II K 773/12

<p>Sygn. akt II K 773/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 6 listopada 2012 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Prudniku II Wydział Karny w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="163"/> <col width="501"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSR Tomasz Ebel</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>sekr.sądowy Ewa Mróz</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2012 r.</p> <p>sprawy</p> <p> <strong> <!-- -->1. <span class="anon-block">Ł. W. (1)</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->s. <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">L.</span> z domu <span class="anon-block">N.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2. <span class="anon-block">K. S. (1)</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->s. <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">A.</span> z domu <span class="anon-block">J.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonych o to, że:</strong> </p> <p>w dniu 10 czerwca 2012 roku w <span class="anon-block">B.</span> gm. <span class="anon-block">G.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, poprzez uderzanie rękami i kopanie nogami, brał udział w pobiciu <span class="anon-block">S. F. (1)</span>, w wyniku czego spowodował u niego obrażenia ciała w postaci stłuczenia klatki piersiowej po stronie prawej, stłuczenia okolicy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego, stłuczenia powłok brzucha po stronie prawej i stłuczenia podudzia prawego, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała na okres powyżej dni siedmiu, a ponadto naraził go na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> </strong> </p> <p>I.  uznaje oskarżonych <span class="anon-block">Ł. W. (1)</span> oraz <span class="anon-block">K. S. (1)</span> za winnych tego, że 10 czerwca 2012 roku w <span class="anon-block">B.</span> uderzając pięściami i kopiąc, wzięli udział w pobiciu <span class="anon-block">S. F. (1)</span>, w którym narazili go na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 kk</a> lub <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a>, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> i za to na podstawie tego przepisu przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 58;art. 58 § 3)">art. 58 § 3 kk</a> wymierza im kary po 6 (sześć) miesięcy ograniczenia wolności;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 35;art. 35 § 1)">art. 35 § 1 kk</a> nakłada na oskarżonych <span class="anon-block">Ł. W. (1)</span> oraz <span class="anon-block">K. S. (1)</span> obowiązek wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin miesięcznie;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art. 46 § 2 kk</a> orzeka wobec oskarżonych <span class="anon-block">Ł. W. (1)</span> oraz <span class="anon-block">K. S. (1)</span> nawiązkę w wysokości 1.000 (jednego tysiąca) złotych od każdego z nich na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">S. F. (1)</span>;</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 633)">art. 633 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 2)">art. 2 ust. 2</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 2)">art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a> zasądza od każdego z oskarżonych <span class="anon-block">Ł. W. (1)</span> oraz <span class="anon-block">K. S. (1)</span> na rzecz Skarbu Państwa kwotę po 237,83 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w tym po 120 zł tytułem opłaty.