II AKa 349/12

<p>Sygn. akt II AKa 349/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 12 grudnia 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Gdańsku II Wydział Karny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSA Mirosław Cop</p> <p>Sędziowie: SSA Danuta Matuszewska (spr.)</p> <p>SSA Dorota Rostankowska</p> <p>Protokolant: st. sekretarz sądowy Aleksandra Konkol</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Marii Baran </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2012 r.</p> <p>sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. G.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 3)">art. 258 § 1 i 3 k.k.</a>; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271 § 1 i 3 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>;<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271 § 1 i 3 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271 § 1 i 3 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61 § 1 k.k.s.</a>; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 1;art. 299 § 5)">art. 299 § 1 i 5 k.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. Ż.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a>; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271 § 1 i 3 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 1;art. 299 § 5)">art. 299 § 1 i 5 k.k.</a>; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61 § 1 k.k.s.</a> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. Z.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a>; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271 § 1 i 3 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 1;art. 299 § 5)">art. 299 § 1 i 5 k.k.</a>; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 60;art. 60 § 1)">art. 60 § 1 k.k.s.</a> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. D.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">H. R.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy</p> <p>z dnia 24 maja 2012 r., sygn. akt <strong> <!-- -->III K 196/09</strong> </p> <p>I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że :</p> <p>1. uchyla rozstrzygnięcie o karze łącznej w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">M. Z.</span> zawarte w punkcie 18 c wyroku,</p> <p>2. w punkcie 7: ustala, że od <span class="anon-block">M. Z.</span> <span class="anon-block">T. G.</span> przyjął kwotę 200.152,13 złotych (dwieście tysięcy sto pięćdziesiąt dwa złote trzynaście groszy) a kwotę 826.096,49 zł (osiemset dwadzieścia sześć tysięcy dziewięćdziesiąt sześć złotych czterdzieści dziewięć groszy) ustala jako stanowiącą przedmiot przestępstwa przypisanego oskarżonemu <span class="anon-block">T. G.</span>,</p> <p>3. w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 2 § 2 pkt. 9)">punkcie 9</a>: uzupełnia kwalifikację prawną i podstawę wymiaru kary o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 k. k.</a> s,</p> <p>4. w punkcie 13: ustala, że w przypadku faktur VAT skierowanych do <span class="anon-block"> firm (...) Sp. z o.o.</span> i <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwa (...)</span> towary nie stanowiły własności <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwa (...)</span> i faktury te nie były wystawione na polecenie <span class="anon-block">T. G.</span>,</p> <p>5. w punkcie 14: ustala na kwotę 200.152,13 złotych (dwieście tysięcy sto pięćdziesiąt dwa złote trzynaście groszy) przedmiot przypisanego <span class="anon-block">M. Z.</span> przestępstwa i obniża wymierzoną oskarżonemu karę pozbawienia wolności do roku i 2 (dwóch) miesięcy, zaś grzywnę do 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych,</p> <p>6. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k. k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 39;art. 39 § 1;art. 39 § 2)">art. 39 § 1 i 2 k. k. s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 20;art. 20 § 2)">art. 20 § 2 k. k. s.</a> łączy wymierzone oskarżonemu <span class="anon-block">M. Z.</span> jednostkowe kary pozbawienia wolności i grzywny i orzeka karę łączną 2 (dwóch) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności i 140 (sto czterdzieści) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych,</p> <p>7. w punkcie 20: określa na 826.096,49 zł (osiemset dwadzieścia sześć tysięcy dziewięćdziesiąt sześć złotych czterdzieści dziewięć groszy) kwotę podlegającej przepadkowi korzyści,</p> <p>8. uchyla zawarte w punkcie 22 c rozstrzygnięcie co do opłaty w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">M. Z.</span>;</p> <p>II. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części, uznając apelacje obrońców oskarżonych <span class="anon-block">S. D.</span> i <span class="anon-block">H. R.</span> za oczywiście bezzasadne;</p> <p>III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata <span class="anon-block">E. J.</span> (Kancelaria Adwokacka w <span class="anon-block">B.</span>) kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) zł brutto tytułem kosztów obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym oskarżonego <span class="anon-block">S. D.</span>;</p> <p>IV. obciąża oskarżonych <span class="anon-block">T. G.</span>, <span class="anon-block">M. Ż.</span> i <span class="anon-block">H. R.</span> kosztami postępowania odwoławczego w częściach po 1/5 każdego z nich i zasądza na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłat za drugą instancję:</p> <p>- od <span class="anon-block">T. G.</span> 6.400 zł (sześć tysięcy czterysta),</p> <p>- od <span class="anon-block">M. Ż.</span> 1.800 zł (tysiąc osiemset),</p> <p>- od <span class="anon-block">H. R.</span> 750 zł (siedemset pięćdziesiąt),</p> <p>natomiast oskarżonych <span class="anon-block">M. Z.</span> i <span class="anon-block">S. D.</span> zwalnia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, przy czym <span class="anon-block">M. Z.</span> zwalnia z ponoszenia opłat za obie instancje.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>1.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. G.</span> </strong> został oskarżony o to, że:</p> <p>I.  w okresie od listopada 2004 do sierpnia 2006 roku w <span class="anon-block">B.</span> oraz innych miejscowościach na terenie kraju, będąc właścicielem <span class="anon-block"> firmy Przedsiębiorstwo (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, kierował zorganizowaną grupą przestępczą, w skład której wchodzili: <span class="anon-block">T. G.</span>, <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, <span class="anon-block">K. Ł.</span>, <span class="anon-block">M. Ż.</span>, <span class="anon-block">M. Z.</span>, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na doprowadzeniu Skarbu Państwa do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez zawyżanie kwot podatku naliczonego od odliczenia w ramach zarejestrowanych podmiotów gospodarczych <span class="anon-block"> (...) Spółka z o.o.</span>, <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span> poprzez poświadczanie nieprawdy w zakresie opisanych zdarzeń gospodarczych w fakturach VAT wystawionych przez właścicieli firm bądź osoby uprawnione do ich wystawienia, którzy pozorowali prowadzenie działalności gospodarczej faktycznie jej nie prowadząc,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 3)">art. 258 § 1 i 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>II.  w okresie od listopada 2004 do sierpnia 2006 roku w <span class="anon-block">B.</span> oraz innych miejscowościach na terenie kraju, kierując zorganizowaną grupą przestępczą w składzie opisanym w punkcie I, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i mając z góry powzięty zamiar popełniania przestępstw, jako faktyczny posiadacz złomu <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, będąc uprawnionym do wystawiania dokumentów w ramach prowadzenia tej działalności, polecił <span class="anon-block">M. W. (1)</span> poświadczyć nieprawdę w sporządzonych przez siebie 203 fakturach VAT, w tym 143 fakturach VAT zakupu złomu od firmy <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. <span class="anon-block">C.</span>, ul. <span class="anon-block">(...)</span>, w 12 fakturach VAT jako <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">B.</span>, ul. <span class="anon-block">(...)</span> dot. sprzedaży złomu dla odbiorców <span class="anon-block">(...)</span> oraz <span class="anon-block">(...)</span>, co do faktu, że jest sprzedającym, a następnie polecił <span class="anon-block">K. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span> poświadczyć nieprawdę, co do faktu zakupu wyżej wymienionego towaru od firm <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, po czym polecił <span class="anon-block">K. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span> oraz <span class="anon-block">M. Z.</span>, działającemu jako <span class="anon-block"> firma (...)</span>, poświadczyć nieprawdę w fakturach VAT, co do faktu sprzedaży złomu do firm: <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. <span class="anon-block">(...)</span> gmina <span class="anon-block">Z.</span> Punkt Skupu <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>,<span class="anon-block">(...)</span> Spółka z o.o. <span class="anon-block">W.</span> ul. <span class="anon-block">(...)</span> Oddział w <span class="anon-block">B.</span> Zakład <span class="anon-block">(...)</span> ul. <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. <span class="anon-block">B.</span>, ul. <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block">K.</span> ul. <span class="anon-block">(...)</span> Zakład w <span class="anon-block">B.</span> ul.<span class="anon-block">(...)</span>, Przedsiębiorstwo <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">(...)</span> ul. <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> gmina <span class="anon-block">M.</span>, które to transakcje w rzeczywistości nigdy nie miały miejsca, wiedząc o tym, że podmiotem faktycznie sprzedającym złom jest firma <span class="anon-block">(...)</span> oraz wiedząc, że faktury te zostaną później użyte jako autentyczne do fikcyjnego dokumentowana transakcji, w następstwie czego kierując działaniem <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, <span class="anon-block">K. Ł.</span>, <span class="anon-block">M. Z.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span>, składających w ramach swojej działalności deklaracje podatkowe wprowadzające w błąd Naczelnika Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">S.</span> oraz Trzeciego Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">B.</span>, doprowadził Skarb Państwa do niekorzystnego rozporządzenia mieniem z tytułu uszczuplenia podatku od towarów i usług w łącznej kwocie nie mniejszej niż 625.944,36 złotych poprzez jedynie fakturowe zawyżenie kwoty podatku naliczonego od odliczenia w ramach zakupu i sprzedaży towaru w postaci złomu będącego przedmiotem fikcyjnego obrotu, która to kwota stanowi faktycznie uzyskaną przez <span class="anon-block">T. G.</span> korzyść majątkową z przestępstwa,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271 § 1 i 3 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>;</strong> </p> <p>III.  w okresie od 1 czerwca 2006 do 6 czerwca 2006 roku, prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, jako uprawniony do wystawiania dokumentów w ramach prowadzenia tej działalności, polecił wystawić <span class="anon-block">M. W. (1)</span> <span class="anon-block">faktury VAT o nr (...)</span> VAT na kwotę brutto 58.560 złotych, poświadczające nieprawdę odnośnie sprzedaży wycofanych z eksploatacji autobusów <span class="anon-block"> (...)</span> od firmy Przedsiębiorstwo <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> do <span class="anon-block"> firmy (...) Sp. z o.o.</span>, wiedząc że przedmiotowe autobusy zostały sprzedane na złom w ramach własnej działalności oraz, że faktury te zostaną następnie użyte jako autentyczne do dokumentowania transakcji, które w rzeczywistości nie miały miejsca, co miało na celu uniknięcie zlecania złomowania przedmiotowych autobusów przez wyspecjalizowaną firmę utylizacyjną,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271 § 1 i 3 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </strong> </p> <p>IV.  w okresie od kwietnia do maja 2007 roku w <span class="anon-block">I.</span> i <span class="anon-block">B.</span>, działając czynem ciągłym, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">A. K.</span>, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z góry powziętym zamiarem, w celu użycia za autentyczny, przyjął od <span class="anon-block">A. K.</span> co najmniej dziewięć faktur opisujących sprzedaż złomu od <span class="anon-block"> firmy (...)</span> do <span class="anon-block"> firmy Przedsiębiorstwo (...)</span> o nr faktur: <span class="anon-block">(...)</span>, w których poświadczono nieprawdę, co do ilości transakcji, posiadacza towaru i ilości sprzedanego złomu metali, przez co uzyskał faktury umożliwiające pokrycie dostaw złomu nieobciążonego podatkiem VAT,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>;</strong> </p> <p>V.  w okresie od 5 czerwca 2006 roku do 17 lipca 2006 roku w <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">I.</span>, prowadząc działalność jako <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> zaksięgował stwierdzające nieprawdę faktury <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> <span class="anon-block">I.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>, o numerach: <span class="anon-block">(...)</span> dotyczące zakupu złomu stalowego i palet drewnianych i koszy, które to zakupy w rzeczywistości nie miały miejsca, czym wprowadził w błąd Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">B.</span> przedkładając deklaracje VAT 7 dla podatku od towarów i usług za miesiące lipiec i sierpień 2006, w których zaniżył podatek należny o kwotę 24.277,50 zł, doprowadzając tym samym Skarb Państwa do niekorzystnego rozporządzenia mieniem,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271 § 1 i 3 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>;</strong> </p> <p>VI.  w okresie pomiędzy listopadem 2004 roku a kwietniem 2006 roku w <span class="anon-block">C.</span> i <span class="anon-block">B.</span>, prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>, jako osoba obowiązana do prowadzenia ewidencji służących do prawidłowego ustalenia przebiegu transakcji gospodarczych, w tym m.in. wysokości przychodu i wysokości podatku od towarów i usług, wbrew obowiązkowi, podając księgowemu nieprawdziwe dane, spowodował nierzetelne prowadzenie ksiąg i naliczenie podatków,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61 § 1 k.k.s.</a>;</strong> </p> <p>VII.  w okresie od listopada 2004 do grudnia 2006 roku w <span class="anon-block">B.</span> i w <span class="anon-block">B.</span>, kierując zorganizowaną grupą przestępczą w składzie opisanym w punkcie I, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przyjął:</p> <p>- od <span class="anon-block">K. Ł.</span>, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">T.</span> ul. <span class="anon-block">(...)</span>, środki związane z popełnieniem czynu zabronionego polegającego na doprowadzeniu poprzez wprowadzenie w błąd co do rzetelności przeprowadzonych transakcji Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">B.</span>, skutkującego zaniżeniem należności publicznoprawnej z tytułu podatku od towarów i usług, środki płatnicze w łącznej kwocie 410.417,66 zł,</p> <p>- od <span class="anon-block">M. Z.</span>, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">T.</span> ul. <span class="anon-block">(...)</span>, środki związane z popełnieniem czynu zabronionego polegającego na doprowadzeniu poprzez wprowadzenie w błąd co do rzetelności przeprowadzonych transakcji Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">B.</span>, skutkującego zaniżeniem należności publicznoprawnej z tytułu podatku od towarów i usług, środki płatnicze w łącznej kwocie 267.709,36 zł,</p> <p>- od <span class="anon-block">M. Ż.</span>, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">S.</span> ul. <span class="anon-block">(...)</span> środki związane z popełnieniem czynu zabronionego polegającego na doprowadzeniu poprzez wprowadzenie w błąd co do rzetelności przeprowadzonych transakcji Naczelnika Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">S.</span> skutkującego zaniżeniem należności publicznoprawnej z tytułu podatku od towarów i usług, środki płatnicze w łącznej kwocie 215.526,70 zł, a tak otrzymane pieniądze w łącznej kwocie 893.653,72 zł przyjmował bez pokwitowania, czym znacznie utrudniał stwierdzenie ich przestępczego pochodzenia i miejsca umieszczenia,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 1;art. 299 § 5)">art. 299 § 1 i 5 k.k.</a>;</strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. Ż.</span> </strong> został oskarżony o to, że:</p> <p>VIII.  w okresie od października 2004 do września 2005 roku w <span class="anon-block">B.</span> oraz innych miejscowościach na terenie kraju, jako właściciel firmy, Przedsiębiorstwo <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">S.</span> ul. <span class="anon-block">(...)</span>, działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez <span class="anon-block">T. G.</span>, w skład której wchodzili: <span class="anon-block">T. G.</span>, <span class="anon-block">W. M.</span>, <span class="anon-block">K. Ł.</span>, <span class="anon-block">M. Ż.</span>, <span class="anon-block">M. Z.</span>, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na doprowadzaniu Skarbu Państwa do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci zawyżania kwot podatku naliczonego do odliczenia w ramach zarejestrowanych podmiotów gospodarczych <span class="anon-block"> (...) Spółka z o.o.</span>, <span class="anon-block">(...)</span>,<span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>, poprzez poświadczanie nieprawdy w zakresie opisanych zdarzeń gospodarczych w fakturach VAT wystawionych przez właścicieli firm bądź osoby uprawnione do ich wystawienia, którzy pozorowali prowadzenie działalności gospodarczej faktycznie jej nie prowadząc,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a>;</strong> </p> <p>IX.  w okresie od października 2004 do września 2005 roku w <span class="anon-block">B.