II Ca 571/12

<p>Sygn. akt II Ca 571/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 6 grudnia 2012 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Legnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="431"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Jolanta Pratkowiecka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SO Robert Figurski (spraw.)</p> <p>SO Sabina Ziser</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>sekr. sądowy Małgorzata Zielińska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2012 roku w Legnicy</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa Gminy Miejskiej <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p>przeciwko pozwanej <span class="anon-block">B. P.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji strony powodowej</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Złotoryi</p> <p>z dnia 30 maja 2012 roku</p> <p>sygn. akt I C 172/12</p> <p>I.  <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok: </strong> </p> <p>1.  <strong> <!-- -->w punkcie II w ten sposób, że zasądza od pozwanej na rzecz strony powodowej dalszą kwotę 1.642,20 zł (jeden tysiąc sześćset czterdzieści dwa złote dwadzieścia groszy) z ustawowymi odsetkami od dnia 5 marca 2012 roku, z zastrzeżeniem, że odpowiedzialność pozwanej za zapłatę jest solidarna z <span class="anon-block">A. P.</span>, przeciwko któremu Sąd Rejonowy w Złotoryi wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 17 lutego 2012 roku pod sygn. akt I Nc 97/12 oraz oddala dalej idące powództwo, </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->w punkcie III o tyle, że kwotę zasądzoną od pozwanej na rzecz strony powodowej określa na 1.376 zł, w miejsce kwoty 983,45 zł; </strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->zasądza od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 383 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ca 571/12</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Rejonowy w Złotoryi wyrokiem z 30 maja 2012 roku zasądził od pozwanej <span class="anon-block">B. P.</span> na rzecz strony powodowej Gminy Miejskiej <span class="anon-block">Z.</span> kwotę 4.045,20 zł z ustawowymi odsetkami i z zastrzeżeniem, że odpowiedzialność pozwanej jest solidarna z <span class="anon-block">A. P.</span>, przeciwko któremu Sąd Rejonowy w Złotoryi wydał nakaz zapłaty z 17 lutego 2012 roku, I Nc 97/12 (punkt I); oddalił dalej idące powództwo o zasądzenie dalszej kwoty 1.642,20 zł z ustawowymi odsetkami od 5 marca 2012 roku (punkt II) i zasądził od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 983,45 zł tytułem kosztów procesu, z takim samym zastrzeżeniem jak w punkcie I (punkt III). W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że strony łączyły dwie umowy dzierżawy. Z okresu pierwszej umowy pozwanej pozostało zadłużenie – według wyliczenia tego Sądu – w wysokości 233,65 zł, z tym że strona powodowa dochodziła z tego tytułu kwoty 222,02 zł. Za okres, w którym obowiązywała druga umowa pozwana nie zapłaciła w ogóle czynszu i jej zadłużenie z tego tytułu na dzień 10 lutego 2012 roku wynosiło 2.403 zł. Ponadto Sąd Rejonowy ustalił, że pozwana i jej syn <span class="anon-block">A. P.</span> po zakończeniu dzierżawy nie wydali nieruchomości stronie powodowej, w związku z czym powinni płacić wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z tej nieruchomości. Jednakże kwotę, którą strona powodowa dochodziła z tego tytułu, Sąd ten ocenił jako abstrakcyjną i stwierdzając brak w tym zakresie dowodów, ustalił tę należność w wysokości czynszu dzierżawnego netto za ostatnie półrocze obowiązywania umowy, tj. w kwocie 1.642,20 zł. O kosztach procesu Sąd pierwszej instancji orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> </p> <p>Apelację od tego wyroku wniosła strona powodowa, zaskarżając go w części oddalającej powództwo o zasądzenie kwoty 1.642,20 zł z ustawowymi odsetkami oraz w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach procesu. Skarżąca zarzuciła pominięcie przez Sąd Rejonowy, przy ustaleniu wysokości odszkodowania za bezumowne korzystanie z nieruchomości, obowiązującego w <span class="anon-block">Z.</span> Zarządzenia Nr <span class="anon-block"> (...)</span> Burmistrza Miasta <span class="anon-block">Z.</span> z 4 stycznia 2010 roku w sprawie stawek czynszu za dzierżawę nieruchomości gruntowych i najem garaży stanowiących własność Gminy Miejskiej <span class="anon-block">Z.</span>, zgodnie z którym strona powodowa miała prawo żądać zapłaty odszkodowania w wysokości podwójnej stawki czynszu. Domagała się zmiany zaskarżonego wyroku i zasądzenia dalszej kwoty 1.642,20 zł z ustawowymi odsetkami od 5 marca 2012 roku oraz dalszych kosztów procesu za pierwszą instancję w kwocie 392,55 zł, a także zasądzenia kosztów postępowania za drugą instancję.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy, przyjmując ustalenia faktyczne orzeczenia pierwszej instancji za własne, zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja jest uzasadniona. Ostatnia łącząca strony umowa dzierżawy była zawarta na czas określony do 30 czerwca 2011 roku. Zgodnie z jej § 9 po zakończeniu dzierżawy pozwana i jej syn <span class="anon-block">A. P.</span> byli obowiązani zwrócić nieruchomość stronie powodowej. Ponieważ tego nie uczynili, strona powodowa miała prawo po 30 czerwca 2011 roku domagać się odszkodowania za bezumowne korzystanie z nieruchomości. Wysokość tego świadczenia, dochodzona pozwem, nie została określona w sposób abstrakcyjny, lecz na podstawie przepisów prawa lokalnego, konkretnie Zarządzenia Nr <span class="anon-block"> (...)</span> Burmistrza Miasta <span class="anon-block">Z.</span> z 4 stycznia 2010 roku w sprawie określenia stawek czynszu za dzierżawę nieruchomości gruntowych i najem garaży stanowiących własność Gminy Miejskiej <span class="anon-block">Z.</span>, w myśl których w przypadku bezumownego korzystania z nieruchomości gruntowych naliczana jest opłata w wysokości podwójnej stawki czynszu, która dla gruntów wykorzystywanych – jak w tym wypadku – do celów usługowych wynosi 1,70 zł, z tym że świadczenie to strona powodowa określiła w pozwie sposób zawyżony. Faktycznie stronie powodowej należała się od pozwanej i jej syna opłata za bezumowne korzystanie z nieruchomości w podwójnej wysokości kwoty zasądzonej z tego tytułu przez Sąd pierwszej instancji. To zaś oznaczało, że strona powodowa utrzymała się z swym żądaniem nie w 65%, jak przyjął Sąd Rejonowy, ale w 91%, a w takim razie należał się jej zwrot kosztów procesu nie w kwocie 983,45 zł, lecz w kwocie 1.376,83 zł (1.513 zł x 91%), którą skarżąca zaokrągliła do kwoty 1.376 zł.</p> <p>Z przytoczonych względów Sąd Okręgowy, uwzględniając w całości apelację, zmienił zaskarżony wyrok, jak w punkcie I sentencji (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a>).</p> <p>Postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego, obejmujących opłatę od apelacji (83 zł) oraz wynagrodzenie radcy prawnego strony powodowej (300 zł), wydane zostało na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3;art. 99)">art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99 k.p.c.</a> </p> </div>