Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I ACa 709/12

Sądy powszechne2012-12-14
Sygnatura
I ACa 709/12
Data orzeczenia
2012-12-14
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Ewa JastrzębskaJoanna Skwara-KałwaMałgorzata Wołczańska (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt I ACa 709/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 14 grudnia 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="214"/> <col width="498"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący :</p> </td> <td> <p>SSA Małgorzata Wołczańska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie :</p> </td> <td> <p>SA Ewa Jastrzębska (spr.)</p> <p>SA Joanna Skwara-Kałwa</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant :</p> </td> <td> <p>Justyna Wnuk</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2012 r. w Katowicach</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa Skarbu Państwa-Pierwszego Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">W. J. (1)</span> </p> <p>o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności</p> <p>na skutek apelacji obu stron</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej</p> <p>z dnia 18 czerwca 2012 r., sygn. akt I C 253/05</p> <p>1)  zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że utrzymuje w mocy wyrok zaoczny Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 24 października 2006 roku, o sygnaturze I C 253/05 w punkcie I. i III., a w pozostałej części wyrok ten uchyla i zasądza od pozwanego na rzecz powoda 7200 (siedem tysięcy dwieście) złotych tytułem kosztów procesu;</p> <p>2)  oddala apelację pozwanego;</p> <p>3)  zasądza od pozwanego na rzecz powoda 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.</p> <p>Sygn. akt I ACa 709/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód Skarb Państwa Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">(...)</span> wniósł o pozbawienie w całości wykonalności wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 13.04.2005r., sygn. I ACa 1983/04.</p> <p>W uzasadnienie podniósł, że stwierdzona tym wyrokiem wierzytelność pozwanego <span class="anon-block">W. J. (1)</span> w stosunku do Skarbu Państwa Pierwszego Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">(...)</span> została umorzona wskutek dokonanego potrącenia wzajemnej i wymagalnej wierzytelności Skarbu Państwa Pierwszego Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">(...)</span> wynikającej z wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 11.10.2000r., I C 1787/00 i z wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 27.07.2001r., sygn. I ACa 336/01. Do pozwu dołączył oświadczenie powoda o potrąceniu z dnia 16.05.2005r. przesłane pozwanemu <span class="anon-block">W. J. (1)</span> jak i to samo oświadczenie z daty 30.05.2005r. przesłane pełnomocnikowi pozwanego adw. <span class="anon-block">L. C.</span>.</p> <p>W dniu 24.10.2006r. Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej wydał wyrok zaoczny, którym uwzględniono powództwo w całości.</p> <p>Od wyroku tego pozwany wniósł sprzeciw. Domagał się uchylenia wyroku i oddalenia powództwa, a także zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>W uzasadnieniu zarzucił, że w wyroku z dnia 13.04.2005r. - I ACa 1983/04 Sąd Apelacyjny uwzględnił zgłoszone tam przez Skarb Państwa Pierwszy Urząd Skarbowy w <span class="anon-block">(...)</span> potrącenie skutkiem czego wierzytelność Skarbu Państwa uległa umorzeniu.</p> <p> <strong> <!-- -->Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2012r. Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej uchylił wyrok zaoczny Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 24 października 2006r.; pozbawił wykonalności w zakresie kwoty 593.527,00 zł punkt la wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 13 kwietnia 2005r. sygn. I ACa 1983104; w pozostałym zakresie powództwo oddalił; zasądził od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 5.760,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej ) tytułem opłaty od pozwu kwotę 29.676,00 zł.