II AKa 270/12

<p>Sygn. akt II AKa 270/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 29 października 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="219"/> <col width="398"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Wiesław Pędziwiatr</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSA Edward Stelmasik (spr.)</p> <p>SSA Bogusław Tocicki</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Anna Turek</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Ludwika Uciurkiewicza</p> <p>po rozpoznaniu w dniach 25 października 2012 r. i 29 października 2012 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </strong> </p> <p>oskarżonej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 k.k.</a> <br/>i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 3)">art. 270 § 3 k.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">I. P. (1)</span> </strong> </p> <p>oskarżonej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. H. (1)</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez oskarżycieli posiłkowych <span class="anon-block">A. B. (1)</span>, <span class="anon-block">J. D. (1)</span> i oskarżonych</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu</p> <p>z dnia 21 marca 2012 r. sygn. akt III K 229/10</p> <p>I.  <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok co do oskarżonej <span class="anon-block">M. W. (1)</span> w ten sposób, że: </strong> </p> <p>1.  <strong> <!-- -->orzeczeniu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17 § 1 pkt. 2)">punktu II</a> części dyspozytywnej nadaje brzmienie: na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 6)">art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.</a> umarza postępowanie przeciwko oskarżonej <span class="anon-block">M. W. (1)</span> odnośnie czynów opisanych w punktach II, III, IV, V, VI, VII części wstępnej tego wyroku, ustalając równocześnie, że nie wiązały się one z wprowadzeniem w błąd osób udzielających jej korzyści majątkowej i w konsekwencji stwierdza, że umorzenia te odnoszą się do czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 k.k.</a> w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2003 r., a kosztami procesu z tą częścią sprawy związanymi obciąża Skarb Państwa, </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->z rozstrzygnięcia zawartego w punkcie IV części dyspozytywnej eliminuje zawarte na wstępie sformułowania: „w okresie od lipca 2003 roku do kwietnia 2004 roku we <span class="anon-block">W.</span> i innych miejscowościach” oraz „w łącznej kwocie 294 000 złotych” a nadto powołany w tym punkcie, w podstawie prawnej wymiaru kary przepis „<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 k.k.</a>” uzupełnia o „<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65 § 1)">§ 1</a>”, </strong> </p> <p>3.  <strong> <!-- -->z orzeczenia zawartego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65 pkt. 5)">punkcie V</a> części dyspozytywnej eliminuje zwarte na wstępie sformułowania: „w okresie od kwietnia 2004 roku do marca 2005 roku” oraz „w łącznej kwocie 276.954,17 złotych”, a nadto powołany w tym punkcie, w podstawie prawnej wymiaru kary „<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 k.k.</a>” uzupełnia o „<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65 § 1)">§ 1</a>”, </strong> </p> <p>4.  <strong> <!-- -->z rozstrzygnięcia zawartego w punkcie VIII części dyspozytywnej eliminuje zawarte na wstępie sformułowania: „w okresie od czerwca 2005 roku do marca 2006 roku we <span class="anon-block">W.</span>, w <span class="anon-block">U.</span> województwo <span class="anon-block"> (...)</span>” oraz „w kwocie łącznej 1 460 000 złotych”, a nadto powołany w tym punkcie podstawy prawnej wymiaru kary „<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 k.k.</a>” uzupełnia o „<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65 § 1)">§ 1</a>”, </strong> </p> <p>5.  <strong> <!-- -->orzeczoną w punkcie XXV części dyspozytywnej wysokość kwoty przepadku określa na 264 000 złotych (dwieście sześćdziesiąt cztery tysiące)” i precyzuje, że odnosi się ona do korzyści uzyskanych z przestępstw przypisanych tej oskarżonej w punktach IV, VII, IX części dyspozytywnej, </strong> </p> <p>6.  <strong> <!-- -->precyzuje, że środki karne orzeczone w punkcie XXVI części dyspozytywnej wiążą się ze skazaniami: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- w punktach V, VI, VIII co do zobowiązania naprawienia szkody na rzecz <span class="anon-block">T. G. (1)</span>, </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- w punkcie VIII co do zobowiązania naprawienia szkody na rzecz <span class="anon-block">E. O.</span>, </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->7. zawarty w punkcie IV lit.b wyraz „dotacji” zastępuje wyrazem „pomocy finansowej”, </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->II. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 k.p.k.</a> zmienia zaskarżony wyrok co do oskarżonej <span class="anon-block">E. J. (1)</span> w ten sposób, że wydanemu wobec niej orzeczeniu zawartemu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17 § 1 pkt. 11)">punkcie XI</a> nadaje brzmienie: „na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 6)">art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.</a> umarza postępowanie przeciwko oskarżonej <span class="anon-block">E. J. (2)</span> odnośnie czynów opisanych w punktach XXVII i XXIX części wstępnej tego wyroku, przy równoczesnym ustaleniu, że nie wiązały się one z osiągnięciem korzyści majątkowych w następstwie wykorzystania błędu osób wskazanych w tych punktach i w konsekwencji stwierdza, że umorzenia te odnoszą się do czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 k.k.</a> w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2003 roku”, </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->III. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonej <span class="anon-block">I. P. (1)</span> w ten sposób, że zawarty w punkcie XIX wyraz „dotacji” zastępuje wyrazem „pomocy finansowej”, </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->IV. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok co oskarżonych <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">I. P. (1)</span> oraz tenże wyrok co do oskarżonego <span class="anon-block">J. H. (1)</span> utrzymuje w mocy, </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->V. obciąża oskarżonych <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, <span class="anon-block">I. P. (1)</span> i <span class="anon-block">J. H. (1)</span> oraz oskarżycieli posiłkowych: <span class="anon-block">A. B. (1)</span> i <span class="anon-block">J. D. (1)</span> wydatkami poniesionymi przez Skarb Państwa w postępowaniu apelacyjnym w częściach równych i wymierza tytułem opłaty za drugą instancję:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- oskarżonej <span class="anon-block">M. W. (1)</span> - 7600 zł </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- oskarżonym <span class="anon-block">J. H. (2)</span> i <span class="anon-block">I. P. (1)</span> po 1180 zł</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- oskarżycielom posiłkowym <span class="anon-block">A. B. (1)</span> i <span class="anon-block">J. D. (1)</span> po 200 zł</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W sprawie III K 229/10 Sąd Okręgowy we Wrocławiu osądził 6 oskarżonych, a mianowicie: <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, <span class="anon-block">E. J. (1)</span>, <span class="anon-block">G. B.</span>, <span class="anon-block">I. P. (1)</span>, <span class="anon-block">G. N.</span> i <span class="anon-block">J. H. (1)</span>.</p> <p>Postępowanie apelacyjne dotyczy natomiast jedynie 3 z tych osób a mianowicie: <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, <span class="anon-block">I. P. (1)</span> i <span class="anon-block">J. H. (1)</span>, stąd też w niniejszym uzasadnieniu przedstawiona zostanie treść wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 21.03.2012 r. co do tych 3 oskarżonych.</p> <p>Prokurator Okręgowy we Wrocławiu oskarżył:</p> <p>a) <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </span>o popełnienie 26 przestępstw, a konkretnie o to, że:</p> <p>I.  w okresie od 8 marca 2001 roku do 16 sierpnia 2001 roku we <span class="anon-block">W.</span>, działając w warunkach czynu ciągłego, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">E. J. (1)</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie stale źródło dochodów, wprowadziła Prezesa Zarządu spółki <span class="anon-block">T. G. (1)</span> w błąd co do faktycznego wykonania usług prawnych na rzecz <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> przez <span class="anon-block"> Kancelarię (...)</span> radcy prawnego <span class="anon-block">J. M. (1)</span>, a następnie przedłożyła wymienionemu pięć uprzednio podrobionych przez <span class="anon-block">E. J. (1)</span> <span class="anon-block">faktur VAT o nr (...)</span> z dnia 08.03.2001r., nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 14.03.2001r., nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 3.04.2001r., nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 16.08.2001r. oraz o nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 16.08.2001r. na podstawie których to dokumentów wyłudziła od <span class="anon-block">T. G. (1)</span> łączną kwotę 100.040 zł, czym działała na szkodę <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> </strong> </p> <p>II.  w okresie od czerwca 2001 roku do lipca 2001 roku we <span class="anon-block">W.</span> oraz <span class="anon-block">Ł.</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, czyniąc sobie stale źródło dochodów, powołując się przed <span class="anon-block">T. G. (1)</span>, działającym wspólnie z <span class="anon-block">I. P. (2)</span>, na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa we <span class="anon-block">W.</span>, podjęła się zawarcia na rzecz wymienionych umowy kupna pałacu w miejscowości <span class="anon-block">S.</span> należącego do Zasobu Agencji w zamian za korzyść majątkową w wysokości 100.000 zł otrzymaną uprzednio od <span class="anon-block">I. P. (2)</span>, którą mimo odstąpienia zainteresowanych nie zwróciła</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> </strong> </p> <p>III.  w okresie od czerwca 2001 roku do lipca 2001 roku we <span class="anon-block">W.</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie stale źródło dochodów, powołując się na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarb Państwa we <span class="anon-block">W.</span> podjęła się pośrednictwa w zakupie przez <span class="anon-block">M. P. (1)</span> i <span class="anon-block">W. P. (1)</span> pałacu w miejscowości <span class="anon-block">B.</span> wprowadzając wymienionych w błąd co do faktycznych możliwości odsprzedania nabytej nieruchomości z zyskiem nieustalonemu kontrahentowi z zagranicy, otrzymując w zamian za pośrednictwo korzyść majątkową w wysokości 130.000 z której to kwoty w zamian za doprowadzenie do zawarcia umowy przekazała kwoty po 20.000 złotych <span class="anon-block">B. K.</span> oraz <span class="anon-block">G. B.</span> pełniącym funkcje publiczne specjalisty oraz kierownika w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Sekcja w <span class="anon-block">L.</span> czym działała na szkodę <span class="anon-block">M. P. (1)</span> i <span class="anon-block">W. P. (1)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 1)">art. 229 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> </strong> </p> <p>IV.  we wrześniu 2001 roku we <span class="anon-block">W.</span>, czyniąc sobie stałe źródło dochodów, powołując się przed <span class="anon-block">T. G. (1)</span> oraz <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">D. P. (1)</span> na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, podjęła się pośrednictwa w nabyciu <span class="anon-block">działki nr (...)</span> o powierzchni 1ha 90a 02m^{<!-- -->2} w <span class="anon-block">P.</span>, wprowadzając wymienionych w błąd co do faktycznych możliwości odsprzedania następnie nabytych gruntów z zyskiem nieustalonemu kontrahentowi z zagranicy w zamian za otrzymaną od wymienionych korzyść majątkową w wysokości 120.000 zł, z której to kwoty w zamian za doprowadzenie do zawarcia umowy przekazała kwotę po 30.000 złotych tytułem korzyści majątkowej <span class="anon-block">B. K.</span> oraz <span class="anon-block">G. B.</span>, pełniącym funkcje publiczne specjalisty oraz kierownika w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Sekcja w <span class="anon-block">L.</span> czym działała na szkodę <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">D. P. (1)</span> i <span class="anon-block">T. G. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 1)">art. 229 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a> </strong> </p> <p>V.  w okresie od października do listopada 2001 roku we <span class="anon-block">W.</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie stale źródło dochodów, powołując się na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa we <span class="anon-block">W.</span> oraz w Oddziale w <span class="anon-block">L.</span>, podjęła się pośrednictwa w nabyciu przez <span class="anon-block">A. B. (1)</span>, <span class="anon-block">M. O. (1)</span>, <span class="anon-block">J. D. (1)</span> oraz <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">M. D. (1)</span>, <span class="anon-block">działek nr (...)</span> na terenie <span class="anon-block">P.</span>, wprowadzając wymienionych w błąd co do faktycznych możliwości odsprzedania następnie nabytych gruntów z zyskiem nieustalonemu kontrahentowi z zagranicy, w zamian za otrzymaną od wymienionych korzyść majątkową w wysokości 260.000 złotych, z której to kwoty w zamian za doprowadzenie do zawarcia umowy przekazała kwotę 100.000 zł tytułem korzyści majątkowej <span class="anon-block">B. K.</span> oraz <span class="anon-block">G. B.</span>, pełniącym funkcje publiczne specjalisty i kierownika w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Sekcja w <span class="anon-block">L.</span>, czym działała na szkodę <span class="anon-block">A. B. (1)</span>, <span class="anon-block">M. O. (1)</span>, <span class="anon-block">J. D. (1)</span> oraz <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">M. D. (1)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 1)">art. 229 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> </strong> </p> <p>VI.  w okresie od listopada 2001 roku do grudnia 2001 roku we <span class="anon-block">W.</span>, czyniąc sobie stałe źródło dochodów, powołując się przed <span class="anon-block">T. G. (1)</span> oraz <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">D. P. (1)</span> na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa podjęła się pośrednictwa w nabyciu zespołu pałacowo folwarcznego z parkiem w <span class="anon-block">K.</span> gm. <span class="anon-block">G.</span>, należącego do zasobu Agencji otrzymując w zamian za załatwienie sprawy korzyść majątkową w wysokości 120.000zł działając na szkodę <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">D. P. (1)</span> oraz <span class="anon-block">T. G. (1)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> </strong> </p> <p>VII.  w okresie od listopada 2001 roku do grudnia 2001 roku we <span class="anon-block">W.</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">E. J. (1)</span>, czyniąc sobie stale źródło dochodów, powołując się na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa we <span class="anon-block">W.</span> oraz w Oddziale w <span class="anon-block">L.</span>, podjęła się pośrednictwa w nabyciu przez <span class="anon-block">J. K. (1)</span> od Agencji <span class="anon-block">działki o nr (...)</span> o powierzchni 28 ha 16 a 40 m^{<!-- -->2} w obrębie <span class="anon-block">P.</span> gm. <span class="anon-block">L.</span> wprowadzając wymienionego w błąd co do faktycznych możliwości odsprzedania nabytych gruntów z zyskiem nieustalonemu kontrahentowi z zagranicy, otrzymując w zamian za pośrednictwo korzyść majątkową w wysokości 210.000 zł z której to kwoty w zamian za doprowadzenie do zawarcia umowy przekazała kwotę 20.000 zł tytułem korzyści majątkowej <span class="anon-block">B. K.</span> oraz <span class="anon-block">G. B.</span>, pełniącym funkcje publiczne specjalisty oraz kierownika w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Sekcja w <span class="anon-block">L.</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 1)">art. 229 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> </strong> </p> <p>VIII.  w styczniu 2002 roku w <span class="anon-block">L.</span>, w związku z publicznym przetargiem którego przedmiotem była sprzedaż nieruchomości położonej w granicach <span class="anon-block">działki (...)</span> obręb <span class="anon-block">O.</span>, gmina <span class="anon-block">L.</span> pozostającej w zasobach Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa w <span class="anon-block">L.</span>, w zamian za korzystne dla siebie rozstrzygniecie przetargu weszła w porozumienie z <span class="anon-block">B. K.</span>, pełniącą funkcję publiczną specjalisty Administracji Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa w <span class="anon-block">L.</span> oraz Przewodniczącej Komisji Przetargowej, wręczając wymienionej korzyść majątkową w wysokości 50.000 złotych czym działała na szkodę instytucji organizującej przetarg,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 1)">art. 229 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 305;art. 305 § 1)">art. 305 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> </strong> </p> <p>IX.  w dniu 20 listopada 2002 roku we <span class="anon-block">W.</span>, czyniąc sobie stale źródło dochodów, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">T. G. (1)</span> w ten sposób, że działając z góry powziętym zamiarem wyłudzenia mienia pożyczyła od wymienionych tytułem pożyczki gotówkowej kwotę 12.000 zł, nie mając przy tym zamiaru wywiązania się ze zwrotu wskazanej kwoty czym też działała na szkodę <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">T. G. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> </strong> </p> <p>X.  w styczniu 2003 roku we <span class="anon-block">W.</span>, czyniąc sobie stale źródło dochodów, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">T. G. (1)</span> w ten sposób, że działając z góry powziętym zamiarem wyłudzenia mienia z dniem 17 stycznia 2003r. zawarła z wymienionym notarialną umowę przedwstępną sprzedaży dwóch działek położonych we wsi <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block">P.</span> gm. <span class="anon-block">J.</span> oraz w obrębie <span class="anon-block">R.</span> gm. <span class="anon-block">L.</span>, na podstawie której to umowy otrzymała tytułem zaliczki łączną kwotę 80.000 zł, nie mając przy tym zamiaru zawarcia końcowego aktu przeniesienia prawa własności jak również zwrotu pobranej zaliczki czym działała na szkodę <span class="anon-block">T. G. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> </strong> </p> <p>XI.  w okresie od lipca do października 2003 roku we <span class="anon-block">W.</span>, czyniąc sobie stałe źródło dochodów, powołując się przed <span class="anon-block">J. J. (1)</span> i <span class="anon-block">R. K. (1)</span> na wpływy w Agencji Nieruchomości Rolnych odział we <span class="anon-block">W.</span> i w <span class="anon-block">L.</span> podjęła się załatwienia sprawy wykupu <span class="anon-block">działki nr (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> w Agencji, polegającej na bezprawnym wywarciu wpływu na decyzje i działanie urzędników <span class="anon-block"> (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> oddział w <span class="anon-block">L.</span>, w zamian za otrzymanie korzyści majątkowej, czym działa na szkodę Skarbu Państwa</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> </strong> </p> <p>XII.  w okresie od 19 stycznia 2004 roku do maja 2004 roku we <span class="anon-block">W.</span>, czyniąc sobie stałe źródło dochodów<strong> <!-- -->, </strong>w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, przywłaszczyła powierzone mienie <span class="anon-block">T. G. (1)</span> w postaci pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 181.826,86 złotych pochodzących ze sprzedaży wkładu na zakup <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span> w budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>, który faktycznie dokonał wpłaty niniejszej kwoty na konto <span class="anon-block"> dewelopera (...)</span>” SA, czym działała na szkodę <span class="anon-block">T. G. (1)</span> w wysokości 181.826,86 złotych,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> </strong> </p> <p>XIII.  w okresie od stycznia 2004 roku do kwietnia 2004 roku we <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">I. P. (1)</span>, w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, czyniąc sobie stale źródło dochodów, powołując się na wpływy w Zarządach oraz Wydziałach Kredytowych Central Banków, w Agencji Nieruchomości Rolnych, w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, oraz na znajomości z osobami pełniącymi funkcje publiczne, podjęła się pośrednictwa w uzyskaniu dla <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">W. D. (1)</span> kredytu konsolidacyjnego w wysokości 200.000.000 zł wprowadzając wymienionych w błąd co do faktycznej możliwości uzyskania kredytu, w zamian za otrzymaną od wymienionych korzyść majątkową w wysokości 94.000 złotych, czym działała na szkodę <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">W. D. (1)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> </strong> </p> <p>XIV.  w okresie od marca 2004 roku do kwietnia 2004 roku we <span class="anon-block">W.</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, czyniąc sobie stale źródło dochodów, powołując się na wpływy w Urzędzie Miasta we <span class="anon-block">W.</span>, w zamian za otrzymaną korzyść majątkową w wysokości 200.000 zł, podjęła się pośrednictwa w nabyciu nieruchomości przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>, wprowadzając <span class="anon-block">Z. G. (1)</span> w błąd co do faktycznej możliwości nabycia przez wymienionego przedmiotowej nieruchomości, czym działała na szkodę <span class="anon-block">Z. G. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> </strong> </p> <p>XV.  w kwietniu 2004 roku we <span class="anon-block">W.</span>, czyniąc sobie stałe źródło dochodów, działając z góry powziętym zamiarem wyłudzenia mienia, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">T. G. (1)</span> w ten sposób, że bez zgody i wiedzy <span class="anon-block">T. G. (1)</span> korzystając z przekazanego jej wcześniej pełnomocnictwa do czynności prawnych nie obejmującego zgody na dokonanie opisanych transakcji, na podstawie aktu notarialnego z dnia 22 kwietnia 2004r. zbyła na rzecz <span class="anon-block">E. J. (1)</span> dwie <span class="anon-block">działki o nr (...)</span> położone w <span class="anon-block">M.</span> o rzeczywistej wartości wynoszącej kwotę nie mniejszą niż 90.000 zł za kwotę 15.000 zł.</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> </strong> </p> <p>XVI.  w okresie od 1 października 2004 roku do 6 października 2004 roku we <span class="anon-block">W.</span>, działając w warunkach czynu ciągłego, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">E. J. (1)</span>, poprzez dokonanie szeregu wypłat z bankomatów przy pomocy karty <span class="anon-block">V. E.</span> o nr <span class="anon-block"> (...)</span> wystawionej przez <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span>, dokonała zaboru w celu przywłaszczenia kwoty 18.000 zł działając tym samym na szkodę <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1;art. 278 § 5)">art. 278 § 1,5 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> </strong> </p> <p>XVII.  w dniu 24 listopada 2004 roku we <span class="anon-block">W.</span> <strong> <!-- -->, </strong>czyniąc sobie stale źródło dochodów, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">T. R.</span> i <span class="anon-block">A. S.</span> w ten sposób, że działając z góry powziętym zamiarem wyłudzenia mienia z dniem 24 listopada 2004 roku zawarła z <span class="anon-block">T. R.</span> notarialną umowę przedwstępną sprzedaży <span class="anon-block">działki nr (...)</span> położonej we wsi <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block">P.</span> gm. <span class="anon-block">J.</span> na podstawie której to umowy otrzymała tytułem zaliczki i rat łączną kwotę 86.000 zł, nie mając przy tym zamiaru zawarcia końcowego aktu przeniesienia prawa własności jak również zwrotu pobranej zaliczki czym działała na szkodę <span class="anon-block">T. R.</span> i <span class="anon-block">A. S.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> </strong> </p> <p>XVIII.  w okresie od lutego 2005 roku do marca 2005 roku we <span class="anon-block">W.</span>, czyniąc sobie stale źródło dochodów, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, powołując się na wpływy w Agencji Nieruchomości Rolnych we <span class="anon-block">W.</span>, podjęła się pośrednictwa w utrzymania dzierżawy obiektu zorganizowanego w <span class="anon-block">N.</span> i <span class="anon-block">M.</span> prowadzonych przez dzierżawców <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">J. Z. (1)</span> jak również gwarantując wymienionym cofnięcie powództwa przez Agencję Nieruchomości Rolnych we <span class="anon-block">W.</span>, w zamian za co przyjęła od wymienionych korzyść majątkową w wysokości 20.000 zł, którą to kwotę przekazała jako korzyść majątkową <span class="anon-block">G. B.</span> pełniącej funkcję kierownika w Agencji Nieruchomości Rolnych Sekcja w <span class="anon-block">L.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 1)">art. 229 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> </strong> </p> <p>XIX.  w okresie od czerwca 2005 roku do 2 października 2005 roku we <span class="anon-block">W.</span>, czyniąc sobie stale źródło dochodów, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">T. G. (1)</span> w ten sposób, że posługując się uprzednio podrobioną przez inna osobę deklarację wekslową datowaną na dzień 15 czerwca 2005r. z którego to dokumentu wynikało, iż stanowi on zabezpieczenie wierzytelności w wysokości 500.000 zł, posłużyła się następnie uprzednio podrobionym w opisany sposób dokumentem, w sierpniu 2005 roku wezwała wymienionego do wykupu przedmiotowego weksla w terminie do 19 sierpnia 2005 roku, a następnie po uzyskaniu w oparciu o wskazaną deklarację wekslową nakazu zapłaty, doprowadziła do zawarcia z dniem 2 października 2005 roku ugody z <span class="anon-block">T. G. (1)</span>, wyłudzając tym samym od wymienionego wskazaną kwotę, czym też działała na szkodę <span class="anon-block">T. G. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> </strong> </p> <p>XX.  w okresie od czerwca 2005 roku do 2006 roku we <span class="anon-block">W.</span>, czyniąc sobie stale źródło dochodów, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłowała doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">T. G. (1)</span> w ten sposób, że wykorzystując czystą kartkę papieru zawierającą wyłącznie nieczytelny podpis in blanco złożony uprzednio przez <span class="anon-block">T. G. (1)</span>, sporządziła nieautentyczną deklarację wekslową datowaną na dzień 15 czerwca 2005r. z którego to dokumentu wynikało, iż stanowi on zabezpieczenie wierzytelności w wysokości 600.000 zł, który to dokument jako autentyczny zbyła za kwotę nie mniejszą niż 360.000 zł wraz z wekslem na rzecz <span class="anon-block">E. O.</span>, w oparciu o które to dokumenty wymieniony uzyskał wobec <span class="anon-block">T. G. (1)</span> nakaz zapłaty wskazanej kwoty, lecz zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na bezskuteczną egzekucję z majątku dłużnika, czym działała na szkodę <span class="anon-block">T. G. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art.286 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 2)">art. 270 § 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> </strong> </p> <p>XXI.  w okresie od lutego do marca 2006 roku w <span class="anon-block">U.</span> województwo <span class="anon-block"> (...)</span>, czyniąc sobie stale źródło dochodów, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">E. J. (1)</span> doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">E. O.</span> o znacznej wartości w wysokości 360.000 złotych w ten sposób, że zbyła na jego rzecz weksel in blanco wystawiony przez <span class="anon-block">T. G. (1)</span> z wypisaną kwotą 613.232,88 złotych wraz z podrobioną deklaracją wekslową na kwotę 600.000 zł wiedząc, że roszczenie to jest bezpodstawne, czym działała na szkodę <span class="anon-block">E. O.</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 2)">art. 270 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> </strong> </p> <p>XXII.  w marcu 2006 roku w <span class="anon-block">L.</span>, w związku z publicznym ustnym przetargiem, który odbył się w dniu 10 marca 2006 roku na sprzedaż nieruchomości nie rolnej zabudowanej położonej w <span class="anon-block">K.</span> gmina <span class="anon-block">L.</span> w granicach <span class="anon-block">działki (...)</span> o powierzchni 3,1500 ha pozostającej w zasobach Agencji Nieruchomości Rolnych we <span class="anon-block">W.</span>, w zamian za korzystne dla siebie rozstrzygniecie przetargu w przedmiotowym przetargu, weszła w porozumienie z <span class="anon-block">B. K.</span> oraz <span class="anon-block">G. B.</span> pełniącymi funkcje publiczne specjalisty oraz administratora Administracji Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa w <span class="anon-block">L.</span>, wręczając wymienionym osobom korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 10.000 złotych, czym działała na szkodę instytucji organizującej przetarg,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 1)">art. 229 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 305;art. 305 § 1)">art. 305 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> </strong> </p> <p>XXIII.  w maju 2006 roku w <span class="anon-block">L.</span>, w związku z publicznymi ustnymi przetargami, których przedmiotem była sprzedaż nieruchomości rolnych położonych w obrębie <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">K.</span> gmina <span class="anon-block">K.</span> w granicach <span class="anon-block">działki (...)</span> o powierzchni 1,49 ha, w obrębie <span class="anon-block">W.</span> gmina <span class="anon-block">K.</span> w granicach <span class="anon-block">działki (...)</span> o powierzchni 13,1800 ha, w obrębie <span class="anon-block">W.</span> gmina <span class="anon-block">K.</span> w granicach <span class="anon-block">działki (...)</span> o powierzchni 7,0100 ha oraz położonej w obrębie <span class="anon-block">W.</span> gmina <span class="anon-block">K.</span> w granicach <span class="anon-block">działki (...)</span> o powierzchni 37,2000 ha pozostających w zasobach Agencji Nieruchomości Rolnych w zamian za korzystne dla siebie rozstrzygniecie przetargu w przedmiotowym przetargu, weszła w porozumienie z <span class="anon-block">B. K.</span> oraz <span class="anon-block">G. B.</span> pełniącymi funkcje publiczne specjalisty oraz administratora Administracji Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa w <span class="anon-block">L.</span>, wręczając wymienionym osobom korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 210.000 złotych, czym działała na szkodę instytucji organizującej przetargi,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 1)">art. 229 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 305;art. 305 § 1)">art. 305 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> </strong> </p> <p>XXIV.  wiosną 2006 roku we <span class="anon-block">W.</span>, czyniąc sobie stale źródło dochodów, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">E. J. (1)</span> powołując się na wpływy w Agencji Nieruchomości Rolnych we <span class="anon-block">W.