I ACa 376/12

<p>Sygn. akt. I ACa 376/12</p> <p>I ACz 557/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 6 grudnia 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Rzeszowie Wydział I Cywilny w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="208"/> <col width="413"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Przewodniczący</span> </strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Dariusz Mazurek</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SA Kazimierz Rusin (spraw.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SA Grażyna Demko</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Protokolant:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->st. sekr. sądowy Aleksandra Szubert </strong> </p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2012 r. na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. M.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- -->Gminie i Miastu <span class="anon-block">R.</span>, <span class="anon-block">W. G.</span>, <span class="anon-block">L. T.</span> i <span class="anon-block">J. Ł.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji i zażalenia powódki</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu</p> <p>z dnia 22 maja 2012 r., sygn. akt I C 220/12</p> <p>I.  <strong> <!-- -->o d d a l a</strong> apelację i zażalenie,</p> <p>II.  <strong> <!-- -->p r z y z n a j e</strong> od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu na rzecz adwokata <span class="anon-block">M. Z.</span> kwotę 3.321 zł (trzy tysiące trzysta dwadzieścia jeden) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu apelacyjnym,</p> <p>III.  <strong> <!-- -->n i e o b c i ą ż a </strong>powódki kosztami postępowania apelacyjnego na rzecz pozwanych.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W ostatecznie sformułowanym pozwie powódka <span class="anon-block">R. M.</span> żądała zasądzenia na jej rzecz od pozwanych Gminy i Miasta <span class="anon-block">R.</span> , <span class="anon-block">W. G.</span>, <span class="anon-block">L. T.</span> i <span class="anon-block">J. Ł.</span> solidarnie kwoty 80.000 zł tytułem zadośćuczynienia w związku ze szkodą na zdrowiu doznaną z uwagi na niezapewnienie jej przez Gminę i pozwanych pracowników samorządowych lokalu socjalnego o odpowiednim standardzie. Utrzymywała, że na skutek nieszczelności pieca uległa zaczadzeniu, a brak właściwego ogrzewania , nieszczelność okien, wilgoć w lokalu i dostarczana woda z kamieniem spowodowały zachorowanie na astmę oskrzelową, kamicę nerkową i skrzywienie kręgosłupa lędźwiowego .</p> <p>Pozwani wnieśli o oddalenie powództwa .</p> <p>Pozwana Gmina i Miasto <span class="anon-block">R.</span> zarzuciła, że lokal w chwili wynajmowania rodzinie <span class="anon-block">M.</span> w 1996 r był w dobrym stanie technicznym i w takim stanie pozostawał w okresie życia rodziców powódki . Ona sama nie wywiązywała się jednak z obciążającego ją obowiązku naprawy i konserwacji pieca .</p> <p>W związku ze skargami powódki pozwana Gmina wykonała kontrolę przewodów kominowych nie stwierdzając ulatniania się czadu, a w październiku 2010 r. zaproponowała jej wymianę pieca kaflowego na nowy, na co jednak powódka nie wyraziła zgody . Według pozwanej Gminy woda dostarczana do mieszkania powódki była odpowiedniej jakości, co potwierdziły badania inspekcji sanitarnej .</p> <p>Zarzuciła ponadto, że stany chorobowe udokumentowane przez powódkę powstały jeszcze w latach 1990 – tych, a zatem bez związku ze stanem mieszkania, na który uskarżała się w późniejszym okresie.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block">W. G.</span> – burmistrz pozwanej Gminy i Miasta - zarzucił, że ze strony zarządzającego zasobami mieszkaniowymi Gminy <span class="anon-block"> Zakładu (...)</span> powódka wielokrotnie otrzymywała pomoc, jak też propozycje zamiany mieszkania, z których nie skorzystała. Nie wyraziła też zgody na wymianę pieca, którą jej zaproponowano.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block">L. T.