III AUa 783/12

<p>Sygn. akt III AUa 783/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 23 października 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Krakowie III Wydział Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="219"/> <col width="398"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Halina Gajdzińska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSA Feliksa Wilk (spr.)</p> <p>SSA Agata Pyjas - Luty</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>st.sekr.sądowy Dorota Stankowicz</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 23 października 2012 r. w Krakowie</p> <p>sprawy z wniosku <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. J.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">C.</span> </strong> </p> <p>o emeryturę</p> <p>na skutek apelacji wnioskodawcy <span class="anon-block">S. J.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie Wydziału VIII Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>z dnia 19 marca 2012 r. sygn. akt VIII U 1331/11</p> <p> <strong> <!-- -->o d d a l a apelację.</strong> </p> <p>Sygn. akt III AUa 783/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 23 października 2012 roku.</p> <p>Wyrokiem z dnia 19 marca 2012 roku Sąd Okręgowy w Krakowie VIII Wydział Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie <span class="anon-block">S. J.</span> od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">C.</span> z dnia 13 czerwca 2011 roku, którą odmówiono wnioskodawcy przyznania wcześniejszej emerytury z tytułu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.</p> <p>Sąd I instancji ustalił, że <span class="anon-block">S. J.</span>, <span class="anon-block">urodzony (...)</span>, w okresie od 1 kwietnia 1973 roku do 2 września 1974 roku pracował w Spółdzielni <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>, od 15 września 1974 roku do 1 sierpnia 1979 roku w <span class="anon-block"> Gminnej Spółdzielni (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, zaś od 1 września 1979 roku do 20 października 1983 roku oraz od 1 listopada 1986 roku do 31 stycznia 1988 roku w <span class="anon-block"> Piekarni (...)</span>, <span class="anon-block">M. D. (1)</span> sc w <span class="anon-block">S.</span>. W okresie od 26 czerwca 1989 roku do 25 sierpnia 1992 roku był zatrudniony w Piekarni sc <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">S.</span>, następnie od 1 lutego 1994 roku do 29 kwietnia 1995 roku w <span class="anon-block"> Piekarni (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span>, a od 21 października 1996 roku do 31 grudnia 1998 roku w <span class="anon-block"> Zakładzie (...)</span> sc w <span class="anon-block">K.</span>. Wniosek o przyznanie prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych złożył w dniu 29 kwietnia 2011 roku. Łączny staż pracy na dzień 1 stycznia 1999 roku wyniósł 33 lata, 3 miesiące i 19 dni okresów składkowych i nieskładkowych. Wnioskodawca nie pozostaje w stosunku pracy i nie jest członkiem OFE. W październiku 2009 roku skończył 60 lat.</p> <p>Sąd Okręgowy stwierdził również, że w okresie od 1 września 1964 roku do 30 czerwca 1967 roku wnioskodawca odbywał naukę zawodu piekarza, następnie od 1 kwietnia 1973 roku do 2 września 1974 roku pracował jako piekarz piecowy przy wypieku pieczywa w Spółdzielni <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">K.</span>, zaś od 15 września 1974 roku do 1 sierpnia 1979 roku jako piekarz w <span class="anon-block"> Gminnej Spółdzielni (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>. Z kolei od 1 września 1979 roku do 20 października 1983 roku oraz od 1 listopada 1986 roku do 31 stycznia 1988 roku pracował jako piekarz piecowy w Piekarni <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">S.</span>, natomiast od 26 czerwca 1989 roku do 25 sierpnia 1992 roku jako piekarz w Piekarni <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">S.</span>. Następnie od 1 lutego 1994 roku do 29 kwietnia 1995 roku był zatrudniony jako piekarz w Piekarni <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">R.</span>, a od 21 października 1996 roku do 31 grudnia 1998 roku jako piekarz ciastkowy w <span class="anon-block"> Zakładzie (...)</span> sc w <span class="anon-block">K.</span>. Przez cały okres pracy zawodowej wnioskodawca był przede wszystkim piekarzem ciastowym, a w razie potrzeby pracował również jako piekarz piecowy.</p> <p>W tym stanie rzeczy Sąd I instancji przyjął, że wnioskodawca nie spełnia przesłanek nabycia prawa do emerytury w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184;art. 32)">art. 184 i art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (t.j. Dz. U. z 2009 roku Nr 153, poz. 1227 ze zm.) