III AUa 387/12

<p>Sygn. akt III AUa 387/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 6 listopada 2012 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach</strong> </p> <p>Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="498"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSA Ewa Piotrowska (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie</p> </td> <td> <p>SSA Jolanta Ansion</p> <p>SSA Maria Małek - Bujak</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>Sebastian Adamczyk</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2012 r. w Katowicach</p> <p>sprawy z odwołania <span class="anon-block">C. L.</span> (<span class="anon-block">C. L.</span> )</p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>o prawo do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych</p> <p>na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w Katowicach </p> <p>z dnia 20 grudnia 2011 r. sygn. akt XI U 1761/11</p> <p> <strong> <!-- -->oddala apelację.</strong> </p> <p>/-/ SSA J. Ansion /-/ SSA E. Piotrowska /-/ SSA M. Małek-Bujak </p> <p>Sędzia Przewodnicząca Sędzia</p> <p>Sygn. akt III AUa 387/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem z dnia 20 grudnia 2011 roku Sąd Okręgowy - Sąd Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach zmienił zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> z dnia 19 maja 2011 roku (odmawiającej przyznania ubezpieczonej <span class="anon-block">C. L.</span> prawa do emerytury w niższym wieku, gdyż do dnia 1 stycznia 1999r. nie został udowodniony przez ubezpieczoną wymagany 15 letni okres pracy <br/>w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy) w ten sposób, że przyznał ubezpieczonej prawo do emerytury w niższym wieku, poczynając od <br/> <span class="anon-block">(...)</span>2011 roku.</p> <p>Sąd I instancji wskazał, że sporna w sprawie kwestia sprowadzała się do ustalenia, czy ubezpieczona, <span class="anon-block">ur. (...)</span>, spełnia przesłanki do nabycia prawa do emerytury w warunkach szczególnych określone w art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS <br/>i w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> w związku z art. 32 cyt. ustawy a mianowicie czy osiągnęła wiek 55 lat życia, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat oraz udowodniła co najmniej 15 lat pracy wykonywanej w warunkach szczególnych wymienionej w załączniku do ww. rozporządzenia Rady Ministrów.</p> <p>W wyniku przeprowadzenia postępowania dowodowego, w tym dowodu z akt emerytalnych ubezpieczonej, a w szczególności ze świadectwa pracy w warunkach szczególnych, dowód z akt osobowych ubezpieczonej z <span class="anon-block"> Zakładów (...)</span> oraz z zeznań świadków <span class="anon-block">B. S.</span> i <span class="anon-block">T. S.</span> na okoliczność warunków <br/>i charakteru wykonywanej pracy i z zeznań ubezpieczonej Sąd I instancji ustalił, <br/>że ubezpieczona pracowała w<span class="anon-block">(...)</span> Zakładach <span class="anon-block">(...)</span> S.A. <br/>w <span class="anon-block">S.</span> w okresie od 1 września 1973 roku do 31 grudnia 1984 roku jako uczennica - pracownik młodociany zatrudniony w ramach umowy o pracę zawartej w celu praktycznej nauki zawodu <em> <!-- -->cukiernik przemysłowy, </em>oraz w okresie od 2 grudnia 1991 roku do 31 sierpnia 1995 roku <em> <!-- -->na stanowisku cukiernika przemysłowego mistrza zmianowego.</em> </p> <p>W świadectwach pracy wskazano, że praca ubezpieczonej w powyższych okresach została przez pracodawcę uznana za pracę w warunkach szczególnych zgodnie <br/>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> określoną <strong> <!-- -->w Wykazie A, Dział X, poz. 14</strong> <em> <!-- -->(prace przy ręcznym przerobie masy karmelowej, chałwowej i sezamowej oraz tłoczenie kuchu kakaowego na prasach).</em> </p> <p>Powyższe okresy pracy organ rentowy zaliczył ubezpieczonej do okresu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych.</p> <p>Na podstawie zeznań świadków <span class="anon-block">B. S.</span> i <span class="anon-block">T. S.</span> Sąd ustalił, <br/>że ubezpieczona pracowała w <span class="anon-block"> Zakładach (...)</span> na początku jako pracownik przy przerobie masy karmelowej w wysokiej temperaturze 120 stopni C, następnie po <br/>15 latach została mistrzem i nadzorowała pracowników zatrudnionych przy przerobie masy karmelowej bezpośrednio zatrudnionych w produkcji oraz w wysokiej temperaturze <br/>120 stopni C uznając zeznania świadków za wiarygodne i poparte dokumentacją. Ubezpieczona potwierdziła fakt zatrudnienia na stanowisku mistrza zmianowego, nadzorując bezpośrednio pracowników przy przerobie ręcznym masy karmelowej i pakowaniu karmelków.</p> <p>W oparciu o dokonane ustalenia Sąd uznał, że praca ubezpieczonej na stanowisku mistrza zmianowego w okresie od 1 września 1995 roku do 31 grudnia 1998 roku jest pracą wykonywaną w warunkach szczególnych, wymienioną w Dziale XIV poz. 24 Wykazu A rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku, polegającą na kontroli międzyoperacyjnej, kontroli jakości produkcji i usług oraz dozorze inżynieryjno -technicznym na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie i w konsekwencji uznał, że ubezpieczona udowodniła co najmniej 15 - letni okres pracy wykonywanej w warunkach szczególnych, a wymienionej w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku, uprawniającej do wcześniejszej emerytury.