V ACa 576/12

<p>Sygn. akt V ACa 576/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 14 grudnia 2012r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Katowicach V Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="214"/> <col width="498"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Barbara Kurzeja (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SA Grzegorz Stojek</p> <p>SA Anna Tabak</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Anna Fic</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2012r. w Katowicach</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">S. C.</span> </p> <p>przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">R.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji powódki</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach</p> <p>z dnia 19 czerwca 2012r., sygn. akt II C 197/10</p> <p>1.  oddala apelację;</p> <p>2.  nie obciąża powódki kosztami postępowania apelacyjnego.</p> <p>Sygn. akt V ACa 576/12</p> <p> <strong> <!-- -->U z a s a d n i e n i e.</strong> </p> <p>Powódka domagała się zasądzenia na jej rzecz od pozwanych: <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">H.</span>, <span class="anon-block">J. D.</span> oraz Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">R.</span> zadośćuczynienia w kwocie 360.000 zł. W motywach swego żądania podała, że pozwani sędziowie bezprawnie naruszali jej dobra osobiste takie jak: czas, zdrowie i pieniądze w toku postępowań toczących się z jej udziałem przed Sądem Rejonowym w Raciborzu. Pozwana <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">D.</span> szykanowała ją i gnębiła, działała stronniczo i niezgodnie z prawem, gdyż o wydany przez nią wyrok został oparty na podstawie kłamstw pozwanego oraz świadków. Z kolei pozwany <span class="anon-block">D.</span>, pełniący funkcję <span class="anon-block">(...)</span> sądu, nie sprzeciwiał się takiemu traktowaniu powódki, pomimo składanych przez nią skarg, gdyż łączą go z pozwaną relacje rodzinne.</p> <p>Prawomocnym wyrokiem częściowym z dnia 5 kwietnia 2011r. powództwo skierowane przeciwko <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">H.</span> i <span class="anon-block">J. D.</span> zostało oddalone. Rozstrzygnięcie to było wynikiem ustalenia, że pozwani podejmowali działania w ramach porządku prawnego, w granicach zastrzeżonych kompetencji, na określonej podstawie prawnej oraz w celu urzędowym i powódka nie wykazała by w swoich działaniach wykroczyli poza materię potrzebną do wydania rozstrzygnięcia.</p> <p>Wyrokiem końcowym z dnia 19 czerwca 2012 r. Sąd Okręgowy oddalił powództwo skierowane przeciwko pozwanemu Skarbowi Państwa ustalając, co następuje.</p> <p>Powódka swoje roszczenie zasądzenia kwoty 360 000 zł opiera na wyliczeniu szkody niemajątkowej, której doznała ze strony <span class="anon-block">R. P.</span>, przeciwko któremu, w roku 2003, przed Sądem Rejonowym w Raciborzu wytoczyła proces o zakaz naruszania posiadania (sygn. akt IC 106/03). W postępowaniu tym wykorzystała przysługujące jej środki procesowe; złożyła apelację, która została oddalona, a także wniosek o wyłączenie sędziego. W toku procesu wykorzystała również tryb skargowy. Okoliczność, że ostatecznie proces przegrała a skargi zostały oddalone nie oznacza, że ponownie w toku procesu o naruszenie dóbr osobistych sąd orzekający jest uprawniony do sprawowania ponownej kontroli prawomocnych orzeczeń sądowych. Niezadowolenie powódki z niekorzystnego orzeczenia nie stanowi dostatecznej podstawy do przyjęcia bezprawności działania sędziego.</p> <p>Powódka nie przedstawiła również orzeczenia sądu o niezgodności z prawem kwestionowanego przez powódkę wyroku, co skutkuje oddaleniem jej żądania z braku podstaw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 23;art. 24;art. 448;art. 417;art. 417 § 1)">art. 23,24,448 i 417 § 1 k.c.