V ACa 876/12

<p>Sygn. akt V ACa 876/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 28 listopada 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Gdańsku – Wydział V Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="214"/> <col width="492"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Artur Lesiak</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SA Maria Sokołowska</p> <p>SA Jacek Grela (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>sekretarz sądowy Żaneta Dombrowska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r. w Gdańsku na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">D. (...)</span> "D.T.I." spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w <span class="anon-block">R.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji pozwanej</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>z dnia 18 maja 2012 r. sygn. akt VIII GC 214/11</p> <p>I.  oddala apelację;</p> <p>II.  zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 5.684,17 zł (pięć tysięcy sześćset osiemdziesiąt cztery złote i siedemnaście groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.</p> <p>Sygn. akt V ACa 876/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block"> - (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">B.</span> domagał się zasądzenia od pozwanego <span class="anon-block">D. (...)</span> „D.T.I" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w <span class="anon-block">R.</span> kwoty 52.143,32 Euro i kwoty 3.234,09 zł w tym:</p> <p>- kwotę 52.143,32 EURO z ustawowymi odsetkami od dnia 9 lipca 2011 r.,</p> <p>- kwotę 2.025,43 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 21 lipca 2011 r.,</p> <p>- kwotę 1.208,66 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 28 sierpnia 2011 r. do dnia zapłaty,</p> <p>a ponadto kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz kwotę 17,00 zł z tytułu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.</p> <p>W uzasadnieniu powód wyjaśnił, że kwot 52.143,32 EURO i kwoty 3.234,09 zł domaga się tytułem zapłaty za zakupiony przez pozwanego towar w postaci osłon teleskopowych, zgarniacza oraz kosztów dostarczenia tych towarów. Dodał, że pozwany w dniu 15 lutego 2011 r. złożył u niego zamówienie na zakup osłon teleskopowych, na podstawie oferty powoda z dnia 17 stycznia 2011 r. Powód zrealizował to zamówienie i wystawił <span class="anon-block">fakturę VAT nr (...)</span> na kwotę 78.115,81 Euro, za którą pozwany dokonał częściowej zapłaty na kwotę 25.972,49 EURO, a więc do zapłaty ze wskazanej faktury pozostała kwota 52.143,32 EURO. Ponadto powód wskazał, że pozwany zobowiązany jest do zapłaty na jego rzecz kwoty wynikającej z <span class="anon-block">faktury VAT nr (...)</span> na kwotę 2.025,43 zł z dnia 20 czerwca 2011 r., obejmującej koszty dostaw zamówionych towarów i należności wynikającej z <span class="anon-block">faktury VAT nr (...)</span> z dnia 28 lipca 2011 r. na kwotę 1.208,66 zł za zakup zgarniaczy BAS-18, zakupionych przez pozwanego dnia 27 lipca 2011 r. na podstawie ofert powoda również z dnia 27 lipca 2011 r. Na koniec powód wskazał, że pozwany nie uiścił na jego rzecz kwoty 52.143,32 EURO i kwoty 3.234,09 zł pomimo, że wielokrotnie deklarował zapłatę.</p> <p>Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 9 listopada 2011 r., sygn. akt VIII GNc <span class="anon-block">(...)</span> Sąd a quo uwzględnił roszczenie powoda i orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.</p> <p>Pozwany w sprzeciwie zaskarżył nakaz zapłaty w całości, domagając się oddalenia powództwa w całości oraz zasądzenia od powoda na swoją rzecz kosztów postępowania.