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sygnatura akt: II K 773/12</span> </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</span> </p> <p>10 czerwca 2012 r. <span class="anon-block">S. F. (1)</span> udał się do <span class="anon-block"> sklepu (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>. Pod sklepem tym przebywali między innymi oskarżeni <span class="anon-block">Ł. W. (1)</span> oraz <span class="anon-block">K. S. (1)</span>, którzy tam pili piwo. Oskarżeni nie podali <span class="anon-block">S. F. (1)</span> ręki na przywitanie twierdząc, że jest „ormowcem”. Po zrobieniu zakupów, kiedy <span class="anon-block">S. F. (1)</span> odchodził ze sklepu został złapany z tyłu za szyję przez oskarżonego <span class="anon-block">K. S. (1)</span>, a następnie został przewrócony. Wtedy doszedł do nich drugi oskarżony <span class="anon-block">Ł. W. (1)</span> i razem z <span class="anon-block">K. S. (2)</span> zaczęli uderzać pokrzywdzonego pięściami oraz kopać. W pewnym momencie <span class="anon-block">S. F. (1)</span> zaczął uciekać w kierunku szosy, ale został przez oskarżonych dogoniony i ponownie był przez nich uderzany. W końcu <span class="anon-block">S. F. (1)</span> uciekł na obce podwórko, skąd zadzwonił po policję, zgłaszając pobicie. Ze względu na stan zdrowia po pobiciu pokrzywdzony został odwieziony przez patrol policji na oddział chirurgiczny szpitala w <span class="anon-block">G.</span>, skąd po 3 dniach został wypisany.</p> <p>W wyniku pobicia oskarżony doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia klatki piersiowej, stłuczenia okolicy kręgosłupa lędźwiowo – krzyżowego, stłuczenia powłok brzucha po stronie prawej oraz stłuczenia podudzia prawego. Obrażenia te naruszyły czynności klatki piersiowej, kręgosłupa oraz kończyny dolnej prawej na okres powyżej 7 dni. Będąc bitym <span class="anon-block">S. F. (1)</span> zasłaniał głowę przed kolejnymi uderzeniami i nie potrafił określić, który z oskarżonych spowodował u niego konkretne obrażenia ciała.</p> <p>(dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">S. F.</span> – k.84;</p> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">G. K.</span> - k.37-38;</p> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">B. B.</span> – k.39-40;</p> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">J. G.</span> – k.41;</p> <p>dokumentacja medyczna – k.28-36;</p> <p>notatki urzędowe – k.1,3,10;</p> <p>częściowo wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">K. S.</span> k.23-24;</p> <p>częściowo wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">Ł. W.</span> k.15-16;</p> <p>opinia biegłego – k.44-45).</p> <p>Oskarżeni <span class="anon-block">Ł. W. (1)</span> i <span class="anon-block">K. S. (1)</span> przyznali się w całości do popełnienia zarzucanego im czynu. Wobec ich postawy Prokuratura Rejonowa w Prudniku zawarła z nimi porozumienie, co do wydania wyroku skazującego przeprowadzania rozprawy i wniosła o wymierzenie im kary po 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 3 oraz o zobowiązanie oskarżonych do przeproszenia pokrzywdzonego. Na posiedzeniu <span class="anon-block">S. F. (1)</span> przystąpił do postępowania w charakterze oskarżyciela posiłkowego oraz wniósł o zasądzenie od oskarżonych na jego rzecz 10.000 zł tytułem zadośćuczynienia. Wobec braku ustaleń z oskarżonymi w tym zakresie Sąd skierował sprawę do rozpoznania na zasadach ogólnych.</p> <p> <span class="anon-block">Ł. W. (1)</span> jest kawalerem, ojcem dwutygodniowego dziecka, nie ma zawodu, ma wykształcenie gimnazjalne, utrzymuje się z prac dorywczych, z których osiąga dochód w wysokości 500 zł miesięcznie, nie posiada majątku większej wartości. Nie był sądownie karany.</p> <p> <span class="anon-block">K. S. (1)</span> jest kawalerem, nie ma dzieci, z zawodu jest piekarzem, ma wykształcenie zawodowe, utrzymuje się z pracy jako brukarz, z której osiąga dochód w wysokości 1200-1300 zł miesięcznie, nie posiada majątku większej wartości. Był sądownie karany.</p> <p>(dowód: wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">K. S.</span> - k.23-24,54-55,83;</p> <p>wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">Ł. W.</span> - k.15-16,51-52,83;</p> <p>dane osobo – poznawcze – k.12,20;</p> <p>karty karne – k.11,19)</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</span> </p> <p>Wina i sprawstwo oskarżonych nie budzą wątpliwości w zakresie stawianego im zarzutu, z uwzględnieniem zmian poczynionych przez Sąd w opisie czynu i wynikłej stąd konieczności zmiany kwalifikacji prawnej.