</span> oraz innych miejscowościach na terenie kraju, działając w zorganizowanej grupie przestępczej w składzie opisanym w punkcie I, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i mając z góry powzięty zamiar popełniania przestępstw, prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">S.</span> ul. <span class="anon-block">(...)</span> na polecenie <span class="anon-block">T. G.</span>, współpracując z <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, posłużył się przynajmniej 18 fakturami VAT zakupu złomu od firmy <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. <span class="anon-block">C.</span> ul. <span class="anon-block">(...)</span> o numerach: <span class="anon-block">(...)</span>, ponadto przynajmniej 36 fakturami VAT od firmy Przedsiębiorstwo <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">B.</span> ul. <span class="anon-block">(...)</span> o numerach: <span class="anon-block">(...)</span> oraz przynajmniej 8 fakturami VAT od firmy <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">B.</span> ul. <span class="anon-block">(...)</span> o nr: <span class="anon-block">(...)</span>, na których poświadczył nieprawdę przez złożenie na nich swojego podpisu potwierdzającego odbiór towaru będącego przedmiotem transakcji, które w rzeczywistości nie miały miejsca, gdyż faktycznym właścicielem towaru była firma Przedsiębiorstwo <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, a następnie sporządził faktury VAT sprzedaży do firm: <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> gm. <span class="anon-block">Z.</span> Punkt Skupu <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. <span class="anon-block">B.</span> ul. <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block">K.</span> ul. <span class="anon-block">(...)</span> Zakład w <span class="anon-block">B.</span> ul. <span class="anon-block">(...)</span>, Przedsiębiorstwo <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">(...)</span> ul.<span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> gm. <span class="anon-block">M.</span> dokumentujące rzekomą sprzedaż złomu z własnej firmy o nazwie <span class="anon-block"> (...)</span> do wyżej wymienionych firm poświadczając nieprawdę co do faktu, że jest sprzedającym, wiedząc że podmiotem - posiadaczem wymienionego w fakturach towaru w postaci złomu metali - jest firma <span class="anon-block">(...)</span>: oraz, że przedmiotowe faktury zostaną użyte do nieprawidłowego udokumentowania sprzedaży złomu pochodzącego z nieustalonych źródeł, na skutek czego doprowadził Skarb Państwa reprezentowany przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">S.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że przedłożył deklaracje podatkowe VAT-7 dla podatku od towarów i usług za miesiące od listopada 2004 do października 2005 roku, w których wykazał nabycie towaru opodatkowanego podatkiem od towarów i usług, a w celu uniknięcia obowiązku podatkowego, zaksięgował poświadczające nieprawdę faktury VAT od <span class="anon-block"> firm (...) Sp. z o.o.</span> <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...)</span> <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>, czym wprowadził w błąd Naczelnika ww. urzędu skarbowego co do nabycia towaru opodatkowanego, kompensując tym samym podatek należny, co spowodowało zaniżenie należności publicznoprawnej podatku od towarów i usług na kwotę nie mniejszą niż 215.526 złotych i 70 groszy, za co przyjął od <span class="anon-block">T. G.</span> korzyść majątkową w nieustalonej kwocie;</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271 § 1 i 3 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">273 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z </strong> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)"> <strong> <!-- -->art. 65 § 1 k.k</strong>.</a>;</p> <p>X.  w okresie od października 2004 do września 2005 roku w <span class="anon-block">B.</span> i w <span class="anon-block">B.</span>, działając w zorganizowanej grupie przestępczej w składzie opisanym w punkcie I, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, realizując polecenie kierującego grupą <span class="anon-block">T. G.</span>, uzyskane z przestępstwa opisanego w punkcie II, polegającego na doprowadzeniu poprzez wprowadzenie w błąd co do rzetelności przeprowadzonych transakcji gospodarczych Naczelnika Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">S.</span> skutkującego zaniżeniem należności publicznoprawnej z tytułu podatku od towarów i usług środki płatnicze w łącznej kwocie 215.526 złotych i 70 groszy, wiedząc że pochodzą one z korzyści związanych z popełnieniem czynu zabronionego, które to środki przyjmował na rachunek bankowy prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej pod nazwą Przedsiębiorstwo <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block"> Banku (...) SA</span> I Oddział w <span class="anon-block">S.</span> o nr <span class="anon-block">(...)</span>, dokonując ich natychmiastowej wypłaty lub też przyjmował środki związane z popełnieniem czynu zabronionego opisanego w pkt. I bezpośrednio w gotówce, a następnie tak uzyskane środki finansowe bezpośrednio i bezzwłocznie przekazywał <span class="anon-block">T. G.</span> bez pokwitowania, czym znacznie utrudniał stwierdzenie ich przestępnego pochodzenia i miejsca umieszczenia,</p> <p> <strong> <!-- --> tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 1;art. 299 § 5)">art. 299 § 1 i 5 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XI.  w okresie od października 2004 do września 2005 roku w <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">B.</span>, prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>, będąc osobą obowiązaną do prowadzenia księgi podatkowej, prowadził tę księgę w sposób nierzetelny przekazując do zaksięgowania księgowej poświadczające nieprawdę faktury odnośnie fikcyjnego zakupu złomu od <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> i poświadczając w ten sposób nieprawdę co do rzekomych transakcji kupna i sprzedaży złomu,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61 § 1 k.k.s.</a>;</strong> </p> <p>3.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. Z.</span> </strong>został oskarżony o to, że:</p> <p>XII.  w okresie od 1 stycznia 2005 do 31 grudnia 2006 roku w <span class="anon-block">B.</span> oraz innych miejscowościach na terenie kraju, jako właściciel firmy Przedsiębiorstwo <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">T.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez <span class="anon-block">T. G.</span>, w skład której wchodzili: <span class="anon-block">T. G.</span>, <span class="anon-block">W. M.</span>, <span class="anon-block">K. Ł.</span>, <span class="anon-block">M. Ż.</span>, <span class="anon-block">M. Z.</span>, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na doprowadzaniu Skarbu Państwa do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci zawyżania kwot podatku naliczonego do odliczenia w ramach zarejestrowanych podmiotów gospodarczych <span class="anon-block"> (...) Spółka z o.o.</span>, <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>, poprzez poświadczanie nieprawdy w zakresie zajścia zdarzeń gospodarczych w fakturach VAT wystawionych przez właścicieli firm bądź osoby uprawnione do wystawiania faktur, które to osoby jedynie pozorowały prowadzenie działalności gospodarczej faktycznie jej nie prowadząc,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XIII.  w okresie od 1 stycznia 2005 do 31 grudnia 2006 roku w <span class="anon-block">B.</span> oraz innych miejscowościach na terenie kraju, działając w zorganizowanej grupie przestępczej w składzie opisanym w punkcie I, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i mając z góry powzięty zamiar popełniania przestępstw, prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">T.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> na polecenie <span class="anon-block">T. G.</span> poświadczył nieprawdę potwierdzając sprzedaż towaru będącego przedmiotem transakcji, które w rzeczywistości nie miały miejsca, gdyż faktycznym właścicielem towaru była firma Przedsiębiorstwo <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, a następnie wprowadził do obrotu gospodarczego faktury VAT sprzedaży do firm: <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> gm. <span class="anon-block">Z.</span>, <span class="anon-block">(...)</span> faktur o nr <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span> faktur o numerach <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block"> (...) Sp. Z o.o.</span> <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span> faktur o numerach <span class="anon-block">(...)</span>., <span class="anon-block"> (...) S.A</span> <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span> faktury o nr <span class="anon-block">(...)</span>., <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo Handlowo – Usługowe (...)</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span> <span class="anon-block">faktur o nr (...)</span>, <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">ul (...)</span> <span class="anon-block">faktur o nr (...)</span>, Przedsiębiorstwo <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span> <span class="anon-block">faktur o nr (...)</span>, dokumentujące rzekomą sprzedaż złomu z własnej firmy o nazwie <span class="anon-block"> (...)</span> do wyżej wymienionych firm poświadczając nieprawdę co do faktu, że jest sprzedającym, wiedząc że podmiotem - posiadaczem wymienionego w fakturach towaru w postaci jest <span class="anon-block"> firma (...)</span> <span class="anon-block">T. G.</span> oraz, faktury zostaną użyte do nieprawidłowego udokumentowania sprzedaży złomu pochodzącego z nieustalonych źródeł, na skutek czego doprowadził Skarb Państwa reprezentowany przez Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">B.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że przedłożył deklaracje podatkowe VAT-7 dla podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2005 do grudnia 2006 roku, w których wykazał w celu uniknięcia obowiązku podatkowego nabycie towaru opodatkowanego podatkiem od towarów i usług kwotę podatku naliczonego pomimo, że nie prowadził rzeczywistej działalności gospodarczej faktycznie nie zakupując towaru i nie wystąpił u niego obowiązek podatkowy z tytułu zajścia opisanych w ww. fakturach transakcji, czym wprowadził w błąd Naczelnika ww. urzędu skarbowego co do nabycia towaru opodatkowanego, kompensując tym samym podatek należny, co spowodowało zaniżenie należności publicznoprawnej podatku od towarów i usług na kwotę łączną nie mniej niż 267.709 złotych i 36 groszy za co przyjął od <span class="anon-block">T. G.</span> korzyść majątkową w nieustalonej kwocie,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271 § 1 i 3 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XIV.  w okresie od stycznia 2005 do grudnia 2006 roku w <span class="anon-block">B.</span> i w <span class="anon-block">B.</span>, działając w zorganizowanej grupie przestępczej w składzie opisanym w punkcie I, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, realizując polecenie kierującego grupą <span class="anon-block">T. G.</span>, uzyskane z przestępstwa opisanego w punkcie II polegającego na doprowadzeniu poprzez wprowadzenie w błąd co do rzetelności przeprowadzonych transakcji Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">B.</span> skutkującego zaniżeniem należności publicznoprawnej z tytułu podatku od towarów i usług środki płatnicze w łącznej kwocie 267.709 złotych i 36 groszy, wiedząc że pochodzą one z korzyści związanych z popełnieniem czynu zabronionego, które to środki przyjmował na rachunek bankowy prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej pod nazwą <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">T.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block"> Banku (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> Oddział w <span class="anon-block">B.</span> o nr <span class="anon-block"> (...)</span> dokonując ich natychmiastowej wypłaty lub też przyjmował środki związane z popełnieniem czynu zabronionego opisanego w pkt. II bezpośrednio w gotówce, a następnie tak uzyskane środki finansowe bezpośrednio i bezzwłocznie przekazywał <span class="anon-block">T. G.</span> bez pokwitowania, czym znacznie utrudniał stwierdzenie ich przestępczego pochodzenia i miejsca umieszczenia,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 1;art. 299 § 5)">art. 299 § 1 i 5 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XV.  w okresie od stycznia 2005 do grudnia 2006 roku w <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">B.</span>, prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block"> (...)</span>, będąc osobą obowiązaną do prowadzenia ewidencji służących do prawidłowego ustalenia przebiegu transakcji gospodarczych w tym m.in. wysokości przychodu i wysokości podatku od towarów i usług, wbrew obowiązkowi nie prowadził takowych, w szczególności wykazywał sprzedaż nie posiadając udokumentowanego nabycia,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 60;art. 60 § 1)">art. 60 § 1 k.k.s.</a>;</strong> </p> <p>4.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. D.</span> </strong> został oskarżony o to, że:</p> <p>XVI.  w okresie od kwietnia do maja 2007 roku, w <span class="anon-block">I.</span> i <span class="anon-block">B.</span>, działając czynem ciągłym, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">A. K.</span> i innymi nieustalonymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z góry powziętym zamiarem, prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">D.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> udostępnił dane zarejestrowanej na siebie <span class="anon-block"> firmy (...)</span> w postaci dokumentów rejestracyjnych firmy, takich jak: zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, zaświadczenie o nadaniu numeru REGON, zaświadczenie NIP oraz zaświadczenie czynnego płatnika podatku VAT i pieczątkę firmy <span class="anon-block">A. K.</span> wiedząc, że posłuży to <span class="anon-block">A. K.</span> do wystawienia faktur opisujących sprzedaż złomu do <span class="anon-block"> firmy Przedsiębiorstwo (...)</span> o numerach faktur VAT: <span class="anon-block">(...)</span> w których poświadczono nieprawdę co do ilości transakcji, posiadacza towaru i ilości sprzedanego złomu metali oraz podrobiono podpis wystawcy za co uzyskał korzyść majątkową w kwocie 2 tysiące zł,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>;</strong> </p> <p>5.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">H. R.</span> </strong>został oskarżony o to, że:</p> <p>XVII.  w okresie od 1 września 2005 do 3 listopada 2005 roku, w <span class="anon-block">B.</span>, działając czynem ciągłym, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z góry powziętym zamiarem, będąc pełnomocnikiem i udziałowcem podmiotu gospodarczego o nazwie: <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> polecił swoim pracownikom sporządzić na prośbę <span class="anon-block">M. W. (1)</span> fikcyjne faktury sprzedaży złomu do <span class="anon-block"> firmy (...)</span> z/s <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span> o numerach: <span class="anon-block">(...)</span> na kwotę brutto 79.200,45 zł, w tym podatku VAT na kwotę 14.282,05 zł i ostemplować posiadaną pieczątką firmy <span class="anon-block"> (...)</span>, w których poświadczył nieprawdę co do faktu transakcji, posiadania towaru i ilości sprzedanego złomu metali, a które następnie osobiście podpisał i przekazał <span class="anon-block">M. W. (1)</span> w ramach wzajemnych rozliczeń wiedząc, iż faktury te zostaną przez <span class="anon-block">M. W. (1)</span> przekazane <span class="anon-block">K. Ł.</span> w celu użycia za autentyczne do zaniżenia należnego podatku od towarów i usług, za co uzyskał korzyść majątkową w kwocie 2500 zł polegającą na umniejszeniu swojego zadłużenia wobec <span class="anon-block">M. W. (1)</span> z tytułu świadczonej przez niego pracy wręczając mu w ramach tego rozliczenia przedmiotowe faktury jako ekwiwalent tych pieniędzy;</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>;</strong> </p> <p>Wyrokiem Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 24 maja 2012 roku, sygn. akt III K 196/09:</p> <p>1.</p> <p>1.</p> <p>1.</p> <p>1.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. G.</span> </strong>uznano za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie I aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż miał on miejsce w okresie od listopada 2004 roku do grudnia 2006 roku a celem było popełnianie czynów w nim opisanych, będących przestępstwami skarbowymi podawania nieprawdy i zatajania prawdy wobec organów podatkowych w składanych deklaracjach i oświadczeniach, skutkujących narażeniem na uszczuplenie należności publicznoprawnych oraz wystawiania w sposób nierzetelny faktur i następnie posłużenia się nimi, tj. za winnego popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 k.k.</a> wymierzono mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>2.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. G.</span> </strong>uznano za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie <strong> <!-- -->II</strong> aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż zachowania w nim opisane stanowią przestępstwo skarbowe podawania nieprawdy i zatajania prawdy wobec organów podatkowych w składanych deklaracjach i oświadczeniach, skutkujących narażeniem na uszczuplenie należności publicznoprawnych oraz wystawiania w sposób nierzetelny faktur i następnie posłużenia się nimi, tj. za winnego popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56 § 1 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62 § 2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 k.k.s.