I ACa 351/12
Sądy powszechne2012-11-29
Sygnatura
I ACa 351/12
Data orzeczenia
2012-11-29
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Andrzej Palacz (PRESIDING_JUDGE)Dariusz MazurekGrażyna Demko
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt. I ACa 351/12</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 29 listopada 2012 r.</p>
<p>Sąd Apelacyjny w Rzeszowie Wydział I Cywilny w składzie:</p>
<table>
<colgroup>
<col width="208"/>
<col width="413"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Przewodniczący</span>
</strong>
</p>
</td>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->SSA Andrzej Palacz (spraw.)</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->Sędziowie:</strong>
</p>
</td>
<td>
<p>
<strong>
<!-- --> SA Grażyna Demko</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> SA Dariusz Mazurek</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->Protokolant:</strong>
</p>
</td>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->st.sekr.sądowy Cecylia Solecka </strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<p>po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2012 r. na rozprawie</p>
<p>sprawy z powództwa <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">D. D.</span>
</strong>
</p>
<p>przeciwko <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </strong>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>na skutek apelacji pozwanego</p>
<p>od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie</p>
<p>z dnia 23 kwietnia 2012 r., sygn. akt I C 672/10</p>
<p>
<strong>
<!-- -->U c h y l a</strong> pkt. 2 zaskarżonego wyroku i w tym zakresie sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Rzeszowie, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego .</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Sąd Okręgowy w Rzeszowie, w sprawie z powództwa <span class="anon-block">D. D.</span> przeciwko <span class="anon-block"> (...) SA</span> <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> o zapłatę , na skutek sprzeciwu pozwanego od wyroku zaocznego tego Sądu z dnia 16.06.2010 r. :</p>
<p>1.
uchylił :</p>
<p>a.
wyrok zaoczny z dnia 16.06.2010 r. sygn. akt I C 672/10 w części , a mianowicie :</p>
<p>- w pkt. I co do kwoty 150.000 zł,</p>
<p>- w pkt. II co do kwoty 7.435 zł ,</p>
<p>- w pkt. III co do kwoty 4.405 zł,</p>
<p>- w pkt. IV co do kwoty 1.500 zł</p>
<p>i w tym zakresie powództwo oddalił , odstępując od ściągnięcia z zasądzonego roszczenia od powódki opłaty należnej od oddalonego roszczenia,</p>
<p>b. postanowienie o kosztach zawarte w pkt. VII powyższego wyroku zaocznego w części , a mianowicie co do kwoty 9492 zł ,</p>
<p>2. utrzymał w pozostałej części wyrok zaoczny w mocy, w zakresie<br/> odsetek, oraz :</p>
<p>- w pkt. I w zakresie kwoty 200.000 zł,</p>
<p>- w pkt. II w zakresie kwoty 1.722 zł,</p>
<p>- w pkt. III w zakresie kwoty 6.105 zł,</p>
<p>- w pkt. IV w zakresie kwoty 1500 zł miesięcznie ,</p>
<p>oraz zawarte w pkt. VII postanowienie o kosztach w zakresie kwoty 11.291 zł .,</p>
<p>3.