</span>, w zamian za otrzymaną korzyść majątkową w wysokości nie mniejszej niż 150.000 zł, podjęła się pośrednictwa w załatwieniu sprawy związanej z zakupem zespołu pałacowo-dworskiego z areałem gruntów położonego w miejscowości <span class="anon-block">R.</span> gm. <span class="anon-block">R.</span> powiat <span class="anon-block"> (...)</span> województwo <span class="anon-block"> (...)</span>, wchodzącego w skład z zasobu Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział we <span class="anon-block">W.</span>, polegające na bezprawnym wywarciu wpływu na decyzje i działanie urzędników <span class="anon-block"> (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> odpowiedzialnych za przeprowadzenie przetargu licytacyjnego na sprzedaż przedmiotowej nieruchomości, czym dział na szkodę Skarbu Państwa</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> </strong> </p> <p>XXV.  w maju 2008 roku w <span class="anon-block">U.</span>, powiat <span class="anon-block"> (...)</span> województwo <span class="anon-block"> (...)</span>, działając z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">J. H. (1)</span>, przedstawiając go jako Urzędnika Ministerstwa Rolnictwa oraz Agencji Nieruchomości Rolnych w <span class="anon-block">W.</span> i powołując się na wpływy w tych instytucjach, podjęła się pośrednictwa załatwienia sprawy wykupu przez <span class="anon-block">E. O.</span> dzierżawionego zespołu pałacowo-parkowego w <span class="anon-block">U.</span>, w zamian za otrzymanie korzyści majątkowej w wysokości nie mniejszej niż 20.000 złotych, czym działała na szkodę <span class="anon-block">E. O.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> </strong> </p> <p>XXVI.  w sierpniu 2008 roku w <span class="anon-block">M.</span>, powiat <span class="anon-block"> (...)</span>, województwo <span class="anon-block"> (...)</span>, posiadała podrobione dokumenty w postaci dyplomu i odpisu dyplomu ukończenia studiów magisterskich na Wydziale Prawa <span class="anon-block"> (...)</span> imienia <span class="anon-block">B. B. (1)</span> we <span class="anon-block">W.</span> czyniąc tym przygotowanie do ich użycia jako autentycznych,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 3)">art. 270 § 3 kk</a> </strong> </p> <p>b) <span class="anon-block">I. P. (1)</span> o to, że:</p> <p>XLVIII.  w okresie od dnia 4 marca 2003 roku do dnia 31 października 2003 roku we <span class="anon-block">W.</span>, działając z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowych doprowadziła do niekorzystnego rozporządzeniem mieniem <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">W. D. (1)</span> w ten sposób, że zawarła z <span class="anon-block">J. D. (2)</span> pozostającą we wspólnocie majątkowej ze swoim mężem <span class="anon-block">W.</span> dwie umowy pożyczki na łączną kwotę 105.000 złotych nie mając zamiaru wywiązania się z nich, czym działała na szkodę <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">W. D. (1)</span>, a w tym w dniu 04 marca 2003 roku pobrała kwotę 100.000,-zł, w dniu 31 października 2003 roku pobrała kwotę 5.000,-zł</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> </strong> </p> <p>XLIX.  w okresie od stycznia 2004 roku do kwietnia 2004 roku we <span class="anon-block">W.</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, powołując się na wpływy w Zarządach oraz Wydziałach Kredytowych Central Banków, w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, powołując się na znajomości z osobami pełniącymi funkcje publiczne, podjęła się pośrednictwa w uzyskaniu dla <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">W. D. (1)</span> kredytu konsolidacyjnego w wysokości 200.000.000 zł wprowadzając wymienionych w błąd co do faktycznej możliwości uzyskania kredytu, w zamian za otrzymaną od wymienionych korzyść majątkową w wysokości 94.000 złotych, czym działała na szkodę <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">W. D. (1)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> </strong> </p> <p>c) <span class="anon-block">J. H. (1)</span> oskarżonego o to, że:</p> <p>LI.  w maju 2008 roku w <span class="anon-block">U.</span>, powiat <span class="anon-block"> (...)</span> województwo <span class="anon-block"> (...)</span>, działając z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, przedstawiając się jako Urzędnik Ministerstwa Rolnictwa oraz Agencji Nieruchomości Rolnych w <span class="anon-block">W.</span> i powołując się na wpływy w tych instytucjach, podjął się pośrednictwa załatwienia sprawy wykupu przez <span class="anon-block">E. O.</span> dzierżawionego zespołu pałacowo-parkowego w <span class="anon-block">U.</span>, w zamian za otrzymanie korzyści majątkowej w wysokości nie mniejszej niż 20.000 złotych, ale pieniędzy nie otrzymał, czym działał na szkodę <span class="anon-block">E. O.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">13 § 1 kk</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia 21.03.2012 r. orzekł (sygn. akt III K 22 9/10): </strong> </p> <p>A.  <strong> <!-- -->co do <span class="underline"> <!-- -->osk. <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </span>w ten sposób, że:</strong> </p> <p>I. uniewinnił ją od 7 zarzucanych w p. VIII, IX, X, XVII, XXII, XXIII i XXIV ;</p> <p>II. umorzył na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 6)">art. 17 § 1 pkt. 6 kpk</a> postępowanie odnośnie 6 czynów zarzuconych w p. II-VII części modyfikując ich opis przez przyjęcie, że polegały na tym, iż w okresie od czerwca 2001 roku do grudnia 2001 roku we <span class="anon-block">W.</span> i innych miejscowościach, działając w warunkach ciągu przestępstw, w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, czyniąc sobie stałe źródło dochodów, powoływała się wobec różnych osób na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział we <span class="anon-block">W.</span> oraz w Sekcji Terenowej w <span class="anon-block">L.</span>, podjęła się zawarcia na rzecz tych osób umów sprzedaży nieruchomości wywierając bezprawny wpływ na decyzje i działania urzędników Agencji Własności Rolnej, w zamian za korzyść majątkową w łącznej kwocie 940.000 złotych, a w tym:</p> <p>a) w okresie od czerwca 2001 roku do lipca 2001 roku we <span class="anon-block">W.</span> oraz <span class="anon-block">Ł.</span>, powołując się przed <span class="anon-block">T. G. (1)</span>, działającym wspólnie z <span class="anon-block">I. P. (2)</span>, na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział we <span class="anon-block">W.</span> oraz Sekcji Terenowej w <span class="anon-block">L.</span> podjęła się zawarcia na rzecz wymienionych umowy sprzedaży pałacu w miejscowości <span class="anon-block">S.</span> należącego do Zasobu Agencji w zamian za korzyść majątkową w wysokości 100.000 zł otrzymaną uprzednio od <span class="anon-block">I. P. (2)</span>, którą mimo odstąpienia zainteresowanych nie zwróciła;</p> <p>b) w okresie od czerwca 2001 roku do lipca 2001 roku we <span class="anon-block">W.</span>, powołując się na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział we <span class="anon-block">W.</span> podjęła się pośrednictwa w zakupie przez <span class="anon-block">M. P. (1)</span> pałacu w miejscowości <span class="anon-block">B.</span>, otrzymując za pośrednictwo w doprowadzeniu do zawarcia umowy sprzedaży korzyść majątkową w wysokości 130.000 złotych;</p> <p>c) we wrześniu 2001 roku we <span class="anon-block">W.</span>, powołując się przed <span class="anon-block">T. G. (1)</span> oraz <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">D. P. (1)</span> na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział we <span class="anon-block">W.</span> i w Sekcji Terenowej w <span class="anon-block">L.</span>, podjęła się pośrednictwa w nabyciu <span class="anon-block">działki nr (...)</span> o powierzchni 1ha 90a 02m^{<!-- -->2} w <span class="anon-block">P.</span>, otrzymując od wymienionych korzyść majątkową w wysokości 120.000 zł,</p> <p>d) w okresie od października do listopada 2001 roku we <span class="anon-block">W.</span>, powołując się na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział we <span class="anon-block">W.</span> i w Sekcji Terenowej w <span class="anon-block">L.</span>, podjęła się pośrednictwa w nabyciu przez <span class="anon-block">A. B. (1)</span>, <span class="anon-block">M. O. (1)</span>, <span class="anon-block">J. D. (1)</span> oraz <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">M. D. (1)</span>, <span class="anon-block">działek nr (...)</span> na terenie <span class="anon-block">P.</span>, otrzymując od <span class="anon-block">A. B. (1)</span>, <span class="anon-block">M. O. (1)</span>, <span class="anon-block">J. D. (1)</span> korzyść majątkową w wysokości 260.000 złotych,</p> <p>e) w okresie od listopada 2001 roku do grudnia 2001 roku we <span class="anon-block">W.</span>, powołując się przed <span class="anon-block">T. G. (1)</span> oraz <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">D. P. (1)</span> na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział we <span class="anon-block">W.</span> i w Sekcji Terenowej w <span class="anon-block">L.</span>, podjęła się pośrednictwa w nabyciu zespołu pałacowo - folwarcznego z parkiem w <span class="anon-block">K.</span> gm. <span class="anon-block">G.</span>, należącego do zasobu Agencji otrzymując w zamian za załatwienie sprawy korzyść majątkową w wysokości 120.000 zł;</p> <p>f) w okresie od listopada 2001 roku do grudnia 2001 roku we <span class="anon-block">W.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">E. J. (1)</span>, powołując się na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział we <span class="anon-block">W.</span> i Sekcji Terenowej w <span class="anon-block">L.</span>, podjęła się pośrednictwa w nabyciu przez <span class="anon-block">J. K. (1)</span> od Agencji <span class="anon-block">działki o nr (...)</span> o powierzchni 28 ha 16 a 40 m^{<!-- -->2} w obrębie <span class="anon-block">P.</span> gm. <span class="anon-block">L.</span>, otrzymując w zamian za pośrednictwo korzyść majątkową w wysokości 210.000 zł</p> <p>tj. czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> </p> <p>III. uznał tę oskarżoną <span class="underline"> <!-- -->za winną</span> popełnienia pozostałych <span class="underline"> <!-- -->13 zarzucanych przestępstw </span>i za to skazał:</p> <p>1) za czyn zarzucony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286 § 1 pkt. 1)">pkt. I</a> – na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">art. 33 § 2 i 3 kk</a> na kary:</p> <p>- roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>- oraz 100 stawek dziennych grzywny po 100 złotych każda;</p> <p>2) za czyny zarzucane w pkt. XI, XIII i XIV , przy ustaleniu, że polegały na tym, że w okresie od lipca 2003 roku do kwietnia 2004 roku we <span class="anon-block">W.</span> i innych miejscowościach, działając w warunkach ciągu przestępstw, w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, czyniąc sobie stałe źródło dochodów, powoływała się wobec różnych osób na wpływy w instytucjach państwowych i samorządowych, podjęła się zawarcia na rzecz różnych osób umów sprzedaży nieruchomości oraz kredytów i dotacji wywierając bezprawny wpływ na decyzje i działania urzędników tych instytucji, w zamian za korzyść majątkową w łącznej kwocie nie mniejszej niż 294.000,00 złotych, czym działała na szkodę Skarbu Państwa a w tym:</p> <p>a) w okresie od lipca do października 2003 roku we <span class="anon-block">W.</span>, powołując się przed <span class="anon-block">J. J. (1)</span> i <span class="anon-block">R. K. (1)</span> na wpływy w Agencji Nieruchomości Rolnych Odział we <span class="anon-block">W.</span> i w Sekcji Terenowej w <span class="anon-block">L.</span> podjęła się załatwienia sprawy wykupu <span class="anon-block">działki nr (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> w Agencji, w zamian za otrzymanie korzyści majątkowej,</p> <p>b) w okresie od stycznia 2004 roku do kwietnia 2004 roku we <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">I. P. (1)</span>, powołując się na wpływy w instytucjach państwowych: Agencji Nieruchomości Rolnych i w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, podjęła się pośrednictwa w uzyskaniu dla <span class="anon-block">W. D. (1)</span> kredytu konsolidacyjnego oraz dotacji w wysokości 200.000.000 zł, w zamian za otrzymaną od <span class="anon-block">J. D. (2)</span> korzyści majątkowej w wysokości 94.000 złotych,</p> <p>c) w okresie od marca 2004 roku do kwietnia 2004 roku we <span class="anon-block">W.</span>, powołując się na wpływy w Urzędzie Miasta we <span class="anon-block">W.</span>, podjęła się pośrednictwa w nabyciu przez <span class="anon-block">Z. G. (1)</span> nieruchomości przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>, w zamian za otrzymaną korzyść majątkową w wysokości 200.000 zł</p> <p>tj. czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> i za to na podstawie tych przepisów oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">art. 33 § 2 i 3 kk</a> wymierzył jej kary:</p> <p>- 3 lat pozbawienia wolności,</p> <p>- oraz 200 stawek dziennych grzywny po 100 złotych każda,</p> <p>3) w ramach zarzutów postawionych w pkt. XII i XV, przy ustaleniu, że przestępstwa te polegały na tym, że w okresie od kwietnia 2004 roku do 4 marca 2005 roku, działając w warunkach ciągu przestępstw, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie stałe źródło dochodu, przywłaszczyła sobie powierzone jej mienie <span class="anon-block">T. G. (1)</span> w postaci pieniędzy w łącznej kwocie 276.954,17 złotych pochodzące ze sprzedaży praw majątkowych, a w tym:</p> <p>a) w okresie od kwietnia 2004 roku do 9 listopada 2004 roku we <span class="anon-block">W.</span>, przywłaszczyła sobie powierzone jej mienie w postaci pieniędzy w kwocie 102.400 złotych uzyskane ze sprzedaży nieruchomości, w ten sposób, że działając na podstawie udzielonego jej przez <span class="anon-block">T. G. (1)</span> pełnomocnictwa do czynności prawnych zbyła po zaniżonej cenie na rzecz <span class="anon-block">E. J. (1)</span> dwie <span class="anon-block">działki o nr (...)</span>, położone w <span class="anon-block">M.</span> a następnie ta, działając na jej zlecenie, zbyła przedmiotowe nieruchomości na rzecz <span class="anon-block">K. B.</span> oraz <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">K. K. (1)</span>,</p> <p>b) w dniu 4 marca 2005 roku we <span class="anon-block">W.</span>, przywłaszczyła sobie powierzone jej mienie <span class="anon-block">T. G. (1)</span> w postaci pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 174.554,17 zł pochodzące ze sprzedaży <span class="anon-block">M. T.</span> prawa do <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span> w budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> realizowanego przez <span class="anon-block"> dewelopera (...) S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span>,</p> <p>tj. czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> i za to na podstawie tych przepisów oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">art. 33 § 2 i 3 kk</a> wymierzył jej kary:</p> <p>- 2 lat pozbawienia wolności;</p> <p>- 200 stawek dziennych grzywny po 100 złotych każda;</p> <p>4) za czyn zarzucony w p. XVI, przy ustaleniu, że wyczerpuje znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> na podstawie tego przepisu oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">art. 33 § 2 i 3 kk</a> na kary:</p> <p>- 8 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>- oraz 50 stawek dziennych grzywny po 100 zł. każda;</p> <p>5) za czyn zarzucony w p. XVIII, przy ustaleniu, że polegał na tym, że : w okresie od lutego 2005 roku do marca 2005 roku we <span class="anon-block">W.</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie stałe źródło dochodów, powołując się na wpływy w Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział we <span class="anon-block">W.</span> oraz Sekcji Terenowej w <span class="anon-block">L.</span>, podjęła się pośrednictwa w utrzymania dzierżawy obiektu zorganizowanego w <span class="anon-block">N.</span> i <span class="anon-block">M.</span> prowadzonych przez dzierżawców <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">J. Z. (1)</span> jak również gwarantując wymienionym cofnięcie powództwa przez Agencję Nieruchomości Rolnych we <span class="anon-block">W.</span>, w zamian za co przyjęła od wymienionych korzyść majątkową w wysokości 20.000 zł, i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">art. 33 § 2 i § 3 kk</a> wymierzył jej:</p> <p>- rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>- 80 stawek dziennych grzywny po 100 złotych każda;</p> <p>6) za czyny zarzucone w p. XIX, XX i XXI, przy zmodyfikowaniu ich opisu, iż polegały na tym, że : w okresie od czerwca 2005 roku do marca 2006 roku we <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">U.</span> województwo <span class="anon-block"> (...)</span>, działając w warunkach ciągu przestępstw, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz czyniąc sobie stałe źródło dochodów, w stosunku do mienia znacznej wartości, doprowadziła oraz usiłowała doprowadzić <span class="anon-block">T. G. (1)</span> i <span class="anon-block">E. O.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie łącznej 1.460.000 złotych a w tym:</p> <p>a) w okresie od czerwca 2005 roku do 2 października 2005 roku we <span class="anon-block">W.</span>, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">T. G. (1)</span> w ten sposób, że posługując się uprzednio podrobioną przez inna osobę deklaracją wekslową datowaną na dzień 15 czerwca 2005r., z którego to dokumentu wynikało, iż stanowi on zabezpieczenie wierzytelności w wysokości 500.000 zł, posłużyła się następnie uprzednio podrobionym w opisany sposób dokumentem, w sierpniu 2005 roku wezwała wymienionego do wykupu przedmiotowego weksla w terminie do 19 sierpnia 2005 roku, a następnie po uzyskaniu w oparciu o wskazaną deklarację wekslową nakazu zapłaty, doprowadziła do zawarcia z dniem 2 października 2005 roku ugody z <span class="anon-block">T. G. (1)</span>, skutkującej pokryciem przez pokrzywdzonego kwoty wierzytelności, czym działała na szkodę <span class="anon-block">T. G. (1)</span>;</p> <p>b) w okresie od czerwca 2005 roku do 2006 roku we <span class="anon-block">W.</span>, usiłowała doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">T. G. (1)</span> w ten sposób, że posługując się uprzednio podrobioną przez inna osobę deklaracją wekslową datowaną na dzień 15 czerwca 2005r., z którego to dokumentu wynikało, iż stanowi on zabezpieczenie wierzytelności w wysokości 600.000 zł, który to dokument, jako autentyczny zbyła za kwotę nie mniejszą niż 360.000 zł wraz z wekslem na rzecz <span class="anon-block">E. O.</span>, w oparciu o które to dokumenty wymieniony uzyskał wobec <span class="anon-block">T. G. (1)</span> nakaz zapłaty wskazanej kwoty, lecz zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na bezskuteczną egzekucję z majątku dłużnika, czym działała na szkodę <span class="anon-block">T. G. (1)</span>,</p> <p>c) w okresie od lutego do marca 2006 roku w <span class="anon-block">U.</span> województwo <span class="anon-block"> (...)</span>, czyniąc sobie stale źródło dochodów, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">E. J. (1)</span> doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">E. O.</span> o znacznej wartości w wysokości 360.000 złotych w ten sposób, że zbyła na jego rzecz weksel wystawiony przez <span class="anon-block">T. G. (1)</span> z wypisaną kwotą 613.232,88 złotych wraz z podrobioną deklaracją wekslową na kwotę 600.000 zł wiedząc, że roszczenie to jest bezpodstawne, czym działała na szkodę <span class="anon-block">E. O.</span>,</p> <p>i za przestępstwa te na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">33 § 2 i § 3 kk</a> wymierzył jej kary:</p> <p>- 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>- oraz 300 stawek dziennych grzywny po 100 zł. każda;</p> <p>7) za czyn z p. XXV, przy ustaleniu, że polegał na tym, że: w maju 2008 roku w <span class="anon-block">U.</span>, powiat <span class="anon-block"> (...)</span> województwo <span class="anon-block"> (...)</span>, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">J. H. (1)</span>, przedstawiając go jako Urzędnika Ministerstwa Rolnictwa oraz Agencji Nieruchomości Rolnych w <span class="anon-block">W.</span> i powołując się na wpływy w tych instytucjach, podjęła się pośrednictwa załatwienia sprawy wykupu przez <span class="anon-block">E. O.</span> dzierżawionego zespołu pałacowo-parkowego w <span class="anon-block">U.</span>, w zamian za otrzymanie korzyści majątkowej w wysokości nie mniejszej niż 20.000 złotych, czym działała na szkodę Skarbu Państwa i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">art. 33 § 2 i § 3 kk</a> wymierzył jej kary:</p> <p>- roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>- oraz 60 stawek dziennych grzywny po 100 złotych każda;</p> <p>8) za czyn zarzucony w p. XXVI na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 3)">art. 270 § 3 kk</a> wymierzył jej karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>9) na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 2)">art.91 § 2 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a> wymierzył jej kary łączne:</p> <p>- 5 lat pozbawienia wolności z zaliczeniem tymczasowego aresztowania od 6 sierpnia 2008 r. do 13 stycznia 2009 r.</p> <p>360 stawek dziennych grzywny po 100 zł. każda;</p> <p>10) orzekł nadto względem tej oskarżonej środki karne:</p> <p>a) na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 kk</a> przepadku 274.000 zł. korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa,</p> <p>b) na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę:</p> <p>- <span class="anon-block">T. G. (1)</span> - 780.954, 17 zł.</p> <p>- <span class="anon-block">E. O.</span> - 360.000 zł.</p> <p>11) obciążył tę oskarżoną kosztami procesu zasądzając od niej na rzecz:</p> <p>- Skarbu Państwa wydatki poniesione w sprawie i opłatę w kwocie 7600 zł.</p> <p>- <span class="anon-block">E. O.</span> – 960 zł.</p> <p>- <span class="anon-block">J. D. (2)</span> – 1680 zł.</p> <p>- <span class="anon-block">T. G. (1)</span> – 2760 zł.</p> <p>B.  co do <span class="underline"> <!-- -->osk. <span class="anon-block">I. P. (1)</span> </span>w ten sposób, że:</p> <p>1) uniewinnił ją od czynu zarzuconego w p. XLVIII, a kosztami procesu z tą częścią sprawy związanymi obciążył Skarb Państwa;</p> <p>2) uznał za winną czynu zarzuconego w p. XLIX tj. tego, że: w okresie od stycznia 2004 roku do kwietnia 2004 roku we <span class="anon-block">W.</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, która powołując się na wpływy w instytucjach państwowych: Agencji Nieruchomości Rolnych i w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, podjęła się pośrednictwa w uzyskaniu dla <span class="anon-block">W. D. (1)</span> kredytu konsolidacyjnego oraz dotacji w wysokości 200.000.000 zł, w zamian za otrzymaną od <span class="anon-block">J. D. (2)</span> korzyści majątkowej w wysokości 94.000 złotych, i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">art. 33 § 2 i § 3 kk</a> wymierzył jej kary:</p> <p>- roku pozbawienia wolności, której wykonanie zawiesił warunkowo na 3 lata (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 69 i 70 § 1 p. 1 kk</a>),</p> <p>- 100 stawek dziennych grzywny po 50 złotych każda, z zaliczeniem zatrzymania w dniu 23.10.2008 r.</p> <p>3) obciążył tę oskarżoną kosztami procesu związanymi z tą częścią sprawy, która wiąże się ze skazaniem i zasądził od niej:</p> <p>- na rzecz Skarbu Państwa zwrot wydatków oraz 1180 zł. opłaty,</p> <p>- na rzecz <span class="anon-block">J. D. (2)</span> – 1680 zł.</p> <p>C.  co do <span class="underline"> <!-- -->osk. <span class="anon-block">J. H. (1)</span> </span>w ten sposób, że:</p> <p>1) uznał go za winnego czynu zarzuconego w p. LI polegającego na tym, że: w maju 2008 roku w <span class="anon-block">U.</span>, powiat <span class="anon-block"> (...)</span> województwo <span class="anon-block"> (...)</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, przedstawiając się jako Urzędnik Ministerstwa Rolnictwa oraz Agencji Nieruchomości Rolnych w <span class="anon-block">W.</span> i powołując się na wpływy w tych instytucjach, podjął się pośrednictwa załatwienia sprawy wykupu przez <span class="anon-block">E. O.</span> dzierżawionego zespołu pałacowo-parkowego w <span class="anon-block">U.</span>, w zamian za otrzymanie korzyści majątkowej w wysokości nie mniejszej niż 20.000 złotych, i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">art. 33 § 2 i 3 kk</a> wymierzył mu kary:</p> <p>- roku pozbawienia wolności, której wykonanie zawiesił warunkowo na 4 lata (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 70;art. 69 § 1;art. 69 § 1 pkt. 1)">art. 69 § 1, 70 § 1 p. 1 kk</a>);</p> <p>- 100 stawek dziennych grzywny po 50 złotych każda.</p> <p>2) obciążył go kosztami procesu, zasądzając wydatki poniesione w sprawie przez Skarb Państwa oraz wymierzając 1180 zł. opłaty (sygn. akt III K 229/10).</p> <p>Wyrok ten zaskarżyli obrońcy oskarżonych: <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, <span class="anon-block">I. P. (1)</span> i <span class="anon-block">J. H. (1)</span> oraz pełnomocnicy oskarżycieli posiłkowych: <span class="anon-block">J. D. (1)</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span>.</p> <p>1.</p> <p>1.  Obrońcy <span class="underline"> <!-- -->osk. <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </span> zaskarżonemu wyrokowi zarzucili: (k.</p> <p>7140 i n. Tom XXXIX):</p> <p>1. obrazę przepisów prawa materialnego, a to</p> <p>a) w części dotyczącej p. IV b – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a>, polegającą na jego niewłaściwym zastosowaniu i przypisaniu oskarżonej sprawstwa powoływania się na wpływy w instytucjach państwowych: Agencji Nieruchomości Rolnych i Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i podjęcia się pośrednictwa w uzyskaniu dla <span class="anon-block">W. D. (1)</span> kredytu konsolidacyjnego oraz dotacji w wysokości 200 tyś. zł. w zamian za otrzymaną od <span class="anon-block">J. D. (2)</span> korzyść majątkową w wysokości 94 tyś. zł. w sytuacji gdy brak było ku temu podstaw faktycznych i prawnych,</p> <p>b) w części dotyczącej p. VIII – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 1)">art. 11 § 1 kk</a>, polegającą na przyjęciu, że czyny stanowiące rzekomo przestępstwa, opisane w p. XIX, XX, XXI części wstępnej (p. VIII <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11 lit. a;art. 11 lit. b;art. 11 lit. c)">lit. a, b i c</a> części skazującej), stanowią 3 czyny, podczas gdy część opisowa zachowania oskarżonej, rzekomy zamiar, elementy strony przedmiotowej, okres działania, wskazują, że ewentualnie można rozważać w sprawie popełnienia wyłącznie jednego czynu zabronionego, czego konsekwencją jest współukaranie pozostałych dwóch wyodrębnionych czynów i konsekwencja w wymiarze kary,</p> <p>c) w części dotyczącej p. X – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 3)">art. 270 § 3 kk</a>, polegającą na przyjęciu, że posiadanie w miejscu zamieszkania, przez znaczny okres, podrobionego dyplomu i jego odpisu ukończenia Wydziału Prawa <span class="anon-block"> (...)</span> im. <span class="anon-block">B. B.</span>, który miał wg. oskarżonej być okazany wyłącznie matce, stanowi o wypełnieniu znamienia tego przepisu, stanowiącego formę stadialną przygotowania do użycia go jako autentycznego, podczas gdy brak podstaw do rozważenia komu i w jakiej sytuacji miałby zostać przedłożony jako autentyczny, kierując się ustabilizowaną sytuacją zawodową i materialną oskarżonej, w szczególności jej wiekiem, co wyklucza ubieganie się o zatrudnienie w korporacjach prawniczych, zwłaszcza z uwagi na brak możliwości aplikacji i potrzeby okazywania dyplomu ewentualnym pracodawcom, co stanowi o nieprawdopodobieństwie subsumcji opisanego zachowania pod tę normę prawną, a z ostrożności procesowej w tym zakresie nadto obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 1;art. 1 § 2)">art. 1 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">art. 115 § 2 kk</a> przez ich niezastosowanie pomimo, że czyn oskarżonej charakteryzuje się znikomym stopniem społecznej szkodliwości,</p> <p>d) w części dotyczącej p. XXV – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 kk</a> przez niewłaściwe zastosowanie i orzeczenie przepadku od <span class="anon-block">M. W. (1)</span> kwoty 274.000 zł. tytułem rzekomej korzyści uzyskanej z przestępstwa, w sytuacji, gdy brak było ku temu podstaw,</p> <p>e) w części dotyczącej p. XXVI – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> przez jego niewłaściwe zastosowanie i orzeczenie wobec <span class="anon-block">M. W. (1)</span> obowiązku naprawienia szkody, rzekomo wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę na rzecz <span class="anon-block">T. G. (1)</span> 780.954, 17 zł. oraz 360.000 zł. na rzecz <span class="anon-block">E. O.</span>, w sytuacji gdy brak ku temu podstaw,</p> <p>2. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść wyroku, a to:</p> <p>a) w części dotyczącej p. II , związanej ze skazaniem za czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> </p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 414;art. 414 § 1)">art. 414 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 1)">art. 17 § 1 p. 1 kpk</a>, polegającą na umorzeniu postępowania z uwagi na przedawnienie karalności czynów zarzuconych oskarżonej, pomimo, że wszechstronna ocena dowodów, zgromadzonych w toku postępowania, dokonana zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, wskazuje, że oskarżona nie popełniła zarzucanych jej czynów, co powinno skutkować wydaniem wyroku uniewinniającego,</p> <p>b) w części dotyczącej p.IV lit. b) wyroku:</p> <p>- naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6;art. 16;art. 16 § 1;art. 16 § 367;art. 16 § 1;art. 16 § 398)">art. 6, 16 § 1, 367 § 1 i 398 kpk</a> przez rozszerzenie opisu czynu przypisanego oskarżonej o podjęcie się uzyskania dla <span class="anon-block">W. D. (1)</span> nie tylko kredytu konsolidacyjnego, ale także dotacji w wysokości 200 tyś. zł. o czym prowadząc obronę w śledztwie i w postępowaniu sądowym nie wiedziała oskarżona, zaś oskarżyciel nie rozszerzył zarzutu w tej części, stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 398)">art. 398 kpk</a>, co skutkuje naruszeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art. 6 kpk</a>, poprzez ograniczenie prawa do obrony i zasady skargowości,</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, wyrażającą się w wadliwej ocenie dowodów w tym wyjaśnień <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">I. P. (1)</span>, zeznań świadków <span class="anon-block">L. S.</span>, <span class="anon-block">T. G. (1)</span>, <span class="anon-block">T. Ż.</span>, <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">J. D. (2)</span>, która była sprzeczna z zasadami wiedzy oraz wskazaniami prawidłowego rozumowania i w konsekwencji skutkowała bezpodstawnym przyjęciem, że oskarżona podjęła się pośrednictwa w załatwieniu dla <span class="anon-block">W. J.</span> dotacji w Agencji Nieruchomości Rolnych i w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, podczas gdy intencją <span class="anon-block">W. D. (1)</span> było wyłącznie uzyskanie kredytu konsolidacyjnego, tym bardziej, że podmioty, na wpływy u których miała się rzekomo oskarżona powoływać nie tylko nie zajmują się udzielaniem jakichkolwiek kredytów, a także nie udzielają dotacji,</p> <p>c) w części dotyczącej p. VIII – obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 8;art. 8 § 2)">art. 8 § 2 kpk</a>, polegającą na pominięciu zasady związania sądu karnego orzeczeniem sądu cywilnego kształtującymi prawo i stosunek prawny, w odniesieniu do <span class="anon-block">T. G. (1)</span> nakazem zapłaty Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 16.05.2006 r. sygn. I Nc 148/06 w odniesieniu do <span class="anon-block">E. O.