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56 § 1 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 38;art. 38 § 1;art. 38 § 1 pkt. 3)">art. 38 § 1 pkt 3 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 2)">art. 7 § 2 k.k.s.</a> wymierzono mu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 200 stawek, ustalając wysokość jednostkowej stawki na kwotę 100 złotych;</p> <p>3.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. G.</span> </strong>uznano za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie <strong> <!-- -->III</strong> aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271 § 3 k.k.</a> wymierzono mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>4.  Oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. G.</span> </strong>uznano za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie <strong> <!-- -->IV </strong>aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż zachowania w nim opisane stanowią przestępstwo skarbowe wystawiania w sposób nierzetelny faktur i następnie posłużenia się nimi, tj. za winnego popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62 § 2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 k.k.s.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62 § 2 k.k.s.</a> wymierzono mu grzywnę w wymiarze 100 stawek, ustalając wysokość jednostkowej stawki na kwotę 100 złotych;</p> <p>5.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. G.</span> </strong>uznano za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie <strong> <!-- -->V</strong> aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż zachowania w nim opisane stanowią przestępstwo skarbowe podawania nieprawdy i zatajenia prawdy wobec organów podatkowych w składanych deklaracjach i oświadczeniach, skutkujących narażeniem na uszczuplenie należności publicznoprawnych oraz wystawiania w sposób nierzetelny faktur i następnie posłużenia się nimi, tj. za winnego popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 2)">art. 56 § 2 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62 § 2 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 k.k.s.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 2)">art. 56 § 2 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 2)">art. 7 § 2 k.k.s.</a> wymierzono mu grzywnę w wymiarze 150 stawek, ustalając wysokość jednostkowej stawki na kwotę 100 złotych;</p> <p>6.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. G.</span> </strong>uniewinniono od popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie <strong> <!-- -->VI</strong> aktu oskarżenia;</p> <p>7.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. G.</span> </strong>uznano za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie <strong> <!-- -->VII</strong> aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż został popełniony w warunkach czynu ciągłego w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, tj. za winnego popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 5)">art. 299 § 5</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 5)">art. 299 § 5 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> wymierzono mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 k.k.</a> grzywnę w wymiarze 200 stawek dziennych, ustalając wysokość jednostkowej stawki na kwotę 100 złotych;</p> <p>8.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. Ż.</span> </strong>uznano za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie <strong> <!-- -->VIII</strong> aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż miał miejsce w okresie od listopada 2004 roku a jego celem było popełnianie czynów w nim opisanych a będących przestępstwami skarbowymi podawania nieprawdy i zatajania prawdy wobec organów podatkowych w składanych deklaracjach i oświadczeniach, skutkujących narażeniem na uszczuplenie należności publicznoprawnych oraz wystawiania w sposób nierzetelny faktur i następnie posłużenia się nimi, tj. za winnego popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> wymierzono mu karę roku pozbawienia wolności;</p> <p>9.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. Ż.</span> </strong>uznano za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie <strong> <!-- -->IX</strong> aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, że początek czynu miał miejsce od listopada 2004 roku a zachowania w nim opisane stanowią przestępstwo skarbowe podawania nieprawdy i zatajenia prawdy wobec organów podatkowych w składanych deklaracjach i oświadczeniach, skutkujących narażeniem na uszczuplenie należności publicznoprawnych oraz wystawiania w sposób nierzetelny faktur i następnie posłużenia się nimi, tj. za winnego popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56 § 1 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62 § 2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 k.k.s.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56 § 1 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 38;art. 38 § 1;art. 38 § 1 pkt. 3)">art. 38 § 1 pkt 3 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 2)">art. 7 § 2 k.k.s.</a> wymierzono mu karę roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 100 stawek, ustalając wysokość jednostkowej stawki na kwotę 50 złotych.</p> <p>10.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. Ż.</span> </strong>uznano za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie <strong> <!-- -->X</strong> aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż początek czynu miał miejsce od listopada 2004 roku a został on popełniony w warunkach czynu ciągłego w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, tj. za winnego popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 5)">art. 299 § 5</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 5)">art. 299 § 5 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> wymierzono mu karę roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 k.k.</a> grzywnę w wymiarze 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednostkowej stawki na kwotę 50 złotych;</p> <p>11.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. Ż.</span> </strong>uznano za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie <strong> <!-- -->XI</strong> aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, że początek czynu miał miejsce od listopada 2004 roku, tj. za winnego popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61 § 1 k.k.s.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61 § 1 k.k.s.</a> wymierzono mu karę grzywny w wymiarze 50 stawek, ustalając wysokość jednostkowej stawki na kwotę 50 złotych;</p> <p>12.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. Z.</span> </strong>uznano za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie <strong> <!-- -->XII</strong> aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż celem było popełnianie czynów w nim opisanych a będących przestępstwami skarbowymi podawania nieprawdy i zatajania prawdy wobec organów podatkowych w składanych deklaracjach i oświadczeniach, skutkujących narażeniem na uszczuplenie należności publicznoprawnych oraz wystawiania w sposób nierzetelny faktur i następnie posłużenia się nimi, tj. za winnego popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> wymierzono mu karę roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>13.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. Z.</span> </strong>uznano za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie <strong> <!-- -->XIII </strong>aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż zachowania w nim opisane stanowią przestępstwo skarbowe podawania nieprawdy i zatajenia prawdy wobec organów podatkowych w składanych deklaracjach i oświadczeniach, skutkujących narażeniem na uszczuplenie należności publicznoprawnych oraz wystawiania w sposób nierzetelny faktur i następnie posłużenia się nimi, tj. za winnego popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56 § 1 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62 § 2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 k.k.s.</a> i. za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56 § 1 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 38;art. 38 § 1;art. 38 § 1 pkt. 3)">art. 38 § 1 pkt 3 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 2)">art. 7 § 2 k.k.s.</a> wymierzono mu karę roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 100 stawek, ustalając wysokość jednostkowej stawki na kwotę 50 złotych;</p> <p>14.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. Z.</span> </strong>uznano za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie <strong> <!-- -->XIV </strong>aktu oskarżenia z tym ustaleniem, iż został popełniony w warunkach czynu ciągłego w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, tj. za winnego popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 5)">art. 299 § 5</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 5)">art. 299 § 5 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> wymierzono mu karę roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 k.k.</a> grzywnę w wymiarze 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednostkowej stawki na kwotę 50 złotych;</p> <p>15.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. Z.</span> </strong>uznano za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie <strong> <!-- -->XV</strong> aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż ewidencja była prowadzona lecz w sposób nierzetelny, tj. za winnego popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61 § 1 k.k.s.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61 § 1 k.k.s.</a> wymierzono mu karę grzywny w wymiarze 50 stawek, ustalając wysokość jednostkowej stawki na kwotę 50 złotych;</p> <p>16.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. D.</span> </strong>uznano za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie <strong> <!-- -->XVI</strong> aktu oskarżenia z tym ustaleniem, iż działał wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami a zachowania w nim opisane stanowią przestępstwo skarbowe wystawiania w sposób nierzetelny faktur i następnie posłużenia się nimi, tj. za winnego popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62 § 2 k.k.s.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62 § 2 k.k.s.</a> wymierzono mu karę grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednostkowej stawki na kwotę 50 złotych;</p> <p>17.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">H. R.</span> </strong>uznano za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie <strong> <!-- -->XVII</strong> aktu oskarżenia z tym ustaleniem, iż czyn w nim opisany stanowi przestępstwo skarbowe wystawiania w sposób nierzetelny faktur i następnie posłużenia się nimi, tj. za winnego popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62 § 2 k.k.s.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62 § 2 k.k.s.</a> wymierzono mu karę grzywny w wymiarze 75 stawek, ustalając wysokość jednostkowej stawki na kwotę 100 złotych;</p> <p>18.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 39;art. 39 § 1;art. 39 § 2)">art. 39 § 1 i § 2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 20;art. 20 § 2)">art. 20 § 2 k.k.s.</a> połączono orzeczone wyżej kary i w ich miejsce wymierzono:</p> <p>a)  oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. G.</span> </strong>karę łączną 3 lat pozbawienia wolności i grzywnę w wymiarze 300 stawek, ustalając wysokość jednostkowej stawki na kwotę 100 złotych,</p> <p>b)  oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. Ż.</span> </strong>karę łączną 2 lat pozbawienia wolności i grzywnę w wymiarze 150 stawek, ustalając wysokość jednostkowej stawki na kwotę 50 złotych,</p> <p>c)  oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. Z.</span> </strong>karę łączną 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w wymiarze 150 stawek, ustalając wysokość jednostkowej stawki na kwotę 50 złotych.</p> <p>19.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet orzeczonych kar zaliczono okresy tymczasowego aresztowania w sprawie:</p> <p>a)  oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. G.</span> </strong>od dnia 14 czerwca 2007 roku do dnia 30 lipca 2007 roku,</p> <p>b)  oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. Ż.</span> </strong>od dnia 11 lipca 2007 roku do dnia 8 sierpnia 2007 roku;</p> <p>20.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 7)">art. 299 § 7 k.k.</a> orzeczono wobec oskarżonego <span class="anon-block">T. G.</span> przepadek na rzecz Skarbu Państwa korzyści uzyskanej z przestępstwa - opisanego w punkcie 7 - w kwocie 893.653 złote i 72 grosze;</p> <p>21.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 33;art. 33 § 1)">art. 33 § 1 k.k.s.</a> orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa korzyści osiągniętych z popełnienia przestępstwa:</p> <p>a)  wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. D.</span> </strong>w kwocie 2.000 złotych,</p> <p>b)  wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">H. R.</span> </strong>w kwocie 2.500 złotych,</p> <p>c)  wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. G.</span> </strong>- odnośnie przestępstwa opisanego w punkcie 5 - w kwocie 24.277 złotych i 50 groszy.</p> <p>22.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 k.p.k.</a> kosztami w części uniewinniającej obciążono Skarb Państwa a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 633)">art. 633 k.p.k.</a> zasądzono od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa - w częściach równych - koszty sądowe poniesione w pozostałym zakresie z tym, iż odnośnie oskarżonego <span class="anon-block">S. D.</span> i <span class="anon-block">M. Z.</span> na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> odstąpienia od obciążenia ich kosztami obrony udzielonej z urzędu oraz obciążono ich opłatami:</p> <p>a)  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. G.</span> </strong> w kwocie 6.400 złotych,</p> <p>b)  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. Ż.</span> </strong> w kwocie 1.800 złotych,</p> <p>c)  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. Z.</span> </strong> w kwocie 1.900 złotych,</p> <p>d)  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. D.</span> </strong> w kwocie 250 złotych,</p> <p>e)  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">H. R.</span> </strong> w kwocie 750 złotych.</p> <p>23.  zasądzono od Skarbu Państwa (kasy Sądu Okręgowego w Bydgoszczy) na rzecz:</p> <p>a)  adwokata <span class="anon-block">E. J.</span> kwotę - wraz z podatkiem VAT - 3.247 złotych i 20 groszy, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu <span class="anon-block">S. D.</span>,</p> <p>b)  adwokata <span class="anon-block">J. M.</span> kwotę - wraz z podatkiem VAT 4.575 złotych i 60 groszy - tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu <span class="anon-block">M. Z.</span>.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wnieśli obrońcy oskarżonych:</p> <p>I.  Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">H. R.</span> zaskarżył opisany wyżej wyrok w części dotyczącej w/w oskarżonego, w całości na jego korzyść, zarzucając mu na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1;art. 427 § 2)">art. 427 § 1 i 2 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.</a> :</p> <p>1.  obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku, polegającą na:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>naruszeniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art.410 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.</a> poprzez:</p> <p>a)  pominięcie dowodu z wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">H. R.</span> w zakresie w jakim wskazywał on, iż nie był osobą zarządzająca <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> , nie zlecał pracownikom spółki wystawiania fikcyjnych faktur oraz, że w związku z pełnioną funkcją pełnomocnika spółki podpisywał w oparciu o sporządzane wykazy wiele faktur, których prawdziwości jednak nie weryfikował;</p> <p>b)  przyjęcie wiarygodności dowodu z zeznań świadka <span class="anon-block">M. W. (1)</span> w zakresie, w jakim wskazał on, iż w celu spłaty długu jaki oskarżony miał wobec świadka, <span class="anon-block">H. R.</span> polecił pracownikom <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> sporządzić fikcyjne faktury sprzedaży złomu do firmy <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">T.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> o numerach: <span class="anon-block">(...)</span> na kwotę brutto 79.200,45 zł, w tym podatku VAT na kwotę 14.282,05 zł.;</p> <p>c)  stwierdzenie, niezgodnie ze zgromadzonym materiałem dowodowym w sprawie, iż świadkowie <span class="anon-block">A. S.</span>, <span class="anon-block">I. Ś.</span>, <span class="anon-block">K. H.</span>, <span class="anon-block">R. W.</span>, <span class="anon-block">M. W. (2)</span> potwierdzili jakoby oskarżony <span class="anon-block">H. R.</span> uzgadniał z <span class="anon-block">M. W. (1)</span> treść kwestionowanych faktur oraz, że to <span class="anon-block">H. R.</span> polecił wystawić pracownikom <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> odpowiedzialnym za księgowość faktury sprzedaży złomu do firmy <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">T.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> o numerach: <span class="anon-block">(...)</span> </p> </dd> </dl> <p>2.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na treść zaskarżonego wyroku polegający na przyjęciu - pomimo wątpliwości w tym zakresie wynikających z zebranego w sprawie materiału dowodowego i wskutek obrazy powyższych przepisów postępowania - że oskarżony był osobą faktycznie zarządzająca <span class="anon-block"> (...) Sp. z o. o.</span> podejmującą wszelkie decyzje dotyczące działalności tego podmiotu gospodarczego, także w zakresie obrotu surowcami wtórnymi, oraz, iż na jego polecenie wystawiono zakwestionowane faktury.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427 § 1 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1;art. 437 § 2)">art. 437 § 1 i 2 k.p.k.</a> wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p>II.  Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">S. D.