <p>Z ustaleń Sądu Okręgowego wynika też, że podstawa wymiaru składek w 1977 r. wyniosła 84.970,97 zł (przyjmując okres zatrudnienia w <span class="anon-block"> Wojewódzkiej (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> od 2 stycznia 1977 r.), a w 1978 zł - 116.509 zł (w <span class="anon-block"> Wojewódzkiej (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> do listopada jak w roku poprzednim, w grudniu wynagrodzenie 5550 zł, dodatki jak dotychczas; nadto z <span class="anon-block"> SM (...)</span> 30.709 zł).</p> <p>W tych okolicznościach faktycznych Sąd I instancji zważył, że zasadne jest odwołanie ubezpieczonego jedynie w zakresie przyjętej postawy wymiaru emerytury. Organ odmówił doliczenia do podstaw wymiaru składek za lata 1977 i 78 kwot 200 zł miesięcznie tytułem dodatku za wysługę lat, argumentując, że przedstawiona dokumentacja (umowa o pracę, angaż) nie potwierdza, że niniejszy dodatek miał charakter stały. Stanowiska tego nie podzielił Sąd Okręgowy. Skoro bowiem w umowie o pracę wskazano, że do wynagrodzenia przysługiwać będzie dodatek za wysługę 200 zł, a wysługa nie ulega zmniejszeniu, to oczywistym jest, że dodatek w tej wysokości ubezpieczony otrzymywał. Okoliczności, że dodatek ten stanowił podstawę wymiaru składek organ rentowy nie kwestionował. W ocenie Sądu I instancji błędne są jednak wyliczenia ubezpieczonego w zakresie, w jakim nie uwzględniają okoliczności, że pracę rozpoczął 2 stycznia 1977 r. (tak świadectwo pracy), tak więc podstawa wymiaru składek za styczeń 1977 r. wynosi (7100 zł/31dni) x 30. Stosunek podstaw wymiaru skałek do przeciętnego wynagrodzenia w 1977 r. wynosi więc 154,07 %, a w 1978 - 198,67 %. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z 20 najkorzystniejszych lat kalendarzowych wynosi więc 177,37 % i w tym zakresie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 15;art. 15 ust. 1;art. 15 ust. 6)">art. 15 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (t.j. Dz. U. z 2009r., Nr 153 poz. 1227 ze zm.), stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477^{<!-- -->14} § 2 k.p.c.</a>, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżone decyzje. W zakresie wyższego wskaźnika odwołanie, jako niezasadne zostało oddalone na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477^{<!-- -->14} § 1 k.p.c.</a> </p> <p>Jako niezasadne Sąd Okręgowy ocenił również odwołanie w zakresie żądania przyjęcia jako okresów składkowych okresów podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników. Ubezpieczony wykazał ponad 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, co jest konieczne do przyznania emerytury w trybie art. 27 ustawy. Tym samym nie zachodziła konieczność uzupełniania wymaganych okresów w trybie art. 10 ust. 1 ustawy emerytalnej. Przepis ten jednoznacznie wskazuje, iż doliczenie następuje, jeżeli okresy składkowe i nieskładkowe, ustalone na zasadach określonych w art. 5-7, są krótsze od okresu wymaganego do przyznania emerytury, w zakresie niezbędnym do uzupełnienia tego okresu. W zakresie doliczenia do wysokości emerytury okresów opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników i przyjętych okresów składkowych i nieskładkowych ubezpieczony ostatecznie nie kwestionował ustaleń organu rentowego (k.25).</p> <p>Zdaniem Sądu I instancji bezzasadne są zarzuty ubezpieczonego co do wysokości świadczeń za wrzesień, październik i listopad 2011 r. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910800350" title="Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz. U. z 1991 r. Nr 80, poz. 350 (art. 34)">art. 34 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych</a> (tekst jednolity Dz.U. z 2010r., Nr 51, poz.37 ze zm.) organy rentowe są obowiązane jako płatnicy pobierać zaliczki miesięczne od wypłacanych przez te organy emerytur i rent. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910800350" title="Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz. U. z 1991 r. Nr 80, poz. 350 (art. 32;art. 32 ust. 3)">Art. 32 ust. 3</a> stanowi, iż zaliczkę obliczoną w sposób określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910800350" title="Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz. U. z 1991 r. Nr 80, poz. 350 (art. 32 ust. 1)">ust. 1</a> i la i 2 zmniejsza się o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, przy czym stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910800350" title="Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz. U. z 1991 r. Nr 80, poz. 350 (art. 32 ust. 2)">ust. 2</a> za dochody o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910800350" title="Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz. U. z 1991 r. Nr 80, poz. 350 (art. 32 ust. 1)">ust. 1</a> i la uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20082281507" title="Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o emeryturach kapitałowych - Dz. U. z 2008 r. Nr 228, poz. 1507 (art. 12)">art. 12</a>. W <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20082281507" title="Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o emeryturach kapitałowych - Dz. U. z 2008 r. Nr 228, poz. 1507 (art. 12;art. 12 ust. 7)">art. 12 ust. 7</a> wskazano, że przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20082281507" title="Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o emeryturach kapitałowych - Dz. U. z 2008 r. Nr 228, poz. 1507 ()">ustawy o emeryturach kapitałowych</a> wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych. Termin płatności świadczenia wraz z wyrównaniem za wrzesień - listopad 2011 r. określono na 10 grudnia 2011 r. Organ zobowiązany był do zastosowania tylko jednej ulgi podatkowej w kwocie 46,33 zł za grudzień 2011 r. Rację ma organ rentowy, że nadpłacona zaliczka na podatek dochodowy od osób fizycznych zostanie rozliczona przy składaniu rocznego zeznania podatkowego.</p> <p>Odnośnie odwołania od decyzji z dnia 26 października 2011 r., Sąd Okręgowy zważył, że zostało złożone po miesięcznym terminie określonym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(9);art. 477(9) § 1)">art. 477^{<!-- -->9} § 1 k.p.c.</a> , dlatego też zgodnie 4779 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 3)">§ 3 k.p.c.</a> zostało odrzucone.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(13))">art. 477^{<!-- -->13} k.p.c.</a> Sąd Okręgowy umorzył postępowanie w zakresie daty złożenia wniosku i wskaźnika wysokości podstawy wymiaru do 176,95 %, albowiem organ rentowy w tym zakresie wydał decyzje uwzględniające wnioski.</p> <p>O kosztach procesu orzeczono stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> </p> <p>Ubezpieczony <span class="anon-block">A. P.</span> zaskarżył powyższy wyrok w części – co do punktu III. i IV. – zarzucając błędne ustalenie okresu zatrudnienia wnioskodawcy w <span class="anon-block"> Wojewódzkiej (...)</span>, co skutkowało przyjęciem jednego dnia okresu składkowego mniej oraz naruszenie prawa materialnego – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 10;art. 10 ust. 1;art. 10 ust. 1 pkt. 1;art. 10 ust. 2;art. 10 ust. 3)">art. 10 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> przez błędne jego zastosowanie i przyjęcie, że okresów pracy rolniczej wnioskodawcy nie zalicza się do okresów składkowych, jak również chybione zastosowanie nowego systemu wyliczania emerytury wobec wnioskodawcy, podczas gdy korzystniejszy dla <span class="anon-block">A. P.</span> jest wcześniejszy (stary) system wyliczania emerytury. Apelujący zarzucił nadto nieprawidłowe zastosowanie rozporządzenia MPiPS z 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe, w szczególności § 21 i tym samym braku uwzględniania, iż na dzień składania wniosku obowiązywało <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830100049" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń - Dz. U. z 1983 r. Nr 10, poz. 49 ()">rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno - rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń</a>, które było korzystniejsze dla ubezpieczonego. W konsekwencji Zakład nie powinien odliczać zwolnień chorobowych, jako okresy nieskładkowe.</p> <p>Podnosząc powyższe skarżący domagał się zmiany zaskarżonego wyroku i orzeczenia jak w odwołaniu oraz zasądzenia od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego zwrotu kosztów procesu za obie instancje, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi I Instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. </strong> </p> <p>Apelacja zasługiwała na uwzględnienie jedynie w części dotyczącej wysokości wskaźnika podstawy wymiaru świadczenia za rok 1977, co związane jest z przyjętym okresem zatrudnienia ubezpieczonego od 1 stycznia 1977 r. W pozostałym zakresie zarzuty apelacji są niezasadne, a Sąd Apelacyjny podziela tak ustalenia faktyczne, jak i rozważania prawne prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.