</span>,</p> <p>d) w zakresie czynów przypisanych w p: III, IV, V, VII, VIII, i IX – obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 92)">art. 92 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 2)">art. 424 § 1 i 2 kpk</a>, polegającą na dowolnej, sprzecznej z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego oraz nieobiektywnej ocenie dowodów, dokonanej z uwzględnieniem tylko dowodów niekorzystnych dla oskarżonej i nieuwzględnieniem dowodów dla niej korzystnych, co w konsekwencji doprowadziło do rozstrzygnięcia, pomimo istnienia niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonej, a także oparcie orzeczenia jedynie na części materiału dowodowego, ujawnionego na rozprawie, w tym przede wszystkim przyznanie przymiotu wiarygodności, pomawiających oskarżoną zeznań <span class="anon-block">T. G. (1)</span>, bez uwzględnienia sytuacji osobistej tego świadka i oskarżonej i oczywistego motywu treści zeznań, a także przy uznaniu za wiarygodne wyjaśnień <span class="anon-block">E. J. (1)</span>, częściowo <span class="anon-block">I. P. (1)</span> i <span class="anon-block">J. H. (1)</span>, zeznań świadków: <span class="anon-block">T. G. (1)</span>, <span class="anon-block">M. D. (2)</span>, <span class="anon-block">J. D. (3)</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, <span class="anon-block">R. K. (1)</span>. <span class="anon-block">W. D. (1)</span>, <span class="anon-block">J. D. (2)</span>, <span class="anon-block">Z. G. (1)</span>, <span class="anon-block">S. Z. (1)</span>, <span class="anon-block">J. Z. (1)</span> i <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">O.</span>, co w konsekwencji doprowadziło do błędów w ustaleniach, polegających na przypisaniu oskarżonej sprawstwa i winy,</p> <p>e) w części dotyczącej p. VIII – naruszenie zasad wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167;art. 163;art. 163 § 2;art. 163 § 366;art. 163 § 1)">art. 167, 163 § 2 i 366 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 kpk</a>, co utrudniło dokonanie poprawnych ustaleń faktycznych w tej części, przez przeprowadzenie postępowania dowodowego w sposób, który uniemożliwia wyjaśnienie istotnej okoliczności w sprawie przez zaniechanie dopuszczenia dowodu z kompleksowej opinii biegłych z zakresu ekspertyzy graficznej pisma celem ustalenia, czy treść naniesiona na deklaracjach wekslowych miała miejsce w tym samym czasie, co widniejące na tych dokumentach podpisy, co umożliwiłoby prawidłową ocenę dowodów w tej sprawie, w tym w szczególności wiarygodności zeznań <span class="anon-block">T. G. (1)</span> oraz wyjaśnień <span class="anon-block">M. W. (1)</span>.</p> <p>3. błędy w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia:</p> <p>a) w zakresie czynu z p. VII – polegający na przyjęciu, że oskarżona powoływała się na wpływy w Agencji Nieruchomości Rolnych O. we <span class="anon-block">W.</span> i Sekcji w <span class="anon-block">L.</span>, czemu przeczą poza oskarżoną świadkowie <span class="anon-block">M. Z.</span> i rzekomo pokrzywdzony <span class="anon-block">S. Z. (2)</span>, a nadto, w oparciu o opis czynu i wynik postępowania dowodowego, możliwe jest ustalenie w sprawie jedynie, że <span class="anon-block"> kancelaria (...)</span>, w imieniu której działała oskarżona, przyjęła 20.000 zł. wynagrodzenia za udział w postępowaniu administracyjnym, zmierzającym do utrzymania dzierżawy obiektów w <span class="anon-block">N.</span> i <span class="anon-block">M.</span> i prowadziła rokowania z urzędnikami realizując umowę zlecenia, co wskazuje, że traktowała wpłaconą kwotę, jako wynagrodzenie za usługi prawne, zaś wynik postępowania sądowego nie daje podstaw do zmiany takiego właśnie traktowania sprawy, co nakazuje przyjąć, że oskarżona nie wypełniła znamion występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230)">art. 230 kk</a>.</p> <p>b) w zakresie czynów przypisanych w p. VIII, polegający na przyjęciu sprawstwa i winy oskarżonej w zakresie doprowadzenia i usiłowania doprowadzenia pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie łącznej 1460.000 zł. w okolicznościach opisanych we wskazanej sentencji oraz uzasadnieniu wyroku, podczas gdy:</p> <p>- oskarżona miała prawo zbyć weksel za kwotę 360 tyś. zł. zaś w praktyce zbycie weksla za kwotę niższą niż suma wystawienia jest dopuszczalną transakcją handlową,</p> <p>- Sąd pominął, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 ()">prawem wekslowym</a> istotą zobowiązania abstrakcyjnego (z weksla) jest sam weksel, którego autentyczność nie kwestionuje prokurator, sąd i wystawca weksla <span class="anon-block">T. G.</span>, zaś deklaracja wekslowa jest niezbędna jako procesowy dowód na zasadność wypełnienia weksla i skoro sąd powszechny wydał nakaz zapłaty, zaś pokrzywdzony nie zdołał zmienić w toku instancji odwoławczej swojej sytuacji prawnej i zawarł ugodę, mocą której wypłacił 500 tyś. to prawomocne orzeczenie sądu w tej spawie wiąże sąd meriti, co skutkuje nieprawdopodobieństwem uznania, że wypełnione zostało w tym zakresie znamiona przestępstwa,</p> <p>c) w zakresie orzeczeń zawartych w p. II, III, IV, V, VII i VIII, polegający na przyjęciu w opisach przypisanych czynów znamion czynu zabronionego, wskazanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (pkt. 65)">pkt. 65 kk</a> tj. działania w celu osiągnięcia korzyści i uczynienia sobie stałego źródła dochodu, podczas gdy specyfikacja działalności pośrednika w obrocie nieruchomościami zasadza się właśnie na uzyskiwanie „zysku” z transakcji własnych lub dokonywanych na zlecenie osób trzecich, przy czym podobnie jak pośrednicy w obrocie mieszkaniami, którzy zastrzegają sobie w umowach od 3 % do 5% ceny kupna, <span class="anon-block"> kancelaria (...)</span> miała prawo do negocjowania wynagrodzenia od obrotu, co wyklucza, że którekolwiek ze zleceń z okresu 1994 – 2006 podjęte zostało bez woli uzyskania dochodu, zaś powtarzalność zleceń sama przez się stanowiła „<em> <!-- -->źródło dochodu”, </em>stała, ale nie w rozumieniu działalności przestępczej.</p> <p>4. rażąco niewspółmierny wymiar kary:</p> <p>a) w zakresie czynu przypisanego w p. VI wyroku (czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a>) z powodu wymierzenia jej w rozmiarze 8 m-cy pozbawienia wolności i 50 stawek dziennych grzywny po 100 zł. każda;</p> <p>b) rażąco niewspółmierny wymiar kar jednostkowych orzeczonych w p. III, IV, V, VI, VII, VIII, IX i X,</p> <p>c) rażąco surowy wymiar kary łącznej z p. XXII a)</p> <p>Powołując się na powyższe zarzuty sformułowali apelujący obrońcy <span class="anon-block">osk. M. W.</span> szereg wniosków, które sprowadzają się do żądania:</p> <p>1) przede wszystkim zmiany zaskarżonego wyroku przez:</p> <p>a) uniewinnienie tej oskarżonej od czynów przypisanych w p. II, IV, V, VII, VIII, IX i X,</p> <p>b) uznaniu, że czyn przypisany w p. III polegał na przedłożeniu przez oskarżoną w okresie od 8 marca do 16 sierpnia 2001 r. we <span class="anon-block">W.</span> prezesowi zarządu <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">T. G. (3)</span> pięć uprzednio podrobionych przez <span class="anon-block">E. J. (1)</span> <span class="anon-block">faktur VAT o nr (...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> i wymierzenie za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 kk</a> kary z zastosowaniem nadzwyczajnego jej złagodzenia,</p> <p>2) względnie – uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania,</p> <p>3) alternatywnie z tzw. „ostrożności procesowej” – zmianę tego wyroku przez wymierzenie oskarżonej znacznie łagodnych kar jednostkowych oraz kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.</p> <p>2.</p> <p>2.  <span class="underline"> <!-- -->Obrońca osk. <span class="anon-block">J. H. (1)</span> </span>zaskarżonemu wyrokowi zarzucił (Tom XXXVIII k. 7089-7092):</p> <p>1. obrazę prawa procesowego, a konkretnie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, wyrażającą się w wadliwej ocenie dowodów, odnoszących się do przestępstwa przypisanego temu oskarżonemu w p. XXI części dyspozytywnej, a ściśle wyjaśnień oskarżonych <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, <span class="anon-block">E. J. (1)</span> i <span class="anon-block">J. H. (1)</span> oraz zeznań <span class="anon-block">E. O.</span>, <span class="anon-block">K. F. (1)</span>, <span class="anon-block">S. W. (1)</span> i <span class="anon-block">J. P.</span>, która to ocena była sprzeczna z zasadami wiedzy oraz wskazaniami prawidłowego rozumowania;</p> <p>2. błąd w ustaleniach faktycznych, będący konsekwencją wyżej opisanej wadliwej oceny dowodów, polegający na uznaniu, że <span class="anon-block">J. H. (1)</span> jest sprawcą przypisanego mu przestępstwa, gdy tymczasem wnikliwa analiza zgromadzonych dowodów, wskazuje na to, że nie był on jego sprawcą.</p> <p>W konsekwencji wniósł on o zmianę tego wyroku przez uniewinnienie <span class="anon-block">osk. J. H.</span> od zarzuconego mu czynu.</p> <p>3.</p> <p>3.  <span class="underline"> <!-- -->Obrońca osk. <span class="anon-block">I. P. (1)</span> </span>zaskarżonemu wyrokowi zarzucił (Tom XXXVIII k. 7093-71108):</p> <p>1. obrazę prawa materialnego, a konkretnie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a>, wyrażającą się w przypisaniu <span class="anon-block">I. P. (1)</span> tego przestępstwa in concreto mającego polegać na aprobowaniu dokonanego przez <span class="anon-block">M. W. (1)</span> powoływania się na wpływy w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz Agencji Nieruchomości Rolnych i podjęciu się pośrednictwa w załatwieniu dla <span class="anon-block">W. D. (1)</span> kredytu konsolidacyjnego oraz dotacji, gdy tymczasem, przy tego rodzaju ustalenia faktycznych Sądu Okręgowego, ma miejsce dekompletacja ustawowych znamion strony przedmiotowej wskazanego typu czynu zabronionego.</p> <p>2. alternatywnie - na wypadek nie uwzględnienia w/w zarzutu – obrazę prawa procesowego, która mogła mieć wpływ na treść wyroku, a mianowicie:</p> <p>a) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 367;art. 367 § 1)">art. 367 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art. 6 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 16;art. 16 § 1)">art. 16 § 1 kpk</a>, wyrażającą się w dokonaniu przez Sąd I Instancji zmiany opisu przestępstwa przypisanego oskarżonej w p. XIX części dyspozytywnej, polegającej na wskazaniu, że w warunkach współsprawstwa z <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, podjęła się ona pośrednictwa w uzyskaniu dla <span class="anon-block">W. D. (1)</span> kredytu konsolidacyjnego i dotacji, gdy tymczasem konkluzja aktu oskarżenia powiada wyłącznie o kredycie konsolidacyjnym, bez dokonania uprzedzenia o zmianie opisu tego czynu, co naruszyło materialne i formalne prawo do obrony oskarżonej, uniemożliwiając jej należyte przygotowanie się do możliwości dokonania takiej zmiany, zwłaszcza w ramach złożenia uzupełniających wyjaśnień oraz w ramach głosu stron,</p> <p>b) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 1;art. 413 § 1 pkt. 4)">art. 413 § 1 p. 4 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 2)">art. 424 § 1 p. 2 kpk</a> polegającą na przypisaniu <span class="anon-block">I. P. (1)</span> przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> w warunkach współsprawstwa z <span class="anon-block">M. W. (1)</span> oraz przedstawieniu okoliczności uzasadniających przyjęcie tej sprawczej formy współdziałania na stronie 155 pisemnego uzasadnienia wyroku i przy jednoczesnym wskazaniu na stronie 125 tego samego uzasadnienia, że <span class="anon-block">I. P. (1)</span> jedynie „udzieliła pomocy” <span class="anon-block">M. W. (1)</span> w powoływaniu się na wpływy w agencjach państwowych, co znamionuje działanie w warunkach pomocnictwa a nie współsprawstwa, a zatem zachodzi sprzeczność między częścią dyspozytywną wyroku a jego pisemnym uzasadnieniem,</p> <p>c) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, wyrażającą się w wadliwej ocenie dowodów, odnoszących się do przypisanego tej oskarżonej przestępstwa, a konkretnie wyjaśnień <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">I. P. (1)</span> oraz zeznań <span class="anon-block">L. S.</span>, <span class="anon-block">T. G. (1)</span>, <span class="anon-block">D. Ż. (1)</span>, <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">J. D. (2)</span>, która to ocena była sprzeczna z zasadami wiedzy i wskazaniami prawidłowego rozumowania, a w konsekwencji skutkowała bezpodstawnym uznaniem, że:</p> <p>- oskarżona podjęła się pośrednictwa w załatwieniu dla <span class="anon-block">W. D. (1)</span> dotacji w Agencji, gdy tymczasem intencją samego <span class="anon-block">W. D. (1)</span> było wyłącznie uzyskanie kredytu konsolidacyjnego, tym bardziej, że podmioty, na wpływy u których miała się powoływać <span class="anon-block">M. W.</span>, przy aprobacie <span class="anon-block">I.</span> – <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">P.</span> nie tylko nie zajmują się udzielaniem jakichkolwiek kredytów, a także nie udzielają dotacji,</p> <p>- oskarżona bynajmniej nie ograniczyła się do poznania <span class="anon-block">M. W. (1)</span> z małżonkami <span class="anon-block">D.</span>, lecz aktywnie uczestniczyła zarówno w powoływaniu się przez <span class="anon-block">M. W. (1)</span> na określone wpływy (w znaczeniu takim, że nie czyniąc tego osobiście, swoim zamiarem obejmowała to powoływanie się na wpływy, jak i w podjęciu się przez <span class="anon-block">M. W. (1)</span> pośrednictwa w załatwieniu sprawy.</p> <p>Powołując się na powyższe zarzuty wniósł ten apelujący:</p> <p>1)  o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie osk.<span class="anon-block">I. P. (1)</span> od czynu przypisanego w p. XIX,</p> <p>2)  względnie – o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.</p> <p>4.</p> <p>4.  <span class="underline"> <!-- -->Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">J. D. (1)</span> </span>zaskarżonemu wyrokowi zarzucił (Tom XXXVIII k. 7118-7122) obrazę prawa materialnego, a konkretnie:</p> <p>1)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 1)">art. 11 § 1 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> przez ich niezastosowanie, w sytuacji, gdy istniał obowiązek ich zastosowania do czynu zarzuconego osk. <span class="anon-block">M. W. (1)</span> w p. V części wstępnej wyroku, co w konsekwencji uzasadniałoby zakwalifikowanie czynu zarzuconego tej oskarżonej nie tylko z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> lecz nadto z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>;</p> <p>2)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> przez jego zastosowanie, mim o braku ku temu podstaw;</p> <p>3)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 101;art. 101 § 1;art. 101 § 1 pkt. 4)">art. 101 § 1 p. 4 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 102)">art. 102 kk</a> przez ich zastosowanie, mimo braku ku temu podstaw.</p> <p>W konsekwencji wniósł ten apelujący o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.</p> <p>5.</p> <p>5.  <span class="underline"> <!-- -->Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">A. B. (1)</span> </span>zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła (Tom XXXVIII k. 7125-7128):</p> <p>1. obrazę przepisów postępowania, mającą istotny wpływ na treść orzeczenia, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 6)">art. 17 § 1 pkt. 6 kpk</a>, poprzez umorzenie postępowania w stosunku do <span class="anon-block">M. W. (1)</span> w ramach czynów opisanych w części wstępnej wyroku w pkt. II-VII, gdy tymczasem w treści aktu oskarżenia z dnia 30 czerwca 2010 r. również znalazł się zarzut dopuszczenia się przez oskarżoną czynów w zakresie objętym umorzeniem, na skutek przedawnienia karalności, które już w dacie wniesienia aktu oskarżenia powinny być w ślad za rozumowaniem Sądu przedawnione,</p> <p>2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na uznaniu, iż pokrzywdzeni nie ponieśli straty w rozumieniu szkody w majątku (damnum emergens), a jedynie nie uzyskali większych zysków z transakcji obrotu nieruchomościami, które zamierzali osiągnąć, co nie stanowiło niekorzystnego rozporządzenia swoim mieniem, gdy tymczasem pokrzywdzeni ponieśli realne straty w postaci nierozliczonych środków finansowych przeznaczonych na zakup nieruchomości.</p> <p>Wniosła w konsekwencji o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył co następuje.</strong> </p> <p>I.</p> <p>I.  <span class="underline"> <!-- -->Uwagi wstępne co do zasadności wniesionych apelacji. </span> </p> <p>Na wstępie podnieść należy, że wszystkie apelacje uznano za niezasadne. Stwierdzenie powyższe nie oznacza jednak, że zaskarżony wyrok mógł zostać bezkrytycznie zaakceptowany. Dostrzeżono mianowicie, że Sąd Okręgowy miał problemy z redagowaniem orzeczeń o umorzeniu postępowania a także skazujących za ciągi przestępstw. M.in. w treści rozstrzygnięć umarzających postępowanie zamieszono sformułowania sugerujące przypisanie winy oskarżonym oraz typowe dla orzeczeń skazujących (np. powołano <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a>). Z kolei w rozstrzygnięciach skazujących za ciągi przestępstw nie dość, że bezpodstawnie określono ramy czasowej tej działalności, będącej przedmiotem kilku przestępstw (co samo w sobie nie byłoby jeszcze poważnym uchybieniem), to nadto wskazywano łączną wielkość przedmiotu tych kilku przestępstw. Przykładowo przy opisie ciągu przywłaszczeń przypisanych <span class="anon-block">M. W.</span> w p. V zaskarżonego wyroku, wskazano, że dotyczyły one mienia o łącznej wartości 276.954, 17 zł. Wskazanie takiej kwoty może sugerować, że przypisano tej oskarżonej przywłaszczenie mienia znacznej wartości w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a>. W innych wypadkach, gdy sumowano wartość korzyści majątkowej, osiągniętej przez <span class="anon-block">M. W.</span> z ciągu przestępstw, wyczerpujących znamiona <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a>, albo oszustw, to fakt wskazywania w wyroku takich wysokich kwot, nie ma merytorycznego uzasadnienia, gdyż nie należy to do znamion ciągu przestępstw. Ponadto eksponowanie takich wysokich kwot w wyroku, może wpływać subiektywnie nieuzasadnione wyobrażenie o wyjątkowo wielkich rozmiarach przestępczej działalności tej oskarżonej (np. gdy w p. VIII wskazano kwotę 1 mln. 460 tyś. jako, przedmiot 3 oszust popełnionych w ciągu przestępstw i to na szkodę dwóch osób). Te bezpodstawne wprowadzone do rozstrzygnięć sformułowania zostały wobec tego w postępowaniu apelacyjnym skorygowane przez:</p> <p>a) ich wyeliminowanie z orzeczeń odnoszących się do przypisanych <span class="anon-block">M. W. (1)</span> ciągów przestępstw,</p> <p>b) nadanie rozstrzygnięciom umarzającym postępowanie takiej treści, aby nie sugerowały one, że zawierają one elementy wyroku skazującego (takie orzeczenie zapadło nie tylko co do <span class="anon-block">osk. M. W.</span>, lecz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 kpk</a> co do <span class="anon-block">E. J. (1)</span>, która apelacji nie wniosła).</p> <p>Nie sposób także bezkrytycznie zaakceptować orzeczeń dotyczących środków karnych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 46)">art. 45 i 46 kk</a> Sąd Apelacyjny pomija kwestię oczywistej omyłki rachunkowej zaistniałej przy wyliczeniu kwoty orzeczonego przepadku mienia będącego przedmiotem kilku przestępstw (orzeczono przepadek kwoty 274 tyś. zł. zamiast 264 tyś. zł. ). Podstawowe uwagi kieruje się natomiast do sposobu redagowania orzeczeń o środkach karnych. Przecież środki karne orzeka się tak jak i kary za konkretny czyn przypisany sprawcy a nie w oderwaniu od tego skazania. Dopiero uzasadnienie zaskarżonego wyroku pozwala zrozumieć za co środki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 46)">art. 45 i 46 kk</a> zostały orzeczone. Powyższe korekty były więc jedynymi, albowiem uznano, że w apelacjach nie przedstawiono takich argumentów, które zasługiwałyby na uwzględnienie. Na uzasadnienie swego stanowiska przedstawia Sąd Odwoławczy następujące motywy.</p> <p>Przed ich podaniem zwrócić należy uwagę, że w apelacjach sformułowano szereg zarzutów pod adresem zaskarżonego wyroku. M.in. obrońcy <span class="anon-block">osk. M. W.</span> kwestionują ustalenia co do 20 czynów, w tym i w zakresie 6 czynów, co do których Sąd Okręgowy umorzył postępowanie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 2;art. 17 § 2 pkt. 6)">art. 17 § 2 p. 6 kpk</a> (domagają się wydania i w tym względzie wyroku uniewinniającego). Kwestionując zasadność tych zarzutów, ma Sąd Apelacyjny na względzie niejednokrotnie te same przesłanki, jakie dotyczyły wcześniej przedstawionych czynów. Dla uniknięcia więc zbędnych powtórzeń będzie odwoływał się Sąd Apelacyjny do swych wcześniejszych argumentów. Aby ułatwić sobie a także stronom sposób posługiwania się tym uzasadnieniem sporządza się jego plan. Oto kolejność oceny poszczególnych apelacji, a także kolejność rozważań nad podniesionymi w nich zarzutami.</p> <p>I.</p> <p>I.  Uwagi wstępne co do zasadności wniesionych apelacji.</p> <p>II. Ocena apelacji obrońców osk. <span class="anon-block">M. W. (1)</span>.</p> <p>1. Przedstawianie zasad odnoszących się do oceny zarzutów zawartych w apelacji obrońców <span class="anon-block">osk. M. W.</span>.</p> <p>2. Ocena zarzutów skierowanych przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. II wyroku (dotyczy umorzenia postępowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 6)">art. 17 § 1 p. 6 kpk</a> co do 6 czynów zarzuconych w p.II-VII części wstępnej zaskarżonego wyroku) a także ocena argumentów podniesionych przez obrońców przeciwko uznaniu za wiarygodne tych wyjaśnień <span class="anon-block">M. W.</span> ze śledztwa, w trakcie których przyznała się do większości zarzuconych czynów.</p> <p>a) ocena trafności ustaleń o roli, jaką odegrała w czerwcu i lipcu 2001 r. <span class="anon-block">M. W.</span> przy działaniach zmierzających do nabycia przez <span class="anon-block">I. P.</span> i <span class="anon-block">T. G.</span> pałacu w <span class="anon-block">S.</span>, a także ocena zasadności zarzutów skierowanych przez apelujących obrońców przeciwko wiarygodności wyjaśnień tej oskarżonej z postępowania przygotowawczego, gdy przyznała się do winy.</p> <p>b) ocena trafności ustaleń o roli <span class="anon-block">osk.M. W.</span> w nabyciu w drodze przetargu pałacu w <span class="anon-block">B.</span> (p. II lit. b wyroku)</p> <p>c) ocena zasadności zarzutów skierowanych przeciwko ustaleniom o roli <span class="anon-block">M. W.</span> przy nabyciu dla <span class="anon-block">T. G.</span> oraz M. i <span class="anon-block">W. P.</span> <span class="anon-block">działki nr (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> (czyn z p. II lit. c wyroku),</p> <p>d) ocena zasadności zarzutu obrońców <span class="anon-block">osk. M. W.</span> przy nabyciu w drodze przetargu 2 <span class="anon-block">działek o nr (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> przez M. i <span class="anon-block">W. D.</span>, <span class="anon-block">M. O.</span>, <span class="anon-block">J. D.</span> i <span class="anon-block">A. B.</span>,</p> <p>c) ocena zasadności apelacji obrońców <span class="anon-block">M. W.</span>, skierowanej przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. II lit. e. wyroku – dotyczy przedsięwzięć podjętych przez tę oskarżoną w związku z podjęciem się pośrednictwa w nabyciu dla <span class="anon-block">T. G.</span> oraz A. i <span class="anon-block">D. P.</span> zespołu pałacowo – folwarcznego w <span class="anon-block">K.</span>,</p> <p>f) ocena zasadności apelacji obrońców <span class="anon-block">osk. M. W.</span> domagającej się zmiany p. II lit. f wyroku przez uniewinnienie tej oskarżonej od popełnienia tego czynu – dotyczy uznania, że oskarżona ta, powołując się na wpływy w A.W.R.S.P. podjęła się pośrednictwa w nabyciu działki o powierzchni ponad 28 ha w <span class="anon-block">P.</span> dla <span class="anon-block">J. K.</span> w zamian za korzyść majątkową w wysokości 210 tyś. złotych,</p> <p>g) ocena zasadności decyzji Sądu Okręgowego w przedmiocie umorzenia postępowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 6)">art. 17 § 1 p. 6 kpk</a> o czyny z p. II – VII części wstępnej, których opis skorygowano w p. II lit. a – f wyroku, a także wskazanie powodu skorygowania p. XI wyroku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 kpk</a> co do <span class="anon-block">E. J.</span>.</p> <p>3. Ocena zasadności apelacji obrońców osk. <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, skierowanej przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. III części rozstrzygającej.</p> <p>4. Ocena zarzutów, skierowanych przez obrońców osk. <span class="anon-block">M. W. (1)</span> przeciwko orzeczeniu zawartemu w p. IV zaskarżonego wyroku.</p> <p>A. Ocena zarzutów skierowanych przeciwko ustaleniom o winie <span class="anon-block">M. W.</span> w zakresie przestępstw przypisanych w p. IV</p> <p>a) ocena trafności ustaleń co do czynu z p. IV lit. a wyroku</p> <p>b) ocena trafności ustaleń co do czynu z p. IV lit. b wyroku</p> <p>c) ocena trafności ustaleń co do czynu z p. IV c wyrku.</p> <p>B. Ocena zarzutu, jakoby kary wymierzone <span class="anon-block">M. W.</span> za ciąg przestępstw z p. IV raziły surowością a także przedstawienie krytycznych uwag pod adresem sposobu zredagowania tego punktu wyroku, a także p. XXV dotyczącego orzeczenia opartego na (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45)">art. 45 kk</a>).</p> <p>5. Ocena zarzutów skierowanych przez obrońców <span class="anon-block">osk. M. W.</span> przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. V zaskarżonego wyroku.</p> <p>A. Ocena zarzutów skierowanych przeciwko ustaleniom o winie <span class="anon-block">M. W.</span> co do czynu przypisanego w p. V a. wyroku dot. przywłaszczenia 102.400 zł. za sprzedaż 2 działek należących do <span class="anon-block">T. G.</span>.</p> <p>B. Ocena zarzutów, skierowanych przeciwko ustaleniom o winie <span class="anon-block">M. W.</span> w zakresie przestępstwa przypisanego w p. V lit. b – dotyczy przywłaszczenia 4 marca 2005 r. kwoty 177.554, 17 zł. pochodzącej ze sprzedaży mieszkania należącego do <span class="anon-block">T. G.</span>.</p> <p>C. Rozważania dotyczące oceny prawnej przestępstw przypisanych <span class="anon-block">M. W.</span> w p. V.</p> <p>D. Ocena zarzutów obrońców skierowanych przeciwko karom i środkowi karnemu orzeczonym za ciąg przestępstw z p. V, a także uzasadnienie powodu dokonania korekty opisu obu tych przestępstw oraz korekty orzeczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a>.</p> <p>6. Ocena zasadności zarzutu skierowanego przeciwko karze, wymierzonej za przestępstwo przypisane <span class="anon-block">M. W.</span> w p. VI wyroku.</p> <p>7. Rozważania nad zarzutami, skierowanymi przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. VII zaskarżonego wyroku – dot. przyjęcia przez <span class="anon-block">M. W.</span> 20 tyś. zł. korzyści majątkowej od S. i <span class="anon-block">J. Z.</span>.</p> <p>A. Ocena zarzutów skierowanych przeciwko ustaleniom o winie <span class="anon-block">M. W.</span> w zakresie przypisanego jej powoływania się na wpływy A.N.R. i przyjęcia w zamian za podejmowane interwencji 20 tyś. złotych od <span class="anon-block">S. Z. (1)</span>.</p> <p>B. Ocena kary i środka karnego wymierzonych <span class="anon-block">M. W.</span> za czyn z p. VII.</p> <p>8. Ocena zasadności zarzutów skierowanych pod adresem rozstrzygnięcia, zawartego w p.VIII zaskarżonego wyroku oszustwa popełnione na szkodę <span class="anon-block">T. G.</span> i E.D. <span class="anon-block">O.</span> w związku z podrobieniem weksli i deklaracji wekslowych.</p> <p>A. Ocena trafności zarzutów skierowanych przeciwko ustaleniom o winie <span class="anon-block">M. W.</span> w zakresie wszystkich 3 przestępstw przypisanych jej w p. VIII.</p> <p>B. Ocena zarzutów procesowych skierowanych przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. VIII ( zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 8;art. 8 § 2)">art. 8 § 2 kpk</a> oraz 167, 169, 366 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">kpk</a> a także <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 kpk</a>).</p> <p>C. Ocena zarzutu skierowanego przeciwko karom wymierzonym <span class="anon-block">M. W.</span> za ciąg 3 przestępstw przypisanych w p. VIII.</p> <p>D. Ocena zasadności orzeczenia zawartego w p. XXVI wyroku, a także podanie przyczyn zmiany wyroku w tym zakresie oraz co do opisu przestępstw przypisanych w p. VIII.</p> <p>9. Ocena zasadności zarzutów skierowanych przez obrońcę <span class="anon-block">osk. M. W.</span> przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. IX wyroku.</p> <p>A. Ocena zarzutu, skierowanego przeciwko ustaleniom o winie <span class="anon-block">M. W.</span> w zakresie powoływania się przez nią i <span class="anon-block">J. H.</span> w maju 2008 r. na wpływy w Ministerstwie Rolnictwa i Agencji Nieruchomości Rolnej w <span class="anon-block">W.</span> w zamian za przyjęcie od E.D.<span class="anon-block">O.</span> korzyści majątkowej w wysokości 20.tyś. zł.</p> <p>B. Ocena zarzutu, że kara wymierzona <span class="anon-block">M. W.</span> w p. IX razi surowością, a także ocena zarzutu skierowanego przeciwko środkowi karnemu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 kk</a> orzeczonemu w p. XXV a czyn z p. IX.</p> <p>10. Ocena zarzutów skierowanych przeciwko rozstrzygnięciu z p. X zaskarżonego wyroku – dotyczy przygotowań <span class="anon-block">M. W.</span> do posłużenia się podrobionym dyplomem ukończenia Wydziału Prawa <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>11. Ocena zarzutu, że kary łączne wymierzone <span class="anon-block">M. W.</span> rażą surowością.</p> <p>III. Ocena zarzutów zawartych w apelacji obrońcy <span class="anon-block">J. H.</span> (T. 38 k. 7089-7092).</p> <p>IV. Rozważania nad zarzutami zawartymi w apelacji obrońcy osk. <span class="anon-block">I. P. (1)</span> (T. 38 k. 7093 in.).</p> <p>A. Ocena zarzutów skierowanych przeciwko ustaleniom o winie I.<span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">P.</span>, a także ocena kary wymierzonej tej oskarżonej.</p> <p>B. Ocena zarzutu, skierowanego przez obrońcę <span class="anon-block">osk. I. D.</span> - <span class="anon-block">P.</span> przeciwko sposobowi procedowania Sądu Okręgowego.</p> <p>V. Ocena apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">J. D. (1)</span> (T. 38 k. 7118 i n.).</p> <p>VI. Ocena apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">A. B. (1)</span> (T. 38 k. 7125 i n.).</p> <p>VII. Uzasadnienie rozstrzygnięcia o kosztach procesu za postępowanie apelacyjne.</p> <p>II.</p> <p>II.  <span class="underline"> <!-- -->Ocena apelacji obrońców oskarżonej <span class="anon-block">M. W. (1)</span>. </span> </p> <p>1.  <span class="underline"> <!-- -->Przedstawienie zasad odnoszących się do oceny zarzutów zawartych w apelacji obrońców <span class="anon-block">osk. M. W.</span>. </span> </p> <p>Podnieść na wstępie należy, że obrońcy <span class="anon-block">osk. M. W.</span> sporządzili wyjątkowo obszerną apelację (liczy 60 stron). Podnieśli w niej pod adresem zaskarżonego wyroku wszystkie zarzuty przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438)">art. 438 kpk</a>. Zauważono jednak, że w gruncie rzeczy sprowadzają się one do:</p> <p>1) po pierwsze – kwestionowania trafności ustaleń o sprawstwie <span class="anon-block">osk. M. W.</span> w zakresie przypisanych jej przestępstw, w tym i co do czynów odnośnie, których umorzono postępowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 6)">art. 17 § 1 p. 6 kpk</a>, przy czym u podstaw tych błędnych ustaleń legła wadliwa, zdaniem skarżących, ocena materiału dowodowego i okolicznościami sprawy,</p> <p>2) po drugie – alternatywnie z tzw. „<em> <!-- -->ostrożności procesowej” </em>skierowano zarzuty pod adresem kar wymierzonych tej oskarżonej.</p> <p>W apelacji podniesiono także zarzuty obrazy przepisów prawa materialnego i procesowego. Zauważono przy tym, że zarzuty te stanowiły swego rodzaju uzupełnienie podstawowego zarzutu jakim był zarzut błędu w ustaleniach faktycznych.</p> <p>W konsekwencji, dla usystematyzowania rozważań przyjęto, że przedmiotem poszczególnych fragmentów niniejszego uzasadnienia, będzie ocena trafności ustaleń o sprawstwie oskarżonej <span class="anon-block">M. W.