</p> <p>Po pierwsze skarżący zgłosił zarzut niewłaściwości tutejszego Sądu, domagając się przekazania sprawy do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w <span class="anon-block">(...)</span>, zgodnie z właściwością ogólną określoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 30)">art. 30 kpc</a>. Zdaniem pozwanego, powód nie wykazał przyjęcia w sprawie właściwości przemiennej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 34)">art. 34 kpc</a>). W dalszej części pozwany zarzucił, iż powód nie wykazał, iż dostarczone przez niego towary były odpowiedniej jakości i odpowiadały w tym zakresie obowiązującym przepisom. W konsekwencji, zdaniem pozwanego, jego zobowiązanie względem powoda nie stało się wymagalne.</p> <p>Powód w piśmie z dnia 2 maja 2012 r., odpowiadając na zarzuty sprzeciwu podniósł, że pozwany nie zgłaszał żadnych reklamacji co do jakości sprzedanego towaru. W szczególności zaś w piśmie z dnia 7 września 2011 r. pozwany, usprawiedliwiając się w związku ze zwłoką w płatnościach, wskazał na perspektywę dalszych zamówień u powoda, podkreślił dotychczasową udaną współpracę stron. Odnosząc się do zarzutu niewłaściwości tutejszego Sądu, powód wskazał, iż w pozwie określił, iż właściwość Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span> wywiódł z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 34)">art. 34 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 454;art. 454 § 1;art. 454 § 1 zd. 2)">art. 454 § l zd. 2 kc</a>, co jest uzasadnione jego zdaniem tym, iż wykonanie umowy przez pozwanego miało nastąpić przez zapłatę na rachunek powoda prowadzony przez <span class="anon-block"> (...) Bank (...) SA</span> Oddział w <span class="anon-block">B.</span>.</p> <p>Wyrokiem z dnia 18 maja 2012 r., zapadłym w sprawie o sygn. akt VIII GC 214/11, Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">(...)</span>:</p> <p>1. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 52.143,32 EURO (pięćdziesiąt dwa tysiące sto czterdzieści trzy 32/100 EURO) oraz kwotę 3.234,09 zł (trzy tysiące dwieście trzydzieści cztery 09/100 złotych) z ustawowymi odsetkami:</p> <p>- od kwoty 52.143,32 EURO od dnia 9 lipca 2011 r. do dnia zapłaty,</p> <p>- od kwoty 2.025,43 zł od dnia 21 lipca 2011 r. do dnia zapłaty,</p> <p>- od kwoty 1.208,66 zł od dnia 28 sierpnia 2011 r. do dnia zapłaty;</p> <p>2. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 17.737 zł (siedemnaście tysięcy siedemset trzydzieści siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Podjęte rozstrzygnięcie, Sąd Okręgowy uzasadnił w następujący sposób:</p> <p>Pozwany w dniu 15 lutego 2011 r. złożył u powoda zamówienie nr 10/02/2011 na zakup osłon teleskopowych, w oparciu o ofertę powoda nr <span class="anon-block">OS(...)</span> z dnia 17 stycznia 2011 r.</p> <p>Powód sprzedał i dostarczył pozwanemu zamówiony towar, za co obciążył go <span class="anon-block">fakturą VAT nr (...)</span> z dnia 9 maja 2011 r. na kwotę 78.115,81 zł z 60 dniowym terminem płatności.</p> <p>Na poczet <span class="anon-block">faktury VAT nr (...)</span> pozwany w dniu 13 września 2011 r. wpłacił kwotę 25.972,49 Euro.</p> <p>Ponadto powód obciążył pozwanego fakturami: VAT nr <span class="anon-block"> (...)</span> na kwotę 2.025,43 zł z dnia 20 czerwca 2011 r., z tytułu dostawy zamówionych towarów, Nadto, w dniu 27 lipca 2011 r. pozwany zakupił u powoda zgarniacze BAS-18 nr <span class="anon-block"> (...)</span>. W związku z powyższym powód wystawił <span class="anon-block">fakturę nr (...)</span> z dnia 28 lipca 2011 r. na kwotę l .208,66 zł.</p> <p>Powód wzywał pozwanego o zapłatę przedmiotowych kwot.