</strong> </p> <p>Ustalił w uzasadnieniu, iż przed Sądem Okręgowym w Bielsku-Białej pod sygn. I C 382/03 toczyło się postępowanie z powództwa <span class="anon-block">W. J. (1)</span> wniesione dnia 31.12.1999r. przeciwko Skarbowi Państwa Pierwszemu Urzędowi Skarbowemu w <span class="anon-block">B.</span> o zapłatę kwoty 1.309.337,00 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu. W dniu 22.05.2003r. <span class="anon-block">W. J. (1)</span> wniósł drugi pozew przeciwko Urzędowi Skarbowemu w <span class="anon-block">(...)</span> o zapłatę kwoty 1.755.482,68 zł - sygn. I C 261/03. Obie te sprawy zostały połączone do łącznego rozpoznania pod sygn. I C 382/03 i w efekcie - wyrokiem Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 10.05.2004r. - powództwo ze sprawy pierwotnej I C 261/03 - zostało w całości oddalone i zasądzono od <span class="anon-block">W. J.</span> na rzecz Urzędu Skarbowego tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę 7200 zł i w tym zakresie wyrok jest prawomocny, natomiast co do żądania ze sprawy I C 382/03 które zostało przez sąd okręgowy oddalone - nastąpiła zmiana bowiem Sąd Apelacyjny w Katowicach wyrokiem z dnia 13.04.2005 r. sygn. I ACa 1983/04 powództwo <span class="anon-block">W. J.</span> częściowo uwzględnił, a mianowicie co do kwoty 663.951,84 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 31.12.1999r. Wyrokiem tym Sąd jednocześnie nakazał pobrać od <span class="anon-block">W. J.</span> z zasądzonego roszczenia od oddalonej części powództwa - na rzecz Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej i Sądu Apelacyjnego w Katowicach łącznie kwotę 123.836,00 zł i zasądził od powoda <span class="anon-block">W. J.</span> na rzecz Pierwszego Urzędu Skarbowego kwotę 4000 zł tytułem kosztów postępowania.</p> <p>(dowód : wyrok SO w BB z dnia 10.05.2004 - k. 213 i wyrok SA w Katowicach z 13.04.2005).</p> <p>W uzasadnieniu wyroku z dnia 13.04.2005r. Sąd Apelacyjny w Katowicach wyliczył należność powoda - <span class="anon-block">W. J.</span> na dzień wniesienia pozwu tj. 31.12.1999r. na kwotę 1.207.824,55 zł i odjął od niej przedstawioną przez pozwany Urząd Skarbowy do potrącenia kwotę 543.872,71 zł - która stanowiła część wierzytelności Skarbu Państwa Pierwszego Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">(...)</span>w stosunku do <span class="anon-block">W. J.</span> a wynikająca z prawomocnego już wówczas wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 11.10.2000 r., sygn. I C 1787/00, którym zasadzono od <span class="anon-block">W. J.</span> na rzecz Urzędu Skarbowego kwotę 984.310,00 zł z odsetkami w wysokości 21% od dnia 22.02.2000r. oraz koszty procesu 12.053 zł. Apelacja pozwanego od tego wyroku została oddalona i zasądzono od niego na rzecz powoda - Urzędu Skarbowego kwotę 6000 zł tytułem kosztów procesowych.</p> <p>(dowód : wyrok SO w BB z dnia 11.10.2000r - akta I C 1787/00 i Sądu Apelacyjnego w Katowicach z uzasadnieniem).</p> <p>Do zasądzonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach - sygn. I ACa 1983/04 - dla <span class="anon-block">W. J.</span> kwoty 663.951,84 zł Urząd Skarbowy w <span class="anon-block">B.</span> zgłosił potrącenie swojej wierzytelności pismem kierowanym do <span class="anon-block">W. J.</span> jak i do jego pełnomocnika <span class="anon-block">adw. L. C.</span>. W oświadczeniu tym z dnia 16.05.2005r. i 30.05.2005r. Skarb Państwa - Pierwszy Urząd Skarbowy potrącał kwotę: 583.767,00 zł jako wierzytelność główną z odsetkami 21% w stosunku rocznym od dnia 22.02.2000r. do dnia 13.04.2005r., tj. łącznie 1.214.523,25 zł oraz dodatkowo koszty procesu z cytowanych wcześniej spraw sądowych - tj. 12.053 zł, 6000 zł i 4000 zł.</p> <p>Ta kwota wierzytelności głównej została wyliczona w ten sposób, że potrąconą kwotę 543.872,71 zł (czyli część kwoty z wyroku I C 1787/00) Urząd Skarbowy rozliczył – ustalając, że 397.950,00 zł zalicza się na poczet należności głównej, a 145.941,71 zł na poczet odsetek za okres od 22.02.00 do 27.07.01 czyli do dnia wymagalności. Sposób tego rozliczenia Urząd Skarbowy przedstawił <span class="anon-block">W. J.