</span> zaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej w/w oskarżonego tj. w pkt 16 i 22 c. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1;art. 427 § 2)">art. 427 § 1 i 2 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 § 2)">art. 438 § 2 k.p.k.</a> zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:</p> <p>1.  naruszenie przepisów postępowania : art. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 1;art. 2 § 2)">art. 2 § l i 2 k.p.k.</a> 4 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5)">art.5 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art.6 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">424 § 1 k.p.k.</a>, które miało wpływ na treść orzeczenia a polegające na:</p> <p>- naruszeniu zasady bezpośredniości poprzez odczytanie wyjaśnień św. <span class="anon-block">A. K.</span> składanych w postępowaniu przygotowawczym w charakterze podejrzanego - mimo, że to był jedyny dowód winy dotyczący oskarżonego <span class="anon-block">D.</span>, a czyn zarzucony osk. <span class="anon-block">D.</span> miał być popełniony wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">A. K.</span>, któremu jako świadkowi w niniejszej sprawie przysługiwało by uprawnienie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 182;art. 182 § 3)">art. 182 § 3 k.p.k.</a> </p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>braku oceny faktu ,że pomówienie <span class="anon-block">S. D.</span> przez <span class="anon-block">A. K.</span> - jedyny dowód winy oskarżonego- miało miejsce gdy występował on <em> <!-- -->w charakterze podejrzanego</em> a więc dokonane było w wyjaśnieniach nie zeznaniach</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>braku oceny odczytanych przez sąd wyjaśnień <span class="anon-block">A. K.</span> w kontekście jego ukrywania się przed organami ścigania i treści wyjaśnień osk. <span class="anon-block">D.</span> </p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>pominięciu zasady in dubio pro reo przy ustalaniu zawinienia oskarżonego.</p> </dd> </dl> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art.437 § 1 k.p.k.</a> wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego <span class="anon-block">S. D.</span> od zarzucanego czynu.</p> <p>III.  Obrońca oskarżonych <span class="anon-block">T. G.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span> zaskarżył powyższy wyrok w części uznającej winę w/w oskarżonych zarzucając mu obrazę przepisów postępowania mogącą mieć wpływ na treść wydanego w przedmiotowej sprawie orzeczenia, a w szczególności:</p> <p>- obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 3)">art. 258 § 1 i 3 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 5)">art. 299 § 5</a> w zw. z 1 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> poprzez ich niewłaściwe zastosowanie na skutek błędnego przyjęcia, iż oskarżeni <span class="anon-block">T. G.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span> wypełnili znamiona zarzucanych im czynów zabronionych, podczas gdy w przedmiotowej sprawie brak jest jakichkolwiek podstaw faktycznych i prawnych do przypisania oskarżonym znamion czynów stypizowanych w tych artykułach tj. kierownictwo i branie udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, a także uczestniczenie w procederze „prania brudnych pieniędzy”,</p> <p>- obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> polegającą na dowolnej i fragmentarycznej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, przy całkowitym pominięciu w zaskarżonym wyroku okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonych <span class="anon-block">T. G.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span>, zwłaszcza w świetle dokonanej przez Sąd I instancji jednostronnej i bezkrytycznej ocenie ich wyjaśnień oraz współoskarżonych <span class="anon-block">M. Z.</span>, <span class="anon-block">S. D.</span> i <span class="anon-block">H. R.</span>, a także zeznań poszczególnych świadków, które pozostają w sprzeczności z ustaleniami Sądu I instancji zawartymi w uzasadnieniu wyroku, a także dokonanej bezkrytycznej ocenie zeznań świadków <span class="anon-block">K. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, co w zasadniczy sposób podważa istnienie w przedmiotowej sprawie wiarygodnych dowodów winy oskarżonych <span class="anon-block">T. G.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span> odnośnie przyjętych i opisanych w zaskarżonym wyroku poszczególnych czynów zabronionych,</p> <p>- obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> polegającą na niewskazaniu w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku jakie okoliczności i na podstawie jakiego skonkretyzowanego materiału dowodowego miał na względzie Sąd I instancji przy przyjęciu i opisie poszczególnych czynów zabronionych oraz dokonanej w tym zakresie kwalifikacji prawnej, a także polegającą na nie przeprowadzeniu w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia szczegółowej analizy zebranych w sprawie dowodów odnosząc je bezpośrednio do oskarżonych <span class="anon-block">T. G.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span>, w zakresie w jakim wskazują zdaniem Sądu na sprawstwo właśnie tych oskarżonych, zwłaszcza przy jednoczesnym braku odniesienia się do dowodów przeciwnych, co doprowadziło w konsekwencji do obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> polegającej na rozstrzygnięciu nie dających się rozstrzygnąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonych, a także brak wyjaśnienia podstawy prawnej przedmiotowego wyroku,</p> <p>- obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 k.p.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366;art. 366 § 1)">art. 366 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 k.p.k.</a> poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w tym okoliczności świadczących na korzyść oskarżonych <span class="anon-block">T. G.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span> i nieprzeprowadzenie dowodów niezbędnych dla ich ustalenia, w szczególności poprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z całości akt spraw administracyjnych i podatkowych, prowadzonych w stosunku do poszczególnych podmiotów prowadzonych przez poszczególnych oskarżonych i świadków w osobach <span class="anon-block">K. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, a także jakie były oświadczenia procesowe tych osób, jakie przeprowadzono w tych postępowaniach dowody na okoliczność wyliczenia należności podatkowych wobec Skarbu Państwa oraz czy zostały one zapłacone oraz czy i ewentualnie na jakim etapie są prowadzone postępowania karno-skarbowe w stosunku do poszczególnych osób, co jest niezbędne do wszechstronnego zbadania okoliczności przedmiotowej sprawy i pełnej realizacji prawdy materialnej.</p> <p>Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p>IV.  Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">M. Z.</span> zaskarżył powyższy wyrok w całości, na korzyść w/w oskarżonego.</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> wyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, poprzez zaniechanie polegające na przesłuchaniu w charakterze świadka prezesa <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, podczas gdy wnioskowany do przesłuchania przez oskarżonego był kierownik w/w przedsiębiorstwa, a nadto zaniechanie polegające na braku rozpoznania wniosku o przeprowadzenie dowodu z akt sprawy akt z postępowania prowadzonego przez Urząd Kontroli Skarbowej w <span class="anon-block">B.</span> a dotyczących przedsiębiorstw <span class="anon-block">(...)</span> oraz <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Wskazując na powyższe, w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>Pismo procesowe zatytułowane jako apelacja złożył 27.07.2012 r. oskarżony <span class="anon-block">M. Z.</span> (k.3217 t. XVI). Treść tego pisma wskazuje, że oskarżony zarzuca zaskarżonemu wyrokowi rażącą niewspółmierność wymierzonej kary, w sytuacji przyznania się przez niego do winy a ponadto błąd w ustaleniach faktycznych polegający na niesłusznym uznaniu, że oskarżony w latach 2005- 2006 współpracował z <span class="anon-block">T. G.</span>, który to błąd jest efektem obrazy przepisów postępowania wyrażającej się w niewłaściwej ocenie zeznań kierowców <span class="anon-block"> firmy (...)</span> i zaniechania przesłuchania przedstawicieli <span class="anon-block"> firmy (...)</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Z wniesionych apelacji, po części zasługiwała na uwzględnienie skarga obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">M. Z.</span>. Zmiany zapadłego orzeczenia spowodowane były także apelacjami wniesionymi przez obrońcę oskarżonych <span class="anon-block">T. G.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span>, aczkolwiek nie z powodu argumentacji w skardze tej zawartej.</p> <p>Stwierdzić na wstępie należy, że Sąd I instancji, co do zasady prawidłowo ustalił, w czym przejawiał się przestępczy mechanizm działania <span class="anon-block">T. G.</span>, <span class="anon-block">M. Ż.</span>, <span class="anon-block">M. Z.</span> oraz współdziałających z tymi oskarżonymi <span class="anon-block">K. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. W. (1)</span>. Trafnie Sąd I instancji przyjął, że <span class="anon-block">T. G.</span> jako właściciel <span class="anon-block"> przedsiębiorstwa (...)</span> wszedł w posiadanie dużej ilości towaru (głównie złomu), wskutek transakcji, od których nie odprowadzono należnego podatku VAT. Aby wprowadzić do obrotu owe towary pochodzące z nieustalonych źródeł, wystawiano dokumentację fikcyjnie potwierdzającą ich nabycie przez firmy <span class="anon-block">M. Ż.</span> <span class="anon-block">(...)</span>” i <span class="anon-block">K. Ł.</span>-<span class="anon-block"> (...)</span> od <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, prowadzącego <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>. Tak „zalegalizowany” złom <span class="anon-block">T. G.</span> sprzedawany był następnie różnym podmiotom gospodarczym. W wystawianych fakturach wykazywano istnienie kwot podatku naliczonego do obniżenia kwoty podatku należnego VAT. Nabycie towarów opodatkowanych podatkiem od towarów i usług wykazywano w deklaracjach podatkowych VAT-7 celem uzyskania korzyści wynikających z uszczuplenia należności podatkowych.</p> <p>Należący do <span class="anon-block">T. G.</span> złom sprzedawany był także poprzez firmę <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">M. Z.</span>, z tym, że w tym przypadku nie sporządzano dokumentacji, która by potwierdzała wcześniejsze nabycie towaru przez tego oskarżonego. Oczywiście też trafnie Sąd Okręgowy przyjął, że takie zachowania się oskarżonych rozpatrywać należało przez pryzmat przepisów ustawy karnej skarbowej, nie zaś <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksu karnego</a> ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1</a> i inne).</p> <p>Ustosunkowując się do zarzutów stawianych w apelacjach obrońców oskarżonych, Sąd odwoławczy stwierdza, co następuje:</p> <p> <strong> <!-- -->co do apelacji obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">M. Z.</span>: </strong> </p> <p>Do apelacji obrońcy <span class="anon-block">M. Z.</span> odnieść się należy w pierwszym rzędzie z uwagi na wpływ, jaką mają wyjaśnienia tego oskarżonego na prawidłową rekonstrukcję wydarzeń, stanowiących przedmiot rozpoznania w niniejszej sprawie, w szczególności jeżeli chodzi o oskarżonego <span class="anon-block">T. G.</span>.</p> <p>Z nader lakonicznej skargi obrońcy <span class="anon-block">M. Z.</span>, której intencje należy odczytywać również poprzez treść pisma samego oskarżonego z 27.07.2012 r. wynika, że skutkiem zarzucanej przez skarżącego obrazy przepisów postępowania, polegającej na zaniechaniu przesłuchania w charakterze świadka prezesa <span class="anon-block"> firmy (...)</span> i zaniechaniu przeprowadzenia dowodu z akt postępowania prowadzonego przez Urząd Kontroli Skarbowej w <span class="anon-block">B.</span>, dotyczącej <span class="anon-block"> przedsiębiorstw (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> miałby być błąd w ustaleniach faktycznych, wyrażający się w przyjęciu, że <span class="anon-block">M. Z.</span> działał na polecenie <span class="anon-block">T. G.</span>.</p> <p>O ile nie można podzielić zarzutu obrazy przepisów postępowania, skoro obrońca nie wykazał, w jaki sposób postulowane dowody mogłyby się przyczynić do rozstrzygnięcia sprawy, to uznać trzeba, że w świetle całokształtu okoliczności ujawnionych na rozprawie, ustalenia faktyczne przyjęte przez Sąd I instancji musiały ulec pewnej korekcie.</p> <p>Prawdą jest, co podnosi obrońca, że <span class="anon-block">M. Z.</span> jako jedyny z oskarżonych nie przeczył swojemu sprawstwu (aczkolwiek kwestionował udział w zorganizowanej grupie przestępczej) jednak nie jest tak, aby jego wyjaśnienia w całości zasługiwały na wiarę. Prawo swobodnej oceny dowodów należy do najistotniejszych prerogatyw sądu orzekającego. Kierując się tym prawem sąd może ocenić jako wiarygodne niektóre z przeprowadzonych dowodów a odmówić takiej wiary innym, może dać wiarę tylko niektórym zeznaniom określonego świadka, czy wyjaśnieniom oskarżonego. Istotne jest, aby swoje stanowisko jasno i przekonująco przedstawił w uzasadnieniu orzeczenia.</p> <p>Takiemu zadaniu, odmawiając wiary relacjom <span class="anon-block">M. Z.</span> składanym na rozprawie Sąd meriti w pełni sprostał.</p> <p>Wyjaśnienia <span class="anon-block">M. Z.</span> składane w postępowaniu przygotowawczym i na rozprawie były odmienne.</p> <p>Będąc przesłuchiwany 21.05.2009 r. <span class="anon-block">M. Z.</span> wyjaśniał, że od 2005r. do końca 2006r. prowadził działalność na własny rachunek, nie miał nic wspólnego z <span class="anon-block">T. G.</span> poza kontaktami towarzyskimi i sąsiedzkimi, w 2006r. wysyłając kontenery korzystał z placu <span class="anon-block">R. K.</span> w <span class="anon-block">L.</span>. Kiedy pracował u <span class="anon-block">T. G.</span> jako pracownik placowy, zasugerował mu on aby założył własną firmę, tak powstał <span class="anon-block"> (...)</span>. Z początkowych wyjaśnień <span class="anon-block">M. Z.</span> należałoby wnosić, że wystawiane przez niego faktury VAT sprzedaży złomu do szeregu firm, dokumentowały rzeczywiste zdarzenia gospodarcze (k.1752-1753 t.IX). Już jednak pod koniec tego przesłuchania stwierdził, że nie może wyjaśniać bo się boi, pieniądze z podatku VAT przekazywał , nie chce powiedzieć komu, nie chce także powiedzieć skąd miał towar (k.1753).</p> <p>W dalszych wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. Z.</span> przyznawał już, że złom który sprzedawał jako właściciel <span class="anon-block"> firmy (...)</span> nie był jego własnością, jednak w przekonaniu Sądu odwoławczego, relacje oskarżonego z 10.07.2009r. na których Sąd I instancji głównie oparł swoje ustalenia, nie dawały podstaw do przyjęcia, że do wszystkich firm opisanych w punkcie XIII aktu oskarżenia <span class="anon-block">M. Z.</span> sprzedawał złom, stanowiący własność <span class="anon-block">T. G.</span>.</p> <p>10.07.2009 r. <span class="anon-block">M. Z.</span> wyjaśniał, że na początku stycznia 2005r. wywiózł metale kolorowe do <span class="anon-block"> firmy (...)</span> od <span class="anon-block">T. G.</span>, ma to odbicie w dwóch lub trzech fakturach, dostał za to od <span class="anon-block">G.</span> 2 tysiące złotych. W 2006 r., w listopadzie i grudniu woził towar, na który wystawiał faktury do <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span>, rzeczywistym właścicielem był <span class="anon-block">G.</span>, dostał za to 5-6 tys zł., <span class="anon-block">G.</span> załatwiał wszystkie sprawy związane z transportem, on jeździł tylko z fakturami, pieniądze z faktur przekazywał bezpośrednio <span class="anon-block">G.</span> w gotówce, jechał do banku, pobierał i przekazywał <span class="anon-block">G.</span>.</p> <p> <span class="anon-block">M. Z.</span> wyjaśniał także, że faktury kupował od niego <span class="anon-block">R. K.</span> a w rzeczywistości nie odbierał żadnego złomu. Na początku <span class="anon-block">T. G.</span> o tym nie wiedział. Wywoził złom częściowo transportem <span class="anon-block">K.</span>(to dotyczyło metali kolorowych) a złom stalowy odbierały od <span class="anon-block">K.</span> firmy takie jak <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span>. W fakturach potwierdzał, że to był jego towar, a był to towar <span class="anon-block">K.</span>, to było tak samo jak w przypadku <span class="anon-block">G.</span>.</p> <p>Będąc przesłuchiwany 10.07.2009r.<span class="anon-block">M. Z.</span> generalnie przyznawał się do zarzutów, ale wskazywał, że część złomu o którym mówił należała nie do <span class="anon-block">T. G.</span>, lecz do <span class="anon-block">R. K.</span>- dotyczyło to faktur dokumentujących sprzedaż złomu do <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, i <span class="anon-block"> (...)</span>. W przypadku sprzedaży do <span class="anon-block"> (...)</span>, firmy <span class="anon-block">R. K.</span>, tworzył on w ten sposób koszty. Poza tym sprzedaż następowała do <span class="anon-block"> firmy (...)</span> ( k. k.1891-1893t. X.).</p> <p>Jak już wyżej podkreślono, trafnie Sąd I instancji jako niewiarygodne ocenił wyjaśnienia <span class="anon-block">M. Z.</span> z rozprawy. 22.07.2010 r. <span class="anon-block">M. Z.</span> wyjaśniał, że wywoził złom <span class="anon-block">R. K.</span>, a z osobami oskarżonymi w tej sprawie nie ma nic wspólnego (k.2357 t. XII). Podobnie 24.02.2011 r. przyznając, że wszystkie transakcje, które są wskazane w akcie oskarżenia, w jego zarzucie, rzeczywiście miały miejsce, <span class="anon-block">M. Z.</span> utrzymywał, że towar nie pochodził od oskarżonego <span class="anon-block">G.</span>, ale od <span class="anon-block">R. K.</span> (k.2516 t.XIII).</p> <p>Zauważyć trzeba, że <span class="anon-block">M. Z.</span> przecząc zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy swoich wyjaśnień z postępowania przygotowawczego, nie był w stanie przekonująco wytłumaczyć powodów ich składania. Oczywiste jest, że obciążając na rozprawie <span class="anon-block">R. K.