III AUa 764/12

<p>Sygn. akt III AUa 764/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 20 grudnia 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="153"/> <col width="402"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Barbara Mazur</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSA Bożena Grubba (spr.)</p> <p>SSA Maria Sałańska – Szumakowicz</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Angelika Judka</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012 r. w Gdańsku</p> <p>sprawy <span class="anon-block">R. W.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>o rentę z tytułu niezdolności do pracy - skarga o wznowienie postępowania</p> <p>na skutek apelacji <span class="anon-block">R. W.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy VI Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>z dnia 27 stycznia 2010 r., sygn. akt VI U 1838/09</p> <p>oddala skargę.</p> <p>Sygn. akt III AUa 764/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">R. W.</span> w dniu 13 kwietnia 2012 r. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 17 listopada 2010 r., sygn. akt III AUa 688/10.</p> <p>Wnioskodawca w treści przedmiotowej skargi wskazał jako podstawę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 401(1))">art. 401^{<!-- -->1} k.p.c.</a> powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2012 r. w sprawie K 5/11, w którym Trybunał orzekł, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 114;art. 114 ust. 1 a)">art. 114 ust. 1a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> jest niezgodny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucją RP</a>. Skarżący podkreślił, że art. 114 ust. 1a powołanej ustawy był podstawą decyzji organu rentowego i rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego w Gdańsku.</p> <p>Wskazując na powyższe, <span class="anon-block">R. W.</span> wniósł o uchylenie lub zmianę wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 17 listopada 2010 r., sygn. akt III AUa 688/10 i przywrócenie wstrzymanej renty z tytułu niezdolności do pracy.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Skarga wnioskodawcy <span class="anon-block">R. W.</span> o wznowienie postępowania podlegała oddaleniu.</p> <p>Podstawą prawną wniesionej skargi był <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 401(1))">art. 401^{<!-- -->1} k.p.c.</a>, który stanowi, że można żądać wznowienia postępowania również w wypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucją</a>, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Istotą regulacji zawartej w tym przepisie jest realizacja reguły określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 190;art. 190 ust. 4)">art. 190 ust. 4 Konstytucji RP</a>, zgodnie z którą orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucją</a>, umową międzynarodową lub z ustawą aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenie sądowe, ostateczna decyzja administracyjna lub rozstrzygnięcie w innych sprawach, stanowi podstawę do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji lub innego rozstrzygnięcia na zasadach i w trybie określonych w przepisach właściwych dla danego postępowania. Chodzi o to, aby sprawa prawomocnie (ostatecznie) rozstrzygnięta w oparciu o akt normatywny niezgodny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucją</a> była ponownie rozpoznana i rozstrzygnięta w zgodzie z wartościami i zasadami konstytucyjnymi. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 401(1))">art. 401^{<!-- -->1} k.p.c.</a> można żądać wznowienia postępowania wówczas, gdy wskazany przez stronę wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczy przepisu stanowiącego podstawę prawną decydującą o wyniku rozstrzygnięcia zaskarżonego skargą o wznowienie postępowania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2009 r., III UO 2/08, OSNP 2010/21-22/273).</p> <p>Wnioskodawca wiązał podstawę wznowienia z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2012 r., K 5/11, który orzekł, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 114;art. 114 ust. 1 a)">art. 114 ust. 1a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> jest niezgodny z zasadą zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikającą z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 2)">art. 2</a> oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 67;art. 67 ust. 1)">art. 67 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej</a> (Dz.U.2012/251, LEX nr 1112548), podczas gdy powołany w cytowanym orzeczeniu przepis art. 114 ust. 1a ustawy emerytalno – rentowej nie był podstawą prawną prawomocnego rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 17 listopada 2010 r., sygn. akt III AUa 688/10. Podstawą prawną tego orzeczenia stanowił <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 57;art. 57 ust. 1)">art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (t. j. Dz. U. z 2009 r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.).</p> <p>Z akt sprawy wynika, że wnioskodawca miał prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, którą pobierał od 1 października 2003 r. do 31 października 2004 r. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 57;art. 57 ust. 2)">art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (t. j. Dz. U. z 2009 r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.). Niezdolność do pracy powstała po upływie 18 miesięcy po ustaniu okresu ubezpieczenia. W 2004 r. stopień niezdolności do pracy uległ zmienia - był on częściowy, jednak organ rentowy nadal wypłacał skarżącemu rentę z tego tytułu do dnia 30 marca 2009 r., pomimo niespełnienia warunku dotyczącego daty powstania niezdolności.</p> <p>Skarga o wznowienie dotyczy przywrócenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Wniosek o to świadczenie został złożony 30 kwietnia 2009 r. Wnioskodawca został uznany za częściowo niezdolnego do pracy. Sąd Okręgowy rozpoznając odwołanie od decyzji odmawiającej przyznania prawa do tego świadczenia od dnia 1 kwietnia 2009 r. nie analizował przesłanek wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 57;art. 57 ust. 1)">art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (t. j. Dz. U. z 2009 r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.) w kontekście uprawnień wnioskodawcy do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy (niezdolność do pracy, data jej powstania oraz staż pracy). Sąd Okręgowy przyznał prawo do tego świadczenia pomimo nie spełnienia wszystkich przesłanek do przyznania tego świadczenia.</p> <p>Sąd Apelacyjny weryfikując orzeczenie Sądu I instancji w trybie art. 57 ust. 1 cytowanej ustawy uznał, że wnioskodawca nie spełnił warunku powstania niezdolności do pracy w okresach lub w czasie wymienionym w pkt 3 art. 57 ust. 1 cytowanej ustawy, bowiem częściowa niezdolność do pracy powstała po upływie 18 miesięcy od ustania okresu ubezpieczenia.</p> <p>Zatem wstrzymanie wypłaty renty nie nastąpiło w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 114;art. 114 ust. 1 a)">art. 114 ust. 1a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (t. j. Dz. U. z 2009 r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.), który został uznany za niekonstytucyjny wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2012 r., K 5/11, a zgodnie z niespełnieniem przez wnioskodawcę przesłanek określonych w art. 57 ust. 1 cytowanej ustawy. Prawo do renty ustaje, jeśli ustanie którykolwiek z warunków wymaganych do uzyskania tego prawa (art. 101 ust. 1 cytowanej ustawy).</p> <p>Wobec powyższego, Sąd Apelacyjny orzekł, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 412;art. 412 § 2)">art. 412 § 2 k.p.c.</a>, jak w sentencji wyroku.</p> </div>