IV Ka 635/12

<p>Sygn. akt IV Ka 635/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 6 grudnia 2012 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Legnicy - IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="165"/> <col width="410"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Andrzej Środek</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie</p> </td> <td> <p>SO Andrzej Grochmal</p> <p>SO Włodzimierz Przysłupski (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>sekr.sądowy Patrycja Ignaczak</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Bożeny Ławrowskiej </p> <p>Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Legnicy</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2012 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. O.</span> (<span class="anon-block">O.</span>)</strong> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 160;art. 160 § 2)">art. 160 § 2 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Legnicy</p> <p>z dnia 13 września 2012 r. sygn. akt VIII K 983/11</p> <p>I.  zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu,</p> <p>II.  kosztami procesu w sprawie obciąża Skarb Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IV Ka 635/12</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Prokurator Rejonowy w Legnicy oskarżył <span class="anon-block">G. O.</span> o to, że <br/>w dniu 19 maja 2010 r. w <span class="anon-block">P.</span>, jako lekarz wykonujący czynności <br/>w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej w <span class="anon-block"> Przychodni (...)</span> <br/>w <span class="anon-block">P.</span> naraził <span class="anon-block">A. D.</span> na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w ten sposób, że zalecił pokrzywdzonej stosowanie niesteroidowego leku przeciwzapalnego Naproxen, wiedząc jako lekarz opiekujący się <span class="anon-block">A. D.</span>, iż występowały u niej przeciwwskazania do stosowania tego środka z uwagi na fakt, iż pokrzywdzona cierpiała na schorzenie przewlekłe w postaci astmy aspirynowej i w związku <br/>z tym występowała u niej nadwrażliwość na niesteroidowe leki przeciwzapalne, czym doprowadził u <span class="anon-block">A. D.</span>, po przyjęciu przez nią wyżej wskazanego leku, do zaostrzenia astmy oskrzelowej w postaci napadu duszności, <strong> <!-- -->tj. o czyn <br/>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 160;art. 160 § 2)">art. 160 § 2 k.k.</a> </strong> </p> <p>Sąd Rejonowy w Legnicy wyrokiem z dnia 13 września 2012 roku (sygn. akt VIII K 983/11):</p> <p>I.  uznał oskarżonego <span class="anon-block">G. O.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 160;art. 160 § 2)">art. 160 § 2 k.k.</a> wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a> warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres próby 2 (dwóch) lat,</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 71;art. 71 § 1)">art. 71 § 1 k.k.</a> z zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 3)">art. 33 § 3 k.k.</a> orzekł wobec oskarżonego karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych po 30 (trzydzieści) złotych każda,</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 3;art. 3 ust. 2)">art. 2 ust. 1 i art. 3 ust 2</a> ustawy<br/>o opłatach w sprawach karnych zasadził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 1907,66 (tysiąc dziewięćset siedem 66/100) złotych oraz wymierzył mu opłatę w kwocie 270 (dwustu siedemdziesięciu) złotych.</p> <p>Powyższy wyrok zaskarżył w całości obrońca oskarżonego <span class="anon-block">G. O.</span>, zarzucając:</p> <p>I.  błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mające wpływ na jego treść, polegające na przyjęciu, że:</p> <p>1.  astma oskrzelowa jest schorzeniem tożsamym z astmą aspirynową,</p> <p>2.  