</span> już w piśmie z dnia - 05.12.2002r. (pismo k. 274) kiedy jeszcze sprawa była w toku. Wyliczył jednocześnie Urząd Skarbowy w oświadczeniu o potrąceniu z 16.05.2005r. wierzytelność <span class="anon-block">W. J.</span> na dzień 13.04.2005r. na kwotę 1.324.688,52 zł, którą jak twierdzi należy pomniejszyć o kwotę 123.836 zł jaką <span class="anon-block">W. J.</span> ma zapłacić Skarbowi Państwa Sądowi Okręgowemu w Bielsku-Białej i Sądowi Apelacyjnemu w Katowicach zgodnie z cytowanym wcześniej wyrokiem SA z 13.04.2005r.</p> <p>(dowód : pismo z oświadczeniem o potrąceniu)</p> <p>Ponieważ pomimo tego potrącenia z 16.05.2005r. <span class="anon-block">W. J.</span> wszczął przeciwko Urzędowi Skarbowemu postępowanie egzekucyjne w oparciu o wyrok SA w Katowicach I ACa 1983/04 - Urząd Skarbowy wniósł niniejszy pozew o pozbawienie tegoż tytułu wykonawczego wykonalności.</p> <p>(dowód : pisma egzekucyjne z wniosku <span class="anon-block">W. J.</span> )</p> <p>Dnia 27 marca 2006r. do Sądu Apelacyjnego w Katowicach wpłynął wniosek <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">J. K.</span> - o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi SA w Katowicach z dnia 13.04.2005r. - I ACa 1983/04 na rzecz nowego wierzyciela - do którego dołączona została kserokopia umowy cesji wierzytelności zawartej pomiędzy <span class="anon-block">W. J.</span> a <span class="anon-block"> firma (...)</span> z dnia 14 marca 2006r. Sąd Apelacyjny oddalił ten wniosek uzasadniając, że kserokopia umowy cesji z kserokopią poświadczenia notarialnego nie spełnia wymogów dokumentu prywatnego z podpisem urzędowo poświadczonym.</p> <p>Opisany stan faktyczny jest w ocenie sądu pierwszej instancji bezsporny, bowiem w całości opiera się na cytowanych dowodach z dokumentów.</p> <p>Sąd pierwszej instancji po ponownym rozpoznaniu sprawy uchylił i odmiennie orzekł o żądaniu pozwu sposób wyliczając przedstawiana do potrącenia przez powoda wierzytelność. Wyliczając kwotę przedstawioną do potrącenia wskazał, iż o ile wysokość wierzytelności <span class="anon-block">W. J.</span> - na dzień wniesienia niniejszego pozwu jest jednoznaczna, o tyle wysokość wierzytelności Skarbu Państwa Pierwszego Urzędu Skarbowego jest dyskusyjna. Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 499)">art. 499 kc</a> - potrącenie dokonuje się przez oświadczenie złożone drugiej stronie, które ma moc wsteczną od chwili kiedy potrącenie stało się możliwe. W tym przypadku będzie to data 31 grudnia 1999r. Zdaniem sądu pierwszej instancji chociaż wierzytelność Pierwszego Urzędu Skarbowego powstała - w sensie określona została dopiero w wyroku z października 2000r. a nawet później bo z chwilą prawomocności wyroku I C 1787/00, to skutki zgłoszenia jej do potrącenia zadziałały z datą wsteczną tj. od 31 grudnia 1999r. i dlatego nie może być inaczej w tym postępowaniu. Skoro Pierwszy Urząd Skarbowy powołuje się w pozwie na przedstawioną do potrącenia dnia 16 maja 2005r. pozostałą kwotę z wyroku I C 1787/00 to nie można inaczej liczyć daty zadziałania tego potrącenia jak od tej samej, którą przyjął SA w wyroku I ACa 1983/04 czyli od 31 grudnia 1999r. Sąd Apelacyjny zasądzając w sprawie I ACa 1938/04 - dla powoda <span class="anon-block">W. J.</span> kwotę 663.951,8 zł orzekł jednocześnie‚ że z tej zasądzonej kwoty powód winien zapłacić łącznie na rzecz Skarbu Państwa Sądu Apelacyjnego w Katowicach i Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej - tytułem opłaty od oddalonej części żądania kwotę 123.836,00 zł.</p> <p>Taką więc kwotę z tego tytułu należy odliczyć od wierzytelności <span class="anon-block">W. J.</span>, bowiem - gdyby Pierwszy Urząd Skarbowy zgodnie z tym wyrokiem wypłacał <span class="anon-block">W. J.</span> zasądzoną dla niego kwotę - to ten winien część z niej - wskazaną wyżej przekazać na konto Sądu Okręgowego i Sądu Apelacyjnego. <span class="anon-block">W. J.