oddalił powództwo w pozostałej części, a mianowicie rozszerzone po wydaniu opisanego wyżej wyroku zaocznego, odstępując od ściągnięcia z zasądzonego roszczenia od powódki opłaty należnej od oddalonego roszczenia .</p>
<p>W wyniku przeprowadzonego postępowania dowodowego</p>
<p>powódka w dniu 7.10.2008 r. przechodząc przez jezdnię, do zatoczki autobusowej, w miejscowości <span class="anon-block">W.</span> , uległa wypadkowi drogowemu , którego sprawcą był kierujący samochodem <span class="anon-block">V. (...)</span> <span class="anon-block">H. B.</span>, skazany prawomocnym wyrokiem za popełnienie przestępstwa drogowego , a ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej u pozwanego .</p>
<p>Bezpośrednio po wypadku, powódka została przewieziona do Szpitala <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">R.</span>, gdzie była hospitalizowana na Oddziale Ortopedii i Traumatologii narządu ruchu w okresie od 7.10.2008 r do 23.10.2008 r. Powódka doznała w wyniku wypadku złamania szyjki udowej prawej, złamania szyjki kości ramiennej prawej, złamania obu kości łonowych , złamania kości kulszowej prawej , złamania strzałki prawej i lewej . Zastosowano leczenie operacyjne – protezoplastyka całkowita cementowa prawego stawu biodrowego , proteza Aeskulap , stabilizacja złamanej szyjki kości ramiennej prawej płytą Synthes. Celem zastosowania leczenia operacyjnego było otworzenia anatomicznej ciągłości tkanki kostnej z unieruchomieniem odłamów oraz wykonanie próby jak najszybszego uruchomienia powódki . Był to zabieg ratujący życie powódki .</p>
<p>Powódkę wypisano ze szpitala w dniu 23.10.2008 r. z zaleceniem kontroli w Poradni Ortopedycznej za 6 tygodni , zakazem chodzenia przez 6 tygodni , kontrolą w Poradni Internistycznej i Neurologicznej .</p>
<p>W okresie od 23.10.2008 r do 23.07.2009 r. powódka była leczona w ZOZ w <span class="anon-block">R.</span>, gdzie zdiagnozowano również, co zdiagnozowano także w Szpitalu w <span class="anon-block">R.</span>, zespół otępienny w przebiegu zaniku korowopodkorowego mózgu z poszerzeniem układu komorowego , chorobę Parkinsona, infekcję dróg oddechowych o ciężkim przebiegu, infekcje dróg moczowych oraz przewlekłą niedokrwienną chorobę serca. Brak rehabilitacji powódki po wyjściu z ZOZ w <span class="anon-block">R.</span> doprowadził do powikłań miejscowych , tj. przykurczów stawowych oraz powikłań ogólnych wczesnych tj. zespołu otępiennego pourazowego . Długotrwałe przebywanie w łóżku skutkowało upośledzeniem wentylacji płuc i w konsekwencji rozwojem ciężkiej infekcji dróg oddechowych . Stłuczenie pęcherza w czasie urazu doprowadziło do rozwoju w późniejszym czasie infekcji dróg moczowych .</p>
<p>Obecnie powódka wykazuje cechy głębokiego zespołu otępiennego, jej mowa jest całkowicie niezrozumiała, brak z nią kontaktu werbalnego . Występujące u niej przykurcze stawów mają charakter utrwalony . Zmiany dementywne są na tyle duże, że powódka nie rokuje możliwości odzyskania zdolności chodzenia . Praktycznie dostosowana jest do wózka inwalidzkiego. W celu niedopuszczenia do powikłań ogólnych typu zapalenie płuc, odleżyny wskazana jest rehabilitacja w warunkach domowych .</p>
<p>Przed wypadkiem powódka liczyła lat 74, była osobą dość sprawną, wymagającą częściowej i okresowej opieki ze strony osób drugich, sama myła się i ubierała, wymagała niewielkiej pomocy podczas kąpieli , ubierania butów. Poruszała się samodzielnie . W dniu wypadku również samodzielnie zmierzała do kościoła w sąsiedniej miejscowości . Przed wypadkiem leczyła się w Poradni Neurologicznej .</p>
<p>Na skutek wypadku powódka utraciła całkowicie i trwale zdolność do samodzielnej lokomocji, nie jest zdolna do samodzielnej egzystencji . Wymaga stałej opieki i pomocy osób trzecich w zaspakajaniu podstawowych potrzeb życiowych . Przywrócenie sprawności jest niemożliwe w drodze leczenia i rehabilitacji . Jako ofiara wypadku drogowego została odizolowana społecznie i całkowicie uzależniona od pomocy innych osób.</p>
<p>W okresie hospitalizacji w szpitalu w okresie od 7.10 – <br/>23 .10.2008 r. wymagała opieki osób trzecich w wymiarze 6,5 godziny dziennie, co daje łącznie 110,5 godziny . W trakcie pobytu w ZOZ w <span class="anon-block">R.</span> w okresie od 24.10.2008 r – 30.06.2009 r. ( 250 dni ), powódka potrzebowała niezbędnej opieki osób trzecich w wymiarze 4 godziny dziennie, co daje łącznie 1000 godzin . W okresie późniejszym w czasie pobytu w domu i aktualnie powódka wymaga stałej opieki osób trzecich w wymiarze 10 godzin dziennie .</p>
