II AKa 485/12

<p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt : II AKa 485/12</span> </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 20 grudnia 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="172"/> <col width="539"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSA Barbara Suchowska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie</p> </td> <td> <p>SSA Mariusz Żak (spr.)</p> <p>SSA Beata Basiura</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>Magdalena Gierszner</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Tadeusza Trzęsimiecha</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012 r. sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. K. (1)</span> </strong>s. <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">D.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280§2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 282)">art. 282 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189;art. 189 § 1)">art. 189§1 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji obrońcy</p> <p>oraz w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 kpk</a> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. S.</span> </strong> s. <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach</p> <p>z dnia 09 sierpnia 2012 r. sygn. akt XXI K 253/11</p> <p>I.  zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:</p> <p>1.  uchyla zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45 § 1 pkt. 3;art. 45 § 1 pkt. 5;art. 45 § 1 pkt. 12)">pkt. 3, 5 i 12</a> orzeczenia o przepadku korzyści majątkowej oparte o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45§1 kk</a>;</p> <p>2.  przyjmuje, że podstawą uznania, iż oskarżony <span class="anon-block">P. K. (1)</span> dopuścił się przestępstwa przypisanego mu w pkt. 11 w warunkach recydywy <br/>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a> jest uprzednie skazanie go prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Katowicach z 15 lutego 2001r. w sprawie o sygn. XVI K 209/99 za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280§2 kk</a> i in. na karę łączną 12 lat pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 03 listopada 1998r. do 21 czerwca 1999r., od 21 czerwca 2001r. do 04 lipca 2008r., kiedy to został warunkowo przedterminowo zwolniony;</p> <p>II.  w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</p> <p>III. zasądza od Skarbu Państwa (Sąd Okręgowy w Katowicach) na rzecz adwokata <span class="anon-block">P. S.</span> – Kancelaria Adwokacka w <span class="anon-block">K.</span> w kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, w tym 23% podatku VAT tytułem nieopłaconych kosztów obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu <span class="anon-block">P. K. (1)</span> <br/>w postępowaniu odwoławczym;</p> <p>IV. zwalnia oskarżonego <span class="anon-block">P. K. (1)</span> od ponoszenia kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa.</p> <p>Sygn. II AKa 485/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Okręgowy w Katowicach, wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2012 r., w sprawie XXI K 253/11 uznał oskarżonego <span class="anon-block">P. K. (1)</span> za winnego tego, że:</p> <p>1.  w okresie od 4 lipca 2008 r. do października 2008 r. w <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">K.</span> działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, częściowo wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowych w ten sposób, że w trakcie kilku transakcji zakupił celem dalszej dystrybucji od ustalonej osoby 2000 gram amfetaminy w cenie 6 zł za gram oraz 2000 sztuk tabletek extasy w cenie 2,5 zł za 1 sztukę, które odsprzedał innym osobom, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, przy czym zarzucanego czynu dopuścił się będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 15.02.2001 r. w sprawie sygn. XVI K 209/99 za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> i inne na karę łączną 12 lat pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 03.11.1998 r. do 21.06.1999 r., od 21.06.2001 r. do 04.07.2008 r., kiedy to został warunkowo przedterminowo zwolniony, czym wyczerpał dyspozycję art. 56 ust. 1 i 3 powołanej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> skazał go na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 100 stawek, ustalając wysokość jednej stawki na 10 zł, a nadto na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> przepadek części korzyści majątkowej w wysokości 1000 zł;</p> <p>2.  