I C 550/11

<p>Sygn. akt IC 550/11</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 21 listopada 2012 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p> Przewodniczący: SSR Tadeusz Dereń</p> <p> Protokolant: Anna Winiarska-Kania</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2012 r. w Kłodzku</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">M. S.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> Towarzystwu (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę kwoty 6.169,67 zł</p> <p>I. zasądza od strony pozwanej <span class="anon-block"> Towarzystwa (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">M. S.</span> kwotę 5.091,92 zł (pięć tysięcy dziewięćdziesiąt jeden złotych 92/100) z ustawowymi odsetkami od dnia 13 września 2011 roku do dnia zapłaty;</p> <p>II. dalej idące powództwo oddala;</p> <p>III. nie obciąża powoda opłatą sądową od oddalonego powództwa;</p> <p>IV. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 2.316,55 zł tytułem zwrotu części kosztów procesu;</p> <p>V. nakazuje stronie pozwanej uiścić na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Kłodzku kwotę 781,15 zł tytułem zwrotu części wydatków poniesionych tymczasowo ze środków Skarbu Państwa na wynagrodzenie biegłych i koszty stawiennictwa świadków;</p> <p>VI. nakazuje stronie pozwanej uiścić na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Kłodzku kwotę 254,59 zł tytułem opłaty sądowej od zasądzonego roszczenia od uiszczenia której powód był w całości zwolniony;</p> <p>VII. nakazuje ściągnąć z zasądzonego roszczenia powoda <span class="anon-block">M. S.</span> na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Kłodzku kwotę 159,99 zł tytułem zwrotu części wydatków poniesionych tymczasowo ze środków Skarbu Państwa na wynagrodzenie biegłych i koszty stawiennictwa świadków.</p> <p>IC 550/11</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">M. S.</span> wniósł pozew o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block"> Towarzystwa (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwoty 6000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę z ustawowymi odsetkami od dnia 30 kwietnia 2011r do dnia zapłaty, kwoty 45,17 zł tytułem zwrotu kosztów leczenia z ustawowymi odsetkami od dnia 30 kwietnia 2011r do dnia zapłaty i kwoty 124,50 zł tytułem zwrotu kosztów przejazdu do placówek medycznych z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu wg norm przepisanych w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 4.817 zł.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu podał, że w dniu 29 stycznia 2011r około godz. 18.30 na <span class="anon-block">drodze (...)</span>pomiędzy <span class="anon-block">P.</span>a <span class="anon-block">S.</span>miał miejsce wypadek w którym poszkodowany został powód. Sprawcą tego zdarzenia był <span class="anon-block">D. K.</span>kierujący pojazdem marki <span class="anon-block">T.</span>o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, który nie zachował szczególnej ostrożności przy wyprzedzaniu pojazdu <span class="anon-block">(...)</span>. Na skutek zdarzenia powód zjechał na pobocze gdzie następnie uderzył w barierkę, prawą stroną pojazdu. Na prośbę sprawcy zdarzenia nie została wezwana policja na miejsce zdarzenia i sprawca napisał oświadczenie w którym przyznał się, że jest sprawcą wypadku komunikacyjnego.</p> <p>Świadkiem wypadku z dnia 29.01.2011r był pasażer pojazdu m-rki <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">M. R.</span>. W zakresie odpowiedzialności cywilnej sprawca posiadał ubezpieczenie u strony pozwanej. W dniu zdarzenia powód poruszał się samochodem marki <span class="anon-block">A. (...)</span>o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>. W wyniku wypadku powód doznał licznych szkód osobowych m.in. urazu kręgów szyjnych, stłuczenia klatki piersiowej, urazu głowy, karku oraz ogólnego potłuczenia ciała zaś po wypadku odczuwał silne bóle głowy oraz szyi i przez dłuższy czas nosił kołnierz <span class="anon-block">S.</span>. Do dnia dzisiejszego powód odczuwa bóle kręgosłupa szyjnego oraz głowy, zwłaszcza przy zmianie pogody. Powód odczuwa też lęki, paniczny strach i nadmierną czujność na sytuacje drogowe. Komisja lekarska <span class="anon-block">(...) S.A.