</p> <p>Pozwany deklarował spłatę dłużnych kwot, dalszą współpracę z powodem, jednak ostatecznie nie uiścił dochodzonej pozwem należności.</p> <p>W tym stanie rzeczy, Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</p> <p>Podstawą ustaleń faktycznych Sądu meriti były zaoferowane przez stronę powodową środki dowodowe w postaci wyżej wskazanych dokumentów prywatnych. Sąd a quo nie znalazł powodów, aby odmówić im waloru wiarygodności. Strona pozwana również ich nie kwestionowała.</p> <p>Sąd a quo oddalił wniosek pozwanego o przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w <span class="anon-block">(...)</span>. W ocenie Sądu, powód miał prawo, powołując się w pozwie na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 34)">art. 34 kpc</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 454;art. 454 § 1;art. 454 § 1 zd. 2)">art. 454 § l zd.2 kc</a>, skorzystać z właściwości przemiennej sądu, nie wytaczając powództwa zgodnie z właściwością ogólną (według siedziby pozwanego). Odwołując się do treści postanowienia SN z dnia 8 listopada 1991 r., II CO 16/91, OSNC 1993. nr 3, poz. 40, Sąd I instancji wskazał, iż określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 454;art. 454 § 2)">art. 454 § 2 kc</a> miejsce spełnienia świadczenia należy rozumieć w ten sposób, że świadczenie pieniężne powinno być spełnione w zasadzie w miejscu zamieszkania lub siedzibie wierzyciela. Siedziba wierzyciela (powoda) mieści się zaś w <span class="anon-block">B.</span>.</p> <p>Ponadto, pozwany dokonał częściowej wpłaty na poczet należności wynikającej z wystawionej na niego <span class="anon-block">faktury VAT (...)</span>, a zatem zastosował się do żądania zapłaty na wskazany przez powoda rachunek bankowy prowadzony przez <span class="anon-block"> (...) Bank (...) SA</span> Oddział w <span class="anon-block">B.</span> (por. k. 17 i 18 akt). W tej sytuacji istnieje podstawa do przyjęcia, że miejscem spełnienia świadczenia jest siedziba oddziału banku prowadzącego rachunek powoda (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 2002 r., III CZP 81/01, OSN z 2002 r. Nr 11, poz.131). Powyższa okoliczność tym bardziej uzasadnia właściwość tutejszego Sądu do rozpoznania przedmiotowego sporu.</p> <p>W ocenie Sądu meriti, w rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że powód sprzedał pozwanemu osłony teleskopowe i zgarniacze BAS-18 oraz dostarczył kupującemu towar. Pozwany, co istotne, ani w postępowaniu przedsądowym, ani w trakcie przedmiotowego procesu, nie kwestionował powyższych okoliczności. Skarżący zarzucił jedynie w sprzeciwie od nakazu zapłaty, że powód nie wykazał, iż dostarczone towary były odpowiedniej jakości. Pozwany nie przedstawił jednak żadnych dowodów na potwierdzenie swego stanowiska. W szczególności nie zaoferował sądowi dowodu, z którego wynikałoby, że zgłaszał powodowi kiedykolwiek jakiekolwiek zastrzeżenia odnośnie jakości sprzedanych i dostarczonych towarów.</p> <p>Treść dołączonych przez powoda do pozwu dokumentów świadczy zaś, zdaniem Sądu Okręgowego, jednoznacznie o tym, że pozwany nie tylko nie miał żadnych uwag odnośnie sposobu wywiązania się przez powoda ze swego zobowiązania, ale co więcej - deklarował spłatę spornych należności, przepraszając powoda za zwłokę w płatnościach i zapewniając o chęci kontynuowania współpracy (k.28-29, 57 akt).</p> <p>Zdaniem Sądu I instancji, wskazać należy, iż wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> reguły rozkładu ciężaru dowodu nie można rozumieć w ten sposób, że zawsze, bez względu na okoliczność sprawy, obowiązek dowodzenia wszelkich faktów o zasadniczym dla rozstrzygnięcia sporu znaczeniu spoczywa na stronie powodowej. Jeżeli powód wykazał wystąpienie faktów przemawiających za słusznością dochodzonych pretensji, wówczas to pozwanego obarcza ciężar udowodnienia ekscepcji i okoliczności uzasadniających jego zdaniem oddalenie powództwa (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I BP 3/11).