</span> zobowiązany został również do zwrotu I Urzędowi Skarbowemu w <span class="anon-block">B.</span> tytułem kosztów postępowania z trzech wymienionych wcześniej spraw łącznie 29.253,00 zł (I ACa 1938/00, I C 1787/00, I C 382/00, w tym i I C 261/03 która została połączona ze sprawą I C 382/00). Odejmując od zasądzonych dla <span class="anon-block">W. J.</span> 663.951,84 zł - kwoty wyżej wskazane: 123.836,00 zł i 29.253,00 zł - pozostaje 510.862,84 zł. Od tej kwoty odliczyć należy zgłoszoną w tym postępowaniu do potrącenia przez Pierwszy Urząd Skarbowy kwotę, ale w wysokości 440.438,00 zł (czyli różnicę pomiędzy kwotą 984.310,00 - zasądzoną dla Pierwszego Urzędu Skarbowego w wyroku I C 1787/00, a zgłoszoną do potrącenia z tej kwoty i uwzględnioną przez SA w sprawie I ACa 1938/04 kwotą 543.872,71 zł). Wynik końcowy to kwota 70.424,84 zł - która pozostaje do zapłacenia <span class="anon-block">W. J.</span> z odsetkami ustawowymi tak jak ustalił SA w wyroki I ACa 1938/04 od 31 grudnia 1999r. (663.951,84 zł - 29.253,00 zł - 123.836,00 zł - 440.438,00 zł = 70.424,84 zł). Tytuł wykonawczy winien być więc zdaniem sądu pierwszej instancji pozbawiony wykonalności ponad tę kwotę 70.424,84 czyli w zakresie kwoty 593.527,00 zł (663.951,84 - 70.424,84 zł). Pierwszy Urząd Skarbowy liczył swoją wierzytelność inaczej a mianowicie ustalił jej wysokość na dzień 13 kwietnia 2005r. (data wydania wyroku SA w sprawie I ACa 1938/04) dodając do kwoty głównej, którą przedstawia jako kwotę 583.768900 zł (vide - oświadczenie o potrąceniu —k. 12) - odsetki w wysokości 22% w skali roku liczone od 22 lutego 2000r jak wynika z wyroku I C 1787/00 do dnia 13 kwietnia 2005r. Zdaniem Sądu pierwszej instancji kwota główna należności Pierwszego Urzędu Skarbowego to 440.438,00 zł (984.310,00 - 543.872,71). Nie można doliczać do niej odsetek od daty 22 lutego 2000r. skoro uwzględniając potrącenie z datą wsteczną od 31 grudnia 1999r. - zabiera się niejako tę kwotę potrącenia „od razu” z należności Urzędu Skarbowego i zalicza na poczet wierzytelności <span class="anon-block">W. J.</span>. Z tego samego powodu nie ma potrzeby liczyć odsetek od całej kwoty zasądzonej <span class="anon-block">W. J.</span> w sprawie I ACa 1938/04 skoro poczynając od 31 grudnia 1999r. tj. od daty potrącenia – jego wierzytelność z tą właśnie datą zmniejsza się o kwoty wynikające z potrącenia czyli o 593.527 zł. Odsetki mogą być liczone od tego co po odjęciu potrącenia zostało.</p> <p>O kosztach sąd pierwszej instancji orzekł na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>.</p> <p>Od wyroku tego wniosły apelacje obie strony.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Pozwany </span>zaskarżył wyrok w części tj. w punktach 2,4,5. Wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego – a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 505;art. 505 pkt. 3;art. 505 pkt. 4)">art. 505 pkt 3 i 4 kc</a> poprzez jego błędne zastosowanie.</p> <p>Domagał się zmiany zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie na rzecz powoda kosztów procesu za obie instancje.</p> <p>Wskazał w uzasadnieniu, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 505)">art. 505 kc</a> wyłącza możliwość umorzenia wierzytelności wynikającej z czynu niedozwolonego przez potrącenie.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Powód </span> zaskarżył wyrok w części oddalającej powództwo.</p> <p>Zarzucił:</p> <p>- naruszenie prawa materialnego polegające na :</p> <p>1. niewłaściwym zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 499)">art. 499 KC</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 498)">498 KC</a> do efektywnego zaliczenia kwoty na poczet wymagalnej wierzytelności powoda zgodnie z pismami powoda z dnia 10.10.2001 r. i 5.12.2002 r. kwoty 543 872,71 zł;</p> <p>2. niewłaściwym zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 65)">art. 65 KC</a> poprzez przyjęcie, że zaliczenie wyegzekwowanej kwoty na poczet wierzytelności powoda wynikając z wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 