I ACz 812/12

<p>Sygn. akt IA Cz 812/12</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 23 października 2012 roku</p> <p>Sąd Apelacyjny w Szczecinie Wydział I Cywilny w składzie następującym :</p> <p>Przewodniczący : SSA Marta Sawicka</p> <p>Sędziowie : SA Halina Zarzeczna</p> <p>SA Wiesława Kaźmierska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 października 2012 roku w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa <span class="anon-block">Z. C.</span> przeciwko Gminie <span class="anon-block">Ś.</span> o zapłatę</p> <p>na skutek zażalenia powoda</p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Koszalinie</p> <p>z dnia 29 maja 2012 r., sygn. akt I C 462/11 w przedmiocie odrzucenia pozwu</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oddalić zażalenie</strong> </p> <p> H. Zarzeczna M. Sawicka W. Kaźmierska </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">Z. C.</span> wniósł pozew przeciwko Gminie <span class="anon-block">Ś.</span>, domagając się zasądzenia: kwoty 130 000 złotych tytułem zwrotu nienależnie pobranego podatku rolnego w latach 1994-1996, kwoty 1 500 000 złotych tytułem odszkodowania za doprowadzenie do bankructwa jego gospodarstwa rolnego oraz za utratę zdrowia.</p> <p>Postanowieniem z dnia 29 maja 2012 r. Sąd Okręgowy odrzucił pozew. W uzasadnieniu wskazał, iż przed Sąd Okręgowym w Koszalinie toczyła się już sprawa z powództwa powoda przeciwko pozwanemu o to samo roszczenie. Orzeczenie zapadłe w ww sprawie (syg. akt C 1/08) jest prawomocne. Sąd I instancji uznał, iż obecnie powód dochodzi tożsamych roszczeń, co uzasadnia odrzucenie pozwu.</p> <p>Postanowienie to zaskarżył powód w całości, wnosząc o jego uchylenie. Zarzucił, iż poprzedni pozew wniesiony był przeciwko Wójtowi Gminy <span class="anon-block">Ś.</span>. Wskazał na manipulacje jakich dopuścić się miał pełnomocnik strony pozwanej w poprzednim postępowaniu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zażalenie okazało się niezasadne.</p> <p>Odrzucenie pozwu jest decyzją odmawiającą merytorycznego rozpoznania sprawy z przyczyn procesowych. Jedną z podstaw odrzucenia pozwu jest powaga rzeczy osądzonej, która oznacza, iż zapadło już prawomocne rozstrzygnięcie dotyczącego tego samego przedmiotu postępowania, które toczyło się między tymi samymi stronami.</p> <p>Granice przedmiotowe powagi rzeczy osądzonej, którą w procesie ma tylko wyrok, wyznacza przedmiot rozstrzygnięcia sądu w związku z podstawą sporu, zakresem zaś podmiotowym powagi rzeczy osądzonej objęte są strony. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 199;art. 199 § 1;art. 199 § 1 pkt. 2)">art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.</a> należy interpretować w powiązaniu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 366)">art. 366 k.p.c</a>, z czego wynika, że tożsamość roszczenia w rozumieniu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 199;art. 199 § 1;art. 199 § 1 pkt. 2)">art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.</a> zachodzi tylko wówczas, gdy identyczne sanie tylko przedmiot, ale i podstawa sporu. Przedmiotowe granice zawisłości sporu wyznaczają: żądanie udzielenia ochrony prawnej w sposób i w zakresie wskazanym w pozwie oraz podstawa faktyczna żądania.</p> <p>W realiach niniejszej sprawy, jak słusznie skonstatował Sąd Okręgowy, analiza akt postępowania prowadzonego pod sygn. akt I C 1/08 prowadzi do wniosku, iż pomiędzy roszczeniami nią objętymi a roszczeniami zgłoszonymi w toku niniejszej sprawy zachodzi tożsamość rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 199;art. 199 § 1;art. 199 § 1 pkt. 2)">art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.</a> Powód bowiem także w poprzedniej, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Koszalinie z 25 listopada 2008 r. sprawie, domagał się zasądzenia kwoty 130 000 złotych, tytułem zwrotu podatku rolnego za lata 1994-1995 oraz kwoty 1 500 000 złotych, tytułem odszkodowania za doprowadzenie do jego bankructwa. Treść zapadłego w sprawie wyroku jak i jego pisemnego uzasadnienia nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż przedmiotem rozpoznania było roszczenie skierowane przeciwko Gminie <span class="anon-block">Ś.</span>. Co prawda powód w pozwie wskazywał, we poprzedniej sprawie, że pozywa Wójta Gminy <span class="anon-block">Ś.</span>, jednakże wezwany do sprecyzowania wyraźnie</p> <p>oświadczył, że stroną pozwaną jest wymieniona Gmina (k.28) akt SO w Koszalinie IC 1/08) i tak też oznaczał stronę pozwaną w kolejnych pismach procesowych.</p>Stąd też Sąd Apelacyjny, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 kpc</a>, oddalił wniesione zażalenie, jako bezzasadne.<p> H. Zarzeczna M. Sawicka W. Kaźmierska </p> </div>