w czerwcu 2009 r. w <span class="anon-block">Ł.</span> i <span class="anon-block">K.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, posługując się bronią palną bojową, stosując wobec <span class="anon-block">B. A.</span> przemoc w postaci uderzeń pięścią w głowę oraz grożąc pokrzywdzonemu uszkodzeniem ciała oraz użyciem broni palnej poprzez przystawienie jej do głowy pokrzywdzonego oraz przestrzelenie szyby w samochodzie marki <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie co najmniej 7.000 zł oraz dokumenty w postaci prawa jazdy i dowodu osobistego, jak również stosując wobec pokrzywdzonego przemoc fizyczną w opisany powyżej sposób oraz w opisany powyżej sposób kierując groźby zamachu na życie i zdrowie <span class="anon-block">B. A.</span>, jak również stosując groźbę gwałtownego zamachu na mienie poprzez rozbicie tylnej szyby w samochodzie <span class="anon-block">B. A.</span> marki <span class="anon-block">V. (...)</span> wystrzałem z broni palnej, doprowadził pokrzywdzonego do rozporządzenia mieniem w kwocie 20.000 zł, pozbawiając <span class="anon-block">B. A.</span> wolności przez okres około godziny do czasu dostarczenia żądanej kwoty pieniędzy, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Mikołowie z dnia 08.10.1999 r. w sprawie II K 227/99 m. in. za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> na karę 2 lat pozbawienia wolności, orzeczono karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą oskarżony odbywał w ramach wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Mikołowie z dnia 02.12.2003 r. w sprawie sygn. II K 235/03, na mocy którego wymierzono karę 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności w okresie od dnia 08.05.1999 r. do dnia 13.12.2000 r. i od dnia 13.12.2001 r. do dnia 06.11.2002 r. i od dnia 06.05.2004 r. do dnia 23.07.2004 r., kiedy to został warunkowo przedterminowo zwolniony, czym wyczerpał dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 282)">art. 282 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189;art. 189 § 1)">art. 189 § 1 k.k.</a> przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> i za to skazał go na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> na 4 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> orzekł środek kary przepadku korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa w wysokości 20.000 zł.</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">86 § 1 k.k.</a> jako karę łączną Sąd Okręgowy wymierzył oskarżonemu <span class="anon-block">P. K. (1)</span> karę 5 lat pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okres tymczasowego aresztowania od 31.03.2012 r. do 09.08.2012 r.</p> <p>Tym samym wyrokiem Sąd Okręgowy uznał <span class="anon-block">A. S.</span> (co do którego apelacji nie wniesiono) za winnego między innymi tego, że:</p> <p>1.  w czerwcu 2009 r. w <span class="anon-block">Ł.</span> i <span class="anon-block">K.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, posługując się bronią palną bojową, stosując wobec <span class="anon-block">B. A.</span> przemoc w postaci uderzeń pięścią w głowę oraz grożąc pokrzywdzonemu uszkodzeniem ciała oraz użyciem broni palnej poprzez przystawianie jej do głowy pokrzywdzonego oraz przestrzelenie szyby w samochodzie marki <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie co najmniej 7.000 zł oraz dokumenty w postaci prawa jazdy i dowodu osobistego, jak również stosując wobec pokrzywdzonego przemoc fizyczną w opisany powyżej sposób oraz w opisany powyżej sposób kierując groźby zamachu na życie i zdrowie <span class="anon-block">B. A.