w dokumentacji lekarskiej pokrzywdzonej <span class="anon-block">A. D.</span> znajdującej się w <span class="anon-block"> Przychodni (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> były zamieszczone informacje, że pokrzywdzona choruje na astmę aspirynową i że w dokumentacji lekarskiej pokrzywdzonej znajdującej się w <span class="anon-block"> Przychodni (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> znajdowała się karta informacyjna Szpitalnego Oddziału Ratunkowego <span class="anon-block">(...)</span> Szpitala <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> z dnia 14.06.2006 r. oraz informacja dla lekarza kierującego z Poradni Alergologicznej <span class="anon-block">A. K.</span> w <span class="anon-block">L.</span> wystawionej najprawdopodobniej w 2004 r.,</p> <p>3.  oskarżony na podstawie informacji z dokumentacji pokrzywdzonej <span class="anon-block">A. D.</span>, a także z wywiadów z nią przeprowadzonych powinien wiedzieć, że pokrzywdzona cierpi na astmę aspirynową,</p> <p>- podczas gdy prawidłowa, tj. poczyniona zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> <br/>i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>, ocena materiału dowodowego, w tym <br/>w szczególności ocena oryginalnej dokumentacji lekarskiej pokrzywdzonej <span class="anon-block">A. D.</span> znajdującej się w <span class="anon-block"> Przychodni (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>, opinii biegłych (k. 209 i nast. akt sprawy), zeznań świadków <span class="anon-block">A. Z.</span>, <span class="anon-block">A. G.</span>, <span class="anon-block">E. Z.</span>, <span class="anon-block">J. S.</span>, <span class="anon-block">A. K.</span> oraz wyjaśnień oskarżonego nie daje podstaw do powyższych ustaleń,</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> - naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść wyroku, tj.:</p> <p>1.</p> <p>1.  naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> polegające na pominięciu przy ustalaniu stanu faktycznego sprawy istotnej części materiału dowodowego zgromadzonego w toku rozprawy w postaci oryginalnej dokumentacji lekarskiej pokrzywdzonej <span class="anon-block">A. D.</span> z <span class="anon-block"> Przychodni (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>, znajdującej się na karcie nr 183 akt sprawy,</p> <p>2.  naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 2)">art. 424 § 1 pkt 2 k.p.k.</a> polegające na niewyjaśnieniu podstawy prawnej wyroku, tj. przyczyn, dla których oskarżonemu przypisano popełnienie występku umyślnego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 160;art. 160 § 2)">art. 160 § 2 k.k.</a>, podczas gdy w ustalonym przez Sąd Rejonowym stanie faktycznym możliwe było co najwyżej przypisanie oskarżonemu występku nieumyślnego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 160;art. 160 § 3)">art. 160 § 3 k.k.</a>,</p> <p>a nadto w przypadku nieuwzględnienia powyższych zarzutów;</p> <p>III.</p> <p>III.</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> - naruszenie prawa materialnego<span class="underline"> <!-- -->,</span> tj. naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 160;art. 160 § 2)">art. 160 § 2 k.p.k.</a> polegające na bezzasadnym - w ustalonym przez Sąd Rejonowym stanie faktycznym - zastosowaniu tego przepisu i przypisaniu oskarżonemu popełnienia występku umyślnego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 160;art. 160 § 2)">art. 160 § 2 k.p.k.</a>, podczas gdy zachowanie oskarżonego nosiło co najwyżej znamiona winy nieumyślnej i mogło być zakwalifikowane co najwyżej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 160;art. 160 § 3)">art. 160 § 3 k.k.</a>, co <br/>w konsekwencji prowadziłoby do uznania, że oskarżony popełnił przestępstwo wnioskowe (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 160;art. 160 § 5)">art. 160 § 5 k.k.