</span> pełniący funkcję zastępcy burmistrza zarzucił, że powódka zgłaszała mu jedynie potrzebę przydziału innego mieszkania ze względu na problemy z sąsiadami , ale zrezygnowała z przydzielonego jej lokalu, co dowodzi, że w dotychczasowym miała dobre warunki mieszkaniowe .</p> <p>Z kolei pozwany <span class="anon-block">J. Ł.</span> – kierownik <span class="anon-block"> Zakładu (...)</span> - wskazał, że lokal powódki był wyposażony w piec kaflowy, a drugi został wykonany przez najemców samodzielnie. Przeprowadzona w maju 2010 r. kontrola ujawniła brak bieżącej konserwacji pieców węglowych, do czego powódka była zobowiązana jako najemca. W październiku 2010 r. odmówiła też zgody na montaż nowo zakupionego pieca, jak też udostępnienia mieszkania w celu przeprowadzenia kontroli instalacji. Zgodę na montaż pieca wyraziła dopiero w lutym 2012 r, po czym niezwłocznie Zakład zdemontował piec kaflowy i zamontował nowo zakupiony.</p> <p>Według ustaleń Sądu Okręgowego powódka zamieszkała w przedmiotowym lokalu wraz z rodzicami w 1996r. na podstawie umowy najmu zawartej pomiędzy pozwaną Gminą , a jej matką. Za zgodą pozwanej Gminy obok istniejącego pieca kaflowego w kuchni najemcy wykonali z materiałów dostarczonych przez wynajmującego drugi piec kaflowy. Zgodnie z treścią umowy najmu obciążał ich obowiązek naprawy i konserwacji pieców. W 2003 r. powódka starała się o przydział innego mieszkania komunalnego z uwagi na jej konflikty z matką i sąsiadami lecz nie przyjęła dwóch propozycji przydziału przedstawionych jej w 2009r. Z dniem 1 października 2009r. wstąpiła w stosunek najmu po zmarłej matce. Po skargach na zły stan techniczny pieca kontrola przeprowadzona przez zakład kominiarski stwierdziła, że piec nie nadaje się do dalszej eksploatacji lecz powódka w październiku 2010 r odmówiła zgody na montaż nowo zakupionego przez wynajmującego metalowego pieca grzewczego .</p> <p>W lutym 2012r. wyraziła zgodę na montaż wskazanego przez nią pieca , który został zakupiony i zainstalowany w tym samym dniu . Decyzje Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego stwierdziły przydatność do spożycia wody doprowadzonej do mieszkania powódki. U powódki rozpoznano szereg schorzeń , a mianowicie przewlekłe spastyczne zapalenie oskrzeli, kamicę obu nerek, chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa i zespół psychoorganiczny .</p> <p>Sąd Okręgowy uznał, że z okoliczności sprawy nie wynika, by działania pozwanych były przyczyną zdarzenia sprawczego w postaci niezapewnienia powódce lokalu socjalnego o należytym standardzie. Odmówiła przy tym dwukrotnie przyjęcia przydziału innych proponowanych jej lokali. Pozwani nie ponoszą też odpowiedzialności za zły stan techniczny pieca grzewczego, okien i drzwi , gdyż to powódkę jako najemcę obciąża ich naprawa, konserwacja , łącznie z wymianą zużytych elementów , co przyjęła do wiadomości podpisując umowę najmu . Z obowiązków tych jednak nie wywiązała się mimo, że po przeprowadzonych kontrolach zwracano jej na to uwagę . Utrudniała też przeprowadzanie kontroli i prac naprawczych . Nie wykazała także, by schorzenia , na które się uskarża miały jakikolwiek związek z warunkami panującymi w mieszkaniu, a same jej twierdzenia nie mogą stanowić w tym zakresie podstawy ustaleń faktycznych .</p> <p>Z tych względów powództwo zostało oddalone.</p> <p>Wynagrodzenie ustanowionego z urzędu pełnomocnika powódki zostało ustalone na kwotę 1000 zł z uwagi na nakład poczynionej pracy.</p> <p>W złożonej apelacji powódka zarzuciła naruszenie prawa materialnego, to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417;art. 417 § 1)">art. 417 § 1 kc</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417(2))">art. 417^{<!-- -->2} kc</a> przez ich błędne zastosowanie w ustalonym stanie faktycznym i wniosła o zasądzenie od pozwanych solidarnie na jej rzecz kwoty 80000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę .</p> <p>Pozwani wnieśli o oddalenie apelacji i obciążenie powódki kosztami procesu.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Apelacyjny zważył, co następuje :</strong> </p> <p>Apelacja nie jest zasadna .