</span>, jak również stosując groźbę gwałtownego zamachu na mienie poprzez rozbicie tylnej szyby w samochodzie <span class="anon-block">B. A.</span> marki <span class="anon-block">V. (...)</span> wystrzałem z broni palnej, doprowadził pokrzywdzonego do rozporządzenia mieniem w kwocie 20.000 zł, pozbawiając <span class="anon-block">B. A.</span> wolności przez okres około godziny do czasu dostarczenia żądanej kwoty pieniędzy, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej kary 6 miesięcy pozbawienia wolności będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Mikołowie a dnia 08.10.1999 r. w sprawie sygn. II K 227/99 między innymi za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> na karę 2 lat pozbawienia wolności, orzeczono karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą oskarżony odbywał w ramach wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Mikołowie z dnia 02.12.2003 r. w sprawie sygn. II K 235/03, na mocy którego wymierzono karę 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności w okresie od dnia 08.05.1999 r. do dnia 13.12.2000 r. i od dnia 13.12.2001 r. do dnia 06.11.2001 r. i od dnia 06.05.2004 r. do dnia 23.07.2004 r., kiedy to został warunkowo przedterminowo zwolniony, czym wyczerpał dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 282)">art. 282 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189;art. 189 § 1)">art. 189 § 1 k.k.</a> przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> i za to skazał go na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 6;art. 60 § 6 pkt. 2;art. 33;art. 33 § 2)">art. 60 § 6 pkt 2 i art. 33 § 2 k.k.</a> na karę 1 roku pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> orzekł wobec niego przepadek korzyści majątkowej z przestępstwa w wysokości 7.000 zł;</p> <p>2.  w okresie czerwca 2009 r. w <span class="anon-block">Ł.</span> i <span class="anon-block">M.</span>, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził <span class="anon-block">B. A.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 10.000 zł w ten sposób, że w trakcie rozboju i wymuszenia rozbójniczego dokonanego na szkodę <span class="anon-block">B. A.</span> wprowadził go w błąd co do swojej roli w tym zdarzeniu, ukrywając okoliczność, że sam współdziałał ze sprawcami tego przestępstwa i zaoferował <span class="anon-block">B. A.</span>, że pożyczy mu brakujące 10.000 zł w ramach udzielonej mu pomocy, które następnie zostało przekazane sprawcom wymuszenia rozbójniczego na jego szkodę, w wyniku czego doprowadził <span class="anon-block">B. A.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, albowiem pokrzywdzony czując się dłużnikiem <span class="anon-block">A. S.</span> zwrócił mu wymienioną kwotę pieniędzy, w wyniku czego poniósł szkodę w wysokości 10.000 zł, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej kary 6 miesięcy pozbawienia wolności będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Mikołowie z dnia 08.10.1999 r. w sprawie sygn. II K 227/99 między innymi za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> na karę 2 lat pozbawienia wolności, orzeczono karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą oskarżony odbywał w ramach wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Mikołowie z dnia 02.12.2003 r. w sprawie sygn. II K 235/03, na mocy którego wymierzono karę 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności w okresie od dnia 08.05.1999 r. do dnia 13.12.2000 r. i od dnia 13.12.2001 r. do dnia 06.11.2002 r. i od dnia 06.05.2004 r. do dnia 23.07.2004 r., kiedy to został warunkowo przedterminowo zwolniony, czym wyczerpał dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> i za to skazał go, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 k.k.