11.10.2000 r. sygn. akt I C 1787/00 dokonane w pismach powoda z dnia 10.10.2001 r. i 5.12.2002 r. stanowi oświadczenie o potrąceniu w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 498)">art. 498 KC</a>;</p> <p>3. niezastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 451;art. 451 § 1)">art. 451 § 1 KC</a> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (zd. 2;art. 451;art. 451 § 2)">zdanie drugie i art. 451 § 2 KC</a> do ocen skutków pism powoda z dnia 10.10.2001 r. I 5.12.2002 r. a w konsekwencji do wyliczenia skutków oświadczenia o potrąceniu z 2005 r.,</p> <p>4. niewłaściwym zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 455)">art. 455 KC</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 120)">art. 120 KC</a> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (zd. 2)">zdanie drugie KC</a> polegające na przyjęciu, że wymagalność obu wierzytelności powoda i pozwanego nastąpiła w dniu 31.12.1999 r.;</p> <p>- naruszenie przepisów postępowania tj. przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 § 2 KPC</a>, poprzez</p> <p>1. pominięcie w uzasadnieniu ustaleń faktycznych co do istnienia zastawu ustawowego Skarbu Państwa na wierzytelności <span class="anon-block">W. J. (1)</span> wynikającej z wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 13.04.2005 r., ACa 1983/04 ( pkt 1) c) i pkt. 3), w związku z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19670240110" title="Ustawa z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 1967 r. Nr 24, poz. 110 (art. 11)">art. 11</a> ust <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19670240110" title="Ustawa z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 1967 r. Nr 24, poz. 110 ()">ustawy z dnia 13.06.1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> także wywodu prawnego uzasadniającego pominięcie istnienia tego ograniczonego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460570319" title="Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 57, poz. 319 ()">prawa rzeczowego</a> na możliwości i skutki potrącenia wierzytelności w tej sprawie, co uniemożliwia kontrolę instancyjną;</p> <p>2. pominięcie w uzasadnieniu wyroku ustaleń faktycznych i oceny prawnej co do stanu wymagalności obu potrącanych wierzytelności;</p> <p>-błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na :</p> <p>1. pominięciu faktu efektywnego zaspokojenia wierzytelności Skarbu Państwa Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w zakresie kwot 543 872,71 zł i rozliczenia tej kwoty zgodnie z pismem z dnia 5 12 2002 r.,</p> <p>2. pominięcie faktu wezwania do zapłaty wystosowanego przez powoda w dniu 8.12.1999 r. (powołanego w sprawie I C 382/03 -k-12 ) i błędne ustalenie stanu wymagalności potrącanych wierzytelności na dzień 31.12.1999r.;</p> <p>3. pominięcie zaświadczenia Komornika Sądowego <span class="anon-block">A. N.</span> z dnia 28.03.2006 r. o zrealizowaniu zajęć wierzytelności <span class="anon-block">W. J. (1)</span> w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w <span class="anon-block">(...)</span> i przekazaniu przez urząd kwoty 123 836,- zł przysługującej <span class="anon-block">W. J. (1)</span> od Pierwszego Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">(...)</span> z wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 13.05.2005 r., sygn. I ACa 1983/04 na zaspokojenie jego długów.</p> <p>Wskazując na te zarzuty wnosił o:</p> <p>1) zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie pkt 2 i 3 poprzez uwzględnienie powództwa w całości,</p> <p>2) ewentualne uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył co następuje: </span> </p> <p>Apelacja pozwanego zasadna nie jest i skutku odnieść nie może, zasadna jest natomiast apelacja powoda.</p> <p>Całkowicie chybiony jest podnoszony w apelacji pozwanego zarzut naruszenia prawa materialnego, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 505;art. 505 pkt. 3;art. 505 pkt. 4)">art. 505 pkt 3 i 4 kc.