I ACz 1162/12

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I ACz 1162/12</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 5 grudnia 2012 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Szczecinie w I Wydziale Cywilnym</strong> </p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSA Artur Kowalewski /spr./</p> <p>Sędziowie: SSA Marta Sawicka</p> <p>SSA Eugeniusz Skotarczak</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2012 r. w Szczecinie, na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">A. T.</span> </p> <p>przeciwko Skarbowi Państwa – Prokuraturze Rejonowej w<span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block"> (...) Biuru (...)</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek zażalenia powoda na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Okręgowym w Gorzowie Wlkp. z dnia 4 października 2012 r., sygn. akt I C 114/11</p> <p> <strong> <!-- -->p o s t a n a w i a :</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->uchylić zaskarżone zarządzenie.</strong> </p> <p>SSA M. Sawicka SSA A. Kowalewski SSA E. Skotarczak </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym zarządzeniem, wydanym na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 130;art. 130 § 2)">art. 130 § 2 k.p.c.</a>, Przewodniczący w Sądzie Okręgowym w Gorzowie Wlkp. zwrócił pozew <span class="anon-block">A. T.</span>, z uwagi na nieuiszczenie należnej opłaty sądowej.</p> <p>Zarządzenie to zaskarżył zażaleniem powód, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu powołał się na okoliczności, świadczące w jego ocenie o bezzasadności orzeczeń Sądu I instancji, którymi nie zostały uwzględnione w całości jego kolejne wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zażalenie powoda okazało się uzasadnione i to niezależnie od oceny podniesionej w nim argumentacji.</p> <p>Analiza akt sprawy prowadzi do jednoznacznego wniosku, iż w jej przebiegu brak było jakichkolwiek podstaw do wydania w dniu 4 października 2012 r. zarządzenia w przedmiocie zwrotu pozwu, a to z tego względu, że w obrocie prawnym funkcjonuje wydane już w tym przedmiocie zarządzenie referendarza sądowego z dnia 1 sierpnia 2011 r. (k.55). Tego rodzaju wniosku nie podważa fakt wniesienia przez powoda sprzeciwu od tego zarządzenia. Na tle dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 398(22);art. 398(22) § 2)">art. 398^{<!-- -->22}§ 2 k.p.c.</a> nie może budzić wątpliwości pogląd, że orzeczenie (zarządzenie) referendarza sądowego traci moc tylko w przypadku skutecznego wniesienia skargi. Tymczasem w niniejszej sprawie kwestia ta nie została do dnia dzisiejszego przesądzona. Zauważyć bowiem należy, że w punkcie II postanowienia z dnia 11 czerwca 2012 r. skarga powoda na zarządzenie referendarza została odrzucona (k. 146). Odpis tego orzeczenia powód otrzymał w dniu 22 czerwca 2012 r. (k. 149), zaś w dniu 29 czerwca 2012 r. (k. 150), a zatem z zachowaniem terminu przewidzianego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 394;art. 394 § 2)">art. 394 § 2 k.p.c.</a>, złożył pismo, w którym jednoznacznie wskazał, że zaskarża: „odrzucenie zażaleń”. Wprawdzie jego literalna treść mogłaby sugerować, że intencją powoda było zaskarżenie wyłącznie orzeczenia z punktu I tego postanowienia, w którym istotnie jedno z jego zażaleń zostało odrzucone, jednak przeciwko tego rodzaju wnioskowi przemawia nie tylko użyta liczba mnoga : „zażaleń”, ale przede wszystkim analiza sposobu uczestnictwa powoda w procesie, w trakcie którego zaskarżał praktycznie wszystkie czynności podejmowane w sprawie. Winno to prowadzić, zdaniem Sądu Apelacyjnego do wniosku, że pismo to należy zakwalifikować – przy uwzględnieniu dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 130;art. 130 § 1;art. 130 § 1 zd. 2)">art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c.</a> - jako zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi, a w konsekwencji powinny zostać wdrożone czynności zmierzające do usunięcia jego braków formalnych, których realizacja stanowić musi przedmiot zasadniczego zainteresowania Przewodniczącego w Sądzie I instancji w toku dalszego procedowania w tej sprawie.</p> <p>Niezależnie od wskazanych wyżej okoliczności samoistnie skutkujących koniecznością wyeliminowania zaskarżonego zarządzenia, umknęło Przewodniczącemu w Sądzie I instancji to, że nawet gdyby hipotetycznie uznać wzmiankowane postanowienie z dnia 11 czerwca 2012 r. za prawomocne, to tym samym ostateczne byłoby również zarządzenie referendarza sądowego z dnia 1 sierpnia 2011 r. Także zatem i z tej przyczyny wydanie zaskarżonego zarządzenia było niedopuszczalne.</p> <p>Z tych przyczyn Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art. 386 § 4 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 398)">art. 398 k.p.c.</a> </p> <p>SSA M. Sawicka SSA A. Kowalewski SSA E. Skotarczak </p> </div>