</a> na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 60 stawek w wysokości po 10 zł każda oraz orzekł, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> przepadek korzyści osiągniętej z przestępstwa w wysokości 10.000 zł.</p> <p>Jako karę łączną Sąd Okręgowy wymierzył <span class="anon-block">A. S.</span> karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 170 stawek grzywny w kwocie po 10 zł, a przy tym w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a> zawiesił warunkowo wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności.</p> <p>Wyrok zaskarżył obrońca oskarżonego <span class="anon-block">P. K. (1)</span>. W wywiedzionej apelacji zarzucił on:</p> <p>1.  obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 Kodeksu postępowania karnego</a> poprzez dowolną i wybiórczą, a nie swobodną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego w szczególności wyjaśnień współoskarżonego <span class="anon-block">A. S.</span>, co jednocześnie doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych mającego wpływ na treść orzeczenia;</p> <p>2.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku mający wpływ na treść orzeczenia, poprzez przyjęcie, że oskarżony posługiwał się bronią palną na miejscu zdarzenia opisanego w zarzucie V aktu oskarżenia, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dawał podstawy do poczynienia ustaleń tej treści</p> <p>3.  oraz alternatywnie rażącą niewspółmierność wymierzonej kary.</p> <p>Stawiając powyższe zarzuty wniósł on o:</p> <p>1.  w przypadku uwzględnienia zarzutu z pkt 1 apelacji, o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzutów z pkt IV i V aktu oskarżenia, a także zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały pokryte w całości, ani w części;</p> <p>2.  w przypadku uwzględnienia zarzutu z pkt 2 apelacji, o zmianę wyroku poprzez przyjęciem, że typu podstawowego i złagodzenie oskarżonemu kary, a także zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały pokryte w całości, ani części</p> <p>3.  ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Katowicach do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zarzuty podniesione w apelacji wywiedzionej przez obrońcę oskarżonego okazały się w całości nieuzasadnione.</p> <p>Kontrola odwoławcza zaskarżonego wyroku ujawniła jednak uchybienia, które skutkowały jego zmianą, zgodnie z kierunkiem zaskarżenia (na korzyść oskarżonego) i to również – w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 k.p.k.</a> – w stosunku do współoskarżonego <span class="anon-block">A. S.</span>, który wyroku nie zaskarżył. Kwestia ta omówiona będzie w dalszej części uzasadnienia.</p> <p>Wbrew twierdzeniom autora apelacji wyartykułowanym w pierwszym z podniesionych zarzutów, Sąd Okręgowy oceniając zebrane dowody i dokonując ustaleń faktycznych będących podstawą przypisania oskarżonemu <span class="anon-block">P. K. (1)</span> winy w zakresie obu postawionych mu zarzutów, nie dopuścił się obrazy przepisów postępowania, a w tym w szczególności nie uchybił dyrektywom zawartym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> </p> <p>Przede wszystkim, zarówno lektura uzasadnienia zaskarżonego wyroku, jak i analiza akt sprawy wskazują na to, że ustalenia te – zgodnie z wymaganiami w/w przepisu – są efektem oceny wszystkich przeprowadzonych dowodów, w tym również wyjaśnień oskarżonego, który zaprzeczył swojej winie, i które Sąd Okręgowy uznał za niewiarygodne.</p> <p>Zauważyć trzeba, że obrońca oskarżonego zarzucając Sądowi I instancji dokonanie oceny dowodów „wybiórczej”, a zatem takiej, która niektóre dowody pomija, w żaden sposób twierdzenia tego nie uzasadnił, tj. nie wskazał o jakie dowody chodzi. Czyni to zarzut ten oczywiście bezzasadnym.</p> <p>Nie ma również racji skarżący wyrok wywodząc, że Sąd Okręgowy ocenił przeprowadzone dowody w sposób dowolny.