III AUa 1000/12

<p>Sygn. akt III A Ua 1000/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 23 października 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny we Wrocławiu</p> <p>Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="219"/> <col width="439"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Janina Cieślikowska (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSA Irena Różańska-Dorosz</p> <p>SSO del. Ireneusz Lejczak</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Monika Horabik</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 23 października 2012 r. we Wrocławiu</p> <p>sprawy z wniosku <span class="anon-block">L. S.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">L.</span> </p> <p>o ekwiwalent pieniężny z tytułu prawa do bezpłatnego węgla</p> <p>na skutek apelacji <span class="anon-block">L. S.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy</p> <p>z dnia 14 czerwca 2012 r. sygn. akt V U 309/12</p> <p>oddala apelację.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wnioskodawca <span class="anon-block">L. S.</span> odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">L.</span> z dnia 20 lutego 2011 r., na podstawie której organ rentowy odmówił mu prawa do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla.</p> <p>Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2012 r. Sąd Okręgowy w Legnicy oddalił odwołanie wnioskodawcy.</p> <p>Sąd ten ustalił, że wnioskodawca <span class="anon-block">L. S.</span> urodził się <span class="anon-block">(...)</span>r. Był zatrudniony od 29 stycznia 1974 r. do 05 kwietnia 1988 r. w <span class="anon-block"> (...)</span> - <span class="anon-block"> Zakład (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span>:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>w okresie od 29 .01.1974 r. do 31.12.1978 r. na stanowisku górnika pod ziemią,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>od 01.01.1979 r. do 30.06.1979 r. na stanowisku górnika strzałowego pod ziemią,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>od 01.07.1979 r. do 30.09.1980 r. na stanowisku górnika instruktora strzałowego pod ziemią,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>od 01.10.1980 r. do 03.01.1982 r. na stanowisku sztygara zmianowego oddziału robót przygotowawczych,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>od 04.01.1982 r. do 30.06.1986 r. na stanowisku górnik instruktor strzałowy pod ziemią,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>od 01.07.1986 r. do 05.04.1988 r. na stanowisku sztygara zmianowego pod ziemią.</p> </dd> </dl> <p>W wymienionym okresie wnioskodawcy wypłacany był ekwiwalent węglowy.</p> <p>Decyzją z dnia 30 marca 1988 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">L.</span> przyznał wnioskodawcy rentę inwalidzką. Prawo do emerytury wnioskodawca nabył od dnia 02 października 2007 r.</p> <p>W dniu 30 października 2007 r. <span class="anon-block">L. S.</span> złożył wniosek o wypłatę ekwiwalentu z tytułu prawa do bezpłatnego węgla za rok 2002 dla uprawnionych emerytów i rencistów z przedsiębiorstw robót górniczych.</p> <p>Wnioskodawca otrzymywał deputat węglowy do 31 grudnia 1996 r., w latach 2002-2007 nie pobierał ekwiwalentu lub bezpłatnego węgla w naturze.</p> <p>Decyzją z dnia 17 grudnia 2007 r. organ rentowy odmówił wnioskodawcy przyznania prawa do bezpłatnego węgla. W wyniku odwołania wnioskodawcy Sąd Okręgowy w Legnicy wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie V U 412/08 oddalił odwołanie wnioskodawcy. W wyniku wniesionej apelacji ubezpieczonego Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w sprawie III A Ua 1156/08 oddalił apelację wnioskodawcy. Wnioskodawca ponowny wniosek o przyznanie prawa do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla za rok 2010 i 2011 złożył w dniu 06.02.2012 r. W zaskarżonej decyzji Zakład Ubezpieczeń Społecznych w <span class="anon-block">L.</span> odmówił ubezpieczonemu prawa do ekwiwalentu węglowego za rok 2010 i rok 2011.