</p> <p>Sąd Okręgowy w motywach wyroku wskazał z jakich względów przyjął, że przydzielony powódce lokal znajdował się w chwili przydziału w dobrym stanie technicznym, a zatem nie można przypisywać pozwanym odpowiedzialności za pogorszenie stanu technicznego lokalu w następstwie zaniedbań najemcy wynikłych z nieprzeprowadzania bieżących napraw i konserwacji pomimo obciążającego ją w tej mierze obowiązku umownego .</p> <p>Argumentacja powódki dotycząca odmówienia zgody na wymienienie pieca kaflowego na nowo zakupiony piec metalowy nie jest racjonalna, a zwłaszcza w żaden sposób nie wykazała ona, zasadności zarzutu apelacji co do tego, że był on rzekomo niebezpieczny, nie spełniał wymogów co do mocy grzewczej względnie by z blachy uwalniane były szkodliwe opary . Należy zauważyć, że ostatecznie w lutym 2012 r. wyraziła zgodę na wymianę pieca, do której doszło w tym samym dniu, a zatem nie sposób przypisać pozwanym jakiejkolwiek opieszałości.</p> <p>Nie jest też słuszne twierdzenie apelacji, że dołączona do akt sprawy dokumentacja medyczna wskazuje, że do schorzeń płucnych, na które cierpi doprowadziły złe warunki mieszkaniowe w zajmowanym lokalu .</p> <p>Dokonane przez Sąd Okręgowy ustalenia faktyczne nie zostały podważone w apelacji, w której nie podjęto polemiki z oceną zgromadzonego materiału dowodowego. Ustalenia te należało w całości podzielić przyjmując je jako własne .</p> <p>Wyniki przeprowadzonego postępowania nie mogły usprawiedliwiać zaaprobowania przedstawionej przez powódkę tezy, że pozwani nie zapewnili pozwanej lokalu o standardzie pozwalającym na uniknięcie niekorzystnych skutków w odniesieniu do stanu zdrowia.</p> <p>Stan techniczny lokalu był w chwili jego wynajęcia określony jako dobry i taki też pozostawał do czasu , kiedy zaniedbywanie przez najemcę obowiązku napraw i konserwacji doprowadziło do jego pogorszenia . Wynajmująca lokal Gmina i Miasto oraz pozwani pracownicy samorządowi czynili ze swej strony działania mające uczynić zadość postulatom powódki proponując jej zamianę na inny lokal, wymianę niesprawnego pieca, na co jednak nie wyraziła zgody . W tych uwarunkowaniach nie można dopatrzyć się po ich stronie przypisywanych im zaniedbań . Skoro zatem nie byli oni sprawcami szkody, której zrekompensowania domagała się powódka i w działaniach pozwanych nie można doszukać się nawet najmniejszego stopnia zawinienia , to nie zachodziły przesłanki ustalenia ich odpowiedzialności określonej we wskazanych w apelacji przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417;art. 417 § 1)">art. 417 § 1 kc</a> i 417^{<!-- -->2} <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kc.</a> </p> <p>Jeżeli zatem nawet warunki mieszkaniowe w zajmowanym przez powódkę lokalu ujemnie wpłynęły na jej stan zdrowia ( czego również nie wykazała), to nastąpiłoby to z przyczyn niezależnych od pozwanych .</p> <p>Z tych też względów apelacja podlegała oddaleniu jako bezzasadna ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a>).</p> <p>Sąd Okręgowy trafnie skonstatował, że nakład pracy ustanowionego z urzędu pełnomocnika powódki obejmujący sprecyzowanie pozwu i uczestniczenie w jednej rozprawie nie usprawiedliwiał przyznania wyższego wynagrodzenia, stąd też zażalenie zostało oddalone na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 1;art. 397 § 2)">art. 397 § 1 i 2 kpc</a> .</p> <p>Pełnomocnikowi powódki przyznano wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu apelacyjnym działając w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 19)">§ 19</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 13;§ 13 ust. 1;§ 13 ust. 1 pkt. 2)">§ 13 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> ( Dz. U Nr 163, poz. 1348 ze zm.).</p> <p>Powódka nie została obciążona kosztami postępowania apelacyjnego strony pozwanej z uwagi na uznanie, że zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 kpc</a> . Rozstrzygnięcie takie usprawiedliwia trudna sytuacja osobista i materialna powódki , która cierpi na liczne schorzenia i utrzymuje się z renty w wysokości 440 zł .</p> <p>cs</p> </div>