I ACa 1182/12

<p>Sygn. akt I ACa 1182/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 12 grudnia 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Krakowie – Wydział I Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="219"/> <col width="398"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p> <span class="underline"> <!-- -->SSA Elżbieta Uznańska </span> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSA Andrzej Szewczyk</p> <p>SSA Anna Kowacz-Braun</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>st.sekr.sądowy Barbara Piaszczyk</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2012 r. w Krakowie na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">M. G. (1)</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">M. G. (2)</span> </p> <p>o zapłatę i ustalenie</p> <p>na skutek apelacji powoda od wyroku zaocznego Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 30 maja 2012 r. sygn. akt I C 2066/10</p> <p> <strong> <!-- -->oddala apelację. </strong> </p> <p>Sygn. akt I ACa 1182/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->wyroku z dnia 12 grudnia 2012 roku</strong> </p> <p>W sprecyzowanym w toku postępowania żądaniu pozwu powód <span class="anon-block">M. G. (1)</span> domagał się zasądzenia od pozwanych <span class="anon-block">M. G. (2)</span> i Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">C.</span> kwoty 28.511 zł tytułem zwrotu nienależnego świadczenia egzekwowanego od niego oraz wniósł o ustalenie, iż wyłącznie zobowiązanym z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenia zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w wysokości 188.951 zł jest <span class="anon-block">M. G. (2)</span>.</p> <p>W uzasadnieniu przywołując <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 11)">art. 11 k.p.c.</a> powód wskazał, że prawomocnym wyrokiem Sąd Rejonowy w Oświęcimiu Wydział II Karny w dniu 21 lipca 2010 roku przesądził zasadę, iż pozwany <span class="anon-block">M. G. (2)</span> wykonując czynności z zakresu ubezpieczeń społecznych nie odprowadził należnych składek ubezpieczeniowych, w związku z czym ustalenia prawomocnego wyroku karnego wiążą sąd w postępowaniu cywilnym.</p> <p>Strona pozwana <span class="anon-block"> (...) Oddział</span> w <span class="anon-block">C.</span> wniósł o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu podał, że odpowiedzialność pozwanego <span class="anon-block">M. G. (2)</span>, jak i powoda została potwierdzona prawomocnymi wyrokami Sądu Apelacyjnego w Krakowie Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 czerwca 2010 roku oraz z dnia 7 października 2009 roku.</p> <p>Wyrokiem częściowym z dnia 27 lipca 2011 roku Sąd Okręgowy w Krakowie oddalił powództwo w stosunku do pozwanego <span class="anon-block"> (...) Oddział</span> w <span class="anon-block">C.</span>.</p> <p>Powód w dalszej części postępowania przedłożył pismo ZUS wskazujące, iż na dzień 9 sierpnia 2011 roku została wyegzekwowana od niego kwota 47.399,75 zł, w związku z czym wniósł o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">M. G. (2)</span> kwoty 188.951 zł, względnie kwoty podanej w piśmie ZUS tj. 47.399,75 zł, a gdyby Sąd tej kwoty nie uznał za zasadną, to kwoty podanej w pozwie tj. 28.511 zł. P powód cofnął pozew w zakresie żądania ustalenia, iż wyłącznie zobowiązanym z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społecznej jest <span class="anon-block">M. G. (2)</span>, bez zrzeczenia się roszczenia, po czym ponownie domagał się ustalenia, iż wyłącznie zobowiązanym z tytułu nieopłaconych składek w wysokości 188.951 zł jest pozwany <span class="anon-block">M. G. (2)</span>.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block">M. G. (2)</span> wezwany do złożenia odpowiedzi na pozew i stawiennictwa na rozprawę nie zajął stanowiska w sprawie na piśmie i nie stawił się na wyznaczone kolejne terminy rozprawy.</p> <p>Wyrokiem zaocznym z dnia 30 maja 2012 roku Sąd Okręgowy w Krakowie oddalił powództwo.</p> <p>Sąd I instancji ustalił następujący stan faktyczny: Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">C.</span> Inspektorat w <span class="anon-block">O.</span> w dniu 17 grudnia 2008 roku wydał decyzję, w której orzekł, że za zobowiązania <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">O.