</p> <p>Pozwany już zatem w sprzeciwie od nakazu zapłaty, zgodnie z treścią obowiązującego do dnia 2 maja 2012 r. przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 479(14);art. 479(14) § 2)">art. 479(14) § 2 kpc</a>, powinien był podać wszystkie twierdzenia, zarzuty oraz dowody na ich poparcie pod rygorem utraty prawa powoływania ich w toku postępowania.</p> <p>Tymczasem pozwany w trakcie przedmiotowego postępowania ograniczył się jedynie do zarzucenia powodowi, że nie udowodnił swego roszczenia. Twierdzenie to jednak okazało się gołosłowne, pozwany nie zgłosił bowiem żadnych wniosków dowodowych (o przeprowadzenie dowodu z dokumentu czy zeznań świadków). Nie powołał ich ani w sprzeciwie od nakazu zapłaty ani na dalszym etapie postępowania. W szczególności pozwany nie stawił się także na rozprawie w dniu 18 maja 2012 r., pomimo prawidłowego zawiadomienia o terminie.</p> <p>W rozpoznawanej sprawie Sąd Okręgowy zważył, iż strony łączyła umowa sprzedaży, na podstawie której powód sprzedał pozwanemu towar w postaci trzech osłon teleskopowych oraz zgarniacze BAS-18 nr <span class="anon-block"> (...)</span> (ilość: 20 m x 11,84/1 m). Zastosowanie w sprawie znajdzie zatem regulacja <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 535)">art. 535 kc</a>, zgodnie z którą przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.</p> <p>Ponadto strony umówiły się, że powód dostarczy pozwanemu towar w postaci osłon teleskopowych i zgarniacza BAS-18.</p> <p>Mając na względzie całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd a quo zważył, iż powód wykazał zasadność swego roszczenia. Do przedmiotowego pozwu dołączył bowiem dokumenty potwierdzające istnienie stosunku zobowiązaniowego między stronami: oferty sprzedaży, zamówienia pozwanego, faktury VAT, korespondencja mailowa, wezwania do zapłaty. Przyjąć należało zatem, iż powód uczynił zadość obowiązkowi wynikającemu z przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 kpc</a>. Zaoferowanych przez stronę przeciwną dowodów pozwany zaś nie kwestionował.</p> <p>W tym stanie rzeczy, Sąd meriti na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 535)">art. 535 kc</a> i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § l i 2 kc</a>, orzekł jak w pkt. l sentencji.</p> <p>O kosztach procesu Sąd a quo orzekł w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 kpc</a>, uznając powoda za stronę wygrywającą proces w całości. Na kwotę 17.737 zł złożyły się: opłata sądowa od pozwu (10.420 zł), opłata sądowa od zażalenia (100 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł) i koszty zastępstwa procesowego obliczone na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 6;§ 6 pkt. 7)">§ 6 pkt. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a> (7.200 zł).</p> <p>Powyższe rozstrzygnięcie w całości zaskarżył apelacją pozwany i zarzucając naruszenie przepisów postępowania poprzez bezpodstawne przyjęcie przez Sąd I instancji, iż powód należycie uzasadnił i udowodnił zasadność roszczeń dochodzonych w niniejszym postępowaniu;</p> <p>wniósł o:</p> <p>1. zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie w całości wniesionego powództwa,</p> <p>2. zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu przed Sądem I instancji według norm przepisanych,</p> <p>3. zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu przed Sądem II instancji według norm przepisanych; ewentualnie o:</p> <p>4. uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji,</p> <p>5. zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu za I i II instancję, według norm przepisanych.