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 (§ 4;§ 4 ust. 1;§ 2)">§ 4 ust. 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> (Dz. U. Nr 43, poz. 8 ze zm.). Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika bowiem, że wnioskodawca, będąc zatrudniony w Spółdzielni <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">K.</span> od 1 kwietnia 1973 roku do 2 września 1974 roku oraz w <span class="anon-block"> Piekarni (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> od 1 września 1979 roku do 20 października 1983 roku oraz od 1 listopada 1986 roku do 31 stycznia 1988 roku wykonywał pracę w szczególnych warunkach na stanowisku piekarza piecowego, a zatem było to zatrudnienie, o którym mowa w dziale X pod pozycją 11 załącznika do ww. rozporządzenia, natomiast w pozostałym okresie zatrudnienia wnioskodawca nie pracował bezpośrednio przy wypieku pieczywa, a tym samym okresy te nie mogą zostać uwzględnione do okresu pracy w szczególnych warunkach. Odnosząc się do okresu nauki zawodu od 1 września 1964 roku do 30 czerwca 1967 roku Sąd I instancji podniósł, iż okres ten nie może zostać uznany za okres pracy w szczególnych warunkach, gdyż z założenia uczeń przyuczany do wykonywania prac o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia, określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 32;art. 32 ust. 2)">art. 32 ust. 2</a> ww. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 ()">ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a>, nie może ich wykonywać stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Co się natomiast tyczy nieuwzględnienia do okresu pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia w <span class="anon-block"> Piekarni (...)</span> od 3 listopada 1983 roku do 1 października 1986 roku oraz od 1 lutego 1994 roku do 29 kwietnia 1995 roku Sąd Okręgowy stwierdził, że obejmująca ten okres dokumentacja pracownicza (świadectwa pracy oraz zaświadczenie z dnia 8 stycznia 2012 roku) nie prowadzą do pewnych ustaleń, że wnioskodawca w tym czasie wykonywał pracę w warunkach szczególnych.</p> <p>Konkludując Sąd I instancji uznał, że przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, iż w trakcie pracy zawodowej wnioskodawca prace piekarza piecowego, objętą ww. rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku, wykonywał jedynie przez około 6 lat i 8 miesięcy. Wnioskodawca nie posiada zatem 15 lat pracy w warunkach szczególnych, a tym samym nie nabył prawa do wcześniejszej emerytury z tego tytułu. W związku z tym przyjął, że złożone przez niego odwołanie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wywiódł wnioskodawca. Zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że w okresach od 1 września 1964 roku do 20 października 1969 roku, od 2 listopada 1971 roku do 2 września 1974 roku, od 16 września 1974 roku do 2 sierpnia 1979 roku, od 3 listopada 1983 roku do 1 października 1986 roku, od 1 kwietnia 1988 roku do 20 kwietnia 1989 roku, od 26 czerwca 1989 roku do 25 sierpnia 1992 roku, od 15 października 1992 roku do 3 grudnia 1993 roku, od 1 lutego 1994 roku do 29 kwietnia 1995 roku oraz od 21 października 1996 roku do 31 grudnia 1998 roku nie wykonywał pracy w szczególnych warunkach, a ponadto zarzucił naruszenie prawa materialnego poprzez jego błędną interpretację i uznanie, iż w trakcie przyuczania do zawodu nie mógł pracować w warunkach szkodliwych dla zdrowia. Wniósł o uzupełnienie postępowania dowodowego i przesłuchanie świadka <span class="anon-block">S. K.</span> oraz zmianę zaskarżonego wyroku i przyznanie mu emerytury z tytułu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach, ewentualnie jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu apelacji podniósł, iż przez cały okres pracy zawodowej był zatrudniony w różnych zakładach pracy w resorcie piekarnictwa i wykonywał prace w szczególnych warunkach na stanowisku piekarza piecowego, co potwierdzili wskazani przez niego świadkowie. Jako prace wykonywaną w szczególnych warunkach należy także uznać okres zatrudnienia w celu przygotowania zawodowego. W latach 60 – tych XX wieku nie przestrzegano rygorystycznie przepisów BHP, w wyniku czego młodociani uczniowie wykonywali często tego samego rodzaju pracę, co pozostali pracownicy. Skarżący stwierdził również, że Sąd Okręgowy odmawiając mu prawa do emerytury pominął świadectwo pracy <span class="anon-block"> Gminnej Spółdzielni (...)</span>, dokumentujące okres jego zatrudnienia od 16 września 1974 roku do 2 sierpnia 1979 roku, który to okres również należało zaliczyć do okresu wykonywania pracy w warunkach szczególnych, którą to okoliczność dodatkowo potwierdził świadek <span class="anon-block">F. K.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny rozważył, co następuje.</strong> </p> <p>Apelacja nie jest uzasadniona.