III AUa 582/12

<p>Sygn. akt III AUa 582/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 3 grudnia 2012 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach</strong> </p> <p>Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="498"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSA Maria Małek - Bujak (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie</p> </td> <td> <p>SSA Ewa Piotrowska</p> <p>SSA Jolanta Ansion</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>Sebastian Adamczyk</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2012 r. w Katowicach</p> <p>sprawy z odwołania <span class="anon-block">J. W.</span> (<span class="anon-block">J. W.</span> )</p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p>o prawo do emerytury w obniżonym wieku</p> <p>na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w Gliwicach</p> <p>z dnia 17 stycznia 2012 r. sygn. akt VIII U 1042/11</p> <p> <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok i oddala odwołanie.</strong> </p> <p>/-/ SSA E. Piotrowska/-/ SSA M. Małek - Bujak/-/ SSA J. Ansion Sędzia Przewodnicząca Sędzia</p> <p>Sygn. akt III AUa 582/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 29 marca 2011 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział <br/>w <span class="anon-block">Z.</span> odmówił ubezpieczonemu <span class="anon-block">J. W.</span> (<span class="anon-block">ur. (...)</span>) prawa do emerytury górniczej, ponieważ udowodnił jedynie 8 lat, 8 miesięcy i 6 dni pracy górniczej, zamiast wymaganych co najmniej 25 lat takiej pracy. Do pracy górniczej organ rentowy nie zaliczył okresów od 17 lutego 1974 roku do 30 listopada 1985 roku i od 1 grudnia 1991 roku do 5 lipca 2007 roku na stanowiskach operator maszyn rolniczych, kierowca ciągnika rolniczego, bowiem te stanowiska nie są wymienione w załącznikach nr 2 i 3 do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 23 grudnia 1994 roku. Organ rentowy uchylił decyzje z dnia 19 czerwca 2007 roku, 15 października 2008 roku, w których sporne okresy zaliczył do pracy górniczej.</p> <p>Ubezpieczony w odwołaniu domagał się zmiany decyzji i przyznania prawa do emerytury górniczej, ponieważ mimo angażu kierowcy ciągnika rolniczego wykonywał faktycznie prace operatora sprzętu pomocniczego i technologicznego na odkrywce.</p> <p> <strong> <!-- -->Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2012r. (sygn. akt VIII U 1042/11 ) Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gliwicach zmienił zaskarżoną decyzję <br/>i przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury górniczej od dnia 1 grudnia 2010r. <br/>i zasądził od organu rentowego na jego rzecz kwotę 60,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa radcowskiego.</strong> </p> <p>W oparciu o akta organu rentowego, akta osobowe ubezpieczonego oraz zeznania świadków: <span class="anon-block">G. Ł.</span>, <span class="anon-block">Z. T.</span>, <span class="anon-block">A. W.</span>, <span class="anon-block">H. Ł.</span>, <span class="anon-block">Z. K.</span> i zeznania ubezpieczonego w charakterze strony - Sąd Okręgowy ustalił, że ubezpieczony od 17 lutego 1984 roku do nadal jest pracownikiem <span class="anon-block"> Kopalni (...)</span>. Został przyjęty na stanowisko operatora maszyn rolniczych. W dniu 1 grudnia 1985 roku zmieniono mu angaż na operatora sprzętu rolniczego na odkrywce, od 1 czerwca 1991 roku zmieniono mu angaż na kierowcę, a od 1 grudnia 1994 roku do 16 listopada 2006 roku ponownie pracował na stanowisku kierowcy ciągnika. <br/>Od 17 listopada 2006 roku ubezpieczony pracuje jako operator sprzętu pomocniczego na odkrywce. ZUS zaliczył do pracy górniczej okres od 17 lutego 1984 roku do 31 marca 1992 roku, ponieważ z protokołu komisji weryfikacyjnej i świadectwa pracy górniczej wynika, że w tym okresie był operatorem samochodowego sprzętu technologicznego na odkrywce.