</p> <p>Spełniając zatem pozostałe bezsporne warunki określone w art. 184 ustawy <br/>o emeryturach i rentach z FUS niezbędne do nabycia prawa do emerytury w niższym wieku, ubezpieczona nabyła to prawo, poczynając od dnia spełnienia wszystkich przesłanek, tj. od <br/> <span class="anon-block">(...)</span> 2011 roku.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację od wyroku wniósł organ rentowy.</strong> </p> <p>Zaskarżając wyrok Sądu I instancji w całości apelujący zarzucił mu naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię, a w szczególności naruszenie przepisu art. 184 oraz art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. z 2009 roku, nr 153 poz. 1227 ze zm.) w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 (§ 8)">§ 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia <br/>7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych <br/>w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> (Dz. U. nr 8, poz. 43 ze zm.) <br/>i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania.</p> <p>W uzasadnieniu apelacji organ rentowy podniósł, że przewidziane w art. 32 ustawy <br/>o emeryturach i rentach z FUS prawo do emerytury w niższym wieku jest ściśle związane <br/>z szybszą utratą zdolności do zarobkowania z uwagi na szczególne warunki lub szczególny charakter pracy. Praca taka, świadczona stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy przyczynia się do szybszego obniżenia wydolności organizmu, stąd też wykonująca ją osoba ma prawo do emerytury wcześniej niż inni ubezpieczeni.</p> <p>Apelujący podniósł, że okresy pracy w warunkach szczególnych stwierdza zakład pracy na podstawie posiadanej dokumentacji. Stąd też należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, że <span class="anon-block"> (...) Zakłady (...)</span> zaliczyły okresy pracy ubezpieczonej przy ręcznym przerobie masy karmelowej, jednocześnie wyłączając ze stażu pracy w warunkach szczególnych okres pracy na stanowisku mistrza zmianowego. Zdaniem organu rentowego było to działanie świadome i celowe, a stanowisko powyższe jest zgodne <br/>z rzeczywistością bowiem sama ubezpieczona zeznała, że nadzorowała pracę nie tylko przy przerobie ręcznej masy karmelowej ale również pakowaniu. Zarówno na ręcznym przerobie masy jak i drugim wydziale byli brygadziści którzy podlegali bezpośrednio ubezpieczonej.</p> <p>Kolejnym argumentem przemawiającym za prawidłowością decyzji ZUS jest fakt, <br/>że zarówno ubezpieczona jak i świadek otrzymały świadectwo pracy w tym samym okresie.</p> <p>Skoro pracowały na tym samym stanowisku ale świadek <span class="anon-block">T. S.</span> otrzymała świadectwo pracy w warunkach szczególnych a ubezpieczona nie, to zdaniem organu rentowego świadczy to o tym, że praca wykonywana na stanowisku mistrza zmianowego ubezpieczonej i świadka się różniły, a ubezpieczona nie świadczyła stale i w pełnym wymiarze czasu pracy zatrudnienia w szczególnych warunkach.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja organu rentowego podlega oddaleniu, jednakże z innych przyczyn niż w niej powołane, a także bez względu na kwestię sporną będąca przedmiotem dowodzenia przez Sąd I instancji.</p> <p>Podkreślenia wymaga, że ubezpieczona spełniła jedyny sporny warunek 15 lat pracy <br/>w warunkach szczególnych i na etapie postępowania przed organem rentowym oraz bez okresu, który doliczył Sąd I instancji.</p> <p>Za bezsporne okresy pracy ubezpieczonej w warunkach szczególnych uznał sam organ rentowy następujące okresy:</p> <p>- od 1 września 1973 roku do 31 grudnia 1984 roku na stanowisku ręczny przerób masy karmelowej (Wykaz A, Dz. X, poz. 14 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku),</p> <p>- od 2 grudnia 1991 roku do 31 sierpnia 1995 roku, na tożsamym stanowisku.</p> <p>Ustalenie to znalazło odzwierciedlenie w odpowiedzi organu rentowego na odwołania (k. 8 a.s.).</p> <p>Organ rentowy dokonał błędnego zliczenia podanych okresów i stwierdził, <br/>że ubezpieczona ma staż pracy w warunkach szczególnych wynoszący tylko 14 lat 8 miesięcy i 26 dni. To błędne wyliczenie uszło także uwadze Sądu I instancji.</p> <p>Natomiast prawidłowo podsumowane oba okresy zaliczone przez ZUS do pracy <br/>w warunkach szczególnych wynoszą w istocie 15 lat i 29 dni.</p> <p>W konsekwencji, wobec niekwestionowania tych okresów jako zaliczonych przez ZUS do okresów pracy ubezpieczonej w warunkach szczególnych i dokonaniu prawidłowego ich zsumowania Sąd Apelacyjny uznał, że ubezpieczona, poza pozostałymi spełnionymi warunkami, o których mowa w art. 184 w związku z art. 32 ustawy o emeryturach i rentach <br/>z FUS, ma także spełniony jedyny kwestionowany przez organ rentowy warunek, to jest <br/>15 - letni staż pracy w warunkach szczególnych, na stanowisku ręczny przerób masy karmelowej, zawarty w Wykazie A, Dział X, poz. 14 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia <br/>7 lutego 1983 roku.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny, na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> orzekł <br/>o oddaleniu apelacji jako oczywiście bezzasadnej.</p> <p>/-/ SSA J. Ansion /-/ SSA E. Piotrowska /-/ SSA M. Małek-Bujak </p> <p>Sędzia Przewodnicząca Sędzia</p> <p>JM</p> </div>