</a> Zgodnie przepisem tego artykułu nie mogą być umorzone przez potrącenie wierzytelności wynikające z czynów niedozwolonych oraz wierzytelności, co do których potrącenie jest wyłączone przez przepisy szczególne.</p> <p>Wbrew jednakże zarzutom pozwanego w tym stanie rzeczy brak było podstaw do przyjęcia, że istnieje stan prawny wyłączający potrącenie. Wskazać bowiem należy, iż wierzytelność pozwanego wynikająca z wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 13.04.2005r., sygn. akt IACa 1983/04 została zasądzona na podstawie art. 260 Ordynacji podatkowej. W tamtej sprawie dokonano już częściowego potrącenia z wierzytelności należnej <span class="anon-block">W. J.</span> wierzytelności przysługującej Urzędowi Skarbowemu. Były to te same wierzytelności, Skarb Państwa - Pierwszy Urząd Skarbowy przedstawił wtedy do potrącenia jedynie część swojej wierzytelności, pozostałą część potrącił oświadczeniem z 2005r., które jest podstawą niniejszego powództwa. Od wyroku z 13.04.2005r. W <span class="anon-block">J.</span> wniósł skargę kasacyjną i w swojej skardze kasacyjnej zakwestionował co do zasady dopuszczalność potrącenia zarzucając, że jego wierzytelność nie może być potrącana z cywilnoprawną wierzytelnością przysługującą Urzędowi Skarbowemu od niego. Sąd Najwyższy skargę kasacyjną <span class="anon-block">W. J.</span> oddalił wskazując, że <span class="anon-block">W. J. (1)</span> przysługuje roszczenie nie o zwrot nadpłaty, ale roszczenie odszkodowawcze na podstawie art. 260 Ordynacji podatkowej. Wskazał Sąd Najwyższy, że taka wierzytelność wynikająca z obowiązku naprawienia szkody jest wierzytelnością cywilnoprawną. Przepis art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej w żadnym razie nie wyłącza potrącenia odszkodowania, o którym mowa w art. 260 Ordynacji podatkowej. Nie ma także - w ocenie Sądu Najwyższego - innych przepisów, które wyłączałyby dopuszczalność potrącenia takiej wierzytelności (patrz. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19.04.2006r., sygn. akt VCSK 166/05).</p> <p>Dlatego też apelację pozwanego jako chybioną należało oddalić na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a>.</p> <p>Zasadna jest natomiast apelacja powoda. Wskazać bowiem trzeba, że powód prawidłowo wyliczył przedstawioną do potrącenia wierzytelność i w tym stanie rzeczy nie było podstaw do odmiennego wyliczania przez sąd pierwszej instancji wysokości przedstawianej do potrącenia przez powoda wierzytelności. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 498;art. 498 § 1)">art. 498 § 1 kc</a> gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym. Z mocy § 2 tegoż artykułu wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej. Na podstawie zaś <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 499)">art. 499 kc</a> potrącenia dokonywa się przez oświadczenie złożone drugiej stronie. Oświadczenie ma moc wsteczną od chwili kiedy potrącenie stało się możliwe.</p> <p>W ocenie Sądu Apelacyjnego powód prawidłowo wyliczył wysokość kwoty przedstawionej do potrącenia. Powód złożył pozwanemu wymagane przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 499)">artykuł 499 kc</a> oświadczenie o potrąceniu z dnia maja 2005r. Wprawdzie istotnie wyliczenie wzajemnych wierzytelności stron wobec siebie i dokonanie potrącenia jest w okolicznościach niniejszej sprawy skomplikowane, jednakże nie było podstaw do niepodzielenia sposobu wliczenia potrącenia dokonanego przez powoda i dokonywania przez sąd pierwszej instancji własnych wyliczeń, skoro dokonane przez powoda wyliczenie było prawidłowe. Podkreślić bowiem należy, iż wierzytelność <span class="anon-block">W. J.</span> w stosunku do Skarbu Państwa wynika z wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 13 kwietnia 2005r., a jednocześnie wyrokiem tym zasądzono od <span class="anon-block">W. J.</span> na rzecz powoda 4.000 zł tytułem kosztów procesu oraz nakazano pobrać na rzecz Skarbu Państwa 123.836 zł i obie te kwoty zostały przedstawione do potrącenia. W oświadczeniu o potrąceniu powód potrącał z zasądzonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 13 kwietnia 2005r. na rzecz <span class="anon-block">W. J.