III AUa 449/12
Sądy powszechne2012-11-07
Sygnatura
III AUa 449/12
Data orzeczenia
2012-11-07
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Janina Kacprzak (PRESIDING_JUDGE)Maria Padarewska-HajnMirosław Godlewski
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt: III AUa 449/12</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 7 listopada 2012 r.</p>
<p>Sąd Apelacyjny w Łodzi, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p>
<p>w składzie:</p>
<p>Przewodniczący: SSA Janina Kacprzak</p>
<p>Sędziowie:SSA Maria Padarewska - Hajn (spr.)</p>
<p>SSA Mirosław Godlewski</p>
<p>Protokolant: sekr. sądowy Patrycja Stasiak</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2012 r. w Łodzi</p>
<p>sprawy<strong>
<!-- --> <span class="anon-block">H. S. (1)</span> </strong>
</p>
<p>przeciwko <strong>
<!-- --> Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddziałowi w <span class="anon-block">Ł.</span> </strong>
</p>
<p>o emeryturę,</p>
<p>na skutek apelacji wnioskodawczyni</p>
<p>od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi</p>
<p>z dnia 12 grudnia 2011 r., sygn. akt: VIII U 1315/11;</p>
<p>
<strong>
<!-- -->oddala apelację.</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt III AUa 449/12</strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Zaskarżonym wyrokiem z dnia 12 grudnia 2011 roku Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi oddalił odwołanie <span class="anon-block">H. S. (1)</span> od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych <strong>
<!-- -->II</strong> Oddziału w <span class="anon-block">Ł.</span> z dnia 7 lipca 2011 r., którą to decyzją organ rentowy odmówił <span class="anon-block">H. S. (2)</span> prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, ponieważ ubezpieczona do dnia 1 stycznia 1999 r. nie udowodniła 15-letniego okresu wykonywania pracy w tych warunkach.</p>
<p>Powyższe orzeczenie poprzedziły następujące ustalenia faktyczne:</p>
<p>Wnioskodawczyni <span class="anon-block">H. S. (2)</span>, <span class="anon-block">urodzona w dniu (...)</span>, w dniu 27 czerwca 2011 r. złożyła wniosek o emeryturę.</p>
<p>Ogólny staż ubezpieczeniowy wnioskodawczyni na dzień 1 stycznia 1999 r. wyniósł 25 lat i 26 dni okresów składkowych i nieskładkowych<em>
<!-- -->.</em>
</p>
<p>Zgodnie ze świadectwem pracy z dnia 24 czerwca 1998 r. w <span class="anon-block"> (...) Zakładach (...)</span> (późniejsze <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>) wnioskodawczyni była zatrudniona w pełnym wymiarze czasu pracy w okresach czasu: od 10 sierpnia 1972 r. do 16 września 1976 r., od 2 listopada 1976 r. do 27 czerwca 1977 r., od 2 listopada 1977 r. do 30 kwietnia 1979 r., od 20 czerwca 1979 r. do 19 lipca 1980 r., od 28 sierpnia 1980 r. do 1 maja 1985 r. i od 1 sierpnia 1985 r. do 14 listopada 1990 r.</p>
<p>Wnioskodawczyni korzystała z bezpłatnych urlopów okolicznościowych (udzielonych na opiekę nad dzieckiem) w okresach od 17 września 1976 r. do 1 listopada 1976 r. i od 2 maja 1985 r. do 31 lipca 1985 r. Z urlopów bezpłatnych wnioskodawczyni korzystała , także w okresach od 8 do 9 listopada 1982 r., od 3 lipca do 29 września 1990 r., od 1 do 31 października 1990 r.</p>
<p>W <span class="anon-block"> (...)</span> wnioskodawczyni w kolejnych okresach była zatrudniona:</p>
<dl>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>od 10 sierpnia 1972 r. na stanowisku gońca;</p>
</dd>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>od 2 listopada 1976 r. w oparciu o, zawartą umowę o przyuczanie do zawodu przędzarza jako pomoc na tkalni automatycznej;</p>
</dd>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>od 15 grudnia 1977 r. na stanowisku przędzarza pomocy,</p>