</p> <p>Z uzasadnienia apelacji wyroku wynika, że obrońca oskarżonego zarzut ten wiąże przede wszystkim z oceną niewątpliwie kluczowego dowodu w sprawie, jakimi są wyjaśnienia współoskarżonego <span class="anon-block">A. S.</span>.</p> <p>Zdaniem obrony Sąd Okręgowy dał im wiarę bezkrytycznie, nie uwzględniając w sposób należyty tego, że <span class="anon-block">A. S.</span> miał procesowy interes, aby pomówić <span class="anon-block">P. K. (1)</span>.</p> <p>Ze stanowiskiem tym nie można się zgodzić. Oczywiście rację ma autor apelacji podnosząc, że do dowodu tego należało podejść z dużą ostrożnością i poddać go szczególnie wnikliwej ocenie. Myli się on jednak zarzucając, że Sąd I instancji wymogom tym nie sprostał.</p> <p>Kwestii tej Sąd Okręgowy poświęcił istotną część uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Wprawdzie nie jest ono wolne od omyłki, mającej oczywisty charakter, co do pseudonimu <span class="anon-block">(...)</span>, którym posługiwał się oskarżony <span class="anon-block">P. K. (1)</span>, a nie <span class="anon-block">P. K. (2)</span>(<em> <!-- -->vide</em> rozbieżności uzasadnienia na str. 5 i 8), to jednak wyjaśnia w sposób należyty, świadczący o odpowiedniej wnikliwości, dlaczego Sąd ten uznał, że <span class="anon-block">A. S.</span>pomawiając oskarżonego <span class="anon-block">P. K. (1)</span>o dokonanie obu zarzuconych mu przestępstw nie kłamał.</p> <p>Trafnie w szczególności Sąd Okręgowy wskazał na to, że wyjaśnienia <span class="anon-block">A. S.</span> są w tym zakresie stanowcze i konsekwentne w toku całego postępowania oraz, że – w szczególności w odniesieniu do zarzutu przestępstwa popełnionego na szkodę <span class="anon-block">B. A.</span> – zawierają szereg szczegółów, które znalazły pośrednie potwierdzenie w innych dowodach, w tym przede wszystkim w zeznaniach pokrzywdzonego oraz świadka <span class="anon-block">E. A.</span>.</p> <p>Niewątpliwie istotne znaczenie ma także to, że składając je <span class="anon-block">A. S.</span> nie pominął, ani nawet w żaden sposób nie próbował pomniejszyć swojej roli w popełnianych przestępstwach, o które również został oskarżony. Jest to okoliczność ważna także w kontekście zarzutów apelacji, w których zwraca się uwagę wyłącznie na to, że składając tej treści wyjaśnienia, mógł on skorzystać i ostatecznie skorzystał z dobrodziejstwa <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a> </p> <p>Uwadze Sądu I instancji nie uszło oczywiście także to, że <span class="anon-block">A. S.</span> i <span class="anon-block">P. K. (1)</span> znają się od szeregu lat i nie są skonfliktowani. Fakt ten przyznał także oskarżony <span class="anon-block">P. K. (1)</span>, co wyklucza obawę o ewentualne działanie z chęci zemsty.</p> <p>Wbrew sugestiom obrońcy oskarżonego oceny wyjaśnień współoskarżonego <span class="anon-block">A. S.</span> jako wiarygodnych nie podważają dostrzeżone (także przez Sąd Okręgowy) odmienności w opisie przez niego niektórych szczegółów zdarzenia w śledztwie i na rozprawie, czy też zachodzące pomiędzy jego relacją, a zeznaniami <span class="anon-block">B. A.</span>.</p> <p>Inaczej niż autor apelacji Sąd Okręgowy rozbieżności te poddał należytej analizie i ocenie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (str. 8 i 9) zasadnie konkludując, że po pierwsze nie dotyczą one samego uczestnictwa <span class="anon-block">P. K. (1)</span> w obu zarzuconych mu przestępstwach oraz ich najistotniejszych okoliczności, a po drugie, że całkowicie usprawiedliwia je fakt upływu dłuższego czasu od samego zdarzenia do momentu składania pierwszych i kolejnych wyjaśnień i zeznań przez <span class="anon-block">A. S.</span> i <span class="anon-block">B. A.</span>.</p> <p>Trafnie w tym kontekście podniósł Sąd Okręgowy, że upływ aż blisko 2 lat od zdarzenia do złożenia pierwszych zeznań w sprawie przez pokrzywdzonego <span class="anon-block">B. A.</span> oraz <span class="anon-block">E. A.