</span> w zakresie wszystkich przypisanych jej czynów, w tym i co do czynów, odnośnie których umorzono postępowanie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 2)">art. 17 § 1 p. 2 kpk</a> (w tym zakresie złożono wniosek o zmianę wyroku przez uniewinnienie oskarżonej – strona 10 apelacji). Oceniając zasadność zarzutów, skierowanych pod adresem tych ustaleń, odniesie się Sąd Apelacyjny do zarzutów obrazy prawa materialnego, a także zarzutów procesowych skierowanych głównie pod adresem oceny dowodów oraz co do zarzutu rażącej surowości kar, wymierzonych tej oskarżonej.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->2. Ocena zarzutów skierowanych przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p.II wyroku (dotyczy umorzenia postępowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 6)">art. 17 § 1 p. 6 kpk</a>, co do 6 czynów zarzuconych w p. II – VII części wstępnej zaskarżonego wyroku), a także ocena argumentów podniesionych przez obrońców przeciwko uznaniu za wiarygodne tych wyjaśnień osk. <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, w trakcie których przyznała się do zarzucanych przestępstw.</span> </p> <p>Jak to już zasygnalizowano w początkowych fragmentach niniejszego uzasadnienia, Sąd Okręgowy, powołując się na przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 6)">art. 17 § 1 p.6 kpk</a>, umorzył postępowanie karne przeciwko <span class="anon-block">M. W. (1)</span> w zakresie 6 czynów, zarzuconych jej w p. IV – VII aktu oskarżenia. Sąd ten ustalił przy tym, że zachowania wymienionej oskarżonej polegały na osiąganiu korzyści majątkowych w związku z powoływaniem się na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa we <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">L.</span> a przy tym nie wiązały się z oszukiwaniem osób udzielających tych korzyści ani z korumpowaniem osób pełniących funkcje publiczne.</p> <p>Apelujący obrońcy nie godzą się jednak nawet z tak skorygowanymi ustaleniami. Ich zdaniem, w sprawie nie było bowiem wiarygodnych dowodów, świadczących o powoływaniu się oskarżonej na wpływy w/w Agencjach i uzyskiwanych w ten sposób korzyściach majątkowych (patrz: zarzut 2 lit. a) – k. 4 apelacji oraz k. 15 – 17 uzasadnienia apelacji).</p> <p>Stanowiska powyższego Sąd Apelacyjny nie podzielił. Uznano bowiem, że zasadne są argumenty, przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, odnoszące się do wszystkich ustaleń o zachowaniach <span class="anon-block">M. W. (1)</span> w zakresie czynów, będących przedmiotem rozstrzygnięcia z p. II. Stwierdzenie powyższe nie jest jednak równoznaczne z całkowitą akceptacją wyroku wydanego w tym zakresie przez Sąd Okręgowy. Już w początkowych fragmentach swego uzasadnienia zasygnalizował Sąd Apelacyjny swe zastrzeżenia do sposobu zredagowania orzeczenia umarzającego postępowanie co do 6 zarzuconych czynów. Mianowicie dostrzeżono w tym rozstrzygnięciu sformułowania, które mogą sugerować, że de facto doszło do wydania orzeczenia o cechach wyroku skazującego, przesądzającego winę oskarżonej, a więc niezgodnego ze wskazaniami, zawartymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 414;art. 414 § 1)">art. 414 § 1 kpk</a>. Koniecznym więc stało się częściowe skorygowanie tego rozstrzygnięcia. Na uzasadnienie swego stanowiska przedstawia Sąd Apelacyjny następujące motywy:</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->a) Ocena trafności ustaleń o roli jaką odegrała w czerwcu i lipcu 2001 r. <span class="anon-block">M. W. (1)</span> przy działaniach zmierzających do nabycia przez <span class="anon-block">I. P. (2)</span> i <span class="anon-block">T. G.</span> pałacu w <span class="anon-block">S.</span>, a także ocena zasadności zarzutów, skierowanych przez apelujących obrońców przeciwko wiarygodności wyjaśnień tej oskarżonej z postępowania przygotowawczego, gdy przyznała się do zarzucanych czynów.</span> </p> <p>1. Pod adresem rozstrzygnięcia, zawartego w p. II, podniesiono w apelacji relatywnie niewiele zarzutów. Wydaje się to być konsekwencją faktu wydania orzeczenia o umorzeniu postępowania w zakresie 6 czynów zarzuconych w p. II – VII części wstępnej zaskarżonego wyroku. Mianowicie skarżący obrońcy zarzucają „cyt:</p> <p>- obrazę przepisów postępowania – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 414;art. 414 § 1)">art. 414 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 1)">art. 17 § 1 p. 1 kpk</a>, polegającą na umorzeniu postępowania z uwagi na przedawnienie karalności czynów zarzuconych oskarżonej, pomimo, że wszechstronna ocena dowodów zgromadzonych w toku postępowania, dokonana zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego wskazuje, że oskarżona nie popełniła zarzuconych jej czynów, co powinno skutkować wydaniem wyroku uniewinniającego (k. 4 i 17 apelacji),</p> <p>- błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu w p. II wyroku, w opisach przypisanych oskarżonej czynów znamienia czynu zabronionego, wskazanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> tj. działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i uczynienia sobie stałego źródła dochodu, podczas gdy specyfika działalności pośrednika w obrocie nieruchomościami zasadza się właśnie na uzyskiwaniu „zysku” z transakcji własnych lub dokonywanych na zlecenie osób trzecich, przy czym podobnie jak pośrednicy w obrocie mieszkaniami, którzy zastrzegają sobie w umowach od 3 – 5 % ceny kupna, <span class="anon-block"> kancelaria (...)</span> miała prawo do negocjowania wynagrodzenia od obrotu, co wyklucza, że którekolwiek ze zleceń z okresu lat 1994 – 2006 r. podjęte zostało z woli uzyskania dochodu, zaś powtarzalność zleceń sama przez się stanowiła „źródło dochodu” stałe, ale nie w rozumieniu działalności przestępczej (stron 8 apelacji).</p> <p>Z powyższego wynika więc, że obrońcy nie precyzują jakie konkretnie mają zastrzeżenia do ustaleń odnośnie roli <span class="anon-block">M. W.</span> w przedsięwzięciach podjętych na rzecz nabycia pałacu w <span class="anon-block">S.</span>, ale ograniczają się do ogólnikowego stwierdzenia, że wszystkie ustalenia dotyczące 6 czynów, co do których umorzono postępowanie, w tym i co do zarzuconego w p. II aktu oskarżenia są błędne. Obliguje to Sąd Apelacyjny do oceny czy argumenty, przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, a odnoszące się do każdego z tych czynów, w tym i związanego z przedsięwzięciami, zmierzającymi do zakupu pałacu w <span class="anon-block">S.</span>, są trafne. Na tak postawione pytanie udzielić należy odpowiedzi twierdzącej. Sąd Okręgowy powołał się w tym względzie przede wszystkim na zeznania <span class="anon-block">I. P. (2)</span> i <span class="anon-block">T. G. (4)</span> (patrz: strony 6 i 7 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Są to istotne dowody, lecz jeszcze istotniejsze znaczenie w tym względzie mają wyjaśnienia samej osk. <span class="anon-block">M. W. (1)</span>. W trakcie śledztwa, podczas przesłuchań w dniach 12 sierpnia 2008 r. i 11 września 2008 r. przyznała, ona, że informowała <span class="anon-block">T. G.</span> oraz <span class="anon-block">I. P. (2)</span> o możliwości korzystnego nabycia pałacu w <span class="anon-block">S.</span> z uwagi na posiadane przez nią znajomości w Agencji Własności Rolnych Skarbu Państwa we <span class="anon-block">W.</span>. Wprost miała zapewnić <span class="anon-block">I. P.</span>, że „<em> <!-- -->załatwi ten przetarg w Agencji”</em> (cytat z Tomu 24 k. 4290 oraz wyjaśnienia z k. 4163 Tom 23). W związku z takimi zapewnieniami <span class="anon-block">I. P. (2)</span> przekazała tej oskarżonej 100 tyś. zł. Jest więc oczywistym, że zachowaniem swym wyczerpała <span class="anon-block">osk. M. W.</span> znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230)">art. 230 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> w brzmieniu obowiązującym do 30.06.2003 r.</p> <p>2. W apelacji zarzuca się, jakoby Sąd Okręgowy bezpodstawnie przyjął za podstawę ustaleń wyjaśnienia, jakie złożyła <span class="anon-block">osk. M. W.</span> w okresie od 12 sierpnia 2008 r. do 9 stycznia 2009 r. a w zakresie czynu związanego z zakupem pałacu w <span class="anon-block">S.</span> nawet do 9.02.2010 r. (Tom 23 k. 4163, Tom 24 k. 44290 i Tom 25 k. 4483). Na uzasadnienie swego stanowiska powołują się obrońcy na twierdzenia tej oskarżonej, jakoby wyjaśnienia składane zwłaszcza w okresie od 12 sierpnia 2008 r. do 9 stycznia 2009 r. były wynikiem:</p> <p>- negatywnych przeżyć związanych z pobytem w warunkach więziennych,</p> <p>- oddziaływaniami przedstawicieli <span class="anon-block"> (...)</span>, nakłaniającymi ją do obciążania różnych osób (urzędników, adwokatów),</p> <p>- sugestiami policjanta <span class="anon-block">P. B.</span>, że w wypadku obciążania innych osób dojdzie do uchylenia aresztu tymczasowego,</p> <p>- stosowania przez prowadzących śledztwo niekonwencjonalnych metod w postaci umożliwiania bliskich kontaktów z synem, dostarczania przez bliskie osoby domowego jedzenia i kosmetyków a także umożliwianie umycia się w łazience policyjnej,</p> <p>- przeniesienie tej oskarżonej oraz M.<span class="anon-block">B.</span> do innej celi.</p> <p>Zważyć należy, że okoliczności te były przedmiotem rozważań w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (patrz: strony 107-111 uzasadnienia). Należy podzielić argumenty Sądu Okręgowego, że przedstawione przez oskarżoną a w ślad za nią i przez obrońców argumenty nie przekonują. W szczególności nie sposób zgodzić się z twierdzeniami, jakoby zimno panujące w celi miało negatywnie wpłynąć na jej samopoczucie, albowiem te szczegółowe zeznania składane były głównie w sierpniu i wrześniu 2008 r., a więc w czasie gdy była jeszcze pora letnia. Nie sposób wyolbrzymiać także znaczenia faktu przeniesienia oskarżonej oraz innej aresztowanej przedstawicielki tzw. biznesu do dwuosobowej celi, albowiem z treści zeznań <span class="anon-block">M. B.</span> wynika niedwuznacznie, że odbyło się to na ich życzenie. (Tom 36 k. 6615-6616). W każdym bądź razie M.<span class="anon-block">B.</span> zeznała, iż nie protestowały przeciwko tej decyzji administracji aresztu, bo wolały być razem w dwie osoby niż w celi wieloosobowej ze zdemoralizowanymi osadzonymi. Podobnie ocenić należy opisywane przez oskarżoną przejawy zachowania osób przesłuchujących. Są oni bowiem nie tylko uprawnieni, lecz wręcz zobowiązani do informowania osób przesłuchiwanych, że postawa w procesie nie jest obojętna, dla oceny sylwetki moralnej oskarżonego i ma wpływ zarówno na wymiar kary jak i na ocenę, czy istnieje potrzebna stosowania środków zapobiegawczych. W konsekwencji nie podzielono sugestii, wyrażonych przez apelujących, jakoby wyjaśnienia <span class="anon-block">M. W.</span> zostały złożone w warunkach uniemożliwiających swobodę wypowiedzi. Są one zatem pełnoprawnym dowodem w sprawie. Stanowiska tego nie zmienia fakt, że Sąd Okręgowy nie dał wiarę tym fragmentom wyjaśnień <span class="anon-block">M. W.</span>, w których pomawia ona niektórych adwokatów o zachowanie stanowiące naruszenie prawa a także o fakty korumpowania urzędników zwłaszcza Agencji Własności Rolnych Skarbu Państwa. Wydaje się, że u podstaw takich pomówień leżą cechy charakteru tej oskarżonej. Jest ona osobą wysoce zdemoralizowaną. Oszustwa były metodą jej funkcjonowania od wielu lat. Z zeznań pokrzywdzonej <span class="anon-block">J. M.</span> wynika, że zna <span class="anon-block">M. W.</span> jeszcze z okresu, gdy razem rozpoczęły studia na Wydziale Prawa. Osoba tej oskarżonej została jednak zapamiętana z tego powodu, że podobno skreślono ją z listy studentów, gdyż sfałszowała wpis w indeksie ( Tom 36 k. 6614-6615). Fakt zaliczenia jedynie pierwszego roku studiów nie przeszkadzał jej jednak w przestępczym zdobyciu podrobionego dyplomu ukończenia studiów magisterskich. Nastąpiło to wg. jej twierdzeń przed ok. 30 laty, po to aby oszukiwać matkę. W tym miejscu jedynie zauważyć należy, że zapewne na skutek oczywistej omyłki pisarskiej, w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku sugeruje się, jakoby <span class="anon-block">M. W.</span> była studentką jedynie przez 7 dni tj. od 1 października 1977 r. do 7 października 1997 r. Faktycznie rozpoczęła ona studia 1 października 1975 r. (Tom VII k. 1322). Przedstawioną wyżej ocenę wartości dowodowej wyjaśnień tej oskarżonej z okresu, gdy przyznawała się do zarzucanych czynów, nie traci Sąd Apelacyjny z pola widzenia i tych fragmentów zeznań osób, mających z nią styczność, w których przedstawiają oni tę oskarżoną jako osobę wyjątkowo zachłanną na majątek, manipulującą otoczeniem, traktującą inne osoby w sposób instrumentalny.</p> <p>W konsekwencji uznano, że ocena dowodów, dokonana przez Sąd Okręgowy, odnośnie roli jaką odegrała <span class="anon-block">M. W.</span> przy przedsięwzięciach, zmierzających do nabycia przez <span class="anon-block">I. P.</span> i <span class="anon-block">T. G.</span> pałacu w <span class="anon-block">S.</span>, nie narusza sugerowanych przez apelujących obrońców, przepisów procesowych.</p> <p>3. Nie budzi zastrzeżeń także ocena prawna tego czynu, dokonana przez Sąd Pierwszej Instancji w tym i ustalenie, że czynu tego dopuściła się wymieniona oskarżona w warunkach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> tj. w związku z uczynieniem przez nią z działalności przestępczej, polegającej na czerpaniu korzyści z powoływania się na wpływy w instytucjach państwowych, z dokonywania oszustw oraz przywłaszczeń mienia stałego <span class="underline"> <!-- -->źródła dochodu.</span> Z relacji wielu osób wynika, że swoim niekonwencjonalnym ubiorem manifestowania bogactwa (biżuteria, futra, drogie samochody), a także informowaniem o znajomościach z osobami, które mają wpływ na podejmowanie rozmaitych decyzji, wywoływała przeświadczenie o możliwości załatwienia praktycznie każdej sprawy. Jest znamiennym, że w aktach niniejszej sprawy nie natrafiono na żaden ślad takiego przejawu zarobkowej działalności tej oskarżonej, który miałby legalny charakter. Przecież nawet u źródeł tzw. „<em> <!-- -->legalnego” </em>świadczenia doradztwa prawniczego przez <span class="anon-block">M. W.</span> legło kłamliwe zapewnienie o ukończeniu studiów prawniczych, a także o rzekomej pracy w przeszłości w charakterze prokuratora. Trafnie więc uznał Sąd Okręgowy, że z działalności przestępczej uczyniła to oskarżona metodę funkcjonowania w społeczeństwie. Fakt zakwalifikowania więc czynu będącego przedmiotem niniejszego fragmentu uzasadnienia, jak i pięciu pozostałych opisanych w p. II zaskarżonego wyroku, a także i innych przypisanych w tym wyroku jako popełnionych w warunkach uczynienia z działalności przestępczej, stałego źródła dochodu w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a>, nie budzi zastrzeżeń Sądu Apelacyjnego. Odmienne zapatrywania, prezentowane w tym zakresie przez apelujących obrońców, uznano więc za niezasadne. Przecież w tych wszystkich przypisanych sytuacjach nie chodzi o legalne świadczenie usług prawniczych w zakresie pośredniczenia w transakcjach handlowych. Podstawą tych transakcji były bowiem albo fakt powoływania się na wpływy w instytucjach, bądź też rozmaite oszukańcze przedsięwzięcia. Jest przy tym wysoce prawdopodobne, że cały i to niemały majątek, który zgromadziła <span class="anon-block">osk. M. W.</span> pochodzi z przestępstw. Trudno bowiem racjonalnie wytłumaczyć, aby osoba o średnim ogólnym wykształceniu, nie posiadająca zawodu, który przynosiłby znaczne dochody była w stanie z legalnej pracy dorobić się:</p> <p>- domu w <span class="anon-block">M.</span> o pow. 146 m^{<!-- -->2}z <span class="anon-block">działką (...)</span> ara (Tom 31 k. 5681),</p> <p>- domu w <span class="anon-block">M.</span>, sprzedanego w trakcie niniejszego procesu za 2, 5 mln. zł. (T. 31 k. 5789),</p> <p>- gruntu budowlanego o pow. 20, 4 ara w <span class="anon-block">M.</span> (Tom 31 k. 5681)</p> <p>- gruntu w <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">K.</span> (T. 31 k. 5750),</p> <p>- 3 działek przekazanych synowi <span class="anon-block">M.</span> (T. 11 k. 2104),</p> <p>- nowego <span class="anon-block">M.</span> nabytego w salonie – wyjaśnienia (T. 31 k. 5681),</p> <p>- biżuterii o wartości 74.081 zł. (T. 21 k. 3717 – 3718).</p> <p>Zwrócić przy tym należy uwagę, że wymienione mienie to aktualny stan posiadania <span class="anon-block">osk. M. W.</span>, a także ostatnie podjęte przez nią transakcje majątkowe. Analiza akt sprawy wskazuje bowiem, że oprócz tzw. „<em> <!-- -->pośredniczenia” w </em>transakcjach zakupu nieruchomości oskarżona ta również nabywała takie grunty z Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa i wkrótce je sprzedawała. Jest przy tym znamiennym, że nabycie niektórych nieruchomości poprzedzone było uzyskaniem fikcyjnego meldunku w miejscowościach gdzie grunt był położony (patrz: zeznania <span class="anon-block">S. G.</span>). W konsekwencji jeszcze raz powtórzyć należy stanowisko, że niezasadne okazały się także zastrzeżenia obrońców skierowane przeciwko ustaleniom o uczynieniu przez <span class="anon-block">M. W.</span> z działalności przestępczej, w tym i polegającej na powoływanie się na wpływy w instytucjach państwowych, stałego źródła dochodu.</p> <p>Kończąc ten fragment rozważań, zasygnalizować równocześnie należy, że powyższe argumenty będą odnosiły się także do następnych fragmentów uzasadnienia, gdy oceniane zostaną zarzuty obrońców <span class="anon-block">osk. M. W.</span>, skierowane przeciwko pozostałym rozstrzygnięciom zaskarżonego wyroku. W tym miejscu stwierdza się, że na temat zasadności orzeczenia o umorzeniu postępowania, odnośnie czynu, będącego przedmiotem niniejszego fragmentu rozważań tj. co do roli <span class="anon-block">M. W.</span> przy działaniach związanych z nabyciem pałacu w <span class="anon-block">S.</span> dla <span class="anon-block">I. P.</span> i <span class="anon-block">T. G.</span>, wypowie się Sąd Apelacyjny w końcowym fragmencie, po ocenie zarzutów skierowanych przez obrońców przeciwko pozostałym 5 czynom tej oskarżonej opisanych w p. II zaskarżonego wyroku (tj. w p. II ust. 2 lit. g).</p> <p>b) O<span class="underline"> <!-- -->cena trafności ustaleń o roli <span class="anon-block">osk. M. W.</span> w nabyciu w drodze przetargu pałacu w <span class="anon-block">B.</span> (czyn z p. II lit. b wyroku).</span> </p> <p>1. Przypomnieć na wstępie należy, iż Sąd Okręgowy ustalił, iż <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, powołując się na wpływy w A.W.R.S.P we <span class="anon-block">W.</span>, podjęła się, za przyjęcie od <span class="anon-block">M. P.</span> 130 tyś. złotych, pośrednictwa w nabyciu dla niego od w/w Agencji pałacu <span class="anon-block">B.</span>. Wg oskarżonej kwota ta miała być przeznaczona na „<em> <!-- -->łapówki” </em>dla pracowników Agencji. W drodze przetargu <span class="anon-block">M. P. (1)</span> nabył wspomniany wyżej pałac (patrz: strony 7-9 uzasadnienie zaskarżonego wyroku).</p> <p>W apelacji swej obrońcy oskarżonej nie przedstawiają konkretnych zarzutów pod adresem tego rozstrzygnięcia ograniczają się, tak jak to miało miejsce do 6 stanów faktycznych, będących przedmiotem rozstrzygnięcia z p. II, do stwierdzenia, że ustalenia te są błędne i oskarżona winna być uniewinniona. W kwestii tej przedstawiono ich stanowisko w poprzednim fragmencie uzasadnienia, gdy oceniano ustalenia dotyczące przetargu na nabycie pałacu w <span class="anon-block">S.</span> (patrz: p. II ust.2 list.a). Sąd Apelacyjny sugestii skarżących obrońców nie podziela i w tej części. Zważyć przecież należy, że wymieniona oskarżona w trakcie śledztwa potwierdziła okoliczności wynikające z zeznań braci W.i <span class="anon-block">M. P.</span> a pośrednio także i zeznań świadków W. i <span class="anon-block">M. D.</span>. Przyznała się bowiem do tego, że na poczet tzw. „<em> <!-- -->ustawienia przetargu” </em>przyjęła od <span class="anon-block">M. P.</span> 130 tyś. złotych. To prawda, że w trakcie rozprawy wyjaśnień tych nie podtrzymała. Jej postawa nie uszła jednak uwadze Sądu Okręgowego. W pisemnych motywach zaskarżonego wyroku podano powody, dla których uznano za prawdziwą tę wersję ze śledztwa, gdy przyznała się do winy. Także Sąd Apelacyjny w poprzednich fragmentach swego uzasadnienia podał powody, dla których nie podzielił zarzutu obrońców skierowanego przeciwko wiarygodności przyznania się <span class="anon-block">M. W.</span> do zarzuconych czynów, w tym i do okoliczności związanych z jej udziałem przy nabyciu dla <span class="anon-block">M. P.</span> pałacu w <span class="anon-block">B.</span>.</p> <p>2. Sąd Apelacyjny nie widzi także podstaw do kwestionowania oceny prawnej tego czynu jako występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> w brzmieniu obowiązującym do 30.06.2003 r. Podnieść w tym miejscu należy, że w pełni zachowują swą aktualność argumenty przedstawione w poprzednim fragmencie (tj. dotyczącym udziału <span class="anon-block">M. W.</span> w przedsięwzięciach zmierzających do nabycia dla <span class="anon-block">I. P.</span> pałacu w <span class="anon-block">S.</span>) a odnoszące się do zarzutów skierowanych przez apelujących obrońców pod adresem uznania, że z działalności przestępczej uczyniła <span class="anon-block">M. W.</span> stałe źródło dochodu w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> (patrz: p. II <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65 ust. 2;art. 65 ust. 2 lit. a)">ust. 2 lit. a)</a>.</p> <p>3. Ocenę orzeczenia o umorzeniu postępowania o ten czyn jak i co do pozostałych 5 czynów, przedstawi Sąd Apelacyjny w końcowych fragmentach niniejszej części uzasadnienia (p. II ust. 2 lit. g).</p> <p>c)  <span class="underline"> <!-- -->ocena zasadności zarzutów skierowanych przeciwko ustaleniom o roli <span class="anon-block">M. W.</span> przy nabyciu dla <span class="anon-block">T. G.</span> oraz M. i <span class="anon-block">W. P.</span> <span class="anon-block">działki nr (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> (czyn z p. II lit. c wyroku). </span> </p> <p>1. Sąd Apelacyjny uznał, że nie ma także podstaw do kwestionowania ustaleń o działaniach podjętych we wrześniu 2001 r. przez osk. <span class="anon-block">M. W. (1)</span> przy nabyciu w drodze przetargu <span class="anon-block">działki nr (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> dla <span class="anon-block">T. G.</span> oraz małżonków <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">D. P. (1)</span>. Powoływała się ona przed tymi nabywcami na znajomości w A.W. R.S.P w <span class="anon-block">L.</span> sugerując, że może nabyć atrakcyjną działkę, którą zainteresowany jest <span class="anon-block">V.</span>. Za pomyślne przeprowadzenie tej transakcji zażądała od wymienionych nabywców łącznie 120 tyś. złotych, sugerując, że 100 tyś. złotych przeznaczy na łapówkę dla pracowników Agencji Własności Rolnej. Istotnie w drodze przetargu nabyła dla tych nabywców wspomnianą działkę, z tym, że w praktyce transakcja ta nie okazała się tak opłacalna jak to przedstawiała oskarżona.</p> <p>Jak to już w poprzednich fragmentach uzasadnienia sygnalizowano, apelujący obrońcy ograniczyli się do stwierdzenia, że powyższe ustalenia tak i 5 pozostałych dotyczących rozstrzygnięcia z p. II wyroku, są wadliwe. Można dorozumiewać, że kierują się postawą oskarżonej, która w trakcie rozprawy zaprzeczyła, aby przy przetargu dotyczącym tej działki, przyjęła jakąkolwiek korzyść majątkową, a także aby powoływała się na wpływy w Agencji Własności Rolnej.</p> <p>Dla uniknięcia zbędnych powtórzeń odwołuje się Sąd Apelacyjny do swych wcześniejszych rozważań, gdy przedstawiono argumenty odnoszące się do wiarygodności wyjaśnień <span class="anon-block">M. W.</span> a także w przedmiocie oceny prawnej zachowań dotyczących przetargu na sprzedaż pałacu w <span class="anon-block">S.</span>. Argumenty te zachowują bowiem swą aktualność i w zakresie oceny dowodów dotyczących przetargu na sprzedaż <span class="anon-block">działki nr (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> dla małżonków M.i <span class="anon-block">W. P.</span> oraz <span class="anon-block">T. G.</span>. W konsekwencji, Sąd Apelacyjny akceptuje ocenę dowodów dokonaną w tym zakresie w zaskarżonym wyroku, podkreślając, że wyjaśnienia oskarżonej stanowią jedynie uzupełnienie danych wynikających z zeznań M. i <span class="anon-block">W. P.</span> oraz <span class="anon-block">T. G.</span>.</p> <p>2. Z przyczyn w/w, zaakceptowano także ocenę prawną czynu, będącego przedmiotem rozstrzygnięcia zawartego w p. II lit. c zaskarżonego wyroku. Odwołuje się Sąd Apelacyjny w tym względzie zwłaszcza do rozważań zawartych w p. II ust. 2 lit. a niniejszego uzasadnienia.</p> <p>3. Ponownie przy tym przypomnieć należy, że ocena prawna rozstrzygnięcia z p. II zaskarżonego wyroku przedstawiona zostanie na zakończenie tej części rozważań po dokonaniu oceny zasadności ustaleń dotyczących wszystkich 6 czynów, będących przedmiotem rozstrzygnięcia z p. II (patrz: p. II ust. 2 lit. g).</p> <p>d)  <span class="underline"> <!-- -->ocena zasadności zarzutu obrońców oskarżonej <span class="anon-block">M. W.</span> skierowanego przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. II d) zaskarżonego wyroku tj. związanego z rolą <span class="anon-block">M. W.</span> przy nabyciu w drodze przetargu 2 <span class="anon-block">działek o nr (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> przez M. i <span class="anon-block">W. D.</span>, <span class="anon-block">M. O.</span>, <span class="anon-block">J. D.</span> i <span class="anon-block">A. B.</span>. </span> </p> <p>1. Na wstępie zauważyć należy, że orzeczenie, zawarte w tytule niniejszego fragmentu uzasadnienia, kwestionowane jest nie tylko przez obrońców oskarżonej <span class="anon-block">M. W.</span>, lecz także przez dwóch oskarżycieli posiłkowych – konkretnie <span class="anon-block">J. D.</span> i <span class="anon-block">A. B.</span>. Apelacje oskarżycieli posiłkowych ocenione zostaną w dalszej części uzasadnienia. W tym fragmencie rozważony zostanie wniosek obrońców <span class="anon-block">M. W.</span> o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie tej oskarżonej od czynu zarzuconego w p. V części wstępnej a będącego przedmiotem rozstrzygnięcia wskazanego w tytule tj. p. II lit. d) części rozstrzygającej.</p> <p>Przypomnieć wobec tego należy, że Sąd Okręgowy ustalił, iż <span class="anon-block">M. W.</span> w okresie od października do listopada 2001 r.. powołując się na znajomości z pracownikami Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa w <span class="anon-block">L.</span> i wpływy w tej instytucji, podjęła się zakupu, początkowo jednej a następnie 2 działek dla osób wymienionych w tytule niniejszego fragmentu uzasadnienia w zamian za korzyść majątkową w łącznej wysokości 260 tyś. zł. Zastrzegła się przy tym, że 100 tyś. złotych z tej kwoty przeznaczy na „<em> <!-- -->łapówki”. </em>Wg. jej zapewnień miały to być wyjątkowo atrakcyjne działki, na których sprzedaży osiągną nabywcy znaczny zarobek. W praktyce jednak oskarżyciele posiłkowi nie byli zadowoleni z tego zakupu ( o czym szerzej przy okazji oceny apelacji oskarżycieli).</p> <p>Sąd Apelacyjny nie widzi podstaw do kwestionowania tych ustaleń. Zważyć przecież należy, że ustalenia powyższe mają wsparcie nie tylko w zeznaniach pięciu nabywców działek, lecz przede wszystkim w wyjaśnieniach samej oskarżonej <span class="anon-block">M. W.</span> (k. 4297 T. 24, k. 4483 T. 25 oraz k. 4167 – 4168 T. 23). Wprawdzie w trakcie rozprawy wyjaśnień tych nie podtrzymała, lecz zarówno Sąd Okręgowy jak i Sąd Apelacyjny uznały, że nie ma żadnych podstaw do kwestionowania wiarygodności tych wyjaśnień, jakie składała i to trzykrotnie wymieniona oskarżona w trakcie śledztwa. Stosowne argumenty w tym względzie przedstawiono wcześniej, gdy oceniono rozstrzygnięcie zawarte w p. II lit. a zaskarżonego wyroku (patrz: p. II ust. 2 lit. a).</p> <p>2. Także i w tym wypadku, podobnie jak w trzech poprzednio przedstawionych, dokonał Sąd Okręgowy trafnej oceny prawnej zachowania, jakiego dopuściła się przy nabywaniu tych nieruchomości <span class="anon-block">osk. M. W.</span>. W celu uniknięcia zbędnych powtórzeń, odwołuje się Sąd Apelacyjny do rozważań, przedstawionych wcześniej, gdy oceniono z karno-materialnego punktu widzenia zachowania tej oskarżonej przy przetargu na kupno pałacu w <span class="anon-block">S.</span> (p. II ust. 2 lit. a uzasadnienia).</p> <p>3. Zaakceptowano, chociaż z pewnymi uwagami, także decyzję Sądu Okręgowego o umorzeniu postępowania odnośnie tego czynu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 6)">art. 17 § 1 p. 6 kpk</a>. Stosowne argumenty w tym względzie w dalszej części uzasadnienia (patrz: p. II ust. 2 lit. g.).</p> <p>e)  <span class="underline"> <!-- -->ocena zasadności apelacji obrońców <span class="anon-block">M. W.</span>, skierowanej przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. II lit. e wyroku – dotyczy przedsięwzięć podjętych przez tę oskarżoną w związku z podjęciem się pośrednictwa w nabyciu dla <span class="anon-block">T. G.</span> oraz A. i <span class="anon-block">D. P.</span> zespołu – pałacowo – folwarcznego z parkiem w <span class="anon-block">K.</span>. </span> </p> <p>1. Nie podzielono także zastrzeżeń obrońców, skierowanych ustaleniom odnoszącym się do roli jaką odegrała <span class="anon-block">M. W.</span> przy nabyciu w drodze przetargu zespołu pałacowo-folwarcznego o łącznej powierzchni ponad 11 ha w <span class="anon-block">K.</span>. Nabywcami były te same osoby co wymienione wcześniej pod lit. c, a mianowicie <span class="anon-block">T. G.</span> oraz A. i <span class="anon-block">D. P.</span>. Oskarżona powoływała się na wpływy w Agencji Własności Rolnej we <span class="anon-block">W.</span>, a konkretnie u <span class="anon-block">W. S. (1)</span>. Za swój udział otrzymała od tych nabywców łącznie 120 tyś. złotych, sugerując, jakoby 100 tyś,. miało być <em> <!-- -->„łapówką”</em> dla <span class="anon-block">W. S.</span>. Sąd Apelacyjny nie widzi podstaw, aby ustalenia te kwestionować. Mają one bowiem nie tylko wsparcie w zeznaniach wymienionych nabywców, lecz nadto w wyjaśnieniach, jakie składała <span class="anon-block">M. W.</span> w sierpniu i wrześniu 2001 r. (T. 23 k. 4168 – 4270 i Tom 24 k. 4297). W początkowych fragmentach niniejszego uzasadnienia ocenił Sąd Apelacyjny zasadność zarzutów obrońców tej oskarżonej, skierowanych przeciwko wiarygodności jej wyjaśnień ze śledztwa. Rozważanie te zachowują swą aktualność i w tym fragmencie uzasadnienia (patrz: p. II ust. 2 lit. a).</p> <p>2. Brak także podstaw by kwestionować karno-materialną ocenę czynu tej oskarżonej w tym i fakt uznania, że czyn ten wiązał się z uczynieniem przez nią z działalności przestępczej stałego źródła dochodu. Stosowne argumenty w tym względzie przedstawiono wcześniej, gdy rozważano zarzuty obrońców skierowane przeciwko ustaleniom o roli <span class="anon-block">M. W.</span> przy zakupie pałacu w <span class="anon-block">S.</span> (p. II ust. 2 lit. A).</p> <p>3. Podobnie ocenić należy decyzję Sądu Okręgowego w przedmiocie umorzenia postępowania przeciwko tej oskarżonej o wymieniony czyn na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 6)">art. 17 § 1 p. 6 kpk</a>. Kwestii tej poświęcone zostaną szersze rozważania w dalszej części uzasadnienia (patrz: p. II ust. 2 lit. g).</p> <p>f)  <span class="underline"> <!-- -->ocena zasadności apelacji obrońców <span class="anon-block">osk. M. W.</span>, domagających zmiany p. II lit. f wyroku, przez uniewinnienie oskarżonej od popełnienia tego czynu - dotyczy uznania, że wymieniona oskarżona, powołując się na wpływy w <span class="anon-block"> (...)</span>, podjęła się pośrednictwa w nabyciu działki o powierzchni ponad 28 ha w <span class="anon-block">P.</span> dla <span class="anon-block">J. K.</span> w zamian za korzyść majątkową w kwocie 210 tyś. zł. </span> </p> <p>1. Także i ustalenia o sprawstwie <span class="anon-block">M. W.</span> w zakresie czynu, wymienionego w tytule niniejszego fragmentu uzasadnienia, nie budzą zastrzeżeń Sądu Apelacyjnego. Kolejny raz powtórzyć należy stwierdzenie, ze apelujący obrońcy ograniczają się do złożenia wniosku o uniewinnienie oskarżonej od tego zarzutu, chociaż stanowiska tego bliżej nie uzasadniają. Stwierdzają jedynie, że cyt. „<em> <!