</span>, <span class="anon-block">M. Z.</span> stara się uchronić przed odpowiedzialnością karną <span class="anon-block">T. G.</span>, który jest jego bliskim znajomym. Wręcz naiwnie brzmią tłumaczenia <span class="anon-block">M. Z.</span> co do przyczyn złożenia wyjaśnień określonej treści 10.07.2009 r. Po ich odczytaniu na rozprawie, <span class="anon-block">M. Z.</span> stwierdził, że tak mówił, ale nie był przygotowany do wyjaśnień, to co powiedział odnośnie <span class="anon-block">K.</span> to się zgadza, to co odnośnie <span class="anon-block">G.</span> to się nie zgadza - nie miał dokumentów, nie był przygotowany, mógł się po prostu pomylić, od <span class="anon-block">T. G.</span> złom w 2005 r. woził tylko raz, nie jest prawdą, że właścicielem złomu który woził do <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> był <span class="anon-block">G.</span>. Nie jest prawdą, że dostawał od niego pieniądze, obawiał się represji ze strony <span class="anon-block">K.</span>, nie obawiał się represji ze strony <span class="anon-block">G.</span> bo wiedział, że on z tego wybrnie. To <span class="anon-block">K.</span> załatwiał wszystkie transakcje, pieniądze jakie z nich uzyskiwał przekazywał <span class="anon-block">K.</span> a nie <span class="anon-block">G.</span> (k.2358 t.XII , k.2516v t.XIII).</p> <p>Całkowicie nieprzekonująco brzmi stwierdzenie <span class="anon-block">M. Z.</span>, że to co wyjaśnił odnośnie złomu od <span class="anon-block">G.</span> to faktycznie dotyczyło złomu pochodzącego od <span class="anon-block">K.</span>. Podawanie przez <span class="anon-block">M. Z.</span> w postępowaniu przygotowawczym faktów niekorzystnych dla <span class="anon-block">T. G.</span>, niezgodnych z prawdą jawi się tym bardziej jako nieprawdopodobne jeżeli się zważy, że jak oskarżony określił: „zna <span class="anon-block">G.</span> od piaskownicy”, byli i są nadal bliskimi kolegami (k.2516v t.XIII).</p> <p>Wyjaśniając w dniu 10.07.2009 r. <span class="anon-block">M. Z.</span> zdecydowanie odróżniał transakcje z <span class="anon-block"> firmami (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span>, jako powiązane z <span class="anon-block">R. K.</span> od pozostałych, gdzie działał z polecenia <span class="anon-block">T. G.</span>. Z wyjaśnień tych wynika też, że faktury wystawiane dla <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, były tak zwanymi fakturami kosztowymi, za którymi nie szła rzeczywista sprzedaż towaru.</p> <p>Jednocześnie, w przekonaniu Sądu odwoławczego, trudno znaleźć przekonujące powody dla odmowy wiary wyjaśnieniom <span class="anon-block">M. Z.</span> z 10.07.2009 r. w części, w jakiej dotyczą <span class="anon-block">R. K.</span>. Wskazanie także na tę osobę nie umniejszało przecież w istotny sposób odpowiedzialności <span class="anon-block">T. G.</span>.</p> <p> <span class="anon-block">R. K.</span> wprawdzie konsekwentnie zaprzeczał twierdzeniom <span class="anon-block">M. Z.</span> (k. 1308 - 1309 t.VII, k.2692 k.2692v t. XIV), jednak nie do końca można zgodzić się z Sądem I instancji ( str. 83 uzasadnienia), że nie ujawniono okoliczności nakazujących kwestionowanie wiarygodności zeznań tego świadka.</p> <p>Jak zeznał <span class="anon-block">R. K.</span>, prowadząc działalność gospodarczą dzierżawił teren w miejscowości <span class="anon-block">L.</span> nr 114 (k. 1309).</p> <p>Zwrócić należy uwagę na relacje kierowców <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, co do miejsca, z jakiego odbierali złom od <span class="anon-block"> firmy (...)</span> <span class="anon-block">M. Z.</span>.</p> <p> <span class="anon-block">D. J.</span> w toku eksperymentu wskazał miejsce w <span class="anon-block">L.</span> naprzeciwko stacji benzynowej, za <span class="anon-block">budynkiem nr (...)</span> (k. 1296-1298 t VII). Odbierał w <span class="anon-block">L.</span> także złom od <span class="anon-block">T. G.</span>, ale było to inne miejsce niż to, z którego odbierał towar od <span class="anon-block">M. Z.</span> ( k.2534 t. XIII).</p> <p>Tak samo miejsce z którego odbierał złom <span class="anon-block"> firmy (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> opisał <span class="anon-block">K. W.</span>. Także i on zeznał, że jeżeli chodzi o odbiór złomu od firmy” <span class="anon-block">(...)</span>” z <span class="anon-block">L.</span> oraz punkt skupu <span class="anon-block">T. G.</span> to były dwie różne lokalizacje (k.1069, k. 2533 t. XIII).</p> <p>Zeznania <span class="anon-block">D. J.</span> i <span class="anon-block">K. W.</span> wykazują zatem , że odbierali złom z miejsca, gdzie prowadził działalność <span class="anon-block">R. K.</span>, co przekonuje o wiarygodności wyjaśnień <span class="anon-block">M. Z.</span> z postępowania przygotowawczego, że nie w każdym przypadku sprzedawany przez niego złom stanowił własność <span class="anon-block">T. G.</span>, niezależnie od tego, że z relacji <span class="anon-block">D. J.</span> wynika nadto, że po towar <span class="anon-block">M. Z.</span> jeździł także do miejscowości <span class="anon-block">K.</span> (k.1071, k. 1296-1298 t VII).</p> <p>Nawet gdyby jako wiarygodne ocenić zeznania <span class="anon-block">R. K.</span>, to w dalszym ciągu brak byłoby podstaw do przyjęcia, że <span class="anon-block">M. Z.</span> dostarczał należący do <span class="anon-block">T. G.</span> złom także do <span class="anon-block"> firm (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span>. W żadnych przecież ze swoich wyjaśnień <span class="anon-block">M. Z.</span> nie twierdził, że towar do tych konkretnych podmiotów sprzedawał na polecenie <span class="anon-block">T. G.</span>.</p> <p> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> wskazywał wprawdzie, że <span class="anon-block">M. Z.</span> legalizował złom dla <span class="anon-block">T. G.</span> i podawał, że <span class="anon-block">M. Z.</span> nie miał nigdy własnego złomu ani też środków finansowych na jego zakup i wszystkie faktury stworzone przez jego firmę muszą być fikcyjne (k. 58.k. 1182 - 1183 t. VI), ale szczegółów współpracy oskarżonych <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">G.</span> nie znał.</p> <p>Podobnie z relacji <span class="anon-block">K. Ł.</span> wskazujących, że zanim rozpoczął pracę dla <span class="anon-block">T. G.</span>, współpracował z nim „w zakresie fikcji fakturowej” <span class="anon-block">M. Z.</span> (k. 39) nie da się wyprowadzić jednoznacznych ustaleń co do podmiotów do jakich owe fikcyjne faktury miały się odnosić ( vide także k. 303 k.1176 t.VI).</p> <p>W tym stanie rzeczy Sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w punkcie 13w ten sposób, że ustalił, iż w przypadku faktur VAT skierowanych do <span class="anon-block"> firm (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span>, towary nie stanowiły własności <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwa (...)</span> i faktury te nie były wystawione na polecenie <span class="anon-block">T. G.</span>.</p> <p>Zmiana ta nie ma istotnego znaczenia dla odpowiedzialności <span class="anon-block">M. Z.</span>, jeżeli chodzi o czyn zarzucany mu w punkcie XIII aktu oskarżenia a przypisany w punkcie 13 zaskarżonego wyroku. Niezależnie bowiem od tego, czy złom sprzedawany przez oskarżonego do <span class="anon-block"> firmy (...)</span> i towary sprzedawane do <span class="anon-block"> firmy (...)</span> stanowiły własność <span class="anon-block">T. G.</span>, czy też innej osoby i niezależnie od tego, czy faktury do <span class="anon-block"> firmy (...)</span> były tak zwanymi fakturami kosztowymi, z którymi nie wiązał się przepływ towaru, w każdym przypadku zachowanie <span class="anon-block">M. Z.</span> polegające na podawaniu nieprawdy i zatajaniu prawdy wobec organów podatkowych w składanych deklaracjach i oświadczeniach skutkowało narażeniem na uszczuplenie należności publicznoprawnych, to jest podatku od towarów i usług – oskarżony dokonywał obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, nie potwierdzony fakturami stwierdzającymi nabycie towarów.</p> <p>Stosownie do przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040540535" title="Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ()">ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług</a>, podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, zaś kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług ( art. 86 ust.1, art. 86 ust.2 pkt 1 a) cytowanej ustawy ).</p> <p>Zgodnie zatem z przepisami wskazanej ustawy, podatek należny u sprzedawcy jest równocześnie podatkiem naliczonym u nabywcy, czyli podatkiem obniżającym jego podatek należny. Aby jednak skorzystać z takiego mechanizmu podatnik musi wykazać, że określony fakt powodujący zmniejszenie obciążenia podatkowego w rzeczywistości wystąpił.</p> <p>Skoro złom jaki zbywany był finalnie firmom opisanym w punkcie XIII aktu oskarżenia był niewiadomego pochodzenia (niezależnie od tego, czy stanowił własność <span class="anon-block">T. G.</span> czy innej osoby), to oczywiste jest, że nie wystąpił taki fakt powodujący zmniejszenie obciążenia podatkowego.</p> <p>Oczywiście trafnie Sąd I instancji zakwalifikował czyn przypisany <span class="anon-block">M. Z.</span> w punkcie 13 wyroku jako występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 1;art. 56 § 62;art. 56 § 2)">art. 56§1 i 62§2 k.k.s.</a>, co zresztą w złożonej skardze nie jest kwestionowane. O czym będzie mowa jeszcze niżej, trafnie też Sąd I instancji przyjął, że czynu tego <span class="anon-block">M. Z.</span> dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37§1 pkt 5 k.k.s.</a>).</p> <p>Wymierzonych oskarżonemu kar roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 100 zł nie można ocenić jako rażąco niewspółmiernie surowych. Sąd I instancji należycie zważył występujące po stronie oskarżonego okoliczności tak obciążające jak i łagodzące, w niczym nie uchybiając dyrektywom zawartym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 12;art. 12 § 1;art. 12 § 2;art. 13;art. 13 § 1)">art. 12§1 i 2 i art. 13§1 k.k.s.</a> Niewątpliwie w istotny sposób na niekorzyść <span class="anon-block">M. Z.</span> przemawia jego uprzednia karalność (k.2785 t.XIV). Pamiętać też trzeba, że w sytuacji, kiedy wobec <span class="anon-block">M. Z.</span> mają zastosowanie przepisy o nadzwyczajnym obostrzeniu kary, karą najniższą, jaką można było wymierzyć jest kara miesiąca pozbawienia wolności, a najwyższą 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 38;art. 38 § 1;art. 38 § 1 pkt. 3)">art.38 §1 pkt 3 k.k.s.</a>). Kara zatem jaką orzeczono w punkcie 13 zaskarżonego wyroku nie jest ani nadmiernie surowa ani nadmiernie łagodna, jest to kara sprawiedliwa, adekwatna do wagi popełnionego przez oskarżonego przestępstwa.</p> <p>Zarzucając rażącą niewspółmierność orzeczonej kary, obrońca nie wykazał, jakie konkretne okoliczności przemawiające na korzyść <span class="anon-block">M. Z.</span> nie zostały należycie docenione przez Sąd I instancji. Trudno zgodzić się ze skarżącym, że rola <span class="anon-block">M. Z.</span> była marginalna. Był wszak jedną z osób, która wprowadzała do obrotu, „legalizowała” złom nieustalonego pochodzenia zgromadzony przez <span class="anon-block">T. G.</span>. Trudno szczególnie dużego znaczenia przydawać przyznaniu się oskarżonego, skoro składane przez niego wyjaśnienia w nader istotnym zakresie nie zasługiwały na wiarę.</p> <p>Obrońca <span class="anon-block">M. Z.</span> nie formułuje wprawdzie zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, jeżeli chodzi o przypisany oskarżonemu czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258§1 k.k.</a>, stwierdzić jednak wyraźnie należy, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w pełni uprawniał Sąd I instancji do przypisania oskarżonemu działania w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianej przestępstw skarbowych, o czym szerzej będzie mowa przy ocenie apelacji obrońcy oskarżonych <span class="anon-block">T. G.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span>.</p> <p>Przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258§1 k.k.</a> zagrożone jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Już z tej przyczyny kara roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności jaką orzekł Sąd I instancji wobec <span class="anon-block">M. Z.</span> nie może być uznana za rażąco niewspółmiernie surową.</p> <p>Nie nosi także cech nadmiernej surowości kara grzywny orzeczona wobec <span class="anon-block">M. Z.</span> za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61§1 k.k.s.</a> (którego sprawstwa apelacja nie kwestionuje), polegający na nierzetelnym prowadzeniu ewidencji.</p> <p>Konsekwencją zmiany opisu czynu przypisanego <span class="anon-block">M. Z.</span> w punkcie 13 zaskarżonego wyroku musiała być stosowna zmiana opisu czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 14.</p> <p>Co do zasady, trafne są ustalenia Sądu I instancji, że <span class="anon-block">M. Z.</span>, tak jak <span class="anon-block">K. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span>, pieniądze uzyskiwane ze sprzedaży złomu <span class="anon-block">T. G.</span> przekazywał temu ostatniemu.</p> <p>Jak wyjaśnił <span class="anon-block">M. Z.</span> 10.07.2009 r.: <span class="anon-block">T. G.</span> załatwiał wszystkie sprawy związane z transportem, on sam jeździł tylko z fakturami, pieniądze z faktur przekazywał bezpośrednio <span class="anon-block">G.</span> w gotówce, jechał do banku, pobierał i przekazywał <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>-1892 t. X).</p> <p>Niewątpliwie taki sposób przekazywania pieniędzy znacznie utrudniał stwierdzenie ich przestępczego pochodzenia i miejsca umieszczenia. Nie nasuwa zatem zastrzeżeń przypisanie <span class="anon-block">M. Z.</span> czynu kwalifikowanego jako występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 1;art. 299 § 5)">art. 299§1 i 5 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65§1 k.k.</a> Jako przedmiot tego przestępstwa Sąd I instancji za aktem oskarżenia przyjął kwoty pieniężne uzyskane z przestępstwa opisanego w punkcie II aktu oskarżenia, odpowiadające zaniżonym należnościom publicznoprawnym.</p> <p>Przy ustaleniu, że w przypadku faktur VAT skierowanych do <span class="anon-block"> firm (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> towary nie stanowiły własności <span class="anon-block"> przedsiębiorstwa (...)</span> <span class="anon-block">T. G.</span>, przedmiot przypisanego <span class="anon-block">M. Z.</span> w punkcie 14 wyroku należało pomniejszyć o wysokość wykazywanego przez oskarżonego, naliczonego do odliczenia podatku VAT w fakturach do wskazanych firm. W przypadku <span class="anon-block"> firmy (...)</span> jest to kwota 18.814,39 zł (k.1717 t.IX), w przypadku <span class="anon-block"> (...)</span> - 48.742,84 zł (k.1718), co daje łącznie 67.557,23 zł.</p> <p>Mając to na względzie, przedmiot przestępstwa przypisanego <span class="anon-block">M. Z.</span> w punkcie 14 wyroku ustalono na kwotę 200.152,13 zł.</p> <p>Sąd odwoławczy uznał przy tym, że taka zmiana wysokości przedmiotu przestępstwa, jako mająca wpływ na ocenę stopnia społecznej szkodliwości czynu, winna znaleźć odzwierciedlenie w wymiarze kary.</p> <p>Sąd Apelacyjny obniżył wymierzoną oskarżonemu w punkcie 14 karę pozbawienia wolności do roku i 2 miesięcy, grzywnę do 80 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 zł i w konsekwencji orzekł karę łączną 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności i 140 stawek dziennych grzywny, aprobując przesłanki przyjęte przez Sąd I instancji jakie należało mieć na względzie przy kształtowaniu kary łącznej. Poza omówionymi zmianami zaskarżony wyrok w stosunku do <span class="anon-block">M. Z.</span> utrzymano w mocy. Zauważyć trzeba, że pismo procesowe oskarżonego z 27.07.2012 r. nie zawiera takich treści, które po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 k.p.k.</a> winny skutkować dalszymi zmianami orzeczenia, jakie co do niego zapadło.</p> <p> <strong> <!-- -->co do apelacji obrońcy oskarżonych <span class="anon-block">T. G.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span>:</strong> </p> <p>Wprawdzie obrońca <span class="anon-block">T. G.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span> stawia w złożonej skardze zarzuty obrazy przepisów postępowania, jednak uznać należy, że skoro kwestionuje także sprawstwo oskarżonych, to zarzuca również błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku.</p> <p>W przekonaniu Sądu odwoławczego, Sąd I instancji poza mało istotnymi na tle całokształtu sprawy uchybieniami, nie dopuścił się ani obrazy przepisów postępowania, ani też błędów w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zapadłego orzeczenia. Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych wtedy byłby słuszny, gdyby zasadność ocen i wniosków wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego nie odpowiadała prawidłowościom logicznego rozumowania. Nie jest tak w przedmiotowej sprawie. Skoro złożona skarga nie wykazuje jakich konkretnie uchybień w zakresie zasad logicznego rozumowania dopuścił się sąd w ocenie zebranego materiału dowodowego to uznać trzeba , że stanowi ona jedynie polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu orzekającego (vide: wyrok SN z dnia 20.02.1975r II KR 355/74 , OSNGP z.9/1975, poz.84).</p> <p>Wbrew wywodom skargi, uzasadnienie zapadłego orzeczenia w pełni odpowiada wymogom o jakich mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 §1 k.p.k.</a>- wskazano w nim jakie fakty sąd uznał za udowodnione lub nie udowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, szczegółowo wyjaśniono podstawę prawną orzeczenia, przytoczono także okoliczności, które Sąd miał na względzie przy wymiarze kary.</p> <p>Oczywiście nie ma racji skarżący zarzucając Sądowi I instancji obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5§2 k.p.k.