</span>uznała u powoda 2% trwały uszczerbek na zdrowiu. Powód zgłosił szkodę stronie pozwanej która odmówiła wypłaty świadczenia odszkodowawczego podnosząc, że w wyniku kolizji drogowej z dnia 29.01.2011r nie doszło u powoda do uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia. Strona pozwana jedynie przyjęła odpowiedzialność z tytułu uszkodzonego pojazdu m-ki <span class="anon-block">A. (...)</span>i wypłaciła z tego tytułu odszkodowanie 5389,68 zł. Wobec powyższego żądanie zapłaty kwoty 6000 zł tytułem zadośćuczynienia jest w pełni uzasadnione. Powód poniósł koszty leczenia w kwocie 45,17 zł z tytułu zakupu leków oraz koszty 124,50 zł z tytułu dojazdu do placówek medycznych, które wynikają z przeliczenia ilości kilometrów przez stawkę z rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej które od 1.03.2004r za przebieg 1 km wynosi dla samochodu osobowego o pojemności silnika powyżej 900cm3 - 0,83 zł zaś powód przejechał 150 km. (150 km x 0,83 =124,50 zł).</p> <p>W odpowiedzi na pozew strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości i o zasądzenie od powoda kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych podnosząc, iż powód nie wykazał by wskazywany uszczerbek na zdrowiu był wynikiem kolizji drogowej z dnia 29.01.2011r zaś w dacie szkody nie była na miejsce wzywana policja jak również powód nie korzystał z pomocy lekarskiej (do lekarza zgłosił się dopiero po upływie miesiąca). Również sposób przebiegu zdarzenia i zakres uszkodzeń pojazdu nie wskazują na związek z obrażeniami ciała powoda. Powód nie wykazał również zasadności roszczeń w zakresie kosztów leczenia oraz dojazdu do placówek medycznych.</p> <p>Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>W dniu 29 stycznia 2011 roku na <span class="anon-block">drodze (...)</span>pomiędzy <span class="anon-block">P.</span>a <span class="anon-block">S.</span>powód <span class="anon-block">M. S.</span>uczestniczył w kolizji drogowej jako kierujący samochodem marki <span class="anon-block">A. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>6 KM5. Sprawcą kolizji był <span class="anon-block">D. K.</span>- kierujący samochodem marki <span class="anon-block">T. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, który nie zachował należytej ostrożności przy wyprzedzaniu <span class="anon-block">(...)</span>, wskutek czego powód, by uniknąć czołowego zderzenia, wykonał gwałtowny manewr skrętu na pobocze jezdni uderzając prawym bokiem samochodu w metalowe barierki zamontowane wzdłuż drogi. Uderzenie w barierki jak i zatrzymanie auta było gwałtowne. W wyniku kolizji została uszkodzona prawa strona samochodu marki <span class="anon-block">A. (...)</span>. Na prośbę sprawcy zdarzenia <span class="anon-block">D. K.</span>nie była wzywana policja zaś <span class="anon-block">D. K.</span>napisał oświadczenie w którym przyznał, że jest sprawcą przedmiotowej kolizji. Świadkiem zdarzenia był pasażer samochodu powoda <span class="anon-block">M. R.</span>. Sprawcę kolizji i stronę pozwaną łączyła umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego obowiązująca w chwili zdarzenia. Strona pozwana przyjęła odpowiedzialność z tytułu uszkodzonego samochodu m-ki <span class="anon-block">A. (...)</span>, którego właścicielem była matka powoda <span class="anon-block">I. S.</span>, i z tego tytułu wypłaciła odszkodowanie w kwocie 5.389,68 zł.</p> <p>/dowód: - przesłuchanie powoda k-78,</p> <p>- zeznania świadków <span class="anon-block">I. S.</span>k-58,<span class="anon-block">M. R.</span>k-59,</p> <p>- oświadczenie sprawcy szkody <span class="anon-block">D. K.</span> k-9,</p> <p>- oświadczenie <span class="anon-block">M. R.</span> k-10,</p> <p>- akta szkodowe strony pozwanej/</p> <p>W wyniku zdarzenia powód nie doznał zewnętrznych obrażeń ciała. Po kilku dniach od zdarzenia powód zaczął odczuwać bóle kręgosłupa szyjnego a następnie po wykonaniu prześwietlenia i konsultacji lekarza chirurga, powodowi zalecono noszenie kołnierza ortopedycznego, który powód nosił przez okres miesiąca, oraz zastosowano leczenie farmakologiczne, leki przeciwbólowe, które powód zakupił za kwotę 47,17 zł (<span class="anon-block">H. (...)