</p> <p>Spornym był pozostały okres pracy w <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>Sąd Okręgowy uznał, że <span class="anon-block">J. W.</span> przez cały okres zatrudnienia wykonywał taką samą pracę w ramach tego samego oddziału - zmieniała się jedynie nazwa. Jego praca polega na obsłudze ciągnika rolniczego o mocy 150-200 KM. Sąd I instancji ustalił, że są różnego rodzaju ciągniki. Jedne posiadają agregat smarowniczy. Wówczas do takiego ciągnika nie jest możliwe dołączenie przyczepy. Agregat smarowniczy uruchamia się za pomocą wałka przekaźnika mocy z ciągnika. Smaruje się przekładnie, części koparek, zwałowarek, wózków zrzutowych, wózków jezdnych. Taką pracę ubezpieczony wykonuje z brygadami górniczymi, remontowymi, konserwacyjnymi przez przeważającą ilość dniówek roboczych. Inne ciągniki jeżdżą z przyczepami. Przyczepa podzielona jest na dwie części - do jednej wchodzi maksymalnie 5 osób, które ubezpieczony przewoził na miejsce pracy na odkrywce, <br/>a w drugiej jest miejsce na przewiezienie sprzętu i materiałów niezbędnych do wykonania zleconych prac. Po dotarciu na miejsce pracy <span class="anon-block">J. W.</span> pracuje wspólnie z brygadą - pomaga przy pracach spawalniczych, rozciąga kable, przewody, pracuje przy wymianie płyt gąsienicowych i innych części maszyn górniczych. Przez całą dniówkę roboczą pozostaje na odkrywce. Jedynie w przypadku konieczności dowiezienia części remontowanego urządzenia, wyjeżdża po tę część i wraca z powrotem. W zasadzie spędza całą dniówkę na terenie odkrywki wykonując takie same pracy jak brygada remontowa, pomaga przy pracach, usuwa, przesuwa zbędne części maszyn, pomaga przy pracach górniczych.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego, zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala przyjąć, że ubezpieczony jako kierowca ciągnika rolniczego wykonywał prace przy remontach i bieżącej konserwacji urządzeń i maszyn górniczych. Sąd podzielił stanowisko organu rentowego <br/>w zakresie zaliczenia 8 lat, 8 miesięcy i 6 dni jako pracy górniczej (tj. okresu od l grudnia 1984 roku do 30 listopada 1991 roku i od 6 września 2008 roku do 22 grudnia 2010 roku, gdy <span class="anon-block">J. W.</span> wykonywał taką samą pracę, jak podczas całego zatrudnienia w <span class="anon-block"> (...)</span> - obsługiwał ciągnik rolniczy przystosowany do prac na odkrywce, <br/>z zabudowanym agregatem smarowniczym i przy jego użyciu wykonywał prace pomocnicze przy naprawach, budowie, konserwacji urządzeń górniczych).</p> <p>Powołując jako podstawę prawną rozstrzygnięcia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 50 c;art. 50 c ust. 1;art. 50 c ust. 1 pkt. 4)">art. 50 c ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (tekst jednolity Dz. U. z 2004r., Nr 39, poz. 353), którego treść przytoczył Sąd I instancji, wywiódł, że ubezpieczony pracował na odkrywce w kopalni <span class="anon-block">(...)</span>i praca kierowcy ciągnika rolniczego była pracą przy „bieżącej konserwacji agregatów i urządzeń wydobywczych”. Ubezpieczony wykonuje głównie roboty przy smarowaniu przekładni, części zwałowarek, koparek, a więc konserwuje urządzenia wydobywcze. Pomaga przy remontach maszyn górniczych - zwałowarek i koparek, pracuje z brygadami remontowymi <br/>i jest to praca górnicza. Czasami ubezpieczony transportuje niezbędne części do remontów. Sąd I instancji uznał, że ciągnik rolniczy może być sprzętem pomocniczym albo technologicznym na terenie odkrywki, o którym mowa w załączniku nr 2 poz. 22. Jeżeli za pomocą przystosowanego ciągnika rolniczego wykonuje się prace związane z konserwacją urządzeń górniczych, albo przesuwa zużyte części, to praca na takim stanowisku jest taką samą pracą, jaką wykonują np. operatorzy spycharek, koparek. Spycharki czy koparki również nie są maszynami. Skoro <span class="anon-block">J. W.