</a> Przypomnieć trzeba, że naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> (zasady in dubio pro reo) jest możliwe tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy orzekający w sprawie sąd rzeczywiście powziął wątpliwości co do treści ustaleń faktycznych lub wykładni prawa i wobec niemożliwości ich usunięcia rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego. Jeżeli natomiast pewne ustalenia faktyczne zależne są od np. dania wiary lub odmówienia jej zeznaniom świadków, to nie można mówić o naruszeniu zasady in dubio pro reo, a ewentualne zastrzeżenia co do oceny wiarygodności konkretnego dowodu lub grupy dowodów rozstrzygane mogą być jedynie na płaszczyźnie utrzymania się przez sąd w granicach sędziowskiej swobodnej oceny dowodów wynikającej z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>(vide : postanowienie SN z dnia 14.12.2010r III K 378/10 , Lex nr 736756 ).</p> <p>Lektura pisemnych motywów zaskarżonego wyroku nie wykazuje, aby Sąd I instancji miał wątpliwości w zakresie ustaleń faktycznych. Sąd Okręgowy rzeczowo i logicznie przedstawił w pisemnych motywach wyroku czym się kierował, na jakich dowodach się opierał odmawiając wiary wyjaśnieniom oskarżonych <span class="anon-block">T. G.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span>, którzy nie przyznali się do żadnego z zarzucanych czynów. Sąd odwoławczy nie podziela stanowiska obrońcy zarzucającego Sądowi I instancji dowolną i fragmentaryczną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego. Nie jest też tak, aby Sąd orzekający pominął okoliczności przemawiające na korzyść oskarżonych <span class="anon-block">T. G.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span>, dokonując jednostronnej i bezkrytycznej oceny ich wyjaśnień oraz wyjaśnień współoskarżonych <span class="anon-block">M. Z.</span>, <span class="anon-block">S. D.</span> i <span class="anon-block">H. R.</span>. Apelacja obrońcy <span class="anon-block">T. G.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span> nie zawiera takich argumentów, które by dowodziły, że ową jednostronność i brak krytycyzmu po stronie Sądu Okręgowego skarżący wyprowadza z czegoś więcej niż z odmowy przez ten Sąd wiary wyjaśnieniom oskarżonych. Jak już wyżej podnoszono, prawo swobodnej oceny dowodów należy do najistotniejszych prerogatyw sądu orzekającego. Kierując się tym prawem sąd może ocenić jako wiarygodne niektóre z przeprowadzonych dowodów a odmówić takiej wiary innym. Istotne jest, aby swoje stanowisko jasno i przekonująco przedstawił w uzasadnieniu orzeczenia .</p> <p>Takiemu zadaniu, odmawiając wiary relacjom <span class="anon-block">T. G.</span>, <span class="anon-block">M. Ż.</span>, <span class="anon-block">S. D.</span> i <span class="anon-block">H. R.</span> Sąd meriti w pełni sprostał, nie przekraczając granic swobodnej oceny dowodów ( za wyjątkiem oczywiście oceny fragmentu wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">M. Z.</span>, co skutkowało częściową zmianę zaskarżonego wyroku).</p> <p>Prawdą jest, że podstawowymi dowodami, które pozwoliły Sądowi I instancji odtworzyć, w czym przejawiał się przestępczy proceder (którego mechanizm przytoczono za Sądem meriti na początku niniejszego uzasadnienia), w którym uczestniczyli <span class="anon-block">T. G.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span> były wyjaśnienia i zeznania <span class="anon-block">K. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, co do których skazujący wyrok zapadł 30.12.2009 r. (k.2093-2097 t. XI). Zauważyć tu trzeba, że treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391;art. 391 § 2)">art. 391§2 k.p.k.</a> nie uprawniała Sądu I instancji do odczytania i procesowego wykorzystania relacji <span class="anon-block">K. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. W. (1)</span> składanych 17 kwietnia 2007 r w charakterze świadków. Status tych osób ulegał w toku postępowania zmianie. Początkowo występowali w charakterze świadków, następnie podejrzanych, oskarżonych, i ponownie świadków. W przekonaniu Sądu odwoławczego, przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391;art. 391 § 2)">artykułu 391§2 k.p.k.</a> nie da się interpretować tak rozszerzająco, aby uzasadniało to odczytanie czegoś ponad protokół wyjaśnień składanych uprzednio przez świadka w charakterze podejrzanego czy oskarżonego- w przedmiotowej sprawie- relacji <span class="anon-block">K. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. W. (1)</span> wcześniejszych niż te, które składali już jako podejrzani.</p> <p>Uchybienie to nie mogło mieć jakiegokolwiek wpływu na treść zaskarżonego wyroku, albowiem ustalenia Sądu I instancji znajdują pełne oparcie także w wyjaśnieniach składanych przez <span class="anon-block">K. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. W. (1)</span> w postępowaniu przygotowawczym (oraz w ich zeznaniach z rozprawy).</p> <p>Niewątpliwie wyjaśnienia <span class="anon-block">K. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. W. (1)</span> jeżeli chodzi o pozostałych oskarżonych mają charakter pomówienia, co podkreśla obrońca <span class="anon-block">T. G.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span>.</p> <p>Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 06 lutego 1970r IV KR 249/69 (OSNKW nr 4-5 z 1970 r .poz. 46) pomówienie jest - ogólnie biorąc - jednym z rodzajów wyjaśnień osoby zainteresowanej w wyniku procesu. Istnieją dwa rodzaje pomówień. Do pierwszego należą te pomówienia, w których współoskarżony, zapierając się własnej winy, pomawia inną osobę, przeważnie współoskarżonego, o popełnienie danego czynu i w ten sposób dąży do ekskulpowania własnej osoby .Do drugiego należy pomówienie, które umownie można określić jako pomówienie złożone, mianowicie zachodzi ono wtedy, gdy oskarżony przyznaje się do winy twierdząc jednocześnie, że także inna osoba ( z reguły współoskarżony ) brała udział w przestępstwie, które jest przedmiotem osądu w danej sprawie. W jednej i drugiej sytuacji wspomniany dowód jest dowodem, który ze względu na zainteresowanie osoby pomawiającej inną, powinien być poddany szczególnie wnikliwej ocenie z jednoczesnym rozważeniem, czy istnieją dowody potwierdzające bezpośrednio lub choćby tylko pośrednio wyjaśnienia pomawiającego, a nadto, czy wyjaśnienia pomawiającego są logiczne i nie wykazują chwiejności, albo czy nie są wręcz nieprawdopodobne.</p> <p>W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z tego drugiego rodzaju pomówieniem. Oczywiście nie ma racji skarżący podnosząc, że wyjaśnienia i zeznania <span class="anon-block">K. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. W. (1)</span> są chwiejne i nie znajdują żadnego potwierdzenia w innych dowodach. Nie jest też tak, że wyrok dotyczący <span class="anon-block">T. G.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span> Sąd I instancji oparł tylko na relacjach <span class="anon-block">K. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. W. (1)</span>.</p> <p>Sąd odwoławczy nie dostrzega potrzeby przytaczania za Sądem I instancji szczegółowych ustaleń faktycznych ( str.2-13,17-28) dotyczących przestępstw popełnionych przez <span class="anon-block">T. G.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span> wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">K. Ł.</span>, <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">M. Z.</span>, które (poza jednym wyjątkiem) uznać należało za bezbłędne.</p> <p>Relacje <span class="anon-block">K. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. W. (1)</span> wzajemnie się uzupełniają, są na tyle ze sobą zbieżne, że gdyby nie były zgodne z rzeczywistym stanem rzeczy, to wręcz musiałyby zostać wcześniej uzgodnione. Zauważyć trzeba, że o ile <span class="anon-block">T. G.</span> wskazywał na konflikt z <span class="anon-block">K. Ł.</span> wyjaśniając, że był on jego pracownikiem w latach 2005-2006 , zdarzało się że jeździł z jego towarem i jego fakturami do różnych firm, zwolnił go bo podejrzewał, że go oszukuje, to już o żadnych nieprozumieniach <span class="anon-block">T. G.</span> nie mówi w odniesieniu do <span class="anon-block">M. W. (1)</span>.</p> <p>Brak jest także jakichkolwiek racjonalnych przesłanek dla których <span class="anon-block">M. W. (1)</span> miałby fałszywie pomawiać <span class="anon-block">M. Ż.</span>.</p> <p>W trakcie przeprowadzonej konfrontacji z <span class="anon-block">M. Ż.</span>, <span class="anon-block">M. W. (1)</span> podtrzymał swoje wyjaśnienia , że <span class="anon-block">T. G.</span> polecał wypisywanie potwierdzających nieprawdę faktur VAT dla <span class="anon-block"> Firmy (...)</span> <span class="anon-block">M. Ż.</span>, przedkładał mu kartki z rozpiskami, a on na tej podstawie w jego i <span class="anon-block">Ż.</span> towarzystwie wypisywał faktury VAT, <span class="anon-block">Ż.</span> zabierał oryginały a on niszczył kopie na polecenie <span class="anon-block">G.</span>, <span class="anon-block">Ż.</span> woził złom do <span class="anon-block"> (...)</span>, do <span class="anon-block"> (...)</span>, całość złomu wynikająca z faktur pochodziła od <span class="anon-block">G.</span> (k. 624- 625).</p> <p>Całkowicie błędnie interpretuje obrońca relacjonowaną przez <span class="anon-block">K. Ł.</span> rozmowę z <span class="anon-block">T. G.</span>, jaka odbyła się w związku z prowadzonym postępowaniem kontrolnym u tego pierwszego. W czasie tego <span class="anon-block">T. G.</span> powiedział, że to <span class="anon-block">K. Ł.</span> ma problem w papierach, jego w tych papierach w ogóle nie ma (k.301), ale w żaden sposób opisana przez <span class="anon-block">K. Ł.</span> sytuacja nie przemawia na korzyść <span class="anon-block">T. G.</span>. To przecież na wprowadzaniu do obrotu złomu należącego do <span class="anon-block">T. G.</span> bez zaangażowania jego <span class="anon-block"> firmy (...)</span> polegała przestępcza działalność oskarżonych. Z kolei wypowiedź <span class="anon-block">M. W. (1)</span> ( k.122), z której wynika, że <span class="anon-block">T. G.</span> nie był poinformowany o załatwieniu faktur <span class="anon-block"> spółki (...)</span> dla <span class="anon-block">K. Ł.</span>, tylko przekonuje o szczerości i zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy składanych przez <span class="anon-block">M. W. (1)</span> wyjaśnień.</p> <p>W oczywisty sposób relacje <span class="anon-block">K. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. W. (1)</span> potwierdzają wyjaśnienia <span class="anon-block">M. Z.</span> z 10.07.2009 r. , do których Sąd odwoławczy odniósł się już wyżej. W wyjaśnieniach tych <span class="anon-block">M. Z.</span> stwierdził między innymi, że kiedy w 2006 r potrzebował faktur kosztowych, <span class="anon-block">G.</span> powiedział, że przyjedzie gość, który te koszty zrobi, był to pan <span class="anon-block">W.</span> (k.1892-1893). Znajduje to odbicie w wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. W. (1)</span> z postępowania przygotowawczego, w których wskazał, że <span class="anon-block">T. G.</span> zwrócił się do niego o wystawienie faktur z których miało wynikać, że jego firma sprzedaje złom do <span class="anon-block"> firmy (...)</span> <span class="anon-block">M. Z.</span> (k.1182-1183 t. VI). Taka zgodność relacji <span class="anon-block">M. Z.</span> i <span class="anon-block">M. W. (1)</span> przekonuje, że składając je przedstawiali oni stan rzeczy zgodny z prawdą.</p> <p>Poza jednak wyjaśnieniami <span class="anon-block">M. Z.</span> istnieją inne dowody przemawiające za wiarygodnością wyjaśnień i zeznań <span class="anon-block">K. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. W. (1)</span>.</p> <p> <span class="anon-block">M. S.</span> zeznał, że od 2005-2006r narastał mechanizm dostarczanie <span class="anon-block"> firmie (...)</span> złomu przez osoby, które nie były jego właścicielami punktów (k.2622-2622v t. XIV). Słusznie Sąd I intancji zwraca uwagę na zeznania <span class="anon-block">Ż. M.</span> zatrudnionej w <span class="anon-block"> firmie (...)</span>, z których wynika, że księgowano sprzedawany złom na dane innej firmy niż dostawcy. Jak świadek zeznała, bywały przypadki, że część złomu dostarczanego przez <span class="anon-block">T. G.</span> fakturowana była na <span class="anon-block"> firmę (...)</span>, po zważeniu złomu <span class="anon-block">G.</span> wystawiał fakturę na część, a na część wystawiał <span class="anon-block">(...)</span> k.2802v ( t.XV). <span class="anon-block">M. M.</span>wskazał, że akumulatory do <span class="anon-block"> firmy (...)</span> przywoziły <span class="anon-block"> firmy (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> jednym samochodem, przywożący mówił, że część jest w imieniu <span class="anon-block"> (...)</span> a część <span class="anon-block"> (...)</span> (k. 905 t. V).</p> <p> <span class="anon-block">E. W.</span> -żona <span class="anon-block">M. W. (1)</span> wyjaśniała, że wypisywała faktury po które przyjeżdżał <span class="anon-block">T. G.</span>. Zaczęła wystawiała faktury ze swojej firmy, nie chcąc aby mąż miał problemy po wyjściu z aresztu, wystawiała faktury ze swojej <span class="anon-block"> firmy (...)</span> dotyczące koszy czy palet na rzecz <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, nie dotyczyły one rzeczywistych transakcji (1663-1664 t.IV k.2681v-2682 t. XIV).</p> <p>Z zeznań <span class="anon-block">A. M.</span> wynika, że kontenery dla <span class="anon-block"> firmy (...)</span> <span class="anon-block">K. Ł.</span> podstawiał w punkcie złomu w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, a patrząc na zestawienie faktur stwierdził, że złom dotyczący większych transakcji dotyczył złomu pochodzącego z <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, ale fakturowany był na <span class="anon-block"> (...)</span>. O tym, że ma odebrać złom z <span class="anon-block">(...)</span> a nie <span class="anon-block">(...)</span> dowiadywał się telefonicznie od <span class="anon-block">T. G.</span>. We wrześniu 2004r <span class="anon-block">T. G.</span> przedstawił <span class="anon-block">M. Ż.</span> i powiedział, że złom z <span class="anon-block">ulicy (...)</span> będzie również fakturowany na firmę <span class="anon-block">(...)</span>. W kontaktach z <span class="anon-block">Ż.</span> dało się zauważyć, że przyjeżdżał do jego firmy tylko aby podpisać fakturę i odebrać pieniądze ( k.978- 979 t.V) .</p> <p> <span class="anon-block">K. C.</span> dyrektor handlowy <span class="anon-block"> (...)</span> podał, że jeżeli ze <span class="anon-block"> skupu (...)</span> jechało 100% złomu, to jakiś procent później był fakturowany za sprawą jego osobistego stawiennictwa na inną firmę niż <span class="anon-block"> (...)</span> . Bardzo go dziwiło, że jakby w jednej masie towarowej partycypują dwie firmy z tego samego adresu i właściciel większej z nich decyduje o stosunku w jakim towar jest dzielony na te dwie firmy (k. 1158 t. VI).</p> <p>W świetle całokształtu okoliczności ujawnianych na rozprawie trafnie jako niewiarygodne Sąd I instancji ocenił wyjaśnienia <span class="anon-block">T. G.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span>.</p> <p>Pod koniec postępowania przed Sądem, <span class="anon-block">T. G.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span> podnieśli, że <span class="anon-block"> firmę (...)</span> oskarżony <span class="anon-block">Ż.</span> prowadził już od 2003r, co miało poddać w wątpliwość wiarygodność wyjaśnień <span class="anon-block">K. Ł.</span> utrzymującego, że on sam i <span class="anon-block">M. Ż.</span> podjęli działalność na polecenie <span class="anon-block">T. G.</span>( k.3095v t.XVI).</p> <p>Zauważyć tu trzeba, że z informacji Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">S.</span> wynika, że wprawdzie <span class="anon-block"> przedsiębiorstwo (...)</span> zostało wpisane do ewidencji działalności gospodarczej 18.03.2003 r., ale działalność gospodarczą <span class="anon-block">M. Ż.</span> zgłosił w Urzędzie Skarbowym od dnia 15.09.2004 r na podstawie złożonego w dniu 14.09.2004 r druku NIP-1 ( k. 502- 502v). W żaden zatem sposób wiarygodność relacji <span class="anon-block">K. Ł.</span> nie została przez oskarżonych podważona.</p> <p>Trafnie podkreśla Sąd I instancji, że o rzetelności prowadzonej działalności nie może świadczyć powoływana przez <span class="anon-block">T. G.</span> (k.203) okoliczność, że miał kilkakrotnie kontrole krzyżowe, które zawsze kończyły się pozytywnie. Słusznie postrzega Sąd orzekający, że kontrole dotyczyły weryfikacji dokumentacji, nie sprawdzano natomiast stanów magazynowych<strong> <!-- -->.</strong> </p> <p>Nie można zgodzić się ze skarżącym, że dla zapewnienia prawidłowego wyrokowania niezbędne było przeprowadzenie dowodu z akt spraw administracyjnych i podatkowych prowadzonych w stosunku do poszczególnych oskarżonych i świadków w osobach <span class="anon-block">K. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. W. (1)</span>. Oskarżeni wszak nie kwestionują samych obliczeń dokonanych przez poszczególne Urzędy Kontroli Skarbowej a utrzymują, że badana dokumentacja odzwierciedla rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, co trafnie podkreśla Sąd I instancji.</p> <p>Kwoty narażonego na uszczuplenie podatku VAT wynikają z prostego zliczenia tegoż podatku wskazanego w fakturach określonych firm, jako naliczonego do odliczenia ( vide: protokoły z przebiegu kontroli: co do <span class="anon-block">K. Ł.</span> k. 1674v-1689, co do <span class="anon-block">M. Z.</span> k. 1714-1719,1728 t.IX).</p> <p>Uwzględniając ( co szczegółowo zostało wyjaśnione zostało przy omawianiu apelacji obrońcy <span class="anon-block">M. Z.</span>), że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na przyjęcie w sposób nie budzący wątpliwości, że towar, jaki <span class="anon-block">M. Z.</span> miał zgodnie z zabezpieczonymi fakturami sprzedać <span class="anon-block"> firmom (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> stanowił własność <span class="anon-block">T. G.</span>, należało pomniejszyć o wartość odpowiadającą podatkowi VAT naliczonemu w fakturach dla tych firm, to jest o 18814,39 zł w przypadku <span class="anon-block"> (...)</span> (k.1717 t. IX) i o 48742,84 zł w przypadku <span class="anon-block"> (...)