</p> <p>Przedmiot sporu w niniejszej sprawie sprowadzał się do wyjaśnienia kwestii, czy wnioskodawca legitymuje się 15 – letnim okresem wykonywania pracy w szczególnych warunkach, co prowadzi do nabycia przez niego prawa do emerytury na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184;art. 32)">art. 184 i art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (t.j. Dz. U. z 2009 roku Nr 153, poz. 1227 ze zm.) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 (§ 4;§ 4 ust. 1;§ 2)">§ 4 ust. 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a>.</p> <p>Zgodnie z treścią wskazanej powyżej regulacji wiek emerytalny oraz rodzaje prac lub stanowisk i warunki uprawniające do świadczenia emerytalnego z tytułu wykonywania pracy w szczególnych warunkach ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych, a zatem na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a>, przy uwzględnieniu (posiłkowym) wydanych na jego podstawie przepisów resortowych. Zasadnicze znaczenie z punktu widzenia nabycia prawa do emerytury w obniżonym w stosunku do powszechnie obowiązującego wieku emerytalnym mają wykazy prac wykonywanych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze zamieszczone w załącznikach do ww. rozporządzenia, natomiast wykazy zawarte w zarządzeniach resortowych, które nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, mają jedynie znaczenie pomocnicze, gdyż precyzują rodzaje stanowisk, na których świadczona jest praca w szczególnych warunkach, określona w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku</a>. W wykazie A stanowiącym załącznik do tego rozporządzenia do prac wykonywanych w szczególnych warunkach została zaliczona praca przy wypieku pieczywa (dział X, poz. 11).</p> <p>W oparciu o zgromadzoną dokumentację oraz zeznania wnioskodawcy i świadków Sąd I instancji za pracę w szczególnych warunkach uprawniającą wnioskodawcę do nabycia emerytury w obniżonym wieku emerytalnym uznał okres jego zatrudnienia w Spółdzielni <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">K.</span> od 1 kwietnia 1973 roku do 2 września 1974 roku w charakterze piekarza piecowego przy wypieku pieczywa oraz okres zatrudnienia w Piekarni <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">S.</span> od 1 września 1979 roku do 20 października 1983 roku oraz od 1 listopada 1986 roku do 31 stycznia 1988 roku na stanowisku piekarza piecowego. Pozostałe okresy zatrudnienia nie zostały zaliczone do okresu wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie dowodowe, uzupełnione w postępowaniu apelacyjnym w wyniku dopuszczenia dowodu z zeznań świadka <span class="anon-block">S. O.</span> oraz dołączenia akt osobowych wnioskodawcy z okresu jego zatrudnienia w <span class="anon-block"> Gminnej Spółdzielni (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> oraz <span class="anon-block"> (...) Spółdzielni (...)</span> potwierdziło prawidłowość dokonanych przez Sąd Okręgowy ustaleń. Zalegająca w ww. aktach osobowych dokumentacja nie pozwala na stwierdzenie, iż cały okres zatrudnienia w <span class="anon-block"> (...) Spółdzielni (...)</span> stanowił okres pracy świadczonej w warunkach szczególnych. W tym zakładzie pracy w okresie od 1 września 1964 roku do 2 września 1974 roku wnioskodawca był zatrudniony początkowo jako uczeń w zawodzie piekarz, piekarz stołowy oraz piekarz piecowy, przy czym jedynie w okresie od 1 kwietnia 1973 roku do 2 września 1974 roku pracował na stanowisku piekarza piecowego, która to praca była wykonywana bezpośrednio przy wypieku pieczywa. W pozostałym okresie zatrudnienia u ww. pracodawcy, w tym w czasie nauki zawodu piekarza, podejmowane przez niego obowiązki pracownicze nie ograniczały się jedynie do wypieku pieczywa. Praca piekarza polegała także na przygotowaniu ciasta, a zatem sam wypiek pieczywa i związana z tym obsługa pieca nie zajmowały wnioskodawcy pełnego wymiaru czasu pracy, co jest wymagane do uznania pracy za wykonywaną w szczególnych warunkach. Dokonując oceny charakteru zatrudnienia w <span class="anon-block"> Gminnej Spółdzielni (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> (następnie <span class="anon-block"> Gminna Spółdzielnia (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>) w okresie od 16 września 1974 roku do 2 sierpnia 1979 roku należy stwierdzić, iż zaliczeniu do okresu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach podlega jedynie okres świadczenia przez wnioskodawcę pracy na stanowisku piecowego od dnia 21 stycznia 1976 roku do 2 sierpnia 1979 roku w oparciu o zakres czynności znajdujący się w aktach osobowych. Uwzględnienie tego okresu nie pozwalałoby na ustalenie 15 – letniego stażu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach, a tym samym nie podważa prawidłowości zaskarżonego wyroku i poprzedzającej go decyzji organu rentowego. W pozostałym okresie zatrudnienia w ww. gminnej spółdzielni wnioskodawca świadczył pracę na stanowisku piekarza, a z zeznań przesłuchanych w toku postępowania przed Sądem I instancji świadków – w szczególności z zeznań <span class="anon-block">F. K.