</span> kwoty 663.951,84 zł: 583.767 zł jako wierzytelność główną z odsetkami 21% w stosunku rocznym od dnia 22.02.2000r. do dnia 13.04.2005r. tj. łącznie kwotę 1.214.523,25 zł oraz koszty procesu ze spraw: I C 1787/00 – 12.053 zł, I ACa 336/01 – 6.000 zł i I ACa 1983/04 – 4000 zł. Kwotę wierzytelności głównej wyliczono w ten sposób, że potrąconą kwotę 543.872,71 zł (czyli część kwoty z wyroku I C 1787/00) powód rozliczył ustalając, że kwotę 397.950 zł zalicza się na poczet należności głównej, a kwotę 145.941,71 zł na poczet odsetek za okres od 22.02.00r. do 27.07.01r. czyli do dnia wymagalności. Wierzytelność zaś <span class="anon-block">W. J.</span> została wyliczona na dzień 13.04. 2005r., czyli na dzień wydania wyroku przez Sąd Apelacyjny zasądzającego na rzecz <span class="anon-block">W. J.</span> wierzytelność od powoda na kwotę 1.324.688,52 zł, pomniejszoną o 123.863 zł, którą to kwotę w wyroku tym nakazano pobrać od <span class="anon-block">W. J.</span> na rzecz Skarbu Państwa Sądu Okręgowego w Bielsku – Białej i Sądu Apelacyjnego w Katowicach.</p> <p>Wyliczenie to jest jasne i logiczne i należało je podzielić, tym bardziej, że pozwany w sprzeciwie od wyroku zaocznego nie przedstawiał żadnych szczegółowych wyliczeń kwot przedstawionych do potrącenia ogólnikowo jedynie podnosząc, że dokonywano już częściowego potrącenia, a „wyliczenie skutków potrącenia jest wadliwe”.</p> <p>Dlatego też przyjąć trzeba, że wskazane przez powoda w oświadczeniu o potrąceniu z maja 2005r. wyliczenie obu wierzytelności przedstawionych do potrącenia było prawidłowe, zatem z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 498)">artykułu 498 kc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 499)">art. 499 kc</a> wierzytelność pozwanego <span class="anon-block">W. J. (1)</span> wynikająca z wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 13.04.2005r., sygn. akt I ACa 1983/04 została umorzona w całości przez potrącenie.</p> <p>Na marginesie wskazać należy, że rację ma skarżący, iż dokonane przez sąd pierwszej instancji wyliczenie, w wyniku którego została z wyroku, którego pozbawienia wykonalności powód się domaga do wyegzekwowania kwota 70.424,84 zł jest błędne także i z tego powodu, że wyliczenie sądu nie uwzględnia kwoty 123.836 zł, którą powód przekazał komornikowi. Fakt przekazania takiej kwoty wynika z zaświadczenia Komornika Sądowego <span class="anon-block">A. N.</span> z dnia 28.03.2006 r. o zrealizowaniu zajęć wierzytelności <span class="anon-block">W. J. (1)</span> w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w <span class="anon-block">(...)</span> i przekazaniu przez Urząd Skarbowy kwoty 123 836,- zł przysługującej <span class="anon-block">W. J. (1)</span> od Pierwszego Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">(...)</span> z wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 13.05.2005 r., sygn. I ACa 1983/04 na zaspokojenie jego długów.</p> <p>Reasumując rację ma skarżący, iż w tym stanie rzeczy istniały podstawy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 840)">art. 840 kpc</a> do pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego w postaci wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 13 kwietnia 2005r., sygn. akt I ACa 1983/04 w całości, dlatego też z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 kpc</a> należało zaskarżony wyrok zmienić i zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 347)">art. 347 kpc</a> utrzymać w mocy wydany wcześniej wyrok zaoczny w części tj. w punkcie 1., należało także orzec o kosztach procesu za I instancję należnych zgodnie z wynikiem procesu powodowi, gdyż w chwili wydania wyroku zaocznego powód nie był reprezentowany przez fachowego pełnomocnika. Z uwagi na fakt, że sąd pierwszej instancji zwolnił powoda w całości od kosztów sądowych nie było podstaw do pobierania od pozwanego kosztów sądowych należnych Skarbowi Państwa.</p> <p>O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>.</p> </div>