</span> (k. 1718 ) kwotę przyjętą przez <span class="anon-block">T. G.</span> od <span class="anon-block">M. Z.</span> i kwotę 826.096,49 zł ustalić jako stanowiącą przedmiot przypisanego oskarżonemu <span class="anon-block">T. G.</span> w punkcie 7 wyroku przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 1)">art. 299§1 k.k.</a> W takim tylko zakresie ustalenia Sądu I instancji ocenić należało jako nie znajdujące należytego oparcia w zgromadzonych dowodach.</p> <p>Pozostałe ustalenia Sądu Okręgowego uznać należało za bezbłędne.</p> <p>W pisemnych motywach wyroku Sąd I instancji przekonująco wyjaśnił z jakich przyczyn przyjął, że oskarżeni <span class="anon-block">T. G.</span>, <span class="anon-block">M. Ż.</span> i <span class="anon-block">M. Z.</span> działali w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, w skład której wchodzili także <span class="anon-block">K. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, a którą kierował <span class="anon-block">T. G.</span> ( str. 103-111 uzasadnienia). Odmawiając wiary wyjaśnieniom <span class="anon-block">T. G.</span>, <span class="anon-block">M. Ż.</span> i <span class="anon-block">M. Z.</span> przeczącym udziałowi w takiej grupie, Sąd I instancji nie przekroczył granic swobodnej oceny dowodów.</p> <p>Wskazując, że zorganizowana grupa przestępcza miała działać w okresie od listopada 2004 r do sierpnia 2006 r. a „pranie brudnych pieniędzy” miało mieć miejsca w innym okresie, bo od listopada 2004 do grudnia 2006 r. obrońca nie dostrzega, że przypisując <span class="anon-block">T. G.</span> czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258§3 k.k.</a> Sąd I instancji sprecyzował, że przestępstwo to zostało popełnione w okresie od listopada 2004 r do grudnia 2006 r.</p> <p>Prawidłowo Sąd I instancji definiuje pojęcie zorganizowanej grupy przestępczej jako ugrupowanie co najmniej trzech osób mające na celu popełnienie przestępstwa lub więcej przestępstw, które nie musi posiadać trwałej i rozwiniętej struktury oraz długotrwałego programu działania, jednakże charakteryzuje się elementami zorganizowania, w tym określonym podziałem ról i ustalonym kierownictwem.</p> <p>Wszystkie te elementy w przedmiotowej sprawie zostały spełnione. Celem działania <span class="anon-block">T. G.</span>, <span class="anon-block">M. Ż.</span>, <span class="anon-block">M. Z.</span>, <span class="anon-block">K. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. W. (1)</span> było popełnianie przestępstw skarbowych. Każda z tych osób wykonywała określone zadania zmierzające do wprowadzenia do obrotu złomu nieustalonego pochodzenia z naruszeniem przepisów podatkowych. Trafnie Sąd I instancji wskazuje, że to przede wszystkim relacje <span class="anon-block">K. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. W. (1)</span> przekonują o tym, że <span class="anon-block">T. G.</span> uznać należało za osobę kierującą grupą przestępczą w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258§3 k.k.</a> W istocie rzeczy, z wyjaśnień i zeznań <span class="anon-block">K. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. W. (1)</span> wynika, że to <span class="anon-block">T. G.</span> określał zakres przeprowadzanych transakcji, kontrolował ich wykonanie, pilnował wystawiania dokumentacji, wskazywał osoby mające zajmować się obsługą księgową, organizował transport i odbiorców towarów, brał udział w finansowym rozliczaniu przestępczej działalności, dzielił zyski pomiędzy poszczególnych sprawców. Jak stwierdził <span class="anon-block">M. W. (1)</span> w toku przesłuchania 11.04.2008r : nad wszystkim czuwał <span class="anon-block">G.</span>. <span class="anon-block">Ł.</span> i <span class="anon-block">Ż.</span> sprzedawali jego towar fakturując na siebie i po sprzedaży przekazywali pieniądze <span class="anon-block">G.</span> (k. 1221 t.VII). W zbliżony sposób <span class="anon-block">K. Ł.</span> opisywał, że sprzedawał towar <span class="anon-block">G.</span> do różnych firm , pieniądze które otrzymywał od tych firm na swoje konto oddawał <span class="anon-block">G.</span>, w banku podejmował gotówkę a następnie przekazywał w całości uzyskaną kwotę <span class="anon-block">G.</span>, odbywało się to u niego w biurze w <span class="anon-block">B.</span>(k.1664 t. IX).</p> <p>Będąc przesłuchiwany 18.04.2007 r. k <span class="anon-block">K. Ł.</span> określił, że była to grupa współpracujących ze sobą osób, którymi kierował <span class="anon-block">G.</span>. Był ścisły podział ról w grupie. On odpowiadało za sprzedaż <span class="anon-block"> (...)</span> i miał za to 4 000 zł na miesiąc (k. 39).</p> <p>Wnioski co do kierowniczej roli <span class="anon-block">T. G.</span> wypływają także z przytaczanych wyżej zeznań <span class="anon-block">A. M.</span> i <span class="anon-block">K. C.</span>, podobnie jak z wyjaśnień <span class="anon-block">M. Z.</span> z 10.07.2009 r., w których wskazał, że to <span class="anon-block">G.</span> załatwiał wszystkie sprawy związane z transportem, on sam jeździł tylko z fakturami, pieniądze z faktur przekazywał bezpośrednio <span class="anon-block">G.</span> w gotówce , jechał do banku, pobierał i przekazywał <span class="anon-block">G.</span> (k.1891-1892 t.X). Charakterystyczna jest wypowiedź <span class="anon-block">A. M.</span>, że w kontaktach z <span class="anon-block">Ż.</span> dało się zauważyć, że przyjeżdżał do jego firmy tylko po to, aby podpisać fakturę i odebrać pieniądze(k. 979 t.V).</p> <p>W pełni zgodzić się trzeba ze stanowiskiem Sądu I instancji, że oskarżeni <span class="anon-block">T. G.</span>, <span class="anon-block">M. Ż.</span>, <span class="anon-block">M. Z.</span>, tak jak <span class="anon-block">K. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, byli świadomi zakresu aktywności poszczególnych osób. Oczywista była także dla nich kierownicza rola <span class="anon-block">T. G.</span> o czym przekonują chociażby cytowane wyjaśnienia <span class="anon-block">M. Z.</span> z 10.07.2009 r.</p> <p>Na pełną akceptację zasługuje także kwalifikacja prawna czynów przypisanych oskarżonym <span class="anon-block">T. G.</span> w punktach 2 i 9 zaskarżonego wyroku. Tak jak w przypadku <span class="anon-block">M. Z.</span>, przyjęcie kwalifikacji prawnej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56§1 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">62§2 k.k.s.</a> w miejsce postulowanej aktem oskarżenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">271§1 i 3 k.k.</a> zdeterminowane było tym, że zachowaniem swoim oskarżeni godzili w obowiązek podatkowy. Kwestie te wyczerpująco przedstawione zostały przez Sąd I instancji w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku ( str. 111-122 uzasadnienia).</p> <p>Kwalifikację prawną czynu przypisanego <span class="anon-block">M. Ż.</span> w punkcie 9 wyroku należało uzupełnić o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2§2 k.k.s.</a> Oskarżonemu przypisano działanie w okresie od października 2004 r. do września 2005 r.</p> <p>Zauważyć trzeba, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051781479" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw - Dz. U. z 2005 r. Nr 178, poz. 1479 ()">ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw</a> (DZ.U. nr 178 poz. 1479 ) z dniem 17 grudnia 2005r wprowadziła surowsze zasady odpowiedzialności, jeżeli chodzi o występki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56§1 k.k.s.</a> Z dniem 17 grudnia 2005r przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56§1 k.k.s.</a>, w konsekwencji zmiany także <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 27;art. 27 § 1)">art. 27 §1 k.k.s.</a>, w miejsce kary grzywny do 720 stawek dziennych, kary pozbawienia wolności do lat 2, albo obu tych kar łącznie, zagrożone jest karą grzywny do 720 stawek dziennych, karą pozbawienia wolności do lat 5, albo obu tymi karami łącznie.</p> <p>Brak wskazania w treści zaskarżonego wyroku <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2§2 k.k.s.</a> i brak jakichkolwiek rozważań w tym zakresie w pisemnych motywach orzeczenia pozwała na przyjęcie, że Sądowi I instancji umknęły zmiany, jakie jeżeli chodzi o wymiar kary za występek z art. i 56 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§1 k.k.</a>, nastąpiły z dniem 17.12. 2005r .</p> <p>Uzupełniając kwalifikację prawną i podstawę wymiaru kary o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2§2 k.k.s.</a> Sąd odwoławczy uznał, że brak jest podstaw aby ingerować z tej przyczyny w sam wymiar orzeczonej wobec <span class="anon-block">M.</span> kary - tak pozbawienia wolności jak i grzywny. Kary roku pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny także na tle przepisów obowiązujących przed 17.12.2005r. nie dadzą się ocenić jako nadmiernie surowe. Zważywszy, że wobec <span class="anon-block">M. Ż.</span> ma zastosowanie nadzwyczajne obostrzenie kary, najniższą karą jaką można było wymierzyć także na gruncie uprzednio obowiązujących przepisów, była kara miesiąca pozbawienia wolności ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 38;art. 38 § 1;art. 38 § 1 pkt. 3)">art. 38 §1 pkt 3 k.k.s.</a>).</p> <p>Wbrew wywodom skargi obrońcy <span class="anon-block">T. G.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span>, Sąd I instancji, w świetle całokształtu okoliczności ujawnionych na rozprawie, uprawniony był do przypisania tym oskarżonym, oraz <span class="anon-block">M. Z.</span> przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 5)">art. 299§5 k.k.</a> Postrzec na wstępie trzeba , że prawidłowo Sąd I instancji wskazuje , w czym przejawia się istota przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 1)">art. 299 §1 k.k.</a> - niewątpliwie chodzi tu o działania zmierzające do wprowadzenia do legalnego obrotu gospodarczego lub finansowego, ujmując szeroko, mienia pochodzącego z działalności przestępczej lub innych nielegalnych źródeł. Całkowicie uprawnione było przyjęcie przez Sąd I instancji jako przestępstwa bazowego występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56 §1 k.k.s.</a> </p> <p>Skoro w deklaracjach VAT podano nieprawdę co do wysokości podlegającego odliczeniu naliczonego podatku od towarów i usług, to oczywiste jest , że doszło do narażenie tegoż podatku na uszczuplenie. W istocie,środki pieniężne przekazywane przez poszczególnych sprawców <span class="anon-block">T. G.</span> zawierały korzyści pochodzące z przestępstwa skarbowego. Korzyścią tu było zmniejszenie pasywów, uzyskanie większej kwoty z tytułu sprzedaży złomu o tę, jaka musiałaby zostać uiszczona, gdyby w deklaracjach VAT - 7 nie wykazano wyższego podatku do odliczenia niż to było możliwe w świetle obowiązujących przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040540535" title="Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ()">ustawy o podatku od towarów i usług z 11 marca 2004r.</a> Jak to ujął <span class="anon-block">M. W. (1)</span> „VAT stanowił łup przestępczy do podziału”, oskarzony miał niszczyć faktury stanowiące księgowość <span class="anon-block"> firmy (...)</span> aby uniemożliwić urzędom skarbowym dochodzenie należności Skarbu Państwa (k. 119).</p> <p>Słusznie Sąd I instancji dokonując rozważań co do zarzucanego oskarżonym przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 5)">art. 299§5 k.k.</a> ( str. 126-131) postrzega, że skoro pieniądze uzyskiwane z transakcji firmowanych przez <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> były bezpośrednio po ich uzyskaniu przekazywane oskarżonemu <span class="anon-block">G.</span>, bez żadnego zaewidencjonowania, bez uwzględnienia przy księgowym rozliczaniu działalności tych firm oraz <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, to takie działania niewątpliwe utrudniały stwierdzenie źródła pochodzenia tych środków i miejsca ich umieszczenia.</p> <p>Podzielając stanowisko Sądu I instancji, że wszyscy oskarżeni wyczerpali znamiona czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 5)">art. 299§5 k.k.</a> Sąd odwoławczy skorygował jego opis w odpowiednim zakresie w stosunku do <span class="anon-block">T. G.</span> i <span class="anon-block">M. Z.</span> z przyczyn wyżej wskazanych.</p> <p>Nie ma racji obrońca <span class="anon-block">T. G.</span> podnosząc, że zgromadzone w sprawie dowody nie dawały podstaw do przypisania oskarżonemu sprawstwa co do pozostałych czynów, których został uznany winnym zaskarżonym wyrokiem.</p> <p>Poza sporem pozostaje, że <span class="anon-block">T. G.</span> zakupił na początku 2006 r. od <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> kilka wycofanych z eksploatacji autobusów, od której to transakcji nie odprowadzono podatku VAT z uwagi na wiek pojazdów (vide: zeznania świadka <span class="anon-block">M. R.</span> k. 140v-141, dokumentacja sprzedaży k. 142-149). Obrońca nie przedstawił w złożonej skardze takich argumentów, które by podważały wiarygodność wyjaśnień <span class="anon-block">M. W. (1)</span> z których wnika, że w czerwcu 2006 r. <span class="anon-block">T. G.</span> polecił mu wystawienie faktur VAT dokumentujących sprzedaż przez <span class="anon-block"> firmę (...)</span> do <span class="anon-block"> firmy (...)</span> tych autobusów za kwotę brutto 58.560 zł, podczas gdy w rzeczywistości autobusy zostały pocięte przez <span class="anon-block">T. G.</span> i sprzedane jako złom. Wystawienie faktur miało na celu uniknięcie przez <span class="anon-block">T. G.</span> złomowania autobusów przez wyspecjalizowaną firmę, co byłoby kosztowne (vide: wyjaśnienia <span class="anon-block">M. W. (1)</span> k. 56, 1220- 1221 t.VII,2638 t.XIV). Skoro zachowanie <span class="anon-block">T. G.</span> nie godziło w tym wypadku w obowiązek podatkowy, to słusznie Sąd I instancji zakwalifikował je jako wyczerpujące znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271§3 k.k.</a> </p> <p>Obrońca złożonej apelacji nie zawarł też żadnych argumentów, które byłyby w stanie podważyć wiarygodność relacji <span class="anon-block">A. K.</span> z których wynika, że wykorzystując dane firmy <span class="anon-block">S. D.</span> „<span class="anon-block">(...)</span>” wystawiał faktury, potwierdzające niezgodne z rzeczywistością dostawy złomu firmie <span class="anon-block">T. G.</span>. Jak <span class="anon-block">A. K.</span> wyjaśnił, na początku ich współpracy <span class="anon-block">T. G.</span> zapytał, czy będzie tylko towar czy też faktury. Dostawy były cztery razy mniejsze od wynikających z faktur.Za dostarczanie faktur dostawał trzysta -czterysta złotych od sztuki (k.1115-1116 t VI). Skoro, jak ustalił Sąd I instancji, oskarżony przyjmował od <span class="anon-block">A. K.</span> nierzetelne faktury w celu ich użycia za autentyczne, jako umożliwiające pokrycie dostaw uzyskanego wcześniej z nieustalonego źródła złomu nieobciążonego podatkiem VAT, to zasadnie zachowanie takie zakwalifikowane zostało jako występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62§2 k.k.s.</a> </p> <p>Pełne także podstawy miał Sąd I instancji do przypisania <span class="anon-block">T. G.</span> czynu zarzucanego mu w punkcie V aktu oskarżenia, przy przyjęciu kwalifikacji prawnej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 2)">art. 56§2 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">62§2 k.k.s.</a> Wyjaśnienia <span class="anon-block">M. W. (1)</span> wskazujące, że fikcyjne faktury, które trafiały do <span class="anon-block">T. G.</span>, wystawiane były także w imieniu <span class="anon-block"> firmy (...)</span> znajdują odzwierciedlenie w relacjach <span class="anon-block">M. M.</span>. Z relacji tego świadka wynika, że prezesem firmy ”<span class="anon-block">(...)</span>” ustanowił go <span class="anon-block">H. R.</span> i jego praca polegała na podpisywaniu faktur. Wprawdzie świadek podał, że nie podpisywał faktur wystawionych przez <span class="anon-block"> (...)</span> dla <span class="anon-block"> (...)</span> , nie zna okoliczności ich powstania, ale wskazał też , że nie panował nad fakturami, zawsze jak przyjeżdżał to czekała do podpisu ich sterta ( k.708 - 711 t. IV).</p> <p>Relacje zatem <span class="anon-block">M. M.</span> potwierdzają, że przedkładając deklaracje VAT 7 dla podatku od towarów i usług za lipiec i sierpień 2006 r. <span class="anon-block">T. G.</span> posłużył się stwierdzającymi nieprawdę fakturami od <span class="anon-block"> firmy (...)</span>.</p> <p>Wreszcie Sąd I instancji uprawniony był do przypisania <span class="anon-block">M. Ż.</span> czynu zarzucanego w punkcie XI aktu oskarżenia, to jest nierzetelnego prowadzenia księgi podatkowej co wypełniało znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61§1 k.k.s.</a> Jest to oczywistą konsekwencją księgowania transakcji, których <span class="anon-block"> firma (...)</span> nie przeprowadzała.</p> <p>Sąd odwoławczy nie podzielił apelacji obrońcy <span class="anon-block">T. G.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span> w części, w jakiej zarzuca rażącą surowość orzeczonych wobec oskarżonych, za poszczególne przypisane im przestępstwa, kar.</p> <p>Przypomnieć tu trzeba, że <span class="anon-block">T. G.</span> wymierzono kary:</p> <p>- za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258§3 k.k.</a> - roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>- za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56§1 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">62§2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37§1 pkt 5 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art.6§2 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 §1 k.k.s.</a> - 2 lat pozbawienia wolności i 200 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 100 zł,</p> <p>- za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271§3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>- 8 miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>- za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62§2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6§2 k.k.s.