</span>transportuje jedynie rano sprzęt z brygadą na miejsce pracy, a potem przez całą dniówkę roboczą pozostaje z tą brygadą, wykonując prace górnicze i uczestniczy w tych pracach, to wykonuje taką samą pracę, jak pozostali pracownicy. Z ustalonego stanu faktycznego wynika, że <span class="anon-block">J. W.</span>głównie obsługuje agregat smarowniczy - czeka na dyspozycje smarownika. Aby praca na takim stanowisku mogła być zaliczona do pracy górniczej, to musi polegać na wykonywaniu czynności wymienionych w art. 50 c i zdaniem sądu, ubezpieczony taka pracę wykonuje.</p> <p>O charakterze pracy nie decyduje samo miejsce jej wykonywania, ale również charakter pracy. W załączniku nr 2 poz. 22 do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia <br/>23 grudnia 1994 roku w sprawie określenia niektórych stanowisk pracy górniczej oraz stanowisk pracy zaliczalnej w wymiarze półtorakrotnym przy ustalaniu prawa do górniczej emerytury lub renty, wymieniono stanowisko operatora sprzętu pomocniczego i technologicznego na odkrywce. Zdaniem Sądu ciągnik rolniczy może być sprzętem pomocniczym, bowiem przy jego pomocy ubezpieczony wykonywał prace przy bieżącej konserwacji agregatów i urządzeń wydobywczych.</p> <p>Sąd I instancji zwrócił uwagę na niekonsekwencję działania organu rentowego -ubezpieczonemu zaliczono ponad 8 lat pracy do pracy górniczej tylko na podstawie angażu, <br/>a przez cały okres zatrudnienia wykonuje on taką samą pracę.</p> <p>Sąd przytoczył nadto treść art. 50 b ustawy emerytalno-rentowej, zgodnie z którym, przy ustalaniu prawa do emerytury górniczej uwzględnia się okresy pracy górniczej i pracy równorzędnej z pracą górniczą, będące okresami składkowymi lub nieskładkowymi <br/>w rozumieniu ustawy, z tym że okresy pracy górniczej i pracy równorzędnej z pracą górniczą uwzględnia się, jeżeli praca ta wykonywana była co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy i wywiódł, że nawet, gdyby przyjąć, iż czasami w czasie dniówki roboczej ubezpieczony transportował niezbędne części do napraw, czy konserwacji remontowanych urządzeń górniczych, to i tak przez co najmniej połowę dniówki roboczej wykonywał roboty górnicze, <br/>a więc okres ten również podlega uwzględnieniu przy ustalaniu prawa do emerytury górniczej.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację od wyroku złożył organ rentowy.</strong> </p> <p>Zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę orzekania przez uznanie, że ubezpieczony w okresie od 17 lutego 1984 roku do 30 listopada 1985 roku i od <br/>1 grudnia 1991 roku do 5 września 2007 roku wykonywał pracę górniczą, co spowodowało naruszenie prawa materialnego, a to art. 50 a powołanej ustawy przez przyznanie ubezpieczonemu prawa do emerytury górniczej wobec uznania, że wykazał wystarczający staż pracy górniczej. Wskazując na powyższe, wniósł o zmianę wyroku i oddalenie odwołania ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. <br/>W uzasadnieniu podniósł, że Sąd Okręgowy, opierając się na dokumentach i zeznaniach odwołującego oraz powołanych przez niego świadków ustalił, że odwołujący, jako kierowca ciągnika transportował sprzęt, części zamienne na teren odkrywki, a następnie pracował wraz z brygadą remontową przy remoncie maszyn eksploatujących węgiel brunatny i czynił tak przez całą dniówkę za wyjątkiem czasu przejazdu. Pomimo różnych angaży, faktycznie wykonywał przez cały czas zatrudnienia w <span class="anon-block">(...)</span>tę samą pracę.</p> <p>W ocenie apelującego, rozumowanie Sądu jest wewnętrznie sprzeczne. Zdaniem organu rentowego, bezsporne jest, że w okresie zatrudnienia w <span class="anon-block"> (...)