</a> </p> <p>W apelacji od powyższego wyroku powódka zarzucając Sądowi Okręgowemu, że wyrok ten „w żadnej części swego uzasadnienia nie ma oparcia w bezspornych dowodach, faktach i stanowi zlepek nieprawdziwych faktów, przeinaczeń, świadomych niedomówień wypaczających rzeczywistość i prawdę obiektywną” domagała się wydania wyroku sprawiedliwego, zgodnego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucją RP</a>. Wskazała, że wbrew twierdzeniom Sądu Okręgowego nie kwestionuje ona prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Raciborzu zapadłego w sprawie o sygn. IC 106/03, gdyż w swoim piśmie procesowym z dnia 19 czerwca 2012 r. oświadczyła jednoznacznie, że nie chce aby ją posądzano oto, że nie jest z tego wyroku zadowolona, zaś w piśmie z dnia 10 marca 2012 r. wskazała wyraźnie, że swoje żądanie wywodzi z faktu wykroczenia przez pozwaną, a tym samym Skarb Państwa, w swoich działaniach poza materię potrzebną do wydania rozstrzygnięcia i naruszenia w ten sposób jej – chronionych konstytucyjnie - dóbr osobistych. Na uzasadnienie swojego przekonania o braku obiektywizmu pozwanej, która w przekonaniu skarżącej <span class="anon-block">(...)</span>, powołała się w apelacji i dalszych pismach procesowych na orzeczenia wydane w postępowaniu administracyjnym i decyzję Wojewody <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 4 marca 2010 r. stwierdzającej nieważność wydanego <span class="anon-block">R. P.</span> pozwolenia na budowę. Fakt ten – zdaniem skarżącej „w sposób oczywisty stawia w złym świetle pozwaną oraz Skarb Państwa ponieważ przestępca, który wyłudził pozwolenie na budowę „nie może być nagradzany kosztem pokrzywdzonego”.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.</strong> </p> <p>Odnosząc się do zarzutów pozwanej stawianym pozwanym, wobec których powództwo zostało prawomocnie oddalone wyrokiem częściowym z dnia 5 kwietnia 2011 r., a które stanowią – co jednoznacznie wyjaśniła skarżąca w apelacji, podstawę jej żądania kierowanego w stosunku do pozwanego Skarbu Państwa stwierdzić należy, że zarzuty te na obecnym etapie postępowania nie mogą być brane pod uwagę wobec związania Sądu Apelacyjnego zapadłym w sprawie niniejszej wyrokiem częściowym wydanym w oparciu o ustalenie, że pozwani sędziowie podejmowali działania w ramach porządku prawnego i w granicach zastrzeżonych im ustawowo kompetencji, a powódka nie wykazała, by przekroczyli granice niezbędne do wydania rozstrzygnięć zapadłych z ich udziałem.</p> <p>Z tego również powodu ustalony stan faktyczny nie dawał podstawy do przyjęcia odpowiedzialności pozwanego Skarbu Państwa za działania podejmowane przez jego funkcjonariuszy z braku przesłanek warunkujących z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417;art. 417 § 1)">art. 417 § 1 k.c.</a> jego odpowiedzialność.</p> <p>Z kolei wobec tego, że w sprawie niniejszej powódka nie dochodziła naprawienia szkody wyrządzonej w wyniku wydania niezgodnego z prawem orzeczenia odpada potrzeba ustosunkowywania się do podnoszonych w apelacji twierdzeń, związanych z wyrażonym przez ten Sąd stanowiskiem, że przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417(1);art. 417(1) § 2)">art. 417^{<!-- -->1} § 2 k.c.</a> regulujący możliwość pociągnięcia do odpowiedzialności władze publiczna za szkodę wyrządzoną wydaniem niezgodnego z prawem orzeczenia wymaga uzyskania tzw. prejudykatu, jakoby były nim przedstawiane przez skarżącą orzeczenia zapadłe w postępowaniu administracyjnym.</p> <p>Z powyższych względów i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> apelacja podlegała oddaleniu.</p> <p>Orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego uzasadnia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a>, a to wobec trudnej sytuacji materialnej i rodzinnej powódki.</p> </div>