</span> - wynika, iż pracował on przy produkcji pieczywa i zajmował się zarówno mieszaniem ciast, jak i obsługą pieca. Do powierzonych wnioskodawcy obowiązków pracowniczych nie należał wyłącznie wypiek pieczywa, a tym samym nie był on narażony na szkodliwe oddziaływanie termiczne przez całą dniówkę roboczą. Trafnie zatem Sąd Okręgowy przyjął, że okres zatrudnienia w charakterze piekarza, pomimo pobierania przez ubezpieczonego dodatku za wykonywanie pracy w warunkach szkodliwych dla zdrowia, nie może być uwzględniony przy ustalaniu okresu wykonywania przez niego pracy w szczególnych warunkach, uprawniającego do wcześniejszej emerytury. Wypłacanie przez pracodawcę dodatków za pracę w szczególnych warunkach nie prowadzi automatycznie do uznania danego okresu za zatrudnienie w szczególnych warunkach w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 32)">art.32</a> powołanej wyżej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 ()">ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a>. Odnosząc się do okresu zatrudnienia w Piekarni prowadzonej przez <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">A. O.</span> od 3 listopada 1983 roku do 1 października 1986 roku oraz od 1 lutego 1994 roku do 29 kwietnia 1995 roku, należy stwierdzić, że okres ten również nie może zostać zaliczony do stażu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach. W tym czasie wnioskodawca był zatrudniony jako piekarz, a zeznań pracodawcy – <span class="anon-block">S. O.</span> wynika, iż podejmował różnorodne prace związane z procesem wypieku chleba, a więc pracował nie tylko przy obsłudze pieca, ale także przy formowaniu ciasta, przy czym każda z tych czynności zajmowała mu mniej więcej połowę czasu pracy. Brak jest zatem podstaw do stwierdzenia, iż w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał czynności bezpośrednio przy wypieku pieczywa. Co się natomiast tyczy okresu zatrudnienia w Piekarni <span class="anon-block">(...)</span>od 26 czerwca 1989 roku do 25 sierpnia 1992 roku na stanowisku piekarza, to nic nie wskazuje na to, by w tym czasie wnioskodawca wykonywał wyłącznie czynności związane z wypiekiem pieczywa przy obsłudze pieca. Przedłożona przez ubezpieczonego dokumentacja nie uprawnia do sformułowania takiego wniosku. Do okresu wykonywania pracy w szczególnych warunkach nie może być także zaliczony okres zatrudnienia w <span class="anon-block"> Zakładzie (...) s.c.</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>od 21 października 1996 roku do 31 grudnia 1998 roku, kiedy to wnioskodawca świadczył pracę na stanowisku ciastowy i zajmował się obróbką ciasta, a nie samym wypiekiem.</p> <p>Reasumując Sąd Apelacyjny w całości podzielił zarówno ustalenia faktyczne, jak i wyrażone w rozważaniach prawnych stanowisko Sądu Okręgowego dotyczące charakteru wykonywanego przez wnioskodawcę zatrudnienia. Uzupełnione w postępowaniu przed sądem II instancji postępowanie dowodowe potwierdziło prawidłowość ustaleń i trafność argumentacji zamieszczonej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.</p> <p>Z powyższych względów Sąd Apelacyjny przyjął, że wnioskodawca nie legitymuje się 15 - letnim okresem zatrudnienia w warunkach szczególnych, a tym samym nie spełnia przesłanek niezbędnych do nabycia prawa do wcześniejszej emerytury z tego tytułu.</p> <p>Podniesione w apelacji zarzuty okazały się nieuzasadnione. Zdaniem Sądu Apelacyjnego nie zachodziła potrzeba dopuszczenia dowodu z zeznań świadka <span class="anon-block">S. K.</span> na okoliczność charakteru pracy wykonywanej przez wnioskodawcę w Spółdzielni <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">K.</span>, gdyż charakter tego zatrudnienia wynika z dołączonych w postępowaniu apelacyjnym akt osobowych wnioskodawcy. Nie ma również racji skarżący wywodząc, iż nieuwzględnienie okresu praktycznej nauki zawodu nastąpiło jedynie z uwagi na fakt, iż w tym czasie był osobą młodocianą. W kontekście ustalenia prawa do wcześniejszej emerytury istotne znaczenie ma charakter zatrudnienia i rodzaj wykonywanych obowiązków pracowniczych. Skoro zatem wnioskodawca był przyuczany do zawodu piekarza, to brak podstaw do stwierdzenia, iż w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał wyłącznie pracę bezpośrednio przy wypieku pieczywa, odpowiadającą pracy na stanowisku: piecowy lub piekarz – piecowy.</p> <p>Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art.385 kpc</a>, Sąd Apelacyjny orzekł, jak w sentencji.</p> </div>