</dd>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>od 20 czerwca 1979 r. na stanowisku przygotowacza tkanin, rozszerzacza tkanin w Oddziale Przygotowawczym na Wydziale Wykończalni;</p>
</dd>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>od 28 sierpnia 1980 r. - pomocy barwiarza w Oddziale Farbiarni.</p>
</dd>
</dl>
<p>Jako pomoc przędzarza wnioskodawczyni zdejmowała szpule z nawiniętymi nićmi i układała je na wózku. Praca wnioskodawczyni w charakterze pomocnika barwiarza polegała na tym, iż w pozycji siedzącej z tyłu, odbierała towar na wózek.</p>
<p>W tak ustalonym stanie faktycznym sprawy Sąd Okręgowy wskazując treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 32)">art. 32</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184;art. 184 ust. 1)">art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> oraz § 3 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. uznał, iż wnioskodawczyni nie spełnia przesłanek do przyznania jej prawa do wcześniejszej emerytury z uwagi na brak wymaganych 15 lat pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.</p>
<p>W ocenie Sądu Okręgowego, w szczególności brak jest podstaw do uznania pracy świadczonej przez wnioskodawczynię na stanowisku gońca, pomocy przędzarza i pomocy barwiarza za pracę wykonywaną w warunkach szczególnych.</p>
<p>Zdaniem sądu pierwszej instancji, w oparciu o przedłożoną dokumentację, za pracę w warunkach szczególnych można jedynie uznać pracę wykonywaną na stanowisku przygotowacza tkanin, rozszerzacza tkanin w Oddziale Przygotowawczym na Wydziale Wykończalni, gdyż praca ta swoim rodzajem odpowiada pracy przy produkcji i wykańczaniu wyrobów włókienniczych na stanowisku „przygotowawcza surowców i wyrobów włókienniczych" wymienionym w dziale VII pod poz. 4 pkt. 37 wykazu A stanowiącego załącznik nr 1 do zarządzenia nr 7 Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego z dnia 7 lipca 1987 r. Pracę w tym charakterze wnioskodawczyni wykonywała w okresie czasu od 20 czerwca 1979 r. do 19 lipca 1980 r., a zatem łącznie okres zatrudnienia wnioskodawczyni w szczególnych warunkach wynosi <strong>
<!-- -->1 rok i 1 miesiąc.</strong>
</p>
<p>Sad Okręgowy nie uznał za wiarygodny dowód z zeznań wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym stwierdzeń, iż stanowisko gońca zajmowała tylko do ukończenia 18 roku życia, a od 1973 r. (po ukończeniu 18 lat) pracowała jako tkacz, uznając iż pozostają one w sprzeczności z treścią jednoznacznych dowodów z dokumentów dotyczących charakteru zatrudnienia, przy zauważeniu, że na poparcie swoich twierdzeń wnioskodawczyni nie przedłożyła żadnych innych dowodów w postaci dokumentów, lub też zeznań, a zeznania zgłoszonego świadka <span class="anon-block">T. P.</span> nie dostarczyły precyzyjnych i jednoznacznych danych na temat przebiegu pracy wnioskodawczyni w <span class="anon-block"> Zakładach (...)</span>.</p>
<p>Powyższe orzeczenie zaskarżyła apelacją <span class="anon-block">H. S. (1)</span> zarzucając :</p>
<p>1)
nie dokonanie wszystkich czynności niezbędnych do wszechstronnego wyjaśnienia niniejszej sprawy, a w szczególności nie przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego d/s włókiennictwa w celu ustalenia czy wykonywanie czynności na stanowisku przyuczenia do zawodu przędzarza pomocy i na stanowisku przędzarza pomocy, a następnie pomoc barwiarza wykonywane były w tych samych warunkach co wykonywanie zawodu przędzarza i barwiarza oraz czy odwołująca narażona była na szkodliwe warunki pracy w taki sam sposób co osoby wykonujące zawód przędzarza i barwiarza;</p>
<p>2)