</p> <p>Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje:</p> <p>Apelacja pozwanego nie zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Sąd Apelacyjny, podziela i przyjmuje za swoje, wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia, ustalenia Sądu pierwszej instancji oraz dokonaną ocenę prawną, o ile poniżej, nie uznał odmiennie.</p> <p>1. Na wstępie, przypomnieć należy ugruntowaną w judykaturze regułę, a mianowicie, że w wypadku wyroku oddalającego apelację, wydanego na podstawie materiału zgromadzonego w postępowaniu w pierwszej instancji, sąd odwoławczy nie musi powtarzać dokonanych prawidłowo ustaleń; wystarczy stwierdzenie, że ustalenia sądu pierwszej instancji podziela i przyjmuje za własne. Konieczne jest jednak ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów apelacji (por. wyrok SN z dnia 23.02.2006 r., II CSK 126/05, niepublikowany, zamieszczony w LEX nr 179973).</p> <p>Przywołać także należy zasadę, według której Sąd drugiej instancji rozpoznający sprawę na skutek apelacji nie jest związany przedstawionymi w niej zarzutami dotyczącymi naruszenia prawa materialnego, wiążą go natomiast zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego; w granicach zaskarżenia bierze jednak z urzędu pod uwagę nieważność postępowania (por. uchwała składu 7 sędziów SN z dnia 31.01.2008 r., III CZP 49/07, opublikowana w OSNC 2008 z. 6 poz. 55).</p> <p>W przedmiotowej sprawie nie występują okoliczności, które mogłyby świadczyć o nieważności postępowania.</p> <p>Pozwany sformułował w apelacji, w istocie, jeden zarzut dotyczący naruszenia norm prawa procesowego, a polegający na tym, że Sąd I instancji „naruszył przepisy postępowania poprzez bezpodstawne przyjęcie, iż powód należycie uzasadnił i udowodnił zasadność roszczeń dochodzonych w niniejszym postępowaniu”.</p> <p>W ocenie Sądu Apelacyjnego powyższy zarzut okazał się nieuzasadniony.</p> <p>2. Należy zauważyć, że pozwany nie wskazał przepisów postępowania – które jego zdaniem – miałby naruszyć Sąd meriti. Nadto, z uzasadnienia apelacji (kwestii podniesionego zarzutu dotyczy 12 wierszy – k. 186 akt), również nie można wyinterpretować uchybienia konkretnym normom prawa procesowego. Zatem, przyjąć należało, że zarzut pozwanego zmierzał tylko do zakwestionowania tego, że powód udowodnił dochodzone roszczenie, a w szczególności wykazał, że dostarczone przez niego towary były odpowiedniej jakości i odpowiadały w tym zakresie obowiązującym przepisom.</p> <p>Otóż, podniesiony przez pozwanego zarzut dotyka problematyki rozkładu ciężaru dowodu.</p> <p>Zatem, przypomnieć należy, że w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a> przedmiotem dowodu są fakty mające dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie.</p> <p>Powszechnie przyjmuje się w doktrynie, że fakty mające znaczenie prawne dzielą się na trzy grupy:</p> <p>1) fakty prawotwórcze,</p> <p>2) fakty tamujące powstanie prawa,</p> <p>3) fakty niweczące prawo.</p> <p>(por. T. Wiśniewski „Przebieg procesu cywilnego” Warszawa 2009 str. 188).</p> <p>Z reguły, fakty prawotwórcze zobowiązana jest wykazać i udowodnić strona powodowa, natomiast, fakty tamujące powstanie prawa i fakty niweczące prawo, winna wykazać i udowodnić strona pozwana. Oczywiście, w okolicznościach danej sprawy, może wystąpić modyfikacja rozkładu ciężaru dowodu.