</p> <p>W oparciu o zgromadzone w sprawie dowody w postaci umowy o pracę z dnia 1 stycznia 1977 r., decyzji z dnia 1 stycznia 1977 r. o przyznaniu dodatku specjalnego za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 1977 r. oraz świadectwa pracy, Sąd Apelacyjny nie miał wątpliwości, że w podstawie wymiaru świadczenia ubezpieczonego za rok 1977 należy uwzględnić pełną wysokość wynagrodzenia uzyskanego przez ubezpieczonego w styczniu 1977 r., tj. wynagrodzenie zasadnicze w kwocie 4900 zł oraz 2000 zł dodatku specjalnego i 200 zł za wysługę, co łącznie daje wartość 7100 zł. Wskazana dokumentacja, nie daje podstaw do pomniejszenia wysokości wynagrodzenia ubezpieczonego za ten okres o dzień 1 stycznia, bowiem jak wynika z umowy o pracę zawarta został w dniu 1 stycznia 1977 r., a i decyzja o przyznaniu dodatku specjalnego potwierdza, że był on pracownikowi należny od tej daty. Obowiązek zgłoszenia się do pracy w dniu 2 stycznia 1977 r. jest w tym zakresie bez znaczenia zwłaszcza, że faktem notoryjnym pozostaje, że dzień 1 stycznia jest dniem ustawowo wolnym od pracy. Podobnie też świadectwo pracy nie jest dokumentem abstrakcyjnym, w tym znaczeniu, że wszelkie wynikające z niego treści należy traktować jako bezwzględnie prawdziwe, także w sytuacji gdy przeczą im pozostałe istniejące w sprawie dowody. Niemniej jednak już na etapie postępowania apelacyjnego ubezpieczony przedłożył poprawioną wersję świadectwa pracy, wystawionego przez <span class="anon-block"> Wojewódzką (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> z dnia 2 stycznia 2002 r., z którego wynika już spójnie z pozostałymi dowodami, że <span class="anon-block">A. P.</span> był zatrudniony w pełnym etacie w okresie od 1 stycznia 1977 r. do 31 grudnia 2001 r. (k. 68 akt).</p> <p>Uwzględniając powyższe i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 15;art. 15 ust. 1;art. 15 ust. 6)">art. 15 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (zwanej dalej ustawą emerytalną), Sąd Apelacyjny przyjął, że przy obliczeniu wysokości emerytury należnej <span class="anon-block">A. P.</span>, przyjąć trzeba, że ubezpieczony w 1977 r. uzyskał wynagrodzenie w łącznej wysokości 85.200 zł (7100 x 12) co w stosunku do kwoty rocznej przeciętnego wynagrodzenia ogłoszonego za dany rok kalendarzowy (55.152 zł) stanowi 154,48 %, a nie jak przyjął Sąd Okręgowy 154,07 %. Wartości uwzględnione do podstawy wymiaru za pozostałe lata, jak i obliczone na tej podstawie wskaźniki nie były kwestionowane przez żadną ze stron. W efekcie wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z 20 najkorzystniejszych lat kalendarzowych, przy uwzględnieniu wyłącznie omówionej wyżej zmiany wynosi <br/>177,39 %. W tym też zakresie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok jak w punkcie III.</p> <p>Ponad powyższe apelacja ubezpieczonego okazała się niezasadna.</p> <p>Prawidłowo Sąd Okręgowy oddalił odwołanie ubezpieczonego w zakresie żądania przyjęcia jako okresów składkowych okresów podlegania przez ubezpieczeniu społecznemu rolników. Przepis art. 10 ustawy emerytalnej należy odczytywać całościowo , co oznacza, że możliwość uwzględnienia okresów pracy w gospodarstwie rolnym jest dopuszczalna wyłącznie wtedy, gdy pozostałe okresy składkowe i nieskładkowe (art. 5 -7 ustawy emerytalnej są krótsze od okresu wymaganego do nabycia prawa do emerytury i to jedynie w zakresie niezbędnym dla uzupełnienia tego okresu oraz pod warunkiem, że nie zostały one zaliczone do okresów, od których zależy prawo do emerytury lub renty rolniczej (art. 10 ust. 3 ustawy emerytalnej). Ubezpieczony <span class="anon-block">A. P.</span> wykazał ponad 25 lat okresów składowych i nieskładkowych, to jest staż ubezpieczeniowy konieczny dla nabycia prawa do emerytury (art. 27 ustawy emerytalnej). W jego przypadku nie było więc potrzeby, ani możliwości doliczania do tego stażu okresów uzupełniających, o których stanowi wspomniany wyżej art. 10 ustawy emerytalnej. Taki kierunek wykładni przepisu art. 10 ustawy emerytalnej wynika też z ugruntowanego orzecznictwa Sądu Najwyższego, który wielokrotnie potwierdził, że art. 10 ust. 1 ustawy emerytalnej z 1998 r. pozwala uzupełnić okresy składkowe i nieskładkowe okresami pracy w gospodarstwie rolnym do rozmiaru najbliższego (kolejnego) stażu okresów składkowych i nieskładkowych w zakresie wymaganym i koniecznym do nabycia określonych uprawnień emerytalnych. Oznacza to, że jeżeli okresy składkowe lub nieskładkowe nie przekraczają 15 lat, to możliwe jest ich uzupełnienie okresami wskazanymi w art. 10 ust. 1 ustawy emerytalnej jedynie w celu nabycia prawa do tzw. niepełnej emerytury na podstawie art. 28 tej ustawy. Natomiast, jeżeli okresy składkowe lub nieskładkowe przekraczają 15 lat, to możliwe jest ich uzupełnienie okresami, o jakich mowa w art. 10 ust. 1 ustawy, dla nabycia pełnych uprawnień emerytalnych, np. na podstawie art. 27 lub art. 29 ustawy (tak Sąd Najwyższy w wyrokach z dnia 11 stycznia 2011 r., I UK 246/10; z dnia 24 września 2009 r., II UK 19/09; z dnia 5 września 2008 r., II UK 364/07).