<p>Najbliżsi członkowie rodziny powódki, w związku z odwiedzinami powódki, ponieśli koszty dojazdów w wysokości 2484 zł .</p>
<p>Aktualny stan zdrowia powódki wiąże się z jej wiekiem i chorobą zasadniczą ( Parkinson) , a także z doznanymi urazami w wypadku drogowym . Z uwagi, że biegły psychiatra przebyty uraz powódki określił na 60% przyczynienia się do pogłębienia i przyśpieszenia procesów otępiennych , a biegły neurolog na 30%, Sąd Okręgowy przyjął , że aktualny stan zdrowia powódki powstał na skutek choroby samoistnej i skutków wypadku drogowego po 50 % .</p>
<p>Analizując powyższe ustalenia faktyczne Sąd Okręgowy przyjął, że powództwo powódki, co do zasady, jest uzasadnione .</p>
<p>Wypadek komunikacyjny bez wątpienia wpłynął na dalsze życie powódki, przede wszystkim skutkując przyspieszeniem i pogłębieniem stanu otępiennego. Okoliczności sprawy wskazały , że przed wypadkiem powódka znajdowała się w fazie rozpoczynającego się umiarkowanego otępienia przejawiającego się zaburzeniami orientacji co do dnia , miejsca , zaburzeniami pamięci. Zachowywała przy tym jednak samodzielność w zakresie podstawowych czynności dnia codziennego, a przede wszystkim mogła poruszać się samodzielnie . Pozbawienie tej możliwości niewątpliwie potęgowało odczucie krzywdy .</p>
<p>Mając to na uwadze , a także z uwagi na obrażenia , jakie doznała powódka w trakcie wypadku , przebyte operacje , okresy leczenia , cierpienie , rokowania na przyszłość, Sąd Okręgowy przyjął, że powódce należy się zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę , na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 kc</a> , w wysokości 200.000 zł . Żądanie z tego tytułu przez powódkę kwoty 350.00 zł jest żądaniem wygórowanym . Kwota ta jest sumą adekwatną do wyrządzonej krzywdy uwzględniającą zarówno fakt braku szansy na poprawę stanu zdrowia powódki jak i stosunki społeczno – gospodarcze, w jakich żyje powódka .</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444 § 1 kc</a> w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty . Ustalone wydatki na dojazdy członków rodziny powódki do szpitala , a także opieki osób trzecich w okresie powypadkowym , pozostają w związku ze zdarzeniem – wypadkiem , który miał miejsce 7.10.2008 r. i winny być zrekompensowane. Zasądzona tytułem odszkodowania kwota 1722 zł obejmuje udowodnione przez powódkę koszty dojazdów członków rodziny do szpitala . Kwota ta wynika z następującego rachunku : 200 zł + 280 zł + 50% z 2.484 zł = 1722 zł . Sąd Okręgowy uznał za zasadne obniżenie o 50 % kosztów poniesionych na dojazdy w okresie pobytu w Zakładzie Opiekuńczo – Pielęgnacyjnym jako w 50% wynikającym z faktu wypadku, a w 50% z faktu choroby podstawowej powódki, na jaką cierpiała przed wypadkiem .</p>
<p>Odnośnie żądania zasądzenia skapitalizowanej renty z tytułu opieki osób trzecich ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 2)">art. 444 § 2 kc</a> ), to niewątpliwie powódka potrzebowała opieki osób trzecich przy czynnościach życia codziennego takich jak toaleta, ubieranie, zmiana pozycji ciała. Niezależnie od okoliczności, czy opiekę sprawowały osoby bliskie , które sprawowały tą opiekę nieodpłatnie, czy też wyspecjalizowany personel odpłatnie, samo zwiększenie się potrzeb poszkodowanej – powódki w tym zakresie uzasadnia rekompensatę z tego tytułu ( wyrok SN z 28.11.1972 I CR 534/72 – Lex nr 7187). Zasądzona z tego tytułu skapitalizowana renta w kwocie 6105 zł obejmuje rekompensatę zwiększonych potrzeb powódki w związku z koniecznością opieki osób trzecich - w okresie hospitalizacji po wypadku ( 17 dni x 6,5 godz. dziennie x 10 zł = 1105 zł ) oraz 250 dni w Zakładzie Opiekuńczym ( 250 dni x 4 godz. dziennie x 10 zł) , pomniejszone o 50 %, co daje kwotę 5.000 zł .</p>
<p>Wysokość renty bieżącej począwszy od 1.07.2009 r. winna wynosić 1500 zł w skali miesiąca . Jest to koszt opieki osób trzecich w wysokości 3000 zł miesięcznie pomniejszony o 50% ( 10 godz. dziennie x 30 dni x 10 zł za godz.).</p>
<p>Roszczenie zgłoszone w wyższych rozmiarach, zdaniem Sądu Okręgowego, było bezzasadne .</p>
<p>Od powyższego wyroku , w zakresie orzeczenia zawartego w pkt. 2, apelację wywiódł pozwany i zarzucając :</p>
<p>1.
naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 kc</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a> poprzez ich błędną wykładnię skutkującą przyznaniem powódce zadośćuczynienia w wysokości rażąco wygórowanej, nieadekwatnej do rozmiaru doznanej przez nią krzywdy oraz w sytuacji, gdy w części jej stan zdrowia nie pozostaje w bezpośrednim związku przyczynowo – skutkowym z wypadkiem drogowym z dnia 7.10.2008 r,</p>
<p>2.
naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1;art. 444 § 2)">art. 444 § 1 i 2 kc</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a> poprzez ich błędną wykładnię skutkującą przyjęciem , iż pozwany ponosi odpowiedzialność odszkodowawczą za następstwa wypadku z dnia 7.10.2008 r. i stan zdrowia powódki uwarunkowany biologicznie , w tym zmiany otępienie oraz chorobę Parkinsona , które nie pozostają w związku przyczynowo – skutkowym z tym wypadkiem,</p>
<p>3.
naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 kpc</a> skutkujące przyjęciem, iż powódka wykazała wysokość poniesionej szkody w zakresie opieki będącej następstwem wypadku z dnia 07.10.2008 r.</p>
<p>4.
naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 362)">art. 362 kc</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a> poprzez ich niezastosowanie i nierozpoznanie zarzutu pozwanego dot. przyczynienia się powódki do powstania szkody poprzez uchybienie zasadom ruchu drogowego</p>
<p>wniósł o :</p>
<p>1.
zmianę zaskarżonego wyroku Sadu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 23.04.2012 r. w pkt. 2 poprzez uchylenie w całości wyroku zaocznego z dnia 16.06.2010 r, sygn. akt I C 672/10 i oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów postępowania w I instancji według norm przepisanych,</p>
<p>2.
zasadzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów procesu w II instancji według norm przepisanych .</p>
<p>Powódka wniosła o oddalenie apelacji i zasadzenie na jej</p>
<p>rzecz od pozwanego kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych .</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Apelacyjny rozpoznając sprawę na skutek apelacji pozwanego, w granicach zaskarżenia i podniesionych zarzutów, zważył co następuje :</strong>
</p>
<p>I.Sąd Okręgowy , na podstawie niekwestionowanych opinii biegłych lekarzy , ustalił , że aktualny stan zdrowia powódki – że utraciła całkowicie i trwale zdolność do samodzielnej lokomocji , że nie jest zdolna do samodzielnej egzystencji , że w związku z tym wymaga stałej opieki i pomocy osób trzecich w zaspakajaniu podstawowych potrzeb życiowych , że przywrócenie sprawności jest niemożliwe w drodze leczenia i rehabilitacji – wiąże się z jej wiekiem i chorobą zasadniczą ( Parkinsona) , a także doznanymi urazami w wypadku drogowym i że ten stan zdrowia powódki powstał na skutek choroby samoistnej i skutków wypadku drogowego po 50 % i Sąd Apelacyjny te ustalenia podziela i przyjmuje za własne .</p>
<p>Kwestionowanie więc w apelacji przez pozwanego, że pozwany w ogóle nie ponosi odpowiedzialności odszkodowawczej za skutki wypadku drogowego ( za szkody, jakie powódka poniosła) , bo do tego sprowadzają się zarzuty apelacyjne naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a> zawarte w pkt. 1 i 2 apelacji , skoro we wniosku apelacyjnym pozwany wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie w całości powództwa, nie jest trafne w świetle powyższych ustaleń – powódka uległa wypadkowi drogowemu , sprawca wypadku został skazany za przestępstwo drogowe, a więc dopuścił się deliktu, za skutki którego odpowiada pozwany z tytułu ubezpieczenia OC , a powódka doznała poważnych obrażeń ciała w wyniku wypadku , a tylko aktualny stan zdrowia powódki wynika z dwóch przyczyn ( choroby samoistnej i obrażeń ciała doznanych w wypadku drogowym).</p>
