III AUa 1489/12

<p>Sygn. akt III AUa 1489/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 18 grudnia 2012 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach</strong> </p> <p>Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="498"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSA Jolanta Ansion (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie</p> </td> <td> <p>SSA Ewa Piotrowska</p> <p>SSA Marek Procek</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>Sebastian Adamczyk</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2012 r. w Katowicach</p> <p>sprawy z odwołania <span class="anon-block">J. L.</span> (<span class="anon-block">J. L.</span> )</p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>o prawo do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych</p> <p>na skutek apelacji ubezpieczonego <span class="anon-block">J. L.</span> (<span class="anon-block">J. L.</span>)</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w Katowicach </p> <p>z dnia 24 maja 2012 r. sygn. akt XI U 272/12</p> <p> <strong> <!-- -->1. zmienia zaskarżony wyrok oraz poprzedzającą go decyzję organu rentowego i przyznaje ubezpieczonemu <span class="anon-block">J. L.</span> (<span class="anon-block">L.</span>) <br/>prawo do emerytury poczynając od dnia 29 grudnia 2011 r.,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> <br/>na rzecz ubezpieczonego kwotę 210 zł (dwieście dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za obie instancje. </strong> </p> <p>/-/ SSA E. Piotrowska /-/ SSA J. Ansion /-/ SSA M. Procek </p> <p>Sędzia Przewodnicząca Sędzia</p> <p>Sygn. akt III AUa 1489/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 16 grudnia 2011r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział <br/>w <span class="anon-block">S.</span> odmówił przyznania na podstawie art.184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS prawa do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych panu <span class="anon-block">J. L.</span>, ponieważ po wyłączeniu ze stażu pracy w warunkach szczególnych okresu pobierania zasiłku chorobowego - staż ten wyniósł 14 lat, 11 miesięcy i 29 dni.</p> <p>Po rozpoznaniu odwołania <span class="anon-block">J. L.</span>, Sąd Okręgowy w Katowicach wyrokiem z dnia 24 maja 2012r. oddalił odwołanie w przedmiocie przyznania prawa do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych.</p> <p>Sąd ustalił, że ubezpieczony wykazał staż pracy 28 lat, 3 miesiące i 1 dzień. Pracę w warunkach szczególnych wykonywał w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> w okresie od 1 maja 1978r. do 30 czerwca 1993r. W okresie tym korzystał z zasiłku chorobowego. Dlatego, po odliczeniu okresu zasiłku chorobowego, Sąd uznał, że w spornej kwestii stażu pracy w warunkach szczególnych, ubezpieczony nie wykazał wymaganego stażu <br/>15 lat, gdyż po odliczeniu tego okresu staż ten wynosi 14 lat, 11 miesięcy i 29 dni. Tym samym uznał decyzję organu rentowego za trafną.</p> <p>Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia, Sąd wskazał treść art. 184 w związku <br/>z art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS. (Dz. U. <br/>Nr 39 poz. 353 z 2004r. ze zm.)</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację od wyroku wniósł ubezpieczony.</strong> </p> <p>Zdaniem apelującego, Sąd błędnie przyjął, że staż pracy ubezpieczonego <br/>w warunkach szczególnych wynosi 14 lat, 11 miesięcy i 29 dni. Prawidłowo wyliczony staż wynosi bowiem 16 lat, 8 miesięcy i 29 dni. Tym samym, ubezpieczony posiadając staż ponad 15 lat pracy w warunkach szczególnych, jest uprawniony do otrzymania wcześniejszej emerytury na dzień złożenia wniosku o emeryturę.</p> <p>Powoływał się na nowy dowód w postaci świadectwa wykonywania <br/>pracy w warunkach szczególnych z dnia 18 czerwca 2012r. oraz zaświadczenia <br/>nr AO/KS 0145-21/12 z dnia 18 czerwca 2012r., których powołanie przed Sądem <br/>I instancji było niemożliwe, a które potwierdzają, że wykonywał on pracę <br/>w warunkach szczególnych w okresie od 1 marca 1975r. do dnia 30 listopada1976r.</p> <p>Dlatego wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i przyznanie prawa <br/>do emerytury.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Apelacja jest uzasadniona.</strong> </p> <p>Przedmiotem sporu w sprawie niniejszej nie jest charakter pracy wykonywanej przez ubezpieczonego w spornym okresie, która to praca jest niewątpliwie zaliczana do prac wykonywanych w szczególnych warunkach, zgodnie z wykazem A dział XIV poz. 24 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. i co jest między stronami bezsporne.</p> <p>W sprawie sporną okolicznością jest, czy w świetle art. 184 i art. 32 ust. 1a <br/>pkt 1 w/w ustawy o emeryturach i rentach z FUS, można zaliczyć wnioskodawcy do pracy w warunkach szczególnych pobierane przez niego w trakcie zatrudnienia <br/>w <span class="anon-block"> zakładzie (...) S.A.</span> zasiłki chorobowe, których zaliczenie skutkuje spełnieniem przez ubezpieczonego wymaganej przesłanki posiadania, co najmniej <br/>15-letniego stażu pracy w szczególnych warunkach.</p> <p>Zgodnie z przepisem art. 32 ust. 1a, przy ustalaniu okresów zatrudnienia <br/>w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze nie uwzględnia się okresów niewykonywania pracy, za które pracownik po dniu 14 listopada 1991r. wynagrodzenie lub świadczenie z ubezpieczenia społecznego w razie choroby <br/>i macierzyństwa pobierał.