</span> oraz stres, jaki towarzyszył im w trakcie zajścia (na który się powołali) stanowią przekonujące wytłumaczenie faktu, iż nie rozpoznali oskarżonego <span class="anon-block">P. K. (1)</span>, którego wcześniej nie znali, jako jednego z napastników. Również w tym zakresie odmienne stanowisko obrońcy oskarżonego nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Jako nieuzasadniony należało ocenić również drugi z zarzutów podniesionych w wywiedzionej apelacji.</p> <p>Twierdzenie, że dowody przeprowadzone przez Sąd Okręgowy nie pozwalają na ustalenie, że w czasie rozboju dokonanym na <span class="anon-block">B. A.</span> sprawcy (w tym oskarżony <span class="anon-block">P. K. (1)</span>) posłużyli się bronią palną jest bezpodstawne.</p> <p>Przypomnieć trzeba, że wobec faktu, że użyta w czasie zajścia broń nie została odnaleziona i tym samym nie mogła zostać poddana oględzinom, ustalenia co do tego, czy była to broń palna w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> Sąd Okręgowy oparł na wyjaśnieniach i zeznaniach jakie złożyli w tym przedmiocie <span class="anon-block">A. S.</span> i <span class="anon-block">B. A.</span>, uzupełniając je nadto – już w toku rozprawy – o opinię biegłego z zakresu technik uzbrojenia <span class="anon-block">K. B.</span>.</p> <p>Analizując fakty wynikające z opisu zdarzenia i użycia w jego trakcie broni, w tym w szczególności towarzyszący mu huk, błysk, brak zapachu prochu oraz skutek (wybicie szyby samochodowej) wykluczył on, aby mogła to być broń inna niż broń palna bojowa, w tym w szczególności broń gazowa alarmowa, czy też pneumatyczna.</p> <p>Ocenie tej autor apelacji nie przeciwstawił żadnej przekonującej kontrargumentacji.</p> <p>Nie jest nią bowiem sama konstatacja, że na miejscu zdarzenia nie ujawniono przedmiotowej broni ani śladów w postaci łuski i prochu w sytuacji, gdy organy ścigania o analizowanym zajściu dowiedziały się po upływie znacznego czasu, w oparciu o wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">A. S.</span>.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny uznał, że wbrew wywiedzionej apelacji, brak jest zasadnych podstaw do zakwestionowania sprawstwa oskarżonego <span class="anon-block">P. K. (1)</span> w odniesieniu do obu przypisanych mu przestępstw.</p> <p>Zaakceptować należało także prawno-karną ocenę tych przestępstw, dokonaną przez Sąd Okręgowy oraz wymierzone mu za nie kary jednostkowe i karę łączną.</p> <p>Uzasadniając swoje stanowisko w tym przedmiocie trafnie Sąd Okręgowy wskazał na to, że ilość, okoliczności i czas nabycia przez oskarżonego <span class="anon-block">P. K. (1)</span> amfetaminy i tabletek extasy w trakcie łącznie 4 transakcji, świadczą o uczestniczeniu przez niego w obrocie znacznych ilości tych substancji i uczynieniu sobie z tego obrotu stałego źródła dochodu. Uzasadnia to przyjętą w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12 pkt. 9)">pkt 9</a> zaskarżonego kwalifikację prawną, przy uwzględnieniu nadto faktu, że czynu tego, mającego charakter ciągły w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> dopuścił się on w warunkach prawidłowo ustalonej i opisanej recydywy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </p> <p>Wymierzona za to przestępstwo kara 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 stawek grzywny w kwocie po 10 zł jest zbliżona do ustawowego minimum i w żadnej mierze nie nosi cech rażącej surowości.</p> <p>Co do czynu z pkt 11 wyroku zasadnie wskazał Sąd Okręgowy, że również on – jako objęty z góry przyjętym zamiarem – miał charakter ciągły i wyczerpał zarówno znamiona kwalifikowanego rozboju z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> (z uwagi na posłużenie się przez sprawców nie tylko przemocą, ale również bronią palną) jak występków z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 282;art. 189;art. 189 § 1)">art. 282 i 189 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> Realizując go, sprawcy doprowadzili pokrzywdzonego do rozporządzenia na ich rzecz pieniędzy oraz przez okres ok. 1 godziny pozbawili go wolności zmuszając – przez użycie groźby – do pozostania w wyznaczonym miejscu.