<p>II.Określając wysokość zadośćuczynienia pieniężnego Sąd rozstrzygający sprawę powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności mające wpływ na rozmiar doznanej krzywdy, a zwłaszcza stopień i czas trwania cierpień fizycznych i psychicznych ( długość okresu pobytu w szpitalach, przebyte operacje , bolesność doznanych urazów, nastawienie psychiczne poszkodowanego do zaistniałej sytuacji ), trwałość skutków czynu niedozwolonego ( kalectwo, oszpecenie ), prognozy na przyszłość , wiek poszkodowanego.</p>
<p>Zadośćuczynienie pieniężne ma ponadto charakter kompensacyjny , nie może być więc symboliczne , ani także nadmierne do doznanej krzywdy . Wysokość zadośćuczynienia musi być ponadto utrzymana w rozsądnych granicach odpowiadających aktualnym warunkom i stopie życiowej społeczeństwa , a nie warunkom i stopie życiowej osoby pokrzywdzonej .</p>
<p>Mała stosunkowo uchwytność szkody niemajątkowej z punktu widzenia jej ścisłego określenia prowadzi do wniosku, że w sytuacji , gdy sąd orzekający nie pominął istotnych okoliczności przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia pieniężnego, naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 kc</a> może być mu wykazane jedynie wówczas, gdy przyjęte i zasądzone zadośćuczynienie pieniężne jest rażąco zawyżone lub zaniżone .</p>
<p>W niniejszej sprawie, co wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku , Sąd Okręgowy rozważył te wszystkie okoliczności i trafnie przyjął, Sąd Apelacyjny podziela to przyjęcie, że z uwagi na doznane obrażenia ciała w wypadku drogowym , przebytą operację, długość okresu pobytu w szpitalu i w placówce opiekuńczej ZOZ w <span class="anon-block">R.</span>, a także aktualny stan zdrowia powódki , kwotą odpowiednią tytułem zadośćuczynienia pieniężnego będzie kwota 200.000 zł , a odmienne wywody zaprezentowane w apelacji przez pozwanego, że jest to kwota rażąco wygórowana , nie są przekonywujące .</p>
<p>Mając jednak na uwadze , co ustalił Sąd Okręgowy czyniąc ustalenia faktyczne w sprawie, że aktualny stan zdrowia powódki w 50% wynika z jej wieku i choroby zasadniczej ( Parkinson) , a w 50% z uwagi na odniesione obrażenia w czasie wypadku drogowego, kwota ta winna być obniżona , a czy o 50% , czy też w mniejszym procencie, to winien rozważyć Sąd Okręgowy ponownie rozpoznając sprawę, bo poważne obrażenia jakich doznała powódka w wypadku komunikacyjnym spowodowały konieczność pobytu jej w szpitalu, poddanie się operacji , rehabilitacji, zwalczanie dolegliwego bólu , a także przyśpieszyły postęp jej choroby zasadniczej .</p>
<p>III.Nie ulega wątpliwości, w świetle niekwestionowanych ustaleń faktycznych w sprawie, że członkowie rodziny powódki ponieśli koszty na dojazdy do szpitala w <span class="anon-block">R.</span>, w którym hospitalizowana była powódka bezpośrednio po wypadku drogowym w wysokości 480 zł i koszty na dojazdy do ZOZ w <span class="anon-block">R.</span>, gdzie powódka przebywała na rehabilitacji w kwocie 2484 zł . Te wydatki mają związek przyczynowo – skutkowy z wypadkiem drogowym, bo gdyby nie wypadek drogowy powódka nie byłaby hospitalizowana w szpitalu i nie byłaby poddana rehabilitacji w ZOZ w <span class="anon-block">R.</span> i dlatego też słusznie Sąd Apelacyjny z tego tytułu, tytułem naprawienia szkody, zasądził na rzecz powódki kwotę 1722 zł ( 480 zł + ½ z kwoty 2484 zł ), a wywody poczynione w apelacji , że jest inaczej, nie są trafne .</p>
<p>Nie obniżenie kwoty 480 zł do kwoty 240 zł za koszty dojazdu do szpitala jest zasadne , bo przecież gdyby nie wypadek drogowy , powódka nie byłaby hospitalizowana w szpitalu w <span class="anon-block">R.</span>. Jest to szkoda , którą w całości pozwany winien zrekompensować powódce na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444 § 1 kc .</a>
</p>