nie uwzględnienie okresu zatrudnienia odwołującej w czasie od 10 VI 1973 r. do 27 VI 1977 r. (porzucenie pracy ) w charakterze tkacza w <span class="anon-block"> Tkalni (...)</span>;</p>
<p>3)
błędne ustalenie, że odwołująca pracowała w charakterze przędzarz pomoc na <span class="anon-block"> zakładzie Tkalni (...)</span> podczas gdy odwołująca zatrudniona była jako przędzarz pomoc w <span class="anon-block"> Przędzalni (...)</span>.</p>
<p>Wskazując na powyższe zarzuty wnioskodawczyni wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji ewentualnie o uzupełnienie postępowania dowodowego we własnym zakresie i zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie w całości odwołania. Dodatkowo ubezpieczona wniosła o dopuszczenie dowodu z przesłuchania świadków: <span class="anon-block">B. F.</span> i <span class="anon-block">K. K.</span> na okoliczność wykonywania pracy przez odwołującą w warunkach szkodliwych od czasu uzyskania pełnoletniości.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Apelacja wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie.</p>
<p>W ocenie Sądu Apelacyjnego, wbrew stanowisku apelującego, Sąd pierwszej instancji wydał trafne rozstrzygnięcie, które znajduje uzasadnienie w prawidłowo ustalonym stanie faktycznym sprawy i treści obowiązujących i powołanych w uzasadnieniu wyroku, przepisach prawa materialnego.</p>
<p>Zgodnie z treścią art. 184 ustawy emeryturach i rentach z FUS ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:</p>
<p>
<strong>
<!-- -->1) </strong> okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz</p>
<p>
<strong>
<!-- -->2) </strong> okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.</p>
<p>Zgodnie zaś z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 (§ 4;§ 4 ust. 1)">§ 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn i ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.</p>
<p>Pracą w warunkach szczególnych jest przy tym praca świadczona stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowiskach wskazanych w załączniku A do rozporządzenia z 7.02.1983r. (§ 1 i § 2 rozporządzenia).</p>
<p>W ustalonych okolicznościach sprawy uprawnione jest przyjęcie przez jest Sąd Okręgowy, że wnioskodawczyni nie wykazała , aby w spornym okresie czasu świadcząc pracę na stanowisku przyuczenia do zawodu przędzarza i na stanowisku pomocy przędzarza, a następnie pomocy barwiarza wykonywała ją w warunkach szczególnych. Sąd Okręgowy słusznie stwierdził, że środkiem dowodowym stwierdzającym okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest - w myśl § 2 ust. 2 w/w rozporządzenia - świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawione według określonego wzoru lub świadectwo pracy, w którym zakład pracy stwierdza charakter i stanowisko pracy w poszczególnych okresach oraz inne okoliczności, od których jest uzależnione przyznanie emerytury z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach. Jednocześnie prawidłowo sąd pierwszej instancji podkreślił, że w postępowaniu sądowym ograniczenia dowodowe obowiązujące w postępowaniu przed organem rentowym, nie mają zastosowania, a okoliczność i okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach sąd uprawniony jest ustalać wszelkimi środkami dowodowymi, także w postaci zeznań świadków<em>
<!-- -->.</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->Tymczasem, jak wynika ze zgromadzonej dokumentacji powyższe stanowiska na których ubezpieczona została zatrudniona nie </em>zostały wymienione ani w wykazie A stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. ani w zarządzeniu resortowym wydanym na podstawie § 1 ust. 2 tego rozporządzenia. W wykazie A stanowiącym załącznik nr 1 do zarządzenia nr 7 Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego z dnia 7 lipca 1987 r. w dziale VII pod poz. 1 wymieniona została m.in. praca na stanowisku „przędzarza" (pkt. 9), natomiast w dziale VII pod poz. 4 wymieniona została m.in. praca na stanowisku „tkacza" (pkt. 7), „barwiarza" (pkt. 21) i „przygotowawcza surowców i wyrobów włókienniczych" (pkt. 37).</p>