-- -->wszechstronna ocena dowodów zgromadzonych w toku postępowania, dokonana zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, wskazuje, że oskarżona nie popełniła zarzuconych jej czynów, co powinno skutkować wydanie wyroku uniewinniającego” – </em>cytat z k. 4 apelacji i uzasadnienia apelacji k. 17).</p> <p>Sąd Apelacyjny prezentuje jednak pogląd, że ocena dowodów, dokonana przez Sąd Okręgowy w pełni odpowiada wskazaniom wyżej wymienionym. Jest znamiennym, że okoliczności związane z nabywcami w drodze przetargu od Agencji Własności Rolnej nieruchomości o powierzchni ponad 28 ha w <span class="anon-block">P.</span> przez <span class="anon-block">J. K.</span> wynikają nie tylko z zeznań tego świadka, lecz i wyjaśnień <span class="anon-block">M. W.</span>. W trakcie śledztwa przyznała ona przecież, że powoływała się przed <span class="anon-block">J. K.</span> na wpływy w/w Agencji i w związku z tym wyceniła swoją rolę w udziale w przetargu na 210 tyś. złotych, wyjaśniając przy tym wymienionemu nabywcy, że część tej kwoty stanowi łapówkę – konkretnie sugerowała, że dla pracownicy Agencji z <span class="anon-block">L.</span> o nazwisku B.<span class="anon-block">K.</span> miała przekazać 100 tyś. złotych (k. 4170 Tom 23). W poprzednich fragmentach swego uzasadnienia Sąd Apelacyjny podał powody, dla których nie uwzględnił zastrzeżeń obrońców skierowanych pod adresem wiarygodności tych przesłuchań, gdy <span class="anon-block">M. W.</span> przyznawała się do winy. Te wywody, zwłaszcza zawarte w p. II ust. 2 lit. a, zachowują swą aktualność i w odniesieniu do czynu opisanego w p. II lit. f zaskarżonego wyroku.</p> <p>2. Nie budzi zastrzeżeń Sądu Apelacyjnego także ocena prawna przedmiotowego zachowania wymienionej oskarżonej. Stosowne argumenty na poparcie tego stanowiska przedstawiono we wcześniejszych fragmentach uzasadnienia, zwłaszcza w p. II ust. 2 lit. a.</p> <p>3. Co do zasadności decyzji Sądu Okręgowego o umorzeniu postępowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 6)">art. 17 § 1 p. 6 kpk</a> o ten czyn wypowie się Sąd Apelacyjny w następnym fragmencie uzasadnienia.</p> <p>g)  <span class="underline"> <!-- -->ocena zasadności decyzji Sądu Okręgowego w przedmiocie umorzenia postępowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 6)">art. 17 § 1 p. 6 kpk</a> odnośnie czynów zarzuconych <span class="anon-block">M. W.</span> w p. II – VII części wstępnej, których opis skorygowano w p. II lit. a – f części rozstrzygającej wyroku, a także wskazanie powodu skorygowania wyroku z p. XI na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 kpk</a> co do osk. <span class="anon-block">J.</span>. </span> </p> <p>1. Jak to wynika z poprzednich fragmentów niniejszego uzasadnienia, Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku obrońców, aby zmienić zaskarżony wyrok przez uniewinnienie <span class="anon-block">osk. M. W.</span> od czynów zarzuconych w p. II – VII części wstępnej a będących przedmiotem orzeczenia z p. II <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17 § 1 pkt. 6 lit. a;art. 17 § 1 pkt. 6 lit. f)">lit. a – f</a> części rozstrzygającej. W tej sytuacji brak przesłanek do kwestionowania decyzji Sądu Okręgowego w przedmiocie umorzenia postępowania o te czyny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 6)">art. 17 § 1 p. 6 kpk</a>.</p> <p>2. Powyższe stwierdzenie nie jest jednak równoznaczne z pełną akceptacją rozstrzygnięcia zawartego w p. II części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku. Przypomnieć należy, że w zakresie sześciu zarzuconych <span class="anon-block">M. W.</span> czynów zapadły orzeczenia o umorzeniu postępowania z uwagi na upływ okresu przedawnienia ich karalności. W takiej zaś sytuacji, przy redagowaniu orzeczenia, nawet korygującego ustalenia i kwalifikację prawną czynu należy unikać powoływania takich sformułowań i takich przepisów, które mogą sugerować, że zapadł wyrok skazujący. Tymczasem w zaskarżonym wyroku takich sformułowań i przepisów charakterystycznych dla wyroku skazującego użyto. Najbardziej charakterystyczne to:</p> <p>1) określenie ram czasowych działalności, będącej przedmiotem czynów zarzuconych w p. II-VII, chociaż nie chodzi tu o jeden czyn ciągły, popełniony w pewnym okresie, lecz o 6 różnych czynów, dokonanych w różnych okresach,</p> <p>2) wskazanie łącznej kwoty mienia, będącego przedmiotem korzyści majątkowej 6 różnych przestępstw, co także jest takim samym uchybieniem jak wyżej podano, a nadto może stanowić przesłankę do szczególnie negatywnej oceny czynów oskarżonej z uwagi na wskazaną kwotę tej korzyści.</p> <p>3) powołanie w podstawie prawnej tych 6 czynów przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> co może sugerować, że wydano wyrok skazujący, a nie umarzający postępowanie. Powołany przepis wskazuje bowiem zasady wymiaru kary za przestępstwa pozostające w ciągu.</p> <p>W konsekwencji też wyrok ten skorygowano, nadając mu takie brzmienie, aby nie było żadnych wątpliwości, że jest to orzeczenie umarzające postępowanie co do 6 czynów, wyczerpujących znamiona wyłącznie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230)">art. 230 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> w brzmieniu obowiązującym do 30.06.2003 r.</p> <p>Z tych samych powodów na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 kpk</a> skorygowano p. XI wyroku w odniesieniu do <span class="anon-block">osk. E. J.</span>.</p> <p>3.  <span class="underline"> <!-- -->Ocena zasadności apelacji obrońców osk. <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, skierowanej przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. III części rozstrzygającej. </span> </p> <p>1. Za niezasadne uznano także zarzuty obrońców <span class="anon-block">M. W. (1)</span> skierowane przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. III zaskarżonego wyroku. Przed podaniem argumentów, uzasadniających powyższe stanowisko, przypomnieć należy, iż Sąd Okręgowy uznał, że wymieniona oskarżona, świadcząc usługi prawnicze na rzecz <span class="anon-block"> firmy (...)</span> należącej do <span class="anon-block">T. G.</span>, działając – od marca do sierpnia 2001 r. wspólnie z inną oskarżoną tj. <span class="anon-block">E. J. (1)</span>, przedłożyła <span class="anon-block">T. G.</span> pięć podrobionych faktur VAT, wprowadzając tego pokrzywdzonego w błąd, jakoby usługi te i faktury wykonała kancelaria prawna radcy prawnego <span class="anon-block">J. M.</span>, wyłudzając w ten sposób od. <span class="anon-block">T. G.</span> 100 040 zł. i za to, przy ustaleniu, że czyn ten stanowił element działalności przestępczej, zmierzającej do uzyskiwania stałych dochodów z takiej przestępczej działalności, skazał ją na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> na kary:</p> <p>- roku, 6 miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>- oraz 100 stawek dziennych grzywny po 100 zł. każda,</p> <p>Apelujący obrońcy kwestionują powyższe ustalenia. Ich zdaniem można oskarżonej <span class="anon-block">M. W.</span> przypisać jedynie popełnienie w tym zakresie czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 kk</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 kk</a> tj. że udzieliła pomocy <span class="anon-block">T. G.</span> w posłużeniu się 5 podrobionymi fakturami VAT. W konsekwencji wnioskują o zmianę zaskarżonego wyroku przez wymierzenie oskarżonej kary z nadzwyczajnym złagodzeniem jej wykonania.</p> <p>Argumenty te uznano za niezasadne.</p> <p>To prawda, że <span class="anon-block">M. W.</span> jedynie częściowo przyznała się do tego czynu. Sugerowała bowiem, że to <span class="anon-block">T. G.</span> był inspiratorem tego przestępczego przedsięwzięcia. Jej wyjaśnienia nie uszły jednak uwagi Sądu Okręgowego. W pisemnych motywach zaskarżonego wyroku podano przekonujące powody, dla których dano wiarę w tym względzie zeznaniom <span class="anon-block">T. G.</span>. Niezależnie od powyższego znamiennym jest fakt zaangażowania przez <span class="anon-block">M. W. (1)</span> do podrobienia tych faktur osoby <span class="anon-block">E. J. (1)</span>. Zdawała ona bowiem sobie sprawę z faktu, że charakter jej pisma był znany <span class="anon-block">T. G.</span>, stąd też gdyby sama sporządziła te faktury, wówczas zorientowałby się on co do tego, że został oszukany.</p> <p>2. Chybione są także zarzuty, skierowane przeciwko ustaleniom, że oszustwo będące przedmiotem czynu przypisanego w p. III części rozstrzygającej, stanowiło element szerszej działalności przestępczej tej oskarżonej, polegającej na osiąganiu stałych dochodów z tego rodzaju działalności. Na uzasadnienie swego stanowiska odwołuje się Sąd Apelacyjny do wcześniejszych fragmentów niniejszego uzasadnienia poświęconych tej kwestii (patrz: p. II ust. 2 lit. a uzasadnienia poświęconych przedsięwzięciu <span class="anon-block">M. W.</span> związanych z nabyciem pałacu w <span class="anon-block">S.</span>).</p> <p>3. Niezasadny jest także alternatywnie sformułowany zarzut rażącej surowości kary wymierzonej <span class="anon-block">M. W.</span> za to przestępstwo. Zważyć przecież należy, że przedmiotem oszustwa było mienie wartości ponad 100 tysięcy złotych. Należy przy tym mieć na uwadze, że czyn ten popełniony został w 2001 r. kiedy mienie takiej wielkości znaczyło więcej niż w chwili obecnej. Dla oceny kar wymierzonych oskarżonej nie można pomijać faktu, że czyn ten popełniony został w warunkach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a>. W konsekwencji rozstrzygnięcie zawarte w p. III utrzymano w mocy.</p> <p>4.  <span class="underline"> <!-- -->Ocena zarzutów skierowanych przez obrońców <span class="anon-block">osk. M. W.</span> przeciwko orzeczeniu zawartemu w p. II zaskarżonego wyroku. </span> </p> <p>Uprzedzając dalsze rozważania, już na wstępie stwierdzić należy, że nie znaleziono podstaw do uwzględnienia zarzutów, skierowanych przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. IV, części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku. Stanowisko powyższe nie oznacza jednak, że można bezkrytycznie zaakceptować sposób zredagowania tego orzeczenia przez Sąd Okręgowy ( o czym w końcowych fragmentach niniejszej części uzasadnienia).</p> <p>A.</p> <p>A.  <span class="underline"> <!-- -->Ocena zarzutów skierowanych przeciwko ustaleniom o winie <span class="anon-block">M. W.</span> w zakresie przestępstw przypisanych w p. IV. </span> </p> <p>W apelacji kwestionuje się w pierwszej kolejności trafność <span class="underline"> <!-- -->ustaleń o winie</span> <span class="anon-block">osk. M. W.</span> w zakresie wszystkich 3 czynów przypisanych jej w p. IV zaskarżonego wyroku. Argumenty te uznano za niezasadne z następujących powodów</p> <p>a) <span class="underline"> <!-- -->ocena trafności ustaleń co do czynu z p. IV lit. a wyroku</span> </p> <p>1. Przede wszystkim nie sposób kwestionować ustaleń o winie apelującej oskarżonej w zakresie podjętych przez nią w 2003 r. przedsięwzięć wiążących się z kupnem nieruchomości dla <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">R. K. (1)</span> i <span class="anon-block">J. J. (1)</span> </span>. Przestępstwo będące przedmiotem niniejszej sprawy (zarzucone w p. XI części wstępnej wyroku) było konsekwencją nabycia nieruchomości nr <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>. <span class="anon-block">Osk. M. W.</span> wprowadziła w błąd obu tych mężczyzn co do wyjątkowej atrakcyjności powyższej działki, zatajając przed nimi fakt obciążenia jej hipoteką. Doprowadziła w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej wysokości 469.990 zł. Za czyn ten ona oraz współdziałająca z nią <span class="anon-block">E. J.</span> zostały skazane przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu w sprawie III K 455/07 (odpis wyroku k. 4242-4244 Tom 33 oraz protokół rozprawy apelacyjnej z dnia 25.10.2012 r. przed tut. Sądem, gdy ujawniono akta tej sprawy Tom 40).</p> <p>Przestępstwo będące przedmiotem sprawy niniejszej to efekt pretensji kierowanych przez <span class="anon-block">R. K.</span> i <span class="anon-block">J. J.</span> względem <span class="anon-block">M. W.</span> z powodu nabycia działki obciążonej hipoteką. W odpowiedzi oskarżona ta, powołując się na wpływy w Agencji Własności Rolnych, podjęła się wpłynąć na urzędników tej Agencji i doprowadzić ten sposób do wykreślenia hipoteki, obciążającej tę nieruchomość a także spowodować aby Agencja nie korzystała z prawa pierwokupu nabycia tej nieruchomości. Za wykonanie tych działań zażądała jednak pieniędzy. Wymienieni mężczyźni utracili zaufanie do oskarżonej i nie przekazali jej żadnych pieniędzy.</p> <p>2. W apelacji kwestionuje się dokonane w tym zakresie ustalenia stwierdzając, że cyt. „<em> <!-- -->Brak było podstaw do dania wiary zeznaniom <span class="anon-block">J. J. (1)</span> i <span class="anon-block">R. K. (1)</span>, co do powoływania się na wpływy i znajomości w Agencji. Zebrany w tym zakresie materiał dowodowy nie dawał podstaw do przypisania oskarżonej czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a>, tym bardziej, że na tym etapie załatwiania formalności nie było żadnej potrzeby powoływania się na wpływy w Agencji” </em>(cytaty ze strony 34 apelacji k. 7179 T. 39).</p> <p>Twierdzenia te są chybione. Przede wszystkim niezasadna jest sugestia, jakoby cyt. „ <em> <!-- -->nie było powodu powoływania się na wpływy w Agencji”. </em>Przecież w następstwie oszukańczych przedsięwzięć oskarżonej <span class="anon-block">J. J.</span> i <span class="anon-block">R. K.</span> nabyli nieruchomość obciążoną hipoteką. Byli więc zainteresowani, aby doprowadzić do zmiany tej sytuacji. Nie ma więc żadnych podstaw, aby kwestionować wiarygodność ich zeznań, że oskarżona podjęła się doprowadzić do zmiany charakteru tej nieruchomości, sugerując możliwość wykreślenia hipoteki.</p> <p>W konsekwencji uznano, że Sąd Okręgowy, który nie stracił z pola widzenia wyjaśnień <span class="anon-block">M. W.</span>, negującej swą winę, dokonał trafnych ustaleń o sprawstwie tej oskarżonej w zakresie czynu przypisanego jej w p. IV lit. a wyroku.</p> <p>3. Nie ma także żadnych podstaw do kwestionowania oceny prawnej tego czynu. Wprawdzie <span class="anon-block">R. K.</span> i <span class="anon-block">J. J.</span> nie przekazali <span class="anon-block">M. W.</span> żądanych przez nią pieniędzy, ale okoliczność ta nie ma wpływu na ocenę prawną jej zachowania. Zważyć przecież należy, że dla bytu przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> nie jest koniecznym, aby nastąpiło przekazanie żądanej korzyści osobie podejmującej się przedsięwzięć opisanych w tym przepisie.</p> <p>Zasadne jest także stanowisko Sądu Okręgowego, że przestępstwa przypisanego w p. IV. a. dopuściła się ta oskarżona w związku z uczynieniem sobie z tego rodzaju działalności stałego źródła dochodu. Stosowne argumenty na poparcie powyższego stanowiska zaprezentowano wcześniej, gdy oceniono apelację skierowaną przeciwko orzeczeniu z p. II ust. 2 lit. a wyroku. W tym miejscu jedynie zauważyć należy, że czyn ten został popełniony od lipca do października 2003 r. a więc w czasie gdy obowiązywała znowelizowana wersja <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a>. W konsekwencji powołany w wyroku <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> uzupełniono o „ § 1”. Podstawę prawną takiej korekty stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 455)">art. 455 kpk</a>. Na temat zastrzeżeń co do redakcji p. IV zaskarżonego wyroku wypowie się Sąd Apelacyjny w końcowych fragmentach tej części uzasadnienia.</p> <p>b) <span class="underline"> <!-- -->ocena trafności ustaleń co do czynu z p. IV b.</span> </p> <p>1. Już na wstępie stwierdzić należy, że kwestia ustaleń wiążących się z przestępstwem przypisanym <span class="anon-block">M. W.</span> w p. IV. b będzie dwukrotnie przedmiotem rozważań Sądu Apelacyjnego. Mianowicie – uczyni to najpierw Sąd Apelacyjny w tym miejscu oceniając apelację obrońców tej oskarżonej, a następnie przy ocenie apelacji obrońcy osk. <span class="anon-block">I. P. (1)</span> (p.IV). Oceniając obie te apelacje, zauważyć na wstępie należy, że jedną z podstaw ich wniesienia była wadliwa redakcja aktu oskarżenia dotyczącego p. IV wyroku. Mianowicie w p. XIII aktu oskarżenia zrzucono, jakoby do znamion przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> należało powoływanie się przez <span class="anon-block">osk. M. W.</span> na wpływy m.in. w zarządach central banków, chociaż te nie są instytucjami, o których mowa w tym przepisie. Równocześnie, ograniczono się w tym punkcie do stwierdzenia, jakoby oskarżona ta deklarowała uzyskanie dla J. i <span class="anon-block">W. D.</span> jedynie „<em> <!-- -->kredytu konsolidacyjnego w wysokości 200 mln. złotych”. </em>W wyroku natomiast zasadnie pominięto wśród podmiotów, na które miała powoływać się <span class="anon-block">M. W.</span> centrale banków, ale rozszerzono katalog „<em> <!-- -->efektów” </em>jakie mieli osiągnąć J. i W <span class="anon-block">D.</span> o „<em> <!-- -->dotację”. </em>Do zastrzeżeń procesowych, skierowanych przeciwko takiemu sposobowi przypisania przestępstwa <span class="anon-block">M. W.</span> i I.<span class="anon-block">D.</span>- <span class="anon-block">P.</span>, odniesie się Sąd Apelacyjny przy ocenianiu apelacji obrońcy <span class="anon-block">osk. I. D.</span> – <span class="anon-block">P.</span>, bo taki zarzut został w tej apelacji sformułowany.</p> <p>Wracając natomiast do meritum sprawy, to jest do oceny trafności ustaleń o winie <span class="anon-block">osk. M. W.</span> w zakresie czynu z p. IV. b., to stwierdzić należy, że ustalenia te są trafne. Sąd Apelacyjny zauważa, że przestępstwo to zostało popełnione przez tę oskarżoną (jak również i osk. <span class="anon-block">I. P. (1)</span>) na tle bardzo poważnych problemów finansowych z jakimi borykała się w 2004 r. a także i wcześniej, firma prowadzona przez J. i <span class="anon-block">W. D.</span>. Mają niewątpliwie rację apelujący obrońcy, gdy podnoszą, że intencją J.i <span class="anon-block">W. D.</span> było przede wszystkim „<em> <!-- -->protekcyjne” </em>rozwiązanie ich problemów w bankach, bo w nich byli zadłużeni na kwotę rzędu 150-200 milionów złotych (k. 6101 – 6105 T. 34 zeznania <span class="anon-block">J. D. (2)</span>). Skarżący nie dostrzegają jednak tych zeznań <span class="anon-block">J. D. (2)</span>, gdy opisuje ona swe kontakty z oskarżoną, a zwłaszcza poniższego fragmentu cyt: „<em> <!-- -->Pani <span class="anon-block">W.</span> pytała się mnie czego oczekują od niej, ja powiedziałam, że oczekuję pomocy finansowej i to dużej kwoty. <span class="anon-block">W.</span> powiedziała, że jest w mocy takie rzeczy załatwić”, „powiedziała, że ma swoje znajomości nie używała nazwisk, obiecywała, że ma dojście do osób na wysokich stanowiskach w <span class="anon-block">W.</span> i za granicą” </em> ( cytaty z zeznań z k. 6102 T. 33).</p> <p>O tym zaś jakie były instytucje świadczą zeznania <span class="anon-block">W. D. (1)</span>. Mianowicie zeznał on, iż cyt. „<em> <!-- -->załatwi dotacje unijne na spłatę połowy kredytu lub kredytów”, gdyż „ ma układy w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz w samej komisji europejskiej przez osobę <span class="anon-block">D. H.</span>”. </em>Ponadto cyt. „<em> <!-- -->chwaliła się o swoich licznych znajomościach w Agencji Własności Rolnych Skarbu Państwa we <span class="anon-block">W.</span>, obecnie Agencji Nieruchomości Rolnych w tym z dyrektorem <span class="anon-block">S.</span> i byłym dyrektorem <span class="anon-block">W. D. (4)</span>” </em> (cytaty z k. 1579 i 1581 Tom 8 w zw. z k. 6307 – 6309 T. 34). Kiedy natomiast stwierdził on w rozmowie z oskarżoną, że cyt. „<em> <!-- -->potrzebna mi kwota ok. 100 mln. złotych na tzw. konsolidację kredytów” „ to ona stwierdziła, że może załatwić 200.000.000 zł. bo trzeba mieć pieniądze na rozwój inwestycji „ </em>(cytat z k. 1579 T. 8 w zw. z k. 6307-6309 T. 34). Świadkowie ci zgodnie przy tym zeznali, że załatwienie cyt. „<em> <!-- -->konsolidacji kredytów, „pomocy finansowej, „dotacji unijnej” </em>będzie uzależniona od przekazania jej 100 tyś. złotych, a potem przystała na 94 tyś. zł. z czego część przeznaczy ona na tzw. „<em> <!-- -->łapówki”, </em>a część na opłatę dla eksperta, który dokona oceny dokumentów, obrazujących sytuację finansową firmy W.<span class="anon-block">D.</span> (<span class="anon-block">J. D. (2)</span> k. 6102 – 6103 T. 33 oraz <span class="anon-block">W. D.</span> k. 6307-6309 T. 34).</p> <p>W oparciu o takie zeznania miał Sąd Okręgowy wszelkie podstawy, a ustalić, że:</p> <p>1) <span class="anon-block">J. D. (2)</span> powoływała się na wpływy w różnych jednostkach organizacyjnych w tym m.in. w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa oraz Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, a więc w instytucjach o jakich stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a>,</p> <p>2) oskarżona ta deklarowała możliwość załatwienia w tych instytucjach „<em> <!-- -->konsolidacji kredytów”, „dotacji” i „pomocy finansowej”,</em> </p> <p>3) uzależniła jednak realizację tych spraw od otrzymania korzyści w kwocie 100 tyś. ale poprzestała na przekazanych jej pieniądzach w wysokości 94 tyś. złotych.</p> <p>W świetle takich ustaleń fakt skazania <span class="anon-block">M. W.</span> za ten czyn na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> jest w pełni uzasadniony. Oczywiście mają rację apelujący, gdy kwestionują zawarte w wyroku ustalenie o podjęciu się przez tę oskarżoną załatwienia w instytucjach wskazanych w wyroku „<em> <!-- -->dotacji”. </em> Jest bowiem niespornym, że ani A.W.R.S.P ani też <span class="anon-block"> Agencja (...)</span> nie posiadają uprawnień do udzielania „<em> <!-- -->dotacji”. </em>Jest jednak oczywistym, że Sąd Okręgowy użył tego sformułowania w znaczeniu takim jakie nadali mu J. i <span class="anon-block">W. D.</span> oraz <span class="anon-block">osk. M. W.</span>. Nie chodziło tu bowiem o „<em> <!-- -->dotację” </em>w rozumieniu prawnym, lecz o formę bezzwrotnej pomocy finansowej, udzielonej podmiotom gospodarczym. Potocznie taką formę pomocy finansowej także określa się mianem „<em> <!-- -->dotacji”. </em>Jest przy tym niespornym, że Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w chwili, gdy zaistniały przedmiotowe zdarzenia, miała za zadanie m.in. udzielenie podmiotom gospodarczym funkcjonującym w rolnictwie (a takim było <span class="anon-block"> przedsiębiorstwo (...)</span> należące do J. i <span class="anon-block">W. D.</span> ) pomocy finansowej m.in. przez (art. 3 ust. 2 ustawy z 29.12.1993 r. o utworzeniu A.R. i M.R)</p> <p>- dopłatę do oprocentowanych kredytów bankowych,</p> <p>- finansowanie lub udział w finansowaniu zadań wymienionych w art. 3 ust. 1 tej Ustawy,</p> <p>- udzielenie gwarancji i poręczeń kredytowych,</p> <p>- finansowanie wydatków związanych z rejestracją i wyposażeniem w środki techniczne grup producentów owoców i warzyw.</p> <p>Uznano wobec tego, że fakt użycia w wyroku przez Sąd Okręgowy w ślad za W. i <span class="anon-block">J. D.</span> zwrotu „<em> <!-- -->załatwienia dotacji” </em>faktycznie odnosił się do zabiegania o uzyskanie od tych instytucji, a zwłaszcza A. R i M.R. pomocy finansowej, które to kompetencje wymieniona Agencja posiadała (patrz: art. 3 Ustawy z 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa). Skoro więc zważy się, że w wyroku winny być używane pojęcia zgodne z przepisami prawa, to skorygowano w tym względzie zaskarżony wyrok przez zastąpienie błędnie użytego wyrazu „<em> <!-- -->dotacja” </em>wyrazem „<em> <!-- -->pomoc finansowa”.</em> </p> <p>Brak także podstaw do kwestionowania ustaleń o uznaniu, że <span class="anon-block">M. W.</span> uczyniła z tego procederu stałe źródło dochodu w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>. Stosowne argumenty, wspierające ustalenia o uczynieniu przez <span class="anon-block">M. W.</span> stałego źródła dochodu z działalności przestępczej, w tym i polegającej na powoływaniu się na wpływy w instytucjach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a>, przedstawił Sąd Apelacyjny w początkowych fragmentach swego uzasadnienia (patrz: p.II ust. 2 lit. a – dotyczy udziału tej oskarżonej w przedsięwzięciach zmierzających do zakupu pałacu w <span class="anon-block">S.</span>). W tym miejscu zasygnalizować jedynie należy, że z uwagi na nakaz zawarty w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 455)">art. 455 kpk</a>, skorygowano zaskarżony wyrok precyzując, że fakt uczynienia przez oskarżoną z działalności przestępczej stałego źródła dochodu uzasadnia zakwalifikowanie tego przestępstwa jako popełnionego w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>. Przedmiotowe przestępstwo zostało bowiem popełnione po nowelizacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a>.</p> <p>2. Nie podzielono także zastrzeżeń procesowych, skierowanych pod adresem przedmiotowego rozstrzygnięcia. To prawda, że opis czynu przypisanego <span class="anon-block">M. W.</span> w p. IV lit. c odbiega od opisu zawartego w zarzucie aktu oskarżenia (patrz: p. XIII). Na rozbieżność tę zwrócono już uwagę na wstępie niniejszego fragmentu uzasadnienia. Zważyć jednak należy, że takie rozbieżności nie są czymś wyjątkowym w praktyce sądowej. Co więcej – przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413)">art. 413 kpk</a>, odnoszący się do formułowania wyroku, niejako z góry zakłada, że czym innym jest „<em> <!-- -->przytoczenie opisu i kwalifikacji prawnej czynu, którego popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu” </em>(<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 413;art. 413 § 1;art. 413 § 1 pkt. 4)">art. 413 § 1 p. 4 kk</a>), a czym innym „<em> <!-- -->dokładne określenie przypisanego oskarżonemu czynu oraz jego kwalifikacja prawna” </em>(<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 2;art. 413 § 2 pkt. 1)">art. 413 § 2 p. 1 kpk</a>). Żaden przy tym przepis nie nakłada na sąd obowiązku uprzedzenia stron, że dokona zmiany opisu czynu przypisanego oskarżonemu. Obowiązek uprzedzenia dotyczy jedynie możliwości dokonania innej w wyroku (w porównaniu do zarzuconej w akcie oskarżenia ) oceny prawnej czynu popełnionego przez oskarżoną (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 399)">art. 399 kpk</a>). In concreto taka sytuacja nie zaistniała. W konsekwencji i ten zarzut uznano za chybiony.</p> <p>c) <span class="underline"> <!-- -->ocena trafności ustaleń co do czynu z p. IV c. wyroku </span> </p> <p>1. Wg. ustaleń Sądu Okręgowego w zbliżonym, jak wyżej czasie, a konkretnie, od marca do kwietnia 2004 r. <span class="anon-block">osk. M. W.</span>, powołując się na wpływy w Urzędzie Miasta we <span class="anon-block">W.</span>, podjęła się pośrednictwa w nabyciu dla <span class="anon-block">Z. G. (1)</span> nieruchomości przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> w zamian za korzyść w kwocie 200 tyś. złotych.</p> <p>Apelujący obrońcy kwestionują te ustalenia, sugerując jakoby inna osoba a konkretnie jedynie świadek <span class="anon-block">D. Ż.</span> miał powoływać się na wpływy w Urzędzie Miejskim. Twierdzenia te są bezpodstawne. Oczywiście Sąd Apelacyjny nie traci z pola widzenia postawy <span class="anon-block">osk. M. W.</span>, która zaprzeczyła, aby jej udział w czynnościach, zmierzających do nabycia dla <span class="anon-block">Z. G.</span> nieruchomości przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, miał przestępny charakter. Wyjaśnienia tej oskarżonej nie uszły jednak uwagi Sądu Okręgowego, o czym świadczy treść pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Wyjaśnieniom tym przeciwstawiono jednak zeznania <span class="anon-block">Z. G.</span> oraz <span class="anon-block">D. Ż.</span>. O ile do zeznań tego drugiego można podchodzić z pewną ostrożnością, albowiem jego rola w tych przedsięwzięciach związanych z nabyciem przedmiotowej nieruchomości jest wysoce dwuznaczna (otrzymać miał on od <span class="anon-block">M. W.</span> część kwoty przekazanej przez <span class="anon-block">Z. G.</span>), to brak podstaw do kwestionowania wiarygodności wersji przedstawionej przez <span class="anon-block">Z. G.</span>. Uwaga powyższa odnosi się zwłaszcza do jego zeznań ze śledztwa. Podał on wówczas, że <span class="anon-block">M. W.</span> „<em> <!-- -->chwaliła się, że jest we <span class="anon-block">W.</span> dobrze umocowana, że zna wielu decydentów z Miasta i może tam wszystko załatwić” </em>(Tom 9 k. 1597). Wprawdzie w trakcie rozprawy próbował on nieco <em> <!-- -->„łagodzić” </em>ostrość sformułowań, skierowanych przeciwko postawie <span class="anon-block">M. W.</span>, zwłaszcza wówczas, gdy pouczono go o treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 183;art. 183 § 1)">art. 183 § 1 kk</a>. Konsekwentnie jednak utrzymywał, że oskarżona ta cyt. „<em> <!-- -->chwaliła się różnymi znajomościami”. </em>Znamiennym jest przy tym, że podtrzymał on treść swoich zeznań ze śledztwa (k. 6209 – 6210 T. 34). W tym stanie rzeczy uznano, że brak podstaw do kwestionowania ustaleń o powoływaniu się przez <span class="anon-block">M. W.</span> na wpływy w Urzędzie Miasta we <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p>Nie sposób także kwestionować ustaleń, że powołując się na te wpływy i obiecując pomyślne „<em> <!-- -->załatwienie sprawy” </em>zakupu nieruchomości przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, zażądała ta oskarżona od <span class="anon-block">Z. G.</span> 200 tyś. złotych i kwotę taką otrzymała. Charakteru prawnego tej czynności nie zmienia fakt przekazania przez nią części otrzymanych pieniędzy świadkowi <span class="anon-block">D. Ż.</span>. W konsekwencji uznano, że zarzuty apelacyjne stanowią jedynie polemikę z oceną dowodów dokonaną przez Sąd Okręgowy, chociaż ocena ta mieści się w ramach określonych przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>.</p> <p>2. W świetle takich ustaleń brak podstaw do kwestionowania oceny prawnej czynu oskarżonej, uznanej za występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> w tym i faktu uznania, że czyn ten stanowił element działalności przestępczej, stanowiącej dla tej oskarżonej stałe źródło dochodu. Dla uzasadnienia tego stanowiska odwołuje się Sąd Apelacyjny do wcześniejszych fragmentów swego uzasadnienia, poświęconych odpowiedzialności <span class="anon-block">M. W.</span> w warunkach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> tj. osiągającej z działalności przestępczej stałe źródło dochodu. Dla uzasadnienia tego stanowiska, odwołuje się Sąd Apelacyjny do wcześniejszych fragmentów swego uzasadnienia, poświęconych odpowiedzialności <span class="anon-block">M. W.</span> w warunkach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> tj. osiągającej z działalności przestępczej stałe źródło dochodu (patrz: pkt. II ust. II lit. a). W tym miejscu wyjaśnić jedynie należy, że skoro przestępstwo przypisane w p IV lit. c zostało popełnione po znowelizowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a>, należało dokonać stosownej w tym zakresie korekty zaskarżonego wyroku przez wskazanie, że chodzi o popełnienie tego czynu w warunkach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1;art. 65)">§ 1 art. 65 kk</a>.</p> <p>B.</p> <p>B.  <span class="underline"> <!-- -->Ocena zarzutu, jakoby kary wymierzone <span class="anon-block">M. W.</span> za ciąg przestępstw, przypisanych w p. IV wyroku raziły surowością, a także przedstawienie krytycznych uwag pod adresem sposobu redakcji tego punktu wyroku, a także p. XXV dot. orzeczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45)">art. 45 kk</a>. </span> </p> <p>1. Na wstępie zauważyć należy, że Sąd Okręgowy wraził trafne stanowisko, że wszystkie 3 przestępstwa, przypisane <span class="anon-block">M. W.</span> w p. IV zaskarżonego wyroku, popełnione zostały w ciągu przestępstw o jakim mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 2)">art. 91 § 2 kk</a>. Argumenty przedstawione na uzasadnienie tego stanowiska w pisemnych motywach zaskarżonego orzeczenia zasługują na pełną aprobatę. Zauważono przy tym, że Sąd Okręgowy dostrzega różnice między czynem ciągłym (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>) a ciągiem przestępstw (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art.91 § 1 kk</a>) (patrz: strony 157 i 158 uzasadnienia). Tym trafnym rozważaniom nie towarzyszy jednak umiejętność właściwego redagowania wyroku, ustalającego, że przestępstwa zostały popełnione w ciągu przestępstw w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a>. Kwestię tę sygnalizowano już wcześniej, gdy oceniono zarzuty obrońców <span class="anon-block">osk.M. W.