III AUa 907/12
Sądy powszechne2012-12-06
Sygnatura
III AUa 907/12
Data orzeczenia
2012-12-06
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Bogumiła BurdaMarta Pańczyk-KujawskaUrszula Kocyłowska
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>
<strong>
<!-- -->
</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia <strong>
<!-- -->6 grudnia 2012 r.</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</strong>
</p>
<p>w składzie:</p>
<table>
<colgroup>
<col width="103"/>
<col width="187"/>
<col width="486"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
</td>
<td>
<p>Przewodniczący:</p>
</td>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->SSA Bogumiła Burda (spr.)</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
</td>
<td>
<p>Sędziowie:</p>
</td>
<td rowspan="2">
<p>
<strong>
<!-- -->SSA Marta Pańczyk-Kujawska</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->SSA Urszula Kocyłowska</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
</td>
<td>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
</td>
<td>
<p>Protokolant</p>
</td>
<td>
<p>st.sekr.sądowy Małgorzata Leniar
</p>
</td>
</tr>
</table>
<p>po rozpoznaniu w dniu <strong>
<!-- -->6 grudnia 2012 r. </strong>
</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawyz wniosku <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">A. S.</span> </strong>
</p>
<p>przeciwko <strong>
<!-- -->Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">J.</span> </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->o wysokość emerytury</strong>
</p>
<p>na skutek apelacji wnioskodawcy <span class="anon-block">A. S.</span>
</p>
<p>od wyroku <strong>
<!-- -->Sądu Okręgowego w Krośnie</strong>
</p>
<p>z dnia <strong>
<!-- -->5 lipca 2012 r. </strong>sygn. akt <strong>
<!-- -->IV U 536/12</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> zmienia zaskarżony wyrok oraz poprzedzającą go decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">J.</span> z dnia 13 marca 2012 r., w ten sposób, że zobowiązuje organ rentowy do obliczenia wysokości emerytury, przysługującej wnioskodawcy <span class="anon-block">A. S.</span> od dnia 8 lutego 2012 r., według zasad wynikających z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 26)">art. 26 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> ( t.j. Dz.U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227).</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. Akt III AUa 907/12</strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Decyzją z 13 marca 2012r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">J.</span> przyznał <span class="anon-block">A. S.</span> prawo do emerytury na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 27)">art. 27 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (tekst jednolity Dz. U z 2009r. Nr 153, poz. 1227 ze zmianami).</p>
<p>Do ustalenia wysokości świadczenia organ rentowy przyjął podstawę wymiaru poprzednio przyznanej emerytury oraz wskaźnik wysokości podstawy wymiaru ograniczony do 250%, pomnożony przez kwotę bazową 2822,66 zł, a ponadto 553 miesiące okresów składkowych.</p>
<p>W uzasadnieniu Zakład stwierdził brak podstaw do obliczenia emerytury w myśl art. 26 ustawy emerytalnej z uwagi na wystąpienie z wnioskiem o świadczenie przed dniem 31 grudnia 2008r.</p>
<p>
<span class="anon-block">A. S.</span> zakwestionował decyzję w odwołaniu skierowanym do Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krośnie, wnosząc o jej zmianę poprzez obliczenie wysokości przysługującego mu z racji osiągnięcia powszechnego wieku emerytalnego świadczenia według nowych zasad.</p>
<p>Wyjaśnił, że po nabyciu uprawnień do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym nie zaprzestał kontynuowania zatrudnienia, zaś osiągany przychód powodował zawieszenie wypłaty świadczenia.</p>
<p>Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">J.</span> w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.</p>
<p>Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krośnie po rozpoznaniu sprawy wyrokiem z 5 lipca 2012r. oddalił odwołanie.</p>
<p>Zdaniem Sądu Okręgowego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 55)">art. 55 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> nie mógł być zastosowany przy ustalaniu wysokości emerytury <span class="anon-block">A. S.</span>, z uwagi na fakt wystąpienia przez niego z wnioskiem o ustalenie prawa do świadczenia przed dniem 31 grudnia 2008r.</p>
<p>W podstawie prawnej rozstrzygnięcia obok przepisów ustawy emerytalno – rentowej Sąd powołał <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477 <sup>
<!-- -->14</sup> § 1 kpc</a>.</p>
<p>Apelację od powyższego wyroku skierował do Sądu Apelacyjnego <span class="anon-block">A. S.</span>.</p>
<p>Zarzucił Sądowi Okręgowemu pominięcie przy rozpoznawaniu sprawy faktu, iż składając 28 sierpnia 2007r. wniosek o ustalenie prawa do emerytury, zaznaczył, że jego zamiarem jest osiąganie przychodu powodującego zawieszenie wypłaty świadczenia, jak również pominięcie faktu kontynuowania zatrudnienia do ukończenia 65 roku życia.</p>