</span> i <span class="anon-block">T.</span>). Do chwili obecnej powód odczuwa bóle kręgosłupa szyjnego, zwłaszcza podczas długiego siedzenia lub gwałtownego wstawania, innych dolegliwości nie odczuwa. W przypadku nasilenia bólu powód zażywa środki przeciwbólowe. Przed wypadkiem powód nie miał problemów z kręgosłupem. Przez okres 3 miesięcy po wypadku powód nie prowadził samochodu gdyż bał się jazdy samochodem.</p> <p>/dowód: - przesłuchanie powoda k-78,</p> <p>- zeznanie świadków <span class="anon-block">I. S.</span> k-58, <span class="anon-block">P. P.</span> k-59 i <span class="anon-block">M. R.</span> k-59,</p> <p>- dokumentacja lekarska k 14-16,109, 114-117,</p> <p>- akta szkodowe pozwanego w tym <span class="anon-block">faktura VAT nr (...)</span> zakupu leków na kwotę 45,17 - k-39,</p> <p>- faktura VAT z 17.03.2011r zakupu kołnierza ortopedycznego k-38/</p> <p>Powód zgłosił szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z tytułu następstw nieszczęśliwych wypadków, komisja lekarska uznała 2% trwały uszczerbek na zdrowiu i przyznała powodowi z tego tytułu świadczenie w wysokości 300 zł. Powód zgłosił szkodę osobową stronie pozwanej która pismem z dnia 16 maja 2011r, po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego odmówiła wypłaty świadczenia odszkodowawczego z uwagi, iż brak było podstaw do uznania, że w wyniku kolizji drogowej z dnia 29.01.2011r doszło do uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia powoda.</p> <p>/dowód: - zgłoszenia szkody k-12,</p> <p>- pismo pozwanego z 16.05.2011r k-23,</p> <p>- akta szkodowe strony pozwanej/</p> <p>Powód dwukrotnie na własny koszt dojeżdżał do <span class="anon-block"> Centrum Medycznego (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> celem wykonania prześwietlenia kręgosłupa szyjnego oraz wizyty lekarskiej, samochodem marki <span class="anon-block">A. (...)</span> i <span class="anon-block">F. (...)</span> z napędem diesla. Odległość w obie strony <span class="anon-block">S.</span> - <span class="anon-block">K.</span> wynosi 50 km, samochód <span class="anon-block">A. (...)</span> spala około 8 l ropy/100 km zaś <span class="anon-block">F. (...)</span> około 9 l ropy/100 km, przy cenie paliwa - oleju napędowego, w okresie dojazdów w wysokości około 5,50 zł/1l. Dojazdy były związane ze stanem zdrowia powoda pozostającym w związku z kolizją drogową z dnia 29.01.2011r.</p> <p>/dowód: - przesłuchanie powoda k-78,</p> <p>- zeznania świadków <span class="anon-block">I. S.</span> k-58, i <span class="anon-block">P. P.</span> k-59,</p> <p>- oświadczenie powoda k-171/.</p> <p>Wskazany przez powoda uraz kręgosłupa szyjnego mógł powstać w związku przyczynowym z wypadkiem z dnia 29.01.2011r. W wyniku tego zdarzenia mogło powstać naciągnięcie miękkich struktur kręgosłupa (wiązadła, torebki stawowe) bez ich strukturalnego uszkodzenia i bez powstania trwałych uszkodzeń. Dolegliwości związane z wypadkiem mogły ujawnić się z pewnym opóźnieniem. Zdarzenie nie spowodowało trwałego uszczerbku na zdrowiu powoda. W obecnym stanie powód nie wymaga dalszego leczenia w związku z wypadkiem. Używanie kołnierza ortopedycznego oraz leków <span class="anon-block">T.</span> i <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">T.</span> było uzasadnione. Podczas leczenia jak i obecnie nie stwierdzono u powoda objawów uszkodzenia układu nerwowego i stan neurologiczny nie dawał w przeszłości ani obecnie podstaw do orzeczenia uszczerbku.</p> <p>/dowód: - opinia biegłego z zakresu <span class="anon-block"> (...)</span>. <span class="anon-block">B.</span> k-95,</p> <p>- opinia biegłego z zakresu neurologii <span class="anon-block">T. W.</span> k-113 i opinia uzupełniająca k-153/</p> <p>Sąd zważył, co następuje:</p> <p>Z zebranego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że w dniu 29 stycznia 2011 roku na <span class="anon-block">drodze (...)</span>pomiędzy <span class="anon-block">P.</span>a <span class="anon-block">S.</span>powód, kierujący samochodem osobowym marki <span class="anon-block">A. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>6 KM5, uczestniczył w kolizji drogowej której sprawcą był <span class="anon-block">D. K.</span>, kierujący samochodem matki <span class="anon-block">T. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, który nie zachował należytej ostrożności przy wyprzedzaniu <span class="anon-block">(...)</span>wskutek czego powód, by uniknąć czołowego zderzenia, wykonał gwałtowny manewr skrętu na pobocze jezdni uderzając prawym bokiem samochodu w znajdujące się w tym miejscu metalowe barierki.</p> <p>Okoliczności zdarzenia wynikają z przesłuchania powoda w charakterze strony, potwierdzone w całej rozciągłości zeznaniami <span class="anon-block">M. R.</span>- świadka przedmiotowego zdarzenia, oraz oświadczeniem sprawcy wypadku <span class="anon-block">D. K.</span>.</p> <p>Strona pozwana nie kwestionowała samych okoliczności zdarzenia oraz przyjęła odpowiedzialność z tytułu uszkodzonego samochodu marki <span class="anon-block">A. (...)</span>, stanowiącego własność matki powoda <span class="anon-block">I. S.</span>, wypłacając odszkodowanie w wysokości 5.389,68 zł.</p> <p>Z pism pozwanego m.in. z dnia 16 maja 2011r odmawiającego wypłatę świadczeń odszkodowawczych na rzecz powoda oraz z odpowiedzi na pozew wynika, że strona pozwana podniosła, iż w wyniku kolizji drogowej z dnia 29.01.2011r nie doszło do uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia powoda uzasadniającego przyznanie zadośćuczynienia i odszkodowania z tytułu zwrotu kosztów leczenia i dojazdu do placówek medycznych.</p> <p>Stanowisko strony pozwanej w w/w zakresie jest błędne zaś mając na względzie zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Sąd uznał, że powództwo jest w przeważającej części zasadne. Przede wszystkim wskazać należy, że podnoszone przez pozwanego okoliczności iż na miejsce zdarzenia nie była wzywana policja jak również, że powód zgłosił się do lekarza i korzystał z pomocy lekarskiej po upływie pewnego czasu od zdarzenia oraz sam zakres uszkodzeń pojazdu jeszcze w żadnym wypadku nie dowodzą by powód, w wyniku zdarzenia z dnia 29.01.2011r, nie odniósł urazów skutkujących odpowiedzialnością strony pozwanej. Zdaniem Sądu, zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a>, powód wykazał zasadność dochodzonego roszczenia a potwierdzają to nie tylko zeznania świadków a przede wszystkim opinie biegłych z zakresu ortopedii i traumatologii oraz neurologii uzasadniających przyjęcie, że między zdarzeniem a szkodą, której doznał powód, zachodzi normalny związek przyczynowy. Z powyższych opinii wynika jednoznacznie, że wskazany przez powoda uraz kręgosłupa mógł powstać w związku przyczynowym z wypadkiem z dnia 29.01.2011r zaś dolegliwości te mogły się ujawnić z pewnym opóźnieniem. Jak wynika z przesłuchania powoda i świadka zdarzenia <span class="anon-block">M. R.</span> samochód powoda wprawdzie uderzył bowiem w barierkę ale uderzenie to było gwałtowne zaś świadka rzuciło w prawą stronę. Wobec powyższego należało rozważyć wysokość zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, którą powód określił w pozwie na kwotę 6000 zł.</p> <p>Zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445§1 kc</a> Sąd może, w wypadkach wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444)">art. 444 kc</a>, przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Ze względu na niewymierność krzywdy, określenie w konkretnym przypadku odpowiedniej sumy pozostawione zostało Sądowi zaś Sąd korzysta z daleko idącej swobody z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, mających wpływ na rozmiar doznanej krzywdy. Pojęcie krzywdy mieści w sobie wszelkie ujemne następstwa uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia zarówno w postaci doznanych cierpień fizycznych jak i psychicznych /vide: wyrok SN z 12.07.2000r II CKN 1119/98/. Przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a> nie zawierają żadnych kryteriów jakie należy uwzględnić przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia pieniężnego zaś zadośćuczynienie przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445§1 kc</a> ma charakter kompensacyjny. Wysokość zadośćuczynienia musi