IV U 538/12

<p>Sygn. akt IV U 538/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 18 grudnia 2012 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący:SSO Dariusz Płaczek</p> <p>Protokolant: st. sekr. sądowy Patrycja Czarnik</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2012 roku w Tarnowie na rozprawie</p> <p>odwołania <span class="anon-block">S. C.</span> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>z dnia 9 marca 2012 roku nr <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>w sprawie <span class="anon-block">S. C.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>o emeryturę</p> <p>oddala odwołanie.</p> <p>Sygn. akt IV U 538/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 18 grudnia 2012 r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Decyzją z dnia 9 marca 2012r., </strong>nr. <span class="anon-block"> (...)</span>, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">T.</span>, na podstawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 ()">ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), przyznał <span class="anon-block">S. C.</span> emeryturę od dnia 1 marca 2012r. tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o to świadczenie.</p> <p> <strong> <!-- -->W odwołaniu od tej decyzji </strong> <span class="anon-block">S. C.</span> domagała się jej zmiany i przyznania emerytury od dnia 21.10. 2009 r. tj od ukończenia przez odwołującą się 60 lat , podnosząc , iż składając wniosek w austriackiej instytucji ubezpieczeniowej przed ukończeniem 60 roku życia , domagała się również polskiej emerytury.</p> <p> <strong> <!-- -->W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy </strong>wniósł o jego oddalenie, podnosząc , iż zaskarżoną ostateczną decyzją z dnia 9 marca 2012r. Zakład przyznał wnioskodawczym emeryturę na podstawie art. 24 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS od dnia 1 marca 2011r. tj. od miesiąca , w którym zgłoszono wniosek zgodnie z art. 129 powołanej ustawy. Organ rentowy wskazał , iż zgodnie zasadą polskiego prawa emerytalno - rentowego , świadczenia wypłaca się na vniosek zainteresowanego, poczynając od dnia powstania prawa do emerytury lub renty , lecz nie wcześniej niż od miesiąca , w którym zgłoszono wniosek o świadczenie. Przy złożeniu wniosku o austriacka rentę starczą w dniu 6 października 2009 r. nie zgłoszono okresów ubezpieczeniowych w Polsce. Dopiero dnia 4 marca 2011 r. po raz pierwszy rencistka złożyła wniosek o polską emeryturę .</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>Od dnia 1 listopada 2009r. <span class="anon-block">S. C.</span> uzyskała austriacką rentę starczą w kwocie 849,52 euro brutto. Składając w Austrii w październiku 2009r. wniosek o to świadczenie , nie zgłosiła okresów ubezpieczenia w Polsce i dopiero w dniu 4 marca 2001r. złożyła w austriackiej instytucji ubezpieczeniowej wniosek o polskie świadczenie . <span class="anon-block">S. C.</span> w dniu 21 października 2009 r. ukończyła 60 lat .</p> <p>Ostateczną decyzją z dnia 9 marca 2012 r. Zakład przyznał wnioskodawczyni emeryturę na podstawie art. 24 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS od dnia 1 marca 2011 r.</p> <p>dowód:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>druk austriackiej instytucji ubezpieczeniowej E 001 AT, karta 7 akt ZUS</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>decyzja ostateczna z dnia 9.03.2012r. karta 70 akt ZUS</p> </dd> </dl> <p>Stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd ustalił w oparciu o dokumenty zalegające w aktach ZUS, a przede wszystkim zasadnicze okoliczności dotyczące daty złożenia wniosku o polskie świadczenie ustalił w oparciu o druk E 001 AT sporządzony przez austriacką instytucję ubezpieczeniową.</p> <p>Sąd pozytywie ocenił dowody z tych dokumentów, których autentyczność oraz wiarygodność, jak również poprawność materialna i formalna nie budziły wątpliwości, a ponadto nie były one kwestionowane przez strony postępowania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje: </strong> </p> <p>Odwołanie od zaskarżonej decyzji <span class="anon-block"> (...) Oddział</span> w <span class="anon-block">T.</span> z dnia 9 marca 2012r. r., w świetle ustalonego stanu faktycznego i obowiązujących przepisów prawa jest bezzasadne.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 129;art. 129 ust. 1)">art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu, z uwzględnieniem ust. 2.</p> <p>Jak wynika z powołanego przepisu, generalną zasadą polskiego prawa emerytalno - rentowego jest to , że świadczenia wypłaca się na wniosek zainteresowanego, poczynając od dnia powstania do nich prawa ( tj. spełnienia ustawowych warunków ), lecz nie wcześniej niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o to świadczenie. Reguła powyższa wyklucza możliwość wstecznego wypłacania świadczeń, tj. za okres po nabyciu prawa, a przed złożeniem wniosku, co w literaturze przedmiotu uzasadnia się zapobieganiem powstawaniu zjawiska kapitalizacji świadczeń (<em> <!-- -->zob. I. Jędrasik- Jankowska, Prawo..., s. 185; T. Zieliński, Ubezpieczenia..., s. 212</em>).</p> <p>Zasadę tę powtórzył Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 10.02.2012 r., II UK 146/11 (LEX nr 1166987), podnosząc, że przepis art. 129 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, uzależnia początkową datę wypłaty świadczenia od daty złożenia o nie wniosku. Jak wskazał, mimo, że nie budzi wątpliwości stanowisko, że prawo do świadczeń z ubezpieczenia społecznego powstaje z urzędu, a decyzja organu rentowego ma charakter deklaratoryjny, samo spełnienie się przesłanek warunkujących prawo do świadczenia <em> <!-- -->in abstracto </em>nie stanowi podstawy do wypłaty świadczenia. Podstawę taką stanowi wniosek o przyznanie, a następnie wypłacenie świadczenia, tak więc niewątpliwie ustawodawca przypisał decydującą rolę woli uprawnionego, który nawet jeżeli spełnia przesłanki nabycia prawa do świadczenia nie musi <br/>z niego korzystać. Konsekwencją tego jest to, że dopiero złożenie wniosku o świadczenie powoduje obowiązek jego wypłaty, a ustawodawca nie przewidział możliwości wyrównywania świadczenia osobom, które wystąpiły z wnioskiem o nie później niż nabyły do niego prawo, jeżeli zwłoka spowodowana została brakiem staranności w prowadzeniu własnych spraw.</p> <p>Jak wynika z poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych dokonanych w oparciu o dokumenty wystawione przez austriacka instytucję ubezpieczeniową ( druk E 001 AT k- 7 akt ZUS ) <span class="anon-block">S. C.</span> wniosek o polskie świadczenie złożyła dopiero w dniu 4 marca 2011r. Dlatego odwołanie od zaskarżonej decyzji należało ocenić jako bezzasadne, bowiem w decyzji tej organ rentowy prawidłowo zastosował powołaną normę wynikającą z art. 129 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, przyznając emeryturę dopiero od dnia złożenia wniosku o to świadczenie.</p> <p>Procesową przesłankę rozstrzygnięcia stanowił przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477^{<!-- -->14}§ 1 k.p.c.</a> </p> </div>