</p> <p>Również w tym przypadku zasadnie Sąd Okręgowy ustalił, że oskarżony przestępstwa tego dopuścił się w warunkach recydywy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> tyle tylko, że opisując jej podstawę nie wskazał na skazania prawidłowo przytoczone w pkt 9 wyroku, lecz skazania dotyczące współoskarżonego w sprawie <span class="anon-block">A. S.</span>. Świadczy to oczywistej omyłce o charakterze pisarskim, której niezbędna korekta dokonana przez Sąd Apelacyjny nie oznacza poczynienia odmiennych ustaleń niż te, które były podstawą zaskarżonego wyroku.</p> <p>Sąd Apelacyjny podzielił stanowisko Sądu I instancji także co do kary, jaką oskarżony <span class="anon-block">P. K. (1)</span> powinien ponieść za przestępstwo popełnione na szkodę <span class="anon-block">B. A.</span>.</p> <p>Zasadnie wskazał Sąd Okręgowy na to, że wprawdzie nie on był pomysłodawcą (inicjatorem) tego przestępstwa mającego charakter zbrodni, to jednak odegrał w nim kluczową (dominującą) rolę.</p> <p>I w tym wypadku orzeczona kara nieznacznie tylko odbiega od dolnego zagrożenia i nie może być oceniona jako zbyt surowa.</p> <p>Cechy takiej nie ma także orzeczona wobec <span class="anon-block">P. K. (1)</span> kara łączna pozbawienia wolności, skoro Sąd I instancji ukształtował ją w dużej mierze w oparciu o zasadę absorpcji i to pomimo, że dotyczy przestępstw o całkowicie odmiennym charakterze.</p> <p>Zaskarżony wyrok wymagał natomiast zmiany w zakresie orzeczenia o środku karnym przepadku korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa popełnionego na szkodę <span class="anon-block">B. A.</span> (pkt 3, 5 i 12 zaskarżonego wyroku).</p> <p>Orzekając ten środek wobec oskarżonego <span class="anon-block">P. K. (1)</span> Sąd Okręgowy z oczywistą obrazą <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 2)">§ 2 k.p.k.</a> nie wskazał w ogóle czym się kierował.</p> <p>Merytorycznego uzasadnienia nie zawiera również analogiczne rozstrzygnięcie dotyczące współoskarżonego <span class="anon-block">A. S.</span>.</p> <p>Ogranicza się ono do stwierdzenia, że Sąd objął nim jedynie część korzyści (str. 28 <em> <!-- -->verte</em>). Brak natomiast wskazania, że zaistniały przesłanki upoważniające Sąd do sięgnięcia do tego środka karnego.</p> <p>Przypomnieć trzeba, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> Sąd orzeka przepadek korzyści majątkowej osiągniętej przez sprawcę popełnionego przestępstwa (chociażby pośrednio) lub jej równowartości wówczas, jeżeli korzyść lub jej równowartość nie podlega zwrotowi pokrzywdzonemu lub innemu podmiotowi.</p> <p>Wynika to wprost ze <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44 § 5 zd. 2)">zdania drugiego</a> w/w przepisu. Analogiczne uregulowanie w odniesieniu do przepadku przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przestępstwa zawiera <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 5)">art. 44 § 5 k.k.</a> </p> <p>Oczywistym jest, że mienie skradzione pokrzywdzonemu, w tym także pieniądze zrabowane przez sprawców w drodze rozboju i wymuszenia rozbójniczego, jak miało to miejsce w rozpatrywanej sprawie, podlegają zwrotowi pokrzywdzonemu.</p> <p>Na skutek dokonanego na nim przestępstwa nie utracił on przecież ich własności i nie ma również żadnej innej podstawy prawnej do uznania, że ulegają one przepadkowi, który jest równoznaczny z przejęciem ich przez Skarb Państwa (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 6)">art. 45 § 6 k.k.</a>). Pokrzywdzony w takim przypadku może natomiast dochodzić naprawienia wyrządzonej mu przez sprawców szkody i mógł to uczynić także w toku postępowania karnego wykorzystując podstawę prawną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46)">art. 46 k.k.