</p> <p>W przedmiotowej sprawie, powód zobowiązany był wykazać fakt prawotwórczy w postaci wykonania umowy sprzedaży, a więc wydania pozwanemu zakupionego towaru. Powód wykazał tę okoliczność. Kwestia ta nie była sporna pomiędzy stronami.</p> <p>Podobnie, faktem bezspornym jest to, że pozwany nie zapłacił powodowi dochodzonej pozwem kwoty.</p> <p>Wobec tego, skoro pozwany otrzymał zakupiony towar i w pełni za niego nie zapłacił, to winien wykazać i udowodnić przyczynę braku pełnego spełnienia świadczenia ze swojej strony.</p> <p>W judykaturze zwraca się uwagę, że ciężar dowodu w postępowaniu cywilnym nie zawsze spoczywa na powodzie. Ten kto odmawia uczynienia zadość żądaniu powoda obowiązany jest udowodnić fakty wskazujące na to, że uprawnienie żądającemu nie przysługuje (por. wyrok SN z dnia 20.12.2006 r., IV CSK 299/06, niepublikowany, zamieszczony w LEX nr 233051; wyrok SN z dnia 14.02. 2002 r., V CKN 745/00, niepublikowany, zamieszczony w LEX nr 53163).</p> <p>W procesie cywilnym strony mają obowiązek twierdzenia i dowodzenia tych wszystkich okoliczności (faktów), które stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a> mogą być przedmiotem dowodu. Tzw. fakty negatywne mogą być dowodzone za pomocą dowodów faktów pozytywnych przeciwnych, których istnienie wyłącza twierdzoną okoliczność negatywną. W związku z tym a) faktów, z których wywodzone jest dochodzone roszczenie (tworzących prawo podmiotowe), powinien w zasadzie dowieść powód; dowodzi on również fakty uzasadniające jego odpowiedź na zarzuty pozwanego; pozwany dowodzi fakty uzasadniające jego zarzuty przeciwko roszczeniu powoda; b) faktów tamujących oraz niweczących powinien dowieść przeciwnik tej strony, która występuje z roszczeniem, czyli z zasady – pozwany (por. wyrok SN z dnia 29.09.2005 r., III CK 11/05, niepublikowany, zamieszczony w LEX nr 187030).</p> <p>Nie powinno być wątpliwości zatem, że zarzut pozwanego kwestionujący jakość dostarczonego przez powoda towaru mieści się w kategorii faktów niweczących prawo strony dochodzącej roszczeń w niniejszym procesie. Wobec tego, ciężar wykazania i udowodnienia tych okoliczności spoczywał – zgodnie z treścią dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> – na pozwanym.</p> <p>Skarżący nie sprostał temu obowiązkowi. Co więcej, przed procesowa korespondencja pomiędzy stronami świadczy o tym – jak słusznie zauważył to Sąd a quo – że pozwany nie kwestionował nigdy jakości dostarczonego towaru (por. k. 28, 29, 109 akt). W piśmie z dnia 7 września 2011 r. pozwany wręcz stwierdził: „(…) niniejszym deklaruję preferencyjne podejście do Państwa ofert, biorąc pod uwagę dotychczasową współpracę i jakość produktów dostarczonych przez Państwa firmę (k. 109 akt).</p> <p>W tym stanie rzeczy, Sąd Apelacyjny, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a>, oddalił apelację, jako bezzasadną.</p> <p>Z kolei, o kosztach postępowania apelacyjnego, orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1;art. 108 § 98;art. 108 § 99)">art. 108 § 1, 98 i 99 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108 § 2;art. 108 § 2 ust. 1;art. 108 § 2 ust. 2)">§ 2 ust. 1 i 2</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108 § 6;art. 108 § 6 pkt. 7)">§ 6 pkt 7</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 12;§ 12 ust. 1;§ 12 ust. 1 pkt. 2)">§ 12 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a> (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).</p> <p>Na koszty te składało się wynagrodzenie pełnomocnika powoda w kwocie 5400 zł oraz zwrot kosztów podróży pełnomocnika w wysokości 284,17 zł.</p> <p>Skoro pozwany przegrał postępowanie apelacyjne, to winien zwrócić powodowi poniesione przez niego koszty procesu.</p> </div>