</span> skierowane pod adresem rozstrzygnięcia zawartego w p. II. Sąd Apelacyjny jest świadom, że stosunkowo łatwo jest zredagować taki wyrok, gdy w części rozstrzygającej nie dokonuje się żadnych zmian w opisie i kwalifikacji czynów jakich zarzucił prokurator. Wówczas można poprzestać na stwierdzeniu, że „<em> <!-- -->uznaje oskarżonego za winnego czynów, zarzuconych w określonych punktach części wstępnej wyroku, przy ustaleniu, że popełnione zostały w ciągu przestępstw w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> i za to na podstawie konkretnego przepisu w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> wymierza mu karę „. </em>Wystąpią pewne komplikacje w takiej sytuacji, jaka zaistniała w niniejszej sprawie, a mianowicie gdy w odniesieniu do dwóch czynów zaistniała potrzeba wyeliminowania znamion, wskazujących na tzw. „<em> <!-- -->oszukańczy” </em>charakter czynów oskarżonej, wyczerpujących znamiona <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> (dotyczy czynów z p. XII i XIII części wstępnej wyroku). W takiej sytuacji istnieje kilka możliwości poprawnego zredagowania części rozstrzygającej wyroku, ale nie może to przybrać formy takiej, jaką zastosował Sąd Okręgowy. Zważyć przecież należy, że przypisano <span class="anon-block">osk. M. W.</span> popełnienie 3 różnych przestępstw, chociaż dokonane zostały one w tzw. ciągu przestępstw w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a>. Tymczasem zaskarżony wyrok przybrał postać, która sugeruje, że mamy do czynienia z jednym czynem ciągłym, popełnionym „<em> <!-- -->w okresie od lipca 2003 r. do kwietnia 2004 r.” </em> którego przedmiotem jest „<em> <!-- -->korzyść majątkowa w łącznej kwocie nie mniejszej niż 294.000 złotych” </em>(cytaty z p. IV wyroku). Te sformułowania nie należące do znamion ciągu przestępstw, a przy tym mogące negatywnie rzutować na ocenę stopnia społecznej szkodliwości czynów (np. co do łącznej wartości przedmiotu korzyści majątkowej), zostały więc wyeliminowane. Sąd Apelacyjny uznał, że podstawę do dokonania takiej korekty jest przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 kpk</a>. W przyszłości zalecić jednak należy, aby Sąd Okręgowy tak redagował część rozstrzygającą wyroków, aby nie było wątpliwości, czy przypisuje oskarżonemu czyn ciągły (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art.12 kk</a>) czy też ciąg przestępstw (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a>).</p> <p>2. Już w tytule niniejszego fragmentu uzasadnienia zasygnalizowano, że przedmiotem rozważań będzie w tym miejscu także podniesiony przez obrońców <span class="anon-block">osk. M. W.</span> z tzw. „<em> <!-- -->ostrożności procesowej” </em>zarzut rażącej surowości kar wymierzonych tej oskarżonej (strona 11 apelacji), a także zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45)">art. 45 kk</a> (zarzut ze strony 3 apelacji).</p> <p>a) Przypomnieć wobec tego należy za 3 przestępstwa wyczerpujące znamiona <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> popełnionych w warunkach ciągu przestępstw w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> wymierzono tej oskarżonej kary:</p> <p>- 3 lat pozbawienia wolności;</p> <p>- 200 stawek dziennych grzywny po 100 zł. każda.</p> <p>Kar tych nie sposób uznać za rażąco surowe, gdy zważy się, iż z działalności przestępczej, trwającej kilka lat, polegającej m.in. na powoływaniu się na wpływy w instytucjach państwowych i deklarowaniu załatwienia w sposób niezgodny z prawem rozmaitych spraw, w zamian za korzyści majątkowe, uczyniła <span class="anon-block">osk. M. W.</span> metodę funkcjonowania w społeczeństwie. Już wcześniej wskazano, że działając w taki przestępczy sposób dorobiła się ona znacznego majątku (patrz: p. II ust. 2 lit. a uzasadnienia).</p> <p>b) Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że Sąd Okręgowy za ciąg tych przestępstw wymierzył oskarżonej na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 kk</a> środek karny przepadku korzyści majątkowych osiągniętych z tych przestępstw. Merytoryczna zasadność takiego orzeczenia, wbrew odmiennemu stanowisku apelujących obrońców, nie budzi zastrzeżeń Sądu Apelacyjnego. Sposobu jednak w jaki orzeczenie to zredagowano w zaskarżonym wyroku nie sposób bezkrytycznie zaakceptować. Mianowicie w p. XXV zaskarżonego wyroku zawarto orzeczenie, cyt. „<em> <!-- -->na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 kk</a> orzeka od oskarżonej <span class="anon-block">M. W. (1)</span> kwotę 274.000 zł. tytułem przepadku korzyści uzyskanej z przestępstwa”. </em>Tymczasem z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że przepadek ten dotyczy korzyści uzyskanej nie z jednego przestępstwa, lecz korzyści pochodzącej z przestępstw, przypisanych w p. IV, VII i IX zaskarżonego wyroku (strona 172 uzasadnienia). Z kolei wyjaśnienie jakie przedstawiono dla określenia wysokości tej kwoty, wskazuje, że w związku ze skazaniem za ciąg przestępstw przypisanych w p. IV orzeczono od tej oskarżonej przepadek kwoty 224 tyś. złotych (130 tyś. złotych jako korzyść uzyskana od <span class="anon-block">Z. G.</span> tj. 200 tyś. – 70 tyś. przekazanych <span class="anon-block">D. Ż.</span> ) oraz 94 tyś. złotych jako korzyść uzyskana od W.<span class="anon-block">J. D.</span>). Już wyżej wskazano, że taki sposób orzekania środka karnego nie może być bezkrytycznie akceptowany. Przecież środki karne, tak jak i kary, wymierza się za konkretne przestępstwa. Krytyczną ocenę takiego sposobu redagowania orzeczeń co do środków karnych jaką zastosowano w tym wyroku wyrażał wielokrotnie Sąd Najwyższy. M.in. w uzasadnieniu wyroku z dnia 5.12. 2006 r. Sąd Najwyższy stwierdził cyt. „<em> <!-- -->Trudno w tym miejscu nie wytknąć sądom obu instancji, że orzeczenia o środkach karnych nie powiązały z poszczególnymi przestępstwami przypisanymi sprawcy. Praktyk polegających na orzekaniu środków karnych po karze łącznej, obrażających przecież prawo materialne, nie sposób zaakceptować” </em>(wyrok SN z 5.12.2006 r., III KK 273/06 – OSNKW 2007/1/8). Jeszcze dobitniej praktykę taką skrytykował Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 2.12. 2005 r. stwierdzając, że z brzmienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 2;art. 413)">§ 2 art. 413 kpk</a>, traktowanego integralnie, wynika, że rozstrzygnięcia co do kary i środków karnych powinny odnosić się do przypisanego oskarżonemu czynu wypełniającego znamiona określonego przestępstwa. Oznacza to, że ustawodawca nie dopuszcza wymierzenia kary ani środka karnego inaczej, jak tylko za popełnienie odrębnego przestępstwa (wyjątkowo – za popełnienie ciągu przestępstw w warunkach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a>). Odmienne rozstrzygnięcia, polegające na orzeczeniu środka karnego w wyroku skazującym oskarżonego za więcej niż jedno przestępstwo, ale bez wskazania, za które z nich wymierza się ten środek karny, narusza ustawową konstrukcję wyroku skazującego, ustanowioną przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 2)">art. 413 § 2 kpk</a> i zarazem sprzeciwia się pryncypialnej zasadzie odpowiedzialności za czyn zabroniony pod groźbą kary (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 1;art. 1 § 1)">art. 1 § 1 kk</a>) – OSNwSK 2005/1/2324, Prok. i Pr. wkł. 2006/4/8. Prawidłowo więc winien Sąd Okręgowy nadać punktowi IV wyroku w części skazującej przykładowo brzmienie: „<em> <!-- -->i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">art. 33 § 2 i 3 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 kk</a> wymierza jej:</em> </p> <p> <em> <!-- -->a) kary:</em> </p> <p> <em> <!-- -->- 3 lat pozbawienia wolności,</em> </p> <p> <em> <!-- -->- 200 stawek dziennych grzywny po 100 zł. każda,</em> </p> <p> <em> <!-- -->b) środek karny przepadku 224.000 zł. korzyści majątkowych osiągniętych z przestępstw wskazanych pod lit. b i c „.</em> </p> <p>Sąd Apelacyjny w pełni podziela stanowiska, wyrażone w cytowanych wyrokach Sądu Najwyższego i dlatego, dążąc do wyeliminowania wskazanych uchybień, skorygował zaskarżony wyrok, precyzując, że środek karny orzeczony względem oskarżonej w p. XXV wiąże się ze skazaniami zawartymi w p. IV, VII i IX. Przy tej okazji wyjaśnić należy także powody, dla których skorygowano wysokość kwoty orzeczonego przepadku. Uznano mianowicie, że wskazana w p. XXV kwota 274 tyś. to wynik oczywistej omyłki rachunkowej (na co zresztą zwróciła uwagę prokuratorka występująca przed Sądem Apelacyjnym). Sąd Okręgowy wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że orzeczenie z p. XXV stanowi sumę korzyści majątkowych, osiągniętych przez <span class="anon-block">M. W.</span> z przestępstw przypisanych w p. IV, VII i IX. Zasadność tych orzeczeń nie budzi zastrzeżeń Sądu Apelacyjnego. A skoro tak, to:</p> <p>- środek karny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 kk</a> za ciąg przestępstw z p. IV winien wynieść 224.000 zł. (co już wyżej wykazano)</p> <p>- środek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 kk</a> za przestępstwo z p. VII to 20.000 zł.</p> <p>- środek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 kk</a> za czyn z p. IX to również 20.000 zł.</p> <p>W sumie więc stanowi to kwotę 264.000 zł. i w takim zakresie również zaskarżony wyrok skorygowano.</p> <p>5. <span class="underline"> <!-- -->Ocena zarzutów skierowanych przez obrońców <span class="anon-block">osk. M. W.</span> przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. V zaskarżonego wyroku.</span> </p> <p>Zarzutów zawartych w apelacji obrońców <span class="anon-block">osk. M. W.</span> pod adresem rozstrzygnięcia zawartego w p. V także nie uwzględniono. Stanowisko powyższe nie oznacza jednak, że rozstrzygnięcie powyższe może być bezkrytycznie zaakceptowane. Przy jego redagowaniu dopuszczono się bowiem takich samych nieprawidłowości, jakie wytknięto w poprzednich fragmentach uzasadnienia, a zwłaszcza gdy oceniono zasadność, zarzutów skierowanych pod adresem rozstrzygnięcia z p. IV zaskarżonego wyroku. W tym wypadku również chodzi o sposób redagowania orzeczeń przypisujących sprawcy kilku przestępstw popełnionych w ciągu przestępstw w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a>, a także o zasady wymierzenia środków karnych (w tym wypadku rzecz dotyczy środka karnego, orzekanego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a>).</p> <p>W związku z powyższymi uwagami stwierdzić należy, że Sąd Apelacyjny:</p> <p>- nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów, skierowanych przeciwko ustaleniom o winie oskarżonej <span class="anon-block">M. W.</span> w zakresie obu przestępstw, przypisanych jej w p. V, ani też zakresie obu przestępstw, przypisanych jej w p. V, ani też do uwzględnienia wniosku o złagodzenie kar, orzeczonych za ten ciąg przestępstw,</p> <p>- skorygował opis tych przestępstw, tak by jednoznacznie wynikało z niego, że chodzi o dwa przestępstwa, będące w ciągu, nie zaś, że przypisano oskarżonej jeden czyn ciągły,</p> <p>- doprecyzował orzeczenie o środku karnym, orzeczonym na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> w p. XXVI w zakresie w jakim wiąże się ono z rozstrzygnięciem zawartym w p. V.</p> <p>Na uzasadnienie swego stanowiska przedstawia Sąd Odwoławczy następujące argumenty:</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->A. Ocena zarzutów skierowanych przeciwko ustaleniom o winie <span class="anon-block">M. W.</span> w zakresie czynu przypisanego w p. V lit. a wyroku – dotyczy przywłaszczenia 102.400 zł. za sprzedaż 2 działek należących do <span class="anon-block">T. G.</span>.</span> </p> <p>W p. 2 d) apelacji obrońcy oskarżonej <span class="anon-block">M. W.</span> zaskarżyli wyrok praktycznie co do wszystkich czynów, za które została ta oskarżona skazana (z wyłączeniem czynu z p. VI), zarzucając, iż dokonana przez Sąd Okręgowy <span class="underline"> <!-- -->ocena dowodów </span> narusza treść przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 5;art. 92;art. 91;art. 410)">art. 4, 5, 92 i 91 i 410 kpk</a>. gdyż jest:</p> <p>- dowolna,</p> <p>- sprzeczna z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego,</p> <p>- uwzględnia jedynie dowody niekorzystne dla oskarżonej, a pomija dowody korzystne dla tej oskarżonej,</p> <p>- nie uwzględnia całości materiału dowodowego.</p> <p>Sąd Apelacyjny zarzutów tych nie podziela.</p> <p>Przed podaniem argumentów, uzasadniających powyższe stanowisko przypomnieć należy, że nie jest sporny fakt sprzedaży przez <span class="anon-block">M. W.</span> 2 <span class="anon-block">działek o nr (...)</span> należących do <span class="anon-block">T. G.</span>. Nie są sporne także okoliczności w jakich doszło do tej sprzedaży. Mianowicie – oskarżoną i pokrzywdzonego łączyły już wcześniej bardzo bliskie związki, o charakterze niemalże konkubinatu, chociaż posiadali odrębne mieszkania. Już w poprzednich fragmentach niniejszego uzasadnienia Sąd Apelacyjny wielokrotnie zauważał, że oskarżona <span class="anon-block">M. W.</span> traktowała inne osoby w instrumentalny sposób. Nie inaczej było i z jej stosunkiem do <span class="anon-block">T. G.</span>. Chociaż przyznać należy, że przynajmniej częściowo tłumaczy jej zachowanie względem tego pokrzywdzonego fakt ujawnienia przez nią latem 2005 r. że nawiązał on romans z inną kobietą. <span class="anon-block">E. J. (1)</span> wyjaśniła, że zdradę tę oskarżona silnie przeżyła. Stąd też kolejne czyny przestępcze podjęte przez nią wobec tego pokrzywdzonego miały także charakter swoistego rewanżu.</p> <p>Wracając do meritum sprawy, stwierdzić należy, że <span class="anon-block">M. W.</span> wykorzystała udzielone jej przez <span class="anon-block">T. G.</span> pełnomocnictwo i sprzedała 22.04.2004 r. obie w/w działki de facto w formie pozornych czynności swojej sekretarce <span class="anon-block">E. J. (1)</span> praktycznie za symboliczną kwotę 15.000 zł. Wkrótce potem <span class="anon-block">E. J. (1)</span> sprzedała te działki za łączną kwotę 104.900 zł. tj:</p> <p>- <span class="anon-block">K. K.</span> – za 52.500 zł. (chociaż w akcie notarialnym na sugestie <span class="anon-block">M. W.</span> wpisano cenę 12.000 zł.)</p> <p>- E.<span class="anon-block">B.</span> – za 52.400 zł.</p> <p> <span class="anon-block">E. J. (1)</span> całą uzyskaną ze sprzedaży kwotę przekazała <span class="anon-block">osk. M. W.</span>. Ta zaś pieniądze te przywłaszczyła, odmawiając wydania ich <span class="anon-block">T. G.</span>.</p> <p>Obrońcy oskarżonej kwestionują te ustalenia, chociaż na ich poparcie nie przedstawiają konkretnych argumentów (patrz: strony 5 i 6 apelacji). Tymczasem Sąd Okręgowy trafnie zauważył, że w trakcie śledztwa <span class="anon-block">M. W.</span> przyznała się do tego przestępstwa, podając jako powód takiego zachowania to, że cyt. „ <em> <!-- -->Byłam wściekła na <span class="anon-block">T.</span>, bo dowiedziałam się o jego zdradzie” </em>(k. 4303 T. 24). Jest znamiennym, że ustalenia Sądu Okręgowego w pełni potwierdza <span class="anon-block">E. J. (1)</span>, która współdziałała z <span class="anon-block">M. W.</span> przy popełnieniu tego przestępstwa (patrz: <span class="anon-block">E. J.</span> T. 31 k. 5756 – 5752 i 5838 – 5842). Za przestępstwo to została zresztą prawomocnie skazana (p. XIII wyroku). To prawda, że w trakcie rozprawy <span class="anon-block">osk. M. W.</span> nie przyznała się do popełnienia tego przestępstwa, sugerując, jakoby miała podstawy aby sprzedać obie nieruchomości, gdyż miała ku temu odpowiednie pełnomocnictwa, udzielone przez <span class="anon-block">T. G.</span> ( Tom 31 k. 5735). Przy takich dowodach, a zwłaszcza stwierdzeniach <span class="anon-block">osk. E. J.</span>, że była jedynie figurantem, nic nie płaciła <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, gdy zawierano fikcyjną umowę sprzedaży na jej rzecz tych nieruchomości, jak również, że w całości przekazała <span class="anon-block">M. W.</span> pieniądze uzyskane ze sprzedaży tych nieruchomości, brak jakichkolwiek podstaw, aby kwestionować ustalenia o winie oskarżonej w zakresie tego przestępstwa. Można co najwyżej kwestionować wysokość kwoty, jaka została przywłaszczona. Sąd Okręgowy trafnie ustala, że obie nieruchomości zostały sprzedane na łączną kwotę 104. 900 zł. bo to wynika z treści zeznań nabywców (<span class="anon-block">K. K.</span> i E. <span class="anon-block">K.</span>). Wydaje się wobec tego, że wskazana w wyroku, w ślad za aktem oskarżenia kwota 102.400 zł. to wynik oczywistej omyłki rachunkowej.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->B. Ocena zarzutów, skierowanych przeciwko ustaleniom o winie <span class="anon-block">M. W.</span> w zakresie przestępstwa przypisanego jej w p. V lit. b wyroku – dotyczy przywłaszczenia 4 marca 2005 r. kwoty 174. 554, 17 pochodzącej ze sprzedaży mieszkania należącego do <span class="anon-block">T. G.</span>.</span> </p> <p>Nie sposób podzielić także zarzutów skierowanych, przez obrońców <span class="anon-block">osk. M. W.</span> przeciwko ustaleniom o popełnieniu przez tę oskarżoną przestępstwa przypisanego w p. V lit. b. Uprzedzając dalsze argumenty, zauważyć na wstępie należy, że przestępstwo to stanowi dalszy ciąg aktów rewanżu tej oskarżonej za fakt związania się <span class="anon-block">T. G.</span> z inną kobietą. Wykorzystała ona wcześniejsze przedsięwzięcia, wzajemnie uzgodnione z tym pokrzywdzonym co do mieszkań zamówionych u dewelopera w okresie, gdy relacje między nimi były bardzo bliskie (o czym wyżej sygnalizowano) Za swoje mieszkanie <span class="anon-block">T. G.</span> zapłacił ponad 181 tyś. złotych. Oskarżona nakłoniła go jednak do przeniesienia na siebie prawa do lokalu, sugerując, że umożliwi to korzystniejszą ich sprzedaż. Zważyć bowiem należy, że oboje nabyli te mieszkanie w celu korzystnej sprzedaży. Odbyło się to w styczniu 2004 r. a więc w czasie, gdy ich wzajemne relacje były bardzo bliskie. Później jednak, a konkretnie latem 2005 r. relacje te się zmieniły (co wcześniej zasygnalizowano) i kontynuując akty rewanżu na pokrzywdzonym <span class="anon-block">osk. M. W.</span> odmówiła przekazania mu kwoty ponad 174 tyś. złotych, otrzymanej za sprzedaż tego lokalu w marcu 2005 r.</p> <p>Ustaleń tych nie sposób kwestionować. Wprawdzie <span class="anon-block">osk. M. W.</span> konsekwentnie utrzymywała, jakoby „<em> <!-- -->rozliczyła się” </em>z pokrzywdzonym, ale jej tłumaczeniom Sąd Okręgowy nie dał wiary, uznając za wiarygodną wersję pokrzywdzonego <span class="anon-block">T. G.</span>. Taka ocena wersji obu tych osób, jaką dokonał wymieniony Sąd mieści się w ramach uprawnień nadanych przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>. Przy ocenie tych wersji nie jest także obojętne i tło czynu, którego dopuściła się <span class="anon-block">M. W.</span>. Zważyć należy, że zarówno z jej wyjaśnień jak i wyjaśnień <span class="anon-block">E. J.</span> wynika, że w tym czasie silnie przeżywała fakt związania się <span class="anon-block">T. G.</span> z inną kobietą.</p> <p>C.</p> <p>C.  <span class="underline"> <!-- -->Rozważania dotyczące oceny prawnej przestępstw przypisanych <span class="anon-block">M. W.</span> w p. V zaskarżonego wyroku. </span> </p> <p>Sąd Okręgowy zakwalifikował oba przestępstwa, przypisane w tym punkcie <span class="anon-block">M. W. (1)</span> jako dwa występki przywłaszczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a>, popełnione w ciągu przestępstw w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a>. Taka ocena prawna przedmiotowych czynów nie budzi zastrzeżeń zwłaszcza, gdy uwzględni się przytoczoną w tym względzie argumentację zawartą na stronach 160-162 uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Nie sposób kwestionować także stanowiska Sądu Okręgowego, że przestępstw tych dopuściła się <span class="anon-block">M. W.</span> w związku z uczynieniem z tego rodzaju działalności stałego źródła dochodu. Już w początkowych fragmentach niniejszego uzasadnienia stwierdzono, że co najmniej od 2001 r. oskarżona ta z różnego rodzaju przestępstw uczyniła metodę funkcjonowania w społeczeństwie.Argumenty, uzasadniające jej odpowiedzialność w warunkach z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> przedstawiono w p. II ust. 2 lit. a. gdy oceniano jej rolę przy przetargu na sprzedaż pałacu w <span class="anon-block">S.</span>. Argumenty te zachowują swą aktualność i to do obu przedmiotowych przestępstw. W tym miejsc u zauważyć jedynie należy, że przestępstw tych dopuściła się oskarżona po nowelizacji w 2003 r. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a>, stąd też dokonano w tym względzie stosownej korekty zaskarżonego wyroku przez sprecyzowanie, że chodzi o § 1 tego przepisu.</p> <p>D.</p> <p>D.  <span class="underline"> <!-- -->Ocena zarzutów obrońców skierowanych przeciwko karom i środkowi karnemu orzeczonym za ciąg przestępstw z p. V, a także uzasadnienie powodu dokonania korekty opisu obu tych przestępstw oraz korekty orzeczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a>. </span> </p> <p>1. Z tzw. „ostrożności procesowej” zarzucili obrońcy, że kary wymierzone <span class="anon-block">M. W.</span> za wszystkie, w tym i przypisane w p. V wyroku, przestępstwa rażą surowością. Wobec tego przypomnieć należy, że za ciąg 2 oszustw w wysokościach 102.400 zł. ( a de facto 104.900 zł.) i ponad 177 tyś. złotych, popełnionych w szczególnie obciążających warunkach tj. określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> w związku z uczynieniem z działalności przestępczej stałego źródła dochodu, Sąd Okręgowy wymierzył jej kary:</p> <p>- 2 lat pozbawienia wolności,</p> <p>- 200 stawek dziennych grzywny po 100 zł. każda.</p> <p>Kar tych nie sposób uznać w żadnym wypadku za rażąco surowych. Zważyć przecież należy, że w jedynym wypadku wartość przedmiotu oszustwa uzasadniała niemalże odpowiedzialność za kwalifikowaną postać tego przestępstwa w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> (chodzi o przywłaszczenie kwoty ponad 177 tyś. zł.). Zauważono przy tym, że z działalności przestępczej zgromadziła ta oskarżona stosunkowo znaczny majątek (patrz: rozważania z p. II <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65 ust. 2;art. 65 ust. 2 lit. a)">ust. 2 lit. a</a> gdy wskazywano argumenty uzasadniające jej odpowiedzialność na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a>).</p> <p>W konsekwencji uznano, że orzeczone kary w pełni realizują wskazania zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>.</p> <p>2. W apelacji zawarto także zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46)">art. 46 kk</a>, chociaż nie został on bliżej uzasadniony (strony 3 i 58 apelacji). Nie sposób więc poznać argumentów skarżących. W tym zakresie uznał Sąd Apelacyjny, że decyzja o orzeczeniu środka karnego była zasadna, gdyż obligowała do tego treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46)">art. 46 kk</a>. Zważyć przecież należy, że pokrzywdzony <span class="anon-block">T. G.</span> złożył wniosek o nałożenie na oskarżoną obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwami popełnionymi na jego szkodę. W takiej sytuacji, w razie uznania oskarżonej za winną przestępstwa, w którego wyniku wyrządzono szkodę, orzeczenie środka karnego wskazanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> jest obligatoryjne.</p> <p>Akceptując więc samą decyzję podjętą, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a>, kolejny raz wyrazić należy te same krytyczne uwagi, jakie podniesiono już wcześniej pod adresem sposobu zredagowania orzeczenia, opartego na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45)">art. 45 kk</a> (patrz: p. 4 lit. B). Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że orzeczony w p. XXV) środek karny zobowiązujący <span class="anon-block">M. W.</span> do naprawienia wyrządzonej szkody przez zapłacenie <span class="anon-block">T. G.</span> 780.954, 17 zł. stanowi sumę szkód wyrządzonych przez nią przestępstwami opisanymi w p. V, VI i VIII. Istotnie, podsumowanie szkód wyrządzonych wymienionymi przestępstwami, dowodzi, że łączna wysokość środka karnego orzeczonego od tej oskarżonej na rzecz <span class="anon-block">T. G.</span> stanowi powyższą kwotę, albowiem:</p> <p>- łączna szkoda z ciągu przestępstw z p. V to – 276.954, 17 zł.</p> <p>- szkoda z czynu z p. VI (z uwagi na częściowe wyrównanie 14 tyś.zł.) to 4.000 zł.</p> <p>- szkoda wyrządzona przestępstwem z p. VIII lit. a – to 500.000 zł.</p> <p>W konsekwencji uznano, że decyzja o wymierzeniu za ciąg przestępstw środka karnego w łącznej kwocie 276. 954, 17 zł. jest zasadna. Sposób podjęcia tego orzeczenia nie może być jednak bezkrytycznie akceptowany. Jeszcze więc raz zwrócić należy Sądowi Okręgowemu na treść cytowanych judykatów Sądu Najwyższego i zalecić, aby środek karny <em> <!-- -->„wiązał</em>” ściśle z przestępstwem lub ciągiem przestępstw za które jest on orzekany. Z uwagi na powyższe uchybienie koniecznym stało się skorygowanie zaskarżonego wyroku przez <em> <!-- -->„doprecyzowanie</em>”, że środek karny orzeczony na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> to <em> <!-- -->„suma</em>” takich środków wymierzonych za ciągi przestępstw z p. V i VIII oraz przestępstwo z p. VI.</p> <p>Nie były to jednak jedyne korekty p. V zaskarżonego wyroku. Dostrzeżono mianowicie, że Sąd Okręgowy „<em> <!-- -->ponowił” </em>te same błędy przy redagowaniu wyroku skazującego za ciąg przestępstw, jakich dopuścił się wcześniej redagując orzeczenie z p. II i IV tego wyroku. Koniecznym stało się wyeliminowanie takich sformułowań w tym wyroku zawartych, które mogłyby sugerować, że oskarżona dopuściła się tzw. „<em> <!-- -->przestępstwa ciągłego”</em> w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>, którego przedmiotem jest mienie znacznej wartości.</p> <p>6. <span class="underline"> <!-- -->Ocena zasadności zarzutu skierowanego przeciwko karze, wymierzonej za przestępstwo przypisane <span class="anon-block">M. W.</span> w p. VI wyroku.</span> </p> <p>1. Już wcześniej zasygnalizowano, że przestępcze zachowanie przypisane <span class="anon-block">M. W.</span> jest jedynym, które nie zostało zakwestionowane przez obrońców tej oskarżonej. W apelacji swej zarzucają jedynie, że kary wymierzone za to przestępstwo są rażąco surowe, chociaż stanowiska tego bliżej nie uzasadniają (k. 8 oraz 59 i 60 apelacji).</p> <p>Zarzut ten uznano za niezasadny.</p> <p>Tak oceniając wniesioną w tym zakresie apelację przypomnieć należy, że przestępstwo to popełnione zostało czynem ciągłym od 1 do 6 października 2004 r. Do przestępstwa tego włączyła ona swą sekretarkę tj. <span class="anon-block">E. J.</span>. Przekazała jej kartę bankomatową pokrzywdzonego i podała numer <span class="anon-block"> (...)</span>. Ta zaś pobrała z bankomatów łącznie 18 tyś. złotych. Pieniędzmi tymi podzieliły się obie te oskarżone z tym, że znacznie większą część zatrzymała dla siebie <span class="anon-block">M. W.</span>.</p> <p>Za przestępstwo to skazał Sąd Okręgowy apelującą oskarżoną na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> na kary:</p> <p>- 8 miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>- 50 stawek dziennych grzywny po 100 zł. każda.</p> <p>W przekonaniu Sądu Apelacyjnego nie ma żadnych podstaw, aby uznać, że kary te rażą surowością. Zważyć przecież należy, że wysokość kary pozbawienia wolności jedynie w niewielkim stopniu odbiega od minimum ustawowego zagrożenia, zaś grzywna stanowi zaledwie 30 % kwoty skradzionej gotówki i uwzględnia przy tym możliwości płatnicze tej oskarżonej. Zauważono ponadto, że Sąd Okręgowy podobne kary wymierzył współdziałającej z <span class="anon-block">M. W.</span> oskarżonej <span class="anon-block">E. J.</span> (p. XII). Fakt wymierzenia tej drugiej łagodniejszej grzywny jest w pełni uzasadniony, albowiem uzyskała ona z przestępstwa korzyść znacznie niższą i jej możliwości płatnicze są zdecydowanie mniejsze niż <span class="anon-block">osk. M. W.</span>.</p> <p>Dostrzeżono ponadto, że w p. XXVI zaskarżonego wyroku Sąd wymierzył tej oskarżonej środek karny w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> w postaci zobowiązania do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem. Z uzasadnienia tego wyroku wynika przy tym, że w tej łącznej kwocie zobowiązania, orzeczonego na rzecz <span class="anon-block">T. G.</span> wynoszącej 780.954,17 zł. mieści się także pozycja związana z rozstrzygnięciem zawartym w p. VI, przy czym Sąd Okręgowy wyjaśnia, że uwzględnił w tym względzie fakt częściowego naprawienia tej szkody w wysokości 14.000 zł. (strona 172). Istotnie dokonane przez Sąd Apelacyjny wyliczenia sprowadzające, zawarte w poprzednim fragmencie uzasadnienia, wskazują, że istotnie kwota 780.954, 17 zł. zawiera także pozostałą nienaprawioną część skradzionej kwoty wynoszącą 4000 zł. (patrz: p. 5 ust. B). W tym miejscu należy jeszcze kolejny raz zwrócić uwagę Sądowi Okręgowemu na obowiązek zgodnego z regułami zawartymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413)">art. 413 kpk</a> formułowania orzeczeń skazujących, tak by środek karny i to nie tylko oparty na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46)">art. 46 kk</a>, lecz i pozostałe wymienione w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 39)">art. 39 kpk</a> ściśle były związane z przestępstwem przypisanym oskarżonemu. Nie może być tak, żeby dopiero sąd odwoławczy był zobligowany do precyzowania, że kwota zobowiązania zawartego w p. XXVI wiąże się m.in. ze skazaniem z p. VI zaskarżonego wyroku. Kończąc ten fragmenty rozważań jeszcze raz powtórzyć więc należy stanowisko wyrażone na wstępie, że nie uwzględniono także zarzutu skierowanego przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. VI zaskarżonego wyroku.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->7. Rozważania nad zarzutami skierowanymi przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. VII zaskarżonego wyroku – dot. przyjęcia przez <span class="anon-block">M. W.</span> korzyści majątkowej od S. i <span class="anon-block">J. Z.</span> za interwencje w Agencji Nieruchomości Rolnych we <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">L.</span> w kwocie 20 tyś. zł.</span> </p> <p>Także nie podzielono zarzutów skierowanych przeciwko rozstrzygnięciu wskazanemu w tytule niniejszego fragmentu uzasadnienia. Na uzasadnienie swego stanowiska przedstawia Sąd Apelacyjny następujące argumenty.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->A. Ocena zarzutów skierowanych przeciwko ustaleniom o winie <span class="anon-block">M. W.</span> w zakresie przypisanego jej powoływania się na wpływy w Agencji Nieruchomości Rolnych i przyjęcia w zamian za podejmowane interwencje 20 tyś. złotych od <span class="anon-block">S. Z. (1)</span>.</span> </p> <p>Apelujący obrońcy, kwestionując ustalenia o winie <span class="anon-block">M. W.</span>, nie polemizują z faktem przyjęcia przez tę oskarżoną 20 tyś. zł. od <span class="anon-block">S. Z. (1)</span>. Zarzucają natomiast, że zdarzenie to nie miało przestępnego charakteru, gdyż wiązało się z prowadzeniem przez oskarżoną rozmaitych usług prawniczych w ramach działalności gospodarczej <span class="anon-block"> Kancelarii (...)</span>. W tej konkretnej sytuacji zdaniem obrońców zlecono jej, by reprezentowała braci S. i <span class="anon-block">J. Z.</span> przed Agencją Nieruchomości Rolnych im za czynność tę otrzymała stosowne wynagrodzenie.</p> <p>Stanowiska tego nie podzielono. Zważyć należy, że Sąd Okręgowy dostrzegł, iż nie bez powodu <span class="anon-block">S. Z. (1)</span> zlecił właśnie oskarżonej, by zajęła się sprawą dzierżawionych przez niego gruntów rolnych. Mianowicie zeznał on, iż dotarła do niego informacja, że problemy jego może rozwiązać właśnie <span class="anon-block">M. W.</span> z uwagi na posiadane kontakty w Agencji Nieruchomości Rolnych. Sąd Apelacyjny pomija w tym względzie fakt zapewniania przez oskarżoną wymienionego świadka o posiadaniu szczególnych kontaktów w Agencji. Jeszcze bardziej istotne w tym względzie są okoliczności i miejsca tych kontaktów. Mianowicie na miejsce jednego ze spotkań wyznaczyła ona siedzibę Okręgowej Rady Adwokackiej we <span class="anon-block">W.