</a> </p> <p>W omawianym zakresie zaskarżony wyrok zapadł zatem z oczywistą obrazą <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1;art. 45 § 1 zd. 2)">art. 45 § 1 zd. 2 k.k.</a> </p> <p>Ponieważ uchybienie to działało na niekorzyść oskarżonego <span class="anon-block">P. K. (1)</span>, należało je wyeliminować pomimo braku zarzutu w tym zakresie (ale zgodnie z kierunkiem apelacji) poprzez uchylenie orzeczenia zawartego w pkt 12 wyroku.</p> <p>Stosownie do obowiązku wynikającego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 k.p.k.</a>, z tych samych przyczyn należało zmienić wyrok Sądu I instancji także w stosunku do współoskarżonego w sprawie <span class="anon-block">A. S.</span>, który wyroku tego nie zaskarżył. Czyniąc to, Sąd Apelacyjny uchylił orzeczenie o środku karnym z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> wymierzonym <span class="anon-block">A. S.</span> w pkt 3, tj. związanym z czynem popełnionym na szkodę <span class="anon-block">B. A.</span> we współdziałaniu z oskarżonym <span class="anon-block">P. K. (1)</span>, ale także oparte o tę samą podstawę prawną, orzeczenie z pkt 5.</p> <p>Wprawdzie w tym drugim przypadku (pkt 5) orzeczony przepadek dotyczy korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa popełnionego na szkodę <span class="anon-block">B. A.</span> w drodze wyłudzenia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>), którego – jak przyjął Sąd I instancji – dopuścił się on sam, to jednak zdaniem Sądu Apelacyjnego również w tej sytuacji uzasadnione i niezbędne było sięgnięcie do dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 k.p.k.</a> </p> <p>Po pierwsze nie ulega wątpliwości, że za uchyleniem przedmiotowego orzeczenia w tym trybie przemawiają te same względy (uchybienie) o charakterze materialno-prawnym (<em> <!-- -->gravamen commune</em>).</p> <p>Jest przecież ewidentnym, że tak jak na skutek kradzieży, także w przypadku przestępstwa oszustwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> jego ofiara nie traci własności wyłudzonego mienia (pieniędzy).</p> <p>Po drugie <strong> <!-- -->opowiedzieć się należy za szeroką interpretacją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 k.p.k.</a>, który odwołuje się do pojęcia współoskarżonych, a nie współsprawców czy – szerzej – współdziałających w przestępstwie</strong>.</p> <p>Powinien on mieć zatem zastosowanie nie tylko do objętych tym samym wyrokiem współsprawców przestępstwa, ale również do pomocników, podżegaczy <span class="underline"> <!-- -->oraz innych osób, których przestępstwo pozostaje w ścisłym związku</span> z przestępstwem sprawcy, który wyrok zaskarżył.</p> <p>O tak szerokim kręgu osób mówi przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 34;art. 34 § 1)">art. 34 § 1 k.p.k.</a> określający zasady przedmiotowej łączności postępowania i statuujący wymóg łącznego rozpoznania spraw tych osób.</p> <p>Nadto, wydaje się, że tylko tak odczytywany przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 k.p.k.</a> gwarantuje realizację jego <em> <!-- -->ratio legis</em>, tj. dążenie do wewnętrznej sprawiedliwości orzeczenia wydanego w stosunku do więcej niż jednego oskarżonego (porównaj rozbieżne w tym zakresie poglądy przywołane w tezie 7 Komentarza do w/w przepisu autorstwa Jana Grajewskiego, LEX el. 2012).</p> <p>O tym zaś, że przestępstwo przypisane <span class="anon-block">A. S.</span> w pkt 4 zaskarżonego wyroku pozostaje w ścisłym związku z przestępstwem przypisanym <span class="anon-block">P. K. (1)</span> w pkt 11 (a także jemu samemu w pkt 2) świadczy jednoznacznie jego opis, w tym tożsamość miejsca, czasu i osoby pokrzywdzonej oraz stwierdzenie, że doszło do niego w trakcie dokonanego na tym samym pokrzywdzonym rozboju i wymuszenia rozbójniczego.</p> <p>Z uwagi na sytuację majątkową oskarżonego <span class="anon-block">P. K. (1)</span>, Sąd Apelacyjny zwolnił go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym i obciążył nimi Skarb Państwa.</p> </div>