</span> ubezpieczony był zatrudniony w trzech różnych oddziałach, posiadał różne angaże, co podważa ustalenie o wykonywanej cały czas tej samej pracy będącej pracą górniczą. Czas transportu ludzi, części zamiennych i narzędzi wynoszący około godziny w trakcie dniówki nie może być uznany za pracę górniczą. Przejazdy w ciągu dniówki do warsztatu również nie były pracą górniczą i wykluczały wykonywanie pracy górniczej stale i w pełnym zakresie czasu pracy.</p> <p>Pełnomocnik ubezpieczonego wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Podniósł, że twierdzenia organu rentowego zawarte <br/>w apelacji o wewnętrznie sprzecznym rozumowaniu Sądu jest pozbawione racji. Ubezpieczony posiadał różne „angaże”, podobnie jak większość pracowników <span class="anon-block"> (...)</span>, pomimo wykonywania takiej samej pracy. To właśnie było istotą weryfikacji stanowisk. Zatrudnienie w różnych oddziałach także nie wpływało na zmianę charakteru pracy. Zmiany organizacyjne w <span class="anon-block"> (...)</span> dokonane w 1992 roku polegały na tym, że operatorzy ciągników, którzy dotychczas byli przypisani do konkretnych oddziałów ruchowych i wykonywali tam prace górnicze <br/>w rozumieniu ustawy, zostali przeniesieni do jednego oddziału RS-8, jako oddziału usługowego i następnie byli delegowani do pracy przy takich samych pracach jak dotychczas, na rzecz tychże oddziałów ruchowych. Zmienił się zatem ich status tylko organizacyjnie, a nie zmienił się charakter pracy. To wszystko było przedmiotem wyjaśnień w postępowaniu dowodowym w Sądzie I instancji.</p> <p>Zdaniem pełnomocnika ubezpieczonego, zarzuty apelacji, że przejazdy w ciągu dniówki nie mogą być traktowane jako praca górnicza są całkowicie nietrafne. Stwierdził, że brygada konserwacyjno-remontowa wyposażona jest w różne narzędzia i sprzęt pomocniczy, w tym właśnie ciągnik, przy pomocy którego mogą wykonywać te prace. Przemieszczanie się po poszczególnych poziomach urabiania nadkładu i węgla wymaga różnych pojazdów, w tym ciągników specjalnie do tego przystosowanych.</p> <p>Biorąc to pod uwagę, Komisja Weryfikacyjna uznała, że nazwa stanowiska pracy ubezpieczonego określona w umowie o pracę nie jest zgodna z faktycznym charakterem wykonywanej przez niego pracy lecz w rzeczywistości odpowiada charakterowi stanowiska <strong> <!-- -->operatora sprzętu </strong>pomocniczego i technologicznego na odkrywce wymienionego w pkt 22 załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 23 grudnia 1994r. (Dz. U. nr 2 z 1995r., poz. 8) w sprawie określenia niektórych stanowisk pracy górniczej oraz stanowisk pracy zaliczanej w wymiarze półtorakrotnym przy ustalaniu prawa do górniczej emerytury lub renty. Ponadto, przy pomocy ciągników wykonywanych jest wiele różnych czynności w procesie technologicznym obejmującym bieżącą eksploatację i konserwację urządzeń wydobywczych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył co, następuje.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Apelacja organu rentowego jest uzasadniona.</strong> </p> <p>Spór w sprawie dotyczył prawa do emerytury górniczej na podstawie art. 50 a powołanej ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Do istoty sporu należało rozstrzygnięcie, czy w spornym okresie ubezpieczony wykonywał pracę górniczą na stanowisku, do którego ma zastosowanie przelicznik 1,2, a zatem pracy górniczej, o której stanowi art. 50 c ust. 1 <br/>pkt 4 w/w ustawy w obecnym brzmieniu. Dla wyjaśnienia tego zagadnienia, Sąd Okręgowy przeprowadził wyczerpujące postępowanie dowodowe. Ustalenia poczynione na tej podstawie są jednak błędne.</p> <p>Skoro, w myśl powołanego przepisu, za pracę górniczą uważa się zatrudnienie na odkrywce w kopalniach siarki i węgla brunatnego <strong> <!