</p> <p>Dokonując ustaleń faktycznych, Sąd oparł się na zeznaniach pokrzywdzonego oraz zbieżnych z nimi co do zasady wyjaśnieniach oskarżonych, w których przyznali się do winy i opisali przebieg zdarzenia. W zakresie ustalenia charakteru obrażeń u pokrzywdzonego Sąd oparł się na dokumentacji medycznej oraz opinii biegłego z zakresu medycyny.</p> <p>Bezspornym jest, że <span class="anon-block">S. F. (1)</span> po wyjściu ze sklepu został zaatakowany przez oskarżonych, którzy razem zadawali mu ciosy pięściami oraz go kopali. Sąd nie ustalił przy tym, w wyniku ciosów którego z oskarżonych pokrzywdzony doznał obrażeń ciała powodujących u niego naruszenie czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art.157 §1 kk</a>.</p> <p>W obliczu tak ustalonego stanu faktycznego nie budzi wątpliwości, że oskarżeni zachowaniem swym wypełnili ustawowe znamiona czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art.158 § 1kk</a>, stanowiącego, że kto bierze udział w bójce lub pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1</a> lub w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1</a>, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Z kolei <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art.157 §1 kk</a> stanowi, że kto powoduje naruszenie czynności narządów ciała lub rozstrój zdrowia, inny niż określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art.156 §1 kk</a>, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. W związku z tym, że materiał dowodowy nie pozwolił na ustalenie w wyniku czyjego działania powstały konkretne obrażenia u pokrzywdzonego Sąd wyeliminował z opisu i kwalifikacji prawnej czynu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art.157 §1 kk</a>.</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1)">art.53 §1 kk</a> sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53 § 2)">§2</a> stanowi zaś, iż wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego.</p> <p>Uwzględniając powyższe dyrektywy oraz treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 58;art. 58 § 3)">art.58 §3 kk</a> Sąd uznał, że kary po 6 miesięcy ograniczenia wolności, polegające na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie, jako realna dolegliwość wdrożą oskarżonych do przestrzegania w przyszłości porządku prawnego, przede wszystkim zaś w zakresie poszanowania dóbr osobistych innych osób. Przy wymiarze oskarżonym kar, Sąd miał na uwadze znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu oraz wysoki stopień zawinienia sprawców. Oceniając stopień społecznej szkodliwości Sąd wziął pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra (ludzkie zdrowie), rozmiar wyrządzonej szkody (charakter odniesionych przez pokrzywdzonego obrażeń), sposób i okoliczności popełnienia czynu (pora dzienna, miejsce publiczne) jak również postać zamiaru i motywację oskarżonych (zaatakowanie pokrzywdzonego bez specjalnego powodu).</p> <p>Jako okoliczność łagodzącą, Sąd wziął pod uwagę postawę oskarżonych – przyznanie się do winy i wykazanie skruchy w postępowaniu przygotowawczym. W ocenie Sądu wymierzona kara 6 miesięcy ograniczenia wolności jest adekwatna również i do właściwości i warunków osobistych oskarżonych (młodego wieku), którzy sami wnioskowali o taki jej rodzaj.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art.46 §2 kk</a> Sąd orzekł od każdego z oskarżonych na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">S. F. (1)</span> nawiązkę w kwocie 1000 zł jako zadośćuczynienie za doznaną krzywdę. W ocenie Sądu wysokość nawiązki jest współmierna do rodzaju wyrządzonej pokrzywdzonemu krzywdy z jednej strony, z drugiej jest obok kary głównej dodatkową, realną wymierzoną oskarżonym dolegliwością.</p> <p>Reasumując, wymierzona oskarżonym kara i środek karny będą współmierną odpłatą za jego popełnienie, spełnią cele zapobiegawcze i wychowawcze jakie mają osiągnąć wobec oskarżonych oraz w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.</p> <p>Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnia treść przepisów prawa cytowanych w pkt. IV wyroku.</p> <p>Zarządzenie:</p> <p>1.  odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć osk. posiłkowemu z pouczeniem o apelacji</p> <p>2.  kal. 14 dni;</p> <p> <span class="anon-block">P.</span>, 26 listopada 2012 r.</p> </div>