</a>),</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 pkt. 9)">art. 439 pkt 9 k.p.k.</a> - naruszenie przepisów postępowania, tj. naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.p.k.</a>, polegające na przeprowadzeniu postępowania i wydaniu wyroku w sprawie o przestępstwo wnioskowe z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 160;art. 160 § 2;art. 160 § 5)">art. 160 § 2 i § 5 k.p.k.</a>, podczas gdy zachodziła ujemna przesłanka procesowa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 pkt. 10)">art. 17 pkt <br/>10 k.p.k.</a> w postaci braku wniosku o ściganie oskarżonego.</p> <p>Stawiając powyższe zarzuty, apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzuconego mu czynu, a</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->ewentualnie o:</span> </p> <p>uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja jest zasadna.</p> <p>Słusznie bowiem apelujący kwestionuje prawidłowość dokonanej przez Sąd Rejonowy oceny zgromadzonych w sprawie dowodów, polegającej na uznaniu, że oskarżony <span class="anon-block">G. O.</span> podczas przyjmowania pokrzywdzonej <span class="anon-block">A. D.</span> w dniu 19 maja 2010 roku w <span class="anon-block"> Przychodni (...)</span> <br/>w <span class="anon-block">P.</span> – powinien posiadać wiedzę, iż nie można jej zalecać leku „naproxen”, gdyż cierpiała ona na przewlekłe schorzenie w postaci astmy aspirynowej, a ponadto miał on możliwość dokładnego zdiagnozowania stanu zdrowia tej pacjentki, a w konsekwencji nie przypisywania jej wymienionego wyżej leku.</p> <p>Należy przy tym zauważyć, że Sąd Rejonowy przypisał oskarżonemu przestępstwo określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 160;art. 160 § 2)">art. 160 § 2 k.k.</a>, polegające na umyślnym narażeniu pacjentki <span class="anon-block">A. D.</span> na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Natomiast z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że oskarżony w krytycznym czasie nie zachował ostrożności wymaganej <br/>w danych okolicznościach, poprzez niedokładne zbadanie pacjentki oraz niezapoznanie się z dokumentacją medyczną, co w konsekwencji doprowadziło do przypisania leku zagrażającego jej życiu.</p> <p>Takie zaś zachowanie sprawcy wyczerpuje znamiona nieumyślnej formy przestępstwa narażenia człowieka na niebezpieczeństwo, określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 160;art. 160 § 3)">art. 160 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 160;art. 160 § 2)">art. 160 § 2 k.k.</a> </p> <p>Nie ulega wątpliwości, że głównym dowodem w sprawie, na którym oparty został zarzut aktu oskarżenia, a następnie ustalenia Sądu I instancji była opinia biegłych z <span class="anon-block">(...)</span>Akademii Medycznej we <span class="anon-block">W.</span> z dnia 17 października 2011 r., gdzie stwierdzono między innymi, że: „nieprawidłowe było zalecenie stosowania leku <em> <!-- --> naproxen </em>. Jest to niesteroidowy lek przeciwzapalny o działaniu przeciwbólowym oraz przeciwgorączkowym. Przeciwwskazaniem do jego stosowania jest tzw. „astma aspirynowa”, która była wcześniej rozpoznana u pacjentki, o czym lekarz (co wynika z jego zeznań) wiedział. U <span class="anon-block">A. D.</span> istniały przeciwwskazania do podania leku <em> <!-- --> naproxen </em> (vide: opinia k – 98).</p> <p>Należy w tym miejscu zauważyć, że przed opracowaniem powyższej opinii przez biegłych oskarżony <span class="anon-block">G. O.</span> został najpierw przesłuchany <br/>w charakterze świadka (k – 56-59).</p> <p>Jednakże w chwili sporządzania aktu oskarżenia oraz w czasie rozpoznawania sprawy przez Sąd I instancji – <span class="anon-block">G. O.</span> miał już status oskarżonego, w związku z czym nie było dopuszczalne ujawnianie na rozprawie treści protokołu przesłuchania go w charakterze świadka.