</span> i tu poinformowała <span class="anon-block">S. Z. (1)</span>, „<em> <!-- -->że potrzebuje 20.000 zł. bo tyle musi dać komuś w Agencji za tę sprawę”. </em>Aby uwiarygodnić korupcyjny charakter tego przedsięwzięcia to poleciła wymienionemu świadkowi, by pieniądze te przyniósł jej do budynku Agencji Własności Rolnej we <span class="anon-block">W.</span>. Po otrzymaniu tych pieniędzy cyt. „ <em> <!-- -->oświadczyła, że musi szybko iść na górę, bo tam zbiera się komisja w mojej sprawie a ona musi dać te pieniądze przed tą komisją jakiejś osobie z Agencji” </em>(cytaty z zeznań <span class="anon-block">S. Z. (1)</span> k. 1481 T. 8 w zw. z zeznaniami z rozprawy T. 36 k. 6543-6545). W takiej sytuacji, nawet przy uwzględnieniu jedynie zeznań tego świadka, fakt zasadności ustaleń Sądu Okręgowego co do winy <span class="anon-block">M. W.</span> w zakresie przestępstwa przypisanego jej w p. VII jest oczywisty. Niezależnie od powyższego dowodu nie mogą być pomijane w tej sprawie także wyjaśnienia oskarżonej. Wprawdzie w trakcie rozprawy sugerowała ona, że jej rola w zakresie kontaktów z Agencją Rolną w sprawie dzierżawy gruntów przez <span class="anon-block">S. Z. (1)</span> nie miała przestępnego charakteru, lecz zupełnie inaczej kwestię tę wyjaśniała w śledztwie. Przyznała wówczas, że jej działania miały wręcz korupcyjny charakter. Na temat wiarygodności zeznań tej oskarżonej wypowiedział Sąd Apelacyjny swój pogląd we wcześniejszych fragmentach uzasadnienia, zwłaszcza w p. 2 lit. a uzasadnienia. Argumenty te zachowują swą aktualność i w tej części uzasadnienia. Trafne są także ustalenia Sądu uzasadniające fakt zakwalifikowania tego przestępstwa jako popełnionego w warunkach z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> z uwagi na uczynienie przez oskarżoną z tego rodzaju działalności przestępczej stałego źródła dochodu. Szerzej na ten temat wypowiedział się Sąd w początkowych fragmentach swego uzasadnienia, gdy oceniono rolę <span class="anon-block">M. W.</span> w przetargu na pałac w <span class="anon-block">S.</span> (patrz: p. II <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 455 ust. 2;art. 455 ust. 2 lit. a)">ust. 2 lit. a)</a>. Wyjaśnić równocześnie należy, że na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 455)">art. 455 kpk</a> sprecyzowano, że przypisanego czynu dopuściła się <span class="anon-block">M. W.</span> w ramach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>, a nie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a>.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->B. Ocena kar i środka karnego wymierzonych <span class="anon-block">M. W.</span> za czyn przypisany w p. VII. </span> </p> <p>Jak to już wcześniej sygnalizowano z tzw. „ <em> <!-- -->ostrożności procesowej” </em>zarzucili obrońcy <span class="anon-block">osk. M. W.</span>, że rażą surowością także kary wymierzone tej oskarżonej. Zarzut ten skierowano także pod adresem kar orzeczonych w p. VII, chociaż zarzutu tego dokładniej nie uzasadniono (strony 8, 9 oraz 58 i 59 apelacji).</p> <p>Oceniając zasadność tego zarzutu przypomnieć należy, że za powoływanie się na wpływy w Agencji Własności Rolnej i przyjęcie od <span class="anon-block">S. Z.</span> 20 tyś. złotych korzyści, wymierzył Sąd Okręgowy <span class="anon-block">M. W. (1)</span>:</p> <p>- rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>- 80 stawek dziennych grzywny po 100 zł. każda.</p> <p>Kary te żadną miarą nie mogą uchodzić za rażąco surowe. Zważyć przecież należy, że wymierzono je za przestępstwo, popełnione w obciążających okolicznościach, określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>. Nie jest obojętnym dla oceny stopnia społecznej szkodliwości tego przestępstwa także i fakt sugerowania przez tę oskarżoną, że część otrzymanych pieniędzy przeznaczy ona na skorumpowanie urzędników Agencji.</p> <p>Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że w stosunku do oskarżonej orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 kk</a> za czyn przypisany w p. VII także środek karny przepadku równowartości korzyści uzyskanej z tego przestępstwa. Już wcześniej wskazano, że apelujący obrońcy orzeczenie to także kwestionują (strona 3 apelacji). Sąd Apelacyjny zarzutu tego nie podziela, albowiem merytoryczna zasadność orzekania przepadku równowartości korzyści osiąganych z przestępstw zawartych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (rozdział 29)">rozdziale XXIX Kodeksu Karnego</a> wydaje się być bezdyskusyjna. Wątpliwości Sądu odwoławczego wywołał jedynie sposób zredagowania tego orzeczenia. Przypomnieć należy, że już we wcześniejszych fragmentach niniejszego uzasadnienia, gdy oceniano rozstrzygnięcia, odnoszące się do środków karnych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 46)">art. 45 i 46 kk</a>, wskazano, że sposób, w jaki orzekł o nich Sąd Okręgowy, budzi istotne zastrzeżenie z procesowego punktu widzenia (patrz: rozważanie z p. IV. B. „Ocena zarzutu jakoby kary wymierzone <span class="anon-block">M. W.</span> za ciąg przestępstw z p. IV raziły surowością, a także przedstawienie krytycznych uwag pod adresem sposobu zredagowania tego punktu wyroku a także p.XXV, dotyczącego orzeczenia opartego na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45)">art. 45 kk</a>). W cytowanych fragmentach uzasadnienia wskazano, że w kwocie 274.0000 zł. (a de facto po korekcie tego punktu wyroku 264.000) orzeczonej w p. XXV wyroku mieści się m.in. przepadek równowartości korzyści w rozmiarze 20.000 zł. osiągniętej przez <span class="anon-block">M. W.</span> z przestępstwa przypisanego w p. VII zaskarżonego wyroku. Zasadność tego orzeczenia jest zdaniem Sądu Apelacyjnego bezdyskusyjna. Kolejny raz jednak zalecić należy Sądowi Okręgowemu, aby orzeczenia w przedmiocie takiego środka redagował w sposób zgodny z przepisami procesu karnego. Skoro przy tym zważy się, ze rozstrzygnięcie zawarte w p. XXV było mało precyzyjne zostało ono doprecyzowane przez Sąd Apelacyjny.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->8. Ocena zasadności zarzutów skierowanych pod adresem rozstrzygnięcia, zawartego w p. VIII zaskarżonego wyroku – oszustwa popełnione na szkodę <span class="anon-block">T. G.</span> i E.D.<span class="anon-block">O.</span> w związku z podrobieniem weksli i deklaracji wekslowych.</span> </p> <p>Pod adresem tego rozstrzygnięcia sformułowali apelujący obrońcy szereg zarzutów, ale wszystkie one uznane zostały za niezasadne. Stwierdzenie powyższe nie oznacza jednak, że zaskarżone rozstrzygnięcie może być bezkrytycznie zaakceptowane. Krytyczne uwagi skierować bowiem należy do sposobu zredagowania opisu przypisanych 3 przestępstw popełnionych w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> także do sformułowania orzeczenia o środkach karnych wydanych na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> w p. XXVI zaskarżonego wyroku. W tym jedynie zakresie zaskarżony wyrok został skorygowany. Na uzasadnienie swego stanowiska przedstawia Sąd Apelacyjny następujące argumenty.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->A. Ocena trafności zarzutów skierowanych przeciwko ustaleniom o winie <span class="anon-block">M. W.</span> w zakresie wszystkich 3 przestępstw przypisanych jej w p. VIII zaskarżonego wyroku.</span> </p> <p>1. Sąd Apelacyjny oceni zasadność ustaleń, będących przedmiotem 3 przestępstw, przypisanych w p. VIII wyroku, albowiem przestępstwa te pozostają ze sobą w ścisłym związku. Popełnione bowiem zostały na tle podrobienia 2 weksli i 2 deklaracji wekslowych, a przy tym w głównej mierze na szkodę tego samego pokrzywdzonego, to jest <span class="anon-block">T. G.</span>. Zauważono przy tym, że swego rodzaju inspiracją dla <span class="anon-block">osk. M. W.</span> do ich popełnienia była chęć zemsty na tym pokrzywdzonym za związanie się z inną kobietą. Podnieść w tym miejscu należy, że motyw ten legł u podstaw popełnienia także innych przestępstw przeciw temu pokrzywdzonemu, o których była mowa we wcześniejszych fragmentach niniejszego uzasadnienia.</p> <p>Wracając do meritum sprawy, stwierdzić należy, że Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do kwestionowania ustaleń o winie <span class="anon-block">osk. M. W.</span> w zakresie wszystkich 3 przypisanych w p. VIII przestępstw. To prawda, że w trakcie rozprawy nie przyznała się ona do winy, twierdząc, że oba weksle tj. na 500 i 600 tyś. wystawił pokrzywdzony <span class="anon-block">T. G.</span> i on miał być rzekomo autorem obu deklaracji wekslowych (Tom 31 k. 5736). Wyjaśnienia te nie uszyły jednak uwagi Sądu Okręgowego, który dostrzegł, że inaczej opisywała ona okoliczności związane z tymi wekslami w trakcie śledztwa. Była ona w tym czasie tj. 25.09.2008 r. i 13.10.2008 r. przesłuchiwana dwukrotnie i każdorazowo przyznała się do winy. Wyjaśniła, że podstępnie zatrzymał sobie 2 weksle, wcześniej wystawione przez <span class="anon-block">T. G.</span> na okoliczność zupełnie innych czynności a także wykorzystała 2 czyste kartki, podpisane in blanco w 2001 r. przez tego pokrzywdzonego, podrabiając w ten sposób deklaracje wekslowe (Tom 24 k. 4307, 4311 i k. 4314 – 4318). Prawdziwość jej wyjaśnień wynika nie tylko z zeznań pokrzywdzonego <span class="anon-block">T. G.</span> , lecz przede wszystkim z wyjaśnień <span class="anon-block">E. J.</span>, która była, sekretarką <span class="anon-block">osk. M. W.</span> (patrz: k. 3284 – 3291, 3210 Tom 17 w zw.z k. 5750-5752 i 58385842). Zważyć przy tym należy, że <span class="anon-block">E. J.</span> nie miała żadnego interesu, aby składać obciążające <span class="anon-block">M. W.</span> wyjaśnienia. W tym stanie rzeczy, przy uwzględnieniu nadto argumentów zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (strony 41-47, 66, 107-109, 121) uznał Sąd Apelacyjny, że niezasadne są zarzuty, skierowane przez obrońców przeciwko ustaleniom o winie tej oskarżonej co do przestępstw przypisanych jej w p. VIII zaskarżonego wyroku.</p> <p>2. Nie sposób kwestionować oceny prawnej tych 3 przestępstw, w tym m.in. uznania, że popełnione zostały w warunkach ciągu przestępstw, określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> a także w związku z faktem uczynienia sobie przez tę oskarżoną z tego rodzaju działalności przestępczej stałego źródła dochodu. Wszystkie te czyny popełnione zostały w krótkim odstępie czasu i wyczerpują znamiona tego samego przestępstwa tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>. Nie może przy tym budzić wątpliwości fakt, ze z tego rodzaju działalności uczyniła oskarżona <span class="anon-block">M. W.</span> stałe źródło dochodu. Świadczą o tym rozważania odnoszące się do roli, jaką odegrała ona już w 2001 r. przy przetargu na kupno pałacu w <span class="anon-block">S.</span> (patrz: p. II ust. 2 lit. a). Analiza czynów, będących przedmiotem wcześniejszych fragmentów niniejszego uzasadnienia, wskazuje, że cały ten okres tj. od 2001 r. do chwili zatrzymania, to pasmo prowadzenia przez te oskarżoną działalności przestępczej, polegającej na zdobywaniu majątku w przestępczy sposób. Z powodu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 455)">art. 455 kpk</a> doprecyzowano jedynie, że podstawę skazania stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> a nie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a>.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->B. Ocena zarzutów procesowych skierowanych przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. VIII. </span> </p> <p>1. Jak to już wcześniej zasygnalizowano, Sąd Apelacyjny zaakceptował rozstrzygnięcie zawarte w p. VIII. Zajęto takie stanowisko, mimo podniesienia przez apelujących obrońców zarzutu, że orzeczenie to narusza treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 8;art. 8 § 2)">art. 8 § 2 kpk</a> (strona 5 apelacji). Mianowicie skarżący sugerują, jakoby wydanie orzeczenia naruszało ten przepis z powodu cyt. „<em> <!-- -->pominięcia zasady związania sądu karnego orzeczeniami sądu cywilnego, kształtującymi prawo i stosunek prawny:</em> </p> <p>- w odniesieniu do <span class="anon-block">T. G. (1)</span> nakazem zapłaty Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 24.08.2005 r. sygn. akt I C 1144/05,</p> <p>- nakazem zapłaty Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 16.05.2006 r. sygn. akt I C 148/06 w odniesieniu do <span class="anon-block">E. O.</span>” (cytat ze strony 5 apelacji).</p> <p>Poglądu tego nie sposób podzielić. Wymienione nakazy odnoszą się bowiem jedynie do stwierdzenia istnienia określonych należności finansowych między osobami tam wskazanymi, a nie „<em> <!-- -->kształtują prawa i stosunku prawnego”</em> w takim sensie jak to określa <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 8;art. 8 § 2)">art. 8 § 2 kpk</a>. W konsekwencji stwierdzić należy, że nie było procesowych przeszkód do dokonania ustaleń, że weksle, które legły u podstaw wydania wymienionych nakazów, zostały uzyskane przez oskarżoną <span class="anon-block">M. W.</span> w przestępny sposób. Stwierdzić przy tym należy, że treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku świadczy, że przedmiotowe orzeczenie sądów cywilnych znane były orzekającemu sądowi (patrz: strony 45-47 uzasadnienia).</p> <p>2. Apelujący zarzucili nadto, że Sąd Okręgowy z małą wnikliwością ocenił materiał dowodowy, a nadto nie podjął działań zmierzających do jego poszerzenia. Na temat prawidłowości ,dokonanej oceny dowodów, wypowiedział się Sąd Apelacyjny w sposób pośredni wcześniej gdy rozważał zasadność ustaleń o popełnieniu przez <span class="anon-block">M. W.</span> przypisanych jej w p. VIII przestępstw.</p> <p>W tym miejscu natomiast odnieść się należy do zarzutu, jakoby błędem było „<em> <!-- -->zaniechanie dopuszczenia dowodu z kompleksowej opinii biegłych z zakresu ekspertyzy graficznej pisma celem ustalenia czy treść naniesiona na deklaracjach wekslowych miała miejsce w tym samym czasie, co widniejące na tych dokumentach podpisy” </em>(cytat ze strony 6 apelacji). Zarzut ten jest chybiony w stopniu oczywistym. Wydaje się, że nawet osoba nie będąca fachowcem zdaje sobie sprawę, że takie badania nie doprowadziłyby do stanowczych wniosków. Zważyć przecież należy, że chodzi tu o stosunkowo niewielki odstęp czasowy między zdarzeniami o których piszą apelujący. W samej zaś rzeczy bezpodstawność tej argumentacji wynika z opinii eksperta, który wydawał opinię w tej sprawie. Stwierdził on, że cyt. „ <em> <!-- -->na podstawie znanych obecnie w świecie metod badawczych nie można w sposób odpowiedzialny i rzetelny, nawet w stopniu prawdopodobnym wnioskować co do daty wykonania poszczególnych elementów deklaracji wekslowej z dnia 15 czerwca 2005 r. złożonej przez <span class="anon-block">T. G. (4)</span> dla <span class="anon-block">M. W. (1)</span> z nieczytelnym podpisem pod tekstem deklaracji oraz deklaracji wekslowej z dnia 15 czerwca 2005 r. złożonej przez <span class="anon-block">T. G. (1)</span> dla <span class="anon-block">M. W. (1)</span> z nieczytelnym podpisem” </em>(k. 6642 Tom 36).</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->C. Ocena zarzutu skierowanego pod adresem kar wymierzonych <span class="anon-block">M. W.</span> za ciąg przestępstw z p. VIII. </span> </p> <p>Jak to już wcześniej kilkakrotnie wskazywano, apelujący obrońcy zarzucili z tzw. <em> <!-- -->ostrożności procesowej”, </em>że kary wymierzone <span class="anon-block">M. W.</span> rażą surowością. Zarzut ten podnieśli także co do kar orzeczonych w p. VIII. Przypomnieć wobec tego należy, że za przestępstwa te wymierzono <span class="anon-block">M. W.</span>:</p> <p>- 3 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>- 300 stawek dziennych grzywny po 100 zł. każda.</p> <p>Kary te żadną miarą nie mogą uchodzić za rażąco surowe. Zważyć przecież należy, że zostały wymierzone za ciąg 3 przestępstw:</p> <p>- których przedmiotem było każdorazowo mienie znacznej wartości,</p> <p>- popełnionych w warunkach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> a więc w związku z prowadzeniem działalności przestępczej mającej na celu osiąganie stałego dochodu.</p> <p>Orzeczona za te przestępstwa kara pozbawienia wolności oscyluje nawet poniżej średniego progu ustawowego zagrożenia określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a>. Zważyć przy tym należy, że w świetle wskazań z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> mogła być ona wymierzona od 1 roku i 1 miesiąca do 15 lat pozbawienia wolności.</p> <p>Nie sposób kwestionować także zasadności i wymiaru kary łącznej. Zważyć przecież należy, że z działalności przestępczej, w tym zwłaszcza z przestępstw będących przedmiotem p. VIII wyroku osiągnęła <span class="anon-block">osk. M. W.</span> korzyść sięgającą blisko 900 tyś. złotych (500 tys. + 360 tyś. zł.).</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->D.Ocena zasadności orzeczenia zawartego w p. XXVI wyroku a także podanie przyczyn dokonania pewnej zmiany wyroku w tym zakresie oraz co do opisu przestępstw przypisanych <span class="anon-block">M. W.</span> w p. VIII. </span> </p> <p>1. Już we wcześniejszych fragmentach niniejszego uzasadnienia zwracano uwagę, że apelujący obrońcy zakwestionowali orzeczenie zawarte w p. XXVI, chociaż stanowiska tego bliżej nie uzasadnili (str. 3 apelacji). Oceniając ten zarzut, stwierdzić należy, że merytorycznie jest on niezasadny. Zważyć bowiem należy, że w sytuacji gdy sprawca wyrządził szkodę przestępstwem, a pokrzywdzony w przewidzianym prawem terminie złoży wniosek o jej naprawienie, to obowiązkiem Sądu jest wydanie w tym względzie orzeczenia o jakim stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46)">art. 46 kk</a>. Tego rodzaju sytuacja zaistniała w zakresie przestępstw przypisanych <span class="anon-block">M. W.</span> w p. VIII zaskarżonego wyroku. Zobligowany więc był Sąd Okręgowy do podjęcia rozstrzygnięcia przewidzianego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46)">art. 46 kk</a>. Inną kwestią jest natomiast to czy orzeczenie to zostało podjęte w sposób odpowiadający treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413)">art. 413 kpk</a>. Bez wątpienia Sąd Okręgowy warunkom właściwej redakcji wyroku skazującego rażąco uchybił (co już wcześniej kilkakrotnie wytknięto – patrz: p. 4 lit. B. niniejszego uzasadnienia). Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że orzeczony w p. XXVI środek karny zobowiązujący oskarżoną <span class="anon-block">M. W.</span> do naprawienia wyrządzonej szkody jest konsekwencją skazania m. in. za ciąg przestępstw V, VI i VIII (str. 172). W rozważaniach zawartych w p. 5 lit. D „ocena zarzutów obrońców, skierowanych przeciwko karom i środkowi karnemu orzeczonym za ciąg przestępstw z p. V…..” niniejszego uzasadnienia wykazano, że za ciąg przestępstw przypisanych <span class="anon-block">M. W.</span> w p. VIII wymierzono tej oskarżonej obok kar wskazanych w tym punkcie wyroku nadto środek karny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> w postaci zobowiązania do naprawienia szkód wyrządzonych tymi przestępstwami przez zapłatę:</p> <p>- 500 tyś. złotych – <span class="anon-block">T. G.</span> </p> <p>- 360 tyś. złotych - E.D. <span class="anon-block">O.</span>.</p> <p>Mała precyzja orzeczenia zawartego w p. XXVI obligowała Sąd Apelacyjny do sprecyzowania, że środek ten wiąże się m.in. z rozstrzygnięciem zawartym w p. VIII.</p> <p>2. W tym miejscu zwrócić kolejny raz należy uwagę, że także sposób przypisania oskarżonej <span class="anon-block">M. W.</span> trzech przedmiotowych oszustw, popełnionych w ciągu przestępstw o jakim mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> budzi poważne zastrzeżenia. Wskazywanie ram czasowych dokonania tych przestępstw a także wskazywanie łącznej wartości przedmiotu tych 3 oszustw może z jednej strony sugerować, że chodzi tu o jeden czyn ciągły w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>, ale równocześnie wskazanie tak dużej kwoty przedmiotu oszustwa (blisko 1,5 mln.) może sugerować, że stopień społecznej szkodliwości tych przestępstw był większy niż to w istocie miało miejsce. Stąd w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 kpk</a> skorygowano to rozstrzygnięcie, eliminując zapisy co do czasu trwania działalności, będącej przedmiotem 3 odrębnych czynów, jak i co do łącznej wartości przedmiotu tych 3 oszustw.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->9. Ocena zasadności zarzutów skierowanych przez obrońców <span class="anon-block">M. W.</span> przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. IX wyroku.</span> </p> <p>Uprzedzając dalsze argumenty, stwierdzić należy, że nie zostały uwzględnione także zarzuty skierowane przez apelujących obrońców przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. IX zaskarżonego wyroku. Nie oznacza to jednak, że wydane w tym punkcie rozstrzygnięcie było bezbłędne. Mianowicie dostrzeżono, że również nie ustrzegł się Sąd Okręgowy takiego samego uchybienia jakich dopuścił się co do innych rozstrzygnięć, orzekając o środku karnym określonym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 kk</a>. Podstawowe zarzuty jednak, co już na wstępie zasygnalizowano, uznane zostały za bezpodstawne.</p> <p>Na uzasadnienie swego stanowiska przedstawia Sąd Apelacyjny następujące argumenty:</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->A. Ocena zasadności zarzutu, skierowanego przeciwko ustaleniom o winie <span class="anon-block">M. W.</span> w zakresie powoływania się przez nią i <span class="anon-block">J. H.</span> w maju 2008 r. na wpływy w Ministerstwie Rolnictwa i Agencji Nieruchomości Rolnych w <span class="anon-block">W.</span> w zamian za przyjęcie od E.D. <span class="anon-block">O.</span> korzyści majątkowej w wysokości 20 tyś. zł.</span> </p> <p>W apelacji zarzucono, że ustalenia o winie <span class="anon-block">M. W.</span> w zakresie przestępstwa opisanego w tytule niniejszego fragmentu uzasadnienia oparto cyt: „ <em> <!-- -->na dowolnej sprzecznej z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego oraz nieobiektywnej ocenie dowodów, dokonanej z uwzględnieniem tylko dowodów niekorzystnych dla oskarżonej i nieuwzględnieniem dowodów dla niej korzystnych, co w konsekwencji doprowadziło do rozstrzygnięcia, mimo istnienia niedających się usunąć wątpliwości, na niekorzyść oskarżonej, a także oparcia orzeczenia jedynie na części materiału dowodowego, a przede wszystkim przyznania przymiotu wiarygodności zeznań ….. E. D. <span class="anon-block">O.</span>” </em>(cytat z apelacji k. 5 i 6 oraz argumenty zawarte w uzasadnieniu k. 41 – 43 tej apelacji). Zarzut ten jest chybiony w stopniu oczywistym. Zważyć przecież należy, że na okoliczność działań przestępnych, przypisanych <span class="anon-block">M. W.</span> w p. IX ( a także <span class="anon-block">J. H. (1)</span> w p. XXI zaskarżonego wyroku), dysponował Sąd Okręgowy nie tylko zeznaniami E.D. <span class="anon-block">O.</span>, lecz nadto szeregiem innych dowodów, a w tym:</p> <p>- wyjaśnieniami samej <span class="anon-block">osk. M. W.</span>, która w trakcie śledztwa potwierdziła istotne okoliczności, dotyczące tego przestępstwa (Tom 24 k. 4358-4359). Przecież jej przyjęcie do D.E. <span class="anon-block">O.</span> z <span class="anon-block">J. H.</span> nie miało merytorycznego uzasadnienia. Wszak wymienionego sprawcę nie łączyły z D.E. <span class="anon-block">O.</span> żadne interesy. W samej zaś przyznała ona, że cyt: „<em> <!-- -->Wiedziałam przed tym spotkaniem u <span class="anon-block">E.</span> (dot. E.D. <span class="anon-block">O.</span>), że <span class="anon-block">H.</span> będzie kombinował i będzie się przedstawiał jako osoba z koneksjami”</em> (cytat z k. 4359 T. 24) „ Z <em> <!-- --> <span class="anon-block">H.</span> byłam u <span class="anon-block">E.</span> w <span class="anon-block">U.</span>. Tam <span class="anon-block">H.</span> oszukał go, że jest kimś innym niż jest, tzw. przedstawił się jako osoba z Agencji z <span class="anon-block">W.</span>, mająca układy w A.N.R, i może <span class="anon-block">E.</span> ewentualnie pomóc w sprawie wykupu <span class="anon-block">U.</span> i sprawy z wiatrakami prądotwórczymi. Zażądał od <span class="anon-block">E.</span> kwoty 150 tyś. zł. za załatwienie tych spraw” </em> (cytat z k. 4358 T.24). Już we wcześniejszych fragmentach uzasadnienia wskazał Sąd Apelacyjny powody, dla których uznał, że nie ma przeszkód do uznania wyjaśnień <span class="anon-block">M. W.</span> ze śledztwa za pełnowartościowy dowód w sprawie</p> <p>- zeznaniami (oprócz E.D. <span class="anon-block">O.</span>) nadto <span class="anon-block">K. F.</span>, <span class="anon-block">E. J.</span>, z których w sposób oczywisty wynika, że <span class="anon-block">osk. M. W.</span> przyjechała do <span class="anon-block">U.</span> z <span class="anon-block">J. H.</span>, przedstawiając go jako ważnego urzędnika z <span class="anon-block">W.</span>. Z zeznań <span class="anon-block">E. J.</span> (sekretarka <span class="anon-block">osk. M. W.</span>) wynika nadto, że <span class="anon-block">M. W.</span> w późniejszym czasie dzwoniła do E.D. <span class="anon-block">O.</span>, sugerując, że „ <em> <!-- -->ten facet się niecierpliwi” </em>z powodu zwłoki w przekazaniu mu przez E.D. <span class="anon-block">O.</span> żądanych pieniędzy (Tom 17 k. 3319-3310, podtrzymane w trakcie rozprawy k. 5751 T. 32).</p> <p>W tym stanie rzeczy zarzut apelacyjny, jakoby ustalenia o współdziałaniu <span class="anon-block">M. W.</span> i <span class="anon-block">J. H.</span> w przestępczych przedsięwzięciach podjętych w maju 2008 r. wobec E.D. <span class="anon-block">O.</span> wyczerpujące znamiona <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> są bezpodstawne i to w stopniu oczywistym. Co więcej, to właśnie wymieniona oskarżona była inspiratorką tej przestępczej mistyfikacji, a osoba <span class="anon-block">J. H.</span> została wykorzystana do jej przeprowadzenia. Przecież, co już wcześniej wskazano, <span class="anon-block">J. H.</span> nie znał wcześniej E.D. <span class="anon-block">O.</span>.</p> <p>Wydaje się przy tym, że Sąd Okręgowy wykazał daleko idącą tolerancję w zakresie oceny prawnej tego czynu, uznając, iż wyczerpuje ona jedynie znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> bez związku z oszustwem określonym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>. Przecież w sposób oczywisty wprowadziła ona E.<span class="anon-block">O.</span> w błąd, przedstawiając <span class="anon-block">J. H.</span> jako ważnego urzędnika z Ministerstwa Rolnictwa i posiadającego istotne wpływy w Agencji Nieruchomości Rolnej w <span class="anon-block">W.</span>. Sąd Okręgowy wykazał także daleko idącą tolerancję w stosunku do zachowania oskarżonej, nie uznając, by przedmiotowy czyn był popełniony w warunkach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a>. Przecież ta przestępcza mistyfikacja to ciąg dalszy działań, których celem było osiąganie stałych dochodów z działalności przestępczej. W tym miejscu zauważyć trzeba, że ten czyn <span class="anon-block">M. W.</span> będzie przedmiotem rozważań także przy okazji apelacji obrońcy osk. <span class="anon-block">H.</span> (p. III uzasadnienia).</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->B. Ocena zarzutu, że kara wymierzona <span class="anon-block">M. W.</span> w p. IX razi surowością, a </span> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->także ocena zarzutu skierowanego przeciwko środkowi karnemu z art. 45 § 1 </span> </p> <p> <span class="underline"> <!-- --> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kk</a> orzeczonemu w p. XXV za czyn z p. IX. </span> </p> <p>1. Jak to już wyżej kilkakrotnie stwierdzono, apelujący obrońcy podnieśli z tzw. „<em> <!-- -->ostrożności procesowej” </em>zarzut, że wszystkie kary, wymierzone <span class="anon-block">M. W.</span> rażą surowością. Taki zarzut też skierowali co do kar wymierzonych w p. IX, chociaż zarzutu tego szerzej nie uzasadnili (strony 8-10 apelacji oraz 58 – 60 apelacji). Przypomnieć wobec tego należy, że za przestępstwo to <span class="anon-block">M. W.</span> została skazana na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">art. 33 § 2 i 3 kk</a> na kary:</p> <p>- roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>- 60 stawek dziennych grzywny po 100 zł. każda.</p> <p>Zasadność tych kar jest oczywista. Zważyć przecież należy, że przypisanego przestępstwa dopuściła się ta oskarżona wobec osoby, która płaciła jej stałe, i to niemałe, wynagrodzenie za „<em> <!-- -->doradztwo” </em>prawnicze. O jakości tego „<em> <!-- -->doradztwa” </em>najdobitniej świadczy rodzaj przygotowania zawodowego oskarżonej (ukończony I rok studiów prawniczych). Przy ocenie tych kar nie można pomijać i dodatkowych okoliczności, które pominięte zostały przez Sąd Okręgowy w zakresie oceny prawnej przedmiotowego przestępstwa (patrz: rozważania z poprzedniego fragmentu, odnoszące się do oceny prawnej tego czynu).</p> <p>2. W apelacji podniesiono także zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45)">art. 45 kk</a>. Wprawdzie Sąd Okręgowy z rażącym naruszeniem przepisów proceduralnych środka tego nie „<em> <!-- -->związał” </em> z czynem przypisanym w p. IX, ale jest oczywistym, że go wymierzył w p. XXV zaskarżonego wyroku. Już wcześniej, gdy oceniano rozstrzygnięcie z p. IV wskazano, że za przestępstwo z p. IX orzeczono względem <span class="anon-block">M. W.</span> nadto środek karny przepadku 20 tyś. zł. (patrz: p. II ust. 4 lit. B). Merytoryczna zasadność wymierzenia takiego środka jest poza dyskusją. Zalecić w tym miejscu należy jednak kolejny raz Sądowi Okręgowemu, aby orzekał w przedmiocie środków karnych w sposób prawem przewidziany, nie zaś w sposób „<em> <!-- -->zbiorczy” </em>taki jak to uczyniono w p. XXV i XXVI zaskarżonego wyroku. Z uwagi na powyższe uchybienie Sąd Apelacyjny uznał, że przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 455)">art. 455 kpk</a> upoważnia do skorygowania wyroku w tym zakresie.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->10. Ocena zarzutów, skierowanych przeciwko rozstrzygnięciu z p. X zaskarżonego wyroku – dotyczy przygotowań <span class="anon-block">M. W.</span> do posłużenia się podrobionym dyplomem ukończenia Wydziału Prawa <span class="anon-block"> (...)</span>.</span> </p> <p>1. W apelacji zarzuca się, iż błędnie przypisano <span class="anon-block">M. W.</span>, że czyniła przygotowania, do posłużenia się jako autentycznym, podrobionym dyplomem ukończenia Wydziału Prawa <span class="anon-block"> (...)</span>. Argumenty te uznano za niezasadne.</p> <p>W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku przedstawiono szereg argumentów wspierających stanowisko, że zachowaniem swym a dotyczącym podrobionego dyplomu wyraźnie wskazywała, iż czyni przygotowania do użycia go jako autentycznego. Świadczą o tym, zarówno:</p> <p>a) dotychczasowy styl życia tej oskarżonej, która z oszukiwania innych osób uczyniła metodę funkcjonowania w społeczeństwie,</p> <p>b) cechy jej charakteru, w tym zwłaszcza brak skrupułów przed popełnieniem praktycznie rzecz biorąc każdego oszustwa, stąd też posłużenie się w stosunkach prawnych, podrobionym dyplomem ukończenia studiów, nie stanowiłoby dla niej żadnego problemu,</p> <p>c) sposób postępowania z tym dyplomem, polegający na eksponowaniu go w gabinecie tak by widziały go osoby z którymi się kontaktowała. Ustalenie to znajduje dobitnie wsparcie w zeznaniach świadka <span class="anon-block">T. G.</span> (Tom 32 k. 5926). Nieprawdziwe są wobec tego sugestie apelujących jakoby przedmiotowy „<em> <!-- -->dyplom leżał u niej w szafie od 30 lat” </em>(k. 58 apelacji). Dyplom ten był bowiem w sposób manifestacyjny eksponowany.</p> <p>Dwie okoliczności natomiast, potwierdzające tezę o czynieniu przez oskarżoną przygotowań o użycie tego dyplomu za autentyczny, znajdują wsparcie w analizie jej dotychczasowego trybu życia. Gdyby bowiem chodziło jedynie o wykazanie się przed matką, że ukończyła studia, to przecież nie było potrzeby takiego manifestacyjnego eksponowania tego dokumentu. Jest więc wysoce prawdopodobne, że zamierzała się nim posłużyć przy staraniach o przyjęcie na aplikację adwokacją, o czym zeznał wyżej wspomniany <span class="anon-block">T. G.