</span> z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od miesiąca kwietnia 2005 roku do miesiąca stycznia 2007 roku odpowiada solidarnie, wspólnie z pozostałymi członkami zarządu pozwany <span class="anon-block">M. G. (2)</span>. Wysokość tych należności została określona w tej decyzji na kwotę 188.950,62 zł. Tej samej treści decyzję, również z daty 17 grudnia 2008 roku ZUS wydał w stosunku do powoda, orzekając, iż odpowiada on solidarnie wspólnie z pozostałymi członkami zarządu za zobowiązania <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> </p> <p>Sąd Okręgowy zaznaczył, że wobec powoda i <span class="anon-block">M. G. (2)</span> zostały wszczęte postępowania z urzędu w sprawie ustalenia zakresu ich odpowiedzialności za zobowiązania <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> Powód w okresie powstania zaległości, tj. od kwietnia 2005 roku do stycznia 2007 roku był wiceprezesem zarządu, a pozwany <span class="anon-block">M. G. (2)</span> był w tym czasie prezesem spółki.</p> <p>Sąd zauważył, że od decyzji ZUS z dnia 17 grudnia 2008 roku odwołał się powód oraz pozwany <span class="anon-block">M. G. (2)</span>. Odwołania stron nie zostały uwzględnione. Apelacja złożona przez <span class="anon-block">M. G. (2)</span> została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 7 października 2009 roku, natomiast wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 23 czerwca 2009 roku została oddalona apelacja powoda. W uzasadnieniu wyroku z dnia 23 czerwca 2009 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie wskazał, że w odniesieniu do każdego z członków zarządu <span class="anon-block"> spółki (...) Sp. z o.o.</span> organ rentowy prowadzi odrębne postępowania o czym świadczą znajdujące się w aktach ZUS decyzje z dnia 17 grudnia 2008 roku stwierdzające odpowiedzialność za zaległości składkowe zarówno <span class="anon-block">R. B.</span>, jak i <span class="anon-block">M. G. (2)</span> a odpowiedzialność wnioskodawcy za zaległe składki jest odpowiedzialnością solidarną z pozostałymi członkami zarządu.</p> <p>Sąd Okręgowy wskazał, że wyrokiem nakazowym z dnia 28 lipca 2010 roku Sąd Rejonowy w Oświęcimiu Wydział II Karny wymierzył pozwanemu karę dwunastu miesięcy ograniczenia wolności. Pozwany został uznany za winnego tego, iż w okresie od kwietnia 2005 roku do stycznia 2007 roku w <span class="anon-block">O.</span> będąc prezesem zarządu <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">O.</span>, wykonując czynności z zakresu ubezpieczeń społecznych uporczywie naruszał prawa pracowników wynikające z ubezpieczenia społecznego w ten sposób, że odprowadzał zaniżone składki na obowiązkowe ubezpieczenia społeczne działając na szkodę 24 pracowników spółki.</p> <p>Sąd I instancji dodał, że ZUS Oddział w <span class="anon-block">C.</span> w okresie od kwietnia 2009 roku do sierpnia 2011 roku wyegzekwował od powoda łącznie zaległości w wysokości 47.399,75zł.</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił na podstawie niekwestionowanych przez powoda dokumentów urzędowych, których autentyczność nie budziła wątpliwości.</p> <p>Sąd Okręgowy wskazał, że wyegzekwowanie przez pozwany Zakład od powoda należności w kwocie 28.511 zł., a na dzień 5 września 2011 roku w kwocie 47.399,75 zł, miało swoją podstawę prawną w prawomocnej decyzji z dnia 17 grudnia 2008 roku. Podał, że powód odpowiada za zobowiązania <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> jako członek zarządu tej spółki. Przeciwko pozostałym członkom zarządu <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> tj. pozwanemu <span class="anon-block">M. G. (2)</span> i <span class="anon-block">R. B.</span> były prowadzone przez ZUS odrębne postępowania i w stosunku do tych członków zarządu ZUS również stwierdził, że odpowiadają oni za zaległości składkowe solidarnie. Ponadto pozwany <span class="anon-block">M. G. (2)</span> został skazany za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 218;art. 218 § 1)">art. 218 § 1 kk</a>.</p> <p>Sąd przywołał treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 218;art. 218 § 1)">art. 218 § 1 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 11)">art. 11 k.p.c.</a> podkreślając, że prawomocne orzeczenie sądu karnego skazujące pozwanego <span class="anon-block">M. G. (2)</span> za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 218;art. 218 § 1)">art. 218 § 1 kk</a> nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Podstawą bowiem roszczenia powoda o zapłatę były okoliczności faktyczne dotyczące bezpodstawnego wzbogacenia i nienależnego świadczenia. Sąd odwołując się do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">art. 405 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 410)">art. 410 k.c.