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">G. O.</span> złożył natomiast wyjaśnienia na rozprawie sądowej w dniu 6 lutego 2012 r. podając, że wiedział o tym, iż pacjentka <span class="anon-block">A. D.</span> była chora na astmę. Nie wiedział jednak, że cierpiała ona na astmę aspirynową. Nigdy też pacjentka ta nie powiedziała mu, że choruje na astmę aspirynową, a w historii choroby nie było żadnych adnotacji odnośnie uczuleń. Oświadczył też, że rok wcześniej pokrzywdzona badana była przez alergologa, który wpisał do karty rozpoznanie: astma oskrzelowa.</p> <p>Jednocześnie oskarżony wyjaśnił, że o fakcie, iż <span class="anon-block">A. D.</span> mogła mieć astmę aspirynową dowiedział się dopiero w czasie przeglądania akt sprawy karnej, kiedy to poza dokumentacją z jego przychodni zobaczył też dokumentację zewnętrzną, której wcześniej nie znał. Po przejrzeniu tych dokumentów można było stwierdzić, że pacjentka chorowała na astmę aspirynową. Ta zewnętrzna dokumentacja – zdaniem oskarżonego – została prawdopodobnie dostarczona do przychodni po zgonie pacjentki (vide: wyjaśnienia oskarżonego k 173-174).</p> <p>Składając ustną opinię specjalistyczną na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2012 roku biegli z <span class="anon-block">(...)</span>AM we <span class="anon-block">W.</span> przedstawili drugą z możliwych wersji, opartej na wyjaśnieniach oskarżonego, przyjmując mianowicie, że lekarz <span class="anon-block">G. O.</span> nie miał możliwości uzyskania informacji o astmie aspirynowej <span class="anon-block">A. D.</span>, a tym samym nie naraził pacjentki na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężki uszczerbek na zdrowiu.</p> <p>Jednocześnie biegli stwierdzili, że dysponowali jedynie kserokopią dokumentacji medycznej, w większości nieczytelną lub słabo czytelną. Nie mieli też informacji o tym, kiedy dokumentacja zewnętrzna z innych jednostek (karta informacyjna SOR z 2006 r. i informacja dla lekarza POZ z poradni alergologicznej) – została włączona do dokumentacji wewnętrznej Przychodni <br/>w <span class="anon-block">P.</span> (vide: opinia ustna biegłych z <span class="anon-block"> (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> k 208-209).</p> <p>Należy w tym miejscu stwierdzić, że Prokuratura Rejonowa w Legnicy powołując <span class="anon-block">(...)</span>AM we <span class="anon-block">W.</span> w celu opracowania opinii specjalistycznej w niniejszej sprawie – istotnie przekazała biegłym kserokopię dokumentacji medycznej z <span class="anon-block"> Przychodni (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> dotyczącej pacjentki <span class="anon-block">A. D.</span>, a wśród tych dokumentów znajdowały się kserokopie dokumentów zewnętrznych w postaci karty informacyjnej SOR z 2006 r. oraz informacji dla lekarza POZ od alergologa (bez daty).</p> <p>Natomiast w nadesłanej w dniu 10 lutego 2012 r. do Sądu Rejonowego <br/>z <span class="anon-block"> Przychodni (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> – oryginalnej dokumentacji lekarskiej dotyczącej pacjentki <span class="anon-block">A. D.</span> – brak jest wymienionych wyżej dokumentów zewnętrznych. Z zapisu z dnia 3 czerwca 2009 r. dokonanego <br/>w dokumentacji wewnętrznej przez alergologa dr nauk med. <span class="anon-block">J. S.</span> wynika zaś, że stwierdził on u pacjentki astmę oskrzelową (vide: dokumentacja medyczna k – 183).</p> <p>Mając na względzie wskazany wyżej stan dowodowy sprawy, zdaniem sądu odwoławczego, nie można wykluczyć, że w dokumentacji lekarskiej dotyczącej <span class="anon-block">A. D.</span>, w czasie przyjmowania jej przez lekarza <span class="anon-block">G. O.