przedstawiać jakąś ekonomicznie odczuwalną wartość, nie może jednak spełniać funkcji źródła dochodu poszkodowanego a jedynie wynagrodzić mu doznany ból i cierpienie. Kwotowe oznaczenie należnego zadośćuczynienia, według poglądów zarówno w orzecznictwie jak i w literaturze powinno być utrzymane w rozsądnych granicach z uwzględnieniem doznanej krzywdy jak i aktualnych stosunków majątkowych oraz poziomu życia społeczeństwa co, zdaniem Sądu, nie podważa w żaden sposób kompensacyjnej funkcji zadośćuczynienia. Mając na względzie całość zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie ulega wątpliwości że strona pozwana z tytułu umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej sprawcy odpowiada za szkodę doznaną przez powoda w następstwie wypadku komunikacyjnego z dnia 29.01.2011r.</p> <p>Z opinii biegłych - neurologa oraz ortopedii i traumatologii - wynika jednoznacznie, że powód w wyniku zdarzenia z dnia 29.01.2011r nie doznał takich obrażeń które by skutkowały powstaniem trwałego uszczerbku na zdrowiu zaś uraz kręgosłupa szyjnego dotyczył naciągnięcia miękkich struktur kręgosłupa (wiązadła i torebki stawowej) bez ich strukturalnego uszkodzenia i powstania trwałych uszkodzeń. Również stan neurologiczny nie dawał w przeszłości ani obecnie podstaw do orzeczenia uszczerbku gdyż nie doszło do uszkodzenia układu nerwowego. W obecnym stanie, co potwierdzili biegli, powód nie wymaga leczenia w związku z wypadkiem.</p> <p>Zatem mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności w tym rozmiar doznanych przez powoda cierpień fizycznych i psychicznych, konieczność ograniczenia aktywności życiowej w związku m.in. z noszeniem kołnierza ortopedycznego i występującymi bólami kręgosłupa, związane z urazem psychicznym powodującym lęk przed jazdą samochodem, doznanym bólem podczas leczenia a jednocześnie brak trwałego uszczerbku na zdrowiu powoda, aktualny stan zdrowia nie wymagający dalszego leczenia w związku z wypadkiem oraz fakt, że dolegliwości występujące u powoda były niewielkie zaś ich leczenie nie było intensywne i długotrwałe, Sąd uznał za odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego należnego powodowi kwotę 5000 zł w nawiązaniu, co wskazano wyżej, zarówno do zasobności społeczeństwa i przeciętnego poziomu życia, mając na uwadze także wysokość sum zasądzonych w podobnych przypadkach w tut. Sądzie.</p> <p>Za zasadne i udowodnione należy uznać również żądanie zapłaty kwoty 45,17 zł tytułem kosztów leczenia poniesionych przez powoda w związku z powyższym wypadkiem.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444§1 kc</a> w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Kwota 45,17 zł stanowi koszt zakupu leków przez powoda <span class="anon-block">o nazwie H. (...)</span> i <span class="anon-block">T.</span> (faktura k-39 akt szkodowych pozwanego) a zasadność ich zakupu została potwierdzona przez biegłych <span class="anon-block">R. B.</span> i <span class="anon-block">T. W.</span>.</p> <p>W grupie wydatków osobowych i koniecznych, pozostających w związku z uszkodzeniem ciała lub rozstrojem zdrowia oprócz kosztów leczenia, nabycia specjalistycznych aparatów i urządzeń itd. zalicza się również wydatki związane z przejazdem chorego na zabiegi, badania, do szpitala itp., które obejmuje przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444§1 kc.</a> W niniejszej sprawie, co potwierdza materiał dowodowy, powód wykazał, że w związku z procesem leczenia z tytułu zdarzenia z dnia 29.01.2011r, dwukrotnie dojeżdżał na własny koszt do <span class="anon-block"> Centrum Medycznego (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> celem wykonania prześwietlenia kręgosłupa szyjnego oraz wizyty lekarskiej.</p> <p>W oświadczeniu złożonym na rozprawie w dniu 21.11.2012r powód potwierdził, że dojeżdżał samochodem marki <span class="anon-block">F. (...)</span> i <span class="anon-block">A. (...)</span> które spalają - odpowiednio 9 l/100 km i 8 l/100 km oleju napędowego. Odległość w obie strony <span class="anon-block">S.</span> - <span class="anon-block">K.</span> wynosi 50 km zaś jak wskazał powód, w okresie dojazdów cena oleju napędowego wynosiła około 5,50 zł/1 l.