</p> <p>W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd I instancji uznał odwołanie za nieuzasadnione. Wnioskodawca nie spełnia przesłanek niezbędnych do uzyskania prawa do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla. Przedsiębiorstwo, w którym wnioskodawca był zatrudniony – tj. <span class="anon-block"> (...) Zakład (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> ani <span class="anon-block"> Zakład (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span>, z których wnioskodawca przechodził na emeryturę górniczą nie był objęty układem zbiorowym pracy z dnia 21 grudnia 1991 r. Dlatego brak jest podstaw do wypłaty ubezpieczonemu spornego świadczenia.</p> <p>Z wyrokiem tym nie zgodził się wnioskodawca wywodząc apelację, w której zarzucił, iż zostały mu odebrane prawa nabyte, co jest sprzeczne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucją</a>. Zarzucił ponadto naruszenie zasady równego traktowania i prawa do jednakowego wynagrodzenia za tą samą prace, wskazując, że w świetle prawa są dwa rodzaje górników o tych samych uprawnieniach.</p> <p>Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę wyroku i przyznanie prawa do ekwiwalentu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył:</strong> </p> <p>Apelacja wnioskodawcy nie zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Zdaniem Sądu Apelacyjnego, Sąd I instancji zastosował właściwe przepisy prawne, które przytoczył i przeanalizował w pisemnym uzasadnieniu wyroku. Sąd Apelacyjny w pełni przychyla się do powyższych ustaleń oraz dokonanej przez Sąd I instancji wykładni przepisów.</p> <p>Trafnie uznał Sąd I instancji, że wnioskodawca nie spełnia przesłanek do uzyskania prawa do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla, a Sąd Apelacyjny w pełni to stanowisko podziela.</p> <p>W pierwszej kolejności należy podkreślić, że aby nabyć uprawnienie dochodzone przez wnioskodawcę należy spełnić łącznie trzy przesłanki. Zgodnie bowiem z treścią art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 lipca 2007 r. o ekwiwalencie pieniężnym z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla osób uprawnionych z przedsiębiorstw górniczych (Dz.U. nr 147, poz. 1031) osobami uprawnionymi do spornego świadczenia są: emeryci i renciści mający ustalone prawo do emerytury lub renty, którzy pobierali bezpłatny węgiel w naturze od przedsiębiorstw robót górniczych lub przeszli na emeryturę lub rentę z tych przedsiębiorstw oraz wdowy, wdowcy i sieroty mający ustalone prawo do renty rodzinnej po byłych pracownikach przedsiębiorstw robót górniczych, uprawnionych do bezpłatnego węgla na podstawie Układu Zbiorowego Pracy dla pracowników zakładów górniczych z dnia 21 grudnia 1991 r., i którzy uzyskali emeryturę lub rentę przed dniem 1 stycznia 2007 r., a po dniu 31 grudnia 2001 r. nie pobierali ekwiwalentu.</p> <p>W niniejszej sprawie zostało ustalone, że wnioskodawca nie spełnił pierwszej z wymienionych powyżej przesłanek, warunkujących przyznanie uprawnienia do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla, albowiem nie był osobą uprawnioną do bezpłatnego węgla na podstawie Układu Zbiorowego Pracy dla pracowników zakładów górniczych z dnia 21 grudnia 1991 r., ponieważ ostatni zakład pracy wnioskodawcy nie był tym układem objęty.</p> <p>Jak wskazano już powyżej wszystkie przesłanki niezbędne do uzyskania prawa do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla muszą być spełnione łącznie, a zatem niespełnienie jednej z nich wyklucza możliwość uzyskania prawa do dochodzonego świadczenia.</p> <p>Mając powyższe rozważania na uwadze należało zatem uznać za zasadne stanowisko Sądu Okręgowego, że wnioskodawca nie korzysta ze statusu osoby uprawnionej w myśl przepisów ustawy, stanowiącej podstawę jego roszczeń.</p> <p>W tej sytuacji Sąd Apelacyjny, podzielając stanowisko Sądu I instancji, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> oddalił apelację, jako bezzasadną.</p> </div>