</p> <p>Zdaniem Sądu Apelacyjnego - przepis ten należy interpretować łącznie <br/>z przepisem art. 184 ust. 1 ustawy o FUS, gdyż oba przepisy stanowią integralną część określającą wymagane warunki do nabycia prawa do emerytury. Zgodnie z art. 184 - warunki te muszą być spełnione na dzień wejścia w życie ustawy emerytalnej, tj. dzień 1 stycznia 1999r., a wiek jest określony w art. 32, który jest niższy od powszechnego wieku emerytalnego i może być spełniony później.</p> <p>Przepis art. 32 ust. 1a pkt 1 został dodany nowelizacją ustawy od 1 lipca 2004r. Przed tą datą utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego wyrażone w uchwale z dnia 27 listopada 2003r. w sprawie III UZP 10/03 wskazywało na to, iż do okresu pracy <br/>w warunkach szczególnych wlicza się również okresy pobierania zasiłku chorobowego. Podobnie orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 23 kwietnia 2010r. sygn. II UK 313/09 i w kolejnym wyroku z dnia 13 lipca 2011r. sygn. I UK 12/11, które to rozstrzygnięcia zapadły po zmianie przepisu art. 32 ust. 1a pkt 1.</p> <p>Również w orzeczeniu z dnia 19 stycznia 2012r. Sad Najwyższy wyraził pogląd, iż: „<em> <!-- -->Różnica pomiędzy art. 184 a art. 32 i art. 46 u.e.r.f.u.s. polega wyłącznie na tym, że ten pierwszy dotyczy osób, które w dniu wejścia w życie ustawy emerytalnej legitymowały się już wymaganymi okresami zatrudnienia, w tym okresem pracy <br/>w warunkach szczególnych, ale nie osiągnęły jeszcze wieku emerytalnego, natomiast dwa ostatnie mają zastosowanie do ubezpieczonych, którzy wymagany staż ogólny lub szczególny osiągnęli po dniu wejścia w życie powołanej ustawy. Zatem prawo do emerytury na podstawie art. 184 ustawy nabywa ubezpieczony, który na dzień wejścia w życie ustawy emerytalnej spełnił określone w niej warunki stażowe, a po tej dacie osiągnął wymagany wiek, niezależnie od tego, czy w chwili osiągnięcia tego wieku wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub był pracownikiem wykonującym inną pracę, czy też pozostawał w zatrudnieniu na innej podstawie niż stosunek pracy bądź nie pozostawał w jakimkolwiek zatrudnieniu, z tym, że w przypadku pozostawania <br/>w stosunku pracy, emerytura uzależniona jest od jego rozwiązania”</em> (vide: I UK 325/11). W uzasadnieniu wyroku Sąd Najwyższy stanowczo potwierdził swoje dotychczasowe stanowisko, że: „<em> <!-- -->Nie ma również żadnych wątpliwości, że wcześniejsza emerytura przysługuje na podstawie art. 184 ustawy emerytalnej wyłącznie osobom, które w dniu wejścia w życie ustawy emerytalnej (1 stycznia 1999r.) legitymowały się okresem zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury <br/>w niższym wieku emerytalnym (ust. 1 wymienionego artykułu).</em>”</p> <p>Ubezpieczony na dzień wejścia w życie ustawy emerytalnej, tj. 1 stycznia 1999r. legitymował się stażem pracy w warunkach szczególnych ponad 15 lat.</p> <p>Dalszy okres pracy w warunkach szczególnych, poza okresem pracy <br/>w <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> potwierdza dołączone do apelacji świadectwo wykonywania takiej pracy w <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> <span class="anon-block"> Oddział Zakład (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> od dnia 1 marca 1975r. do <br/>30 listopada 1976r. przy wykonywaniu pracy - „ <em> <!-- --> Kontrola międzyoperacyjna, kontrola jakości, produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno - techniczny na Oddziałach <br/>i Wydziałach, na których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione <br/>w wykazie, stanowiska pracy, na których prace są wykonywane stale i bezpośrednio przy stanowiskach wymienionych w wykazie A</em>” (Wykaz A dział XIV poz. 25 pkt 1) (vide: Świadectwo pracy z dnia 18 czerwca 2012r. na k. 34 a.s.).</p> <p>A zatem - w okolicznościach sprawy niniejszej, skoro ubezpieczony na dzień 1 stycznia 1999r., nawet bez okresu pracy w <span class="anon-block"> Zakładzie (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span>, spełnił warunki stażowe, a jedynie wiek osiągnął po tej dacie, to oznacza to, że obecnie, <br/>z uwagi na brak możliwości zastosowania do niego przepisu art. 32 ust. 1a pkt 1, spełnia on wszystkie warunki do przyznania prawa emerytury. Podobny pogląd wyraził Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 13 września 2012r. sygn. <br/>III AUa 17/12.</p> <p>Wprawdzie prawo do emerytury powstaje z dniem spełnienia wszystkich warunków wymaganych do jego nabycia, to jeżeli ubezpieczony pobiera zasiłek chorobowy lub świadczenie rehabilitacyjne, prawo do emerytury powstaje z dniem zaprzestania pobierania tych świadczeń (art. 129 ustawy o emeryturach i rentach <br/>z FUS). W dacie złożenia wniosku ubezpieczony - wbrew stanowisku apelującego - nie spełniał warunków do emerytury. Wobec korzystania ze świadczenia rehabilitacyjnego, co wynika z akt rentowych - prawo do emerytury nabył po zakończeniu świadczenia rehabilitacyjnego, tj. - od dnia 29 grudnia 2011r., stosownie do treści art. 129 w/w ustawy.</p> <p>Mając powyższe na względzie - z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> - należało zmienić zaskarżony wyrok i przyznać ubezpieczonemu prawo do wcześniejszej emerytury.</p> <p>/-/ SSA E. Piotrowska /-/ SSA J. Ansion /-/ SSA M. Procek </p> <p>Sędzia Przewodnicząca Sędzia</p> <p>JR</p> </div>