</p> <p>Wobec powyższego koszt dojazdu samochodem <span class="anon-block">F. (...)</span> wynosił 24,75 zł (4,5l/50km x 5,50 zł) zaś koszt dojazdu samochodem <span class="anon-block">A. (...)</span> wynosił 22 zł (4l/50 km x 5,50 zł/ czyli łączny koszt dojazdu 46,75 zł i taką też kwotę Sąd uwzględnił w pkt I wyroku. Zdaniem Sądu wyliczenie kosztów dojazdu - jak w pozwie na kwotę 124,50 zł - było niewłaściwe gdyż, co jest bezsporne i potwierdził powód, przejechał on 100 km a nie 150 km zaś wyliczenie tych kosztów nie może nastąpić z przeliczenia ilości kilometrów przez stawkę wynikającą ze wskazanego rozporządzenia w zależności od pojemności silnika samochodu gdyż w tym wypadku należy wyliczyć rzeczywiste koszty poniesione z tytułu dojazdu do placówek medycznych - w sposób wskazany wyżej.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd uwzględnił roszczenie powoda do kwoty 5.091,92 zł (5000 zł tytułem zadośćuczynienia, 45,17 zł - kosztów leczenia i 46,75 zł - kosztów dojazdów) zaś dalej idące powództwo oddalił (pkt II wyroku).</p> <p>Odnośnie odsetek ustawowych od w/w kwoty Sąd uwzględnił odsetki od 13 września 2011r tj. od dnia następnego po doręczeniu odpisu pozwu stronie pozwanej, uznając ich żądanie od 30.04.2011r za bezzasadne.</p> <p>Wprawdzie powód zgłosił szkodę do strony pozwanej pismem z dnia 23.03.2011r (wpłynęło do pozwanego dnia 29.03.2011r.) ale w piśmie tym ani w późniejszych pismach powód nie sprecyzował wysokości roszczenia, którego domagał się od pozwanego, ani też nie wzywał pozwanego do zapłaty określonej kwoty z tego tytułu.</p> <p>Także na rozprawie w dniu 21.11.2012r pełnomocnik powoda nie potrafił wskazać kiedy powód sprecyzował wysokość dochodzonego roszczenia od strony pozwanej oświadczając, że być może było to dopiero w pozwie.</p> <p>Dłużnik popada w opóźnienie, jeżeli nie spełnia świadczenia w terminie - zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 455)">art. 455 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481 kc</a> - ale powinien być wezwany do spełnienia świadczenia z oznaczeniem jego wysokości, co w przedmiotowej sprawie miało miejsce dopiero w pozwie. Z tych powodów odsetki ustawowe od zasądzonej kwoty należało uwzględnić jak w pkt I wyroku.</p> <p>O kosztach procesu Sąd orzekł w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 kpc</a> stosunkowo je rozdzielając przy przyjęciu że powód wygrał w 0,83% (5.091,92 zł: 6,169,67 zł) czyli należne mu koszty z kwoty 3040,30 zł, do której koszty ograniczył pełnomocnik powoda (k-171 verte), wynoszą 2523,44 zł (3040,30 x 0,83%). Strona pozwana wygrała w 0,17% zaś poniosła koszty w wysokości 1217 zł (koszty zastępstwa procesowego i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa) czyli należne jej koszty wynoszą 206,89 zł (1217 zł x 0,17%). Wobec powyższego należało zasądzić od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2316,55 zł (2523,44 zł - 206,89 zł) tytułem zwrotu części kosztów procesu (pkt IV wyroku). W takim samym stosunku należało rozliczyć koszty poniesione tymczasowo ze środków Skarbu Państwa na wynagrodzenie biegłych i koszty stawiennictwa świadków zawnioskowanych przez powoda. Koszty te wyniosły łącznie 941,15 zł (koszty biegłych k-103, 134, 159 i koszty świadków k-63) a w związku z tym strona pozwana winna uiścić na rzecz Skarbu Państwa kwotę 781,15 zł (941,15 zł x 0,83%) zaś powód kwotę 159,99 zł (941,15 zł x 0,17%), którą to kwotę nakazano ściągnąć z zasądzonego roszczenia powoda, - na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 113)">art. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28.07.2005r</a> (Dz.U. nr 167 poz. 1398 ze zm) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 kpc</a>.</p> <p>Ponieważ powód był w całości zwolniony od kosztów sądowych nakazano stronie pozwanej uiścić na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Kłodzku kwotę 254,59 zł tytułem opłaty sądowej od zasądzonego roszczenia (art. 113 ust. 1 w/w ustawy) zaś powoda nie obciążono opłatą sądową od oddalonego powództwa.</p> <p>W tym stanie rzeczy, mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy, należało orzec jak w sentencji.</p> </div>