</span> (Tom 32 k. 5926). Trafnie przy tym ustala Sąd Okręgowy, że dyplomu tego użyłaby <span class="anon-block">M. W.</span> także wówczas, gdyby zaistniała ku temu określona sytuacja prawna, wymagająca posłużenia się takim dokumentem. Przecież nie miała ona żadnych zahamowań przed zapewnieniem, że ma wykształcenie prawnicze w kontaktach przed organami administracyjnymi i w sądzie. Takie bowiem oświadczenie złożyła:</p> <p>- w zgłoszeniach zameldowania i wymeldowania w Urzędzie Gminy <span class="anon-block">L.</span> – k. 1386 T. VII,</p> <p>- w Sądzie Okręgowym we Wrocławiu gdy była słuchana jako świadek w sprawie I C 472/06 –k. 2542 T. 14,</p> <p>- w prokuraturze, gdy słuchano ją w charakterze podejrzanej w dniu 15.06. 2007 r. – k. 662 T. IV akt.</p> <p>2. Niezasadny jest także podniesiony z tzw. „<em> <!-- -->ostrożności procesowej” </em>zarzut rażącej surowości kary wymierzonej za to przestępstwo (strona 10 apelacji). Zważyć przecież należy, że Sąd Okręgowy skazał <span class="anon-block">M. W.</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 3)">art. 270 § 3 kk</a> na 6 miesięcy pozbawienia wolności, więc na karę oscylującą w granicach minimum ustawowego zagrożenia. Kara ta więc w żadnym wypadku nie może uchodzić za rażąco surową.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->11. Rozważania nad zarzutem, że kary łączne wymierzone <span class="anon-block">M. W. (1)</span> rażą surowością.</span> </p> <p>W apelacji zarzucono, że także kary łączne wymierzone <span class="anon-block">M. W.</span> są rażąco surowe. Zarzut ten uznano za bezpodstawny. Przypomnieć wobec tego należy, że:</p> <p>a) wymierzono tej oskarżonej jako łączną karę 5 lat pozbawienia wolności, w sytuacji, gdy wg. wskazań określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 kk</a> kara ta mogła być orzeczona w rozmiarze od 3 lat i 6 miesięcy (najsurowsza z kar wymierzona za ciąg przestępstw z p. VIII) do 13 lat i 8 miesięcy (suma zbiegających się kar pozbawienia wolności: 1 rok i 6 m-cy + 3 lata + 2 lata + 8 m-cy + 1 rok i 6 m-cy + 1 rok i 6 m-cy + 6 m-cy + 3 lata i 6 miesięcy),</p> <p>b) oraz wymierzono jej jako karę łączną 360 stawek dziennych grzywny po 100 zł. każda w sytuacji, gdy można było ją orzec w rozmiarze od 300 stawek dziennych (najsurowsza z kar orzeczona za ciąg przestępstw z p. VIII wyroku) do 540 stawek dziennych po 100 zł. każda (suma zbiegających się grzywien, ograniczona o wysokość określoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 kk</a> w brzmieniu obowiązującym do 7.06. 2010 r.: 100 + 200 + 200 + 50 + 80 + 300 +60).</p> <p>Powyższe dane świadczą więc, że Sąd Okręgowy wymierzył oskarżonej <span class="anon-block">M. W.</span> obie kary łączne z zastosowaniem zasady asperacji przy daleko idącej absorpcji kar. Choćby więc z tego powodu kar tych nie sposób uznać za rażąco surowe.</p> <p>Ad. a) Dla uzasadnienia wymiaru kary łącznej pozbawienia wolności a przy tym w uzupełnieniu okoliczności przedstawionych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (strona 171 uzasadnienia) wyeksponować należy okoliczności świadczące o wyjątkowo daleko posuniętej demoralizacji tej oskarżonej. Zgromadzone dowody i okoliczności świadczą, że z oszustw uczyniła ona metodę funkcjonowania w całym dorosłym życiu. Dowodzą tego:</p> <p>1) po pierwsze – fakt, że z czasów krótkiego okresu studiów znana była jako osoba, którą zapamiętano z powodu sfałszowania wpisu w indeksie,</p> <p>2) po drugie – tryb życia po wydaleniu ze studiów, przejawiający się w oszukiwaniu matki, że kontynuuje studia (przecież fakt nabycia podrobionego dyplomu tłumaczyła chęcią wykazania się przed matką, że studia pomyślnie skończyła),</p> <p>3) po trzecie – nabycie podrobionego dyplomu przemawia za utrzymywaniem stosunkowo bliskich kontaktów z osobami, zajmującymi się profesjonalnie fałszerstwami dokumentów. Jest przecież oczywistym, że taki podrobiony dyplom <em> <!-- -->„załatwia” </em>się u zaufanych osób,</p> <p>4) po czwarte – czyny będące przedmiotem niniejszej sprawy, świadczą, że działalność tej oskarżonej w latach 2001-2008 to nieprzerwane pasmo oszustw i powoływania się na wpływy w instytucjach państwowych . O cechach charakteru tej oskarżonej świadczą także przestępcze działania podejmowanie wobec osoby, z którą była w bliskim związku. Ma tu na uwadze Sąd Apelacyjny okres, gdy między nią a <span class="anon-block">T. G.</span> były jeszcze relacje prawidłowe.</p> <p>W tym stanie rzeczy uznano, że kara 5 lat pozbawienia wolności została orzeczona w rozmiarze uwzględniającym nie tylko wskazania z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 kk</a>, ale także dyrektywy wymiaru kary określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>.</p> <p>Ad b) Nie razi surowością także orzeczona kara łączna grzywny, skoro zważy się, iż jej wysokość tylko w niewielkim stopniu odbiega od minimum określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 kk</a>. Kara ta uwzględnia także możliwości finansowe oskarżonej. Już wcześniej, gdy rozważano zasadność zastosowania wobec tej oskarżonej przepisu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>, zwrócono uwagę na wielkość majątku, zdobytego przez nią, jak się wydaje głównie w przestępczy sposób (patrz: rozważania z p. II ust. 2 lit. a uzasadnienia – dotyczącego przetargu na pałac w <span class="anon-block">S.</span>).</p> <p>W konsekwencji rozstrzygnięcia co do kar łącznych, wymierzonych <span class="anon-block">M. W.</span> takie utrzymano w mocy.</p> <p>III.</p> <p>III.  <span class="underline"> <!-- -->Ocena zrzutów zawartych w apelacji obrońcy osk. <span class="anon-block">J. H. (1)</span> (Tom 38 k. 7089-7092). </span> </p> <p>Apelację tę, również uznano za niezasadną.</p> <p>1. Skarżący obrońca podnosi pod adresem zaskarżonego wyroku jedynie zarzut wadliwej oceny zgromadzonych dowodów. Jego zdaniem właściwa ocena materiału dowodowego powinna prowadzić do wydania wyroku uniewinniającego <span class="anon-block">osk. J. H.</span> od zarzucanego mu przestępstwa. Zarzut ten – co już na wstępie zasygnalizowano jest chybiony i to w stopniu niemalże oczywistym. Stanowisko apelującego mogą wspierać jedynie wyjaśnienia <span class="anon-block">J. H.</span> negującego swą winę, a także wyjaśnienia <span class="anon-block">M. W.</span>. Zauważono jednak, że tylko <span class="anon-block">osk. J. H.</span> konsekwentnie utrzymywał, jakoby nie dopuścił się zarzuconego przestępstwa. Wyjaśnienia swe zresztą ograniczył do lakonicznego oświadczenia, iż nie przyznaje się do zarzuconego czynu i odmawia składania wyjaśnień (cytaty z k. 5038 Tom 28 i protokół rozprawy T. 31 k. 5683). <span class="anon-block">Osk. M. W.</span> współdziałająca przy popełnieniu tego przestępstwa nie była jednak już tak konsekwentna. W tym miejscu przypomnieć należy, że czyn ten był przedmiotem rozważań, gdy oceniano apelację obrońców tej oskarżonej (patrz: p. 4 A. lit. b). Przed Sądem wprawdzie zaprzeczyła, aby z <span class="anon-block">J. H.</span> powoływała się na wpływy w różnych instytucjach szczebla centralnego i uzyskała w ten sposób korzyść majątkową w kwocie 20 tyś. zł. ale w trakcie śledztwa, w sposób daleko idący potwierdziła winę <span class="anon-block">J. H.</span>, a pośrednio i swoją. W samej zaś rzeczy zwrócić należy uwagę, na:</p> <p>a) po pierwsze – fakt przyjazdu jej i <span class="anon-block">J. H.</span> do E. D. <span class="anon-block">O.</span> do <span class="anon-block">U.</span>, który nie da się wytłumaczyć niczym innym jak tylko zamiarem „<em> <!-- -->wyłudzenia” </em>od wymienionego pieniędzy w zamian za obietnicę korzystnego załatwienia jego spraw związanych z nabyciem zespołu pałacowo-parkowego w <span class="anon-block">U.</span>. Przecież <span class="anon-block">J. H.</span> nie miał żadnego racjonalnego powodu, aby przyjeżdżać do E.D. <span class="anon-block">O.</span>,</p> <p>b) po drugie – winę <span class="anon-block">J. H.</span> potwierdzają w sposób oczywisty nie tylko E.D. <span class="anon-block">O.</span>, lecz także wspomniana <span class="anon-block">osk. M. W.</span> oraz świadkowie wskazani przez apelującego obrońcę tj. <span class="anon-block">E. J.</span>, k. <span class="anon-block">K. F.</span>, <span class="anon-block">S. W.</span> i J.<span class="anon-block">P.</span>.</p> <p>W tym stanie rzeczy uznano, że brak jakichkolwiek podstaw do kwestionowania ustaleń o winie tego sprawcy. Ponownie przy tym należy wypowiedzieć stanowisko (sygnalizowane w rozdziale poświęconym apelacji obrońców <span class="anon-block">M. W.</span>), że Sąd Okręgowy wykazał daleko idącą tolerancję do oceny czynu obojga oskarżonych, traktując, iż wyczerpuje jedynie znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a>. Jest przecież poza sporem, że oskarżeni podjęli rozmaite oszukańcze przedsięwzięcia, mające sugerować, że <span class="anon-block">J. H.</span> jest ważnym urzędnikiem z Ministerstwa Rolnictwa.</p> <p>2. Fakt kwestionowania ustaleń o winie <span class="anon-block">J. H.</span> obliguje do oceny także kary wymierzonej temu sprawcy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 447;art. 447 § 1)">art. 447 § 1 kpk</a>). Przypomnieć wobec tego należy, że podejmując rozmaite oszukańcze przedsięwzięcia a także powołując się na wpływy w instytucjach państwowych szczebla centralnego uzyskali oni od E.D. <span class="anon-block">O.</span> 20 tyś. zł. za pomyślne załatwienie starań tego przedsiębiorcy, zmierzających do kupna pałacu i parku w <span class="anon-block">U.</span>. Jest przy tym okolicznością obciążającą i to, że w późniejszym czasie żądali od tego przedsiębiorcy dalszych pieniędzy, uzależniając od tego pomyślne załatwienie spraw E.D. <span class="anon-block">O.</span>. W tej sytuacji orzeczonych przez Sąd Okręgowy wobec <span class="anon-block">J. H.</span> kar:</p> <p>- roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 4 lata</p> <p>- i 100 stawek dziennych grzywny po 50 zł. każda, żadną miarą nie sposób uznać za rażąco surowe.</p> <p>Zważyć przecież należy, że kara pozbawienia wolności w niewielkim stopniu odbiega od minimum ustawowego zagrożenia, a przy tym jej wykonanie warunkowo zawieszono, zaś kara wymiaru kary grzywny uwzględnia wielkość korzyści uzyskanej z przestępstwa (20 tyś. zł.) oraz możliwości finansowe tego sprawcy (patrz: sytuacja finansowa <span class="anon-block">J. H.</span> przedstawiona w jego wyjaśnieniach Tom 31 k. 5683).</p> <p>W konsekwencji zaskarżony wyrok, co do tego oskarżonego utrzymano w mocy.</p> <p>IV.</p> <p>IV.  <span class="underline"> <!-- -->Rozważania nad zarzutami zawartymi w apelacji obrońcy osk. <span class="anon-block">I. P. (1)</span> (Tom 38 k. 7093 i n.) </span> </p> <p>Apelację wymienioną w tytule niniejszego fragmentu uzasadnienia uznano za niezasadną. Sformułowano w niej zarzuty skierowane przeciwko ustaleniom o winie <span class="anon-block">I. P. (1)</span> a także zarzuty o charakterze procesowym. Wszystkie one uznane zostały za niezasadne. Na uzasadnienie swego stanowiska przedstawia Sąd Apelacyjny następujące argumenty.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->A. Ocena zarzutów skierowanych przeciwko ustaleniom o winie <span class="anon-block">osk. I. D.</span>, a także ocena kary wymierzonej tej oskarżonej.</span> </p> <p>1. Obrońca <span class="anon-block">osk. I. D.</span>-<span class="anon-block">P.</span> wprawdzie nie podniósł wprost zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, ale zarzuty sformułowane w p. I (obrazy prawa materialnego, a także w p. II ust. 3 (obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>) de facto sprowadzają się do kwestionowania ustaleń o winie tej oskarżonej. Sąd Apelacyjny uznał, że zarzut ten jest niezasadny, chociaż przyznać należy, że niektóre sformułowania zawarte w zaskarżonym wyroku i jego uzasadnieniu, odnoszące się do znamion czynu przestępczego przypisanego <span class="anon-block">I. P. (1)</span> są mało precyzyjne z karno-materialnego punktu widzenia. Nie zmienia to jednak stanowiska, że Sąd Okręgowy zasadnie uznał tę oskarżoną za współsprawcę przestępstwa płatnej protekcji w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a>. Uprzedzając dalsze argumenty, przypomnieć należy, że przestępstwo to było przedmiotem wcześniejszych rozważań Sądu Apelacyjnego, gdy oceniano zarzuty obrońcy <span class="anon-block">osk. M. W.</span>, skierowane przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. IV lit. b zaskarżonego wyroku (patrz: uzasadnienie z p. II ust. 4 lit. A. b.). Te wcześniejsze argumenty stanowią więc uzupełnienie niniejszej części uzasadnienia, albowiem rzecz dotyczy współudziału obu oskarżonych tj. <span class="anon-block">M. W.</span>, I.<span class="anon-block">D.</span>-<span class="anon-block">P.</span>, przy dokonywaniu przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a>.</p> <p>Wracając do meritum sprawy, powtórzyć jeszcze raz należy stanowisko wyrażone na wstępie, że Sąd Apelacyjny w pełni zaakceptował ustalenia, zawarte w zaskarżonym wyroku, a odnoszące się do ustaleń o działaniach podjętych przez <span class="anon-block">I. P. (1)</span> przy popełnieniu przestępstwa płatnej protekcji a także co do oceny prawnej jej zachowania.</p> <p>a) To prawda, że oskarżona ta nie przyznała się do popełnienia tego przestępstwa. Potwierdziła jednak istotne okoliczności przedmiotowego czynu. Wyjaśniła m.in., że znane były jej, problemy finansowe J. i <span class="anon-block">W. D.</span>. Przyznała przy tym, że skontaktowała ich z <span class="anon-block">osk. M. W.</span>, albowiem wiedziała, iż ta może pomóc w rozwiązaniu problemów z jakimi się borykali. Zaprzeczyła jednak, aby była ona świadoma, że przedsięwzięcia <span class="anon-block">M. W.</span> będą miały charakter przestępczy, a także nie potwierdziła sugestii tej oskarżonej, że zażądała ona od <span class="anon-block">M. W.</span> pewnej kwoty pieniędzy, przekazanych przez J. i <span class="anon-block">W. D.</span>, za swój udział w tym przestępczym przedsięwzięciu.</p> <p>Zważyć jednak należy, że Sąd Okręgowy nie stracił z pola widzenia postawy, prezentowanej w toku procesu przez <span class="anon-block">osk. I. D.</span> – <span class="anon-block">P.</span> (strony 104 – 106 uzasadnienia). W pisemnych motywach zaskarżonego wyroku podano odpowiednie powody, dla których wyjaśnieniom tym nie dano wiary i dlaczego uznano, że była ona współsprawczynią przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> (patrz: strony 125 – 128). Argumenty te uznano za przekonujące i pełne w takim stopniu, iż nie ma potrzeby ich uzupełniania w niniejszym uzasadnieniu.</p> <p>b) Sąd Apelacyjny podziela także pogląd, że trafna jest <span class="underline"> <!-- -->ocena prawna </span>tego przestępstwa, chociaż przyznać należy rację apelującemu obrońcy, że niektóre sformułowania, zawarte w zaskarżony wyroku i jego uzasadnieniu są mało precyzyjne. Przypomnieć na wstępie należy, że Sąd Okręgowy uznał <span class="anon-block">I. P. (1)</span> za winną tego, że przestępstwa płatnej protekcji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> dopuściła się w formie współsprawstwa. Stanowisko to odpowiednio uzasadnił (patrz: strona 158 uzasadnienia). Zasadności tych argumentów nie osłabia fakt odosobnionego użycia sformułowania, ze cyt. „<em> <!-- --> <span class="anon-block">I. P. (1)</span> świadomie udzieliła pomocy <span class="anon-block">M. W. (1)</span> w powoływaniu się na wpływy w agencjach państwowych” </em> (cytat ze strony 128 uzasadnienia). To mało precyzyjne sformułowanie nie można jednak interpretować w oderwaniu od wszystkich argumentów przedstawionych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, a odnoszących się do przedstawienia roli jaką odegrała <span class="anon-block">I. P. (1)</span> w przestępczych przedsięwzięciach związanych z <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">W. D. (1)</span>. Cytowanie wyżej sformułowanie należy więc interpretować jako stan faktycznym, gdy współsprawcy przestępstwa wzajemnie <em> <!-- -->„udzielają sobie pomocy”, </em>przy realizacji znamion wspólnie realizowanego przedsięwzięcia.</p> <p>c) Nie sposób wyolbrzymiać także znaczenia faktu niezbyt precyzyjnego skorygowania przez Sąd Okręgowy opisu czynu, przypisanego zarówno tej oskarżonej jak i <span class="anon-block">M. W.</span> a związanego z płatną protekcją podjętą na rzecz J.i <span class="anon-block">W. D.</span>. Zauważyć należy, że podobny zarzut w tym względzie podnieśli obrońcy <span class="anon-block">osk. M. W.</span>, słusznie zarzucając, iż instytucje, na które powoływała się ta oskarżona to jest A.U.R i A.R. i M.R. nie są uprawnione do udzielania „ <em> <!-- -->dotacji” </em> (co Sąd Okręgowy uznał za jedno ze znamion przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> ). We wcześniejszych fragmentach swego uzasadnienia, związanych z oceną apelacji <span class="anon-block">M. W.</span> wyjaśniono jednak, że Sąd Okręgowy użył tego określenia w ślad za zeznaniami małżonków <span class="anon-block">D.</span>. De facto zaś chodziło o udzielenie bezzwrotnej pomocy finansowej, będącej w gestii A.R i M.R. Jeszcze raz więc zwrócić należy uwagę na fakt, że potocznie bezzwrotna pomoc finansowa, do której udzielenia jest uprawniona w/w Agencja, określona jest mianem „<em> <!-- -->dotacji” </em> (patrz: wcześniejsze rozważania z rozdziału poświęconego apelacji <span class="anon-block">M. W.</span>: p. II ust. 4. A. lit. b. „ocena trafności ustaleń co do czynu z p. IV b). W takim też sensie zostało użyte sformułowanie zawarte w p. XIX zaskarżonego wyroku.</p> <p>d) Fakt kwestionowania ustaleń o winie tej oskarżonej, obliguje do oceny kar jej wymierzonych w p. XIX. Przypomnieć wobec tego należy, że Sąd Okręgowy skazał <span class="anon-block">I. P. (1)</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> na kary:</p> <p>- roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na 4 lata,</p> <p>- 100 stawek dziennych grzywny po 50 zł. każda.</p> <p>Kar tych żadną miarą nie sposób uznać za rażąco surowe. Zważyć przecież należy, że wysokość kary pozbawienia wolności jedynie w niewielkim stopniu odbiega od minimum ustawowego zagrożenia, przewidzianym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a>, przy czym jej wykonanie zawieszono warunkowo.</p> <p>W pełni uzasadnionym było w takiej sytuacji wymierzenie tej oskarżonej kary grzywny, albowiem tylko ta kara, wobec zastosowania dobrodziejstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69)">art. 69 kk</a> w odniesieniu do kary pozbawienia wolności, spełniać będzie funkcje resocjalizacyjne. Również wymiar tej kary został dostosowany do możliwości finansowych osk. <span class="anon-block">I. P. (1)</span> a także wielkości korzyści uzyskanej z przestępstwa (przypomnieć należy, że od <span class="anon-block">M. W.</span> otrzymała ona 30 tyś. zł.).</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->B.Ocena zarzutu procesowego skierowanego przez obrońcę I.<span class="anon-block">D.</span>-<span class="anon-block">P.</span> przeciwko sposobowi procedowania Sądu Okręgowego.</span> </p> <p>Obrońca <span class="anon-block">osk. I. D.</span>-<span class="anon-block">P.</span> skierował także zarzut przeciwko sposobowi procedowania Sądu Okręgowego. Mianowicie dostrzegł, że między opisem czynu zarzuconego tej oskarżonej, a opisem czynu przypisanego występuje pewna różnica. Zauważyć w tym miejscu należy, że podobny zarzut sformułowali w tym względzie obrońcy <span class="anon-block">osk. M. W.</span>.</p> <p>Oba te zarzuty zawarte w dwóch apelacjach uznano za niezasadne. Stosowne argumenty w tym względzie przedstawiono gdy oceniano apelację obrońców <span class="anon-block">M. W.</span>. Aby uniknąć zbędnego powtarzania tych samych wywodów odwołuje się Sąd Apelacyjny do rozważań przedstawionych w rozdziale poświęconych ocenie apelacji obrońców <span class="anon-block">M. W.</span> – patrz: p. II ust. 4. A. lit. b. „Ocena trafności ustaleń co do czynu z p. IV. b. wyroku”.</p> <p>V.</p> <p>V.  <span class="underline"> <!-- -->Ocena apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">J. D. (1)</span> (T. 38 k. 7118 i n. ) </span> </p> <p>Apelacji wymienionej w tytule niniejszego fragmentu uzasadnienia nie uwzględniono. Zgodzono się jednak z niektórymi argumentami w niej zawartymi. Mianowicie podzielono krytyczne uwagi, jakie skierował pełnomocnik tego oskarżyciela posiłkowego pod adresem poglądu Sądu Okręgowego, jakoby przestępstwo płatnej protekcji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> nie mogło równocześnie mieć tzw. oszukańczego charakteru w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286)">art. 286 kk</a>. Ten bezzasadny pogląd Sądu Okręgowego pozostał jednak bez wpływu na ocenę zaskarżonego wyroku. Zważyć bowiem należy, że Sąd ten ustalił, iż <span class="anon-block">osk. M. W.</span> nie oszukała oskarżycieli posiłkowych co do walorów nabywanych gruntów. Natomiast rozważania na temat charakteru prawnego przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> a w szczególności, czy może ono pozostawać w kumulatywnym związku z oszustwem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>, miały jedynie dodatkowo wspierać zasadność rozstrzygnięcia zawartego w p. II lit.d zaskarżonego wyroku a odnoszącego się do czynu zarzuconego <span class="anon-block">M. W.</span> w p. V części wstępnej tego wyroku. Na uzasadnienie swego stanowiska przedstawia Sąd Apelacyjny następujące argumenty.</p> <p>1. Przed podaniem jednak tych argumentów pragnie zwrócić Sąd Apelacyjny uwagę na swą wątpliwość co do tego, czy <span class="anon-block">J. D. (1)</span>, <span class="anon-block">A. B. (1)</span>, <span class="anon-block">M. O. (1)</span> oraz W. i <span class="anon-block">M. D.</span> mogli występować w charakterze oskarżycieli posiłkowych w niniejszej sprawie. Kierowano się w tym względzie w sposób posiłkowy treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 50)">art. 50 kpk</a>. Przepis ten zakazuje kumulowania w procesie ról oskarżonego i oskarżyciela posiłkowego oraz powoda adhezyjnego. Tymczasem sytuacja 5 osób w/w de facto tak się przedstawia. Ich sytuacja prawno-karna wiąże się z czynem zarzuconym <span class="anon-block">M. W.</span> w p. V części wstępnej zaskarżonego wyroku. Upraszczając treść tego zarzutu zauważyć należy, że przyjęta przez nią od 5 w/w osób kwota 260 tyś. zł. miała zostać przeznaczona na 3 cele, a mianowicie</p> <p>a) na koszty poniesione przez <span class="anon-block">M. W.</span> w związku z jej pośrednictwem, które nie miały przestępczego charakteru,</p> <p>b) korzyścią dla <span class="anon-block">M. W.</span> w związku z jej kontaktami w Agencji Własności Rolnej, a więc była korzyść związana z powoływaniem się na wpływy w tej instytucji w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a>,</p> <p>c) na „<em> <!-- -->na łapówkę </em>jaką miała przekazać <span class="anon-block">M. W.</span> dla „<em> <!-- -->warszawki” </em>i pani z Agencji Własności Rolnej”.</p> <p>Stąd też postawiono jej zarzut popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 1)">art. 229 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a>. Postawienie zarzutu oszustwa wyczerpującego znamiona <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> wynikało z faktu uznania za wiarygodne twierdzeń tych „<em> <!-- -->pokrzywdzonych”, </em>jakoby zlecenie <span class="anon-block">M. W.</span> zakupu nieruchomości i przekazanie na ten cel tak dużej kwoty było następstwem wprowadzenia ich w błąd co do wyjątkowej atrakcyjności tej inwestycji. W takiej sytuacji 5 osób wymienionych w p. V aktu oskarżenia nie sposób uznać jako „<em> <!-- -->pokrzywdzonych”</em> w pełnym tego słowa znaczeniu. Zważyć przecież należy, że część z tej kwoty 260 tyś. złotych miała być:</p> <p>- „<em> <!-- -->wynagrodzeniem”</em> dla <span class="anon-block">M. W.</span> za to, że ma ona wpływy w Agencji i może dzięki temu dokonać korzystnego zakupu,</p> <p>- „<em> <!-- -->łapówkę” </em>dla „ <em> <!-- -->tzw. warszawki i pań”.</em> </p> <p>Osób, które przekazują pieniądze za tzw. „<em> <!-- -->protekcję” </em>a zwłaszcza na „<em> <!-- -->łapówkę” </em>dla urzędników trudno określić mianem pokrzywdzonych i to nawet wówczas, gdy zostali oni wprowadzeni w błąd co do szczególnych wpływów osoby, które się na te wpływy powołuje a także co do tego czy in concreto doszło do wręczenia „<em> <!-- -->łapówki”. </em>Osoba, która przekazuje pieniądze pośrednikowi, celem udzielenia korzyści osobie pełniącej funkcję publiczną w związku z tą funkcją wyczerpuje takim zachowaniem znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 1)">art. 229 § 1 kk</a> w formie dokonania, gdy pośrednik udzieli „<em> <!-- -->łapówkę” </em>albo w formie usiłowania, gdy do udzielenia łapówki nie doszło.</p> <p>Skoro jednak in concreto 5 osobom, wymienionym w p. V części wstępnej wyroku, nadano status pokrzywdzonych i oskarżycieli posiłkowych a równocześnie nie oskarżono ich o popełnienie czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 1)">art. 229 § 1 kk</a>, tym samym uznano, że nie ma przeszkód procesowych do merytorycznego rozpoznania apelacji osk. posiłkowego <span class="anon-block">J. D.</span>. Była więc ona (tak jak i apelacja <span class="anon-block">A. B.</span>) przedmiotem merytorycznej oceny przez Sąd Odwoławczy.</p> <p>2. Apelację tę, co już na wstępie zasygnalizowano uznano za niezasadną. Przypomnieć należy, że obrońca oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">J. D.</span> domaga się, aby ustalić, że czyn <span class="anon-block">M. W.</span> miał oszukańczy charakter tj. wyczerpuje znamiona nie tylko przestępstwa płatnej protekcji (co przyjął Sąd Okręgowy) ,lecz nadto znamiona <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a>. Zarzutu tego nie podzielono. Zważyć bowiem należy, że u podstaw uznania, że czyn tej oskarżonej stanowi tzw. „<em> <!-- -->czystą” </em>postać przestępstwa płatnej protekcji w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 230;art. 230 § 1)">art. 230 § 1 kk</a> nie legło wyłącznie uznaniu, że przestępstwo to nie może wyczerpywać ponadto znamion przestępstwa oszustwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>. Pogląd taki wprawdzie Sąd ten wyraził w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, lecz nie on zadecydował o wydaniu rozstrzygnięcia zawartego w p. II lit. d. zaskarżonego wyroku. Wracając do tego poglądu to przyznać należy, iż Sąd Apelacyjny podziela krytyczne uwagi podniesione w tym względzie w apelacji pełnomocnika osk. posiłkowego <span class="anon-block">J. D.</span>. Mianowicie - zgodzono się z jego stanowiskiem, iż jest możliwa kumulatywna kwalifikacja występku płatnej protekcji, jeżeli u jej podstaw legły „<em> <!-- -->oszukańcze” </em>przedsięwzięcia, podjęte przez sprawcę tego przestępstwa. Podnieść przy tym należy, że Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku dostrzega stanowiska przedstawicieli doktryny prawa karnego, którzy podzielają stanowisko apelującego pełnomocnika, ale równocześnie akceptuje odosobniony pogląd wyrażony w tym względzie przez prof. L.Kubickiego. Ponadto dostrzeżono, co trafnie podkreślono w przedmiotowej apelacji, że Sąd ten powierzchownie ocenił wyrok Sądu Najwyższego, wydany w sprawie II KK 184/05 p-ko <span class="anon-block">L. R.</span>. (s. 156 uzasadnienia). Stwierdzić jednak należy, że te nietrafne zapatrywania prawne Sądu Okręgowego nie miały wpływu na merytoryczną zasadność zaskarżonego wyroku. Zważyć bowiem należy, że Sąd ten nie podzielił stanowiska, wyrażonego w akcie oskarżenia, jakoby <span class="anon-block">osk. M. W.</span> wprowadziła świadomie w błąd 5 oskarżycieli posiłkowych co do wyjątkowej atrakcyjności dokonanej transakcji zakupu nieruchomości o nr <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>. Świadczą o tym zwłaszcza argumenty zawarte na stronach 133-136 pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku. W samej zaś rzeczy zaprzeczeniem tezy o oszukańczym charakterze czynu <span class="anon-block">M. W.</span> jest fakt, że ta oskarżona także była jednym z wspólników nabycia jednej z tych nieruchomości. W konsekwencji uznano, że apelacja oskarżyciela posiłkowego jest niezasadna.</p> <p>3. Stanowisko powyższe oznacza, że trafne jest rozstrzygnięcie tego czynu na gruncie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 6)">art. 17 § 1 p. 6 kpk</a>. Argumenty przedstawione w tym względzie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku są na tyle pełne a przy tym zasadne, że nie ma potrzeby uzupełnienia ich w niniejszym uzasadnieniu (patrz: strona 157 uzasadnienia).</p> <p>VI.</p> <p>VI.  <span class="underline"> <!-- -->Ocena apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">A. B. (1)</span> (Tom 38 k. 7125 i n.). </span> </p> <p>Także i tę apelację uznano za niezasadną. Zauważyć w tym miejscu należy, iż sprowadza się ona de facto do takiego samego wniosku co i wniosek zawarty w apelacji pełnomocnika <span class="anon-block">J. D.</span>. Szereg argumentów, przedstawionych w tym poprzednim fragmencie uzasadnienia, ma więc pełne odniesienie i do apelacji <span class="anon-block">A. B. (1)</span>. Dotyczy to m.in. wątpliwości Sądu Apelacyjnego, czy wymieniony oskarżyciel był uprawniony do nadania mu statusu osoby pokrzywdzonej. Zważyć przecież należy, że i on był także jedną z osób, udzielających korzyści osobom pełniącym funkcje publiczne w <span class="anon-block"> Agencji (...)</span> Skarbu Państwa. Z przyczyn wskazanych w poprzednim fragmencie, uznano jednak, że brak podstaw procesowych aby i tę apelację pozostawić bez rozpoznania. W konsekwencji była ona przedmiotem rozważań Sądu Apelacyjnego. Zarzuty w niej zawarte uznano jednak za bezzasadne.</p> <p>1. Stanowisko powyższe odnosi się w pierwszej kolejności do zarzutu ,skierowanego pod adresem ustaleń, dokonanych przez Sąd Okręgowy. To prawda, że <span class="anon-block">A. B.</span> i inne osoby, które zleciły <span class="anon-block">M. W.</span> nabycie w drodze przetargu przedmiotowych <span class="anon-block">działek o nr (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> liczyły, że będzie to bardziej opłacalna transakcja. Fakt ten nie oznacza jednak, że wyobrażenia tych osób co do charakteru tej transakcji były spowodowane oszukańczymi przedsięwzięciami, podjętymi przez <span class="anon-block">M. W.</span>. Stosowne argumenty w tym względzie przedstawiono w poprzednim fragmencie uzasadnienia, gdy oceniano apelację pełnomocnika <span class="anon-block">J. D.</span>.</p> <p>2. Chybiony jest także i to w stopniu oczywistym zarzut procesowy, podniesiony w tej apelacji. Mianowicie skarżąca sugeruje, ze fakt długotrwałego prowadzenia śledztwa nie może wywoływać ujemnych konsekwencji procesowych dla pokrzywdzonych. Można więc dorozumiewać, iż winno to być przeszkodą do umorzenia postępowania z uwagi na przedawnienie karalności, a zwłaszcza cyt. „<em> <!-- -->nie może mieć negatywnego wpływu dla strony, która ma interes prawny w tym, by oskarżony poniósł odpowiedzialność karną za zarzucone mu czyny” </em>(cytat z uzasadnienia apelacji). To prawda, iż celem procesu karnego jest, by sprawca przestępstwa poniósł odpowiedzialność karną (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 1;art. 2 § 1 pkt. 2)">art. 2 § 1 p. 2 kpk</a>). Są jednak sytuacje procesowe, które obligują do umorzenia postępowania. Jedną nich jest upływ terminu karalności przestępstwa (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 6)">art. 17 § 1 p. 6 kpk</a>).</p> <p>W konsekwencji i tę apelację uznano za niezasadną.</p> <p>VII.</p> <p>VII.  <span class="underline"> <!-- -->Uzasadnienie rozstrzygnięcia o kosztach procesu za postępowanie apelacyjne. </span> </p> <p>1. Z poprzednich fragmentów uzasadnienia wynika, że nie uwzględniono żadnej z wniesionych apelacji. W tej sytuacji obciążono wszystkich apelujących, a więc 3 oskarżonych i 2 oskarżycieli posiłkowych obowiązkiem ponoszenia w częściach równych wydatkami Skarbu Państwa związanymi z postępowaniem apelacyjnym (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636)">art. 636 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 633;art. 634)">art. 633 i 634 kpk</a>).</p> <p>2. Konsekwencją takiej oceny wniesionych apelacji było także obciążanie tych apelujących opłatami za tę fazę postępowania określonymi w art. 8 oraz 13 p. 2 ustawy z 1973 r. o opłatach w sprawach karnych.</p> </div>