<p>W konkluzji wniósł o uwzględnienie jego żądania obliczenia wysokości emerytury według nowych, korzystniejszych dla niego zasad.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Apelacyjny zważył co następuje:</strong>
</p>
<p>Apelacja <span class="anon-block">A. S.</span> jest uzasadniona, a zebrany w sprawie materiał dowody pozwala na wydanie orzeczenia reformatoryjnego.</p>
<p>W ocenie Sądu Apelacyjnego wyrok Sądu Okręgowego wydany został z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 55;art. 26)">art. 55 i 26 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a>.</p>
<p>To naruszenie w szczególności polega na błędnym przyjęciu przez Sąd I instancji, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie jest możliwe uwzględnienie roszczenia wnioskodawcy, co doprowadziło do rozstrzygnięcia w ocenie Sądu Apelacyjnego nie zasługującego na akceptację.</p>
<p>Stan faktyczny sprawy, niekwestionowany przez żadną ze stron, przedstawia się następująco:</p>
<p>
<span class="anon-block">A. S.</span> urodzony <span class="anon-block">(...)</span>., z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym, z uwagi na posiadany i wymagany przepisami prawa okres składkowy i nieskładkowy oraz pracy w szczególnych warunkach, wystąpił 29 czerwca 2007r. tj. po ukończeniu 60 lat.</p>
<p>Z dołączonych przez skarżącego do wniosku dokumentów wynikało, że kontynuuje on zatrudnienie, osiągając przychód w wysokości powodującej zawieszenie wypłaty świadczenia.</p>
<p>Po dokonaniu oceny przedstawionych przez wnioskodawcę dokumentów, organ rentowy decyzją z 28 sierpnia 2007r. ustalił <span class="anon-block">A. S.</span> prawo do emerytury od 1 czerwca 2007r. i zawiesił równocześnie jej wypłatę.</p>
<p>Wnioskodawca kontynuował zatrudnienie do 28 lutego 2012r.</p>
<p>9 lutego 2012r., a więc dzień po ukończeniu 65 roku życia <span class="anon-block">A. S.</span> wystąpił z wnioskiem o emeryturę w związku z osiągnięciem powszechnego wieku emerytalnego, wnosząc o obliczenie jej wysokości według „nowych zasad”.</p>
<p>W efekcie organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję, którą Sąd I instancji uznał za prawidłową i mającą uzasadnienie w obowiązujących przepisach prawa.</p>
<p>Stanowiska zajętego przez Sąd Okręgowy Sąd Apelacyjny nie podziela.</p>
<p>
<span class="anon-block">A. S.</span> urodził się przed dniem 1 stycznia 1949r., stąd też jego uprawnienia do emerytury należy oceniać w świetle uregulowań zawartych w art. 27 ustawy emerytalno – rentowej. Z kolei zasady ustalania wysokości emerytur, o których mowa w przywołanym przepisie uregulowane zostały w rozdziale 4, w art. 53 powołanej ustawy i te zasady uwzględnił organ rentowy przy ustalaniu wysokości świadczenia wnioskodawcy.</p>
<p>Zwrócić trzeba jednak uwagę, że w tym samym rozdziale zamieszczony został art. 55, zgodnie z którym ubezpieczonemu spełniającemu warunki do uzyskania emerytury na podstawie art. 27, który kontynuował ubezpieczenia emerytalne i rentowe po osiągnięciu przewidzianego w tym przepisie wieku emerytalnego i wystąpił z wnioskiem o przyznanie emerytury po dniu 31 grudnia 2008r. może być obliczona emerytura na podstawie art. 26, jeżeli jest wyższa od obliczonej zgodnie z art. 53.</p>
<p>Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego pozwala na ustalenie, że wnioskodawca po osiągnięciu wieku emerytalnego kontynuował ubezpieczenia emerytalne i rentowe (65 lat ukończył 8 lutego 2012r., w zatrudnieniu na podstawie umowy o pracę i w pełnym wymiarze czasu pracy pozostawał do 28 lutego 2012r)., a z wnioskiem o ustalenie prawa do świadczenia na podstawie art. 27 wystąpił</p>
<p>9 lutego 2012r.</p>
<p>Zdaniem organu rentowego i Sądu I instancji fakt uzyskania przez skarżącego prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym przez dniem 31 grudnia 2008r. uniemożliwia obliczenie świadczenia według zasad wynikających z art. 26 ustawy emerytalno rentowej.</p>
<p>Z taką oceną nie można się zgodzić.</p>
<p>Emerytura w obniżonym wieku emerytalnym dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze i emerytura przysługująca po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego, to dwa różne świadczenia ze względu na odmienne przesłanki nabycia do nich prawa. Nie można zatem utożsamiać wniosku o ustalenie prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego.</p>
<p>Podkreślenia wymaga, że <span class="anon-block">A. S.</span>, który po uzyskaniu prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym świadczenia nie pobierał, z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury na podstawie art. 27 ustawy o emeryturach i rentach z FUS po raz pierwszy wystąpił 9 lutego 2012r., a więc po dniu 31 grudnia 2008r. To zaś oznacza, że w sytuacji kontynuowania zatrudnienia po osiągnięciu wieku emerytalnego, może skutecznie domagać się obliczenia emerytury na podstawie art. 26 ustawy.</p>
<p>Sąd Apelacyjny, po ustaleniu na podstawie danych jakie zawierają akta sprawy, że emerytura wnioskodawcy obliczona na podstawie art. 26 jest wyższa od obliczonej na podstawie art. 53 ustawy z 17 grudnia 1998r., uznał roszczenie wnioskodawcy za w pełni uzasadnione.</p>
<p>Z tych też przyczyn orzeczono jak w sentencji stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 kpc</a>.</p>
</div>