</a> zauważył, że pozwany nie uzyskał korzyści majątkowej kosztem powoda, gdyż powód był zobowiązany do zapłaty należności w wysokości 188.951 zł na podstawie prawomocnej decyzji ZUS z dnia 17 grudnia 2008 roku. Pozwany <span class="anon-block">M. G. (2)</span> nie jest bezpodstawnie wzbogacony, gdyż ZUS Oddział w <span class="anon-block">C.</span> prowadzi egzekucję przeciwko powodowi jako jednemu z członków zarządu spółki. Natomiast wydanie wyroku skazującego przeciwko pozwanemu <span class="anon-block">M. G. (2)</span> przez sąd karny nie prowadzi do uchylenia odpowiedzialności cywilnej powoda za zobowiązania <span class="anon-block"> spółki (...)</span>.</p> <p>Odnosząc się do żądania powoda dotyczącego ustalenia, iż wyłącznie zobowiązanym z tytułu nieopłacenia składek w wysokości 188.951 zł jest <span class="anon-block">M. G. (2)</span> Sąd wskazując na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 189)">art. 189 k.p.c.</a> zwrócił uwagę, że powód powinien wykazać swój interes prawny, czego jednak nie uczynił a wykazywany przez niego interes, w ocenie Sądu, jest interesem faktycznym a nie prawnym.</p> <p>Z powyższych względów Sąd Okręgowy na podstawie przywołanych wyżej przepisów oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 1)">art. 339 § 1 k.p.c.</a> oddalił oba roszczenia powoda.</p> <p>Apelację od wyroku Sądu Okręgowego złożył powód zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 376;art. 376 § 1)">art. 376 § 1 k.c.</a> poprzez jego niezastosowanie pomimo wystąpienia przesłanek do zastosowania prawa regresu. Powód wniósł o zmianę orzeczenia Sądu Okręgowego poprzez zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kwoty 47.339,75 zł wraz z odsetkami ustawowymi. W uzasadnieniu powód wskazał, że odpowiedzialność stron postępowania wynika z treści art. 116 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa i jest to odpowiedzialność solidarna. Natomiast egzekucja prowadzona jest tylko z jego majątku i doprowadziła do wyegzekwowania już kwoty 47.339,75 zł. Według powoda ma on prawo domagać się od pozwanego zwrotu części wypłaconych kwot na zasadzie regresu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 376;art. 376 § 1)">art. 376 § 1 k.c.</a>, gdyż spełnił świadczenie częściowo.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja powoda nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny podziela ustalenia faktyczne dokonane w niniejszej sprawie przez Sąd Okręgowy i przyjmuje je za własne.</p> <p>W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż odpowiedzialność każdego z członków zarządu <span class="anon-block"> spółki (...)</span> tj. powoda <span class="anon-block">M. G. (1)</span>, pozwanego <span class="anon-block">M. G. (2)</span> oraz <span class="anon-block">R. B.</span> z tytułu nieuiszczenia składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych wynika z decyzji administracyjnych wydanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">C.</span> Inspektorat w <span class="anon-block">O.</span>. Powód opierał swoje żądanie na przepisach o bezpodstawnym wzbogaceniu, a dopiero we wniesionej apelacji od wyroku Sądu I instancji oddalającego jego żądania powód oparł swoje roszczenie na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 376;art. 376 § 1)">art. 376 § 1 k.c.</a>, który przewiduje roszczenia regresowe między dłużnikami odpowiedzialnymi solidarnie za zobowiązania.</p> <p>Solidarna odpowiedzialność stron postępowania, tj. członków zarządu <span class="anon-block"> spółki (...)</span> wynika z przywołanych decyzji ZUS z dnia 17 grudnia 2008 roku, utrzymanych następnie w mocy orzeczeniami Sądu Okręgowego i Sądu Apelacyjnego. W decyzjach tych ZUS stwierdził, że za zobowiązania <span class="anon-block"> spółki (...)</span> z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od miesiąca kwietnia 2005 roku do miesiąca stycznia 2007 roku w wysokości 188.950,62 zł powód i pozwany odpowiadają solidarnie, wspólnie z pozostałymi członkami zarządu. Odwołania stron od decyzji ZUS nie zostały uwzględnione a ich apelacje zostały oddalone.</p> <p>Uwzględniając zatem solidarną odpowiedzialność członków zarządu <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, to zgodnie z przywołanym przez powoda w apelacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 376;art. 376 § 1)">art. 376 § 1 k.c.