<p>Natomiast ubezpieczona próbowała wykazać przed sądem pierwszej instancji, że świadczona przez nią praca na stanowiskach - wprawdzie pomocniczych, była wykonywana w warunkach szczególnych. Jednakże podjęta przez nią inicjatywa dowodowa nie doprowadziła do wykazała słuszności jej twierdzeń . Zeznania świadka, w żaden sposób nie odniosły się do zakresu obowiązków wnioskodawczyni, które dałyby podstawę do porównania ich z obowiązkami osoby zatrudnionej na stanowisku przędzarza czy barwiarza. Dodatkowo świadek zeznał, że jedynie dojeżdżał z wnioskodawczynią autobusem do pracy i nie zna szczegółów dotyczących pracy wnioskodawczyni na przędzalni i farbiarni. Prawidłowość dokonanej oceny dowodowej Sądu Okręgowego wzmacnia nadto treść, zeznań wnioskodawczyni, która podała że praca wykonywana przez nią w charakterze pomocy przędzarza i polegająca na zdejmowaniu szpulki z nawiniętymi nićmi i układaniem ich w wózku, różniła się od wykonywanej pracy przez samego przędzarza. Natomiast pracę na farbiarni wykonywał barwiarz, a ubezpieczona jako jego pomoc siedziała z tyłu i odbierała towar na wózek.</p>
<p>W ustalonych okolicznościach faktycznych sprawy słuszne jest stanowisko Sądu Okręgowego, że brak było podstaw do uznania pracy świadczonej przez wnioskodawczynię na stanowisku pomocy przędzarza i pomocy barwiarza za wykonywaną w warunkach szczególnych.</p>
<p>Prawidłowo także Sąd Okręgowy uznał, że postępowanie dowodowe nie wykazało aby wnioskodawczyni zajmowała stanowisko gońca tylko do ukończenia 18 roku życia, a od 1973 r. (po ukończeniu 18 lat) pracowała jako tkacz. Zgodzić należy się z sądem pierwszej instancji, że przeczą temu jednoznaczne w swej treści dowody z dokumentów, a wnioskodawczyni na poparcie swoich twierdzeń przedstawił jedynie dowód z zeznań świadka który nie był w stanie precyzyjnie jednoznacznie określić przebiegu pracy wnioskodawczyni w <span class="anon-block"> Zakładach (...)</span>.</p>
<p>W związku z powyższym wobec nieudowodnienia przez ubezpieczoną faktu świadczenia przez nią pracy w warunkach szczególnych w wymiarze wymaganym do nabycia uprawnień do wcześniejszej emerytury prawidłowo Sąd Okręgowy uznał, że ubezpieczona nie spełnia przesłanek do przyznania jej prawa do świadczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 32)">art. 32</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184;art. 184 ust. 1)">art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> oraz w zw. z § 3 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.</p>
<p>Natomiast Sąd Apelacyjny pominął nowe dowody jakie zgłosiła skarżąca na okoliczność pracy ubezpieczonej w warunkach szczególnych stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 381)">art. 381 k.p.c.</a> uznając, że zgłoszenie powołanych w apelacji świadków było możliwe także przed sądem pierwszej instancji, w szczególności że wnioskodawczyni podjęła inicjatywę dowodową w tym zakresie, a jedynie negatywny dla ubezpieczonej wynik postępowania pierwszoinstancyjnego , spowodował zgłoszenie kolejnych dowodów dla uzupełnienia materiału dowodowego, który powinien zostać zebrany przed sądem pierwszej instancji, w szczególności, iż dowody te były ubezpieczonej znane i nie istniały przeszkody do ich przeprowadzenia.</p>
<p>Mając na uwadze powyższe, uznając apelację za nieuzasadnioną, Sąd Apelacyjny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> orzekł jak w sentencji.</p>
</div>