</a>- 100 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 100 zł,</p> <p>- za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 2)">art. 56§2 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62§2 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6§2 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7§1 k.k.s.</a> - 150 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 100 zł,</p> <p>-za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 5)">art. 299§5 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12 k)">art. 12 k</a>.. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65§1 k.k.</a>- roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 200 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 100 zł.</p> <p> <span class="anon-block">M. Ż.</span> wymierzono kary:</p> <p>- za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258§1 k.k.</a>- roku pozbawienia wolności,</p> <p>- za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56§1 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">62§2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37§1 pkt 5 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art.6§2 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 §1 k.k.s.</a> - roku pozbawienia wolności oraz 100 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 50 zł,</p> <p>- za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 5)">art. 299§5 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65§1 k.k.</a>- roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 50 zł,</p> <p>- za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61§1 k.k.s.</a> - 50 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 50 zł.</p> <p>Jako łączną, oskarżonemu <span class="anon-block">T. G.</span> wymierzono karę 3 lat pozbawienia wolności i 300 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 100 zł, zaś <span class="anon-block">M. Ż.</span> karę 2 lat pozbawienia wolności i 150 stawek dziennych grzywy przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 50 zł.</p> <p>W przekonaniu Sądu odwoławczego żadna z powyższych kar nie wykazuje cech nadmiernej surowości. Co już podkreślono wyżej, brak jest przesłanek aby uzupełnienie kwalifikacji prawnej i podstawy wymiaru kary za czyn przypisany <span class="anon-block">M. Ż.</span> w punkcie 9 wyroku łączyć ze złagodzeniem represji karnej. Podobnie rzecz się ma w przypadku oskarżonego <span class="anon-block">G.</span> jeżeli chodzi o czyn przypisany mu w punkcie 7 orzeczenia. W odróżnieniu od <span class="anon-block">M. Z.</span>, łączna kwota ustalona jako przedmiot przestępstwa przypisanego <span class="anon-block">T. G.</span> nie uległa tak istotnej zmianie, aby winno to skutkować obniżeniem kary orzeczonej za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 1)">art. 299§1 k.k.</a> Korekcie tylko uległa określona w punkcie 20 wyroku kwota podlegającej przepadkowi korzyści.</p> <p>Oczywiście nie ma racji obrońca zarzucając, że Sąd I instancji nie przytoczył okoliczności jakie miał na uwadze przy wymiarze poszczególnych kar.</p> <p>Jak wynika z pisemnych motywów wyroku Sąd I instancji miał na uwadze czasookres przestępczej działalności oskarżonych, wysokość spowodowanej szkody, działanie w warunkach współsprawstwa i w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, uprzednią niekaralność <span class="anon-block">T. G.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span> ( str. 135-142). Trafnie Sąd I instancji zróżnicował kary w zależności od roli odegranej przez poszczególnych oskarżonych. Kary grzywny zostały dostosowane do korzyści jakie oskarżeni zamierzali odnieść na skutek przestępczego działania. Skarżący nie wykazał, aby sytuacja osobista oskarżonych uległa takim zmianom w ostatnim okresie czasu, które winny mieć wpływ na wymiar orzeczonych wobec nich kar w kierunku ich złagodzenia.</p> <p>Stwierdzić zatem trzeba, że kary orzeczone wobec <span class="anon-block">T. G.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span> odpowiadają dyrektywom zawartym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53§1 i 2 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1;art. 12 § 2 k)">art.12§1 i 2k</a>.k.s.i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13§1 k.k.s.</a> </p> <p>Słusznie Sąd I instancji podkreśla, że już wysokość orzeczonej wobec <span class="anon-block">T. G.</span> kary łącznej pozbawienia wolności sprzeciwia się możliwości warunkowego zawieszenia jej wykonania. Odnośnie natomiast <span class="anon-block">M. Ż.</span> podnieść trzeba, niezależnie od argumentacji Sądu I instancji, że czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 1;art. 299 § 5)">art. 299 §1 i 5 k.k.</a> oskarżeni dopuścili się w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65§1 k.k.</a> W sytuacji takiej, zastosowanie mają przepisy dotyczące środków karnych przewidziane wobec sprawcy określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2)">art. 64§2 k.k.</a> Przypomnieć trzeba, że stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 3)">art. 69 §3 k.k.</a> zawieszenia wykonania kary nie stosuje się do sprawcy określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2)">art. 64§2 k.k.</a>, chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek , uzasadniony szczególnymi okolicznościami. W przekonaniu Sądu odwoławczego, niczym nie da się uzasadnić stanowiska, że takie szczególne okoliczności, które by przemawiały za zastosowaniem dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania wymierzonej kary łącznej pozbawienia wolności, zachodzą po stronie <span class="anon-block">M. Ż.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->co do apelacji obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">H. R.</span>: </strong> </p> <p>Apelacja obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">H. R.</span> jako oczywiście bezzasadna nie zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Postępowanie dowodowe przeprowadzone zostało wyczerpująco i wszechstronnie. W oparciu o wyniki tego postępowania Sąd I instancji dokonał zasadnych ustaleń stanu faktycznego, doszedł do prawidłowych wniosków w kwestii winy oskarżonego, kwalifikacji prawnej przypisanego mu czynu jak tez co do wymiaru kary. Wbrew wywodom skargi, Sąd I instancji nie dopuścił się ani obrazy przepisów postępowania, ani też błędów w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku w odniesieniu do <span class="anon-block">H. R.</span>.</p> <p>Odmawiając wiary wyjaśnieniom oskarżonego Sąd I instancji nie przekroczył granic swobodnej oceny dowodów zakreślonych <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> </p> <p>W świetle całokształtu okoliczności ujawnionych na rozprawie Sąd I instancji w pełni był uprawniony do przyjęcia, że faktury opisane w XVII zarzucie aktu oskarżenia polecił wystawić swoim pracownikom <span class="anon-block">H. R.</span> jako pełnomocnik <span class="anon-block"> spółki (...)</span>,” na prośbę <span class="anon-block">M. W. (1)</span>. Faktury te niezgodnie z rzeczywistym stanem rzeczy potwierdzały sprzedaż złomu do <span class="anon-block"> firmy (...)</span> <span class="anon-block">K. Ł.</span>, a miały być użyte jako autentyczne do zaniżenia należnego podatku od towarów i usług. Były to tak zwane faktury kosztowe. Poprzez ich wystawienie <span class="anon-block">H. R.</span> umniejszał swoje zadłużenie wobec <span class="anon-block">M. W. (1)</span>.</p> <p>W istocie, podstawowym dowodem przekonującym o sprawstwie <span class="anon-block">H. R.</span> były wyjaśnienia <span class="anon-block">M. W. (1)</span> (k.122,k. 1182 t.VI, k. 3051v - 3052 v t.XVI).</p> <p>Tak jak w przypadku innych czynów będących przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie, brak jest podstaw do odmowy wiary wyjaśnieniom i zeznaniom <span class="anon-block">M. W. (1)</span> także co do czynu zarzucanego <span class="anon-block">H. R.</span>.</p> <p>Brak jest racjonalnych powodów dla których <span class="anon-block">M. W. (1)</span> miałby składać niekorzystne dla <span class="anon-block">H. R.</span> wyjaśnienia i zeznania niezgodnie z rzeczywistym stanem rzeczy. Nie sposób zaakceptować sugestii obrońcy, że <span class="anon-block">M. W. (1)</span> pragnąc uzyskać łagodny wymiar kary w toczących się przeciwko niemu postępowaniach mógł wykazywać skłonność do konfabulacji. Z niczego nie wynika przy tym, aby <span class="anon-block">M. W. (1)</span> pozostawał w długoletnim konflikcie z <span class="anon-block">H. R.</span>, na co powołuje się skarżący.</p> <p>Wyjaśnienia <span class="anon-block">H. R.</span> utrzymującego, że wprawdzie był pełnomocnikiem <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, ale nie osobą zarządzająca tym podmiotem nie mogły zostać ocenione jako wiarygodne nie tylko w świetle relacji <span class="anon-block">M. W. (1)</span>.</p> <p>Przeczą takim twierdzeniom zeznania osób zatrudnionych w <span class="anon-block"> spółce (...)</span>, z których Sąd I instancji wyprowadził całkowicie słuszne wnioski.</p> <p> <span class="anon-block">I. Ś.</span> stwierdziła, że w <span class="anon-block"> spółce (...)</span> rządził w sposób autorytarny <span class="anon-block">H. R.</span> a po okazaniu jej kwestionowanych faktur przyznała, że cztery z nich wypisała na polecenie właśnie <span class="anon-block">H. R.</span>. Podała także, że <span class="anon-block">M. W. (1)</span> przyjeżdżał na <span class="anon-block">ulicę (...)</span> i w związku z jego wizytami od razu trzeba było pisać faktury z których wynikało, że jego firmy sprzedały złom spółkom <span class="anon-block">H. R.</span>. Zdarzało się, że pisały fakturę za <span class="anon-block"> firmy (...)</span> lub <span class="anon-block"> (...)</span> . <span class="anon-block">H. R.</span> polecił pisać faktury dla <span class="anon-block">W.</span> na podstawie danych przez niego podanych ustnie. <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">H. R.</span> ustalali treść faktur w gabinecie <span class="anon-block">R.</span> (k.744 - 745).</p> <p> <span class="anon-block">A. S.</span> wskazała, że sporządzała odręcznie faktury na polecenie <span class="anon-block">R.</span>, o którym wszyscy zatrudnieni wiedzieli, że był faktycznym przełożonym (k. 683).</p> <p> <span class="anon-block">R. W.</span>, która pracowała przez pewien okres czasu jako główna księgowa <span class="anon-block"> firmy (...)</span> określiła, że <span class="anon-block">H. R.</span> „przestawiał ludzi pomiędzy swoimi firmami jak chciał”. <span class="anon-block">M. W. (1)</span> często był przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> u <span class="anon-block">R.</span>, prowadził <span class="anon-block"> firmy (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span>. Z faktur wynikało, że sprzedaje bardzo dużo złomu do <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, ale jej zdaniem te faktury były fikcyjne, ich treść była uzgadniana między <span class="anon-block">R.</span> i <span class="anon-block">W.</span> w gabinecie <span class="anon-block">R.</span>. Jak powstawały dane, to <span class="anon-block">Ś.</span> i <span class="anon-block">H.</span> sporządzały faktury za <span class="anon-block">W.</span>, <span class="anon-block">R.</span> zadbał żeby w żadnej z firm nie być prezesem (k.1135-136 tVI, k. 2529-2529v t. XIII).</p> <p>Podobnie <span class="anon-block">K. H.</span> zeznała, że <span class="anon-block"> spółka (...)</span> była jedną z firm o której decydował <span class="anon-block">H. R.</span> bez względu na to, kogo ustanowił prezesem, przyznała, że sama wypisała <span class="anon-block">fakturę (...)</span> na polecenie <span class="anon-block">R.</span>. <span class="anon-block">H. R.</span> polecił sporządzać faktury i jako pracownicy nie wnikali w ich treść( k. 1121-1122 t. VI, k.2533 -2533v t. XIII).</p> <p>Wreszcie o wiarygodności relacji <span class="anon-block">M. W. (1)</span> przekonują zeznania <span class="anon-block">M. M.</span>. Wskazał on, że w 2004r szukał pracy, trafił na <span class="anon-block">ulicę (...)</span>. <span class="anon-block">H. R.</span> powiedział, że będzie otwierał skupy złomu i będzie szukał ludzi na stanowiska prezesa. W połowie roku dowiedział się, że jest prezesem <span class="anon-block"> (...)</span>, jego praca polegała na podpisywaniu faktur wypisywanych przez <span class="anon-block">K. H.</span> i <span class="anon-block">I. Ś.</span>, zawsze jak przyjeżdżał to czekała do podpisu sterta faktur k.708 - 711 t. IV).</p> <p>Przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym, właściwie Sąd Instancji zakwalifikował zachowanie <span class="anon-block">H. R.</span> jako wyczerpujące znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62§2 k.k.s.</a> Wymierzona oskarżonemu kara 75 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 100 zł z pewnością nie nosi cech nadmiernej surowości- jest to kara sprawiedliwa należycie uwzględniająca okoliczności przemawiające tak na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego.</p> <p> <strong> <!-- -->co do apelacji obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">S. D.</span>:</strong> </p> <p>Apelację obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">S. D.</span> uznać należało za oczywiście bezzasadną.</p> <p>Skarga ta nie była w stanie poddać w wątpliwość prawidłowości ustaleń Sądu I instancji odtwarzających zachowanie tego oskarżonego .</p> <p>Chybione są podnoszone w omawianej apelacji zarzuty obrazy przez Sąd I instancji przepisów postępowania.</p> <p>Wbrew wywodom skargi, trafnie jako wiarygodne Sąd I instancji ocenił wyjaśnienia <span class="anon-block">A. K.</span> ( k.1115 t.VI, k. 1606-1608 t. IX), w których opisał on, w jaki sposób doszło do wystawienia faktur na rzecz <span class="anon-block"> przedsiębiorstwa (...)</span> <span class="anon-block">T. G.</span>, któremu przekazał złom, ale w ilości znacznie odbiegającej od tej wskazanej w fakturach. Jak wyjaśnił <span class="anon-block">A. K.</span> do realizacji współpracy z <span class="anon-block">T. G.</span> potrzebował firmy będącej płatnikiem podatku VAT.Skontaktował się ze <span class="anon-block">S. D.</span>, którego poznał wcześniej w barze w <span class="anon-block">I.</span>. Zawarł z nim porozumienie. <span class="anon-block">S. D.</span> wydał dokumenty podatnika VAT. Przekazał <span class="anon-block">D.</span> łącznie około 2 tysięcy złotych za udostępnienie dokumentów jego firmy i wyrażenie zgody na używanie jego pieczęci i nazwiska na dokumentach sprzedaży.</p> <p>Nie sposób zgodzić się z obrońcą, że na skutek odczytania na rozprawie wyjaśnień <span class="anon-block">A. K.</span> naruszona została zasada bezpośredniości. Skoro <span class="anon-block">A. K.</span>, co do którego postępowanie toczy się odrębnie, poszukiwany jest listem gończym, to Sąd I instancji miał pełne prawo do odczytania jego wyjaśnień z postępowania przygotowawczego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391;art. 391 § 1;art. 391 § 2)">art. 391§1 i 2 k.p.k.</a> Prawdą jest, że <span class="anon-block">A. K.</span> mógłby skorzystać z zagwarantowanego mu treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 182;art. 182 § 3)">art. 182§3 k.p.k.</a> prawa odmowy zeznań, nie zmienia to jednak faktu, że jego relacje z postępowania przygotowawczego podlegałyby odczytaniu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391;art. 391 § 2)">art. 391§2 k.p.k.</a> </p> <p>Rację ma Sąd I instancji, że dokumenty kontroli UKS w <span class="anon-block">B.</span>, zeznania świadków <span class="anon-block">B. Z.</span> i <span class="anon-block">W. R.</span> przekonują, że w istocie rzeczy, mimo zarejestrowania <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, <span class="anon-block">S. D.</span> nie prowadził samodzielnie działalności gospodarczej, co tyko upewnia o wiarygodności wyjaśnień <span class="anon-block">A. K. (1)</span>. Wniosek taki wypływa także z analizy wyjaśnień samego <span class="anon-block">S. D.</span>. Utrzymywał, że zbywał złom między innymi w trzech miejscach w <span class="anon-block">B.</span>, ale nazwy żadnej firmy nie pamiętał; miał sprzedawać duże ilości złomu, jednorazowo 15-20 ton, jednak zatrudniał tylko jednego pracownika, którego nazwiska też nie pamiętał (k. 1577 t.VIII).Wręcz naiwnie brzmią twierdzenia oskarżonego, że nie zgłosił napadu i kradzieży torby z dokumentami firmy, bo napastnicy mu grozili, że „wywiozą mu dzieciaka „(k. 1577 t.VIII).</p> <p>Przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym, właściwie Sąd Instancji zakwalifikował zachowanie <span class="anon-block">S. D.</span> jako wyczerpujące znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62§2 k.k.s.</a> Wymierzona oskarżonemu kara 50 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 50 zł spełnia wszelkie wymogi stawiane <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 12;art. 12 § 1;art. 12 § 2;art. 13;art. 13 § 1)">art. 12§1 i 2 i art. 13§1 k.k.s.</a> </p> <p>W tym stanie rzeczy, poza omówionymi wyżej zmianami, zaskarżony wyrok jako trafny utrzymano w mocy, uznając apelacje obrońców oskarżonych <span class="anon-block">S. D.</span> i <span class="anon-block">H. R.</span> za oczywiście bezzasadne.</p> <p>O kosztach obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym oskarżonego <span class="anon-block">S. D.</span> orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29)">art. 29 ustawy z dnia 26.05.1982r Prawo o adwokaturze</a> (tekst jedn. Dz.U. z 2009 r nr 146 , poz. 1188). O pozostałych kosztach orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 633;art. 634;art. 627;art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 4;art. 2 ust. 1 pkt. 5;art. 3;art. 3 ust. 1;art. 8)">art.633,634, 627 , art. 2 ust.1 pkt 4,5 , art. 3 ust.1, art. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r o opłatach w sprawach karnych</a> ( tekst jedn. Dz.U. z 1983r nr 49 poz. 223 z późn. zm .). Mając na względzie trudną sytuację materialną oskarżonych <span class="anon-block">M. Z.</span> i <span class="anon-block">S. D.</span>, Sąd Apelacyjny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§1 k.p.k.</a> zwolnił ich z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, przy czym <span class="anon-block">M. Z.</span> zwolnił z obowiązku ponoszenia opłat za obie instancje.</p> </div>