</a> treść istniejącego między współdłużnikami stosunku prawnego rozstrzyga o tym, czy i w jakich częściach jeden z dłużników solidarnych, który spełnił świadczenie, może żądać zwrotu od współdłużników. Treść tego stosunku może określać umowa, orzeczenie sądu lub ustawa. Jeżeli z treści tego stosunku nie wynika nic innego, dłużnik, który świadczenie spełnił, może żądać zwrotu w częściach równych. Według tej ostatniej reguły, a więc przyjmując, że każdy z trzech członków zarządu <span class="anon-block"> spółki (...)</span> odpowiada za zobowiązania w części równiej – odpowiedzialność każdego z członków zarządu, a więc również powoda, sięgałaby kwoty 62.983,54 zł., a zatem kwoty wyższej od dotychczas zapłaconej wierzycielowi przez powoda.</p> <p>Należy podkreślić, że powód nie wykazał w toku postępowania, że pomiędzy nim a pozostałymi dłużnikami solidarnymi, to jest pomiędzy członkami zarządu spółki, istnieje stosunek prawny, który rozkład ciężaru tej odpowiedzialności wobec ZUS regulował w sposób odmienny. Powód działający przy pomocy profesjonalnego pełnomocnika na rozprawie w dniu 28 marca 2012 roku (k. 182), jak i na rozprawie w dniu 30 maja 2012 roku (k. 186) nie zgłosił żadnych wniosków dowodowych na okoliczność innego, niż równy rozkładu odpowiedzialności za zobowiązania członków zarządu względem ZUS. W trakcie rozprawy w dniu 30 maja 2012 roku odwołał się jedynie do wyroku sądu karnego w sprawie o sygn. akt II K 623/12, w którym sąd miał ustalić, że to pozwany, jako członek zarządu, wykonywał czynności z zakresu ubezpieczeń społecznych i odprowadzał zaniżone składki na ubezpieczenie społeczne dotyczące pracowników i Sąd Okręgowy uwzględniając ten wniosek dopuścił dowód z tego wyroku na okoliczność ustalenia jego treści, trafnie jednak uznał, że wyrok ten nie ustala zasad rozliczeń pomiędzy członkami zarządu. Natomiast w piśmie procesowym z dnia 1.08.2011 r. powód wspominając o „uzupełnieniu umowy Spółki” zgłosił jedynie wniosek o przeprowadzenie dowodu z akt IIK 623/10, a taki dowód nie jest znany w polskiej procedurze cywilnej. (por. wyrok SN z dn. 23.11.2011 r., IV CSK 142/11, Lex nr 1111011). Możliwe jest bowiem odwołanie się do konkretnego dokumentu zalegającego w aktach innej sprawy, a nie ogólnie do akt całej sprawy. Równocześnie taki niewłaściwy dowód z akt sprawy, czy też z poszczególnego dokumentu przewidującego inny zakres odpowiedzialności członków zarządu <span class="anon-block"> spółki (...)</span> za zobowiązania względem ZUS a znajdujący się w aktach sprawy karnej nie został rozpatrzony przez Sąd Okręgowy, nie wszedł zatem w zakres dowodów stanowiących oparcie dla ustalonego przez Sąd I instancji stanu faktycznego. Dodatkowo pełnomocnik powoda nie wniósł stosownego zastrzeżenia zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 162)">art. 162 k.p.c.</a> dotyczącego uchybienia przez Sąd przepisom postępowania, w związku z tym nie przysługuje powodowi prawo powoływania się na takie uchybienie w dalszym toku postępowania.</p> <p>Wobec powyższego kwestia ewentualnego innego zakresu odpowiedzialności członków zarządu <span class="anon-block"> spółki (...)</span> za zobowiązania wobec ZUS nie została w toku niniejszego postępowania wykazana i udowodnia.</p> <p>Przenosząc zatem powyższe rozważania na konsekwencje wynikające z zastosowania w niniejszej prawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 376;art. 376 § 1)">art. 376 § 1 k.c.</a> należy stwierdzić, że stosując regułę wyrażoną w tym przepisie zakładającą równomierne obciążenie dłużników odpowiedzialnością za zobowiązania, to powód mógłby domagać się od pozostałych członków zarządu odpowiedzialnych solidarnie za zobowiązania <span class="anon-block"> spółki (...)</span> wobec ZUS wypłaty odpowiednich uiszczonych przez niego kwot tylko wtedy, gdyby zapłacił więcej niż sumę przypadającą na trzecią część ogólnej kwoty zadłużenia w wysokości 188.951 zł tj. więcej niż 62.983,54 zł (por. wyrok SN z dnia 12 października 2001 r., V CKN 500/00). Tymczasem w sprawie bezsporne jest, że powód nie spłacił zadłużenia w takiej wysokości, ZUS wyegzekwował bowiem od niego łącznie zaległości w wysokości tylko 47.399,75 zł.</p> <p>W konsekwencji zatem nieudowodnienia innego, niż równy zakresu odpowiedzialności członków zarządu <span class="anon-block"> spółki (...)</span> za zobowiązania wobec ZUS, jak również niespłacenia przez powoda kwoty przekraczającej trzecią części zadłużenia wobec ZUS należało uznać, iż apelacja powoda nie mogła odnieść zamierzonego celu w postaci zmiany zaskarżonego orzeczenia Sądu I instancji i uwzględnienia zgłoszonych przez niego żądań.</p> <p>Dlatego Sąd Apelacyjny w Krakowie działając na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> oddalił apelację powoda.</p> </div>