I ACa 1121/12

<p>Sygn. akt I ACa 1121/12</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 5 listopada 2012 roku</p> <p>Sąd Apelacyjny w Krakowie - Wydział I Cywilny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSA Wojciech Kościołek</p> <p>Sędziowie: SA Piotr Rusin</p> <p>SA <span class="underline"> <!-- -->Zbigniew Ducki</span> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2012 r.</p> <p>na posiedzeniu niejawnym w Krakowie</p> <p>sprawy ze skargi <span class="anon-block">J. K.</span> o wznowienie postępowania</p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) Bank (...) SA</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek skargi powoda o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 24 marca 2010 r., I ACa 1256/09 z powództwa <span class="anon-block">J. K.</span> przeciwko <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> o zapłatę</p> <p>postanawia: odrzucić skargę.</p> <p>Sygn. akt I ACa 1121/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 11 września 2009 r. Sąd Okręgowy w Krakowie w sprawie sygn. akt I C 955/08 odmówił odrzucenia pozwu oraz oddalił powództwo <span class="anon-block">J. K.</span> przeciwko <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> o zapłatę.</p> <p>W dniu 24 marca 2010 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda od powyższego rozstrzygnięcia.</p> <p>W dniu 26 września 2012 r. powód złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie, podkreślając przy tym, że z treści otrzymanego w dniu 2 lipca 2012 r. pisma Prokuratora Okręgowego w Krakowie wynikało oparcie przez Sądy orzekające w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięć na treści przedłożonych przez stronę pozwaną kserokopii, które nie mogły być traktowane jako dokumenty i stanowić podstawy orzekania na jego niekorzyść.</p> <p>Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</p> <p>Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.</p> <p>Analiza wniesionego przez skarżącego pisma prowadzi do przekonania oparcia żądanie skargi o podstawę wznowienia postępowania określoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403;art. 403 § 2)">art. 403 § 2 kpc</a>. Zostało bowiem wywiedzione, że w dniu 20 czerwca 2012 r. przedstawione zostało stanowisko Prokuratora Okręgowego w Krakowie, w którym w szczególności wskazano na nową dla skarżącego okoliczność, dotyczącą ujawnienia przez stronę pozwaną w trakcie postępowań sądowych jedynie kopii spornych dokumentów, nie zaś ich oryginałów.</p> <p>Podkreślić w tym miejscu wypada, że dla skutecznego powołania się na zawartą w wymienionym przepisie podstawę wznowienia postępowania niezbędne jest jednoczesne spełnienie następujących przesłanek: wykrycia okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy i z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (<em> <!-- -->vide: postanowienie Sądu Najwyższego z 14 października 2011 r., III CZ 41/11, opubl.: Legalis </em>). Przy czym istotnym jest, że wykrycie okoliczności faktycznych lub dowodów w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403;art. 403 § 2)"> <span class="underline"> <!-- -->art. 403 § 2</span> k.p.c.</a> dotyczy faktów i środków dowodowych, które - poza przesłanką ich nieujawnienia w postępowaniu prawomocnie zakończonym - były dla strony skarżącej wówczas "nieujawnialne". Przepis ten obejmuje zatem fakty nieujawnialne albo stronie nieznane i dla niej niedostępne (<em> <!-- -->vide: postanowienie Sądu Najwyższego z 29 marca 2007 r., II UZ 3/07, orzecznictwo Sądu Najwyższego Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych rok 2008, Nr 11-12, poz. 178, str. 510</em>).</p> <p>W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości, że podnoszona przez skarżącego okoliczność była mu już znana w toku postępowań przed Sądem I i II instancji. W treści pismo procesowych składanych w sprawie, której skarga o wznowienie dotyczy <span class="anon-block">J. K.</span> sam powoływał się bowiem na fakt, że to on przedłożył Sądowi (do sprawy sygn. akt I C 1460/05) oryginały objętych sporem dokumentów. Skoro zatem tylko on był w posiadaniu oryginałów przedmiotowych dokumentów, to oczywistym jest wniosek, że jedyne, czym w takiej sytuacji mogła się posługiwać strona pozwana, to ich kserokopie. Na swoją świadomość co do istnienia opisanej okoliczności <span class="anon-block">J. K.</span> pośrednio wskazuje także w treści wniesionej skargi, w której wywodzi, że ustalenia Prokuratora Okręgowego potwierdzają zasadność jego stanowiska. Sformułowanie to przeczy więc tezie o braku świadomości skarżącego co do powoływanej okoliczności. Jeśli miał on wcześniej świadomość pewnych faktów i na podstawie wymienionego pisma Prokuratora Okręgowego uzyskał jedynie ich potwierdzenie, to nie może być mowy o nowości w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403;art. 403 § 2)">art. 403 § 2 kpc</a>.</p> <p>Ubocznie wypada dodać, że istotnie niepoświadczona kserokopia nie jest dokumentem. Nie wdając się w tym miejscu w szersze rozważania na temat mocy dowodowej kserokopii dokumentu należy zwrócić uwagę, że zgodnie z przyjętym w judykaturze poglądem kserokopia może być w określonych warunkach uznana za dokument stanowiący dowód istnienia oryginału i w związku z tym podlegać ocenie - jako dokument prywatny, mający stanowić źródło wiadomości o istnieniu oryginalnego dokumentu oraz jako dokument prywatny mający stanowić źródło wiadomości o faktach (<em> <!-- -->vide: uchwała Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z 1994-03-29, III CZP 37/94, opubl.: Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izba Cywilna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych rok 1994, Nr 11, poz. 206, wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z 14 lutego 2007 r,, II CSK 401/06 opubl.: Legalis </em>). W przedmiotowej sprawie jednak o tyle problem z oceną mocy dowodowej kserokopii dokumentu nie mógł zaistnieć, ponieważ powód sam przedłożył do akt sprawy oryginały spornych dokumentów i to one stały się podstawą czynionych przez Sądy ustaleń faktycznych.</p> <p>W kontekście wspomnianych wywodów przyjąć należy, że skarżący oparł swą skargę na nieistniejącej podstawie. Zgodnie zaś z utrwalonym poglądem judykatury dla uznania, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia nie jest wystarczające samo sformułowanie podstawy wznowienia w taki sposób, ażeby odpowiadało ono treści przepisów określających podstawę wznowienia, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 401;art. 402;art. 403)">art. 401-403 k.p.c.</a> Z kolei skarga o wznowienie postępowania, w której wprawdzie wskazano podstawy wznowienia w sposób odpowiadającej ustawie, ale przytoczone w niej twierdzenia, co do faktów mających usprawiedliwić żądanie wznowienia postępowania, nie obejmują okoliczności hipotetycznie określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 401;art. 402;art. 403)">art. 401-403 k.p.c.</a>, podlega odrzuceniu jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z: 26 marca 2004 r., IV CZ 29/04, niepubl,, z 22 lipca 2004 r., IV CO 10/04, niepubl.)</p> <p>Mając powyższe na uwadze, przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 410;art. 410 § 1)">art. 410 § 1 k.p.c.</a> orzeczono jak w postanowieniu.</p> </div>