</span> w dniu 19 maja 2010 r. w <span class="anon-block"> Przychodni (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> – brak było tzw. dokumentów zewnętrznych, z których wynikało, że pacjentka ta cierpiała na astmę aspirynową.</p> <p>Mogło zatem być tak, jak to podał oskarżony w swoich wyjaśnieniach, że w chwili badania pacjentki w dniu 19 maja 2010 r. w dokumentacji medycznej brak było dokumentów, w których zawarta była diagnoza o stwierdzeniu u niej astmy aspirynowej. Jest natomiast wysoce prawdopodobne, że wymienione wcześniej dokumenty, zawierające rozpoznanie u <span class="anon-block">A. D.</span> astmy aspirynowej – zostały dostarczone do Przychodni lub przekazane Policji – już po śmierci pokrzywdzonej. Wynika to wprost z zeznań świadka <span class="anon-block">A. Z.</span> synowej pokrzywdzonej, która na rozprawie w dniu 8 marca 2012 r. po okazaniu jej przedmiotowych dokumentów podała, że „dokumentów tych nie zanosiłam do Przychodni. Najprawdopodobniej ta dokumentacja była w domu i została przekazana prokuratorowi wraz z lekami i tym wszystkim co zostało zabezpieczone przez Policję” (k – 197).</p> <p>Uznając zatem, że w krytycznym czasie dokumentacja lekarska dotycząca pacjentki <span class="anon-block">A. D.</span> – nie zawierała dokumentów w których znajdowało się rozpoznanie u niej choroby w postaci astmy aspirynowej, to tym samym istnieją wątpliwości w zakresie sprawstwa i winy oskarżonego <span class="anon-block">G. O.</span>.</p> <p>Oskarżony w czasie przeprowadzonego wywiadu oraz badania – nie rozpoznał u niej takiej choroby w dniu 19 maja 2010 r. Zresztą w czasie samego badania fizycznego – tak jak to stwierdzili biegli w swojej ustnej opinii w dniu 23 kwietnia 2012 r. – „nie można rozróżnić tej, czy innej jakości astmy” (k – 210).</p> <p>Aby można było przypisać oskarżonemu sprawstwo i winę w zakresie umyślnej formy przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 160;art. 160 § 2)">art. 160 § 2 k.k.</a> – należałoby ustalić, że <br/>w krytycznym czasie miał on świadomość, że działaniem swoim naraża innego człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo i powinien chcieć tego lub na to się godzić.</p> <p>Zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy nie daje podstawy do dokonania takich ustaleń.</p> <p>Istnieją także istotne wątpliwości, czy oskarżony nieumyślnie dopuścił się narażenia pokrzywdzonej na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, w ten sposób, że na skutek niedbalstwa nie przeprowadził wyczerpującego wywiadu z pacjentką, nie zbadał jej fizycznie czy też nie zapoznał się z dokumentacją lekarską, co w konsekwencji doprowadziło do nierozpoznania u niej astmy aspirynowej, a następnie do przepisania jej niewłaściwego leku, zagrażającego życiu i zdrowiu.</p> <p>Przypisanie oskarżonemu sprawstwa i winy nawet o przestępstwo nieumyślne, określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 160;art. 160 § 3)">art. 160 § 3 k.k.</a> – byłoby możliwe jedynie wtedy, gdyby można było ustalić ponad wszelką wątpliwość, że w czasie badania pokrzywdzonej i aplikowania jej leku o nazwie <em> <!-- --> naproxen </em> – w jego dyspozycji znajdowały się dokumenty stwierdzające u niej astmę aspirynową, a oskarżony zaniechał zapoznania się z ich treścią.</p> <p>Zgromadzone w sprawie dowody nie dają jednak podstaw do dokonania takich ustaleń.</p> <p>Istnieją zatem istotne, nie dające się usunąć wątpliwości w zakresie sprawstwa i winy oskarżonego, które zgodnie z zasadą wyrażoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> należało rozstrzygnąć na jego korzyść.</p> <p>Z tych też względów Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnił oskarżonego <span class="anon-block">G. O.</span> od popełnienia zarzuconego mu czynu, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 k.p.k.</a> kosztami procesu <br/>w sprawie obciążył Skarb Państwa.</p> </div>