-- -->przy ręcznym lub zmechanizowanym urabianiu, ładowaniu oraz przewozie nadkładu i złoża, przy pomiarach w zakresie miernictwa górniczego oraz przy bieżącej konserwacji agregatów i urządzeń wydobywczych,</strong> a także w kopalniach otworowych siarki oraz w przedsiębiorstwach i innych podmiotach wykonujących roboty górnicze dla kopalń siarki i węgla brunatnego, na stanowiskach określonych w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki <br/>i ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa, a ubezpieczony zatrudniony był <br/>w charakterze operatora maszyn rolniczych, operatora sprzętu rolniczego, to nie wykonywał pracy górniczej w jego rozumieniu. Wprawdzie zmiana określenia stanowiska pracy w drodze postępowania weryfikacyjnego, prowadzonego przez pracodawcę wskazuje na zajmowanie przez ubezpieczonego stanowiska kierowcy-operatora samochodowego sprzętu technicznego i pomocniczego na odkrywce, to jednak materiał dowody nie daje podstaw do przyjęcia, że ubezpieczony zatrudniony był w tym charakterze przy ręcznym lub zmechanizowanym urabianiu, ładowaniu oraz przewozie nadkładu i złoża, przy pomiarach w zakresie miernictwa górniczego oraz przy bieżącej konserwacji agregatów i urządzeń wydobywczych stale <br/>i w pełnym wymiarze czasu pracy.</p> <p>Zarówno ubezpieczony, jak i świadkowie zeznali, że ubezpieczony wykonywał pracę przy bieżącej konserwacji agregatów i urządzeń wydobywczych, ale także zajmował się dowozem pracowników do miejsca pracy w wyrobisku oraz dowozem materiałów i części, sprzętu do wulkanizacji, odciąganiem kolumn filtracyjnych, obsługą ciągnika, obsługą agregatów spawalniczych, butli z gazem, agregatów smarowniczych i agregatów do wymiany oleju. Pomagał także przy wykonywaniu prac remontowych zwałowarek.</p> <p>Świadek <span class="anon-block">T.</span> zeznał, że ubezpieczony wykonywał prace pomocnicze dla potrzeb brygady remontowej.</p> <p>Bieżąca konserwacja agregatów i urządzeń prądotwórczych jest wymieniona <br/>w powołanym przepisie, ale materiał dowody nie daje podstaw do stwierdzenia, że ubezpieczony zajmował się tą pracą stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.</p> <p>W tym miejscu podkreślić należy, że zasady nabywania prawa do emerytur górniczych odbiegają od zasad obowiązujących powszechnie, co wynika z charakteru pracy górniczej, angażującej we wzmożonym stopniu siły fizyczne i psychiczne zatrudnionych. Z tego właśnie względu, ustalając ogólne zasady nabywania prawa do górniczej emerytury, ustawodawca <br/>z jednej strony uznał, że dla zaliczenia pracy górniczej do okresu, od którego zależy nabycie prawa do emerytury wystarczające jest, jeżeli praca ta była wykonywana co najmniej <br/>w połowie wymiaru czasu pracy (art. 50 b), z drugiej natomiast - uznał za pracę górniczą <br/>na odkrywce w kopalniach siarki i węgla brunatnego tylko zatrudnienie łączące <br/>się z wykonywaniem czynności o określonym charakterze i na wyszczególnionych <br/>w rozporządzeniu stanowiskach pracy. Jest to w pełni uzasadnione, jeśli się uwzględni, że charakter zatrudnienia na odkrywce - z uwagi na warunki jego wykonywania i stopień bezpieczeństwa, wpływające na obciążenie fizyczne i psychiczne - nie może równać się <br/>z charakterem zatrudnienia pod ziemią. Dlatego też przepisy normujące nabywanie prawa do emerytury górniczej muszą być wykładane ściśle, a dla oceny charakteru pracy górniczej nie mogą mieć decydującego znaczenia ani zakładowe wykazy stanowisk, ani protokoły komisji weryfikacyjnej, kwalifikujące określone zatrudnienie, jako pracę górniczą. Taka możliwość nie została bowiem w przepisach tych przewidziana.</p> <p>Z brzmienia art. 50 c ust. 1 pkt 4 tej ustawy wynika, że w jego rozumieniu, pracą górniczą jest <strong> <!