</p> <p>Sąd Apelacyjny zauważa przy tym, że organ rentowy zwiększył wysokość emerytury o kwotę odpowiadającą części składkowej ustalonej według zasad wymiaru określonych w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910070024" title="Ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników - Dz. U. z 1991 r. Nr 7, poz. 24 ()">ustawy o ubezpieczeniu społecznych rolników</a>, to jest zgodnie z art. 56 ust. 3 i 4 ustawy emerytalnej. Tym samym wykazany przez ubezpieczonego okres pracy w gospodarstwie rolnym nie pozostał bez wpływu na wysokość przyznanej mu emerytury.</p> <p>Dla porządku odnotować należy, że organ rentowy prawidłowo też odrzucił zastosowanie do ubezpieczonego przepisu art. 55 ustawy emerytalnej, trafnie wnioskując, że po osiągnięciu wieku emerytalnego ubezpieczony nie kontynuował ubezpieczenia emerytalnego i rentowego w rozumieniu wskazanej regulacji. Zgodnie z brzmieniem art. 4 pkt 12 i 13 ustawy emerytalnej ubezpieczenia emerytalne i rentowe to ubezpieczenia, o których mowa w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych; natomiast ubezpieczony to osoba podlegającą ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, określonym w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, a także osoba, która przed dniem wejścia w życie ustawy podlegała ubezpieczeniu społecznemu lub zaopatrzeniu emerytalnemu, z wyłączeniem ubezpieczenia społecznego rolników. Zgodnie z brzmieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 1;art. 4;art. 4 ust. 1;art. 5)">art. 1 oraz art. 4 ust. 1 i art. 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych</a> z powszechnego systemu ubezpieczeń społecznych wyłączeni są rolnicy, tj. podmioty podlegające ubezpieczeniu społecznemu rolników. Wobec nich, co do zasady, nie mają zastosowania przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 ()">ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a>. Ubezpieczenie społeczne rolników regulują szczegółowo przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910070024" title="Ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników - Dz. U. z 1991 r. Nr 7, poz. 24 ()">ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników</a> i to na zasadach określonych w tej ustawie rolnicy podlegają tzw. rolniczemu ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu.</p> <p>Całkowicie bez racji pozostają też twierdzenia apelującego o niewłaściwym zastosowaniu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20112371412" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe - Dz. U. z 2011 r. Nr 237, poz. 1412 ()">rozporządzenia z dnia 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe</a>, co skarżący w sposób niezrozumiały łączy z kwalifikacją okresów składkowych i nieskładkowych. W tej mierze zważyć jedynie wypada, że powołane rozporządzenie, jak i poprzednio obowiązujące regulują jedynie zasady postępowania przed organem rentowym, które jednak nie mają ścisłego zastosowania w toku postępowania sądowego, gdzie obowiązująca jest już procedura cywilna i przewidziane nią możliwości dowodzenia istotnych dla sprawy kwestii faktycznych i prawnych. Niezależnie od tego wzmiankować też trzeba, że co do zasady to data decyzji rozstrzyga o uwzględnianym w niej stanie faktycznym i prawnym rozstrzygnięcia i zgodnie z tym kwalifikacja okresów składowych i nieskładkowych w przypadku ubezpieczonego winna odbyć się przez pryzmat art. 5 – 7 ustawy emerytalnej. Sąd Apelacyjny także więc w tym zakresie nie dostrzegł nieprawidłowości w rozstrzygnięciach organu rentowego, jak również Sądu Okręgowego, natomiast brak szerszego uzasadnienia wskazanego zarzutu, uniemożliwia jego głębszą merytoryczną ocenę.</p> <p>Uwzględniając powyższe, Sąd Apelacyjny zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w pozostałym zakresie (tj. ponad zmianę zaskarżonego wyroku co do wskaźnika wysokości podstawy wymiaru) apelację ubezpieczonego oddalił, jako pozbawioną słusznych podstaw.</p> </div>