<p>IV.Nie jest trafny 3 zarzut apelacyjny , tj. zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 kpc</a> skutkujące przyjęciem, że powódka wykazała wysokość poniesionej szkody w zakresie opieki będącej następstwem wypadku drogowego z dnia 7.10.2008 r. , bo przecież Sąd Okręgowy na podstawie opinii biegłej z zakresu pielęgniarstwa <span class="anon-block">E. F.</span> (k. 158 – 166 i 195) ustalił jakiej opieki osób trzecich wymagała powódka ( jakich czynności opiekuńczych ) w okresie pobytu w szpitalu, w okresie rehabilitacji i aktualnie , w jakim wymiarze dziennym i jaki jest koszt tej opieki .</p>
<p>Trafnie Sąd Okręgowy przyjął, że całkowity koszt opieki w szpitalu obciążał pozwanego, bo gdyby nie wypadek drogowy powódka nie byłaby hospitalizowana w tym szpitalu, a za pozostały okres i aktualnie w połowie .</p>
<p>Koszt opieki osób trzecich w szpitalu to kwota 1105 zł , koszt ( ½ tych kosztów) opieki osób trzecich w zakładzie opiekuńczym ZOZ w <span class="anon-block">R.</span> to kwota 5.000 zł, a więc zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kwoty 6105 zł, jest zasadne i zgodne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 2)">art. 444 § 2 kc.</a>
</p>
<p>Od 1.07.2009 r koszt opieki osób trzecich nad powódką zamyka się kwotą 3.000 zł miesięcznie , a przyjmując 50% tej kwoty daje sumę 1500 zł . Zasądzenie więc bieżącej renty z tytułu zwiększonych potrzeb od pozwanego na rzecz powódki w takiej kwocie jest zasadne i zgodne z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 2)">art. 444 § 2 kc .</a>
</p>
<p>V.Zasadny jest natomiast zarzut apelacyjny naruszenia przez Sąd Okręgowy przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 362)">art. 362 kc</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a> poprzez ich niezastosowanie i nierozpoznanie zarzutu pozwanego dotyczącego przyczynienia się powódki do powstania szkody poprzez uchybienie zasadom ruchu drogowego.</p>
<p>W sprzeciwie od wyroku zaocznego pozwany zarzucił ( k. 70 s. 4 sprzeciwu) przyczynienie się powódki do wypadku, podobnie i w odpowiedzi na pozew (k. 78) i Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (s. 3 uzasadnienia) wyraźnie stwierdził, że w sprzeciwie od wyroku zaocznego pozwany wnosząc o oddalenie powództwa kwestionował wysokość zadośćuczynienia w kwocie 350.000 zł i zarzucił przyczynienie się powódki do zaistniałej szkody , a na s. 8 uzasadnienia , że sporna była wysokość roszczeń , w szczególności determinującej wysokość świadczenia w kwestii przyczynienia się poszkodowanej do powstania szkody <br/>( zdiagnozowana przed wypadkiem choroba Parkinsona), a więc Sąd Okręgowy tym stwierdzeniem myli zarzut pozwanego przyczynienia się powódki do powstałej szkody na skutek wypadku drogowego z uwagi na naruszenie przepisów drogowych z aktualnym stanem zdrowia powódki wynikającym z jej wieku i choroby zasadniczej i obrażeniami doznanymi w wypadku drogowym .</p>
<p>W konsekwencji Sąd Okręgowy odniósł się jedynie , co miało wpływ i w jakim stopniu procentowym na aktualny stan zdrowia powódki, nie rozważył natomiast zarzutu pozwanego w aspekcie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 362)">art. 362 kc</a> , czym pominął merytoryczny zarzut pozwanego, a więc wydając wyrok w tej sprawie nie rozpoznał istoty sprawy . Nierozpoznanie istoty sprawy – w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 378;art. 378 § 2)">art. 378 § 2 kpc</a> ( aktualnie po nowelizacji tego przepisu w rozumieniu 386 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 4)">§ 4 kpc</a> ) - oznacza zaniechanie przez Sąd I instancji zbadania materialnej podstawy żądania pozwu, albo pominięcie merytorycznych zarzutów pozwanego ( vide wyrok SN z 23.09.1998 r, II CKN 897/97 – OSNC 1999, nr 1, poz. 22 ).</p>
<p>Dlatego też, w uwzględnieniu tego zarzutu apelacyjnego pozwanego, Sąd Apelacyjny uchylił w całości zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art. 386 § 4 kpc</a> (pkt. I wyroku).</p>
<p>O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 2)">art. 108 § 2 kpc</a> .</p>
</div>