-- -->wyłącznie</strong> zatrudnienie przy pracach bezpośrednio łączących się z procesami związanymi z wydobywaniem kopalin, polegającymi na pozyskiwaniu złóż siarki i węgla brunatnego na odkrywce, a więc zatrudnienie przy pracach ściśle górniczych, do których zaliczono roboty górnicze przy urabianiu i ładowaniu (w tym strzałowe i odwadniające), roboty transportowe przy przewozie nadkładu i złoża, miernicze oraz bieżące prace konserwacyjne utrzymujące sprawność techniczną agregatów i urządzeń wydobywczych. Potwierdza to również wykaz stanowisk, stanowiący załącznik nr 2 do rozporządzenia, wymieniający wśród stanowisk, na których wykonywana jest praca górnicza, kierowcę - operatora samochodowego sprzętu technicznego na odkrywce i operatorów różnorodnych maszyn też na odkrywce. Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w uzasadnieniach wyroków: z dnia <br/>28 kwietnia 2010r., I UK 337/09, niepublikowanym i z dnia 12 maja 2010r., I UK 30/10, niepublikowanym (zgodnie z którymi praca polegająca na przewozie pracowników na odkrywce w kopalni węgla brunatnego nie jest pracą górniczą), „ów kierowca - operator samochodowego sprzętu technicznego na odkrywce z punktu 6 załącznika nr 2 do rozporządzenia, tylko wtedy uzyska uznanie zatrudnienia za pracę górniczą, gdy na odkrywce w kopalni węgla brunatnego pracował przy urabianiu, ładowaniu oraz przewozie nadkładu <br/>i złoża, przy pomiarach w zakresie miernictwa górniczego oraz przy bieżącej konserwacji agregatów i urządzeń wydobywczych”. Pogląd ten w pełni przystaje również do stanowiska operatora sprzętu pomocniczego i technologicznego na odkrywce, które według swoich twierdzeń miałby zajmować skarżący (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2011r. I Uk 381/10. LEX nr 1043983).</p> <p>Akceptując to stanowisko, stwierdzić należy, że chociaż ubezpieczony wykonywał pracę przy bieżącej konserwacji agregatów i urządzeń wydobywczych, to z pewnością nie była to jego wyłączna praca, a tego właśnie wymaga powołany przepis art. 50 c ustawy <br/>o emeryturach i rentach z FUS. Ubezpieczony był bowiem kierowcą ciągnika. Nie sposób zatem podzielić stanowiska wyrażonego przez Komisję Weryfikacyjną, która uznała, <br/>że nazwa stanowiska pracy ubezpieczonego określona w umowie o pracę nie jest zgodna <br/>z faktycznym charakterem wykonywanej przez niego pracy lecz w rzeczywistości odpowiada charakterowi stanowiska <strong> <!-- -->operatora sprzętu </strong>pomocniczego i technologicznego na odkrywce, wymienionego w pkt 22 załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 23 grudnia 1994r. skoro ubezpieczony nie był wyłącznie operatorem ale też kierowcą.</p> <p>Sąd Apelacyjny w składzie orzekającym nie podziela stanowiska Sądu I instancji, że <br/>w niniejszym stanie faktycznym ma zastosowanie art. 50 b ustawy emerytalno-rentowej, zgodnie z którym, przy ustalaniu prawa do emerytury górniczej uwzględnia się okresy pracy górniczej i pracy równorzędnej z pracą górniczą, będące okresami składkowymi lub nieskładkowymi w rozumieniu ustawy, z tym że okresy pracy górniczej i pracy równorzędnej z pracą górniczą uwzględnia się, jeżeli praca ta wykonywana była co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy.</p> <p>Nie sposób zatem przyjąć, że ubezpieczony spełnił warunki uzasadniające przyznanie prawa do emerytury górniczej na podstawie powołanych przepisów.</p> <p>Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd Apelacyjny uznał ustalenia Sądu <br/>I instancji za nieprawidłowe, a apelację za zasadną i z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> zmienił zaskarżony wyrok i oddalił odwołanie.</p> <p>/-/ SSA E. Piotrowska/-/ SSA M. Małek - Bujak/-/ SSA J. Ansion Sędzia Przewodnicząca Sędzia</p> <p>JR</p> </div>